Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
W XVIII wieku
ukryty obszar kory mózgowej
nazwano "wyspą".
W tym niedostępnym,
niewidocznym z zewnątrz
i przypominającym wyspę płacie
znajduje się ośrodek ludzkich uczuć.
Umiejscowienie wyspy
jest metaforą tego,
co dzieje się w środku:
tożsamości otoczone
nieskończonymi możliwościami
dostępnymi tylko dla nielicznych szczęśliwców.
Ale szczęście drzemie w każdym z nas.
Musimy spojrzeć na morze i uwierzyć,
że wszystko ma początek właśnie tam.
Patrząc na zewnątrz, patrzymy w głąb.
Zapraszamy.
Azory stały się jednym z największych
rezerwatów waleni na świecie.
Głównie dzięki zaprzestaniu polowań na te zwierzęta,
które przez stulecia były częścią naszej kultury.
Walenie są samotnikami,
ale czasem łączą się w małe grupy.
W przewodniku, który państwu rozdaliśmy,
można przeczytać
o różnorodności tego rzędu
i jego cechach charakterystycznych.
Jeśli chcą państwo dowiedzieć się więcej,
kapitan pozostaje do państwa dyspozycji.
Życzymy miłej podróży.
Oby Ocean Atlantycki
pozostawił po sobie miłe wspomnienia.
Proszę poczytać o waleniach.
Zachęcamy do poczytania o delfinach.
Proszę podawać dalej.
Walenie są samotnikami,
ale czasem łączą się w małe grupy.
Wciąż nie wiemy wszystkiego o migracji waleni,
ale sądzimy, że migrują,
by pozbyć się pasożytów i rywali.
Połóż to na wadze.
Pięć kilogramów, dwa kilogramy.
Tragedia. Wyrzuć to.
Łowisz coraz mniej.
Beznadzieja.
Przykro się na to patrzy.
Czy to wystarczy, żeby zapłacić za paliwo?
Cztery kilogramy.
Wstyd. Nie jest dobrze.
Musisz się bardziej postarać.
- Przywiozłeś tylko to? - Tak.
Wstyd.
Pieniędzy nie wystarczy na paliwo.
Co za dramat.
Za dużo lodu.
Przesypie się do naszej skrzynki.
Jedna na drugą.
Odwrotnie.
Nigdy się tego nie nauczysz.
Idziemy.
Zabiorę cię na dno morza.
Spróbuję nałożyć ci aparat.
Spójrz tam.
Muszę zapamiętać. Tak?
- Spójrz na mnie. Lepiej? - Tak.
Musisz nam mówić, gdy tak się dzieje.
Dobrze.
- Sami się nie domyślimy. - Dobrze.
Co "dobrze"?
Nie domyślicie się.
Czas się wykąpać.
Wiem.
Na pewno?
Weź rekina.
Pomóc ci?
Nie.
Poradzę sobie.
Jesteś moim pilotem.
Gdy zapali się czerwone światło,
każ mi hamować.
Ostrożnie.
Nie zapaliło się.
Czekam na instrukcje pilota.
Przyspieszam.
Stój.
Kierowca się rozproszył i zjechał z drogi.
Teraz ty będziesz moim pilotem.
Dobrze.
Mój kierowca jest niedoświadczony.
Czekaj. Wyprostuj kierownicę.
Cofnij.
Świeże ryby!
Ostroboki pospolite,
tuńczyki żółtopłetwe i belony!
Pomóż mi z zakupami.
Nad morzem zawsze jest chłodniej.
Dwie papryki.
Mogłam przywieźć ci koc.
Tutaj też, ale rano.
Potem się przejaśniło.
Kilogram marchwi.
Zabiorę go w niedzielę.
Telmo nie przyjedzie ze mną.
Nie wiem. Skąd miałabym wiedzieć?
Myślisz, że coś mi mówi?
Dotrzymaj towarzystwa mamie.
O jedno zmartwienie mniej.
