Jesteś kretem?
Być może.
Nie jestem kretem.
Jak na przesłuchaniu.
Powiedziałbyś, gdybyś nim był?
Nie będzie tak łatwo.
Może?
Miło jest ludziom mieszać w głowach.
Kret to gra dla każdego. To gra szkatułkowa, gra w grze.
Jestem urażona.
Dlaczego nie wybrano mnie na kreta? Byłabym świetna.
Nie jestem kretem.
To nie ja.
- Nie jestem kretem. - Nie.
- Nie jestem kretem. - To nie ja.
To byłby zwrot akcji.
KRET
KUALA LUMPUR, MALEZJA
Nazywam się Ari Shapiro.
Pracowałem w strefach wojennych i na pokładzie Air Force One,
ale właśnie na to zlecenie czekałem latami.
Kret wrócił.
Spośród tysięcy zgłoszeń wybraliśmy dwunastu nieznajomych,
którzy przylecieli do Malezji, żeby przeżyć przygodę życia.
Jak z ulotki promocyjnej.
- Nie patrz w dół! - Wy tak na serio?
Muszą współpracować, żeby powiększyć pulę, którą zgarnie…
No nie!
…jedna osoba.
Nie mamy wyciągać pieniędzy.
To jest robota kreta!
Pomiędzy nimi kryje się oszust.
Kret.
Ani razu nie skłamałam.
Nie umiesz kłamać.
To podwójny agent, który ma utrudnić zdobywanie pieniędzy.
Chcę, żeby cały czas o mnie myśleli,
nawet tuż przed snem.
Producenci zrekrutowali kogoś,
kto ma siać spustoszenie,
nie dając się wykryć.
Ślubujesz kłamać i przeszkadzać na każdym etapie gry?
PRODUCENTKA KRETA
Tak.
Przekażemy ci informacje na temat misji,
ale reszta należy do ciebie.
- Coś przeoczyliśmy. - Nic tu nie ma.
Czy powinni mi ufać? Nie.
To jest krecie zachowanie.
To prosta gra.
Uważaj na laser!
Wykonuj zadania…
Dosłownie walczymy ze sobą.
…zdobywaj kasę…
…i, co najważniejsze, dowiedz się,
kto jest kretem.
Na początek zostawiliśmy zawodników
w zachodniej Malezji i kazaliśmy im znaleźć przesiekę.
O Boże!
W tej grze nic nie jest oczywiste.
Mam nadzieję, że nie ma tu tygrysów.
Zaczynamy, do dzieła! Po to tu jestem!
Mam nadzieję, że idę w dobrą stronę.
Nie wygląda to jak Arizona.
Halo!
Gdy ludzie mnie poznają, widzą hidżab.
Widzą muzułmankę.
Widzą kogoś, kto wykonuje polecenia innych.
Wykorzystam to.
INFORMATYCZKA
Ależ się cieszę! To Kret! W Malezji!
Halo!
DRUGI INTRUZ
Jest tam kto?
Tylko ja?
Halo!
PIĄTY INTRUZ
Czego mam szukać?
Nikogo i niczego tu nie widzę.
Nazywam się Andy, mam 65 lat.
Wszyscy będą się zastanawiać, czy za nimi nadążę.
Na pewno dam z siebie wszystko.
To wyjątkowa okazja.
KSIĘGOWY ŚLEDCZY
Muszę wygrać.
O Boże!
- Cześć! - Ktoś jeszcze.
- Cześć. - Hannah.
- Andy. - Miło cię poznać.
Ciebie też.
Ludzie mają mnie za głupią blondynkę. Pozwalam im na to.
Jestem z Arizony, więc nie jest tak źle.
Poza wilgotnością.
To jest gra dla mnie.
Cześć.
- Jak masz na imię? - Andy.
- Miło mi. - A ty?
Muna.
- Co u was? - Jak leci?
Jak się macie? Jestem Quaylyn.
Możecie mówić mi Q.
CZWARTY INTRUZ
- Skąd jesteś? - Z Pittsburgha w Pensylwanii.
Czyli Pittsburgh.
- Jesteśmy. - No tak.
Cześć!
- Witamy. - Cześć!
- Jestem Deanna. - Cześć.
Mówią o mnie „patronka internetowych detektywów”.
- Deanna. - Jak się masz?
DETEKTYW INTERNETOWY
Jestem ciekawa, jak poradzę sobie w realu.
- Jesteśmy w Malezji! - Wiem!
Zobaczę, czy uda mi się ich strollować.
Co tam u was?
Impreza się zaczęła!
- Michael, miło mi. - Hannah.
Obym wyszedł na boisko do baseballa.
Jestem byłym tajniakiem,
będę trzymał karty przy orderach.
To jak iść na finałowy mecz, nie znając przeciwnika.
TATA NA PEŁNY ETAT
Przetrwaliśmy!
Udało mi się! To oficjalne!
- Sean. - Cześć.
Chcę wygrać.
Kiedyś żyłem przesłuchaniami.
Cześć!
Ryan.
Jestem mamą na pełny etat, a wy?
Jestem tatą, utrzymuje mnie żona.
No dobra.
Mamy prawie wszystkich.
Musimy się dowiedzieć, co mamy teraz zrobić.
Boże.
Szybko zbliżam się do ludzi. Jestem ufna i szczera.
