Została tylko trójka.
Neesh,
Q
i Deanna.
Nadszedł czas, by dowiedzieć się, kto wraca do domu.
Oddychajcie.
Kolejne osoba…
to Q.
Znowu to samo.
Musisz przejść.
Nie możesz wrócić i odpaść w kolejnej rundzie.
To nie może się tak skończyć.
Błagam o zielony.
Boziu.
Żartujesz sobie?
Jest dobrze.
Znowu.
Nic mi nie jest.
To trudne.
Jest mi przykro, że znowu odchodzi,
ale nie wiemy, jak głosował.
Może zrobił to samo?
- Nie mam pojęcia. - Nie wiemy, jak zmienił odpowiedzi.
Wszyscy mówiliście, że ma przewagę,
ale ja wiedziałam, że to nie tak,
bo kwestionował swoje wybory.
Tym razem głosowałem inaczej.
Podzieliłem odpowiedzi, poszedłem w innym kierunku.
Nie kontrolujesz tego, kiedy odpadniesz,
ani ile razy odpadniesz, ale kontrolujesz swój styl.
- Ty możesz być z siebie dumny. - Dziękuję.
Zawsze chcemy, żeby ten dobry przeszedł dalej.
Czasem tak się nie dzieje.
Do zobaczenia w Pittsburghu.
- Trzymaj się. - Dziękuję.
Cieszę się, że załapał się na misję w jaskini.
- Dzięki niemu mamy 40 000. - Tak.
- To jego dar. - Tak jest.
Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się tego.
Szanowałem go.
Miał ważne powody, by tu być.
Stary! Q!
Ale nie był gotowy kłamać, nie był gotowy grać samolubnie.
Dlatego dziś wyjeżdża.
Tu uczciwość nie popłaca.
Będę za nim tęsknił, ale trzeba było grać w grę.
KRET
Po wizycie w jaskiniach Gopeng
gracze zmierzają na północ,
do miasta Ipoh w dolinie Kinta.
Kiedyś Ipoh było jednym z największych producentów cyny.
Ten region ma bogatą historię
i jest idealnym miejscem, by kolejną misję zacząć wybuchowo.
Myślicie, że będziemy mieli okazję zdobyć 40 000?
- Jeśli Q wróci po raz trzeci, może. - No tak.
Większość z nas powiększa pulę.
- Dalej gramy. - Tak.
- Tylko to się liczy. - Tak.
Chcę wygrać pieniądze dla rodziny.
Nie mogę stracić więcej pieniędzy.
Chciałam być podstępna, pogrywać z ludźmi,
ale teraz zmusili mnie do uczciwej gry,
bo nikt inny tego nie robi!
Nikt nie myśli o końcówce,
o tym, że musimy współpracować,
żeby zwyciężczyni, czyli mam nadzieję ja,
zgarnęła kasę.
Co zrobicie z wygraną?
Chcę kupić dom
i tak odpalić przyszłość.
Od śmierci mamy tata bardzo dużo dla mnie poświęcił.
Gdy się ujawniłem,
był dla mnie zawsze wsparciem.
Chcę zrobić coś miłego dla niego.
To miłe.
Michael opowiedział nam bardzo osobistą historię.
Na pewno mówił szczerze, ale może w ten sposób odciąga naszą uwagę
od tego, co naprawdę robi.
Ludzie poczują się winni, zaczną mu współczuć i go usprawiedliwiać.
To nie znaczy, że jest kretem, ale też go nie wyklucza.
Przyglądam mu się.
- Ładnie tu. - Owszem.
Denerwuję się. Co tu robimy?
Dokąd jedziemy?
Widzę przemysłowy krajobraz.
- I to jaki. - Tylko nie kolejne kontenery.
Oby nie.
Błagam, żadnych kontenerów.
Co to jest?
- Co to? - O Boziu.
Co to za fabryka?
Może coś do łowienia, ale jakich ryb?
Co to ma być?
Wejdźcie na pokład.