Jestem wykończona.
Dwa słodkie ziemniaki.
Powiedz mi coś.
Dzwoniłaś do kliniki?
Ile mam dzieci?
Weź pomarańcze.
Wpadnij do mnie. Kury zdychają.
Mogę prosić siatkę?
Już daję.
Chodź tu.
Stęskniłem się.
Tutaj.
Postawcie to.
Przetnij.
O kurwa.
Spokojnie.
Zabierzcie to.
Ciągnij.
To charakterystyczna
ewolucja gatunków.
Przestań.
Takie rośliny
nazywa się endemicznymi.
Występują i ewoluują
w konkretnym miejscu.
Kiedyś płonął tu ogień,
a teraz jest morze zieleni.
- Nie kręć głową. - Przestań.
Każda z roślin znalazła sposób,
by się dostosować i przetrwać.
Natychmiast przestań.
Twoja kolej.
Masz za krótkie włosy.
Nieważne.
Pomaluj mi oczy.
Widziałeś, jak się trzęsę?
Dasz radę.
To będzie coś.
Zacznij tak...
Botanicy nie zbadali wszystkich.
Płeć wielu gatunków roślin
nie została jasno określona.
Ręka zaczyna drżeć.
Należy ponownie przyjrzeć się cudom natury z tej wyspy.
Dokończ sam.
Mimo że delikatne,
stały się najodporniejszymi kwiatami
na świecie.
Do zobaczenia.
Wychodzi tak z domu?
Co z tego?
WILK I PIES
Kocham was, dzielni przyjaciele,
i dlatego życzę wam, żebyście porzucili odwagę.
Życzę wam, żebyście nie mieli siły, by podążać za normalnością,
ani energii, by fabrykować swoją tożsamość.
Żebyście przestali wierzyć,
że odgrywane role coś o was mówią.
A gdy stracicie całą odwagę
i oszalejecie ze strachu,
życzę wam,
żebyście znaleźli nowe zastosowanie dla swoich delikatnych ciał.
Kocham was i dlatego chcę,
żebyście byli słabi, a nie silni,
ponieważ rewolucja wymaga słabości.
Mam tu wasze sprawdziany.
Skup się i zdejmij maskę.
Spójrz na mnie.
Ta ocena oznacza,
że zawalasz ten rok.
Wiem.
Idziesz pod bramę?
Zapalmy.
Co mamy jutro?
Chyba filozofię.
A nie historię?
Nie. Chcemy wyjść na miasto.
Dobry pomysł.
Przydałyby ci się cycki.
Co jest, kurwa?
- Co z tobą? - Cioty.
Uspokój się.
Ostrożnie...
Który to bieg?
Pierwszy?
Zwróć uwagę na hamowanie.
Rób to płynniej.
Przyspiesz i wrzuć dwójkę.
Bardzo dobrze.
Wiecie, kim jest ojciec Guilherme?
Nie.
A ty? Nie poznajesz go?
Nie.
To pan Albino, z rady parafialnej.
Robi prawo jazdy, żeby móc pracować we Francji.
Ostrożnie.
Dobrze.
Znak stopu.
Rozluźnij się.
Czym będziesz się zajmował?
Alarmami.
Patrz w lusterko wsteczne.
Będzie pracował w firmie matki chrzestnej.
Montowanie alarmów i kamer.
Musi wiedzieć, jak to działa. Mam rację?
Wszyscy chcecie opuścić wyspę,
jakby nie dało się tu żyć.
Chcecie uciec.
Też nas zostawisz?
Ja? Mnie tu dobrze.
Teraz tak mówisz.
Biedni zawsze będą biedni.
Tak już jest.
Pewnego dnia ożenisz się,
będziesz miał dzieci
i rodzinę na utrzymaniu.
Prawdziwe życie.
Mam się ożenić?
Najwyżej z moją kochaną matką.
Uważaj.
Będzie cię dręczył.
- Daj kluczyki. - Nie.
Pożycz motocykl.
