Zijn er genoeg Gelukkige Eieren? Ja.
De timing is cruciaal.
Meestal neem ik twee sneeën.
Zo, ja.
Ik kan één ding koken.
Nee, ik kan twee dingen koken. Twee gepocheerde eieren.
Het geheim is olijfolie.
Nu het chef-gedeelte.
Ik heb er veel te veel in gedaan.
Al die jaren dat je alleen was...
At ik steevast buiten de deur, inclusief het ontbijt.
Wat had ik destijds in je koelkast gevonden?
Niets.
Marty en ik... Hij is ook dol op eieren.
Ja, absoluut.
We logeren vaak in hotels.
En als ik een bijzonder fraai gepocheerd ei krijg...
e-mail ik Marty een foto. Maar hij stuurt er nooit een terug.
Ik hou van veel peper.
O, Steve. Wil je met me trouwen?
2. NU
Gelukkig film je dit niet, want ik zou me rot schamen.
Waarom werk je mee aan deze documentaire?
Daar heb ik niet zo snel antwoord op.
Heb je je ooit zo verveeld?
Ik zie het als een remedie tegen al die bloedeloze interviews.
Al die dingen die ik al een miljoen keer heb verteld.
Wat een raar leven.
M'n leven is achterstevoren.
Maf dat ik zo neurotisch was toen ik in de dertig was.
En op m'n 75e ben ik dolgelukkig.
Hoe is dat zo gekomen?
Als m'n vrouw deze video zou zien, zou ze zeggen: 'Wat deed je daar zonet?'
Dan zeg ik: 'Opruimen.' En zij: 'O, was dat het?'
Dus deze... Weg hiermee. Deze band is 45 jaar oud, als ik terugtel.
Ik nam m'n programma's op om terug te luisteren.
Niet dat ik vaak luisterde, maar soms.
Ik ben enigszins huiverig.
Gewoon starten.
Ik las iets in Time wat me verontrustte.
Ik las dat de zon zo ver kon uitzetten...
dat hij de aarde kon opslokken en verwoesten.
Ik besloot meteen een rookalarm te halen.
Ze lachen harder dan verdiend.
Die stand-up was gigantisch voor mij.
En nu is het een stipje in het verleden.
We boffen hoe de mens eruitziet.
Stel dat we in plaats van twee armen één arm midden op ons lijf hadden gehad.
Dan deed ik zo.
Dan was het uit met de showbizz, want hoe moest je dan klappen?
Niet slecht.
Zo is het wel genoeg.
Misschien moeten we luisteren hoe het afloopt, maar ik kan het niet aanhoren.
Ik heb nu een heel nieuw leven.
Marty.
Hallo. - Ze hebben je over tien minuten nodig.
Opgehangen.
Je tekent graag cartoons.
Zou je er een paar willen maken over wat je van deze documentaire vindt?
SOMS DENK IK OVER HOE GOED IK HET HEB EN DAN DENK IK: HOE IS DAT GEBEURD?
MISSCHIEN BLIJKT DAT UIT DE DOCUMENTAIRE.
ENIG IDEE?
Zo, ja. - Oké.
Wat doet hij nou? O, valse start.
Getuige zijn van hoe een kunstenaar zichzelf opnieuw uitvindt...
is heel bijzonder.
Er zijn maar weinig kunstenaars die dat doen.
Een kunstenaar die zoiets achter zich laat...
en een andere manier vindt om creatief te zijn en een publiek aan te spreken...
Die verheft z'n leven tot kunst.
Dan mag je wel van moed spreken.
Dan word je gedreven door iets wat alles overstijgt.
Na de première van The Jerk...
Marie. Waar zit je?
gingen we met z'n vieren uit eten, met een vriend van me en m'n vader.
En m'n vader zei niets over de film. Helemaal niets.
En uiteindelijk zegt m'n vriend: 'Wat vond u van Steve in die film?'
En hij zegt: 'Het is geen Charlie Chaplin.'
Nu nog een keer. Laat de band maar draaien.
Nu iets verder van de camera.
En deze keer minder draaien in het begin, maar meer in de draai. Snap je?
Zoals jij deed. - Toe maar.
Sorry.
Voor m'n volgende film, Pennies From Heaven, moest ik leren tapdansen.
Dus ik deed een halfjaar tap. Ik wilde het zo graag.
Gregory, ik heb net m'n eerste musical gemaakt, Pennies From Heaven.
Schijnt goed te zijn. - M'n beste prestatie tot nu toe.
M'n eerste serieuze rol. - Serieus?
Inderdaad. - Niet wild en gek?
Nee, dit is heel anders.
Ik zing en dans ook. - Je danst?
Ik kon wel janken. Ik vond het geweldig.
De film heeft een goed concept: oude liedjes playbacken.
Als het gesprek zo gaande is, dan gaat Steve er dwars doorheen.
Als een buitenaards wezen.
En dat komt door z'n onschuld.
Het is niet berekend. Hij is gewoon zo.
Ik vond het geweldig en dacht dat het geheid een hit zou zijn.
Ja, absoluut.
Ik beantwoord al je vragen met 'Ja, absoluut'.
Hoe is de respons? - Ja, absoluut.
Ja, absoluut.
Is Steve Martin een arrogante kwal? Ja, absoluut.
Het werd een flop.
De Oscarwinnaar voor beste acteur voor Pennies From Heaven, Mr Steve Martin.
Schaamde je je? - Enorm.
Ik schaam me als ik terugdenk hoe ik me voelde.
Het voelde als een enorme flop.
Ik heb 't helemaal zelf gedaan.
Ik heb niemand te danken.
Niet m'n vader of moeder of het team.
Ik heb alles gedaan.
Ik was doodop en niets lukte.
Zin in een verzetje? - Ik ben liever chagrijnig.
Ik dacht, ik ga er even uit. Naar Londen in m'n eentje.
Het was vreemd, want ik kon gewoon over straat lopen zonder dat ze me herkenden.
Ik voelde me eenzaam.
Ik ging naar Flashdance in de bioscoop.
Daar zat ik dan, depri en alleen.
Maar in die film zit een scène waarin een joch zegt...
terwijl ze stoer bezig zijn: 'Ik wil net als Steve Martin zijn.'
En ik besefte hoe ironisch het was dat ik daar zo zat.
'Je wilt nu echt niet mij zijn.'
Even over die recensies. Het is een interessante, vreemde film.
Grote namen in de industrie waren heel positief.
Maar er waren ook negatieve recensies.
Maar het viel me op dat de mensen die de film goed vonden...
wijs en intelligent zijn, terwijl degenen die het niks vonden...
Domoren. - dom gajes zijn.
Kan gebeuren. - Jij vond hem toch goed?
Zeker. Wijs. - Zie je wel?
Ik heb besloten dat ik niks negatiefs meer zeg over collega's.
Het is al moeilijk genoeg.
Heb jij je glazen liever rechtop of ondersteboven?
Ik wil water over de buitenkant. - Je hebt er 'n beetje in gekregen.
We zijn klaar.
Ik heb nooit andere artiesten bekritiseerd.
Geen een? Je kijkt vast kritisch naar een schilderij.
Ik ga niet aan de grote klok hangen of ik iets mooi vind.
Juist. - Daar zijn critici voor.
Die ons willen afmaken.
Maar ik sta aan de kant van de kunstenaar. Of dat probeer ik.
Ik vond het raar dat ze bij het ballet applaudisseerden voor sommige stukjes.
Alsof zij weten wat de moeilijke dingen zijn.
Iemand van 80 die beslist: dit is kunst.
Toen ik voor 'n film leerde tapdansen van Danny Daniels en het daarna weer vergat...
Er zijn makkelijke passen die er moeilijk uitzien en andersom.'
Je weet niet waarom ze klappen.
Welke film? - Pennies From Heaven. Die ken je wel.
Zeker. - Laten we ernaar kijken. Grapje.
Hé, jochies.
Ik kwam een Hongaars woord tegen.
Pihentagyú.
Dat betekent letterlijk 'met ontspannen hersenen'.
Ik dacht: dat heb ik nu. Mijn hersenen zijn ontspannen.
Ik ervaar niet meer die druk die ik me toen oplegde.
Ik probeer niets meer te bewijzen en als vanzelf komen er betere dingen op me af.
Gebeurde er maar wat.
Moet hier een regel? 'Blabla' misschien? Of misschien een mop?
Of een titel voor onze serie? Ik vind onze nieuwe poster te gek.
Even kijken of ik hem kan vinden.
Ik vind hem geinig.
HOE ZIEN ZE ER NU UIT?
Ik word geïnterviewd.
