Dinleyin, giriş kaç paraydı?
- Beş. - Beş papel mi?
Parayı ödediniz, profesyonel bir şov izlemeyi bekliyorsunuz.
Öyleyse vakit harcamayalım.
Profesyonel şov işine geçelim. Hadi. Hey!
Biliyor musunuz ben...
Bu açık mı? Mikrofon açık mı?
Orada iyi miyiz? Peki, pardon.
Sev beni.
Tamamen spontane ve tamamen provasız.
Provasız.
Yani...
Sorununuz ne, mizah anlayışınız yok mu?
1. SONRA
Hey.
Kes.
Başka bir şey var. Başka bir tane yapabiliriz.
Bu adam, insanları çok mutlu ediyordu.
JERRY SEINFELD'IN SESİ
En idolleştirilmiş komedyen olarak orada.
Onu hep 60'lardan çıkış kapısı olarak düşündüm.
JOHN MCEUEN'IN SESİ
İşte sık görmediğiniz bir şey.
Yine komik olabilirsin.
Şov işine son verebilecek
bir şey buldum.
Ya insan ırkı, iki kol yerine bedenimizin ortasında
tek bir kola sahip olsaydı.
Şov dünyasına son verme nedeni, insanlar nasıl alkışlayacaktı?
Şöyle olurdu...
ŞİMDİ BİRAZ EĞLENİYORUZ!
Stand up'ı yeniden icat etti.
LORNE MICHAELS'IN SESİ
Bu pek sık olmaz.
Ama başarının kalıcı olduğunu hiç düşünmedi.
Hep "Bu olmaz." diye düşünürdüm.
Ve oldu.
Bir şey daha var, albümümü aldıysanız
ve burada albümden birçok espriyi
yapmamı beklediyseniz ve yapmadıysam
özür dilerim!
İyi geceler!
Bence yönlendirilseydim
benim için hiçbir şey olmazdı.
Sadece sahnede olmak istedim.
Bir sahne görünce gözlerim büyüdü
ve kendimi orada hayal ettim.
Ama size garanti veririm hiç yeteneğim yok.
Hiç.
O yüzden sahneye çıkabilmek için bir çözüm bulmam gerekti.
Muhtemelen 10 ya da 11 yaşındayken öğrendim ki
bir sihir dükkânına gidip bir sihir numarası satın alabilirsin
ve sonra "İyi akşamlar hanımlar beyler" diye okuyarak
şov dünyasına girebilirsin.
Endişelenmeyin, sette sorun yok, bana yardım edin.
İyi bir sihirbaz olmaya çalışıyordum.
Ama anlamam uzun sürmedi...
Çıkıyorlar dediğimde çıkıyorlar.
"Numaralar yolunda gitmediğinde bayılıyorlar."
Hayatım 10 yaşına kadar gerçekten başlamadı.
Bir arkadaşım, "Disneyland'de çocukları işe alıyorlar." dedi.
Ben de "Ne?!" dedim.
Doğru, Disneyland'de her şey mümkün.
On yaşındayken daha hiçbir şey görmediğinizi düşünebilirsiniz
ve orada çiçeklerden Mickey Mouse,
istasyonda giren bir tren ve... ve...
...karakterler, eğlence trenleri, roket gemileri vardı.
Bana hemen Disneyland News'ü satış işini verdiler.
STEVE! (GERÇEKTEN)
Ki kimse almak istemiyordu.
Ama asıl konu, sabah 9.00'da işim bitiyordu
ve günün kalanını parkta bedava geçirebiliyordum.
Golden Horseshoe Revüsü'nde takılırdım.
Orada bir komedyen vardı. Adı Wally Boag idi.
Canlı olarak gördüğüm ilk komedyendi.
Burada kumarbazın dostu var.
Bu her zaman satar ve bununla servet yaparsınız.
Hiç şaşmazlar. Buraya bakın, Niagara Şelalesi.
Kanada tarafından.
Niagara Şelalesi donar.
Bu şovu yüzlerce kez izledim.
Başka neyin var?
Ortalama ve normal bir insan balon falan şişirir.
Ortalama ve normal tip bu.
Sonra dürüst tip var, onlar...
Mesela pembe filleri duydunuz mu? İşte, burada renkli bir fil var.
Böyle bir şeye benziyor. İşte fil.
Önemli değil, alkışlardan anlıyorum. Şimdi...
Hayalim, ben izleyicinin arasında otururken
onun hasta olmasıydı.
Biri "Bu şovu bilen var mı?" diyecekti.
Ben de çıkmaya hazır olacaktım.
Adın ne?
Bir adın var mı?
Bence Disneyland olduğu için gerçek bir iş gibi değildi.
MELINDA DOBBS'IN SESİ STEVE'IN KIZ KARDEŞİ
Bazen bir sent kazanmış olabilir ama umursamıyordu.
Yaptığı işi seviyordu.
Onun için hoş bir kaçıştı
çünkü babamız, Steve'e sinirlenirdi.
Ona bağırırdı.
Sarılmalar hatırlamıyorum.
Sevgi hatırlamıyorum.
Çocukken derdim ki
"Tanrım, çok mutlu bir çocukluğum oldu. Çok mutluydum."
Sonra fark ettim, "Evet, evin dışında mutluyum."
Dünya'nın en mutlu yerine, Disneyland'e.
Sonra sihir dükkânında iş buldum.
MERLINS SİHİR DÜKKÂNI
Ve hayatımı değiştirdi.
Bütün gün numaralar yapmak mı?
Bu, bir hayalin gerçek olması.
Sonunda iyi oluyorsun.
Her türden şakamız vardı.
Tavşan kulakları ve kafanın içinden geçen oklar.
Numaralar yapardık ama şaka da yapardık.
SESSİZ OLUN, DEHA İŞ BAŞINDA...
Bir arkadaşım vardı, Jim Barlow. İyi konuşurdu.
Müşterilere gidip şöyle derdi,
"Paranızı alabilir miyim? Yani yardım edebilir miyim?"
Jim'in tarzını aldım.
Biri bir şey satın alınca şöyle derdim,
"Bugünkü 100. müşteri olduğunuz için bedava kağıt poşet kazandınız."
Bunun gibi komiklikler. Disneyland'dı ve 15 yaşındaydım.
Sihirli Mucize Martin! Hadi onu çağıralım.
Ebeveynlerimin briç partileri veya Yavrukurtlar için şovlar yapardım.
Önemi yoktu. Alkışlardan anlayabiliyordum.
Jim Barlow'la yüzlerce espri geliştirmiştik.
Sihir müziği alabilir miyim?
Çoğunlukla çalıntı ya da ödünçtü.
Hatırlatmalıyım, gülmek isterseniz buyurun.
Gitmek isterseniz kapılar kilitli.
Onları hayatım boyunca kullanacağımı sanmıştım.
Sihirli dedim, trajik değil.
İşte başlıyoruz! Bir!
İki!
Ve üç!
BEKLENTİLER 1963 1. Anaheim Noel Emlakçı Kurulu
Genelde "Sadece kendin ol." diye duyuyorum.
Ama kendinin ne olduğunu kim bilir ki?
Ben bilmiyorum.
NOTLAR KURGU - ÖNGÖRÜ
"İyi akşamlar hanımlar, beyler, Yavrukurtlar,
bu akşam, sihirbaz sunucunuz benim.
Ben Steve Martin, bu akşamki sihirbaz sunucunuz.
Kartvizitleri al. Müdüre birkaç tane ver.
Sekiz yaşından küçüklere çocuk şovu yok.
Muhteşem şov, muhteşem ötesi oldu. Baştan sona kahkaha dolu.
Kare dairede bir kaza oldu ama örtbas edildi, kimse anlamadı."
SAKİN OL, TİTREME
Kendin için bir karakter tanımlayıp sahnede ona bürünebilirsin.
Seçtiğin her şey olabilirsin.
- Bize bir şey çalabilir misin? - Tabii, tabii. Evet.
Hayır, öyle çalmazsın Tex.
Peki. Böyle mi?
- Hayır. - Hayır.
Şunu fark ettiğimi hatırlıyorum,
"Sihirbazlık benim için çıkmaz bir yol gibi.
Komedide daha açık görünüyor."
Televizyona çıkarsın...
Televizyona çıkarsın ve birçok sanatçı heyecanlanır.
Ben heyecanlanmam.
Kimsenin öyle hissettiğimi düşünmesini istemem.
Heyecanlı olduğumu düşünen olursa ölürüm.
Jerry Lewis'i severdim.
Laurel ve Hardy'yi severdim.
Ve Nichols ve May müzik gibiydiler.
Unutma, annen seni seviyor.
Ben de seni seviyorum anne.
- Hoşça kal bebeğim. - Güle güle anne.
Lenny Bruce,
Bob Newhart, Charlie Chaplin, I Love Lucy,
Jack Benny, Danny Kaye, Bob Hope, Red Skelton,
Peter Sellers, Steve Allen, Jackie Gleason vardı.
Ama benim onların yaptıklarıyla hiç ortak noktam yoktu.
Bu şarkıyı tersten çalabildiğime inanır mısın?
Hayır. Çalabilir misin?
- Görmek ister misin? - Evet.
Bunu izle.
Orange County'deyim, Hollywood'dan 16.000 km uzak olabilir.
Ve hiç eşyam yoktu.
Aksesuarlar olmadan rahatsız olmuştum.
Orada durup hikâye mi anlatacaktım?
Peki, kendimi nasıl bir komedyene dönüştürürüm?
KNOTT'IN MEYVE ÇİFTLİĞİ PORTAKAL MARMELADI
On sekiz yaşındayken Knott'ın Meyve Çiftliği'nde
Birdcage Tiyatrosu adlı, şirin, küçük bir tiyatroda çalıştım.
Orada çalışan bir kızla tanıştım
ve 18 yaşa özgü bir tarzla aşık olduk.
O zaman adı Stormie Sherk'ti sonra Hıristiyan propogandacısı oldu
ve çok satan bir yazar.