Wracam nim do domu.
Zdążę ci go oddać.
Znam cię.
Motocykl mógłby być mój.
Daj spokój. Przestań.
Pozwolisz mu na to?
Cześć, laska!
Nadciągają piętnastometrowe fale.
Kapitan portu
apeluje o niezwykłą ostrożność
i wzmocnienie cum,
szczególnie w nieosłoniętych miejscach.
W pobliżu leżącego na wyspie São Miguel Rabo de Peixe
na morzu zaginęło pięciu rybaków.
Akcję ratowniczą prowadzą dwie korwety
i śmigłowiec marynarki wojennej.
Kuter Estrela wypłynął z portu w noc z niedzieli na poniedziałek.
Dotychczas nie ma żadnych informacji o zaginionych.
Ich zapłakane żony i dzieci cały czas czekają w porcie.
Dlaczego pożyczyłaś mu motocykl?
A co miałam zrobić?
Wyrwał mi kluczyki.
Porozmawiam z nim, gdy wróci do domu.
Dziewczyna nie powinna
błąkać się nocą po ulicach.
Nie przejęłabyś się, gdybym była chłopcem?
Boże, zmiłuj się...
Zrobiłeś straszny bałagan.
Daj to.
Dla kogo jest ta zupa?
Dla ciebie czy psa?
Dla mnie.
Co ja mam z wami zrobić?
Zadzwonię do waszego ojca.
To na pewno pomoże.
Sam jest więźniem.
Więźniem?
Kto jest uwięziony? Ty?
Chcesz opuścić wyspę? Śmiało.
- Zrobię to. - Powodzenia.
Drzwi otwarte.
Wszyscy powinniście wyjechać.
W końcu miałabym spokój.
Narodziny Chrystusa.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi
teraz i w godzinę śmierci naszej, Amen.
Aniele Boży, Stróżu mój, Ty zawsze przy mnie stój.
Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
Drodzy rodzice i rodzice chrzestni.
Przybyliście tu,
żeby ochrzcić swoje dziecko.
Zaraz za sprawą wody i Ducha Świętego
otrzyma ono dar nowego życia od Boga, który jest miłością.
Dopilnujcie, by dorastało w wierze
i żeby wieczne życie, które zapewnia mu Bóg,
było wolne od grzechu i silniejsze z dnia na dzień.
Niech wiara pozwoli przyjąć wam tę odpowiedzialność,
odnowić śluby swojego chrztu,
wyrzec się grzechu i wyznać wiarę w Jezusa Chrystusa,
wiarę kościoła, zgodnie z którą chrzcimy dzieci.
- Wyrzekasz się szatana? - Tak.
- I wszystkich jego dzieł. - Tak.
- I pokus? - Tak.
Gustavo, chrzczę cię w imię Ojca,
Syna i Ducha Świętego.
Objaw we mnie swoją świętość.
Nie pozwól mi wątpić.
Nie daj mi zbłądzić.
Na nowo wypełnij serce moje.
Ty jesteś wodą żywą...
A twój?
Jaki ma kolor?
Stańcie bliżej siebie. Widać dziecko?
Spójrzcie na mnie.
Czekajcie. Jeszcze tort.
Wszyscy patrzą na mnie.
Podejdź tu.
- Znasz ten prom? - Nie.
Daj to Mike’owi.
Zajmę się tym.
Chodź ze mną.
Dzień dobry.
Moje ulubione miejsce.
Gdybyśmy popłynęli przed siebie,
dotarlibyśmy do mojego domu w Brazylii.
Gdybyśmy popłynęli w przeciwną stronę,
dotarlibyśmy do mojego domu w Polsce.
Ma pani dwa domy?
Mam dużo domów.
Nie są cegłami i zaprawą murarską.
Mam je w sercu.
Teraz moim domem jest ten statek.
Wszystko może zmienić się w jedną chwilę.
Dlaczego jest w klatce?
Żeby przeżyła.