To pogłębiarka,
ogromny statek wykorzystywany do wydobywania cyny z dna rzeki.
Dziś da wam szansę, by szybko się wzbogacić.
Lepiej się pospieszcie.
Wydobycie cyny
bywa czasami…
wybuchowe.
Co do…
Co?
Jesteśmy z Ameryki. Nie możecie tak robić.
Co my tu robimy? Co to jest?
Jak może wyglądać ta misja?
Muna, przewróciłaś się.
Zrobiłam unik.
Gracze, jesteście poza strefą rażenia.
Właśnie uzbroiliśmy trzy leżące na barkach bomby.
Że co?
Wasz cel jest następujący:
musicie być szybsi od bomb.
Dobra wiadomość jest taka, że przy każdej z bomb
leży 10 000 dolarów w gotówce.
Możecie powiększyć pulę o 30 000 dolarów.
Żeby zdobyć pieniądze,
musicie ustalić, jak rozbroić bomby.
Statek podzielono na trzy strefy.
W każdej z nich znajduje się detonator.
Podzielcie się na trzy zespoły i rozbrójcie wszystkie bomby,
zanim skończy się czas.
Znajdźcie i rozbrójcie detonator,
a dostaniecie pieniądze z barki.
Jeśli się pomylicie, pieniądze pójdą z dymem.
Nie!
Podzielcie się na trzy drużyny.
Dobra. Trzy drużyny.
Co robimy?
- Jest nas siedmioro. Dwie grupy… - Dwa, dwa, trzy.
Ja chcę być z Hannah.
Jestem ciekawa, jak się z nią pracuje.
Zależy mi na pieniądzach,
więc chcę być z Hannah, bo chyba nie jest kretem.
W ostatnich misjach gra zespołowo.
Muszę się tylko upewnić,
że stara się powiększyć pulę.
Obie mamy zielone ubrania, to zielony zespół.
Ja na pewno chcę być z Neeshem.
Nie współpracowaliśmy jeszcze.
Chciałbym też pilnować Deanny,
żeby nic jej się nie stało.
U mnie wszystko gra.
Dalej obstawiam Michaela i Munę,
ale nie jestem pewny tego wyboru.
Będę sabotował tę misję
z Neeshem i Deanną,
żeby zaczęli mnie podejrzewać.
Jeśli się uda,
będą źle głosować, a ja dalej będę bezpieczny.
Dwa, dwa, trzy.
No i wy.
Witam pana głównego podejrzanego.
Jednego z nich.
Z chęcią będę z panem pracowała.
Nie pracowałam sam na sam z Michaelem.
Przy skrzyniach byliśmy z różnymi ludźmi,
ale nie załapałam się na niego.
- Do dzieła. - Zobaczymy.
Podejrzewam Michaela od misji ze skarbem.
Świetnie, rzucaj.
Dzisiaj sprawdzę,
czy powinien być moim głównym podejrzanym.
- Wygrajmy 30 000. - Znajdźmy te detonatory.
- To chyba tu. - Dasz radę?
Jasne.
- Chodźmy. - Nie wiemy, dokąd idziemy.
Co my tu mamy?
- Waga? - Sprzęt do ważenia.
- I stoper. - Musimy coś zmierzyć.
Mamy wagę.
- Sześć kilo. - To spiżarnia.
Co mierzymy?
Jesteśmy w biurze.
No dobra.
Wygląda jak bomba.
Nie dotykaj.
- „Nie otwierać, jeśli świeci się lampka”. - Dobra.
Mamy znaleźć detonator?
Idziemy na górny pokład.
- No dobra. - Mamy zegar.
„Nie otwierać…”
Może przetniemy kable?
Na pewno zauważyliście już,
że macie 60 minut.
Żeby zdobyć pieniądze, musicie otworzyć skrzynie
i zatrzymać odliczanie przed upływem czasu.
- Wybuchnie nam w twarz? - To bomba.
Aby zapobiec manipulacji,
każdy detonator podpięto do czułej wagi.
