Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Во 18 в. скриен предел од церебралниот кортекс бил наречен остров.
Овој изолиран предел одвоен од надворешниот предел
и со особености на остров е местото каде што се засолнуваат емоциите.
Островската географија е метафора за тоа што се случува внатре:
идентитети опколени од бескрајни можности
што само среќници се осмелуваат да ги досегнат.
Но, среќата е особина што живее во сите нас.
Мора да гледаме кон морето и да веруваме дека се почнува таму.
Да се гледа нанадвор, значи да се гледа навнатре.
Добредојдени сте.
Азорите се едно од најголемите светски прибежишта на китови и делфини,
поради забраната за лов на китови,
која со векови е дел од нашата култура.
Можеби затоа китовите се самотни животни
или претежно ги гледаме во мали групи.
Во водичот што го добивте ќе видите голема разновидност на видови
и дел од нивните најистакнати особини.
Ако сакате да дознаете повеќе, нашиот заповедник ви е на располагање.
Имајте пријатно патување и нека водите на Атлантикот ви понудат добри спомени.
Здраво. Овде може да ги проверите видовите.
За да можете да ги видите делфините. Дајте им на сите по еден примерок.
За да видите делфини, дајте им на сите по еден примерок.
Можеби затоа китовите се самотни животни
или претежно ги гледаме во мали групи.
Уште не знаеме се за миграцијата на китовите,
но веруваме дека мигрираат за да се ослободат од паразити и конкуренти.
Телмо, ајде! Стави го тоа на вагата!
Пет кила, две кила... Срцето ми се кине, другар. Фрли!
Фаќаш се помалку и помалку. Жива беда.
Срцето ми се кине, човек. Заработуваш ли доволно за гориво?
Еден... по четири кила. Ужас. Лошо е ова, другар.
Мора да запнеш.
Само толку ли донесе, Телмо? Само ова? -Толку. -Жално.
Боже Господе! Не си ги покриваш ни трошоците за гориво. Жал и беда.
Еве, Телмо.
Не ставај премногу лед. Ќе ни приговараат. Премногу е тоа.
Една врз друга. На другата страна, Телмо. Никако да научиш.
Ајде.
Тргни се! Ајде!
Тргни се!
Ќе те однесам на дното на морето.
Да пробам да ти го ставам ова.
Погледни натаму.
Мора да се сетам. Вака?
Еве. Поарно ли е сега? -Да.
Мора да ни кажеш кога се случува тоа. -Добро. -Не може да погодуваме.
Добро. -Што добро? -Ќе ти кажам.
Оди сега.
Време е за бањање. Оди!
Знам. -Знаеш? -Земи ја ајкулата, те молам.
Ти треба помош? -Не.
Можам сам.
Ти си мојот копилот. Ајде!
Кога? -Кога ќе светне црвено, кажи ми да кочам.
Пази, Ана! -Ништо не беше.
Чекај.
Мора да дадеш копилотски извештај. Брзо, брзо... -Застани!
И... -Возачот излета од патот.
Сега ти си ми копилот на мене. -Добро, копилот сум ти.
Мојот копилот не е баш добар. Чекај. Исправи се.
Вози наназад. Вака. Наназад.
Еве го...
Свежа риба! Свежа риба! Свежа скуша! Свежа туна!
Така.
Свежа риба! Свежа скуша!
Ана, ела помогни ми да купам храна.
Свежа риба! Свежа скуша!
Да, ама секогаш е поладно покрај море.
Две пиперки. Требаше да ти донесам ќебе минатата сабота.
И тука, ама претежно сабајле. После се разведри.
Кило моркови. Ќе го земам во недела. Ама слушај,
Телмо нема да дојде со мене.
Не знам, срце. Од каде да знам? Мислиш дека ми кажува нешто?
Биди со мама и прави и друштво. Барем една грижа помалку за мене.
Капната сум.
Два благи компира.
Кажи ми нешто. Се јави ли во здравствениот центар?
Колку деца имам?
Ана. Земи портокали.
Ела до куќата. Кокошките умираат и мака ми е.
Рикардо, може да ми дадеш ќесиња? -Да, госпоѓо.
Ела!
Ми фалиш.
Застани тука.
Стави го тоа тука.
Пресечи! -Ебаго!
Само сечи!
Ајде. -Смири се.
Ајде.
Да ти се серам! -Влечи, ебаго!