Ama o zaman öyle değildi.
Henüz kutsal olmamış bir ruhu vardı.
Ve bilgi ve öğrenme konusunda çok hevesliydi.
Her şeye açıktı.
STORMIE SHERK'ÜN SESİ
Ona hayatımı gerçekten etkileyen kitapları vermek istedim.
Beni Şeytanın Kurbanları'nı okumaya ikna etti.
Şeytanın Kurbanları, gerçeği arayan bir adam hakkındadır.
İnsanlar, mutluluğun içten geldiğini
öğreninceye kadar gerçek mutluluk olamaz.
Size ezbere okuyamam.
Tek bildiğim, "Hayatın anlamıyla ilgilenmem gerek." oldu.
Onu teşvik etmeye devam ettim. "Steve çok zekisin.
Üniversiteye gitmelisin. Kim olduğunu öyle bulacaksın.
Kendin ve dünya hakkında birçok şeyi öyle öğreneceksin." dedim.
Böylece hayatımda büyük bir değişiklik yaptım.
Long Beach State'e başvurdum ve felsefe okumaya başladım.
Felsefede her şey parçalara ayrılır.
Her şey yeniden düşünülür.
Her şey. Ve bunu sevdim.
Büyük bir şeyi çözeceğiniz duygusunu.
Böylece sahip olduğum tek şeyi, komediyi sorgulamaya başladım.
"Tanrı var mı?" yerine
"Hey, nasıl daha çok güldürebilirim?" dedim.
Komedi hakkındaki düşüncemin temel unsurlardan birini
hatırladım, göstergelerdi.
Böyle, gördünüz mü?
Size anlatmak isterim...
Bir zamanlar ateist olmak istemiştim.
Vazgeçtim. Hiç bayramları yok.
Komedyenlerin esprinin bittiğini belirtmek için yaptığı şeylerle
izleyici, komik olsun ya da olmasın bir anlaşma yapmıştır.
"Tamam, burada güleceğiz."
Örneğin can alıcı noktada.
Sanırım Elvis Presley'in askerî muayeneden geçtiği yeri okudun.
Şimdi daha güvende hissediyorum, ya sen?
Hikâyeyi anlatarak bir gerilim yaratırsın.
Elvis, çok da müzikaldir.
Doktor, diz kapaklarına
çekiçle vurduğunda "Don't Be Cruel"ın üç nakaratını söylemiş.
Can alıcı noktayla gerilimi boşaltırsınız ve herkes şöyledir...
Bu gerçek kahkaha değildir.
Ben de "Ya gerilim yaratıp hiç boşaltmazsam?" diye düşündüm.
Ya gerçek kahkaha elde edebilirsem?
Arkadaşlarınlayken, karnın ağrıyana dek güldüğün gibi.
Hiçbir anlaşma yokken. Sadece gülüyorduk.
Hiç gösterge yoktu.
"Bu bir espri." diyecek bir şey yoktu. Sadece gülerdin.
"Biz neye gülüyoruz?" "Bilmiyorum."
Bu yüzden bir teorim vardı.
"Göstergeleri çıkarsam ama devam etsem ne olur?"
İzleyici sonunda kendi güleceği yeri seçmek zorunda kalacaktı.
Ya "Bu çok aptalca." tarzında onları güldürecekti
veya "Bu çok komikti" tarzında onları güldürecekti.
Ya da "Şimdi aslında iki önceki şeye gülüyorum." olacaktı.
Yani anlaşma olmadan sergilenen serbest bir tür kahkaha türü vardı.
Ben o tanımlanamayan özelliğin peşindeydim.
"Niye komikti bilmem ama komikti." tarzında.
Para kazandığım ilk şovum
the Little Place coffee shop idi.
Teşekkürler.
Bu akşam harika bir şovumuz var.
Steve Martin bizimle. Birazdan burada olacak.
Tijuana Brass bizimle, sonra Elvis Presley ve...
Ayrıca Flamey and the Burn Outs, Billy Haley and the Comets,
Truman Capote, İngiltere Kraliçesi, Montie Montana...
Rolüm sıradan insanlar hakkındaydı. Ben sihir kattım.
Maça ası.
Maça ası. Ama yanıldın!
E.E. Cummings okudum.
"Şeytan, ah, büyük, yeşil, dans eden şeytan, şeytan, şeytan."
Hokkabazlık yaptım.
Her zaman müthiş komik bir komedi rolü yapmadım.
Dramatik okumalar falan yapardım.
Dramatik bir periyodik tablo okuması yaptım.
Bu çok önemli.
Pıd.
Mıp.
Zın.
Böyle devam ediyor.
Yirmi dakikalık malzeme bulmak zordu. Gerçekten zordu.
İzleyici kötüyse 11'e düşerdi. Biliyor musun?
Bu benim için çok önemli oldu, âdeta... beni bugün olduğum yere getirdi.
Telefon esprisi.
Birini telefonla arıyor gibi yapıyorum.
Onlarla konuşup espriler yapıyorum.
Bence bunu çok seveceksiniz.
Alo, Fred orada mı?
Bu komik. Ve sonra...
Bir bakışla çok mutluydum.
Mesela, "Ne?"
Dünyada iki çeşit insan vardır.
Steve Martin'in mizahını anlayanlar ve anlamayanlar.
İzleyicinin yakalaması gerekiyordu.
Teşekkürler.
UCLA'e transfer oldum ve ileri mantık eğitimi aldım.
İyi vakit geçiriyoruz. Evet.
STEVE MARTIN MÜZİK, SİHİR, MİZAH VE ŞARKI
Bunlar güzel zamanlar ve biz yaşıyoruz.
Lewis Carroll'dan etkilenmiştim.
Büyük saçmalıklar ustasıydı.
Bir. Bebekler mantıksızdır.
İki. Bir timsahı yönetebilen hiç kimse küçümsenmez.
Üç. Mantıksız insanlar küçümsenir.
O yüzden bebekler timsahları yönetemez.
Ve sonra bir gün arkadaşım Phil Carey ile birlikteydim
ve bir macera yaşamaya karar verdik.
Phil'in dersinde bir ödevi vardı. Ödev neydi bilmiyorum
ama biriyle röportaj yapmaktı. Ben de Aaron Copland'e sordum.
Aaron Copland, "Evet." dedi.
LOS ANGELES'DAN NEW TORK CITY'YE HADİ GİDELİM!
Ülkenin diğer ucuna gitmemişti...
PHILIP CAREY'NİN SESİ
...ve bu küçük kasabaların çoğuna hiç gitmemişti.
"Steve, bunları görmeli." dediğim yerler vardı.
Phil ve ben uyumluyduk. Nasıldır bilirsiniz.
Sohbet edebileceğiniz yakın bir dostunuz olduğunda.
O yolculukta da öyle oldu.
Bir ürün için iyi bir isim buldum. Meat Wax.
"Selam arkadaşlar. Cansız, kof bir vücuttan sıkılmadınız mı?
Yeni Meat Wax spreyi ile yeniden parlatabilirsiniz."
Hayat hakkında ortak, tuhaf ve harika ilgi alanlarımız vardı.
Daha 20 yaşındaydım
ve 21 yaşından önce New York City'ye gitmiş olmaktan gurur duyuyordum.
Phil'le oraya gittiğimizde Modern Sanatlar Müzesi'ne gittik.
Çünkü Guernica'yı görmemiz gerekiyordu.
Peki, 1964'te ne oluyor?
Sanat dünyasında bir patlama var.
The Beatles ile değişen bir kültür var.
Bize bir öpücük ver.
Bu yüzden sözde oyunculuğuma baktığımda
"Bunu tekrar görmek istemelerini sağlayan nedir?
Eve gidip konuşmalarını sağlayan nedir?" diye düşünmek doğaldı.
Sadece "Çok tuhaf bir şey izledim?" olsa bile.
"Komik olduğunu sanan ama olmayan bir komedyen."
Orada bir şey var, diye düşündüm.
Üniversiteden muhteşem kız arkadaşıma bir kartpostal gönderdim.
"Sevgili Nina, sahnemin avangart olmasına karar verdim.
İstediğimi yapmanın tek yolu bu."
Geleneksel olmayacağım dışında ne demek istediğim hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Sanırım.
Şimdi hanımlar beyler, ...Steve Martin.
İyi akşamlar, teşekkürler. Çok teşekkürler, bu çok fazla.
Gerçekten çok fazla. Teşekkürler.
Bu veda performansım o yüzden teşekkürler.
Görüşmek üzere, teşekkürler.
İyi akşamlar, hanımlar beyler
veya merhaba, bulunduğunuz yerde saat her ne ise.
İyi akşamlar, şova hoş geldiniz.
Adım Steve Martin ve birazdan burada olacağım.
Beni beklerken öncelikle
size duyurmak isterim ki iki hafta önce
ilk komedi albümümün kaydını gerçekleştirdim.
Ve iki gün sonra sileceğiz.
Yani burada olma nedenim de bu.
Komik, değil mi?
Evet, komedi, bu muhteşem dünyanın kralıdır.
Bilirsiniz, gülmek çok önemlidir.
İnsanı diğer tüm yaratıklardan ayıran
tek şeydir,
komik bir şey olduğunda arkana yaslanıp "Komik." diyebilme
yeteneğidir.
CYRANO ÖĞLE YEMEĞİ AKŞAM YEMEĞİ
Kulüpler, komedyenleri işe alıyordu.
Her zaman açılış sahnesi oluyorlardı.
Benim tek bar sahnemdi ve hiç de...
Kaliforniya aksanıyla "tek" dedim ama neyse.
Troubadour, Mekke gibiydi.
Mekke adında bir kulüp olsa da.
...Steve Martin'e hoş geldiniz.
Teşekkürler.
Teşekkürler. Peki, harika.
Gerçekten müthiş bir izleyicisiniz ve... çok teşekkürler ve iyi geceler.