Dopiero po umieszczeniu na niej dokładnie sześciu kilogramów cyny,
będziecie mogli otworzyć skrzynię i rozpocząć rozbrajanie.
- Dokładnie sześć kilo. - Ani trochę mniej.
Jak wygląda sześć kilo cyny?
Musicie to ustalić.
Co to?
Podpowiedź za piątaka.
Potrzebujecie pomocy?
Otwórzcie wskazówkę,
ale pamiętajcie, że będzie was kosztowała 5000 dolarów.
Macie rozbroić bomby,
żeby powiększyć pulę.
Jeśli wam się nie uda, zobaczycie pokaz fajerwerków,
a gotówkę zjedzą rybki.
Macie godzinę na ukończenie misji.
Czas:
start.
Sprawdźmy, co tu w ogóle mamy.
To waga.
- I butelki, które… - No dobra.
- Ustalmy, ile ważą. - Jasne.
Mamy wlać do nich wodę, żeby zważyć cynę z drugiej strony.
Tu mamy tabelę przeliczeniową, pewnie musimy skorzystać z niej
i z tego tam.
Najpierw zbierzmy całą cynę.
Cała tutaj? Pewnie się przyda.
Potrzebujemy sześciu kilogramów cyny.
Jest jej tam mnóstwo, leży nawet na półkach,
ale nie wiemy, ile waży.
Możemy przestawić ją z kilogramów na funty?
Moja waga łazienkowa tak robi.
- Pełna butelka to dziewięć litrów. - Tak.
- Więcej, niż potrzebujemy. - Tak.
Sean, mamy zbierać cynę?
Potrzebujemy sześciu kilogramów.
Tak! Wszędzie tu leży cyna.
Mamy odmierzyć cynę i ją tam położyć.
Jeden litr to jeden kilogram.
Napełnijmy pojemniki, tu ma się mieścić dziewięć litrów.
- Do linii. - A tu cztery.
Napełniamy jeden z nich?
Dwa razy? Ale jak mamy ogarnąć sześć?
Z góry przepraszam, ale jestem noga z matmy.
Ja jestem dobra, a i tak mam kłopoty.
Żeby trafić z wagą, potrzebujemy dwóch elementów:
wody i cyny.
Próbowałem to rozgryźć,
ale nie widzę równań w ten sposób.
Dla mnie to bełkot.
Galony nam nie pomogą, 3,8 plus 3,8 nic tu nie znaczy,
- Prawda? - Nic.
Sześć kilo to sześć litrów.
Potrzebujemy sześciu litrów. Dobrze kombinujemy.
Sześć litrów waży sześć kilo.
- Mamy już cztery. - Tak.
Jeszcze tylko dwa.
Może za bardzo kombinujemy?
Moim zdaniem musimy znaleźć litr albo dwa litry.
Chcę wygrać pieniądze,
ale muszę ich sabotować.
Dlatego zacząłem sugerować wskazówkę.
Chcę, żeby mnie podejrzewali.
- Wskazówka? - Nie.
- Mamy jeszcze 43 minuty. - Dobra.
Nie chcę wskazówki.
Jest na to matematyczny sposób.
Musimy to rozgryźć.
Zwolnijmy, mamy czas.
Wszystko jest przed nami.
Możemy skorzystać ze wskazówki.
Mamy jeszcze otworzyć skrzynię i wysadzić bombę.
No i przenieść cynę.
Sean bardzo naciska, żebyśmy otworzyli wskazówkę,
ale wszystko już mamy, więc to raczej nierozsądne.
Wiem, że to coś prostego.
Żadna kombinacja nie daje litra. Dziewięć przez cztery…
- Nie możemy dzielić. - Wiem.
Czuję, że głowa mi dymi.
- To koniec. - Musisz zwolnić.
Jeśli nie masz lepszego planu, zostaw to mnie.
Wariactwo.
Coś nam umyka, ale nie wiem, co to jest.