Карактеристичната еволуција на самиот вид... -Доста.
Кога се случува тоа, растенијата се нарекуваат ендемски.
Припаѓаат на одредено место и таму се развиваат.
Каде што порано имало оган, сега има зелено море.
Не ја мрдај главата. -Доста.
Заради силните ветрови се развиваат ендемски видови.
Во зеленилото, секоја билка има свои тајни адаптации и преживувања.
Престани, Луиш Филипе!
Тогаш, ти мојата. -Што твојата? Што може да се направи?
Прекратка ти е косата. -Нема врска. Стави ми маскара. Можеш?
Маскара? Мислиш дека можам кога ми се тресат рацете? -Можеш. Ајде.
Баш ќе биде убаво. -Почни вака. Вака некако.
Ботаничарите не ги проучиле сите.
За многу видови растенија, дури ни нивниот пол не е расно одреден.
Види, се тресам. -Островските чуда заслужуваат посебно внимание.
Заврши сам. -Во даден миг, и покрај чувствителноста,
успеваат да бидат најсилното цвеќе на светот.
Се гледаме после, мамо! -Чао! -Се гледаме.
Таков отиде? -Па, што?
ВОЛКОТ И КУЧЕТО
Бидејќи ве сакам, врсници мои ценети,
ви посакувам и вас да ве напушти храброста.
Сакам да ја изгубите силата, да ги следите нормите
и да немате енергија да си го лажирате идентитетот
и да ја изгубите одлучноста, да верувате дека вашите улоги се тие
што ја зборуваат вистината за вас. Кога ќе останете без храброст,
кога ќе полудите од кукавичлук, измислете
нови и кревки намени за вашите ранливи тела.
Зашто ве сакам и сакам да бидете слаби, а не храбри.
Зашто еволуцијата дејствува преку слабоста.
Чекајте. Еве ви ги тестовите. Луиш, слушај. Тргни ја маската.
Слушај. Погледни ме. Со вакви оценки, ќе повторуваш. -Знам, професорке.
Знаеш.
Катја, ќе одиш во влезот? -Да запалиме по една! -Да.
Што имаме утре? -Филозофија, мислам. -Немаме историја?
Не. Всушност, планираме да излеземе. -Добра идеја!
Уште цицки ти фалат. -Кој кур?
Кој кур? -Што те мачи? -Педери!
Смирете се.
Полека.
Пази убаво.
Гиљерме, во која брзина си? Во прва?
Пази како кочиш, Гиљерме. Мора многу понежно.
Добро. Забрзај. И смени во втора. Така.
Супер.
Знаете ли вие кој му е татко на Гиљерме? -Не, госпоѓо.
А ти, Ана? Не го препознаваш? -Да.
Г. Албино од окружниот комитет.
Полага за возачка за да оди да работи во Франција.
Пази. Така, Гиљерме.
Знак стоп.
Другар, смири се.
Со што ќе се занимаваш таму?
Со аларми.
Редовно проверувај си го ретровизорот.
Ќе работи во фирмата на кумата.
Ќе мести аларми и безбедносни системи.
Се што има врска со уреди, нели?
Изгледа сите сакате да си одите од островот. Како тука да нема живот.
Сите би си отишле. И ти ли сакаш да не напуштиш, Луиш Филипе?
Јас, госпоѓо? На мене ми е добро овде. -Сега велиш така...
Сиромашните секогаш ќе бидат сиромашни. Така е тоа.
Еден ден ќе најдеш жена, ќе се ожениш, ќе имате деца, семејство...
Живот! -Јас ќе се оженам? Само со мојата сакана мајка.
Пази на раскрсницата, Гиљерме.
Иде да те малтретира.
Ана, дај ми ги клучевите. -Не. -Позајми ми го моторот.
Не, ми треба за да се вратам дома. -Ќе ти го вратам дотогаш.
Знам каков си. -Можеше да биде мој. -Телмо, откажи се. Престани.
Ебаго!
Ќе му го дозволиш тоа?
Здраво, маче!
На сила е предупредување заради силен ветер. Брановите се високи до 15 м.
Капетанот на пристаништето препорачува внимателност во сите поморски дејствија
и зајакнување на врските, особено во изложените предели.
Петмина рибари исчезнаа во Рабо де Пејше на островот Саун Мигел.
Два патролни брода на морнарицата и хеликоптер ги бараат.