Na pewno będę zawierała sojusze,
żeby mieć na wszystko oko.
Tak! Cześć wszystkim!
Miło cię poznać! Jestem Jen!
- Kolejny! - Jeszcze jeden!
- Co u was? - Brak ci tchu! Co tam, Herkulesie?
Jestem Antonio.
Całe życie się przygotowywałem.
W grach komputerowych i w sportach zawsze jestem najaktywniejszy.
Chcę być przy piłce, gdy losy meczu są na szali.
No chodź!
- Przyjaciele! - Hej!
Cześć wszystkim.
- Melissa. - Tony. Miło cię poznać.
To dla mnie wspaniała szansa
na odhaczenie doświadczeń, których nie znajdę nigdzie indziej.
Tak bardzo się cieszę, że spakowałem 30 par majtek.
Nie wiem, co mnie tu czeka, ale mam zapasy bielizny.
Bez powodu.
Co tam u was? Jestem Neesh.
- Co tam? - Tony, miło cię poznać. Jak leci?
Jak się stąd wydostaniemy?
Widzicie coś nietypowego?
Na pewno umyka nam coś oczywistego.
- Mamy beczki. - Ktoś już na nich stał?
Planowaliśmy, ale nikt tego nie zrobił.
Mamy 12 graczy,
czas zrobić zamieszanie.
- Coś tutaj. - Nic nie widzę.
Kto to?
- Witamy w Malezji. - Cześć!
Pierwsze wrażenia?
- Gorąco! - Wspaniale!
Pięknie!
Nazywam się Ari Shapiro i będę waszym przewodnikiem.
Przez pięć tygodni
będziecie współpracować,
wspólnie wykonując zadania.
Na samym końcu jedna osoba odejdzie stąd z ogromną nagrodą.
Czy dam radę wygrać? Tak. Zrobię wszystko, żeby mi się udało.
Będę zdradzał i sabotował, pewnie.
Pilnujcie się,
bo nie wszystko jest oczywiste.
Jedna osoba nie działa na rzecz drużyny.
Ktoś cały czas będzie próbował was sabotować.
Witaj, krecie,
kimkolwiek jesteś.
Atmosfera jest napięta.
Czy ktoś się spiął?
Ktoś nie daje rady? Ktoś się stresuje?
Kret nie zareaguje, bo wie co dalej.
Nie patrzcie na mnie, też nie znam odpowiedzi.
Też będę próbował to rozgryźć.
Mózg mi się przegrzewa, dosłownie.
Analizuję wszystko, co robią.
Zaraz zaczniecie przygodę.
Pytanie brzmi:
czy wszyscy weźmiecie w niej udział?
To znaczy?
Jesteście szczęśliwą dwunastką,
ale reszta była blisko.
W trawie czai się niebezpieczeństwo
dla każdego z was.
Coś, co wywróci grę do góry nogami, zanim zaczniemy grać.
No nie!
Nie!
O Boże!
Co do…
Ta piątka nie załapała się do gry.
Zrobiliby wszystko, żeby dostać jedno z waszych 12 miejsc.
Tak wygląda Kret od samego początku?
- Tylko my zostajemy. - Tylko oryginalny zespół!
To dziwne, czułam się zagrożona.
Byłam strasznie zła.
Zwymiotuję, serio.
Pierwsze zadanie rozpocznie się już za chwilę.
Pole, które widzicie, przekształcono w tor przeszkód.
Intruzi mają za zadanie przebiec go
i wejść do jednego z samochodów.
Pierwszy w samochodzie
dostanie miejsce pośród was.
Macie powstrzymać intruzów
za pomocą strategicznie ustawionych karabinków.
Bezpośrednie trafienie to eliminacja.
Zatrzymajcie ich,
a wygracie 20 000 dolarów.
Tak jest!
Chcę pomóc mojemu zespołowi
zwiększyć pulę.
KIEROWCA AUTOBUSU
Lubię rywalizację, nie podkładam się nawet swoim dzieciom.
Aby to osiągnąć, jedno z was musi zostać dowódcą,
który zaplanuje i przeprowadzi obronę.
Ta osoba ma przejąć kontrolę, a w razie porażki wziąć winę na siebie.
Lubię odpowiedzialność.
Ciężko pracowałem, by stać się urodzonym liderem.
To dla mnie gra idealna.
MARKETINGOWIEC
Mam plan. Zastrzelimy ich.
Z wielką mocą wiąże się wielka odpowiedzialność.
W samochodach jest tylko 12 miejsc.
Pierwszy intruz w samochodzie
ukradnie jedno z waszych miejsc,
a osobą, która je straci, będzie lider zespołu.
Do bani.
Że co?
Nie ma mowy, dzięki.
O nie.
Wycofuję się.
Nie chcę od razu wracać do domu.
- Ja nie idę. - Dzięki.
Ja idę za innymi.
Chcę parę razy wejść w rolę liderki,
ale nie teraz.
POKERZYSTKA
Zrobię wszystko,
żeby nie zostać obsadzoną w tej roli.
Macie pięć minut na wybór.
Jeśli wam się uda, dorzucimy do puli 10 000 dolarów.
- To niezły sposób na rozpoczęcie gry. - Fakt.
Jeśli nie wyrobicie się w pięć minut, nie dostaniecie 10 000,
a lidera wylosujemy.