Hallo. Waar ging het over? - Mij.
Om de tijd te doden tot het geld er was.
Wat geld betreft, waar is m'n dagvergoeding?
Het afgelopen anderhalf jaar...
hebben we grappen verzameld voor aankomende shows.
We willen voorbereid zijn.
Door de achtergrondgeluiden beseffen de mensen dat ik niet alleen woon.
Het verpest wel de documentaire.
Kijk even naar de nieuwe grappen.
Kunnen ze ermee door? Als ze grappig zijn, neem ik ze.
En anders geef ik ze aan Marty.
Het publiek heeft het niet door als een grap niet werkt.
Jij verwacht een lach die uitblijft. Maar zij denken dat je maar wat zegt.
'Het mooie van de opening is dat die de toon zet voor het hele, stomme programma.'
Dat is grappig.
'We hebben anderhalf jaar niet opgetreden, wat in het programma duidelijk wordt.'
Ik vind 'Ik ben niet nerveus, maar slecht voorbereid' goed.
'Klapte je omdat je dacht dat ik dood was?'
'Loop je ook weleens een kamer in terwijl je vergeten bent waarom?'
Dat is grappig...
'Ik weet wat je denkt.
Met dit hoorapparaat ziet m'n kont er geweldig uit.'
Je weet meteen dat je oud bent.
Misschien kan er iets over je prostaat achteraan.
'Elke avond geef ik een nachtzoen aan m'n drie kleine oogappels:
M'n Emmy's en m'n Tony.'
Ik hoor het je zeggen. Omdat het niet bijster goed is.
'Nieuw protestnummer: "Laat de top 1 procent nog minder belasting betalen".'
Die is goed.
'Ik behandelde vrouwen al met respect voordat ze het verdienden.'
Het publiek kreunt hierbij. - Weet ik.
'Maf idee, een celebrity als president.' - Dan denken ze meteen aan Trump.
We willen het ook niet te politiek maken. - Wel een beetje.
O ja, jij wilt met pensioen. - Nee, ik ben niet verlamd door angst.
'Toen ik zei dat we 1,5 meter afstand moesten houden, zei Steve: "Mag 15 ook?"'
Cut.
Deze snap ik niet.
'"Steve, wat zie je er fantastisch uit."
"Omdat ik 20 jaar geleden een zwerver heb gedood."'
Wat betekent dat?
IK MAAK ME ZORGEN OVER DE DOCUMENTAIRE
ZE DOEN ONDERZOEK. WAT ONTDEKKEN ZE STRAKS ALLEMAAL?
ZE GAAN VAST OPHEF MAKEN OVER DAT CONDOOM DAT IK OP MIJN 18E KOCHT.
BREKEND: STEVE MARTIN 'DOL OP CONDOOMS'
Je kent Steve goed. Hoe zie je hem als privépersoon?
Ik heb nog steeds niet het idee dat ik kan zeggen: 'Dit is de echte Steve.'
Had je enig inzicht in hoe hij was?
Niet echt.
Steve was eigenlijk altijd wel een einzelgänger.
Hij was heel, heel, heel erg verlegen.
Er was ook het idee dat hij heel gesloten was en met niemand praatte.
En dat is begrijpelijk als je een ster bent met zo'n groot talent.
Iedereen wil wat van je.
Ik kan er dit over zeggen, en ik zeg het met enige terughoudendheid...
om Steve's privacy niet te schenden.
Al zijn we hier natuurlijk z'n privacy aan het schenden.
Van alle mensen die ik ken, is Steve het meest veranderd.
Laten we elkaar wat beter leren kennen. Ik beantwoord vragen uit het publiek.
Als iemand mij wat wil vragen, steek dan gerust je hand op.
Ik geef overal antwoord op.
Deze mevrouw hier.
Hoe ontspan je je na de voorstelling?
Wat gaat u dat aan?
Verder nog vragen? Vinger in de lucht.
U, meneer.
Vind je je werk op tv leuk?
Dat vind ik toch zo walgelijk.
Dat iemand zoiets durft te vragen waar al deze...
Weg met die vent. Om misselijk van te worden. Weg ermee.
Verder nog vragen uit het publiek?
Geen vragen meer? Verder met de voorstelling dan.
'Wie is de beste vriend van Steve Martin?' 'Heeft Steve Martin een Picasso?'
'Hoe rijk is Steve Martin?' 'Wanneer is z'n haar wit geworden?'
Dat zijn de topvragen over mij.
'Waarom is hij gestopt met acteren?'
Geen idee eigenlijk.
Hoe rijk ben je?
Eens kijken.
Niet slecht. Al klopt het niet.
Mogen we er even bij zeggen dat je mij hebt gevraagd om mezelf te googelen?
Wacht even. 'Hoe rijk is Ben Stiller?'
Heeft u een tafel vrij? - Zeker. Met hoeveel bent u?
Ik ben alleen.
In het begin...
was het lastig om Steve beter te leren kennen.
Er vielen vaak lange stiltes. Je voelde die eenzaamheid in hem.
Voor 't eerst eenzaam?
Hoezo eenzaam?
Ik weet niet waarom ik alleen wilde zijn.
Geen idee.
Wil je geen hond?
Een hond? - Die zijn leuk.
Ze springen tegen je op en likken je. Ook als ze je niet mogen. Het is instinct.
Hitler had een hond.
Hij was vaak alleen.
Toen hij begon te verdienen, ging hij naar Frankrijk om schilderijen te kopen.
Dan verkocht hij er twee om de reis te betalen.
Dit is vorige week door Lucien Margottet geschilderd.
Zoals u weet, was het impressionisme...
een belangrijke periode in de Amerikaanse schilderkunst.
Die liefde voor kunst kwam doordat kunst mooi is en fijn om naar te kijken.
Hij kan ervan houden en hij kan het kopen.
Het is z'n 'Rosebud'.
Frank Duveneck. Dit zijn 19e-eeuwse Amerikanen.
Hier is een foto van een kamer die ik had.
Ik maakte van de garage een kamer om naar schilderijen te kijken.
Ja? - Ik zette ze neer om ze te bekijken.
Een privé-kunstkamertje.
Ik droomde weg en staarde voor me uit. Heerlijk was dat. Hypnotiserend.
Wat was 't eerste stuk dat je kocht?
Dat is iets wat ik voor mezelf hou.
En dat wil ik graag zo houden.
M'n eerste schilderij was een schip in de maneschijn.
Heel eenzaam. Het helde over.
Moet je dit zien.
Dit is een tekening van z'n moeder.
Je hebt veel werken van solitaire figuren.
Adam Gopnik zei dat ooit.
'Weet je wel dat alles wat je verzamelt...
die klaaglijke eenzaamheid gemeen heeft?'
Mensen die in de verte turen.
Hij had lang iets met Hopper. Dat zijn eenzame schilderijen.
Veel eenzame figuren en vuurtorens.
Heb jij iets melancholieks?
Vaak wel. - Ik ook.
Maar dat is naarmate ik ouder werd verdwenen.
O, ja?
Word je droevig omdat je niet zo blij bent als je vindt dat je zou moeten zijn?
Als ik om me heen kijk, zeg ik wel: 'Anne, hoe is het zover gekomen?'
Juist. - 'Dit is geweldig.' Weet je wel?
Rijden we echt zo langzaam? - Jij leidt.
Ik interview je achter het stuur. - Op de fiets bedoel je.
Wilde je altijd al komiek worden?
O, jee. We slaan hier rechtsaf.
Hier is een paardenstoeterij die vroeger van John Cleese was.
Er is een paard dat me aardig vindt. Als ik eten meebreng.
Vers gesneden.
Hierzo.
Zoek je zanderige appel.
Geen interesse.
Wat een triomf.
Daar komt hij. Hij denkt er nog even over.
Hij kent m'n films.
Hij haat die blikjes. - GEEN MR. ED.
Weg bij die blikjes.
Dit moeten we later opnieuw inspreken.
Leuker wordt het niet vandaag.
Weet je wat wel leuk is aan fietsen als 75-jarige?
Dat je er niet uitziet.
Wat hij wil, is dat wij tegen elkaar botsen en vallen.
Inderdaad.
Doorfietsen. Waarom stop je? - Vanwege die auto.
Op m'n 15 ging ik in Disneyland werken bij Merlin's Magic Shop.
Dit was het bord, handgemaakt door de eigenaar.
Je ziet het op oude foto's aan de winkel hangen.
Jaren later vond ik het op eBay.
Ik heb het meteen gekocht, uit nostalgie, en hier opgehangen. Ongelooflijk, toch?