Hayır, bunu söyleyeceğimi düşündüm. Dediği gibi Bishop şovunu yapıyordum...
Genelde iki şov yapardı.
İzleyici, altı kişi falan olabiliyordu.
MITZI TRUMBO'NUN SESİ KIZ ARKADAŞI/FOTOĞRAFÇI
Kimse gülmediğinde izlemek tuhaftı
çünkü o zaman "Ah, bu komik mi?" diyorsunuz.
Burada Troubadour'un arka sokağında
Bay Steve Martin ile birlikteyiz.
Evet, evet, benim.
Hanımlar beyler, dinliyorsanız
bazı insanlar yürüyüp geçti ve beni tanımadı.
- Heyecanlı... - Woody Allen, değil mi?
Hayır, hayır, hayır.
Sen Jerry Lewis misin?
Hayır, ben Steve Martin. Komedi kralı.
Steve Martin'i hiç duymadım.
Güldür beni.
Ama sonra ikinci şov olurdu,
insanlar içki içerdi ve çok başarılı olurdu.
Ama şimdi fark ediyorum ki bir çoğunuz orada oturmuş kendinize
"Bu bir başka banjo sihir oyunu." diyor.
"Ama ne zaman balondan hayvanlar yapacak?"
Onu anladıkları anda onları güldürürdü.
NOTLAR
Garip şov, bana mı yoksa benimle mi güldüklerini anlayamadım.
Yine de çok çalışkan.
Sanırım o yaz, onun romantik olması için çok uğraştım.
Beyni çok ilginç, farklı şekillerde çalışıyor.
"Sevgili sevgili Mitz. Aslında pek bir şey olmuyor.
Golden Horseshoe'da seçmelere katıldım ama haber çıkmadı."
"Ben bıyık bırakma sürecindeyim, ya sen?"
SEVGİLER STEPHEN
Ailemle birlikte eğlenirdi.
Ufak bir hokka tüttürür, güler, yemek yerdik.
Babam yazardı, senaryo yazarıydı.
O ve birçok arkadaşı kara listedeydi.
Sanatçılarla, yazarlarla akşam yemekleri olurdu.
Bir sanat eserini bir evde ilk görüşümdü.
Sohbet, benimkinin zıddıydı.
Benim ebeveynlerimle akşam yemeği sessiz olurdu.
Başka bir hayata ilk girişimdi.
Başka tür bir hayata.
O yaştayken birbirimize bakış şeklimiz,
hiçbir konuda bir şey bilmiyorduk.
O yüzden Steve'den ayrıldım.
Sanırım bir yere gideceğini görebiliyordum.
Duracağını düşünmedim. Ve durmadı.
Bu en güzel görüntülerden biri...
Bir keresinde bir arabalı sinemada sahne almıştım.
Bir şeyin komik olduğunu düşünürlerse kornaya basıyorlardı.
"Hey, sigara içebilir miyim?" dediklerinde
"Hayır, ben osurabilir miyim?" derim.
"Bunun hayatıma dönüşmesine izin veremem." dedim.
50'li, 60'lı yaşlarımda bunu yapmak istemem.
O yüzden kendime bunu yapmak için 30'uma kadar zaman vereceğim.
Gece çalışıyordum. Gündüz üniversiteye gidiyordum.
"Hayatımı nasıl kazanacağım? Ne yapacağım?" diye düşünüyordum.
"9 Ağustos, The Mighty Hercules TV dizisi için seçmelere katıldım."
Artık pes et Herkül, hiç şansın yok.
Sen öyle sanıyorsun. İşte geliyorum Theseus.
"Rolü alamadım."
Kesinlikle felsefe profesörü olmayı düşünüyordum
çünkü öğretmenliğin hep bir şov işi olduğunu düşünürdüm.
İnsanların önünde durursunuz.
Sonra Smothers Brothers ile bir fırsat çıktı.
Popüler bir şovdu.
SMOTHERS BROTHERS KOMEDİ SAATİ
Kardeşim Tom, televizyonda ilk kez,
30, siz de sayın, 30 üstsüz dansçıyla birlikte.
Genç yazarlar için seçmeler yapıyorlardı.
"Bu şov dünyası." diye düşündüm.
Şehirde stand up komediler yapıyordum
ve beni biraz duymuşlardı.
Çok iyi bir eşek şakası buldum.
Arkadaşlarınıza yapmak ister misiniz? Çok komik.
Büyük yemekli partilerden birine davetlisiniz,
içeri girin ve salatayı yere fırlatın.
Son gittiğim partide bunu yaptım.
İki yıl kadar önceydi.
Ve yazdığım tek şey, şovumdaki bazı espriler
ve birkaç, küçük, tuhaf, kısa hikâyeydi.
Ama kız arkadaşım, baş yazarla çıkıyordu.
Unutmayın, yıl 1967.
Haftada dört beş kez The Ice House'a giderdim.
MASON WILLIAMS'IN SESİ STEVE'İN KIZ ARKADAŞININ ERKEK ARKADAŞI
BAŞ YAZAR, SMOTHERS BROTHERS
Muhtemelen onu orada 20 ya da 30 kez görmüştüm.
Bir şeyi 30 kez gördüğünüzde
işin özünü görmeye başlarsınız.
Ve beni işe aldılar.
Stratosfere fırlatılmıştım.
Bir haftada sıfırdan bir yere.
Korkudan aklımı kaçıracaktım.
Biraz utangaç olduğunu söylerdim.
Kayıt!
Onun için bir ofisimiz yoktu.
Yazarlar odasının dışında, koridorda otururdu.
Duvara dayanırdı.
İçeri girdim ve bir şey yazdım.
Mason bir satırı yuvarlak içine aldı
"Bu can alıcı nokta, onu alıp sona koyacağız." dedi.
Endişe nöbetleri geçirmeye başladım.
Uzun yıllar onunla mücadele ettim.
3 MAYIS 1968
"İşte buradayım... yaşıyorum. Şimdi ne yapacağım?
İki gün önce, hayatımın en kötü deneyimini yaşadım.
Korkunun eşlik ettiği, inanılmaz hızlı kalp çarpıntısı.
Dünyadan çok ayrılmış hissettim.
Geçmiş yok, sadece uzak bir şimdi.
İşte çok dağılmıştım.
Kekelemeden konuşamadım.
Bırakma düşüncelerim oldu."
Şu iğrenç insan kim?
"Ve sonra...
eve gittim ve çok harika olduğumu fark ettim.
İyi bir işim var. Yaratıcı bir işim var.
İyi bir gösterim var, sanatsal bir gösteri.
Bir zihnim var.
Mutluluğu son olarak düşünmek yerine işimi son olarak düşünmeye karar verdim.
Bu iyi bir fikir."
Tommy Smothers bir kez şöyle demişti,
"Steve Martin'le konuşmak, hiç kimseyle konuşmak gibi."
Haklıydı da.
Seni takdim etmek isterim ama gösterini nasıl tarif edeceğime karar veremiyorum.
Ne önerirsin?
Şu nasıl...
..."dünyanın en iyi komedyeni"?
Hayır.
Merhaba, ben dünyanın en iyi komedi.
Merhaba. Teşekkürler. Çok teşekkürler.
Teşekkürler. Evet, teşekkürler.
Bu çok fazla. Bunu beklemiyordum. Teşekkürler.
Eski bir espriyle başlamak istiyorum
ve henüz tam bitirmedim.
Ama ne kadar görseniz de hep komik olan bir şey.
Eski, kendi adını unutma esprisi.
Burası kendi adımı söylemeye başladığım ve sonra
birden unutmuş gibi yaptığım yer.
Bunu henüz tam bitirmedim ama çok komik bir şey.
İşte başlıyoruz, eski kendi adını unutma esprisi.
Selam millet. Ben Steve Martin.
Batırdım.
ASKERLERİ EVE GETİRİN
Şimdi barış! Şimdi barış!
Vietnam Savaşı kızışıyordu,
herkes çok uzun saçlı ve çok, çok ciddiydi.
Savaşmak yerine kalmak daha iyiydi...
- Üç yıl yatakta kalalım. - Ve saçını uzatalım.
- Evet. - Barış için.
BARIŞ İÇİN KORNA ÇAL
Her sahnede sosyal yorum ve anlamlı bir şey
olmalı diye düşünüyorum.
O yüzden şimdi balon hayvanlarımı yapmak isterim.
İşte böyle.
Bunlar... Bu çok eğlenceli. Bu, çocuklar için.
Komedilerin tamamı politikti.
Ve sadece Nixon'ın adını söyleyip
büyük bir kahkaha, yuhalama veya tepki alabilirdiniz.
Bunu değiştirme vaktinin geldiğini düşündüm.
BOB EINSTEIN'IN SESİ KOMEDYEN VE ARKADAŞ
O dönemde komedyenler savaştan bahsetmekle,
belki müstehcen konulardan bahsetmekle ilgileniyordu.
Ne güzel kirli hava İlaçlı tahıllar için
Ben de kadın haklarından yanayım.
Hesabın hepsini ödeyip yüklü bir bahşiş bırakabilirsin.
Beyaz olmayı sevmiyorum çünkü siz Ay'a gidiyorsunuz.
Hey dostum, şu beyaz serserilerin Ay'a gidişini ayarlayalım da
bizi rahat bıraksınlar. Hah.
Steve komikti.
Yaptığı şey benzersizdi. Riskliydi.
Steve dâhil hiç kimse müthiş olduğunu düşünmedi.
Bu aptalca görünüyor biliyorum.
Az önce yaptığım şeyin açıklaması yok gibi görünüyor ama açıklayayım.
Anlayacağınız...
"KOMEDYEN"
Kötü eleştiriler dışında hiçbir dönüş gelmedi.
MARJİNAL YETENEK
TALİHSİZ
"Amerikan komedisinin başına gelen en kötü şey." Bunu hatırlıyorum.
"Şov dünyasının en şanslı insanı olduğunu düşündüğüm Steve Martin."