Отворениот брод "Естрела" го напушти пристаништето взори во понеделник.
Засега нема вести за исчезнати. Децата и жените не го напуштаат пристаништето.
Таму плачат и жалат.
Оти си му го позајмила моторот. -Мамо, ми ги зеде клучевите.
Ќе разговарам со него кога ќе си дојде. Девојка сама на патот среде ноќ!
Да сум машко, би било помалку важно?
Бог да чува!
Симаун, види каков неред правиш! Дај ми го тоа.
За кој е супава: за тебе или за кучето? -За мене.
Не знам што да правам со вас двајца. Ќе му се јавам на татко ви!
Да, тоа ептен ќе помогне. Тој е уште позаглавен од нас.
Заглавен? Кој е заглавен? Ти? Сакаш да си одиш од островот?
Оди си! -Ќе си одам. -Слободно! Пази да не те удри вратата на одење!
Сите одете, па да се одморам малку.
...плодот на утробата твоја, Исус. Света Маријо, Богородице,
моли се за нас, грешниците, сега и во часот на смртта наша. Амин.
Драги родители и кумови,
го донесовте овде ова дете на крштевање.
Ќе прими нов живот од Бога, кој е љубов, преку вода и Светиот Дух.
Гледајте да расте во вера и побожниот живот да го штити од грев
и секој ден да биде се посилен.
Нека до прифаќањето на одговорноста ве води верата.
Обновете ги заветите на вашето крштевање, пак одрекнете се од гревот
и изразете ја вашата вера во Исуса Христа,
кој е верата на оваа црква во која се крштеваат децата.
Одговорете. Се одрекувате ли од ѓаволот? -Да, се одрекувам.
И од сите негови дела? -Да, се одрекувам.
И од сите негови искушенија? -Да, се одрекувам.
Густаво, те крштевам во името на Отецот,
Синот и Светиот Дух.
Појави ја твојата светост во мене
Земи ме од мојата растроеност
Врати ме од каде што заскитав
Исполни ми го срцето одново...
Не!
А твојот? Која боја е?
Доближете се малку. Бебето е во кадарот. Добро.
Гледајте во мене. -Чекајте! Ја заборавивме тортата!
Добро. Гледајте сите во мене.
Мајк, те молам, дојди.
Добро утро.
Го знаеш ли бродот? -Овој не.
Остави му го тоа на Мајк. Мајк. -Ќе довршам. -Фала ти. -Ела со мене.
Добро утро.
Ова ми е омиленото место.
Ако пловиме само право, би стигнале до мојата куќа во Бразил.
А во другиот правец, до мојата куќа во Полска.
Две куќи имате? -Многу куќи имам. Не се од тули и бетон.
Домови се. Тука се, во срцето.
Сега, на пример, домот ми е тука, на овој брод.
За еден миг, се може да се смени.
Оти го чуваат во кафез?
Веројатно, за да преживее. Нели?
Одам да запалам една.
Важно е тоа што го чувствувате.
Тоа што го правите.
Како избирате да се прикажете кога ситуацијата го бара тоа од вас.
Важно е тоа што го барате. По што трагате.
Не е важно остварувањето. Важно е тоа што фали.
Како можеш да се подобриш. Како можеш да напредуваш.
Добро е.
Како можеш да им дадеш да пушат тука каде што ми се сите перики?
Ќе испрскаме парфем.
Луѓево не јадат.
Кумо! -Кумо! -Изгнаници парталави! -Здравица за кумата, која не храни.
За кумата! -За кумата!
Тоа е рецептот на мајка ти. -Многу го сакам. -Како е мајка ти?
Арно. Нонстоп е напната. Тате ја ебе во мозокот.
Наскоро има процесија на покајаници, па ќе оди. Добро ќе и дојде малку мир.
И јас ќе одам годинава. -Зафркаваш? -Сте ги виделе ли по процесијата?
Сите се згодни. -Знам јас што сакаш, Изабела. -Каква Изабела?
Баш си глупава. Прашањето е: "Зад што?"
Нели се криеме сите зад нешто? -Никогаш нема да бидеме жени.
Мажи, да. Затоа се криеме во нашата фантазија.
Зборувај за тебе. Јас не сум фантазија. -Ај, смири се.
Не се карајте. -Еве ги бајачките.
Нели знаете? Бинаризмот е затвор!