Dit was de toverwinkel in Fantasyland.
En dit verkocht ik in Disneyland.
Ik was geobsedeerd door cowboys. - Weet ik nog.
Hier is Victoria.
Victoria had een enorme flair.
Een van m'n oudste vriendinnen.
Het is zo typisch Amerikaans, echt wat je noemt Americana.
En vervolgens werd jij Americana.
Dit is mooi.
Geen idee waarom ik dit heb. M'n tand aan een touwtje.
Vanbinnen is hij nog altijd die jongen.
Dit heb ik jaren geleden op eBay gekocht. Wel een zootje, maar 't is zo aandoenlijk.
Het doet me denken aan hoe ik ben begonnen.
Het geloof in iets goeds en puurs en Amerikaans.
Je hebt door de jaren wel veel bewaard.
Alle verkeerde dingen. Tijdschriftcovers.
Terwijl je foto's van je woning moet maken.
Dat heeft tenminste nog enige betekenis.
Ik ben eigenlijk niet iemand om terug te kijken.
En toch doen we deze documentaire.
Dit is m'n setlijst en die is er zo belabberd aan toe...
omdat ik me rot zweette als ik over het podium sprong.
Hierzo.
Als Steve op Letterman kwam, belde hij me steevast.
Dan deed hij z'n nummer en zei ik: 'Ja hoor, dat werkt wel.'
'Voor wanneer is het?' 'Over vijf weken.'
Dat gevoel dat je elke keer weer iets moet overwinnen.
Dit is m'n Gulpdini.
DE GROTE GULPDINI
Als kind was ik altijd onder de indruk van goochelaars die van alles...
uit een hoge hoed toverden, dus ik dacht: stel dat ik van alles uit m'n gulp tover.
Ik deed dat nummer voor het goede doel.
Toen Johnny Carson me vroeg om het tijdens zijn laatste week te doen...
wist ik dat ik het gemaakt had, wat Johnny betreft.
Three Amigos. Maar ik wil het niet aanpassen.
Dan zo maar.
Dit is uit Father of the Bride.
Zo. - Niet slecht.
Het hoeft ook niet dicht.
De totale vernedering.
Ik heb veel van Three Amigos geleerd.
Bijvoorbeeld dat ik graag met partners werk.
Wat doen we? - Het wonder bekijken.
Op die manier.
Dit is het Paradise Café. Of dat was het.
Ik kwam hier elke dag in de jaren 80 omdat ik die muurschildering mooi vond.
Ik vond het zo vrolijk.
Het inspireerde je. - Precies. Het is 'n prachtige schildering.
Je wordt er vrolijk van.
Ik kwam er elke dag naar kijken en bedacht ineens: drie amigo's.
En wanneer dacht je aan mij?
Nooit.
Ik ging bij Lorne langs.
Hij vertelde over Three Amigos.
De volgende dag vloog ik terug naar LA en haalde bij hem thuis het script op.
Ik was overrompeld door al die schilderijen.
Er hing een Hopper, er hing een Picasso.
Ik zei: 'Hoe kom jij zo rijk? Want ik heb je werk gezien.'
Jij moest lachen.
Het ging gelijk op tussen ons. - Niet helemaal gelijk.
Het was m'n eerste film. We kenden elkaar net.
Wat doe je?
Maar ik speelde een goede vriend van hen.
Een gelijke.
Dus deed ik net alsof ik op m'n gemak was.
Ik ben Lucky Day. - Ik Ned Nederlander.
En ik Dusty Bottoms. Samen zijn we... - The Three Amigos.
Wat ben je te weten gekomen? - Ik weet nu...
dat je beïnvloed bent door een afbrokkelende muurschildering.
Dat je veel vrije tijd hebt.
Hallo. - Hallo, maatje.
Waarom vind je me leuk?
Wat een schatje. Ik heb met een hond gewerkt.
Een fijne dag nog. - Bedankt.
Dag, maatje. - Kom mee.
Dat is ons eindshot.
LIEVERD, VIND JE DIT GRAPPIG?
HEB JE EVEN?
Als je echt grappig bent...
heb je geen moppen nodig. - Precies. Wat is een komisch genie?
Iemand die nooit faalt? Dat bestaat niet. Komische genieën bestaan niet.
Chris Rock vroeg me laatst: 'Schrijf je nog elke dag?' Ja dus.
Jij schrijft elke dag? - Zeker.
Ik schrijf cartoons. - Serieus?
Ja. Dat doe ik tegenwoordig. - Teken je ze ook?
Nee, ik werk met een fantastische tekenaar, Harry Bliss.
Echt? Harry Bliss?
Die is geweldig. - Zeker.
Ik schrijf m'n filmmemoires, maar in stripvorm.
Wauw. - En we doen ook cartoons.
Een jonge Steve lukt me niet zo goed meer, maar van opzij wel.
De kin is soms even klooien.
Z'n oren zijn niet gigantisch, dus...
En de kaaklijn is ook lastig omdat hij rond loopt.
Hij heeft een flinke adamsappel.
Hij kleedt zich goed, dus geef ik hem altijd een pak of zo.
Ik heb tweemaal een sadistische tandarts gespeeld.
Heb je Bill Murray en mij in de tandartsstoel?
Veel mensen zijn door mij bang voor de tandarts.
M'n loopbaan als komiek is een verhaal met begin, midden en eind.
Maar m'n films zijn hooguit anekdotes.
Dus bedacht ik: 'Wat is er mis met anekdotes in cartoonvorm?'
Dit is perfect.
De anekdote is een pagina waard...
maar niet een heel hoofdstuk. Snap je?
Zo denk ik over m'n loopbaan.
Bij dit boek kom je voor de grap, maar blijf je vanwege de tekeningen.
We mogen alleen niet vergeten dat het een filmmemoire is.
Dit gaat over All of Me.
Ik kan m'n been niet bewegen. Het is lam. - Laat mij even.
Dat is een belangrijke film in m'n oeuvre.
Er zijn zeker vijf anekdotes... - Die in het boek moeten.
Waarmee ik niks heb gedaan.
Laat de kurk op de vork zitten. - Waarom zit die kurk op de vork?
Zodat hij zichzelf geen pijn doet. Of anderen.
Dit is goed. - Je lijkt hier op Tommy Lee Jones.
Het lijkt of ik naar Michael Caine grijns. - Dat verbeter ik wel.
Parenthood is relevant. - Zeker.
O, fuck. - Die was je vergeten.
Het is zo komisch. Als ik wakker word, heeft hij me om vier uur gemaild.
Een idee voor een cartoon dat vaak perfect werkt.
We moeten meer strips doen. Nog twee of drie.
Als ik tijd heb. - Ik zorg dat je tijd krijgt.
Hoeveel tijd is er?
Het is half september. Nog een strip lukt me wel.
Tuurlijk. Dat heb je zo voor elkaar.
Ik kijk naar Roxanne. Was er niet meer over Roxanne?
Inderdaad. - Over het schrijven, toch?
Ik was co-auteur van The Jerk...
Man With Two Brains en Dead Men Don't Wear Plaid.
Maar als co-auteur moet je voortdurend je ideeën pitchen.
Toen ik aan Roxanne begon, dacht ik: Zou ik dat alleen kunnen?
Maar waarom zou ik nog een Cyrano de Bergerac doen?
Het is al zo goed.
Dag, lieverd. Dat is een tijd geleden.
Wat me erin aantrok, was het verlangen.
Heeft wat ik heb geschreven je geraakt?
Inderdaad.
Ik draai in een baan om je heen.
Ik zweef gewichtloos boven je.
Als de blauwe man op de Chagall.
Daar zweef ik boven je, koortsig in een kus gevangen.
Verlangen komt in veel van je werken terug.
Wat moet ik daarover zeggen?
Het heeft altijd deel uitgemaakt van m'n leven.
Zelfs in The Jerk of Pennies From Heaven.
Ik wil leven in een wereld waar de liedjes uitkomen.
Er zal toch wel een plek zijn waar de liedjes waar zijn?
Zelfs in Bowfinger zit verlangen.
Het gaat over iemand die het wil maken.
Zijn grootste genoegen aan het eind is als FedEx een pakje voor hem bezorgt.
Het heeft iets melancholieks.
Het is bitterzoete chocola.
Hershey's Special Dark. Geen melkchocola.
Er zit een diep verlangen...
in bijna al z'n personages.
En de enige die daar wat aan kan doen is Martin Short.
Ik neem je mee op een korte rondrit door Santa Barbara.
Dit is het oude Magic Cabaret.
Ken je het Magic Castle?
Dit is een versie door de oorspronkelijke makers.