Nic innego nie przychodzi mi do głowy, chodzi o kamienie.
Musimy odmierzyć sześć kilo,
ale mamy dziewięć litrów.
Świetnie mi się współpracuje z Muną.
Na pewno znika z listy podejrzanych.
Powoli.
Wiesz, co jest spoko? Tu zostanie nam jakieś pięć litrów.
To prawda.
Wszystko idzie bardzo sprawnie.
Komunikujemy się, słuchamy.
Miałyśmy dziewięć litrów, odlałam cztery, więc mamy pięć.
Mamy cztery i pięć.
Wywalmy cztery,
przelejmy zawartość tego
i zostanie nam litr.
To jasne: dziewięć minus cztery to pięć, pięć minus cztery to jeden.
Jeden litr to jeden kilogram.
Zrobimy to sześć razy i mamy sześć kilogramów.
- Mamy tu litr. - Jeden litr.
Sześć takich porcji.
To jest kilogram. A na koniec…
Werble, proszę.
Idealnie.
Co za współpraca!
Kto by pomyślał?
To najlepszy zespół, w którym do tej pory byłam.
Kładź.
Szybko. Nie upuść ich.
Dobra! Chwila prawdy!
Udało się!
Przybij piątkę! Lecimy!
Zostało 27 minut.
- W lewo się odkręca? - Tak.
W prawo dokręcasz.
- Otwieraj. - No dobra.
Boziu.
Gratulacje, jesteście pierwszą drużyną, która ma dostęp do detonatora.
W środku jest krótkofalówka i nożyce do drutu.
Żeby rozbroić detonator, przetnijcie właściwy przewód.
Jak go wybrać?
To wszystko kwestia starej dobrej komunikacji.
Każdy detonator jest inny,
każdy ma inną kombinację czerwonych, niebieskich i żółtych kabli.
Każda strefa musi przeciąć inny kabel.
Musicie dowiedzieć się, jakie kolory mają inne strefy
i drogą eliminacji ustalić, który kabel rozbroi wasz ładunek.
Jeśli skończy wam się czas albo przetniecie zły kabel,
bomba wybuchnie, a wasza kasa wraz z nią.
Musimy przeciąć niebieski albo czerwony.
Skąd mamy wiedzieć, który jest właściwy?
Wszyscy muszą dojść do radia.
Czy ktoś już skończył?
Halo!
Muna i Hannah czekają na odpowiedź.
- Sześć kilogramów to ile funtów? - Sześć kilogramów to…
- Razy 14… To mniej więcej 16. - Razy 2,2.
Dwa, cztery, sześć, osiem i funt w pamięci.
- Może to wiadro mieści galon wody. - Nie.
To tylko wiadro.
„W środku znajduje się wskazówka.
Koszt wskazówki to 5000 dolarów”.
Ustalimy limit czasu?
Mam wrażenie,
że możemy zgadywać, ale naprawdę nic nie wiemy.
Na tabeli jest mnóstwo liczb,
ale nie mogę wymyślić,
jak dojść do sześciu kilogramów.
To strasznie trudne.
Jeszcze 18 minut.
Mózg mi się usmażył.
Jestem gotowy, żeby wskazali nam, gdzie jest szóstka.
Michael naprawdę nie może tego rozgryźć.
Nie odniosłam wrażenia, że nas sabotuje.
Ktoś już skończył?
Halo!
Musimy rozgryźć matematyczne równanie.
- Wskazówka? - Wyluzuj, poczekaj.
Jestem blisko, daj mi dwie minuty.
Sean, przygotuj się.
Mamy tu wszystko.
Myślcie o tej przestrzeni.
Jakie mamy ramy czasowe?
- Chcecie otworzyć? - Zgadzamy się?
- Mam! - Co?
Wiem, jak otrzymać kilogram.
Napełnimy ten pojemnik do linii,
przelejemy tu dwa razy i zostanie kilogram.
To będzie litr.
- Rozumiesz? - Tak jest.
Mamy litr wody.