Ако сакаш во процесијата, прашај го отецот. -Тате би ме пуштил
ако сум како него. Ама островјаните нејќат некој како мене.
Сака ли уште некој да му се излакираат ноктите? -Јас, во црно. -Еве ја косата.
Се гледаш ли? -Јас ќе му ги излакирам на Луиш.
На твое место, би разговарал со брат и на Ана. Добри совети дава.
Плус, член е на братството. -Не го мешај Луиш со брат ми.
Не би се жалел. -Кажи му го тоа во лице, па ќе видиш.
Што се случи?
Што се случи, сине? Дојди!
Што се случи?
Сине мој...
Биди уреден каде и да престојуваш. Бања, кујна...
Немој да извалкаш ништо. Добро? Биди пристоен на масата...
Ако ти се оди во тоалет ноќе, облечи маица.
Не го заборавај тоа. Важно е. И, уште нешто.
Искористи ја неделава да размислиш за твојот живот и да го најдеш Исус.
Добро? Ќе биде добро за тебе.
Симаун, ќе го гушнеш брат ти? Ајде.
Многу се гордеам со тебе.
Пази како се однесуваш со малиот. И чувај го. Добро?
Биди пристоен. Мачкај си ги стапалата со лосион.
Слушај ја мајка ти. Ако те боли, напиј се апче.
И почитувај го главниот брат. Добро?
Бог со тебе
Благословена си меѓу жените...
Среќен пат.
Среќен пат. -Фала. -Бог да ве благослови.
Се гледаме следната недела. -Среќен пат! -Фала.
Еве ги.
Другарке! -Здраво! -Еве не. -Добар ли беше летот? -Да.
Се одморивте ли? -Колку што можеше. -Види кој го донесов.
Клои, како си? -Арно. -Добро ли помина патувањето? -Да.
Сака да излезе.
Здраво.
Остави ми го тоа на мене. -И ти сигурно си изморена.
Марија, оти нема портокали во рестораните?
Секоја недела заминува контејнер од тука за Канада. -Тие не го пијат тоа.
Рано почнуваат да пијат пиво. -16 години не е прерано. -Еве ја.
Напиј се уште, женска!
Ова најмногу ми фалеше. Добро ли си ти, Белка?
Помести се малку, срце.
Симаун е пресладок. -Колку години има? -13. -Леле!
Белка, супер изгледаш. -Знаеш со што сум опседната?
Со што? -Колачи во филџан. -Јас ги мразам!
Ги направив еднаш и грозни беа. -Го немаш мојот рецепт. Дај филџан.
Ќе донесам јајца. -Добро. Само два.
Ана, јас ќе ја изнесам лубеницата и ќе донесам јајца. -Марија, дојди.
Значи, кршиш две јајца во филџан и ги матиш убаво.
После додаваш четири лажици брашно. Од тоа со прашок за печиво.
И мешаш убаво.
Г-ѓа Амелија изгледа добро. -Не се дава таа. Поарно се држи од мене.
Сите ќе не надживее.
Ама, знаеш, откога се пресели тука, како да ја фати мрза некако.
Како да имам уште една ќерка. -Таква е староста.
И моите се такви.
Ама најмногу се грижам за децата. Телмо си е Телмо. Цело време работи.
И машките секогаш се жалат помалку. Ама Ана... Со Ана е потешко.
Лина, се повеќе личи на тебе. Плукната е на мајка и.
Само физички. Не разбирам што се случува во неа.
Кога ја гледам, те гледам тебе. Ги гледам твоите очи.
Со ништо не е задоволна. Не може само да сакаш нешто во животот.
Важно е тоа што веќе го имаш.
Секоја недела умира некоја. Преку глава ми е од тоа.
Ќе сакаш да ја прицврстиш гумичката? -Да.
За куката. -Како?
Не ти треба помош од мене.
Фала.
Добро, девојки. Ајде.
Мислиш, ќе ни дадат да играме?
И? Неверојатно, нели?
Може ли да играме? -Нормално. -Не. -Дојди!
Тогаш, остани тука.
Таму имате пијачки. Сега ќе се вратам. Уживајте.
Од островот ли сте? -Јас да, ама другарка ми е од Канада.
Може ли да ти ги видам дланките?
Прекрасни дланки, сонце.
Види ја линијата на срцето. Гледам многу задоволства.
И линијата на главата ти е многу силна. Каква снага...