Beni beklerken benim için çok önemli olan
bir komedi numarası yapmak isterim.
Eminim çoğunuz onu söylediğimde hatırlayacaksınız.
Burun mikrofonda esprisi.
Hayır, hayır.
Daha da iyisi, "Dünyanın en şanslı amatörü." dedi.
Bilirsiniz, biraz doğru.
Buna ben bile gülmeliyim.
Ama sevdim.
Ve başarılı olmasını istedim.
Şimdi size meditasyon yapacağım.
Meditasyon taburemde biraz yoga meditasyonu.
Meditasyon taburesine oturuyorsunuz, böyle.
Sonra okuyacak bir şey alıyorsunuz.
Meditasyon yapıyorsunuz. İşte böyle.
Hippi zamanlarıydı.
Hoş geldiniz kardeşler. Barış.
Sadece... Tarz buydu. Ben tarza uygundum.
Uzun saçınız yoksa ve ot çekmiyorsanız dışlanıyordunuz.
Sanırım hap etkisini gösteriyor.
Kafam çok iyi.
Sen nasıl hissediyorsun kedicik?
Ama hiç ot çekmedim ve hiç...
aspirin alamadım. Endişe ataklarından çok korkuyordum.
Bunu çek. Sevebilirsin.
- Saçım hakkında ne düşünüyorsun? - Berbat.
MARY MARTIN ANNESİ
Charles Manson'a benziyorsun.
Yani sen bir... Sen bir...
GLENN MARTIN BABASI
...maymuna benziyorsun.
San Francisco Hayvanat Bahçesi'nden.
Veya San Diego Hayvanat Bahçesi'nden, daha da kötü.
Kariyerine bir etkisi olduğunu sanmıyorum.
Babamın benden hep biraz utandığını düşündüm.
Pek anlamadığı, geleneksel olmayan bir gösteriyle
gurur duyamazdı.
O zamana dek babamdan o kadar uzaklaşmıştım ki
olumsuz yorumlar beni yüreklendiriyordu.
1970 civarında Ann-Margret ve kocası Roger Smith, beni Vegas'ta
bir gösteriyi açmam için işe aldı.
Ve sanki bir yıldız olmuştum.
Hayatımda yaşadığım tüm evlerden daha iyi olan
muhteşem bir kulisleri vardı.
Ve Elvis'in Ann-Margret'ı ziyaret için gelişini gördüm.
Bembeyaz giyinmişti, büyük bir kemeri vardı
ve kulisimin önünden geçerken şöyle dedi,
"Evlat, imalı bir mizah anlayışın var.
Silahlarımı görmek ister misin?"
Merhaba, çok teşekkürler.
Bu çok fazla. Teşekkürler, çok güzel...
Hilton'dı.
Neyse ki gitti.
En yüksek tiyatro tavanına sahipti, ki komedi için felakettir.
Yani kahkahalar... Etkili olmaz.
Havaya yükselip duman gibi dağılırlar.
Bu benim Kendi Kendine Küçülen Adam taklidim.
Şimdi bunu yapmam için gözlerinizi kapamalısınız.
Sadece üç saniye kadar ve sonra tekrar açın.
Tam karşınızda Kendi Kendine Küçülen Adam'ı göreceksiniz.
Hepiniz gözlerinizi kapatın. Ne zaman açacağınızı söyleyeceğim.
Tamam, açın!
Evet, hanımlar beyler.
Çok teşekkür ederim. Çok fazla. Peki.
Muhteşem eldivenden güvercin çıkarma numarası.
Peçete numarası.
Bence eldiven daha iyi.
Oradan biraz gecikmiş bir tepki geldi.
Ann-Margret daha çıkmadı mı?
Geri döndüm ve kulisimdeki tüm eşyalar koridordaydı.
Kutularda.
İşte o kadar...
O kadar iyiydim.
Peki, çok başarılısın.
GLENN MARTIN'İN SESİ
- Tamam. - Sakal dışında yeni ne var?
İşte burada, ebeveynlerimin evinin önünde duruyorum.
Artık 25 yaşındayım. Sanırım yüz karasıyım.
Peki... Biz yanındayız, yani yanında kalacağız.
- Doğru. - Ama soru, neden? Yani neden?
Geçen gün bunu düşünüyordum ve nedeninin
artık işimde ve hayatımda benden daha yetkili kimse olmadığı için
olduğuna karar verdim.
Bir işim olsaydı patronum olurdu.
Ebeveynlerimle otursaydım onlar olurdu ama oturmuyorum.
Sadece kendim için çalışıyorum ve ben olduğum için para alıyorum.
Ama burada başka biri olmaya çalışıyordum.
Biri, "Eagles olmaya çalışıyor gibisin." dedi.
Hiç ilgi de çekmiyordum o yüzden bir karar verdim.
Eski bir hareketin kuyruğunda olmak yerine
yeni bir hareketin başında olacaktım.
Sakalımı ne zaman tıraş etsem Gillette Foamy kullanırım.
Bob Einstein'la çalışırken şöyle dedi,
"Sana ne yardım edecek biliyor musun? Yaş."
Haklıydı da.
Çünkü gösteri çocukça görünüyordu.
O yüzden saçımın biraz beyazlaması işe yaradı.
Daima bunu yetişkin bir adamın yaptığını düşünmelisiniz.
O yüzden "Tamam, takım elbise giyiyorum,
kravat takıyorum ve saçımı kesiyorum." diye karar verdim.
60'lardan beri hippi gibi görünmek yerine
70'lerden yeni biri gibi görüneceğim.
Şuna bakın. Çok teşekkürler.
Veya gelecekten biri gibi.
Çok teşekkürler.
Ses efektleri bölümümü yapmak istedim.
Tüm komedyenler, hikâye anlatırken ses efekti yaparlar
ve ses efektlerini kullanarak
âdeta canlandırırlar.
Buna çok çalıştım. Tamamen kendi sesimle yapılıyor.
Hiç... İyi görünüyor muyum?
Hiç sahte numara falan yok.
Başlıyoruz. Eski ses efektleri bölümü.
Bu sabah uyandım ve bir kâse mısır gevreği yedim.
Sonra aşağı indim ve arabayı çalıştırdım.
Sonra bir grup motosikletçi geldi.
JOHN MCEUEN'İN SESİ THE NITTY GRITTY DIRT GRUBU
Lise sondan önce Disneyland'de tanıştık
ve tüm yaz Sihir Dükkânı'nda çalıştık.
Hemen arkadaş olmuştuk.
BILL MCEUEN MENAJER, THE NITTY, GRITTY DIRT GRUBU
Solo performansa başladığında kardeşime,
"Billy, Steve'i görmelisin. Artık komik." dedim.
MENAJER STEVE!
Steve Martin kahkahası ister misin?
Kardeşim, açılışımızı Steve'e yaptırdı.
Gecede 50, 150 dolar kazanıyordu.
O Steve'e inandı, Steve de Steve'e inandı.
Fotoğraf yok.
Steve, Steve'e en az inandı.
...iyi mikrofon tekniği kullanmak isterim ve hepsi bu kadar.
Çok teşekkürler, iyi geceler.
TROUBADOUR SUNAR LINDA RONSTADT STEVE MARTIN
İyi akşamlar. Ben Linda Ron...
Herkesten önce sahne aldım.
The Carpenters, Mimi Fariña, Sonny and Cher, Poco, B.B. King,
Sha Na Na, Merle Haggard.
Black Oak Arkansas.
Black Oak Arkansas için sahne aldığımı hatırlamıyorum ama gerçek olmalı.
Çok teşekkürler.
Bir süre çok iyiydi ama bir yere gitmediğini fark ettim.
Sadece 10 dakika kadar yapacağım çünkü...
Teşekkürler, teşekkürler.
Beş dakikaya ne dersiniz? Hey!
Bir şov yapar, şov için 200 dolar alırdım
ve oraya gidiş geliş bana 250 dolara mal olurdu.
Ben neyi yanlış yapıyorum?
Ne kadar iyi olursam olayım, ne yaparsam yapayım
kimse umursamadı.
Dirt Band! Dirt Band!
Şovu sırasında bunu çok duyuyordu.
Sahnede değilken
izleyicinin şov öncesi sesini duyarsın, biraz...
Sonra "Ve şimdi Steve Martin." derler
ve ses hiç değişmez, alkış olmaz.
Devam eder, sen gösterine başlarsın ve hâlâ...
Evet, sen... bir mücadeleydi.
Otuz yaşına girince başka bir iş aramaya başlasam iyi olur.
Çünkü düşündüm de bu... Bu işi yapmak istemem.
1975 GÜNE BAKIŞ RANDEVU DEFTERİ
Aspen, 28 Aralık, 1974.
"Dün Jack Benny öldü
ve bu bir günlüğe başlangıç için uygun bir zaman.
Jack Benny'nin sesi, bildiğim ilk seslerden biriydi.
Belki de yapmak istediğim o sesti."
Karımı gördün mü? Hayır, görmedim.
Aslında karını tanımıyorum bile.
O zaman onu görmediğini nereden biliyorsun?
Beni daha önce hiç gördünüz mü?
Hayır mı? Ben olduğumu nasıl biliyorsunuz?
"Bazen New York City'deki gece gibi,
komedyenlerin eski film kliplerini izledikten sonra otel odamda ağlardım."
Dans ediyorum!
"Vücudumu daha çok kullanmayı geliştirmeliyim.
İyi kullandığımı düşünmüştüm. Ama çok az kişi güldü."
Çünkü 1974'ün izleyicileri berbattı.
Gece yarısı rock şovlarıyla
bağırmaya ve şova katılmaya şartlanmışlardı.
Şimdi portakal suyu yap!
"Hayır, teşekkürler."
"Bu yıl kendimi çok ortaya çıkaracağım.
Sadece sahne alma niyetindeyim.
Saldırgan ortamlarda yarım yamalak şovlar yok."