Decyzja należy do was.
Ktoś chce być liderem?
- Nikt się nie zgłosi. - No tak.
Jeśli nikt się nie zgłosi, będą losować.
No i stracimy dychę.
Nic nie mówiłam.
Nie chcę tej pozycji,
bo jeszcze im nie ufam.
Musimy kogoś wybrać.
Ktoś w to grał?
- Zgłaszasz się? - O nie.
- Chyba tak. - Muszę być w grze.
Chcę się zgłosić, bo potrzebujemy lidera,
ale powrót pierwszego dnia?
Nie jestem gotowy.
Wiem, że nikt tego nie chce,
ale inaczej stracimy 10 000.
Musimy coś wymyślić.
Powinniśmy głosować.
Ktoś i tak pójdzie, a nie chcę być stratna.
- Dobra. - To uczciwe.
Zakładam, że pierwsza zgłoszona osoba
skończy jako lider.
To nie będę ja. Nie ma mowy.
Nie chcę tego robić, ale…
nominuję Neesha.
Sam od razu wszedłeś w tę rolę.
Nie wiemy, z czym jeszcze się zmierzymy,
ale na pewno potrzebujemy lidera.
Też wybieram Neesha, myślę, że da sobie radę.
Zaczynamy.
Mogłem wyluzować i nie pokazywać,
że jestem dobrym liderem.
Nigdy w to nie grałem.
Chodzi o przywództwo, nie o paintball.
Myślę, że jesteś urodzonym liderem.
- Też stawiam na ciebie. - Raz, dwa, trzy, cztery.
Musi być siedem.
Jestem łatwym celem.
Z każdą sekundą to robi się bardziej prawdopodobne.
Nie chcę na siebie głosować.
Ty umiesz strzelać, więc głosuję na Jen.
Ty głosujesz na mnie, ja na ciebie.
W życiu nie strzelałem z broni ani nie grałem w paintball.
Wybieram Neesha.
Wszyscy się podpinają.
Wybacz, Neesh.
- Neesh. - Do dzieła.
To komplement.
- Neesh, dołącz do mnie. - Ziom!
Dziękuję!
Podjęliście decyzję w pięć minut, więc do puli trafia 10 000 dolarów.
- Tak jest. - Gratulacje.
- Co za poświęcenie. - Spoko.
Nie żałuję, że pierwsza go zgłosiłam.
Jeśli któryś z nich dotrze do samochodu,
Neesh wróci do domu.
Byle nie ja.
Neesh, musisz ustawić zespół.
Za wszelką cenę utrzymajcie pozycję.
Intruzi zostaną przypięci do swoich pozycji startowych.
Dopóki się nie wyswobodzą,
macie czas na ustawienie obrony.
Pospieszcie się, bo kodem do kłódek jest proste czteroliterowe słowo.
Złamanie kodu zajmuje przeciętnie osiem minut,
ale oni mają wskazówkę.
WSKAZÓWKA: ZACZYNAMY POSZUKIWANIA
Pamiętaj:
jeśli ci się nie uda, odpadniesz.
Intruzi mnie przestraszyli.
Chcę być najtwardszy w tej grze.
Jeśli przegramy, będę wściekły.
- Gotowy? - Jasne. Do dzieła!
- Gotowi? - Tak!
Do dzieła!
Intruzi, macie 30 minut,
żeby się uwolnić i dołączyć do gry.
Czas start.
Do dzieła!
- Damy radę! - Czas na strzał próbny.
Spróbuję „sejf”.
Patrzcie.
Tu jest jedna proca,
a tam druga.
Ktoś musi strzelać, a ktoś inny ładować.
Gracze: tor składa się z trzech stref.
Strefa pierwsza to proce.
Intruzi będą próbowali przejść przez przeszkody,
a wy musicie strzelać i przeładowywać,
żeby zaliczyć trafienie.
Zobaczmy.
- Q., masz dobrą koordynację? - Tak.
- Ty strzelasz. - Dobra.
Muna, ty przeładowuj i komunikuj.
Będę słuchał. Sean, grasz w sporty?
- Trochę. - Gotowy?
- Druga proca? - Jasne.
- Do dzieła. Hannah, idź z Seanem. - Dobra.
To kwestia przeczucia.
Na tym etapie intuicja nic mi nawet nie mówi.
Hannah banana!
W pierwszej strefie pierwszą procę obsługują Muna i Q.,
a drugą Hannah i Sean.
Nie celujcie w głowę, nie marnujcie czasu.
I tak pewnie chybicie.
Muszę im zaufać, żeby nie wrócić do domu,
ale, szczerze mówiąc, każdy może być kretem,
każdy może zgarnąć kasę, więc czemu miałbym komuś ufać?
No już, ruszajmy!
- Może „pięć”? - Nie da rady.
- Nie mamy wszystkich liter. - Trudna sprawa.
Mamy wielką spluwę! Widzicie to?
Szaleństwo.
Strefa druga: wieża.
Stanowisko strzeleckie z widokiem na intruzów
wchodzących na wieżę po kluczyki do samochodu.
Żeby się udało, wszyscy muszą stabilizować podstawę.
Ktoś z was strzelał?
Dobrze strzelam z łuku. Nie wiem, co to da.