Odmierzyliśmy dwie kilogramowe porcje cyny,
bo czwórkę już mieliśmy.
- Gotowi? - Tak.
Nie mogą spaść. Nie dokładajcie więcej.
Nie kładź tam ręki.
Dziękuję.
Oby to było sześć. Czekaj.
- Zgasło! - Jest!
Bierz śrubokręt.
Dobra robota. Lecimy.
- Praca zespołowa. - Genialnie.
Wystarczy.
Słyszysz? Słyszę krzyki.
To pewnie druga grupa.
Możemy z nimi rozmawiać? Nic nie widzę.
- Słyszycie nas? - Tak jest.
Jakiego koloru są wasze kable?
Czerwone i żółte.
- A wy? - Niebieskie i czerwone.
Co robimy, jeśli zostaną nam sekundy,
a Ryan i Michael się nie odezwą?
Macie jakiś plan?
Obie mamy czerwony?
Jedyna różnica to żółty i niebieski.
My tniemy żółty, a wy niebieski.
Jeśli przetniecie żółty, nic nam to nie powie.
Jeden zespół ma przeciąć czerwony, drugi niebieski, trzeci żółty.
Jeśli przetniecie czerwony i wybuchnie, to znaczy, że my mamy przeciąć czerwony.
Poczekajmy na nich.
Kończy nam się czas.
Jestem gotowy na wskazówkę.
Nic nie wymyśliliśmy,
wolę zdobyć 5000 niż nic.
No dobra.
Tłumaczą, jak dojść do sześciu litrów.
„Krok pierwszy, napełnij dziewięciolitrowy pojemnik wodą.
Przelej wodę do czterolitrowego pojemnika.
Wylej wodę z czterolitrowego pojemnika i powtórz.
Pozostałą wodę wlej do czterolitrowego pojemnika.
Napełnij duży pojemnik.
Napełnij mały pojemnik wodą z dużego pojemnika.
W dużym pojemniku jest teraz sześć litrów”.
- Ile czasu? - Nie wiem.
- Pięć minut. - Podwieś.
Gdzie zakrętka?
Michael, Ryan, jesteście tam?
Co oni robią?
Nie odzywają się.
Nie wiemy, czy w ogóle przekażą nam informacje.
Jeśli będziemy blisko, wybierzcie i przetnijcie jeden kabel.
My przetniemy inny kolor.
- Zgadzacie się na cięcie? - Tak.
Neesh, tnij.
Tnij czerwony.
Tniemy czerwony. Gotowe?
Trzy, dwa, jeden.
Chyba się udało!
Bomba wybuchła, więc nam zostaje czerwony.
Łatwa kasa.
Tniemy czerwony.
Proszę!
Udało się!
To było genialne, Neesh.
Wiedziałyśmy!
Dobra robota!
Złożyliśmy siebie w ofierze.
- Za dużo? - Michael nigdy nie wygrał.
- Nigdy. - Michael, Ryan, słyszycie nas?
- No już! - Nie chcę ich upuścić.
Mamy to.
Poczekaj.
- Niebieski i żółty. - Chwytaj.
Gratulacje.
Macie teraz dostęp do wnętrza detonatora.
Tu Mike i Ryan.
- Dzięki Bogu! - Mamy minutę.
- Szybko… - Nie tnijcie kabla!
Jakie macie kolory?
Niebieski i żółty.
Wiedziałam.
Żółty jest po lewej, niebieski po prawej.
Muna i Hannah, co tniemy?
Oni mieli przeciąć czerwony,
żeby sprawdzić, czy bomba wybuchnie.
Wybuchła, więc my przecięłyśmy czerwony.
Mamy czerwony i żółty.
Tamten zespół ma niebieski.
Niebieski.
Przecięli niebieski, my tniemy żółty.
Tnij żółty.
- Jasne! - Jak?
- Jak to możliwe? - Oczywiście!
Jaja sobie robicie/
- Jak mogli nie trafić? - No nie!