Секогаш ќе стигнеш каде што сакаш. Треба само да знаеш каде е тоа.
Ама веќе знаеш, нели?
Оди!
Солените солзи
Го растргнаа
Чудното бледило на тајната
Зашто овие зборови
Толку силни, толку топли
Стенкаат на твојата кожа
Како закана со нож
А ти скиташ
Бараш сенка Утешна насмевка
Глас без слика Мелодија што сакаш да ја викаш
Прв пат Прв пат
Прв пат...
Ве молам, влезете. -Бог да ја чува куќава.
Жозелија, стигнаа аџиите! -Бог да ја благослови куќава.
Браќа, добре дојдовте во нашиот дом. Мал е и скромен, но наш е.
Веќе 30 години одам на аџилак. Секогаш сите застануваме тука.
Опуштете се и чувствувајте се како дома. -Фала, брате.
Скромни сме и се навикнавме да спиеме во разни куќи,
секогаш со скромни луѓе. Лани не учествував.
Мајка ми беше болна. Годинава сме во куќата на брат ми.
Повеќе пати не прими. Фала ти пак што не прими.
Нема за што.
Добро напредувате, нели? -Да, сестро, ама стапалата ми се отечени.
Долг е патот. -Слободно собујте се. -Фала, сестро. -И ти, брате.
Фала. Моите не се отечени. -Добро ли е мајка ти? -Поарно и е.
Фала. -Ќе го тргнам ова. -Фала.
Боже, благослови ја хранава. Нека ни помогне
да ја вршиме нашата должност во Твоја слава.
А ти, мило, сакаш да каснеш нешто? -Не, госпоѓо.
Каде е тоалетот? -Ќе ти покажам.
Само момент. -Не можеме. -Сакаме, ама не можеме.
Жозелија, не го заборавај фотоалбумот. -Добро.
Како напредува прошетката? -Тоалетот е по ходникот.
Имаш крпи. Викни ме ако ти затреба нешто. Добро? -Да. Фала ви.
Во Понта Делгада денес им се судеше на петмина за шверцување дрога.
Сите петмина се професионално замешани во поморски активности.
Беше испрашан водачот на меѓународната мрежа за трговија со кокаин.
53-годишникот од Назара негираше дека набавил брод...
Може ли да влезам? -Влези, брате.
Се сместивте ли? -Се е добро. Фала.
Ја донесов старава бројаница, која и припаѓаше на тетка ми,
која во меѓувреме почина и беше многу религиозна.
Бидејќи ова е првиот аџилак на нашиот млад брат,
би сакал тој да ја добие. Нека ти ја зацврсти верата.
Организацијата очекувала да заработи 57,4 милиони евра...
Сега има и аџии со женска кожа? -Да, господине, има.
Фала, но не можам да го прифатам ова. -Не ме лишувај од тоа задоволство.
Шега беше, момче. Само шега.
Или да кажам "млада дамо"?
Добра ноќ. -Добра ноќ. -Ако ви затреба нешто, кажете. -Фала, брате.
Сега и во часот на нашата смрт.
Амин.
Радувај се благодатна Маријо,
Господ е со Тебе.
Благословена си Ти меѓу жените,
и благословен е плодот
на Твојата утроба, Исус.
Убаво е. Морето е прекрасно. Бевме на другите острови.
На Пико и Фајал. Се воодушевивме. Одамна сакам да патувам.
Убаво е да се запознаат нови земји, да се јадат различни работи,
да се запознаваат неверојатни луѓе.
Ти нејќеш да заминеш и да запознаеш нешто ново? -Не, госпоѓо.
Извинете. Не знам многу француски. -Не е проблем.
Тоа не е јазик што ќе те однесе далеку. Морето те носи каде сакаш.
А најмногу соништата. Соништата немаат јазик.
Вистина е. Оди. Не се плаши.
Мајка ми ми раскажа грозна приказна. -Која?
Кажа дека баба и, мојата прабаба,
кога се раѓало ново девојче во семејството,
ја гореле папочната врвца во кујнската фурна.
За да си го знае местото.
Вистина е.
Замисли го тоа...
Палавки.
Бабо, види таму.
Тоа е лош знак. -Има уште две таму.
Како е мајка ти? -Арно.
Многу работи. -А баба ти? -Арно.
Го чува Симаун. -А Телмо?
Тоа е малку посложено.
А ние? Што те додесе тука?