- Dasz sobie radę? - Chętnie spróbuję.
Dobra, będziesz snajperem.
Andy jest bardzo opanowany. Nie wiem, czemu mu ufam.
Z jakiegoś powodu myślę:
„Nie możesz być kretem”.
- Potrzebujemy silnych ludzi. - Ciężka rzecz.
Tony i Michael, wy jesteście silni.
Andy będzie snajperem,
a Melissa zajmie się komunikacją i stabilizacją.
Macie ich zestrzelić, gdy będą próbowali zdobyć klucz.
Najłatwiej będzie na samej górze.
- Trochę w prawo. - Jasne.
Wystarczy. Dobra.
- Nie będzie łatwo. - Oj nie.
A „doba”?
Może „zona”?
Boże, to świetny moment, żebyś nam pomógł.
Wygląda jak poziom w Call of Duty.
Strefa trzecia jest ostatnia.
Trzy karabiny muszą pokryć bardzo duży teren,
przez który będą biegli pozostali intruzi.
Macie tylko dziesięć nabojów na karabin,
więc strzelajcie z rozwagą.
- Obie strzelacie? - Strzelałam parę razy.
Ja będę na końcu,
w razie czego chcę mieć ostatnią szansę.
W strefie trzeciej mamy trzy karabinki.
Jen ufam, ale Ryan…
Ryan nie odezwała się słowem.
Na tym etapie gry kret będzie próbował pozostać incognito,
więc chcę, żeby była tuż obok mnie.
Jeśli zrobi coś dziwnego, od razu to zobaczę.
Damy radę.
- No już. - Dajcie z siebie wszystko.
Wygląda jak punkt dowodzenia ze starych czasów.
Nie stawajcie, intruzi mogą wkrótce ruszyć.
Tu macie szansę obserwować wszystko z lotu ptaka.
- Oto wasze oko. - Idealnie.
- Co my tu mamy? - Tu zaczynaliśmy.
- Sekcja pierwsza? - I proca.
Druga też.
Lepiej wybierz kogoś spostrzegawczego, inaczej zagrasz na ślepo.
- Komunikuj, kto i gdzie biegnie. - Dobra.
Martwię się.
Lepiej nie mogłem tego ustawić,
wszyscy mają konkretne instrukcje, nie mogą tego schrzanić.
A jeśli schrzanią, to może być krecia robota.
- Dobra, spróbuję „hart”. - No już.
Chyba męczą się z kłódkami.
Jeśli ciągle ich nie ma, bądźcie gotowi.
Przygotujcie amunicję.
Udało się! „Hart”!
Ruszyli. Nadchodzą!
Jedynka, zbliżają się.
I jazda!
Kolejny! Już dwóch!
Pierwsza proca gotowa.
Dwójka też.
Chyba czekają w bezpiecznej strefie.
Nie dajcie się zwieść.
Celujcie w klatkę, nie chcę wracać.
Po strzale będą musieli przeładować.
Biegnijmy razem.
Dawać!
Pokażcie się, do roboty!
Nic nie widzimy.
Opieramy się na komunikatach.
Jeśli nic nie powiem…
- Sama podejmę decyzję. - Właśnie.
Słyszę ich.
Dalej!
- O nie! - No już!
- Jest! - W środek!
- Już! - Powiedz, że przeszli.
Liczę na to, że pierwsza proca
trafi chociaż raz.
Wtedy na końcu będę miał jedną osobę mniej.
Ktoś dostał!
- Strzelaj! - Próbuję!
Nic wam nie jest? Udało się!
To niesamowite!
Pięć osób w bezpiecznej strefie. Mamy jakieś potwierdzone trafienia?
Myślałam, że kogoś trafiliśmy.
Jaja sobie robicie? Przebili się.
Żadnych trafień.
PIĘCIU INTRUZÓW
Intruzi, gratulacje. Przeszliście do drugiej strefy.
Musicie zdobyć kluczyki do auta.
Teraz pomogą wam w tym tarcze i granaty dymne.
Widzisz kluczyk?
Zadymimy wszystko wokół,
żeby nie widzieli, kto biegnie.
Snajperze, musisz mi pomóc.
Traf przynajmniej raz.
Jasne.
Druga linia, snajperzy.
Mają granaty dymne,
nie dajcie się rozkojarzyć.
Celujcie, jak będą na wieży.
Trochę w prawo.
Właśnie tu. Trzymajcie.
- Próbuję. - Masz szansę, Andy?
Jest nieźle.
Pierwszy ruszył! Przygotujcie się!
Trochę w prawo.
Dość.
Jestem pewny, że jeśli zespół wyceluje,
trafię intruza.
O rany.
Wstawaj!
Ależ to trudne.
- Tutaj. - O tak.
Troszkę wyżej.
W lewo.
Niżej.
Strzelają do mnie!
Od tyłu!
Dostałam!
Świetnie, Andy!
Lecimy, Andy!
- Tak jest! - Do boju!
- Świetny strzał. - Oj tak.
Kochamy cię!
Ulżyło mi. Zostały tylko cztery osoby.
Nie udało się od razu, nie uda się teraz, wynocha z mojej gry.
Powodzenia! Dacie radę!
Więcej dymu!
Nie ruszajcie się.
W prawo. To jest lewo.
W prawo.
Teraz w lewo. W drugą stronę.