Nie?
Idę zapalić.
Liczy się to, co czujesz,
co robisz,
jak zachowujesz się
w konkretnej sytuacji.
Ważne jest to, czego szukasz.
Nie chodzi o spełnienie,
lecz o to, czego brakuje.
Jak stać się lepszym.
Jak się rozwijać.
Pozwalasz im palić w domu?
Mam tu peruki.
Użyjemy perfum.
Nie dostaną jedzenia.
Wypijmy zdrowie matki chrzestnej, która nas żywi.
- Przepis twojej matki. - Pyszne.
Jak ona się czuje?
Dobrze, choć ojciec strasznie ją wkurza.
Zbliża się marsz pokutników.
Będzie miała go z głowy.
W końcu odpocznie.
Dołączę do nich.
Żartujesz?
Widziałaś ich po procesji?
Wyglądają pięknie.
Wiem, czego szukasz, Joe Belle.
Kim jest Joe Belle?
Jesteś głupia jak but.
Joe jest belle.
Wszyscy jesteśmy belle.
Kobiety nigdy nie będą,
a mężczyźni zawsze są.
Żyjemy w świecie iluzji.
Mów za siebie. Nie jestem iluzją.
Wyluzuj.
Nie kłóćcie się.
Nadchodzi szaman.
Nie wiesz, że binarność to więzienie?
Jeśli chcesz wziąć udział w procesji,
porozmawiaj z Ojcem Malachiaszem.
Tata pozwoliłby mi iść, gdybyśmy byli podobni,
ale wyspiarze nie chcą zadawać się z kimś takim jak ja.
Komu pomalować paznokcie?
Na czarno.
Nasz czarny ptak.
Czy ty się widziałeś?
Zajmę się Luisem.
Na twoim miejscu porozmawiałbym z bratem Any.
Daje dobre rady
i jest członkiem Braci Pielgrzymów.
Nie chcę, żeby Luis gadał z moim bratem.
Mnie to nie przeszkadza.
Powiedz mu to w twarz i zobaczymy, co będzie.
Co się stało?
Wszystko w porządku?
Przytul się do mamy.
O co chodzi?
Synu, dbaj o porządek.
Nie brudź w sypialni i kuchni.
Pamiętaj o manierach przy stole.
Bądź grzeczny.
Jeśli chcesz iść do toalety w nocy,
włóż koszulkę.
Nie zapominaj o tym.
To bardzo ważne.
I jeszcze jedno.
Wykorzystaj ten tydzień, by przemyśleć swoje życie
i odnaleźć Chrystusa.
Dobrze ci to zrobi. Bardzo dobrze.
Przytulisz się do brata?
Ruszaj.
Jestem z ciebie dumna.
Zachowuj się i uważaj na małego.
Bądź grzeczny
i smaruj stopy balsamem.
Słuchaj mamy.
Jeśli coś cię rozboli, weź leki.
I słuchaj brata, który teraz rządzi.
"Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami".
Bezpiecznej podróży, bracia.
"I błogosławiony
owoc żywota Twojego, Jezus".
Do zobaczenia za tydzień.
Bezpiecznej podróży.
Są.
- Podróż była udana? - Tak.
- Odpoczęłyście? - Na tyle, ile się dało.
Patrz, kogo przywiozłam.
Jak się masz?
Aleś ty wyrosła.
- Jak minął lot? - Dobrze.
Jedźmy do domu.
Już nie może się doczekać.
Zostaw. Wezmę to.
Też musisz być zmęczony.
Idź na oranżadę.
Co tydzień wysyłają kontener do Kanady.
Tu tego nie piją.
Młodzi ludzie wolą piwo.
Mam szesnaście lat.
Zaczyna się. Napij się jeszcze.
Właśnie tego mi brakowało.
Tobie chyba też.
Przesuń się.
Simao jest taki przystojny. Ile ma lat?
Trzynaście.
Niesamowite.
Świetnie wyglądasz.