Грев ли е да се сака?
Што да се сака?
Да се сака. Само да се сака.
Не е грев да се сака. Кога сакаш нешто, тогаш и се остварува.
Тоа е Божја волја.
Зашто кога јас сакам нешто, многу го сакам.
Тоа не одговара тука, на островот. -Но, тоа е многу добро.
Згреши ли?
Мислам дека не знам што значи да се греши.
Бог те спаси, Маријо
Богородице на милосрдието
Бог те спаси, Маријо
Богородице на милосрдието
Среќен сум зашто се вратив
Од тој долг пат
Среќен сум зашто се вратив
Од тој долг пат
Ти благодарам, Богородице
Во овој миг на доблест...
Што е ова на моите стапала? -Катја. -Да. -Долго ли е ова? -3 км.
Од Сете Сидадеш до Мостеирош. -Тука скитала умрена жена. -Еве го.
Мама ми кажа дека дошла тука пред да умре.
Како умрела. -Се фрлила во морето.
Луѓето викаат дека не умрела и затоа иде тука. Сиена ја видела.
Повеќе од еднаш. -Таа е од времето кога жените се покривале.
Била како духови. -Оти се фрлила во морето?
Зашто маж и не и давал да излезе од дома.
Да ти ебам! -Кој кур? -Се испразни батеријата.
Само следете си ја внатрешната светлина. Не е тешко. -Јас водам.
Опасна си!
Ќе ми помогнеш да го соблечам ова?
Кој носи панталони на плажа?
Еве.
Ајде. -Ајде.
Неверојатно. -Одлично.
Браво. -Готово е. -Да бегаме. -Ајде!
Ана.
Виде ли кола?
Кола?
Ништо не знам за кола. -А за брат ти?
Ана.
Знаеш ли каде е брат ти? -Не.
Ана, провери ја другата страна.
Заклучено е.
Телмо.
Телмо, клучевите.
Каде се клучевите, Телмо?
Телмо.
Каде згрешив?
Каде згрешив, Боже?
Помогни ми со брат ми.
Фати го за нозете.
Земи ми ја чантата.
Чантата. -Ја зедов.
Ја зеде? -Да.
Ајде.
Оче наш, кој си на небесата, да се свети името Твое,
да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, на небото и на земјата,
лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши
како и ние што им ги проштеваме на нашите должници
и не воведувај не во искушение, но избави не од лукавиот.
Аве Марија, полна со милост, Бог е со тебе.
Благословена си меѓу жените и благословен е плодот на утробата твоја.
Не гледам. Тука?
Ајде, заврши. -Каде? -Тука.
Да го напикам? -Не знам. -Внатре?
Вака? -Да, така е поарно.
Да видам.
Уште со канџите...
Одлично.
Стави цигара до мојата перика! -Периката ти ќелавее.
Како твојата пичка!
Само на тоа мисли.
Бријана, градите! -Кумо, извини. -Не може таква да излезеш.
Ќе излезам. -На парадата?
Јас не може да сум невеста, а таа може да ги извади цицките?
Кој има што да покаже... -Точно.
Вака или пополно? -Арно е. -Да? Може да преминам на другата боја?
На портокаловата.
Изгледаш како ангел. -Може ли да помогнам? -Да, срце.
Стави малку зелена. Немој да се извалкаш.
Ја сакаш и оваа? Многу слатко.
Баш е убава таа. Слатко.
Јас ќе ставам песок, а ти нанеси го.
Ова е срамота! Педер! Соблечи го тоа! -Што му правиш на син ми? -Соблечи го!
Што му правиш на син ми?
Немој така!
Син ти е!
Од тие педерите е!
Смири се. Немој. -Пичко една! Оди си!
Син ти е. Никогаш да не си го заборавил тоа! -Педер е! Двоцевка!
Нема да ми влезе таков дома!
Нема да влезе дома! А ни ти!
Немаш срам! Не за време на процесијата!
Исти сте!
Нека дојде ноќта брзо
Да ми го ублажи копнежот
Нека дојде ноќта брзо
Да те бакнувам
Нека дојде ноќта брзо
Да те гушкам
Животот без тебе е тажен
По толку желба за тебе
Не можеш да ми ја замислиш болката Знам дека те изгубив
И дека никогаш веќе нема Да го почувствувам твојот допир
Моите денови се лудост
Кога не сум со тебе
Затоа копнеам по ноќта Зашто знам дека во моите сништа
Уште може да те сакам
Нека дојде ноќта брзо
Да ми го ублажи копнежот
Нека дојде ноќта брзо
Да сонувам за твоите бакнежи
Нека дојде ноќта брзо
Да сонувам дека ме гушкаш...