Ve ilk kez "Yıldız ol. Konser açma." diye düşündüm.
Yıldız olmanın gücü farklıdır.
Böylece 500 koltuklu mekânlarda biri için açılış yapmaktan
tam olarak 40 kişiye oynamaya geçtim.
Üç yaşındaki çocuğa yapabileceğin müthiş bir oyunum var.
Çocuklar konuşmayı ebeveynlerini dinleyerek öğrenir.
Yani üç yaşında çocuğunuz var
ve bir oyun oynamak istiyorsunuz.
Yanlış konuşun.
Sonra okuldaki ilk gününde parmak kaldırır,
"Muz kabuğuna mambo köpek surat yapabilir miyim?"
Ama işe yaradı.
Bir daha! Bir daha!
Gecenin sonuna doğru insanların adımı çağırdığını duyabiliyordum.
Teşekkürler. Çok teşekkürler.
Bu çok fazla. Teşekkürler.
Peki, sanırım bu geceki şov için bir espriye çalışacağım.
Çekirge bara girer.
Barmen "Hey, senin adına bir içkimiz var." der.
Çekirge de "Yani Fred adında içkiniz mi var?" der.
Kahkahalar, kahkahalar.
"Hey, senin adına bir içkimiz var."
Çekirge de "Yani Fred adında içkiniz mi var?" der.
Kahkahalar, kahkahalar.
Steve hep bir izleyici bulmaya çalışırdı.
Bir tane burada, bir tane orada bulurdu.
Artık dünyanın iki yüzünü de gördüm!
Baş aşağı ve döne döne.
Ve tek bir sorum var.
Ben neredeyim?
Unutmayın, WRVU, Nashville'i dinliyorsunuz.
Ah, sonra nerede çıkıyorsun?
Sana Johnny Carson tarzı tanıtım yapacağız, bana JC gibi hissettir.
Evet, Johnny, ben...
COLLEGE RADIO 01.30
Aslında nerede olacağımı bilmiyorum.
Sanırım Russellville'e gidiyorum. Hangi eyalette olduğunu bile bilmiyorum.
Evet.
Buna cevap vermeli miyim?
Alo, BSU, WPWPW, evet.
Seni başındaki okla gördüm.
- Öyle mi? - Evet, etkileyiciydi.
Başıma hiç ama hiç ok takmadım.
Bu çok tuhaf. Beni başkasıyla karıştırıyor olmalısın.
- Alo? - Canlı yayındasın.
- Canlı yayında mıyım? - Evet.
- Önce Steve sordu. - Bu Steve Martin mi?
- Olabilir. - Olabilir mi?
Hemingway'de parti odasındayım.
Tek eksik sensin.
Kızlar, kızlar!
Cinsel bir sorunum var.
Nedir o?
Erkek iç çamaşırı giymeyi seviyorum.
Tamam!
Kaç kişi birkaç yıl önce dünyanın patladığını hatırlıyor?
Bunu çok az kişi hatırlar.
Böyle bir şeyi insanların hatırlayacağını düşünürdünüz ama hayır.
Hatırlamıyor musunuz?
Dünya patladı ve tamamen yok oldu.
Dev uzay aracıyla bu gezegene kaçtık.
Hükûmet, daha aptal olanlara söylememe kararı verdi
çünkü düşündüler ki onlar...
Peki, devam edelim.
Başta çok fazla üniversite şovu vardı. Çok fazla kulüp.
MAPLE BYRNE'IN SESİ STEVE'İN TURNE ELEMANI
Sahne aldığı her kulüpte ekipten Steve Martin'in
esprilerini dinlerdiniz.
Herkesin zihinlerine girdi.
Bir saniye.
Her tür tuhaf performans durumunda sahne alıyorsunuz.
Bir gece 100 kadar öğrenciye oynuyordum.
Ben dille ilgiliyim, işim bu sanırım.
Profesyonel komedyen olarak dilbilginiz olmalı
ve kabul edelim, bazısının sözcüklerle belli bir tarzı var, bazılarının...
...ah, bir tarzı yok.
Tiyatro değildi. Tiyatro öğrencileri için
küçük sahneli okul odalarından biriydi.
Yani kulis yoktu. Sınıfın içinden çıkmanız gerekiyordu.
Bitirdim ve "Teşekkürler ve iyi geceler." dedim.
Hâlâ orada böyle oturuyorlardı.
Dışarı çıktım ve "Bitti. Gerçekten bitti." dedim.
Onlar hâlâ orada oturdu.
O yüzden izleyicinin arasına gidip konuşmaya başladım.
Ne söylediğim hakkında hiç fikrim yok.
Biliyorsunuz burada eğlendik
ve bence bu çok önemli.
İnsanlar bana gelip "Steve, motton nedir?" der.
Mottom.
"Günde bir kere gül.
Çünkü gün ışığı olmayan bir gün
gece gibidir."
Gittim ve tuhaf bir Fareli Köyün Kavalcısı etkisi oldu
çünkü peşimden gelmeye başladılar.
Sonunda izleyiciyi sokağa çıkardım
ve onlarla birlikte dolaştım.
Dışarıda yürüyordum ve izleyici de beni takip ediyordu.
Boş bir yüzme havuzuna rastladım.
"Peki. Hepiniz havuza girin." dedim.
"Ben de size doğru yüzeceğim."
O gece eve gittim ve "Bir şey oldu. İyiydi." diye düşündüm.
Bu, kariyerimde sahneyi bıraktığım
önemli bir bölümünün başlangıcıydı.
Şimdi yola devam etmeliyim, müthiş bir izleyiciydiniz.
Tanrım, sanırım bir süre okuyacağım.
ÇIKIŞ
Her şey âdeta açıldı.
MARTIN MULL'IN SESİ KOMEDYEN VE ARKADAŞI
İnsanları hamburger yemeğe götürür
ve 350 adet kadar sipariş verirdi.
Bu akşamki şovu izledin mi?
Evet, seninle Krystal'daydım.
Hamburgeri beğendin mi?
Hayır, fırsatım olmadı. Çok kalabalıktı.
Tek gördüğüm ağlayan birkaç garson kızdı.
Bunu yaptığı son birkaç seferde
bir blok ötedeki komşulardan şikayetler aldı.
Polise, gülen yüzlerce kişinin yarattığı
gürültüyü şikayet ettiler.
Bu arada şov aralarında uyuşturucu satıyorum.
Şu polis mi? Ah, tanrım.
- Dışarıda. - Biraz takılıyoruz.
- Dışarıdalar mı? - Evet.
Polis gelirse doğal davranın, olur mu?
Polis gelirse herkes balon şapka taksın ki
hangisi benim anlayamasınlar.
Siz merak etmeyin. Bu benim sorunum.
Tamam, burayı dağıtalım!
Sonra mekân sahibi "Evet, biz iyiyiz." dedi.
"Ama buraya pek Steve Martin gelmez." dedi.
Sanki ben çok popülermişim gibi.
"Sen neden bahsediyorsun?" diye düşündüm.
Beş bin dolar borcum vardı.
Üniversite oyunları iyi kazandırmıyordu,
bir hafta San Francisco'daki Playboy Kulübü'nde yıldız olmayı kabul ettim.
İzleyici alıştığımdan daha yaşlıydı ama paraya ihtiyacım vardı.
PLAYBOY KULÜBÜ
Giyindim çünkü çok özel bir restoran türü.
DUYURU SADECE CEKET VE KRAVAT
Kulisteki bir müzisyene,
"Hey, dışarısı tamamen dolu." dedim.
Bana bakıp şöyle yaptı...
"Tavşan kız, beni Steve Miller olarak tanıştırdı."
Giriş ücretini beni görmek için ödemediler.
Ben konu dışıydım.
Yavru köpek.
Birinin "Bundan hiçbir şey anlamıyorum." dediğini duydum.
Gurur verici bir an değildi. Bilirsiniz.
Ölüm. Komedi ölümü.
Sıradan ölümden daha kötüdür.
Belki de zamanımın ilerisindeydim.
"Hayalimdeki eski tarz şov dünyası nerede?
Bu o mu?
Benim şarkım nerede?"
Komedi zamanlamadır. Başka yolu yoktur.
İzleyici, zamanlamanı kullanmana izin vermiyorsa işin bitmiştir.
Anlatmak istediğim bir fıkra var...
"Alternatifler:
Vazgeç.
TV.
Muhtemel bir olasılık."
Şov dünyasına girmek istiyorum.
"DOC" KONUK OYUNCU 1975'DE ÇEKİLDİ
Buna inanmıyorum.
Hey, ben yalan söyler miyim?
Ve işte oradaydım.
On yıldır üzerinde çalıştığım gösterim vardı.
Köşede beklemek gibi, biliyor musun?
Çantalarını toplamışsın ve gitmeye hazırsın.
Otobüsün gelmesini bekliyorsun.
"Otobüsüm geliyor, biniyorum ve çantalarım yanımda."
AĞUSTOS, 1975
Burada dalga geçiyor gibi görünüyorsam...
bunu söylemeyecektim ama...
Bu akşam şov işini bırakıyorum. Teşekkürler.
Bu işteki son performansım.
Ben âdeta... istediğim her şeyi yapıyorum
ve benim gitmem, kimsenin beni sevmemesi
veya şöyle diyen
eleştirmenler önemli değil,
"Bunun harika bir şey olduğunu düşünmemiştim..."
Hep yapmak istediğim her şeyi yapıyorum.
Gerçekten aptaldım.
Bu gösterinin her yerde başarılı olmadığını anlamam biraz zaman aldı.
Playboy Kulübü'nde çok tuhaftı.
Boarding House çok popülerdi
ve dikkat çekti çünkü tuhaftı.
Hiç çılgın bir şey yaptığınızı düşündünüz mü?
Yani çok çılgın bir şey. Hadi birini öldürelim.
Nesilsel olduğunu sanıyorum.
Ot çeken, bahsettiğin şeyi anlamak için
yeterince bükülebilen çılgın insanların nesliydi.