Wiesz, od czego się uzależniłam?
Od ciasta z mikrofali.
Nie znoszę go. Zrobiłam je raz i było okropne.
Bo nie korzystałaś z mojego przepisu.
Przynieś kubek, to je zrobimy.
Skoczę po jajka.
Dwa wystarczą.
Wyniosę arbuza i przyniosę jajka.
Chodź ze mną.
Wbijasz dwa jaja do kubka
i dobrze je ubijasz.
Potem dodajesz cztery łyżki mąki,
najlepiej samorosnącej.
I dokładnie mieszasz.
Amelia dobrze wygląda.
Twarda z niej sztuka.
Czuje się lepiej ode mnie.
Jeszcze nas wszystkich przeżyje,
ale od kiedy się tu przeprowadziła,
jest leniwsza.
Jakbyśmy mieli kolejną córkę.
To kwestia wieku.
Moi rodzice są tacy sami.
Najbardziej martwię się o dzieci.
Telmo, jak to Telmo, pracuje.
Chłopcy zawsze mniej narzekają.
Ana jest trudniejsza.
Jest coraz podobniejsza do ciebie.
Wykapana matka.
Mówisz o wyglądzie.
Nie rozumiem, co w niej siedzi.
Gdy na nią patrzę, widzę ciebie.
Widzę twoje oczy.
Nic jej nie zadowala.
W życiu nie chodzi tylko o to, żeby czegoś chcieć.
Liczy się to, co masz.
Umierają co tydzień.
Przeraża mnie to.
Zamocujesz gumę? Ma haczyk.
Jak mam to zrobić?
Poradzisz sobie.
Dzięki.
Możecie wejść.
Myślisz, że pozwoli nam zatańczyć?
Niesamowite, prawda?
Możemy zatańczyć?
Oczywiście.
Chodź.
Nie to nie.
Napijcie się. Zaraz wracam.
Bawcie się dobrze.
Pochodzisz z wyspy?
Tak, ale moja przyjaciółka jest z Kanady.
Pokażesz mi dłonie?
Cudowne.
Spójrz na linię serca.
Widzę dużo przyjemności.
Linia głowy jest bardzo wyraźna.
Co za siła.
Zawsze osiągniesz cel.
Musisz go tylko znaleźć.
Ale tobie już się to chyba udało.
Ruszaj.
Słone łzy rozerwały
dziwną bladość tajemnicy.
Dlaczego te słowa,
takie silne, takie gorące,
jęczą na twojej skórze?
Są jak nóż.
Nieporadnie szukasz cienia,
pocieszającego uśmiechu.
Głosu bez obrazu.
Melodii, która chce krzyczeć.
Ten pierwszy raz.
Wejdźcie.
Pokój temu domowi.
Pielgrzymi przybyli.
Pokój temu domowi.
Witajcie w naszym domu, bracia.
Jest skromny i ciasny, ale własny.
Goszczę pielgrzymów
od trzydziestu lat.
Wszyscy zawsze się tu mieścili
i nikt nie narzekał.
Odpocznijcie
i czujcie się tu jak w domu.
Dziękujemy.
Jesteśmy pokorni
i mieszkaliśmy w różnych domach.
W zeszłym roku nie przyjechałem,
bo moja matka chorowała.
Cieszę się, że znów
mogę odwiedzić dom mojego brata.
Wielokrotnie nas przyjmowaliście.
Chciałbym wam za to podziękować.
Nie ma za co.
Pielgrzymka jest udana?
Tak, ale mam spuchnięte stopy.
To długa droga. Możesz zdjąć buty.
Dziękuję.
Ty też.
Dziękuję, ale moje stopy nie spuchły.
A jak miewa się twoja matka?
Dzięki Bogu, lepiej.
- Odłożę to. - Dziękuję.
Panie, pobłogosław pokarm,
który zaraz zjemy
i spraw, by pomógł nam
spełniać obowiązki na Twoją chwałę.
Nic nie zjesz?