Nie wiem, czy się mylimy…
ale słyszałem tylko „niebieski”.
Michael, no jasne.
Nie posłuchali.
- Powinni trafić. - Michael, Ryan, co się stało?
- Przecięliśmy żółty. - Dlaczego?
Mówiłyśmy „niebieski”.
Mówiłyśmy o niebieskim!
Więc przecięliśmy żółty.
Mówiłam, że my miałyśmy czerwony,
więc został wam niebieski, bo oni go nawet nie mieli!
„Tnij niebieski”.
Michael i Ryan przecięli kabel zupełnie bez powodu.
Przecięliśmy zły kabel.
Jestem rozczarowana swoją postawą,
ale to Michael chciał otworzyć wskazówkę i Michael wybrał żółty kabel.
Michael może być kretem.
Cześć wszystkim.
- Witaj, Ari. - Cześć.
Usłyszałem dwa wybuchy,
więc puściliście z dymem 20 000 dolarów.
Kto jest winny?
Słyszałam tylko „niebieski”.
Nie wiedziałam, czy mamy go przeciąć, czy…
Nieprawda.
Przekrzykiwaliście się.
Wybrałyście czerwony, ale o was nic nie wiedzieliśmy.
Pytaliśmy: „Jaki kolor przecięliście?”.
Powtarzaliście w kółko „niebieski”. Tylko tyle słyszeliśmy.
W tej grupie nikt się nie zamyka,
komunikacja powinna być naszą mocną stroną,
ale ludzie beznadziejnie się komunikują.
Hannah i Muna rozbroiły bombę
i zdobyły 10 000 dolarów.
Brawa dla pań!
W puli macie teraz 50 000 dolarów.
- Tak jest! - Wreszcie.
Nacieszcie się, bo w tej grze
za rogiem zawsze czai się kolejna misja.
Ta misja to kompletna katastrofa.
Nikt nie myśli o końcówce,
nie myślą o tym, że musimy współpracować.
To obłęd, ciągle zmieniam podejrzanych.
- Na tym etapie musisz mieć pewność. - Fakt.
- Co się dzieje? - Nie mam pojęcia.
Jedziemy na cmentarz?
- Tam jest kolejny! - No nie.
- Co się dzieje? - Stresuję się.
Dokąd jedziemy?
- To nasze drugie auto? - Tak.
Zatrzymaliśmy się.
To naprawdę złowieszcze.
- Coś się zaraz stanie. - Coś się wydarzy!
Dzwoni Ari.
Witam w Papan.
W czasach prosperity miasto tętniło życiem.
Teraz nie ma tu już prawie nikogo,
co sprawia, że jest idealnym miejscem na szemrane interesy.
Rozglądnijcie się, wasi współpasażerowie to wasz zespół.
Każdy zespół musi wskazać najlepszego negocjatora.
Kogoś, komu możecie zaufać.
Będziemy negocjować z tamtą trójką.
- Odpadam. - Ja jestem niezły.
- Też umiem negocjować. - To moja praca.
Cztery lata byłam w klubie debat, wygrałam sporo mistrzostw,
a w pracy mam kierownicze stanowisko.
Każdego dnia muszę negocjować.
Każda misja, w której pozwoliliście mi
kontrolować sytuację,
zakończyła się naszym sukcesem.
Jestem świetnym negocjatorem. Rozumiem problemy innych ludzi.
Nie płaczę.
Nie denerwuję się.
To robota dla mnie.
Ja jestem tragiczna w negocjacje.
Od razu odpuszczam.
- Wybierzesz z naszej trójki? - Ja?
Wszyscy chcemy to zrobić.
Twoja kandydatura to kiepski pomysł.
To zły pomysł.
Podejrzewam Neesha
i tracę zaufanie do Michaela.
- Muna, działaj. - Dobra.
- Tak? - Tak.
Wybrałam Munę, bo bardziej jej ufam.
- Będę walczyła. - Bardzo cię proszę.
- Dobra. - Do dzieła.