- W drugie lewo. - Wybacz, poślizgnąłem się.
Lewo i prawo, łatwa sprawa, a obracają mnie w złym kierunku.
Wspinają się! Strzelaj!
W lewo. To było prawo.
Nie byłem nawet blisko.
Dość. Teraz do góry.
Nie widzę pozostałej trójki,
więc nie wiem, czy naprawdę mają problemy…
Jak tylko drgnę, zaczynam się ślizgać.
…czy to sabotaż.
Jest na górze!
Na górze!
Nie celuj tam, gdzie kuca. Celuj tam, gdzie będzie sięgał.
No już, wstawaj.
- Wstaje! Już! - Teraz!
Nie dał rady.
- Strzelaj! - Wyżej, proszę was!
Teraz!
Ma klucz!
- Złapał. - Dałem radę!
Szykuje się do szybkiego zejścia.
Kret ma psuć tyle, ile to możliwe,
nie dając się złapać.
- Dawaj, Andy! - Niżej!
Strzelałbym, ale nie mogę celować.
Nabieram podejrzeń wobec mojego zespołu.
Zszedł.
Utrzymanie Neesha w grze dodałoby 20 000 do puli.
Kret tego nie zrobi.
- Dał radę? - Tak.
Wymiatasz!
Intruzi, to jest ostatnia strefa.
Każdy z trzech obrońców ma tylko dziesięć naboi.
Współpracujcie albo nie,
ale tylko pierwsza osoba w samochodzie dostanie miejsce w grze.
- Wciąż są w bezpiecznej strefie. - Jen, Ryan.
Mamy jedno trafienie, zostały nam cztery osoby.
Cztery osoby naraz, a ja mam tylko trzy spluwy.
Mam marne szanse.
Do tej pory świetnie współpracowali.
Nie wiem, czy damy sobie radę.
- Jak to zrobimy? - Nie wiem.
Atakujemy pojedynczo?
Każdy chce zdobyć miejsce dla siebie.
No dobra.
Mają tylko dziesięć nabojów. Jedno z nas się przebije.
Idą.
To jest to, moja ostatnia szansa.
To możliwe, że wrócę już dzisiaj.
Biegną!
AMUNICJA
Jeden biegnie środkiem!
Mają jakieś tarcze.
Ryan, przebijają się przez krzaki po twojej prawej.
No już!
Byłam gotowa ładować serią,
ale się powstrzymywałam,
bo mieliśmy mało amunicji.
Jedna dostała!
Trafiłam.
Jakby chcieli wziąć słodycze mojemu dziecku.
Nie ma mowy.
Zbliża się!
- Jeden się przebił! - Tam nie trafię!
- Nisko na nogach. - Wtedy chybią.
Niech strzelają!
Strzeliłam w jego stronę osiem albo dziewięć razy.
Gdzie by nie był, był moim celem.
Mam ją!
Tak jest!
Zużyłam całą amunicję.
Wiedziałam, że jest jej mało,
ale Neesh bronił ostatni i bardzo nie chciał wracać.
Jen, strzelamy. Chcę grać dalej.
Wychodzili pojedynczo.
Wszystkie ich plany poszły się paść.
Zostały nam dwie osoby. Czuję się lepiej.
Każdy strzał przybliżał mnie do celu.
Jeden idzie środkiem!
Kret był jednak w mojej drużynie.
- Tak! - Mam cię!
- Ktoś liczył naboje? - Pustka.
Chyba mam ostatnią kulkę.
Żeby komuś zaufać, musisz się otworzyć, a to zwiększa ryzyko porażki.
To koniec.
Został jeden gość.
Ja nawet nie strzelę,
a Ryan może być kretem.
Mogłaby spudłować celowo, nigdy bym się nie dowiedział.
Jest!
Ryan, twoja kolej!
- Trafiliśmy go? - Na pewno trafiłam.
Tak jest!
Zostaję!
Nigdzie nie idę! Dziękuję, tak bardzo dziękuję!
Nie odchodzę!
Ryan trafiła.
To dzięki niej tu jestem.
Przytul mnie!
Podejrzewałem ją, miała idealną okazję.
- Mówiłam, że dam radę. - Fakt!
Byłaś kluczowa.
Teraz nie sądzę, że jest kretem.
Mogę się martwić jedną osobą mniej.
Wszystkim się przypatrywałem.
Tyle uśmiechów, ale który jest nieszczery?
Kto jest dobrym aktorem?
Gratulacje!
Pierwsza misja za wami.
Chyba patrzę na te same 12 osób.
Oryginalna ekipa.
Kończycie pierwszą misję z 30 000 dolarów w puli.
PULA NAGRÓD
To duże liczby.
Trzydzieści koła? To dla niektórych roczna pensja.
Mogę zamienić słówko z kretem?
Podejdź proszę.
To zły moment, żeby się wyjawić.
Nie dopuścimy tu nowych, już się poznaliśmy, nie ma mowy.
- O nie! - Właśnie!
- Tak jest, Q.! - Słusznie!
Czemu Neesh z taką łatwością pozbył się ostatniej czwórki?
Jeśli Neesh jest kretem, a my wybraliśmy go na lidera,
to nie mógł wrócić do domu.
Czy to było celowe?
Auta zawiozą was do hotelu.