Nie, dziękuję. Gdzie jest łazienka?
Zaprowadzę cię.
Tylko troszeczkę.
Nie możemy.
Chcielibyśmy, ale nie możemy.
Nie zapomnij o albumie ze zdjęciami.
Łazienka jest na końcu korytarza.
Przygotowałam ręczniki.
Zawołaj, gdybyś czegoś potrzebował.
Dziękuję.
W Ponta Delgada rozpoczyna się dziś
proces pięciu członków
zorganizowanej grupy przestępczej,
oskarżonych o przemyt narkotyków.
Wszyscy są zawodowo związani z morzem.
Jako pierwszy
zeznawał będzie domniemany przywódca
międzynarodowej siatki zajmującej się przemytem kokainy.
Pięćdziesięciotrzyletni mieszkaniec Nazaré
twierdzi, że nie kupił łodzi.
Mogę?
Śmiało.
Wygodnie wam?
Tak.
Przyszedłem, żeby dać ci stary różaniec,
który należał do mojej,
nieżyjącej już, ciotki.
To pierwsza pielgrzymka
twojego młodszego brata
i chciałbym, żeby go przyjął.
Wzmocni jego wiarę.
Są już pielgrzymi, którzy mają skórę jak kobieta?
Tak.
Dziękuję, ale nie mogę go przyjąć.
Nie odmawiaj mi tej przyjemności.
To był tylko żart, chłopcze.
Tylko żart.
A może powinienem nazywać cię dziewczynką?
Dobranoc.
Mówcie, gdybyście czegoś potrzebowali.
Dziękuję.
Dobranoc.
Teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna,
Pan z Tobą,
błogosławionaś ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Morze jest piękne.
Byliśmy już na pozostałych wyspach.
Pico i Faial nas zachwyciły.
Uwielbiam podróżować.
Dobrze poznawać inne kultury,
jeść ciekawe rzeczy
i poznawać niesamowitych ludzi.
Nie chcesz stąd wyjechać,
żeby zobaczyć coś nowego?
Nie.
Przepraszam, ale nie mówię po francusku.
Trudno.
Język nigdzie cię nie zaprowadzi.
Morze zaprowadzi cię wszędzie.
No i marzenia.
Marzenia nie mają języka.
To prawda. Po prostu wyjedź.
Nie bój się.
Matka opowiedziała mi okropną historię.
O czym?
Mówiła, że gdy w rodzinie
rodziła się dziewczynka,
jej babcia, a moja prababka,
paliła jej pępowinę w kuchennym piecu,
żeby znała swoje miejsce.
Naprawdę.
Wyobrażasz sobie?
Urwisy.
Spójrz, babciu.
To omen.
Są jeszcze dwie.
Jak czuje się twoja matka?
Dobrze.
Ciężko pracuje.
A babcia?
Też dobrze.
Zajmuje się Simao.
A Telmo?
To bardziej skomplikowane.
Co cię tu sprowadza?
Czy pragnienie jest grzechem?
Pragnienie czego?
Po prostu pragnienie.
Pragnąc czegoś nie popełniasz grzechu.
Sprawiasz, że twoje pragnienie się spełnia.
Taka jest wola Boża.
Gdy czegoś pragnę, pragnę tak mocno,
że ta wyspa wydaje się za mała.
To bardzo dobrze.
Zgrzeszyłaś?
Chyba nie wiem, czym jest grzech.
Niech Bóg Cię błogosławi,
Maryjo, litościwa Pani.
Cieszę się, że wróciłem
z tej długiej pielgrzymki.
Dziękuję Ci, nasza Pani,
w tej godzinie chwały.
Co mam na stopach?
Daleko jeszcze?
Prawie trzy kilometry.
Kiedyś widziano tu ducha pewnej kobiety.
Znów zaczyna.
Mama mówiła, że przyszła tu przed śmiercią.
Jak umarła?
Rzuciła się do morza.