Ајде! -Ладно е. -Ќе биде потопло.
Што сонуваше?
Не се сеќавам.
Добро ли беше? -Мислам.
Некогаш не знам што е арно, а што е лошо.
Го чувствуваш ли истото што и јас?
Да.
Дојди со мене.
Здраво, Кралице, мајко на милосрдието. Здраво, животе, сласт, надеж наша.
Кон тебе извикуваме ние, прогонетите синови Евини.
Кон тебе воздивнуваме жалејќи и плачејќи во оваа долина на солзи...
Оди си оттука. Таму.
Остави го момчево на мира.
Оди си, сатано. Замини во длабочините на пеколот.
Оди си оттука, демону.
Оди си!
Оди си оттука!
Ангели,
архангели,
керубини и серафими ,
дојдете помогнете му на детево.
Мајко небесна,
осветли го момчево со твојата светлина
и покажи му го патот.
Покриј го малово со твојата наметка и научи го на патот на доброто.
Здраво, Кралице, мајко на милосрдието. Здраво, животе, сласт, надеж наша.
Кон тебе извикуваме ние, прогонетите синови Евини.
Кон тебе воздивнуваме жалејќи и плачејќи во оваа долина на солзи.
Сврти ги, тогаш, поборничке наша, тие твои милостиви очи кон нас
и по овој наш прогон покажи ни Го Исуса,
благословениот плод на твојата утроба. Блага, мила, слатка Дева Маријо.
Моли се за нас, света Богородице,
да станеме достојни на ветувањата Христови. Амин.
Каква моќ си ти?
Што е тоа оздола
Што ме натера да станам
Неволно и бавно
Од креветот
На вечниот
Снег
Зар не гледаш колку круто
Колку круто
И чудесно старо
Никако во состојба
Да се носи
Со страшниот студ
Едвај можам да мрднам
Или да вдишам
Едвај можам да мрднам
Или да вдишам
Пушти ме
Пак да се замрзнам
Пушти ме
Пак да се замрзнам
До смрт
Пушти ме
Пак да се замрзнам
До смрт...
Времето лета. Пак ќе дојдете следната година.
Ќе го славиме испуштеното. Знаеш дека е така. Времето лета.
Размислувај за твојот живот таму. Успеа...
Тука на островот не би успеала ништо од тоа. И обезбеди иднина на ќерка ти.
А ние тука секогаш те чекаме со раширени раце.
Островот, секогаш во истото море, никогаш нема да го снема.
Не е лесно. -Знам.
Не можеме да му наредуваме на срцето, нели?
Ама денешно време се е полесно.
Летовите за Канада се многу поевтини.
И телефонските повици. А тука е и интернетот.
Навистина не може да се жалиме.
Па, можеби... Можеби може.
Всушност, цело време се жалиме.
Секогаш има нешто што не ни изгледа добро.
Секогаш има некое незадоволство.
Сложен е животот.
Ама понекогаш си мислам, нели е баш тоа незадоволство што не тера понатаму?
Нешто фали, па се обидуваме да го средиме тоа.
После ни фали нешто друго, па го средуваме и тоа.
После пак фали нешто и продолжуваме така,
додека не го средиме и тоа.
Таков е посраниот живот.
Телмо!
Помогни ми со ова. Се заглави.
Фала.
Ана!
Подготвен сум, другарке.
Сонцето денеска ми го осветлува прозорецот
А моето срце
Е тажно кога го набљудува градот
Зашто ти заминуваш
Како секоја ноќ Се будам мислејќи на тебе
А на часовникот гледам Како минуваат часовите
Зашто ти заминуваш
Со тебе заминуваат Сите мои ветувања за љубов
Ќе ме заборавиш Ќе ме заборавиш
Денеска кај станицата Ќе плачам како дете...
Нема да плачеме.
Вистинската девојка лее само светкави солзи.
Добре дојде дома.
Здраво.
Со тебе заминуваат Сите мои ветувања за љубов
Ќе ме заборавиш...
Здраво. Како си? -Здраво.
Лаура, ова е Ана.