Ve Playboy Kulübü'ne gitmiyorlardı.
Önce ünlü inek merası karışımını kullanarak kartları karıştırayım.
KARTLAR Şimdi inek merası karışımı...
(kartları sağ elden sola bırakır, kart sesleri)
Burcun nedir?
Akrep. Bakalım, ben kakayım. Yani demek ki...
İzleyicini bulman gerek.
MICHAEL ELIAS'IN SESİ YAZAR ORTAĞI
Ve Steve bunu yaptı.
Hepsi onun için oradaydı. Hayranları vardı.
Balonları sözcüklerle doldururum, patlarlarsa şöyle olur...
"Kahretsin!"
Yavru köpek.
Aslında bu... bir doğum kontrol cihazı.
Nasıl çalıştığını size göstereceğim.
Bunu başınıza... takarsanız
kimse sizinle konuşmayacaktır.
Bir an için ciddi olmak istiyorum.
Sahnede görmek istediğiniz
çok özel biri vardı.
Şimdi iyi geceler diyeceğim.
Genelde sadece sahneden inerim
ve kulise giderim ama...
bu gece öyle yapacağımı sanmıyorum.
Sanırım bu gece...
Muz Ülkesi'ne gidiyorum.
Bu gece Muz Ülkesi çok güzel.
Bilirsiniz, sadece...
Küçük adamlar, muz ceketlerini, muz ayakkabılarını giymiş
ve küçük muz mobilleri var.
Muz Ülkesi çok güzel çünkü
Muz Ülkesi'nde sadece iki şey gerçek.
Bir, tüm sandalyeler yeşil.
Ve iki, hiçbir sandalye yeşil değil.
İşte oraya gidiyorum.
60'ların sonu 1975'e kadar sürdü.
Beyaz takımlı, bu temiz adamın çıkıp
sizi götürmesi için çok karanlık bir dönemdi.
Eğer geldiysen eğlenceli bir yolculuğa çıkacaksın.
KOMİK BİR ADAM HER ŞEYİ YAPIYOR
"TUHAF" ETİKETİ STEVE MARTIN'İ RAHATSIZ ETMİYOR
KAHKAHASINI SOKAĞA TAŞIYOR
beceriksiz, tümüyle saçma bir gösteri,
kahkahayla kendinizi sorgulamaya başlamanızı sağlıyor.
STEVE MARTIN'İN ZAMANI GELMİŞ OLABİLİR.
Ama unutmayın, Boarding House 300 kişilikti
yani bir çıkış değildi.
Ama dolu bir mekân varsa bir şeyler olduğu anlamına gelir.
Bence hepimiz bir olmalıyız.
Bu yüzden insanların arasına ineceğim.
Bana dokunmayın.
O köşe dönülünce müthiş hissettim, biliyor musunuz?
San Francisco'da Boarding House'da müthiş bir hafta geçirdim.
Müthiş ve şaşırtıcı bir başarı.
14 AĞUSTOS, PERŞEMBE
STEVE'İN 30. YAŞ GÜNÜ
Bu aslında bir şey için ilk kez hazır oluşumdu.
Gösteri, tutmaya başlıyordu.
Ah, ısırır köpek balığı
Dişleriyle canım
Ve onları inci gibi beyaz tutar
Ah, ısırır köpek balığı
Dişleriyle canım
Ve onları inci gibi beyaz tutar
Ah, ısırır köpek balığı
Dişleriyle canım
Ve onları inci gibi beyaz...
Karşınızda, tanıdığım en komik adamlardan biri, Bay Steve Martin.
- Steve Martin. - Vay canına.
Bu gece başka bir şey için geldi
ve ne olduğunu hiç bilmiyorum.
Buraya dönmek harika ve
yapmacık geldiğini biliyorum çünkü gelen her komedyen
"Hey, burada olmak harika." der.
Gerçekten yapmacık geliyor ama inanın, samimi söylüyorum,
"Hey, burada olmak harika."
- Cher, burada olmak harika. - Teşekkürler.
Affedersin, burada olmak harika. Pardon.
Peki... Aslında burada olmak gerçekten harika.
Burası olmak harika. Pardon.
Bence Steve çok ilginç.
Her zaman garip, çılgın, akılalmaz şeyler yapar.
- Hey, bir saniye. Bekle. - Ne yapacaksın...?
Bu insanlara garip, çılgın şeyler yaptığımı söylüyorsun John.
Burada olmak harika. Vay!
Hatırlıyorum, orada olmak harikaydı.
Ama burada olmak harika.
Ve onları inci gibi beyaz tutar
Küstahlığı hep etkileyici bulmuşumdur.
Senden bir iyilik isteyeceğim. Fotoğrafımı çekmek ister misin?
Şöyle biraz rahat olayım...
Mesela...
Kendime bir karakter yaratmaya başladım.
Bu kameralar muhteşem, bir aptal böyle bir şeyi...
Aşırı öz güvenli bir aptal.
Yaptığımın şov dünyasının bir parodisi olduğunu fark etmeye başladım.
ADAM GOPNIK'İN SESİ YAZAR, THE NEW YORKER
Gösterisi komedi değildi. Oyunculuğun saçmalığı
ve başka insanların önünde durup komik olan insanların saçmalığı.
Aptal mı görünüyorum?
Hırçın bir şekilde aptaldı.
Kendimi küçük mü düşürdüm?
Ve hırçın aptallığı görmezden gelemezsin.
Kırk dakikadır bu merdivende mahsur kaldım.
Yanlış olan bir şeyde ısrar ettiğinde.
İmdat!
Olan şey, serseri gibi davranacak bir serseri vardı.
Ama bunu bildiğini bilmenizi istiyor.
İkimizin de aynı serseriye güleceğimizi.
Hey, ben Vegas gösterisi yapmam.
Vegas'ta giriş 15 dolar kadardır.
Gidip parayı öder ve oturursunuz.
Açılış sahnesi, genelde bir şarkıcı olur.
Gerçekten harika, çok hızlı hareket...
Söylediği tek kelimeyi anlamazsınız ama önemli değil
çünkü çok eğlenceli.
Hey, iyi akşamlar hanımlar beyler...
Perdeyi aç, ışığı yak
Şimdi orkestrayı sunmak istiyorum.
Frank, eski bir yakın dostum. Tamam.
Sammy Davis Jr., yakın dostum. Tamam!
Hey, burada olmak... harika.
Ah, ısırır köpek balığı
Steve Martin, yakın dostum, tamam.
Burada olmak harika!
Şimdi de küçük bir dans zamanı. Başlıyoruz!
Sammy geldi. Ama hemen bir destekleme oldu.
Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum
çünkü biz evde hiç sarılmayız.
Sarılmalı mıyım? Bilmiyorum.
Bu, uzun süredir gördüğüm
en komik şeylerin beş altı dakikası.
Gerçekten. Süper. Bu gerçekten komik.
Tek başıma yeni komedinin bayrağını taşıdığımı düşündüm ve sonra...
11 EKİM, 1975
New York'tan canlı, Cumartesi gecesi!
Saturday Night Live'ı gördüm ve "Hayır." dedim.
- İstediğim... - İstediğim...
parmak uçlarını...
sansarlara yedirmek.
Başka biri daha yapıyor.
Smothers Brothers'da yazdığında onu fark etmiştim.
Ben de Laugh-In'de yazıyordum.
Sanırım iki grup arasında bir futbol maçı vardı.
Daha sonra Lily Tomlin ve ben onu Los Angeles'ta bir yerde gördük.
Hey dostum, pislik çekmek ister misin?
Hayır, esrar istemem.
Esrar mı? Pislik bu.
O günlerde çok da saftım.
İnsanlar "Hey, bir puf ister misin?" derdi.
Ben de "Tabii." derdim.
"Burada bir şeyi kaçırıyorum." dedim.
Biz çok derin, siyasi hiciv yapıyorduk.
Ve... Steve yapmıyordu.
Şov çok popülerdi.
Şansları açıktı.
Biraz çizim yeteneğim vardı
ama henüz yeraltındaydım.
Şovu, yapabileceğini bildiklerimin yapmasını istiyordum
o yüzden Steve riskti.
Hanımlar beyler, Steve Martin!
Benim için risk, oksijendir.
Sınırda değilsen nasıl canlı hissetmen bekleniyor?
Hayatımda "Onlar bunu görene kadar bekle."
diye düşündüğüm çok az zaman olmuştur.
Çoğu zaman "Umarım iyi gider." demişimdir.
Orada olmanın ne harika olduğunu hiç unutmayacağım.
Tamam, şimdi ilerliyoruz.
Affedersiniz.
Tamam.
Yayında mıyız? Evet. Tamam, tamam, tamam.
Şovun açılışında hep imkânsız bir şey yapmak isterim.
O yüzden şimdi bu tabureyi ciğerlerime çekeceğim.
Olamaz. Tamam.
İşte, pek görmediğiniz bir şey.
Karşınızda Fido-flex, dijital bekçi köpeği.
Şimdi de Jeopardy 1999 oynama vakti.
Çabuk! Çabuk! Çabuk!
Hayır, ben...
Çabuk!
"Vay, başkaları." diye düşünmüştüm.
En sevdiğin kıta hangisi?
Dalmaçyalı Adaları, Yugoslavya sahilinin hemen açıklarında.
Güneydeki mi? Biraz daha içte olan mı?
Otuzuncu paralelin hemen üstünde!
On beş yıl boyunca yalnız çalıştım.
Şimdi de bir eskizdesin ve birinin gözlerine bakıyorsun.
Gözlerinde parıltı var, senin de gözünde parıltı var.
Çok iyi bir his.
Banjo, çok mutlu bir enstrüman. Gerçekten.
Benim gibi bir komedyen için iyi ve mutlu bir şey.
Şöyle söyleyebilirsin,
Ah, cinayet ve ölüm Ve keder ve acı
Peki, son bir banjo melodisi çalmak istiyorum, sonra şova devam ederiz.