Ale ludzie mówią, że nie umarła do końca,
dlatego tu wraca.
- Siena ją widziała. - I to nie raz.
Żyła w czasach, kiedy kobiety zakrywały całe ciało.
I przypominały duchy.
Dlaczego rzuciła się do morza?
Bo mąż nie pozwalał jej wychodzić z domu.
Kurwa!
Bateria wysiadła.
Niech prowadzi cię
wewnętrzne światło.
To nie takie trudne.
Mogę iść pierwsza.
Odważna jesteś.
Pomożesz mi to zdjąć?
Kto chodzi na plażę w spodniach?
Już.
Chodźmy.
Niesamowite.
Gotowe.
Spadajmy stąd.
Szybciej.
Widziałaś samochód?
Jaki samochód?
Nie wiem, o czym mówisz.
A co z twoim bratem?
Wiesz, gdzie jest twój brat?
Nie.
Sprawdź po drugiej stronie.
Zamknięte.
Kluczyki. Gdzie są kluczyki?
Zrobiłam coś złego?
Gdzie popełniłam błąd?
Pomóż mi z bratem.
Złap za nogi.
Przynieś moją torbę.
Mam ją.
- Trzymasz? - Tak.
Idziemy.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie:
święć się imię Twoje,
przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja,
jako w niebie tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
i odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
- Nie widzę. Tutaj? - Spróbuj.
- Gdzie? - Tu.
Ma być zawinięte?
Nie wiem.
Dobrze?
Tak.
Dużo lepiej.
Pokaż.
Czas pokazać pazury.
Wygląda super.
Położyłaś papierosa obok mojej peruki.
Wypadają z niej włosy.
Jak z twojej cipki.
Myśli tylko o jednym.
Twój biust!
Nie wyjdziesz w takim stroju.
Właśnie, że wyjdę.
Na paradę?
Nie mogę iść jako panna młoda,
a ona może pokazywać cycki?
Mam je i będę się nimi chwalić.
Skoro są, trzeba je pokazywać.
Dobrze, czy wypełnić bardziej?
Jest w porządku.
Teraz mogę zmienić kolor.
Pomarańczowy.
Wyglądasz jak aniołek.
- Mogę pomóc? - Tak.
Trochę zieleni.
Nie ubrudź się.
To też wykorzystasz?
Jak ładnie.
Ślicznie.
Wsypię, a ty wyrównasz.
Co za wstyd. Pedał.
Zdejmij to!
Co robisz mojemu synowi?
Przestań.
Jest twoim synem.
Jest kolejnym pedałem!
Uspokój się. Nie rób tego.
Jebana ciota. Wynocha.
To twój syn. Nie zapominaj o tym.
Jest gejem.
Pedałem.
Nie będzie chodził po domu w takim stroju.
Nie wpuszczę go.
Ani ciebie. Wstydu nie masz.
Przecież to procesja.
Jesteś taka sama jak on.
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym spełnił swe pragnienia.
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym mógł cię całować .
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym mógł cię przytulić.
Życie bez ciebie jest smutne.
Tak bardzo cię pragnę.
Nie wyobrażasz sobie mojego bólu.
Wiem, że cię straciłem
i że nie poczuję już twojego dotyku.
Szaleję za dnia,
bo nie mogę przy tobie być.
Dlatego czekam na noc, bo wiem,
że w moich snach wciąż mogę cię kochać.
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym spełnił swoje pragnienia.
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym mógł śnić o twoich pocałunkach.
Niech noc nadejdzie szybko,
żebym mógł śnić, że mnie przytulasz.
Szybciej.
Woda jest zimna.
Zaraz się przyzwyczaisz.
O czym śniłaś?
Nie pamiętam.
Czy to był miły sen?
Chyba tak.
Czasem nie wiem,
co jest dobre, a co złe.
Czujesz to samo co ja?
Tak.
Chodź ze mną.
Chwała Ci, Święta Królowo,
Matko Miłosierdzia.
Jesteś naszym życiem,
naszą słodyczą, naszą nadzieją.
Wołamy do Ciebie, wygnane dzieci Ewy.
Do ciebie wzdychamy.
Wynoś się stamtąd, ciemności.
Zostaw to dziecko w spokoju.
Odejdź, Szatanie.
Zniknij w czeluściach piekieł.
Wynoś się stąd, demonie.
Odejdź.
Uciekaj.
Aniołowie, archaniołowie,
cherubini i serafini,
pomóżcie temu dziecku.
Matko najświętsza,
ześlij światło na to dziecko
i wskaż mu drogę.
Przykryj je swoim płaszczem,
naucz ścieżki dobra.
Chwała Ci, Święta Królowo, Matko Miłosierdzia.
Jesteś naszym życiem, naszą słodyczą, naszą nadzieją.
Wołamy do ciebie, wygnane dzieci Ewy.
Do ciebie wzdychamy z tego padołu łez.
Zwróć ku nam swe miłosierne oczy,
a po tym wygnaniu, Jezusa nam okaż,
błogosławiony owoc żywota twego.
Łaskawa, litościwa,
słodka Dziewico Maryjo.
Módl się za nas, Matko Boska,
żebyśmy byli godni ślubów Chrystusa. Amen.
Jaką siłą jesteś?
Kto sprawił, że powstałam?
Niechętnie i powoli
z łoża wiecznego śniegu.
Nie widzisz, że jestem sztywna
i niezwykle stara?
Nie zdołam znieść tego mrozu.
Nie mogę się ruszyć,
ani zaczerpnąć oddechu.
Nie mogę się ruszyć,
ani zaczerpnąć oddechu.
Pozwól, pozwól mi
znów zamarznąć.
Pozwól, pozwól mi
znów zamarznąć na śmierć.
Czas szybko leci.
Za rok znów tu przyjedziesz.
Uczcimy to, co nas ominęło.
Wiesz, że to prawda.
Czas biegnie tak szybko.
Pomyśl o swoim życiu tam.
Udało ci się.
Na tej wyspie byś tego nie osiągnęła.
Zapewniasz przyszłość swoim dzieciom.
Zawsze będziesz tu mile widziana.
Wyspa będzie tu czekać i nie zniknie.
To nie takie proste.
Wiem.
Serce nie sługa.
Ale teraz jest łatwiej.
Loty do Kanady są tańsze.
Połączenia telefoniczne też.
No i jest Internet.
Nie możemy narzekać.
A może możemy.
Tak naprawdę, zawsze narzekamy.
Zawsze jest coś, co nam nie pasuje.
Zawsze czujemy niezadowolenie.
Życie jest skomplikowane.
Ale czasem myślę,
że to właśnie niezadowolenie
pozwala nam iść do przodu.
Czegoś brakuje
i próbujemy to zmienić.
Potem brakuje nam czegoś innego,
więc to zdobywamy.
I znów czegoś brakuje
i chcemy to dostać.
Cholerne życie.
Pomóż mi z tym. Zacięło się.
Dziękuję.
Jestem gotowy.
Słońce wpada dziś przez moje okno,
ale serce jest smutne,
gdy patrzę na miasto,
bo wyjeżdżasz.
Każdej nocy budzę się myśląc o tobie
i widzę na zegarku mijające godziny,
bo wyjeżdżasz.
Wszystkie moje obietnice miłości
znikną wraz z tobą.
Zapomnisz mnie. Zapomnisz.
Dziś na dworcu
będę płakała jak dziecko...
Nie będziemy płakać.
Prawdziwa ciotka płacze brokatem.
Wszystkie moje obietnice miłości
znikną wraz z tobą.
Zapomnisz mnie...
Jak się macie? Poznajcie Anę.
Wystąpili
Scenariusz i reżyseria
Zdjęcia
Muzyka
Wersja polska na zlecenie HBO Hiventy Poland
Tekst: Antoni Regulski