Umyjcie się i rozpakujcie. Do zobaczenia.
Wreszcie prysznic.
Sama nie wiem. To trochę podejrzane.
Jak się czujesz? Mogłeś już lecieć do domu.
Wspaniale, jestem podjarany.
Ta misja była szalona.
Tu nie ma przerw.
Zrelaksowałem się, jestem szczęśliwy,
ale gra trwa.
Teraz mogę obserwować.
Kto dowodził w sektorze z procami?
Krzyczeliśmy na siebie z Seanem,
zaczęliśmy strzelać,
ale byli za szybcy.
Przyglądam się procom.
Hannah, Q., Muna i Sean. Co tam się stało?
Nie wiem tego, ale jednego powinni trafić.
Na pewno was obserwuję.
Nie spodziewałam się, że aż tylu dotrze do ostatniej strefy.
Co się stało z procami?
To było trudne.
Nie mieliśmy czasu, zanim zareagowaliśmy, było po sprawie.
No tak.
Zdążyliśmy wystrzelić tylko dwa z pięciu nabojów.
- Właśnie. - Biegli wszyscy naraz.
No tak.
Nikogo nie trafiliśmy, ale byłam w tym sektorze.
Nie zauważyłam nic podejrzanego,
nic dziwnego.
Andy, a my? Daliśmy chyba radę.
Raczej tak, choć parę razy szliście w drugie prawo.
Mike ciągnął, ale to było trudne.
To raczej nie było celowe.
Znam różnicę między lewą i prawą, a jestem tłokiem.
Michael jest mądry. On powinien to wiedzieć.
Jeśli ktoś nas sabotował, był to Michael,
ale ciężko stwierdzić na pewno, bo tak wiele się działo.
Ryan, myślisz, że wszyscy w twojej grupie
dali z siebie wszystko?
Tak. Musieliśmy wszystkich trafić.
- No nie! - Obłęd!
Jeszcze wyżej?
To kryjówka złoczyńców.
Jesteśmy w tropikalnym raju, pięknie tu.
O Boże!
Właśnie na to się pisałam, ale myślę tylko o prysznicu.
Cuchnę jak bagno Shreka.
O Boziu!
Ja cię! Niesamowite!
Mam 30 000 dolarów i rezydencję? No dobra.
Jestem pod wrażeniem.
To przepiękna willa.
Zaraz…
O Boże!
Wygląda jak mała willa w azjatyckim stylu,
w tle widać wzgórza Malezji.
Bardzo autentyczne.
Czysta woda!
Dla kogoś z Pittsburgha świat jest wielki i fascynujący.
O Boże!
To niewiarygodne.
Weźmiemy prysznic!
Musicie zobaczyć pokoje.
Pokoje są kozackie.
Tony, przyjdźcie tu z Jen.
Co nie?
Hannah i ja od razu się polubiłyśmy.
Czasem po prostu czujesz, że ktoś jest szczery.
ANALITYCZKA
- Wybacz, Jen. - Ty śpisz tu.
- A ja i Jen tu! - Nie ma mowy!
Nie możesz zaklepać całego łóżka!
Mogę! Spójrz, jaki jestem duży!
- Wskakuj. - O nie.
Tony nie byłby dobrym kretem.
Nie sądzę, żeby ktoś wybrał go na kreta.
Ufam mu.
Wy dwie na dużym, ja na małym?
- Świetnie. - Będziemy mogli spiskować.
Organiczny sojusz.
To wszystko dzieje się naprawdę.
Jesteśmy!
Boże. Spójrzcie na basen.
Co tu robi budka telefoniczna?
Ale dziwne.
Byłam zachwycona.
Piękne miejsce, a widoki…
Co to znaczy?
Wszyscy cieszyli się na przerwę.
Zaczynam się trochę stresować.
Telefon! Odbiorę!
- Ja odbiorę. - No nie!
- Mówi Jen. - Jen, tu Ari.
Jak leci?
- Dobrze, a u ciebie? - Też.
Mam nadzieję, że się poznajecie,
bo dziś wieczorem czeka was pierwszy quiz.
Osoba, która najgorzej zna kreta,
wróci do domu.
Musicie razem wybrać
trzy najbardziej godne zaufania osoby.
Każda osoba z tej trójki będzie mogła pomóc grupie albo sobie.
Jeśli wszyscy wybiorą grupę, dostaniecie 5000 dolarów do puli.
Ten telefon zadzwoni jeszcze trzy razy.
Za każdym razem odebrać ma jedna z najbardziej godnych zaufania osób.
- Miło się gawędziło, pa. - Poczekaj! Halo!
- Jak myślisz, o czym rozmawiają? - Nie mam pojęcia.
Może o nietykalności…
To by było niesamowite.
Dwie sprawy.
Po pierwsze: pierwszy quiz eliminacyjny już dziś.
Stresuję się.
Nie wiem, kto jest kretem.
Ten quiz będzie trudny,
bo wszystko minęło tak szybko.
Telefon zadzwoni trzy razy.
Mamy wybrać troje najbardziej godnych zaufania graczy
i to oni będą po kolei odbierać.
- Coś jeszcze? - To tyle.
Nie wierzę, że wśród tej dwunastki znajdziemy trzy osoby,
które są godne zaufania.
Myślę, że powinniśmy wybrać po jednej osobie z każdej grupy.