Ik ging er graag naartoe, tot het in de coronatijd voorgoed dichtging.
Goed verhaal.
Nu nog een midden en een eind.
En dan had ik echt een goed verhaal.
Je hebt een dagprogramma samengesteld. Nu je was ophalen.
Nee, afgeven.
Wat nog... - Rood licht.
Je mag rechtsaf als het rood is.
Heb je geen leger bedienden voor die was?
Nee. - Dus je bent heel gewoon gebleven.
Ik doe 't voor de film. Dit is de eerste keer in 27 jaar.
Alsjeblieft. - Bedankt. Dag.
Kun je goed autorijden?
Ja. - Veilig?
Naarmate je ouder wordt, word je of je slechtere of je betere ik.
Dat is waar. - Is dat een parkeerplaats?
Ik ben beter gaan autorijden.
Ik ben vriendelijker. Aardiger. Opener.
Want hiervoor was je een eikel. - Klopt.
(TOEN STEVE NOG EEN EIKEL WAS)
Ik heb Roger nu vijf jaar. Ik had wat met een vrouw met een labrador.
Wil je dit? Zitten.
En toen we uit elkaar gingen, kreeg ik Roger.
Zoek het speeltje. Toe dan.
Zoek. Vooruit. Goed zo.
Het is niet hetzelfde als tussen twee mensen.
Maar het is wel een mooie eenrichtingsrelatie.
Destijds was ik niet korzelig, maar wel afstandelijk.
Ik was er in gedachten nooit bij.
Een brief van Steve Martin.
Beste...' - 'Jerry.'
'Wat fijn om je brief te ontvangen.
Hoewel ik het druk heb, neem ik toch de tijd om je te schrijven.
Vaak vinden artiesten de aandacht van hun publiek heel vanzelfsprekend.
Maar dat zal mij niet gebeuren, toch...' '-Jerry?'
'Hou het logeerbed gereed voor het geval ik weer eens optreed in...'
'Flint.' - 'Hartelijke groet, Steve Martin.
PS Ik denk nog vaak terug aan die speciale middag in Rio...
samen op het strand, kijkend naar...' - 'Rotsblokken.'
Typ jij:
Steve heeft geen misstap gemaakt, omdat hij alleen nog opritten gebruikt.
We zijn op pagina 37 van de 117. - Zeg maar hoe je het wilt doen.
Eerst het ruwe materiaal doornemen en dat dan in het script doen...
Wil je nu nog 100 pagina's doornemen?
'De enige reden dat Marty niet in het in memoriam-segment bij de Oscars zit...
is het gebrek aan goede films.'
'Niet één persoon verbaasde zich over Marty's succes.
Maar miljoenen.'
'Door gezond te eten, leefde Marty 30 jaar langer dan z'n carrière.'
Niet slecht. Blauw maken.
'Steve en ik horen bij elkaar als Ben Affleck en triest kijken.'
Da's een goeie.
'Binnenkort wordt Steve gevoerd als een jong vogeltje.'
Die is goed. Rood maken.
'Steve schrijft, speelt banjo en schrijft strips.
Hij is de grootste...
Dat maakt hem de belangrijkste entertainer van 1945.'
Die vond ik niet zo sterk. Wordt er wel om gelachen?
Dan is ie wel sterk.
Geweldig hoe vreselijk ze zijn.
'Hij heeft de sexappeal van een hotdogoprisping in een mondkapje.'
Een hotdogboer.
Gisteravond ben ik over Sunset Boulevard gereden.
Naar Silver Lake.
En ik besefte dat ik door m'n leven reisde.
Hollywood Boulevard, waar ik als 16-jarige was.
Bioscopen die ik bezocht, goochelwinkels.
Daar ben ik. Lieve help.
Ik reed door m'n filmleven. Langs locaties uit The Jerk.
Daar is The Jerk gefilmd. Dat huis.
Weet je nog dat ik een huis op een heuvel wilde, mam?
Dat heb ik nu ook.
De hele rit droop van de nostalgie.
Dat is het interessante aan LA.
Het is een reflectie van je persoonlijke geschiedenis.
Waar je ook rijdt door LA...
het is net een archeologische opgraving, terwijl het niet eens zo oud is.
Ik maakte er altijd grappen over dat niets bij elkaar paste.
Dat vinden we juist het mooie aan LA.
Dat is zo schattig.
Architectuur. Sommige gebouwen zijn wel meer dan 20 jaar oud.
Dit huis is neo-Grieks. Net als die Neoliet die er woont.
Hier een huis in Tudor-stijl en een huis in vierdeur-stijl.
Je stelt in LA pas iets voor als je een gigantische voordeur hebt.
Drie, twee, een... Actie, dolly.
Sheila bestudeert de kunst van het converseren.
O, neem je conversatielessen?
Hoe is LA Story destijds tot stand gekomen?
Ik zag een rode draad die kunst combineerde met m'n leven.
Martin Mull zei dat men vaak denkt dat kunstenaars over theorieën praten.
Maar het gaat meer over waar je verf koopt.
Elk personage heeft z'n eigen verhaal.
Puppy is wat ver gezocht, maar daar moet je langsheen kijken.
En daar mengde ik alles doorheen.
Mijn ervaringen met de liefde.
En dat kwam allemaal bij elkaar.
Ik mijd interessante mensen, want dan moet ik ook interessant zijn.
Vind je mij dan interessant? - Als ik bij jou ben, ga ik me uitsloven.
De idiote versie van interessant doen.
STEVE MARTIN TROUWT IN ROME MET VICTORIA TENNANT
Waar ben je getrouwd?
We waren in Rome. Samen. Dat maakte het extra speciaal.
LA Story was een kapstok voor een soort speelsheid.
Ik vond het een romantisch idee dat de lichtjes...
VRAAG HAAR NUMMER
de geliefden bij elkaar brengen.
Daar was ik toen blijkbaar mee bezig.
M'n kersverse vrouw voegde iets aan m'n leven toe.
De ware ontmoeten heeft iets kalmerends.
En daar gaat het verhaal over.
Ik las een stuk in de Times over inductie.
Je kunt elektriciteit opwekken in konijnen...
KUS HAAR, SUFFERD
Kan romantiek je levenveranderen? Is het een wezenlijk onderdeel?
Ik bedoel denk ik dat de dingen niet per se zo zijn.
Maar is het niet fijn om anderhalf uur te denken dat het wel zo is?
Ik moet gaan.
Zijn er plannen om een gezin te stichten? - Dat wil ik ook weten.
Moet ik antwoord geven?
Zij vragen en jij antwoordt.
Fijn voor de transcriptie van het programma.
'Haalt schouders op.'
Toen ik met Victoria trouwde, mocht ik haar heel graag.
Ze was grappig, amusant, slim. En Engels.
Onze band ontwikkelde zich als vanzelf tot een romance.
We zijn beste vrienden. - Sinds wanneer is Roland je beste vriend?
En ik vond dat ik moest trouwen.
Wat geen goede reden is. Dat kun je niet forceren.
Drie maanden in een hotel wonen, is bijna een vrijgezellenbestaan.
Je kunt niet getrouwd zijn in een hotelkamer.
Bij m'n relaties voelde het altijd alsof er iets mis zou gaan.
Snap je?
Waar vind ik dat?
'Anekdotes.'
Dit is een verhaal over films maken dat ik aan het schrijven was.
'Een mooi script, Leap of Faith, belandde op m'n bureau. Ik was enthousiast.
Mijn personage was opwekkingsprediker en een oplichter.
Ik dacht hierbij aan Burt Lancasters bekroonde rol als Elmer Gantry.
Ik bereidde me zorgvuldig voor.
Ik leerde Ierse stepdance...
zodat m'n personage godsvruchtig kon ronddansen.
Ik verfde m'n haar bruin, zodat ik niet Steve Martin was.
Ik sprong al donderprekend over het scherm.
De film bulkte van het acteertalent.
Ik kreeg al visioenen van awards en prijzen.
Maar na de première luidde de eerste regel van de eerste recensie:
"Pas op als Steve Martin z'n haren verft."'
Je bent nu een belangrijke filmster.
Sinds je tijd als komiek heb je de ene na de andere mooie film gemaakt.
En nu heb je weer een film gemaakt.
Hoezo 'ja'? - Het zit zo.
Ik geniet niet zozeer van het films maken als van het films promoten.
Bij jou bijvoorbeeld. En fragmenten laten zien.
Hoefden we alleen maar fragmenten te maken. Dat zou fijn zijn.
Dus je bent niet zozeer geïnteresseerd in het maken van de film.
Maar in de promotie. - Ik doe het...
puur voor de interviews en de ochtendpraatprogramma's.
Dit zijn m'n scripts.
Toen ik films ging maken, dacht ik:
ik moet veertig films maken om vijf goede te produceren.
Dat dacht ik echt. Films maken is zo'n circus met zoveel input van alle kanten.
Je weet het van tevoren niet.
Planes, Trains and Automobiles.
Even voorstellen?
Del Griffith, American Light & Fixture, Directeur Sales, douchegordijnringen.
John Candy was heel gevoelig en heel complex.
We waren dol op elkaar.
Hij speelde een prachtige scène.
Ik ga niet die hele lap tekst voorlezen.
We zitten in een station en hij vertelt z'n hele levensverhaal.
Ik zat tegenover hem en huilde...
terwijl hij het speelde.
En die hele scène is eruit geknipt. Misschien om het tempo op te voeren.
Of omdat je aan het eind geen speech wilt. Er bleven twee regels over.
Ik heb geen huis.
Marie is al acht jaar dood.
Deze tekst was goed.
'Ik klamp me soms aan mensen vast, zoals bij jou. Vooral rond de feestdagen.
In maart, juli of oktober kan ik het wel hebben. Maar soms valt het me zwaar.'
En dan zegt hij: 'Dit keer kon ik je niet loslaten.'
Het werd zo frustrerend dat ik wilde stoppen.
Je steekt je ziel en zaligheid in die films.
Je denkt erover na, je werkt je lens, je maakt hem.
En twee jaar later is het de zoveelste titel op de videoplank.
Mixed Nuts. Ik wist dat dat een flop was.
Hij deed het niet goed bij de voorvertoningen.
Ik weet nog dat ik over Ventura Boulevard reed.
En de poster was mijn hoofd met een kerstmanmuts op.
Ik dacht: dat wordt een zware kerst.
BID VOOR EEN METEOOR
Hoe erg kan het zijn? Heel erg. Mixed Nuts- erg.
Hij is echt erg.
Is me die een potje erg. - Ik weet niet.
Steve, mag ik wat vragen?
Nu niet. - Eén vraag.
Deze vraag is je vast al gesteld. - Je bent niet commercieel.
Wat is de vraag?
De vraag is: waarom ben je niet grappig meer?
Oké. - Steve.
Ik voelde me verloren.
Ik kon niet verder met Victoria.
Toen we gingen scheiden, zei ik: 'Dit ligt niet aan haar.'
Het lag aan ons allebei, maar toch voornamelijk aan mij.
De scheiding leidde tot een heel diep dal.
Misschien kun je een bijschrift verzinnen?
Eigenlijk is hij...
zo al perfect.
Hij heeft geen bijschrift nodig.
Het was een midlifecrisis.
Er komt een moment dat je maar stug doorgaat...
om te bewijzen dat je geen eendagsvlieg bent.
'Ik zal ze laten zien dat ik dit kan schrijven.'
En dan wil je ze wat anders laten zien. En zo gaat dat maar door.
Ik had vroeger veel voldoening in m'n werk.
Het bood me een vorm van zelfrespect.
Ik dacht dat de mensen me niet mochten als ik niet voortdurend aan het werk was.
Het laat een leegte achter en is traumatisch.
MELK, EIEREN, YOGHURT
Ik las in die tijd veel zelfhulpboeken.
Ik wilde overal over praten.
Ik deelde m'n diepste zielenroerselen met vreemden in het vliegtuig.
IEDEREEN ZEI DAT IK GENOMINEERD ZOU WORDEN. TOEN DAT NIET ZO WAS...
Want je denkt dat het zo hoort.
SCHIET MIJ MAAR LEK
Hoe vul je die leegte?
Dat is zo'n beetje de drijvende kracht in de kunst.
Het bewustzijn van die leegte.
Toen ik over theater begon te denken, leek m'n geest zich te verruimen.
Laten we kijken naar het toneelstuk WASP dat ik heb geschreven.
Ik schreef dingen die ik voor de film nooit zou schrijven.
En het is aardig navrant.
WASP gaat over een Amerikaans gezin...
en de emotionele disfunctie vlak onder de oppervlakte.
De befaamde woordenwisseling...
toen Steve's vader naar de première van The Jerk kwam, zit letterlijk in WASP.
De jongen moet een model maken voor school.
Hij vraagt z'n vader wat die ervan vindt. - Nou, je bent geen Frank Lloyd Wright.
Er zit 'n kiezelsteen in de schoen van dit gezin...
dat vanbuiten zo perfect lijkt.
Er is een grote emotionele afstand en een zekere kilte.
Toen ik vijf was, woonden we als gezin in Texas.
M'n moeder wilde graag hierheen.
Ze wilde dat m'n vader in de film ging werken.
We kochten een huis in Orange County voor 16.000 dollar.
Ging hij in onroerend goed?
Dat was toen booming business.
Hij kon geen gezin onderhouden met wat hij in het theater verdiende.
Ik herinner me geen knuffels.
En ook geen genegenheid.
Ik heb zoveel plezier aan mijn kind...
dat ik me afvraag waarom m'n vader dat niet had.
In WASP zit het gezin aan tafel.
Het is stil aan tafel.
De desinteresse bij de vader.
Een van de beste dingen die ik heb geschreven, is die vader.
Z'n zoon wil een fiets en hij zegt: 'Je zult ervoor moeten werken.'
De zoon zegt: 'Ik hoopte dat...' 'Jongen, een fiets is een luxe.
Weet je wat een luxe is?' 'Nee.'
Iets waar anderen zich aan ergeren dat je het hebt. Zoals ons groene gazon.
Het zou wat minder groen kunnen zijn.
Ik werk meer aan dat gazon dan ik zou moeten. Spendeer er geld aan.
Maar het is mijn luxe waarmee ik anderen de ogen uitsteek.
Ik weet nog dat m'n vader boos was...
omdat ik vier dollar had uitgegeven aan een korte broek.
Hij ging door het lint.
Een gigantisch bedrag, dat ik zelf had verdiend.
Vanaf dat moment, toen ik tien was, nam ik geen geld meer van m'n ouders aan.
'Ik bedoel dat je moet werken voor een luxe.
Dus als je die fiets wilt, moet je ervoor werken...'
...ik heb al een paar jaar een stukje grond.
Als je daar na school of in het weekend...
een gebouw neerzet, kan die fiets er misschien wel komen.
Tjonge. - Ik begrijp je opwinding.
Bouwen is niet makkelijk.
Maar dat is de overlevering van de volken van Gondwandaland en Golgotha...
naar de wetten van Hammurabi...
geschreven op de poorten van Babylon...
'Afgeleid van de cryptogrammen van de Sfinx...
vergaard uit de incunabelen van Ratdolt...
en door de kwikzilveren Mercurius aan mij bezorgd...'
De meeste mensen zouden die kiezel uit hun schoen halen.
Maar kunstenaars laten hem daar om er kunst van te maken.
Begrijp je?
Totdat je voet minder pijn gaat doen.
De tekst van What a Swell Party verscheen in bloed op de muur...
geschreven door God zelve met de Heilige Troffel der Vrijmetselaars.
Jongen, we spreken elkaar niet zo vaak.
Sterker nog, we praten haast nooit met elkaar.
Maar ik vroeg me een paar jaar geleden af, al heb ik het toen niet gevraagd...
maar ik vroeg me af...
wat je met je leven gaat doen.
Ik weet niet of het goed is. - Het is geweldig.
Ik weet weinig over m'n vader.
Maar volgens mij was het geen goed mens. En dat achtervolgt me al m'n hele leven.
Dit heb ik geschreven in pakweg '96.
Een hele tijd voor m'n autobiografie dus.
En het is ergens een repetitie voor delen van die autobiografie.
De stukken over m'n vader en ons thuis.
Beste 'papa'.
Ik zet 'papa' tussen aanhalingstekens, omdat ik je altijd Glenn moest noemen.
Ik ben dus niet met een papa opgegroeid, maar met een Glenn.
Deze brief begint nogal beschuldigend.
En hij eindigt met begrip.
Waar het over gaat, is dat m'n werk...
een manier was om z'n goedkeuring te krijgen.
M'n vriend Terry zei iets wat m'n houding tegenover m'n ouders veranderde:
'Als je iets tegen je ouders wilt zeggen, moet je het doen zolang ze er nog zijn.'
Dus ging ik geregeld bij ze op bezoek en begon met ze te praten.
Ik ging met ze lunchen.
Dan besef je wat hij heeft doorgemaakt.
Een leven vol hoop en dromen.
Hij stond onder enorme druk om het gezin te onderhouden.
Die druk moet ongelooflijk zijn geweest.
M'n moeder wilde werken.
Maar ik weet nog dat m'n vader zei: 'Mijn vrouw gaat niet werken.'
Dat kon zo uit een film komen.
Ik heb sympathie voor m'n vader.
Dat hij z'n dromen niet wist te vervullen.
Hoe denk je nu over hem?
Ik mag hem graag.
Hij had een goed gevoel voor humor. Ik had geen idee.
Ik zou willen dat ik hem nog eens kon spreken.
Het mooiste compliment kreeg ik na een stuk over hem in The New Yorker.
Een vrouw schreef me een brief en zei:
'Ik heb uw stuk gelezen en gaf het aan m'n man. Die las vervolgens ook uw stuk.
Hij zei...'
Sorry.
Neem een slokje water. - En net nu ik op tv ben.
"Hij zei: 'Wat is het telefoonnummer van onze zoon?'"
Breien we er geen eind aan? - Bijna.
Anders maak ik me van kant.
Ik heb gedroomd.
Een vrouw nam me mee naar een wei om me m'n eigen graf te laten zien.
Het graf was open en m'n skelet lag erin. En het skelet had een brede grijns.
Ik keerde me naar de vrouw en zei:
'Betekent dit dat je gelukkig kunt sterven?'
Ze zei: 'Inderdaad.'
Ik zei: 'Wat heb ik nodig om gelukkig te sterven?'
Ze zei: 'Avontuur.'
Toen zei ik: 'Bedoel je watervallen bezoeken en over de wereld reizen?'
Ze zei: 'Nee, mensen.'
Ik moet oefenen voor volgende week.
Toen ik weer banjo ging spelen na de scheiding...
dacht ik: hier komt vast veel kritiek op. Dat leek me duidelijk.
Weinig geoefend.
'Komiek gaat in de muziek.' Kan het erger?
Klinkt goed. - Er zaten wel foutjes in.
Als Béla Fleck dit hoort... - Er kwam geen kritiek.
Als er een rode draad is die alle interesses van Steve verbindt...
dan is het de moeite die het kost om iets meester te worden.
Hij lijkt er genoegen in te scheppen om bepaalde dingen meester te worden.
Om diep in de techniek te duiken en uit te zoeken hoe iets werkt.
En als je het kunt, op naar het volgende project.
Als ik jou hoor spelen, krijg ik spijt...
spijt dat ik mijn liefde op muziekgebied niet heb bijgehouden...
omdat we mooi samen hadden kunnen spelen.
Wat was dat? - De jug.
Vrijgezel 2. Maak deze zin af: Het klinkt misschien raar, maar...
Ik ben nu naakt.
We zagen hem altijd tijdens vakanties op Saint-Barthélemy.
Het was net of Eric, ik en Steve samen op vakantie waren.
Single Steve wilde niet single zijn. Dat was zeker.
Als hij een vrouw tegenkwam die zat te lezen, wilde hij meteen wat beginnen.
Ik zag dat je De burgemeester van Casterbridge zat te lezen.
Het toeval wil dat ik in m'n vierde jaar een essay over Hardy...
Hoelang ben je al eenzaam?
Ik wil iemand om mee te praten en te leren kennen.
Ik ben altijd nerveus bij zoiets. - Je doet toch niks verkeerd?
Ga je graag wandelen? - In de regen?
Je moet echt The Music Man zien. - Die vind ik geweldig.
Ik had een afspraakje.
We gingen uit eten en zij zat naast Steven Spielberg.
Ze konden het goed vinden.
En die vrouw hield nogal van steggelen.
Zo ben ik niet.
Toen we terugreden, zei ze: 'Kun je niet meer als Steven Spielberg zijn?'
Lachen, jij smerige...
Ik dacht: dat was het dan weer.
Goed. - Iedereen heeft onderboden.
Ik ga... Nu gaan we het zien.
Keihard. - Hij speelt gemeen.
Ik had nooit drie gezegd.
Twee.
Eén onder? - Exact.
Met uitzondering van Anne is dit echt ouden van dagen die zitten te kaarten.
Kan het nog trager?
Wie praat hier als een oude man? Ik ben de jonge, gehaaide gesel.
En jij bent van: 'Zo tellen we niet. We gaan van één...'
Net The Odd Couple. - Precies.
Weet je wat ik hiervan heb geleerd?
Dat ik geen documentairemaker wil zijn.
Dat je hier moet zitten...
en uit deze situatie een klein waardevol stukje moet peuren...
Hoe heb je Anne ontmoet?
Je maakt je een voorstelling.
Ik kende haar alleen van de... - Telefoon.
Ik werkte als factchecker bij The New Yorker.
In het eerste verhaal van hem dat ik controleerde...
krijgt iemand een parkeerbon waarna dat volledig uit de hand loopt.
Ik belde hem en zei:
'Ik weet dat dit komisch is, niet realistisch...
maar als je alles kloppend wilt maken, kunnen we zus en zo doen.' Hij zei:
'Absoluut. Laten we het volkomen accuraat en bespottelijk maken.'
Daarna werd ik z'n vaste aanspreekpunt.
Hij schreef iets heel persoonlijks over z'n familie.
Ik sprak z'n zus Melinda en diverse andere mensen.
Er ontstond een soort van vriendschap over de telefoon.
Ik vertelde m'n therapeut dat ik steeds aan die vrouw moest denken.
Die hele vakantie op Saint-Barthélemy zei hij steeds:
'Anne Stringfield. Is dat geen prachtige naam?'
Iets daarna nodigde hij me uit voor een groepslunch.
We waren allebei te vroeg.
Ik had de kruiswoordpuzzel uit The New York Times voor als ik te vroeg zou zijn.
En hij zat daar al de kruiswoordpuzzel te maken.
Er zijn niet veel mensen die denken: 'Goochelen, banjo's... Echt mijn type.'
Maar ik ben er een van.
Hij doet een truc met twee kaarten.
Voorkant, achterkant. Twee kaarten.
Zoiets moois had ik nog nooit gezien. Ik snap hem nog steeds niet.
Nu neem ik deze kaart...
en vouw hem dubbel met de voorkant naar buiten.
En ik neem deze kaart...
en vouw hem dubbel...
met de voorkant naar buiten.
Die schuif ik hierin.
Een beetje onhandig. Ik heb hem jaren niet gedaan.
Nu vouwen we de achterkant naar buiten en de voorkant naar binnen.
Nu komt de truc.
Als je deze kaart erdoor schuift...
keert hij zich om.
Nu zit de achterkant vanbinnen. Het is de hele kaart.
Helemaal compleet. Nu keren we hem om...
Nog een keer. Schuif hem erdoor.
En weer is de kaart omgekeerd. De hele kaart.
Het wonderbaarlijkste is...
dat alleen het deel dat erdoorheen geschoven is, is omgekeerd.
Dus...
Dit deel is erdoorheen geschoven en dit deel nog niet.
Je kunt...
Ziezo.
Die heb ik van iemand in een club in Florida geleerd.
Hij deed de truc, ik stond versteld. Hij zei: 'Ik zal laten zien hoe 't werkt.'
Hij deed het voor en ik snapte nog steeds niet hoe hij het deed.
Steve heeft een tentoonstelling.
Dit zijn Ming... Nee, Chinese keramieken.
Ming is daar een onderdeel van.
Is het veilig of kies om te vragen wat zo'n ding kost?
Ik praat niet graag over wat het kost.
Want dan zien de mensen alleen nog maar het prijskaartje.
Een schilderij wordt dan 'vier miljoen'.
Dus zeg ik liever dat ze bij 300.000 beginnen...
en kunnen oplopen tot een of twee miljoen.
Twee miljoen dollar? Ongelooflijk.
Ja, ze gaan...
Neem dit stuk bijvoorbeeld...
Hij heeft er echt kijk op. Zoals bij... Was het de Mark Twain Prize?
We waren bij het diner in Washington bij de...
Ik moet dit niet vertellen. Iemand anders kan dat beter.
Er was een diner bij de National Gallery.
De avond ervoor kreeg hij de Kennedy Honors waar 200 gasten bij waren.
Er was een groot diner te midden van al die schilderijen.
Een dame zegt: 'Wat weinigen weten over Steve...
is dat hij elke schilder hier aan de muur kan herkennen.'
Steve staat op.
Hij gaat de muren langs.
'Hopkins, Watkinson, Wilkins, July.'
Hij wist iedere schilder op te noemen...
in de hele National Gallery.
Een ongelooflijke prestatie.
Hoe belangrijk is kunst momenteel in je leven?
Het komt op de derde plaats.
Vrouw en gezin, dan het optreden.
Schrijven, wat wij doen. Het artistieke bestaan.
Maar dit is een goede hobby die me heel veel verstrooiing biedt.
Op welke plek stond het eerst? - Eerste.
Waarom heb je besloten je collectie met ons te delen?
Het is eigenlijk iets heel persoonlijks. Tot nu toe tenminste.
Wat er is veranderd, is dat ik m'n vrouw ontmoette.
Ik kon m'n particuliere ik ergens anders kwijt.
Ik hoefde niet meer op de kunst te rekenen om me te redden.
Die kunst is om te bewijzen dat je meer bent dan een komiek.
Ja, toch? - Dat klopt.
Dat heb ik je altijd al willen vragen, maar ik wist het antwoord allang.
Wie is De Kooning? - De Kooning is 'n belangrijke Amerikaanse...
Heb je Pollock gezien?
Of The Agony and the Ecstasy, over Michelangelo?
Wel Madame X met Lana Turner.
Daarin zit een abstract schilderij waar iedereen zogenaamd dol op is.
Volgens mij was dat een De Kooning.
'Ik raakte op films uitgekeken toen de film op mij uitgekeken raakte.
Na vier decennia was m'n geloof uitgeput dat de tijdsinvestering rechtvaardigde.
Dat beschermde tegen stekende recensies en het oordeel van de kaartverkoop.
Uiteindelijk is de pijp leeg. Dag film, we hebben het fijn gehad.'
Die laatste regel is goed.
Het kan gewoon als tekst met plaatjes in de marge.
Dat moet erin. - Zwaaiende handjes.
We hebben nog steeds geen titel.
Ik dacht van wel. - Honderd procent zeker?
Memories of the Movies and Other Diversions.
Wat is er gebeurd met Number One is Walking?
Dat was een optie, Number One is Walking.
Ik vind jou in die flexibele houding nog steeds een leuk idee.
Ik ook. - Het boek gaat over je filmcarrière.
Dat is wat de mensen bij jou denken. - Wil ik dat wel weten?
Precies. Dat is het. - Inderdaad. Maak een foto.
Dat is...
Mag hij een foto maken? - Prima.
Meestal ga je trouwen, werken...
en zijn je kinderen volwassen en de deur uit als je 60 of 70 bent.
Mijn leven is precies andersom. Ik begon met hard werken.
En het gelukkige huwelijk en fantastische kind kwamen aan het eind.
En dat vind ik heerlijk.
Die zijn gedaan.
Ik signeer...
zesduizend exemplaren. - Echt waar?
Maar ik heb m'n iPad erbij terwijl ik dit doe, of soms de lunch.
Kun je het niet laten doen? - Dat zou niet netjes zijn.
We hebben het nageteld. Je hebt 27 kinderen in de film gehad.
Had ik al verteld dat het filmvaderschap me heeft voorbereid...
op het echte vaderschap?
Je bent een kind zoals ik was.
Je hebt gewoon veel zorgen.
Ik begon films met kinderen te doen.
En ik vond het heel leuk, want ik kreeg ze op hun best.
Drie uur.
En dan nemen de ouders ze mee naar huis om de lastige dingen te doen.
Niks aan de hand, pap. - Je hebt huisarrest.
En toen kreeg Diane Keaton kinderen.
Ik weet nog dat haar dochter in de tuin zat te spelen.
En ik dacht: ik kan me wel voorstellen dat m'n eigen kind daar speelt.
Het was een genot om te zien. Hij was geïnteresseerd en heel warm.
Tegen Duke, die kleine mafketel. Dat was heel leuk.
Het viel me op hoe aardig hij was.
Kun je jezelf als vader voorstellen?
Vind je dat grappig? Je bent stout.
Toen ik besefte dat ik bij hem wilde zijn...
dacht ik: 'Hij heeft geen kinderen.'
Dus dat zou er voor mij waarschijnlijk ook niet inzitten.
Dus daar hield ik al wel rekening mee.
Dat ik of de relatie zou moeten opgeven of de kinderwens.
Hij had ook nooit gedacht dat hij een kind zou hebben.
Vast omdat z'n eigen jeugd niet ideaal was.
Dat wilde hij niet doorgeven. Dus leek een kind weinig zin te hebben.
George? - Nina?
Lieverd, ik wil weten wat jij ervan vindt.
Er zijn geen hotdogs. Verdorie. Jongen.
Lijkt me leuk. Ik ben er helemaal voor in. - Echt waar?
Absoluut.
Hij belde en zei: 'Zit je?' Ik zeg: 'Ja.' En hij: 'Mooi. Want ik heb groot nieuws.'
Jullie krijgen een baby.
'Anne is zwanger.' Ik zeg: 'Van wie?'
Zoiets overkomt mannen van mijn leeftijd niet.
Picasso was in de 70 toen hij nog vader werd.
Ja, Picasso. De enige vent die in de 70 was en vader werd.
Hij was kunstenaar. Die doen wat ze willen.
Ik ben maar een gewone man.
Ik heb z'n voicemail uit het ziekenhuis bewaard.
Hoe emotioneel hij was en dat hij totaal niet met die emoties zat...
Mooier kon niet.
Persen.
Daar is de baby.
Een meisje. Prachtig. Proficiat, mam.
De eerste keer in m'n leven dat ik ware liefde zag...
was na de geboorte van de baby.
Het is een meisje. - Ik ben dol op meisjes.
Ik keek naar Anne die de baby vasthield en zij keek haar aan.
En er was niemand anders op aarde.
1X HUILEN IS GRAPPIG, 2X NIET
Het vervult mij met trots om in Washington te zijn, dat blijkbaar de hoofdstad is...
om de Mark Twain Award te ontvangen.
Dat is de enige belangrijke prijs voor komieken.
Op geld na dan.
Het interessante aan Steve is dat hij een heel andere koers vaart.
Hij verliet de wereld van stand-up. Maar toch ook weer niet.
Men zegt wel dat film een samenwerkingsverband is.
Om dan toch uitverkoren te worden en deze award te ontvangen, betekent...
dat dat niet waar is.
Hij vindt het nog steeds leuk en is nog altijd hilarisch.
Klootzak.
En ik...
neem deze award nederig in ontvangst.
Het enige wat het nog mooier zou maken, was als er andere genomineerden waren...
om mij het gevoel te geven dat ik anderen had verslagen.
Heel erg bedankt.
Hallo. - Ik ben Brandy O'Toole.
Aangenaam. - Insgelijks.
Ik neem even door wat we vandaag gaan doen.
Eerst het Emmy-interview, dat tien minuten duurt.
Ja. - Kom maar.
We hebben de Emmy-set. Daar maken we groeps- en individuele foto's.
Oké. - Dan wisselen.
Oké. - Het gaat allemaal heel snel.
Denk je dat je straks niet meer in beeld wilt?
Dat moment komt vast, maar ik doe nu nog een serie.
Weet ik. - Waarin ik iemand anders speel.
En nu? Kleden?
Hallo, Selena.
Dat zou mij goed staan. - Dat denk ik ook wel.
Ben jij... Hoe heet je? - Amber.
Ze vroegen of ik ook wilde spelen.
Ik zei: 'Als het in New York is, want daar is m'n kind.
Ik kan niet drie maanden naar Atlanta.'
Maar ik dacht: als schrijver ben ik er toch elke dag.
De documentaire wil een interview van twee uur met je en een nummer.
Niet dat nummer. Maar toch bedankt.
Schattig.
Die lach horen we graag.
Jongeman?
Zoiets verzin je niet. Ik ben 76. En m'n serie is een hit.
Dat gebeurt haast nooit.
Jawel, hoor. - Gebeurt het wel?
Welke 76-jarigen hebben een hit? - Jane Fonda en Lily Tomlin.
Dat is waar ook.
Ik heb m'n gelijk bewezen. - Inderdaad.
Jij wint. - En hoe.
Het was gezellig.
BRIEF VAN STEVE'S VADER
Hij zei in '96 al dat ik een kind moest nemen.
Dus dat was... ver in de toekomst.
Als je in de 60 bent en een dochter van drie hebt, ga je niet scheiden.
Dan is je relatie te constant en verantwoordelijk om die kant op te gaan.
Je vindt Roger al belangrijk. Wacht maar eens tot je een kind hebt.
Je leert niet alleen van je eigen fouten, maar vast ook van de mijne...
aangezien je de mens zo nauwkeurig observeert.
Hallo, papa hier. Het is 17 maart 2020. - Hier is Stevie.
BERICHTEN AAN DOCHTER
We zijn in Santa Barbara.
Ik was vergeten te zeggen dat ik van je hou.
Had ik dat niet gezegd? Raar, hè?
Maar ik hou wel van jou en mama. Dat wilde ik even zeggen.
Of ik een goede vader ben? Geen slechte, denk ik.
Maar ik weet niet wat een goede is. Ik ben wel een aardige vader.
Hij goochelt op haar verjaardagsfeestje.
Niet dat iemand erop let.
Vandaar m'n regel: treed nooit op voor kinderen onder de acht.
Precies.
Hij leert haar banjo.
Als ze verdriet heeft, dan kan hij dat beter maken.
Hij maakt het beter door haar aan het lachen te maken.
Dat is heel bijzonder.
Als ik terug ben, gaan we de boel wel even veranderen.
Geen plezier meer, geen spelletjes.
Alleen maar hard werken.
Ze doet z'n haar en dan zegt hij: 'Staat het? Ik moet er mooi uitzien voor mama.'
En dan zegt ze: 'Staat prachtig.'
Hij doet de dingen die wij van onze vader verlangden.
Dit kind zal altijd liefde kennen.
Zou je je dochter in de film willen? - Dat lijkt me maar niks.
Het gezinsleven brengt te veel geluk om dat op het spel te zetten.
De mensen snappen heus wel dat je je kind niet in beeld wilt brengen.
We gebruiken wel een poppetje voor haar.
Kaartjes gereed houden.
Het programma is 1:55 uur lang.
De ideale lengte zou 1:48 uur zijn.
Misschien kan er wat minder banjo in.
Maar ik heb nu een partner. Dat maakt het zoveel makkelijker.
Als je iets nieuws probeert wat niks waard is...
Dan heb je een partner voor je neus die reageert met een 'Hm...'
En als Marty doodgaat? - Waarom lach ik?
Wat doe je dan? - Waarschijnlijk stoppen. Dat meen ik.
Echt? - Ja. Wat moet ik anders?
Zie je me m'n carrière al opfrissen met: 'Hier ben ik weer.'
Nee, hoor.
Het is ongelooflijk. Je deed je stand-upact in je eentje.
En toen kwam je erachter dat je liever in teamverband werkt.
Een, twee, drie. Hoor je me?
Wat snibbig. - Je staat hier.
Gisteravond hoorde je me niet.
Jullie moeten niet zo in de zon staan.
De hitte valt mee.
We zijn zo blij...
Daarom draag ik dit niet.
De enige Canadees die dom genoeg was om Schitt's Creek af te wijzen...
Afwijzen? - Dat zei ik.
Ik zet de auto in je garage
Daarna wil ik een reetmassage
Beter?
Vijf minuten. - Zet de auto... Wat dan?
Sla gewoon je arm om me heen, dan doe ik zo.
Prima.
We willen binnen cinema En hij moet koffie voor z'n klysma
Zo wordt het langer. Dus hebben we nog niks bereikt.
Ik zeg wel: 'Val dood met je kat.'
In onze sexy...
Onderbroek - Ondergoed
Wat was het? - Onderbroek.
Onderbroek.
Dus ze filmen je heel veel. - Precies.
En dan knippen ze de stukken eruit waar je in jezelf gekeerd en saai bent.
Waar wil je naartoe? - Dan wordt hij wel heel kort.
Iets van twaalf minuten.
Ze willen hem uitbrengen als ik dood ben.
Ik denk dat je nog heel lang blijft leven.
De laatste jaren worden vast afzien.
Dat je wat voor je uit staart en ik je haar moet borstelen.
Lang haar.
En dat jij zegt: 'Waar is die stekker voor?'
Ik word niet nerveus, maar ongedurig.
Marty en ik reden een keer samen naar een of andere prijsuitreiking.
Ik zei: 'Ik wil stoppen.' En hij zei: 'Waarom?'
'Zodat ik niet meer nerveus word.' Snap je?
Het zijn geen zenuwen, het is opwinding.
Maar adrenaline speelt wel een rol.
Dit is wel heel intiem.
Goed.
Dames en heren, graag applaus voor Steve Martin.
Dames en heren, dan nu de man die ik beschouw...
als een van de grootste schmierders aller tijden.
Een van de hardstwerkende mensen in de showbizz, omdat hij geen natuurtalent is.
Een man die in ontelbaar twee hits heeft gespeeld.
De enige Canadees die Schitt's Creek afwees.
Hier is Martin Short.
Wat leuk om... - Geweldig. Ik ben de beste. Dank u.
Wij noemen deze show 'Als we gespaard hadden, stonden we hier niet'.
Zo is dat.
Mag ik zeggen, jonge vrind... - Tuurlijk.
dat je er fantastisch uitziet.
Bedankt. - Eerlijk waar.
Dat is het voordeel als je al sinds je 30e eruitziet als 70.
Het is een eer dat ik hier sta...
naast een romancier, toneelschrijver, musicus, componist en legendarisch komiek.
En mag ik zeggen...
Mag ik zeggen wat een eer het is om naast een man te staan...
die naast die man staat.
Dat was geweldig.
We hadden meer materiaal en toch was het korter.
Het was tien minuten korter dan gisteravond.
Gisteravond was korter.
Er zijn weinig momenten van borstklopperij.
Als hij van het podium stapt, gaat alles op de snijtafel.
Dan zegt hij: 'Die nieuwe grap hadden we daar ingevoegd.
En dat was het moment dat het precies op z'n plaats viel.'
Eerste optreden was redelijk.
Het tweede was goed.
En het derde weer redelijk.
Helemaal mee eens.
De tweede-avond-blues. Je kunt niet altijd stralen.
Steeds dat stuk willen perfectioneren geeft je het gevoel dat je leeft.
Het geheim van jong blijven, is het gevoel dat je je nuttig maakt.
Je was op dreef.
Dank je. Weet je wat ik wel een keer zou willen? Met je samenwerken.
Wat een geflirt.
Ik ben 30 jaar weggeweest uit stand-up.
En nu ben ik weer terug, maar dan als volwassene.
Dit is de volwassen versie.
Het is meer recht op het doel af.
Nu een diepe vraag.
Ik ben vorige week 65 geworden. Ik kreeg m'n Medicare-kaart van de kinderen.
Die moet ik nu hebben.
Het is onthutsend omdat je twee parallelle levens leidt.
Hoe je de wereld ervaart, wat niet is veranderd.
En wat je dacht te weten van hoe de tijd verstrijkt.
Omdat je op mysterieuze wijze ineens ouder bent dan je dacht.
Precies wat je zegt. Je leeft zoals je al leefde.
Maar dat getal speelt door je hoofd...
dat je al je hele leven kent en met ouderdom associeert.
Maar daarnaast is er nog de gedachte:
ik leef misschien nog maar 25 jaar.
Voel je je vanbinnen anders dan toen je bijvoorbeeld 40 of 50 was?
Met 40 dacht ik aan de dood.
Heel neurotisch.
Een misplaatst gevoel van onheil. En nu is het gevoel van onheil echt.
Het misplaatste en echte is...
Het echte gevoel van onheil is draaglijker dan het misplaatste.
Dus je...
Hallo. - Mag ik even hallo zeggen?
Kom eens hier. - Sorry, we...
Gaan jullie ergens heen? - Hallo.
Hoe is het? - Goed. Sorry dat we storen.
Welnee, het komt goed uit. - Het was even nodig.
Kun je zeggen hoe je ook weer heet? Mag ik je gezicht even zien?
Wat speelt er nog meer?
Captain Upton's House is in 1928 geschilderd.
Dit schilderij van Edward Hopper kon ik 30 jaar geleden kopen.
Op het eerste gezicht lijkt het een eenzaam huis op een heuvel.
Het staat voor isolement.
Er is geen teken van leven.
Maar het vreemde is...
dat hoe langer ik ernaar keek, hoe meer m'n ideeën erover zijn veranderd.
Tot ik het huis juist heel levendig begon te vinden.
De ramen staan open, er staat een bries, de gordijnen bollen op.
Hier zie je een zonnekamer. Je kunt door de ramen kijken.
Je voelt de rotan meubels bijna.
Dus ik vind het nu een heel levendig schilderij.
Er gebeurt iets vrolijks daarbinnen. Het doet helemaal niet somber aan.
Er zijn mensen binnen.
Ik denk dat kinderen krijgen de grootste overgang in het leven is.
Eerst ben je een schip dat de wereldzeeën bevaart.
En ineens ben je een haven voor iemand anders.
Je weet wat je rol is.
Gewoon thuis.
Vertaling: Edward Rekkers