Yakın çekim alabilir miyim? Belki parmaklarıma, olur mu?
Dave? Dave Wilson, yönetmen.
Yakın çekimle başlamak istiyorum. Tamam mı?
Kostümlü prova yaptım, çözdük sanmıştım, pardon.
Affedersiniz. Tamam, o zaman başka bir şey yaparım.
Yapabilirim. Anlıyor musunuz?
Bu sadece...
Bir şey istersin, alacağını sanırsın,
benim gibi profesyonel sanatçı olunca aklını karıştırır.
Ve... Biraz sinirli görünüyorsam üzgünüm ama sinirliyim.
Çünkü sana acı verir. Anlıyor musunuz?
Sanatçı olarak ben buraya çıkıp da biraz iş birliği göremezsem
bu, şovu izleyenlere acı verir. Anlıyor musunuz?
Yani kulis ekibinden biraz yardım alamaz mıyım?
Affedersiniz.
Üzgünüm, sinirliyim.
Üzgünüm.
Reklamdan sonra geri geleceğiz.
Ertesi gün, bir pazar günü şovum vardı.
- On beş Steve. On beş dakika. - Teşekkürler.
"Dışarıda kaç kişi var?" dedim.
Ve "7.000." dedi.
Ben "Ne?" dedim.
Dalga gibi bir etki olmuştu.
"Bir şey değişti."
Teşekkürler. Kalsın.
Telefoto lensi.
Duble viski.
Onu tanıyor musun?
Birkaç kez Tonight Show'u sundu.
Steve Martin burada mı? Baştan çıkarmak istiyorum.
70'lerin ortasında çıktı
ve enerji doluydu.
Bu çok eğlenceli olacak.
ROLLING STONE MUZ ÜLKESİ'NİN EN İYİ MUZU
Ben avare bir adamım.
Yürü Steve! Bu çok iyi.
Uzun zamandır gelen
en canlandırıcı komedyenlerden biri, Steve Martin.
Bildiğiniz gibi, sahnede kendisini
vahşi ve çılgın bir adam olarak tanıtıyor.
Çek kardeşleri ilk yaptığımızda fena değildi.
Biz vahşi ve çılgın iki adamız.
Ve onu unuttuk.
Bir sonraki sunuşumda Danny, "Bir tane daha yapalım." dedi.
Skeç birden başladı ve orada...
Şovunu izlemeye giderdik.
Tiyatroya gittik ve insanlar binanın etrafında sıra olmuştu.
Biri için açılış yaptığını düşünmemiştim,
sonra tavşan kulaklarını görmeye başladım ve şöyle düşündüm,
"Aman tanrım, hepsi onun içinmiş."
İzleyicilerin başında
amatör ok maketini görmek benim için eğlenceli.
Tabii ki bu profesyonel bir maket...
Alman yapımı, fiyatı 150 dolar.
Ama... benim için sorun değil!
Çünkü ben vahşi ve çılgın bir adamım.
Senin için heyecan verici olmalı.
Gerçekten. Çünkü Steve komedyen olarak çok alkış alıyor.
- Bu çok ender olur. - Evet, bu çok...
Son altı ayda patladı.
- Evet. - Bildiğin gibi minnettarım
- ve şaşkınım ama çok mutluyum. - Evet.
Şimdi biraz eğleniyoruz, hey!
En büyük değişiklik, bu mekânlarda oynuyordum
ve hâlâ izleyiciyi dışarı çıkardığım bölümü yapıyordum.
Trafikte, arabaların üstünde durduklarını
fark ettim ve "O bölüm bitti." dedim.
Gerçekten çok tehlikeli oluyordu.
Daha önce şovda uyuşturucu esprisinden bahsetmiştim.
Bunu yapmayı sevmem çünkü
söylentiler çıkıyor ve artık uyuşturucu kullanmıyorum.
Tamamen bıraktım ve hâlâ kullananlardan nefret ederim.
Şimdi eğlencesine bir tane alıyorum, belki duymuşsunuzdur.
Yeni bir şey. Duydunuz mu bilmem.
Yeni bir şey... sizi küçültüyor.
Şu kadar.
Gelmişken albümünden de bahsedebilirsin.
Hazır espriler mi?
Hayır, tamamen doğaçlama. Her albüm farklı.
Yok artık. Kaç tane çıktı? Milyonlarca mı?
Evet. Bir milyon kayıt yaptım.
Ve hepsi tamamen farklı.
Steve Martin. Let's Get Small.
Bunlarda komedi esprilerin var.
Evde pikabında çalabilirsin.
Bu kadar.
Ben de evde arkadaşlarımla oturacağım ve...
takılırken biri şöyle diyecek,
"Hey...
Hadi küçülelim."
Kardeşim Saturday Night Live'dan, Tonight Show'dan önce
tüm albümlerini kaydetmişti ve iki yıl beklediler.
Araba sürerken küçülmemem gerektiğini biliyorum.
Ama geçende araba sürerken "Neden olmasın?" dedim.
Arabayı sürüyordum ve...
BILLOARD EN İYİ PLAKLAR VE KASETLER
Elimde tarihin ilk platin, komedi albümünü tutuyorum.
Platin için toplam satış... bir milyon albüm demek.
Bir milyon sattığını bilmek bir onur
ama ülkede bir milyon deli
olduğunu bilmek de biraz tuhaf.
Bir milyondan çok fazla.
Seni yavaş yavaş keşfediyorlar.
Peki...
Steve plak anlaşması yapacağını hiç düşünmemişti.
Sonunda dokuz milyon albüm sattı.
NİHAYET!
AMERİKA'NIN EN İYİ KOMEDYENİ
Günün nasıl geçer?
Mesela bugün, Good Morning, America şovunda yaptığın şey.
- Good Morning, America yaptım. - Bu şovu yaptın.
Sonra Washington D.C.'ye uçacağız.
Kennedy Performans Sanatları'nda iki şov.
Kennedy Center'da sahne aldığımda menajere sordum,
"Merak ediyorum, ne kadar kazanıyorum?"
"25.000." dedi.
Ben de "Vay canına, bu harika." dedim.
O da "İkinci şov daha iyi." dedi.
Sonra buraya geldik ve sonra da...
sanırım ertesi gün Boston
ve 60 günde 50 şehir yapacağız.
Burada kaç kişi var?
İki, dört, altı, yedi,
sekiz, 10, 11, 12, 13,
ve 16, 17.
Barda bir adam var. On sekiz eder.
Yani... Biraz daha uzatayım mı...?
Hayır, muhtemelen uzatmamalıyım, çok saçma.
Steve Martin, reklamın yayını bitmeden kapalı gişe olurdu.
Sonra restoranlara gider
onun hakkında konuşulduğunu, esprilerinin kullanıldığını duyardık.
Sanırım bir şeyin parçası oldukları için mutluydular.
Kültürel bir olguydu.
Ah, hayır, dans ediyorum! Hey!
Projeksiyon falan da kullanmadık.
Ve 20.000 kişi oldu. Anlıyorlardı.
Bence olan şuydu,
malzeme, gösterinin doğasında ikinci planda kaldı.
Parmak uçlarınızda dans edersiniz.
Her hareket önemlidir.
İkincil hiçbir şey yoktur.
İzleyiciyi idare edersin.
Tamam. İsterim ki...
1977 yılında 60 kapalı gişe konserde yer aldı.
Geçen ay, Güney Kaliforniya'da 9.000 hayrana
Anaheim Kongre Merkezi'nde solo konser verdi.
Büyüdüğü, küçük Garden Grove kasabasının çok yakınında.
On yedi yıl kadar önce Disneyland'de sokakta durup
25 sente rehber kitap satardım.
Ve... Bence benim için en büyük heyecanlardan biri de
limuzinle dönebilmek değil de
dönüp eski dostlarını görebilmek
ve eskisi gibi olabilmektir.
Hey Steve, eski bir arkadaşın burada.
Ah, öyle mi? Kurtul ondan.
Bir kere Aspen'deki evinin verandasında oturmuştuk.
"Hayat bu mu?
Yani çok iyi komedi yazdık.
Çok iyi bir şişe şarabın var. Güzel bir gün batımı.
Bu... bu, en iyisi." dedi.
Kendi kendime "Hayır. En iyisi değil.
Ben bir... sevgili istiyorum." dedim.
Aşk hayatın nasıl? Steve Martin'in aşk hayatı nasıl?
Peki...
Evli misin? Heteroseksüel misin? Deli misin?
NİSAN 1 TURNESİ
Şöyle düşün. Diyelim ki evliyim,
ve "Peki, üç ay turneye gidiyorum.
Bir ara görüşürüz." diyorum.
Ben hiç... Ev hayatım yok.
Aslında bu, sanatçılar hakkında bir söylenti.
Hep kızlarla tanışacağını düşünürsün ve olmaz.
Çünkü burada dokuz gündür kasabadayım
ve kimseyle tanışacak zaman yok.
Tek gecelik ilişkilerle de ilgilenmem.
Bence insan, birini kullanıp
değersizleştirmeden önce
onu tanıyıp sevmelidir.
Seni öpsem sakıncası olur mu?
Hayır, olmaz.
Güzel.
Gelecekte bunu hatırlayacağım.
Epey mesafeli olduğunu ve Steve Martin'e kimsenin
yaklaşamadığını düşünüyorum.
Ama karakterin şu,
"Ben vahşi, çılgın biriyim ve her şeyi yaparım.
Pantolonumu çıkarıp önümde köpekle etrafta koşarım."
Evet.
DİŞ MACUNU TIRNAK CİLASI
Bence, bir işte başarılı olduysan
manzaralı, büyük, şık bir masanın arkasında oturursun
ve şov işinde başarılı olursan sonunda bir file binersin.
Carl Gottlieb'le konuşurken şöyle demişti
"Bir TV yıldızı odaya girince herkes
'Selam, nasılsın?' Hey... Seni seviyoruz.' der.