Boże, dlaczego?
Wiecie, czym się kiedyś zajmowałem?
Mam za sobą zajęcia z negocjacji.
Wysyłamy glinę?
Co?
Nie wiedziałam, że Sean jest gliną.
Choć byłam pewna, że jest bystrzejszy, niż nam się wydaje.
Dasz radę podjąć decyzję, gdy przyjdzie na to pora?
- Będziesz musiał się jej trzymać. - Tak.
Pomyślałam, że skoro ma doświadczenie,
to trzeba je wykorzystać.
Dobra, idź.
Dobra, idę.
- Będziemy czekać. - Nasz los jest w twoich rękach.
Przestań!
Kogo wybiorą?
- Cholera! - Zobaczymy.
Wiedziałem, że wybiorą ciebie! Cholerka!
- Sean i Muna. - Cześć!
- Co tam? - Usiądźcie.
Tak jest.
Sukces w tej misji
zależy od waszej decyzji.
W tej teczce…
mam…
pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
W życiu nie widziałam takiej sumy w jednym miejscu.
Pieniądze mogą odmienić życie mojej rodziny.
Mam też…
ZWOLNIENIE
zwolnienia.
Dla całego zespołu.
Już wszystko tłumaczę.
Jeśli oboje wybierzecie pieniądze, wyjdziecie stąd z 50 000.
Musicie tylko sobie zaufać.
Jeśli oboje wybierzecie zwolnienia, odprawię was z kwitkiem.
Wrócicie bez pieniędzy i zwolnienia, zostanie wam tylko żal.
- No dobra. - Ale…
Jeśli jedno wybierze pieniądze, a drugie zwolnienie,
osoba, która wybrała zwolnienie, wygra zwolnienia dla całego auta,
ale pula nie powiększy się.
Gdy zobaczyłam pieniądze,
wiedziałam, co wybiorę.
Byłam tego pewna.
Potem musiałam przeanalizować fakty.
Wiem, że był tajniakiem.
Facet może mnie rozegrać i wybrać zwolnienie,
a ja będę miała 25% szans na powrót do domu.
Możecie omówić to z zespołami,
a potem do mnie wróćcie.
- Dobra. - Świetnie, Sean.
Co się stało?
No dobra.
- Ari zaoferował 50 000 albo zwolnienia. - Bierzemy zwolnienia.
Zwolnij, to nie koniec. Już wam tłumaczę.
- Do wzięcia jest 50 000. - Dobra.
Ale możemy też zgarnąć zwolnienie dla całego auta.
Oba zespoły muszą się zgodzić, żeby zgarnąć 50 000 dolarów.
Jeśli wybiorę kasę, a Sean zwolnienia,
to oni je dostaną.
Oni biorą kasę, a my zwolnienie? Mamy zwolnienie.
Oba auta nie mogą mieć zwolnień.
Oboje musimy wybrać 50 000.
- Możemy też skłamać i wziąć zwolnienie. - Bierzemy zwolnienie.
Ma myśleć, że bierzemy kasę, żeby sami zagłosowali za pieniędzmi,
ale wybiorę zwolnienie.
Wiedzą, że walczę o pieniądze.
- Fakt. - Mam plan.
Powiesz, że Ryan się postawiła. „Jest wściekła, ma dość Hannah”.
Mam to.
Jeśli wybiorą kasę, będziemy bezpieczni.
Sean,
dasz radę.
Gramy o 50 000 dolarów.
Jestem tu, żeby zdobyć kasę.
Głosujemy za pieniędzmi?
To wielka kwota.
Jeśli się ze sobą zgodzimy, podwoimy wartość puli.
To może być gra warta świeczki, ale nie wierzę, że skuszą się na 50 000.
To prawda.
Musimy ich przekonać, że warto wybrać pieniądze.
Mamy przekonać ich, żeby wybrali pieniądze, tak?
A my głosujemy za zwolnieniem.
Powiedz Seanowi:
„Wybieramy pieniądze. Moja rodzina ich potrzebuje”.
Możesz się nawet popłakać.
A potem wybierz zwolnienie.
Wszyscy w moim aucie chcą zwolnienie,
ale jeśli uda mi się wyciągnąć pieniądze,
to wybiorę pieniądze.
- Dawaj. - Jasne.
Będzie sztywniutko.
Nie ufam Munie,
bo widziałem, jak zareagowała.
- Zrobi, co zechce, prawda? - Tak.
Fajnie byłoby mieć 50 000. Muna nas jeszcze zadziwi.
Nie cieszę się, że wybraliśmy Munę.
Mam nadzieję, że będzie myśleć o zespole.
Negocjatorzy wrócili.
Jeszcze nie musicie podejmować decyzji.
Powiedzcie tylko, do czego namawiają was wasze zespoły.
- Chcesz zacząć? - Tak.
Zwolnienie.
A twoi?
Chcemy zgarnąć pieniądze.
Ryan nas za to nienawidzi,
ale wybieramy kasę.
Nie wierzę ci.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Wybieramy pieniądze.
Sean, proszę cię,
bądźmy szczerzy.
Jasne.
Chcę zgarnąć pieniądze,
ale bardzo nie chciałabym
napisać na kartce „50 000”, a potem zobaczyć, że zrobiłeś coś innego.
Spójrz mi w oczy i wytłumacz,
czemu sprzeciwiasz się Ryan.
Pięćdziesiąt tysięcy to duża sprawa.
Chcę powiększyć pulę,
chcę, żeby zwycięzca mógł z radością odmienić życie.
Możemy coś zbudować,
możemy powiększyć pulę.
Tego chcę i tego potrzebujemy.
Jestem tu dla pieniędzy.
Chodzi o pieniądze.
Chcę tego,
ale będzie mi ciężko,
jeśli napiszę na kartce 50 000 dolarów,
a potem okaże się, że wybrałeś zwolnienie,
bo wtedy zepsuję grę mojemu zespołowi
i wyjdę na idiotkę.
Muszę spłacić kredyt studencki żony. Mam syna na studiach.
Sto tysięcy odmieni nasze życie.
Nie mogę wrócić z pustymi rękoma.
Piszę 50 000 dolarów.
Zaufaj sobie.
Do dzieła. Zostańmy bohaterami.
Negocjatorzy,
w każdej z kopert
znajdziecie dwie karty.
Jedna oznacza gotówkę,
druga zwolnienie.
Pójdźcie do swoich pokojów
i wróćcie, jak się zdecydujecie.
Macie dwie minuty, żeby podjąć decyzję w imieniu swoich zespołów.
Chcę zwolnienie.
Czy udało mi się ją przekonać?
Nie wiem. Wy też nie.
Pięćdziesiąt tysięcy do puli.
Czy mogę zaufać Seanowi?
To ryzykowne,
ale ryzyko może się opłacić.
Witajcie z powrotem.
Mogę prosić o koperty?
Podjęliście decyzję.
Wyjdziecie stąd z 50 000 dolarów,
zwolnieniami dla całego zespołu
albo pustymi rękoma.
Sprawdzimy zawartość?
Tak sobie myślałem…
Ari!
Niegrzecznie jest to robić we troje.
Nie chcę nikogo wykluczać.
No nie…
Dołączmy do reszty.
Możecie być bogatsi o 50 000 dolarów.
Jeden z zespołów
może też być zwolniony z eliminacji.
Albo…
możecie odejść z niczym.
- Gotowi? - Tak.
Tak.
Zacznijmy od Seana.
W jego kopercie
znajduje się…
Zwolnienie.
- Zwolnienie. - Tak.
Sprawdzimy kopertę Muny?
Muna, błagam. Myśl o zespole.
Powiedz, że wybrałaś zwolnienie.
Zwolnienie daje życie, jedna dodatkowa misja może być wszystkim.
To złoty bilet.
Napisy: Jędrzej Kogut