Dobry pomysł.
Ktoś z proc, ktoś od snajpera
i ktoś z ostatniej linii.
Tu mamy procę.
Myślę, że Muna jest jedyną osobą,
która odpowiada szczerze i bez wahania.
Najlepiej ubrana i najbardziej szczera.
Jest taka szczera.
Jestem prawie pewna, że albo nie jest kretem,
albo muszę się na niej skupić.
Kto głosuje za Muną?
Jeden.
W tej grze zaufanie to niebezpieczne słowo.
Ma tu trochę inne znaczenie.
Nawet jeśli komuś ufasz, nie możesz mu zaufać w pełni.
Jedna osoba od snajpera
i ktoś z ostatniej linii obrony.
Podoba mi się pomysł z trzema grupami.
Wrzućmy tam kogoś z mojego sojuszu,
zobaczymy, na czym stoimy.
Głosuję na Tony’ego. Ktoś jeszcze?
Myślę, że mogę mu zaufać, ale kto wie?
- O dziwo mu ufam. - Ja też.
- To niezręczne zaufanie. - Bez powodu.
Kto głosuje na Tony’ego?
No dobra, Tony.
Na tym etapie nikomu nie ufam.
Staram się więcej słuchać, niż mówić.
Wszyscy bardzo szybko pokazują, co mają na ręce.
Zdaję sobie też sprawę, że niektórzy pokażą karty,
których tak naprawdę nie mają.
Jeszcze jedno:
to gra, każdy chce wygrać, a jedno z nas jest kretem,
ale dzisiaj zagrajmy zespołowo, dobra?
Zawrzyjmy rozejm.
- Oryginalna ekipa. - Na 100%. Rozejm.
Pospieszmy się z trzecią osobą.
- Nominuję Deannę. - Zgadzam się.
- To mi się podoba. - Też jej ufam.
- Zgoda. - Dobra, Deanna.
Popłaczę się, jestem zaszczycona.
Już dobrze.
Chcę ją rozgryźć, zanim przejdziemy do eliminacji.
Jest internetowym detektywem,
nie wiem, czy można jej zaufać, ale trudno, niech idzie.
Zrób coś podejrzanego, a wszystko zobaczymy.
Dobra, mamy trójkę! Muna, Deanna i Tony.
Naprawdę im ufam.
To bardzo mądre i silne kobiety,
mam do nich zaufanie.
Doceniam też wasze zaufanie.
Tu musisz ufać instynktowi.
Telefon!
Dzwoni telefon!
Halo.
Cześć, Deanna, tu Ari.
Gracze mają dwa zadania:
powiększać pulę i pozostać w grze.
Teraz masz wybór.
Wybierz jedynkę, a dodasz do puli 5000 dolarów.
Wszyscy zaufani gracze muszą wybrać pieniądze,
żeby pula powiększyła się o te 5000.
Jasne.
Serce mi wali.
Wybierz dwójkę, a będziesz miała przewagę na quizie.
Jedna z twoich błędnych odpowiedzi zostanie automatycznie poprawiona.
To może cię uratować przed powrotem do domu.
Deanna, upewnij się, że nikt cię nie widzi,
po czym podejmij decyzję.
Nie robię tego na darmo.
Chcę wygrać pieniądze.
Nawet nie zastanawiałam się nad poprawką.
WYBIERZ JEDEN: PIENIĄDZE
Gram zespołowo.
Opowiadaj.
Do wygrania jest 5000 dolarów.
Można wybrać pieniądze albo poprawkę na quizie.
Wybrałam kasę.
Deanna jest bardzo przekonująca, ale coś mi tu nie pasowało.
Patrzę na ciebie.
Jeśli wrócę dziś do domu, nie będę miała się czego wstydzić.
Ufam jej.
Czy ktoś ma wątpliwości co do mnie?
Nie sądzę, że potrafiłbyś tak kłamać.
To komplement.
Stary, dzięki.
- No dobra. - Tony.
- Tony! - Tak jest.
Tony, zachowaj się przyzwoicie.
Chcę, żeby wszyscy mi ufali.
Chcę, żeby mnie podziwiali, chcę być bohaterem.
- Halo. - Cześć, Tony.
Wybierz jeden, żeby wziąć gotówkę albo dwa, żeby wybrać poprawkę.
Jedno pytanie nie uratuje mi życia.
Wolę 5000 dolarów.
Znamy twoją decyzję, do widzenia.
- Wybrałem kasę. - Tak jest!
Swój człowiek.
Ktoś wróci, ale niech to będzie uczciwe.
Żadnych bonusów. Żadnych dodatkowych ludzi.
- Wymiatasz, ufam ci. - Doceniam to.
Wasze zaufanie
jest dla mnie cenniejsze od poprawki.
Krecie hasło.
- Poważnie! - Tylko żartuję!
- Telefon! - Muna!
Dobra, Muna.
Halo.
Cześć, Muna, tu Ari.
Jedynka to gotówka, dwójka to poprawka.
Dobra.
Stresuję się, mówię poważnie.
Poprawka?
Dałaby mi przewagę, zwłaszcza na tym etapie.
Myślałam tylko o tym, że nie wiem, kto jest kretem.
Nie wiem tego.
Zrobiłabym wszystko, żeby tu zostać.
Pochodzę z rodziny uchodźców z Somalii.
Robię to dla nich.
Zrobiłam to.
Wzięłam poprawkę.
Znamy już twoją decyzję, do widzenia.
Co za emocje, chodź do nas.
- No dobra. - Mów.
- Wybrałaś gotówkę? - No raczej.
Łatwizna.
Pewnie któreś z was wzięło poprawkę.
Ciągle patrzyłam im w oczy,
poczułam, że mi uwierzyli.
Witajcie.
- Sprawdzamy wasze wybory? - Tak!
- Tak jest! - Zapraszam.
Twierdzą, że nie wzięli poprawki, ale im nie ufam.
Instynkt podpowiada mi, że to pierwszy dzień,
a to kawał nagrody.
Muna, Tony i Deanna.
Działaliście dla ogółu
czy dla siebie?
Mogę teraz ujawnić…
że do puli nie trafiły pieniądze.
- Co? - No nie! Nie ma mowy!
- Cholera. - Kłamiesz.
Kłamiesz?
Jak tylko stracisz czujność, bum! Natychmiast przywalą ci tym gównem.
To nie ja, przysięgam.
- Muna? - To nie ja!
- Tylko pytam. - To nie ja.
Ja zrezygnowałem z pieniędzy.
Z pieniędzy?
Tak jest.
- Dlaczego? - Zrezygnowałeś?
- Co? - Zrezygnowałem z poprawki.
Możecie na mnie głosować,
nie mam z tym problemu, moje życie będzie dużo prostsze.
Jen, co uważasz?
Myślałam, że wybierając tę trójkę,
wszyscy zgodziliśmy się w duchu kumbaya,
że dzisiejszy quiz ma być sprawiedliwy.
To dla mnie jakiś obłęd,
jedno z nas świetnie kłamie.
Zrozumiałam teraz,
że ktoś tu świetnie kłamie.
To nie ja.
Nie jest mi żal.
Nie przyleciałam do Malezji,
żeby grać czysto.
Ja chcę wygrać.
To był stresujący dzień.
Przykro mi to mówić,
ale będzie tylko gorzej.
Czas na pierwszy quiz.
Dwadzieścia pytań na temat kreta.
Osoba z najgorszym wynikiem zostanie wyeliminowana.
Sprawdźmy waszą wiedzę.
Powodzenia.
Nie odsyłajcie mnie do domu.
Stresuję się.
Nie chcę wracać do domu.
Na początku trochę się martwiłem.
To będzie trudniejsze, niż myślałem.
Zakładałem, że proce trafią chociaż raz.
To trochę podejrzane.
Już!
Nie widziałem całości,
ale powoli wszystko sobie układam.
Moje przeczucia zamieniają się w hipotezy.
KTO JEST KRETEM?
Moja strategia na początek
to równomierne rozłożenie odpowiedzi.
Chcę mieć pewność, że część będzie prawidłowa.
- W prawo. To jest lewo. - Poślizgnąłem się.
Leżałem na platformie,
więc nie wiem, kto odpowiadał za co.
Trzymanie mnie mogło być trudne,
ale lewo i prawo to podstawy.
To statystyka, podzieliłam odpowiedzi, nie miałam jednego celu,
choć sądzę, że wiem już wystarczająco.
Gdy telefon zadzwonił, pomyślałam, że Tony mógł wziąć pieniądze.
Jeżeli to był on, będę w szoku.
W tej grze zaufanie jest szkodliwe.
Wiem tylko, że mam poprawkę, ale czy to wystarczy?
Nie wiem, kto jest kretem.
Jeśli w ogóle działał, to delikatnie.
Wolę grać na większość,
wskazując jak najwięcej osób.
Jest za wcześnie, żeby obstawiać jedną osobę.
Mam za mało danych,
żeby podjąć logiczną decyzję.
QUIZ UKOŃCZONY
Nadszedł czas pierwszej eliminacji.
Po przesłaniu wyniku
na ekranie wyświetli się wiadomość.
Zielony ekran
to bezpieczeństwo.
Czerwony ekran
oznacza eliminację
i koniec udziału w grze.
Nie chodzi tylko o pieniądze.
To dla mojej mamy i dla moich dzieci.
Naprawdę cały się trzęsę.
Serce wali, jakbym pędził tysiąc na godzinę.
Pierwsza osoba:
Muna.
Teraz Hannah.
Tony.
Następna będzie Ryan.
Sean.
Serce wali jak młotem.
Michael.
Melissa.
Andy.
Całuję naszyjnik mamy z nadzieją.
Kolejną osobą
będzie Q.
Modlę się: „Boże, nie po to mnie tu ściągnąłeś,
żebym od razu wracał”.
Zostały tylko trzy osoby.
Neesh,
Jennifer
i Deanna.
Znam tych ludzi tylko jeden dzień.
Nie mam pojęcia, kto jest kretem.
Żałuję, że nie wzięłam poprawki.
Przegrywam.
Przegrywam. To koniec.
Telefon całkiem mnie zdezorientował.
Może głosowałam na złych ludzi.
Wszystko gra?
Musi.
Uratowałem się przed eliminacją,
a znowu mogę odpaść.
To się robi niedorzeczne.
Jedno z nas wraca.
Czy to będę ja?
Napisy: Jędrzej Kogut