Bir film yıldızı girince şöyle derler...
Bu hoşuma gider. Aslında beni etkiledi.
Steve, kendini toplasan iyi olur.
Büyük bir film teklifi aldın.
Öyle mi?
Film teklifi ne?
Stand up'tan sinemaya geçmek akıllıca.
Yaptığım en iyi stand up şovunu yapsam
ertesi gün tamamen gitmiş oluyor. Bitiyor.
Hey! "Kahretsin!" Ne?
Artı, Florida'ya gitmem gerekiyordu.
Ama film yaparsam yedi çekim yapabilirim,
doğrusunu bulabilirim, sonsuza dek,
sonra film Florida'ya gider.
Mükemmel seçim.
Bu ilk filmin değil. Başka filmlerde rol aldın.
Gone with the Wind'deydim.
On the Waterfront'ı yaptım.
- Öyle mi? - A Streetcar Named Desire.
Ve şimdi de The Jerk.
Banana Boulevard olarak başladı.
Dünyada yaşayamayan bir adam hakkında.
Deliriyor ve Muz Ülkesi'ne geçiyor.
On yedi versiyon yaptım.
Yani bu... Yapılamazlar, tamam mı?
Ben ve çok iyi iki yazar daha yazdık. Jaws'ı yazan Carl Gottlieb.
Balık filmi.
CARL GOTTLIEB'İN SESİ
Ve çok iyi bir komedi yazarı olan Michael Elias.
Romanımla ilgili röportajlar veriyorum.
Hepsi The Jerk'ten bahsetmek istiyor.
"En sevdiğiniz bölüm ne? Hangi bölümü yazdınız?
Steve Martin'le yazmak nasıldı?"
Ben kitabımı satmak istiyorum.
Bu tenekelerden nefret eder!
O tenekelerden uzak dur!
Bize konusunu anlatabilir misiniz?
Peki, ben... Filmin bitmiş hâlini gördüğümde
açıkçası konusunu bilmiyordum.
Orada da tenekeler var!
Sonra bir arkadaşım "Filmi nasıl buldun?" dedi.
"Ben bayıldım. Yaşamış en naif insan hakkında." dedi.
Daha çok teneke!
Öl, seni pislik!
Steve Martin, Amerika'nın en popüler komedyeni,
beyaz perdeye büyük bir giriş yaptı,
ilk filmi, The Jerk adında yeni bir film.
İlk günden itibaren hit oldu.
STEVE MARTİN'İN "THE JERK" FRAGMANININ DÜNYA PRÖMİYERİ
Steve biraz heyecanlıydı ama belli etmedi.
Sektördeki ilk önerme, "Terlediğini görmelerine asla izin verme."
Sahnedeyken şöyle düşünürdüm,
"Şu anda ne olduğumu biliyorum. Bir kediyim."
Hey! Onu bana ver! Onu bana ver!
Veya "Ben R. Crumb'ım."
Gösterinin hep olmasını istediğin şey olduğunu düşündüm.
Zeki olmasını istersen onu bulabilirsin.
Aptal olmasını istersen onu bulabilirsin.
Parodi olmasını istersen onu bulabilirsin.
Tanrım, şu yukarıdakiler iyi koltuklar.
Şov başladı!
Arkasından yürümeyi, insanların...
ona bakıp inanamadığını görmeyi severdim.
"Olamaz, bu Steve Martin."
ÇOK SATANLAR KURGU CRUEL SHOES, YAZAR STEVE MARTIN
Evet, Fleetwood Mac'i geçiyorsun.
Yani aynı mekânlarda.
Çünkü hep unutuyoruz,
Steve, 70'lerde başarılı bir komedyen değildi, rock yıldızı gibiydi.
Stadyumlarda sahne alan ilk komedyendi.
Çok garip ve ilginçti.
Sanki... panik gibi bir duyguydu.
Çünkü hayatının büyük bölümünde yalnızdı.
En büyüğünde, Nassau Kolezyumu'nda üç gün yaptık.
Kırk beş bin.
Yani tüm hayatın bir numara.
Şimdi gidilecek tek yol aşağı.
Steve!
Tamam, sakin olun, kimse zarar görmesin.
Sigaramı imzalar mısın?
İzleyicinin çokluğu hiçbir zaman sorun değildi.
Çılgınlık sorundu.
Biraz hayal kırıklığına uğradım... daha çok fotoğrafçı gelmedi.
İşte oldu.
Ben hâlâ komedi yaptığımı sandım.
Ama aslında ben bir partinin ev sahibiydim.
Tamam, iyi. Şimdi yenilikçi yeminini edelim.
Farklı olacağıma yemin ederim.
Farklı olacağıma yemin ederim!
Benzersiz olacağıma yemin ederim.
Benzersiz olacağıma yemin ederim!
Başkalarının söylediklerini tekrar etmeyeceğime yemin ederim.
Güzel! Tamam.
ŞEY, ÖZÜR DİLERİM!
1975, 1976 civarlarında bir an var,
kendimi çok komik sanıyordum.
Ama 80'lerde yeni değildi.
BENİ VAHŞİ VE ÇILGIN BİR ALIŞ YAPAN NE?
Bir disk jokeyi arayıp şöyle diyeceksin,
"Alo." Onlar da...
Ne zaman uçakla bir yere gitsem
deyim yerindeyse hostesler hep seni yapıyor.
Anlıyor musun? Hep vahşi ve çılgın bir adam derler
ve sonra "Özür dilerim." derler.
Bunu yapmaları komik, değil mi?
Gerçek Steve Martin öne çıkacak mı?
Hiçbir yerde görünmüyordu
ama yüzden fazla Steve Martin heveslisi vardı.
Ama benim için sorun değil çünkü ben vahşi ve çılgın bir adamım.
Oldu. Tamam. Eğleniyor musunuz çocuklar?
Şey, özür dilerim!
Özür dilerim!
- Excuse moi! - Özür...
Özür dilerim!
Suratını dağıtacağım, yemin ederim!
- Şimdi sana ciddi bir soru sorayım. - Tamam.
- Şimdi ciddileştin. - Evet.
Çok para kazandın. Şimdi bu parayla
beş yıl önce mücadele verdiğin
zamana göre daha mutlu musun?
- Genelde, göreceli olarak. - Para, mutluluğu satın almaz.
Seni anlıyorum. Ciddi olarak söylemek bile istemiyorsun.
Hayır, ciddi söylüyorum.
- Mutluluğu satın almaz, diyorum. - Evet.
Yine de kişisel sorunların olmalı.
- Doğru. Senin... - Parayla satın alamazsın...
Kişisel sorunların var mı? Konuşabileceğimiz bir şey var mı?
Bu sohbete başladığımızdan beri altımı ıslattım.
Burada mı?
Sorun yok, biz...
Bir kez kulisteydim ve babası da oradaydı.
Steve, bir saat beş dakikadan sonra içeri giriyor
ve babası "O şovda yanlış olan neydi biliyor musun?" diyor.
Her neyse, ben gizlice çıktım.
Çünkü şovda yanlış bir şey yoktu.
Özel bir şey yapmak istedim diyelim.
Bu akşam ebeveynlerim izleyiciler arasında ve... onları tanıtmak isterim.
Onlar hayatım boyunca ebeveynlerim oldu. Ve...
Aile benim için... bir amaç değildi.
Bana muhteşem... muhteşem bir şey olduğu gösterilmemişti.
Ve...
Doğru ifade ediyor muyum bilmiyorum çünkü birçok kişi için
çok normal bir şey ama benim için değildi.
Bu gülüşü daha fazla tutamam.
Bu... Bir yandan size gelen ölçüsüz sevgiyi hissedersiniz.
Ama beklediğiniz his değildir.
Endişe yaratır.
Steve'e bir kez, "Şov bitince yükselmiyor musun?" dedim.
Bana baktı ve "Pek değil, hayır." dedi.
"Vay, çok sıra dışı bir sanatçı." diye düşündüm.
Çok izole ve çok yalnızdım.
Sen, gerçekten dışarı çıkamıyorsun.
Çok yapayalnız olduğun zaman dışında yalnız vakit bulmak zor.
Bilirsiniz.
Kendi sessizliğin seninle değildir.
İnsanların seni sevmesini istersin.
Ama bu, seni biraz soğuk bırakan bir şeydir.
Her şeyi yanlış amaçlarla yaptığın sonucuna varmak kolaydır.
"BUNLARIN HEPSİ... BENİM İÇİN..." STEVE MARTIN
Vegas'ta arka koltukların ışıklarının yandığını görebilirsiniz.
Boş bir tane gördüm.
Daha sonra komedyen bir arkadaşım şöyle dedi,
"Belki biri gelmemişti."
Ama yaşadığım üzüntüye yağ sürdü.
Onu görmek istemedim. Çaptan düşmek istemedim.
Ve bunların hiçbirine ihtiyacım yok! Bu eşyalara ihtiyacım yok!
Size ihtiyacım yok. Hiçbir şeye ihtiyacım yok.
Gösteri kavramsaldı
ve kavram bir kez anlaşıldığında
daha fazla geliştirecek bir şey yoktu.
Âdeta kendi çıkmaz sokağımı yaratmıştım.
Stand up komedi denen bir hız trenindeymişim gibi hissettim.
Karşı yönden de filmler denen bir hız treni geliyordu.
Görevim, stand up treninden inip kendimi film trenine atmaktı.
"Baştan başlarım.
Gerçekten yeni bir insan olabilirim." diye düşündüm.
Steve, Ağustos 1980'de turnesini bitirdi.
Şov dünyasında gelmiş geçmiş en büyük komedyendir.
Gösterisini bir daha hiç oynamadı.
Gösteri inşa edilir.
Yani ben gösterimi bırakmadan önce tam 15 yıl yaptım.
Daha önce niye bırakmadınız?
Çok aptalmışım.
SON
Şey, hayır.
Ne yazık ki hikâye devam ediyor.
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş