‫جبعه رو بنداز! ‫گفتم جعبه رو بنداز!
‫جعبه رو ول کن! ‫زود باش جعبه رو بنداز!
‫برو عقب.
‫گفتم گمشو عقب!
‫گفتم زود باش جعبه رو بده!
‫باشه، رفیق. ‫باشه، رفیق.
‫اسلحه کوفتیو ول کن!
‫لعنتی!
‫لعنتی! راه بیفت!
‫افسر ۳۰۶۱ به مرکز.
‫یه مورد کد ۱۰-۸۰ در جریانه.
‫دارن از کوچه میرن.
‫دور بزن، جلوشون درمیایم.
‫چارلی تانگو صفر هشت.
‫استعلام یه فورد اسکورت
‫با شماره پلاک گلف ۷۱۳، ‫رومئو، رومئو، براوو رو می‌گیری؟
‫نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم. ‫نمی‌تونیم جلوشون رو بگیریم.
‫گرفتیـمشون. ‫مظنون‌ها سمت بن‌بست میرن.
‫ماشین ایستاد.
‫- تکرار می‌کنم، ماشین ایستاد. ‫- اسلحه داره!
‫لعنتی!
‫پیاده شو، پیاده شو!
‫نه! نه، نه، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم! ‫من زن و بچه دارم!
‫افسر ۳۶۰۱، جواب میدی؟
‫مرکز هستم. ‫جواب بده. تمام.
‫واحد ۳۶۰۱، صدای من رو داری؟
‫باورم نمیشه جعبه رو ول کردی
‫و به مامور شلیک کردی.
‫اتفاقی بود، قسم می‌خورم!
‫صورتتو بهش نشون دادی!
‫می‌دونم، خب؟ ‫ گند زدم!
‫هزار بار بهت گفتم،
‫فاصله‌ی کوفتیو حفظ کن.
‫حالا ببین چی شده.
‫چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫به من گفتی پنجاه هزار پوند توی این جعبه‌ست.
‫تو روز روشن یه پلیس رو ناکار کردیم
‫و به یه نگهبان شلیک کردیم
‫فقط واسه ۲۵۰۰ پوند ‫که پنج پوند پنج پونده.
‫- فقط قصد داشتم کمک بدم. ‫- کمک بدی؟
‫حالیت هست که ده سال زندان رو شاخشه؟
‫جوری گند زدی که اون سرش ناپیداست، پسر.
‫ازت خواهش می‌کنم، ‫اون ماشین رو نابود کن.
‫ا... امشب نمی‌تونم، رفیق.
‫کار دارم.
‫- سهم من چی میشه؟ ‫- شوخی می‌کنی دیگه،
‫آره؟
‫اینم سهم تو.
‫رفیق، ببخشید. ‫قصد نداشتم بزنمت.
‫کجا میری؟
‫تو روحت، کن، ‫گفتم ببخشید.
‫رفیق؟
‫اگه رفتی، دیگه هیچ‌وقت نیا.
‫جدی میگم.
‫ترسوندیم.
‫- آخه پنج پوندی؟ ‫- چی میگی؟
‫فقط دو هزار و پونصد پوند ‫توی اون جعبه بود.
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫معمولا یه عالمه پول اونجاست.
‫خب، نبود، حالیته؟
‫سهم من چی میشه؟
‫سهمی در کار نیست.
‫بی خیال، رفیق. ‫روی اون پول حساب باز کرده بودم.
‫نگهبانه در چه حالیه؟
‫بیمارستان بستریـه، کن. ‫به طرف شلیک کردی.
‫قرار بود یه سرقت سریع و سیر باشه،
‫نه سو قصد نافرجام!
‫و گذاشتی صورتتو ببینه. ‫انتظار داری چیکار کنم؟
‫برو بیمارستان و درستش کن.
‫وگرنه تو هم می‌خوابی کنارش.
‫باشه.
‫حلش می‌کنم، قول میدم.
‫به نفعته حلش کنی.
‫سلام. آم...
‫طبقه پایین گفتن ‫که اتاق ۳۰۲ این بالاست.
‫اتاق ۳۰۲ اونجاست، جناب.
‫باشه، ممنون.
‫مطمئنی این‌ها نبودن؟
‫- آره، مطمئنم. ‫- دوباره نگاه کن.
‫دارم بهتون میگم، این‌ها نیستن.
‫ببین، بازم نگاه کن.
‫ببین، نگران نباش رئیس. ‫ارزش امتحان کردن رو داشت.
‫افسر؟
‫خودشه.
‫بجنب. ‫کل روز رو وقت نداریم.
‫بشین.
‫- یه مشکل کوچیک دارم. ‫- جدی؟
‫بیست هزار پوند ‫واسه قرص‌ها رو ندارم.
‫این مشکل کوچیکی نیست، پاتریک.
‫می‌دونی که نسیه کار نمی‌کنیم.
‫می‌دونم، ولی داشتم فکر می‌کردم، ‫می‌دونی...
‫اگه بتونی کمکم کنی،
‫می‌تونم کاری کنم سود کنی.
‫بگو ببینم.
‫خب، اگه قرص‌ها رو بهم بدی
‫بهت تضمین میدم ‫تا آخر هفته آبـشون می‌کنم.
‫و از همه مهم‌تر،
‫واسه جنس اول دو برابرشو بهت میدم.
‫میشه ۴۰ هزار تا.
‫واست چیزی نمی‌مونه، درسته؟
‫با برادرهام حرف بزنم. ‫بهت خبر میدم.
‫- می‌دونی کِی میشه؟ ‫- هر وقت که آماده باشیم.
‫دیگه حرفی نیست. ‫تماس می‌گیرم.
‫شنیدم دیروز بی دقتی کردی.
‫آدمت به یه نگهبان شلیک کرده.
‫- مثل باباش. ‫- حالش خوبه.
‫واقعا؟
‫پسر بچه‌ها باید دیده بشن، ‫نه اینکه شنیده بشن.
‫داری سر و صدای زیادی بپا می‌کنی، پاتریک.
‫این کار یه سیستم داره.
‫خوب یادت بمونه.
‫- قضیه چی بود؟ ‫- هیچی.
‫- دوست قدیمیم اومده بود. ‫- واقعا؟ پت تیت؟
‫اونو می‌شناسی؟
‫بگذریم، دوست‌های قدیمی رو فراموش کن.
‫به افتخار دوست‌های جدید.
‫- الو؟ ‫- سم، پت‌ام.
‫لطفا بهم بگو از کنی خبر داری.
‫نه، ندیدمش رفیق. ‫چیزی شده؟
‫نمی‌تونم بهش زنگ بزنم. همین.
‫خب، اگه دیدمش، بهت میگم.
‫ممنون.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫سرقت مسلحانه توی روز روشن؟
‫هیچی یاد نگرفتی؟
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫از اسکس میرم.
‫راستشو بگم، ‫باید از پت فاصله بگیرم.
‫من و بیلی داریم کار خودمونو راه می‌ندازیم.
‫نگو که منظورت بیلی کوچیکه‌ست.
‫آره.
‫- کار یعنی مواد؟ ‫- مهم نیست چیه.
‫۲۵ هزار پوند می‌خوام تا منو راه بده.
‫کنی، کنی.
‫این کار آخر و عاقبت نداره، پسر جون.
‫کمک می‌کنی یا نه؟
‫از وقتی بابات رفت زندان
‫مدیریت پولش با من بود.
‫می‌تونم تا فردا بهت بدم. ‫چطوره؟
‫- نمی‌تونم پول بابام رو قبول کنم. ‫- قرضه، خب؟
‫باشه. ممنون، سم.
‫بیا بغلم.
‫زود باش بیلی.
‫زور مامانت از تو بیشتر بود.
‫خدا بیامرزدش.
‫تو چه‌ت شده، بچه؟
‫حیف نونی که بهت دادن.
‫چه مرگت شده؟
‫بزنش، بچه سوسول!
‫این شد یه چیزی!
‫پسر خودمه.
‫واسه همین بهش میگن بیلی کوچیکه.
‫فرزترین دست‌ها رو توی غرب داره.
‫خوبی، فرگوس؟
‫کور، بوشو حس می کنی؟
‫بوی آشغال میاد.
‫- بریم. ‫- کجا میری؟
‫- بیرون. ‫- حاضر جوابی نکن.
‫تا آخر هفته برمی‌گردی.
‫تولدته.
‫برنامه چیدم.
‫شما دو تا، برید توی رینگ.
‫خوبی، عزیزم؟
‫کیک فنجونی بیارم؟
‫از رینگ من گمشو بیرون! ‫سمت کیسه برید، زود باشید!
‫فکر کنم بابات از من بدش میاد.
‫نه، غصه نخور.
‫اون از همه بدش میاد.
‫آوردی؟
‫آره.
‫بیست و پنج هزار پوند.
‫بابای من از تو مهربون‌تره.
‫پاتریک.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫تکون نخور.
‫چهل هزار تا.
‫وگرنه خون بپا میشه.
‫- عصر بخیر دوستان. ‫- خوبید؟
‫اومدیم مو رو ببینیم.
‫داخله، دوستان. ‫مستقیم برید.
‫پسندته، کن؟
‫نه، نه راستش رفیق.
‫بابات می‌دونه؟
‫می‌دونی، که تو...
‫چی؟
‫می‌دونی؟
‫باید یکی از پوسترهامو بهش بدم، نه؟
‫می‌دونی که چی میگه.
‫«بامزه‌ترین مبارز غرب.»
‫عاشقش میشه.
‫نه رفیق. ‫تو بهش میگی؟
‫نه، به من چه.
‫سکته می‌کنه.
‫ولی من بهش میگم.
‫مشکلی پیش نمیاد، نه؟ ‫فقط خودمون دو تا.
‫آره.
‫الان شما رو می‌بینه.
‫به خاطر فرصت‌های جدید.
‫دوستان‌مون بهم گفتن که حاضرید
‫تا قدم‌های گنده بردارید.
‫خوبه.
‫بگید ببینم.
‫داستان دو تا پشه کوچیک...
‫که غذا دارن رو شنیدین؟
‫پرواز می کنن، ‫و به یه شیشه عسل که درش بازه می‌رسن.
‫طمع چشم‌شون رو می‌گیره،
‫میرن داخل شیشه ‫و هر چی می‌تونن می‌خورن.
‫اما وقتی می‌خواستن برن،
‫نمی‌تونستن بیان بیرون.
‫چون پای کوچیکشون توی شیشه گیر کرده بود.
‫می‌دونید بعدش چی میشه؟
‫رفیق، معامله می‌کنیم یا نه؟
‫تنها راهی که وجود داره ‫تا پشه‌های کوچیک و بدبخت خارج بشن...
‫این بود که پاهاشونو از دست بدن.
‫چیکار...
‫بچه‌های لعنتی.
‫سلام رفیق.
‫خدای من.
‫دو، سه...
‫چهار، پنج.
‫گور بابات، کن.
‫شش، هفت، هشت، نه...
‫ده، یازده...
‫و یکی دیگه واسه کن احمق. ‫دوازده.
‫دیگه وقتش بود. ‫سلام؟
‫جن، آ... آروم باش. ‫آروم باش.
‫بگو ببینم. کی مُرده؟
‫وقتی ۱۶ ساله‌اش بود،
‫با چند تا از دوست‌هاش رفتن کنار دریا.
‫فکر کردن خنده داره ‫اگه یه قایق ماهی‌گیری رو آزاد کنن
‫و بندازن تو دریا.
‫اما کنی، ‫دلش واسه‌ مالکِ قایق سوخت
‫و شنا کرد و قایق رو برگردوند.
‫وقتی برگشت، دوست‌هاش، ‫لباس‌هاشو دزدیده بودن.
‫همیشه‌ی خدا...
‫با آدم‌های بد و ناجور رفاقت می‌کرد.
‫چرا، کنی؟
‫می‌دونم کامل و بی عیب نبود
‫ولی قلب مهربونی داشت.
‫خانم نایت؟ ‫کارگاه جونز و کاراگاه مونرو.
‫میشه همراهم بیاید ‫تا جنازه رو شناسایی کنید؟
‫جن.
‫نمی‌خوام بری داخل.
‫بذار من برم، لطفا.
‫خب، آقای تیت؟
‫جهت ثبت، می‌تونید...
‫جنازه‌ای که در جلوتون قراره داره ‫رو شناسایی کنید
‫که آیا ایشون کنث نایت هستن ‫که فوت کردن؟
‫آره، تایید می‌کنم کنی نایته.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫کار کی بوده؟
‫نمی‌دونیم ولی می‌فهمیم، ‫بهتون اطمینان میدم.
‫کار هر کی بوده، ‫انگار کار درستی کردن.
‫این رو می‌دونیم که کنی چند روز پیش...
‫توی یه سرقت مسلحانه دست داشته.
‫واقعا
‫شما که در این مورد خبر ندارید، نه؟
‫من؟ نه.
‫چون تنها نبود.
‫ده صبح روز دوشنبه کجا بودید، آقای تیت؟
‫وقعا می‌خواید اینجا این کار رو کنید، ‫اونم الان؟
‫می‌تونیم بریم اداره.
‫دوباره می‌پرسم. ‫کجا بودین؟
‫- باورم نمیشه. ‫- سوال رو جواب بدید.
‫خونه بودم.
‫و کسی هست حرفتون رو تایید کنه؟
‫نه.
‫خب، می‌ذارم سوگواری کنید.
‫دوباره باهاتون صحبت می‌کنیم.
‫« کلوپ فریدوم سوهو - ساعت ۹ شب »
‫می‌دونی، تو رو خیلی دوست داشت.
‫منم همین‌طور.
‫یعنی کی می‌تونه چنین کاری کرده باشه؟
‫- خب، فکر اینکه... ‫- جن.
‫ببین، بهت قول میدم، ‫همین‌طور که الان اینجا ایستادم،
‫می‌فهمم کار کی بوده.
‫اما اونو برنمی‌گردونه، نه؟
‫من باز می‌کنم.
‫کیه؟
‫چیزی نیست جن، ‫من حلش می‌کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫بزن به چاک ‫چون اینجا جایی نداری.
‫پت؟
‫جویی.
‫جن.
‫شنیدم کنی چی شده. ‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫بیا تو. ‫یه لیوان چایی بخوریم.
‫جن، دو دقیقه با جویی کار دارم.
‫تو روحت!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم تسلیت بگم، ‫با همدیگه مدرسه می‌ر فتیم.
‫مثل داداش بودیم!
‫- جدی؟ ‫- آره!
‫پس می‌دونی چه اتفاقی افتاده؟
‫نه، نمی‌دونم. ‫دیگه تو کار نیستم، خب؟
‫خب، قراره باز برگردی.
‫نه.
‫نه بعد اتفاقی که افتاد.
‫صورتمو ببین.
‫منو به خورد سگ‌ها دادی.
‫خب، تصمیم من نبود.
‫باید یه چیزی رو بفهمم.
‫شده بود کنی درباره‌ی سوهو حرف بزنه؟
‫لندن؟ نه.
‫اونجا قلمروی ما نیست. ‫یه دنیای دیگه‌ست.
‫گوش کن، پت، ‫به کمکت نیاز دارم.
‫من تو کار نیستم، پت. ‫خب؟ جدی میگم.
‫من نیستم.
‫ولی بهت کمک می‌کنم.
‫به خاطر کنی.
‫رو حرفم حساب کن.
‫هر کی این کار رو کرده رو پیدا می‌کنم.
‫و وقتی پیداش کردم،
‫توی خونـش حمومش میدم.
‫حالا، ازت می‌خوام یه کاری کنی.
‫سلام دن، حالت چطوره؟
‫خوبم. عالی. ‫آره رفیق، عالی‌ام.
‫حالت چطوره؟ خوشحالم می‌بینمت.
‫کدوم گوری بودی؟ ‫از صبح بهت زنگ می‌زنم.
‫خب، شب تو هم بخیر.
‫- چی شده؟ ‫- تو بهم بگو.
‫- رفیق، آروم باش. ‫- دارم حرف می‌زنم.
‫دوباره نمی‌پرسم، سم.
‫کدوم گوری بودی؟
‫رفیق، بهت گفتم آروم باش.
‫انگشتت خیلی سفته.
‫نباید این کار رو کنی! ‫رئیس دربون‌هاست!
‫جدی؟ خب، وقتی بهوش اومد
‫بهش بگو آدم گاویه.
‫هی، هی، هی!
‫تو چه‌ت شده؟ ‫آروم بگیر. باشه؟
‫بیرون کلوپ من هستیم. ‫چی شده؟
‫بهت میگم چی شده.
‫کنی مُرده.
‫چی؟
‫کنی مُرده.
‫بذار من صحبت کنم.
‫جانی، خیلی متاسفم رفیق.
‫پسرمو به تو سپرده بودم، سم.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- بهم اعتماد کن جان، داریم پی‌شو می‌گیریم.
‫یادم نمیاد اسم تو رو ‫توی لیست‌ ملاقاتی‌ها گذاشته باشم.
‫با تو هم حرف می‌زنم.
‫بهم بگو، سم. ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫فقط اینو می‌دونم ‫که بیلی کوچیکه دست داشته.
‫بیلی کوچیکه کیه؟
‫ادامه بده، سم.
‫همین. ‫فقط همینو می‌دونم.
‫تا جایی که به من مربوطه،
‫من تو رو مقصر می‌دونم، پت.
‫جان، حلش می‌کنیم.
‫بهت قول میدم.
‫منو نگاه کن.
‫درستش می‌کنی.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫شنیدم کاریش نکردی، باب.
‫اگه من بودم، با تیزی به حسابش می‌رسیدم.
‫- آروم باش. ‫- هی.
‫چیز خنده داری هست؟
‫ببخشید جانی، اون نمی‌دونست.
‫نمی‌دونست، ها؟ ‫ولی تو می‌دونستی، مگه نه؟
‫- اون چه خریه؟ ‫- اون چه خریه؟
‫ اون چه خریه؟
‫هی، هی!
‫- درستش می‌کنی، پت! ‫- بیا!
‫- به نفعته... ‫- جانی!
‫جانی! جانی! جانی!
‫درستش کنی!
‫دبل جب. یک، دو.
‫آپرکات. دبل جب.
‫مستقیم، مستقیم.
‫آپرکات. دبل جب.
‫صاف، صاف. دبل جب.
‫بدن.
‫صاف. صاف. صاف.
‫آپرکات. آپرکات. خوبه.
‫یک، دو. چهار.
‫صاف، صاف.
‫ببخشید رفیق. ‫عذر می‌خوام مزاحم شدم.
‫دنبال یه نفر به اسم بیلی کوچیکه‌ام.
‫نمی‌دونی کجا می‌تونم پیداش کنم، نه؟
‫یک، دو.
‫یک، دو. یک، دو.
‫آپرکات. آپرکات. ‫صاف راست.
‫رفیق، لطفا. خواهش می‌کنم، ‫دارم باهات صحبت می‌کنم.
‫شنیدم رفیق. ‫نمی‌بینی دارم تمرین می‌کنم؟
‫فردا سانس پیرمردهاست.
‫یک، دو. یک، دو. ‫آپرکات. آپرکات.
‫خوبه. آپرکات. ‫صاف راست. آپرکات.
‫- دیگه نیازی نداری، رفیق؟ ‫- خوبه، صاف راست.
‫صاف راست. ‫خوبه. یک، دو.
‫یک، دو. یک، دو.
‫دوباره نمی‌پرسم، عوضی.
‫کجا می‌تونم بیلی کوچیکه رو پیدا کنم؟
‫فرگوس و پسران، کوچه متالز. ‫خیابون لوتون.
‫ممنون.
‫- مشکلی هست؟ ‫- همم.
‫هشت عمودی: ‫«مقام دولتی که
‫در فریب رکوردار است.»
‫- کار رو میگم. ‫- نه.
‫دیگه اسمشو نمی‌شنوی.
‫خوبه.
‫ببین، گوش به زنگ باش.
‫ممکنه بهت بگم ‫به حساب یکی برسی.
‫چقدر دیگه میگید؟
‫تا دو روز دیگه بهت میگم.
‫شماره‌ام.
‫کش تا بیرون همراهیت می‌کنه.
‫با اون چیکار داری؟
‫خودم به حساب تیت می‌رسیدم.
‫هیجان زده نشو.
‫واسه احتیاطه.
‫خوشبختانه به کارمون میاد.
‫برو ماشین رو روشن کن.
‫شارلوت؟
‫کدوم گوری هستی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ببخشید عزیزم.
‫برو غرب و واسه خودت یه چیز قشنگ بخر.
‫ممنون.
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- آره رفیق.
‫دنبال یه نفرم به اسم بیلی کوچیکه. ‫اینجاست؟
‫اسمشو نشنیدم.
‫ببین، من دنبال خشونت نیستم.
‫فقط می‌خوام بدونم کجاست.
‫کری؟ ‫گفتم همچین آدمی رو نمی‌شناسیم.
‫- برو پی کارت! ‫- هی! آروم.
‫- و جنابعالی؟ ‫- من؟
‫من لولو خورخوره‌ام.
‫باشه، شب خواستم بخوابم یادم می‌مونه.
‫به اونم گفتم، ‫من دنبال خشونت نیستم.
‫فقط می‌خوام بدونم بیلی کجاست.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫نمی‌شناسمت.
‫پس بیلی من به تو مربوط نیست.
‫چرا الان مربوطه.
‫چون رفیق من توی سردخونه ‫دراز به دراز افتاده
‫و پسر تو دست داشته.
‫پس یه بار دیگه می‌پرسم.
‫اون کجاست؟
‫اگه پسر من توی چیزی دست داشته باشه،
‫من حلش می‌کنم، نه تو.
‫- فکر می‌کنم دیگه حرفی نباشه. ‫- اومدم کمک کنم.
‫می‌تونم از راه ساده انجامش بدیم...
‫یا راه سخت.
‫کریگ!
‫ماشین آقا رو واسم پارک کن، باشه؟
‫چی بگم؟
‫راه سخت رو دوست دارم.
‫مردک به درد نخور.
‫ببین کی اینجاست.
‫- دوست قدیمی‌مون، آقای تیت. ‫- بریم.
‫مزاحم که نشدیم، نه؟
‫نه، نه، نه، افسر.
‫یه دعوای کوچیک بود. ‫روال قبرستون‌های ماشین رو که می‌دونید، نه؟
‫بهم‌ریخته‌ست.
‫و شما اینجا چیکار می‌کنید، آقای تیت؟
‫یه ماشین قراضه آورده بودم، همین.
‫باشه، باید اظهاریه‌ات رو بگیریم.
‫باشه، هر وقت وقت داشتید.
‫خب، ما الان وقت داریم.
‫یا می‌تونیم بازداشتت کنیم.
‫منصفانه‌ست.
‫به هر حال یکی منو برسونه خوب میشه.
‫می‌خوایم با پسرت، بیلی، حرف بزنیم.
‫در ارتباط با قتل کنی نایت.
‫خانم نایت گفتن ‫دوست‌های نزدیک بودن.
‫اسمشو نشنیدم. ولی خب، ‫بیلی دوست‌های زیادی داره.
‫آخرین بار کِی باهاش صحبت کردی؟
‫- صبح دیدمش. ‫- می‌دونی الان کجاست؟
‫آره، رفته بیرون ‫واسم چند تا خرید انجام بده.
‫خوشحالم می‌شنوم حالش خوبه.
‫وقتی برگشت، ‫بگو به ما زنگ بزنه.
‫چیزی در مورد کلوپ فریدوم می‌دونی؟
‫اسمشو نشنیدم.
‫خوبی، فرگوس؟
‫چیکار کنم؟
‫پسر نمک‌نشناسمو پیدا کن.
‫می‌دونیم توی سرقت حضور داشتی.
‫همه اظهاریه‌ها یه چیز رو میگن.
‫مردی رو توصیف می‌کنن ‫که با هیکل تو مطابقت داره.
‫نذار کار به خشونت بکشه
‫و راستشو بگو.
‫چقدر حکم می‌گیری، هفت سال؟ ‫احتمالا چهار سالشو بیشتر نکشی.
‫- از من هیچ مدرکی ندارید. ‫- پت.
‫ماشین رو توی گاراژ پیدا کردیم.
‫با این...
‫این چیه؟
‫ببین، دیر یا زود...
‫اثر انگشتت روی این پیدا میشه.
‫من اونجا نبودم. خونه بودم.
‫جالبه.
‫حتما شوکه شدید.
‫فقط ۲۵۰۰ پوند ‫با اسکناس‌های پنج پوندی پیدا کردید؟
‫دعواتون شد؟
‫دزدها سر پول زیاد بحث‌شون میشه.
‫واسه همین کنی توی سردخونه‌ست؟ ‫تو اونو کشتی؟
‫آره، آقای تیت؟ ‫چون در حال حاضر،
‫با اتهام سرقت مسلحانه ‫و جراحت عمدی طرف هستی.
‫و الان، مظنون به قتل به حساب میای.
‫من اونو نکشتم.
‫دوستم بود.
‫ویلیام کمپل رو می‌شناسی،
‫معروف به بیلی کوچیکه؟
‫اسمشو نشنیدم.
‫اونوقت امروز پیش باباش چیکار می‌کردی؟
‫باید چند بار بگم؟
‫واسه اسقاط رفته بودم، همین.
‫گوش کنید، ببینید، ‫مسخره بازی درنمیارم،
‫می‌تونم کل روز رو بشینم ‫و با شما آدم‌های مهربون صحبت کنم.
‫ولی یا منو بندازید زندان ‫یا پا میشم میرم.
‫هنوز نه.
‫دیر یا زود...
‫ماشینت چی شده؟
‫نپرس.
‫گوش کن، ‫ممنون اومدی دنبالم.
‫باید برم سوهو.
‫فریدوم؟ ‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫یه لطفی کن ‫و توی ماشین منتظر بمون.
‫نه، نمی‌تونم. ‫باید برگردم سر کار.
‫امروز سه تا بازدید رو لغو کردم.
‫- الو؟ ‫- سلام، پت.
‫خواستم بدونم سرمایه‌گذاریم چطور پیش میره.
‫نگران نباش، دارم حلش می‌کنم.
‫کی گفت من نگرانم؟
‫تنها آدمی که باید نگران باشه تویی.
‫وقت داره می‌گذره.
‫دیشب چیکار کردی؟
‫- با چی؟ ‫- قرص‌ها.
‫آره، آره. خوب بود.
‫کارم تموم شد میرم به کلوپ‌ها سر بزنم،
‫- پول‌ها رو بگیرم. ‫- خوبه.
‫چون باید سریع جمع کنیم.
‫پول‌ها رو گرفتی، ‫بهم زنگ بزن. باشه؟
‫حتما.
‫تو روحت، استیوی!
‫- انقدر گند نزن. ‫- نگران نباش.
‫تمیزش می‌کنم. ‫خودم تمیز می‌کنم، نگران نباش.
‫سوف، یه کاری کن ‫و برو جارو رو بیار
‫و اینجا رو تمیز کن، لطفا؟
‫ممنون.
‫ببخشید رفیق، ‫ده دقیقه دیگه باز می‌کنیم.
‫سلام رفیق، حالت خوبه؟
‫آره رفیق، ‫چی بیارم؟
‫راستش دنبال یه دوست می‌گردم.
‫واقعا؟ ‫خوشگله؟
‫نه، نه، رفیقم دختر نیست.
‫یه پسر به اسم بیلی کوچیکه. ‫می‌شناسیش؟
‫نه، چند وقتی هست نیومده.
‫احیانا نمی‌دونی ممکنه کجا باشه؟
‫راستشو بگم، رفیق.
‫اگه اینجا نیست، ‫بعید می‌دونم اصلا تو سوهو باشه.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫در مورد بابای طفلکشه.
‫و خبر خوبی نیست.
‫شاید بتونم یه کاری کنم.
‫خیلی‌خب.
‫مگه اینجا بتونی پیداش کنی.
‫خیلی ممنونم.
‫معمولا با آقای هکسول معامله می‌کنم.
‫خب الان با من معامله می‌کنی.
‫آقای هکسول کار داره.
‫خب کی هست؟
‫هر چیزی که باید بدونی این توئه.
‫عشق قدیمیـه
‫که فکر می‌کنه می‌تونه ‫با دزدی از من قسر در بره.
‫نیازی نیست بدونم.
‫خب...
‫باعث افتخار بود.
‫ببخشید؟
‫فکر می‌کنم پیچ رو رد کردید.
‫راننده؟
‫چی شده؟ هی!
‫بذار پیاده بشم!
‫هی، ماشین کوفتیو نگه دار.
‫می‌خوام پیاده بشم.
‫ماشین رو نگه دار.
‫هنوز بیلی کوچیکه رو پیدا نکردی؟
‫نه.
‫بازم بگرد.
‫می‌تونم کمکتون کنم، آقا؟
‫اتفاقا آره.
‫آره، دنبال دوستم می‌گشتم.
‫واسه ورود کارت ورود لازم داری.
‫آره، رفت پایین. ‫من...
‫رفیقت اینجا نیست.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫یه مشکل کوچیک داریم.
‫این آقای محترم دنبال درب خروجیه.
‫ببخشید.
‫اشتباه از من بود.
‫- الو؟ ‫- اگه می‌خوای
‫بدونی چه بلایی سر کنی نایت اومده،
‫فورا بیا میلنیوم میلز.
‫یه دوست قدیمی سلام رسوند.
‫شما؟
‫الو؟
‫نه.
‫نه!
‫لطفا.
‫کمک.
‫چیکار می‌کنی؟
‫نه!
‫یه نفر کمک کنه!
‫کمک!
‫پت!
‫خیلی ممنون، ویل.
‫بله، خوش برگشتی.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام، جیم.
‫هفته‌ی پیش خوش گذشت؟
‫آره، و نمایش عالی بود.
‫به مخاطب‌ها بگو، جیم، ‫که امشب چه مسابقه‌ای داریم.
‫نه، نه.
‫چرا؟
‫خب، چون باقی‌مونده‌شو می‌خوان.
‫و گلایه می‌کنن.
‫کیه؟
‫مگه علم غیب دارم؟ ‫از کجا بدونم؟
‫نگران نباش، تو بگیر بشین.
‫من بدبخت از صبح سر کار بودم.
‫پت.
‫چیه، فکر کردی
‫نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنی؟
‫کیم، میشه لطفا یه لحظه ‫ما رو تنها بذاری، عزیزم؟
‫چرا باید برم؟
‫کیم، لطفا.
‫زود تمومش کنید.
‫داری چه بازی درمیاری؟
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫دیدم رفتی داخل کلوپ پلاتینیوم لیس، کثافت.
‫به من گفتی بازدید داری.
‫من دارم جون می‌کنم ‫ببینم کی رفیق‌مون رو کشته
‫اونوقت تو میری پیش خوش گذرونی؟
‫تو روحت، پت، ‫زنم می‌شنوه!
‫آخرش منو به باد میدی!
‫- داره گوش میده. ‫- کجا رفتی؟
‫باشه، آروم باش، خب؟
‫رفتم یه‌کم حال و هوام عوض بشه. ‫مشکلش کجاست؟
‫آخرین باریه بهم دروغ میگی، جویی.
‫و ضمنا،
‫اونجا کلوپ عادی نیست، ‫بهم اعتماد کن.
‫ببین، نمی‌دونستم ‫باید به کسی خبر بدم.
‫ولی اگه ناراحتت کردم، ‫پس عذرخواهی می‌کنم.
‫باشه؟
‫بگذریم، اینو بشنوی حالت عوض میشه.
‫پول‌های امشب رو جمع کردم.
‫پسر خوب.
‫چیزی شده؟
‫آره، یکی باهام در افتاده.
‫- چه خبرا، مارگو؟ ‫- سلامتی.
‫- چی بیارم؟ ‫- یه نوشیدنی لطفا.
‫برادرزاده‌ات هست؟
‫هی، سلام.
‫تو روحت، بیل، ‫این چه ریخت و قیافه‌ایه.
‫حال بابات خوبه؟
‫- چی؟ ‫- امروز یه نفر اومد کلوپ.
‫گفت حال بابات خوب نیست.
‫بهش گفتم اینجایی.
‫- تو چیکار کردی؟ ‫- چیه؟
‫لعنتی.
‫کجا میری؟ ‫کار اشتباهی کردم؟
‫- باید برم. ‫- آروم باش.
‫- دارن میان دنبالم. ‫- باشه.
‫با همدیگه میریم پیش پلیس.
‫نمی‌تونم. ‫بابام هیچ‌وقت منو نمی‌بخشه.
‫پس میریم پیش بابات.
‫واقعا؟
‫چی بگیم؟
‫«سلام بابا، رفیقم به قتل رسید
‫وقتی که داشتم کوکایین می‌خریدم.
‫و راستی، من زدم تو کار مواد.»
‫بیا ببینم.
‫- نمی‌دونم چیکار کنم. ‫- گوش کن.
‫انقدر نگران...
‫حرف بابات نباش.
‫اون باید رو خودش کار کنه، ‫نه تو.
‫باید با خودت روراست باشی، باشه؟
‫ولی در هر صورت، ‫ما یه خانواده هستیم و بابات دوستت داره.
‫گوش کن.
‫امشب رو اینجا بمون.
‫اگه کسی اومد، ‫میگم تو رو ندیدم.
‫به عمه آیریس که منچستره زنگ می‌زنم.
‫فردا واست بلیت قطار می‌گیرم،
‫این‌جوری وقت داری فکر کنی ‫می‌خوای چیکار کنی، باشه؟
‫انگار فقط من نیستم که
‫دنبال بیلی کوچیکه می‌گرده.
‫پس بهتره مسلحت کنیم.
‫این شد یه چیزی.
‫تو روحت، مطمئنی؟
‫جانی وقتی از ارتش اومد بیرون ‫اینو با خودش آورد.
‫واسه مواقع اضطراریه.
‫مراقب باش. ‫مسلح شده.
‫عالیه.
‫این‌ها خوبه.
‫کجا میری؟
‫سوهو.
‫ولی اول باید یه توقف کوتاه داشته باشم.
‫می‌دونی، من اون پسر رو دوست داشتم، پت.
‫هر کی که هستن، عذابشون بده.
‫بهم اعتماد کن، ‫همین امشب تموم میشه.
‫می‌خوام با تک‌تک پسرهای ‫توی باشگاه صحبت کنید.
‫باشه، حتما.
‫مایکل، دوباره بهش زنگ بزن.
‫فرگوس، زنگ زدم.
‫دوباره بزن!
‫پسرم کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی نگران نباش، ‫پیداش می‌کنم.
‫پس چی می‌خوای، آقای تیت؟
‫خواستم بهت سر بزنم و...
‫یه‌کم دیگه آهن قراضه بهت بدم.
‫واقعا؟ چی هست؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫بگیر.
‫لعنتی!
‫تو روحت.
‫گندش بزنن! به رگبار بستیش.
‫آروم باش.
‫مشقیه، مثل بمب اون یارو.
‫خدا رو شکر، فرگوس. ‫خیلی ترسیدم.
‫اینو واست پیدا کردم.
‫- ممنون. ‫- و یه چیز دیگه.
‫فکر نکردی که فراموش کردم، آره؟
‫می‌دونیم اینجا کار می‌کنه.
‫ندیدمش!
‫به خدا قسم، ندیدمش!
‫دروغ نگو.
‫آب شده رفته تو زمین، ‫هیچکی اونو ندیده.
‫حتی واسه شیفت‌هاش نیومده.
‫بگو ببینم، تا به حال صدای...
‫ترکیدن تخم چشم رو شنیدی؟
‫ببین، قسم می‌خورم، ‫روحمم خبر نداره کجاست.
‫نمی‌دونم و دارم راستشو میگم.
‫باشه، لطفا! ‫لطفا، میگم.
‫میگم!
‫یه آرزو کن.
‫ممنون عمه، ‫ولی باید برم.
‫لطفا، به خاطر من!.
‫- هی. ‫- آروم رفیق. آروم باش.
‫زود باش، جواب بده.
‫زود باش. زود باش.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫با بابام حرف می‌زنم و بهش میگم.
‫زود باش.
‫بردار.
‫گوشی کوفتیو بردار.
‫می‌تونم به آقایون کمک کنم؟
‫بیل، خیلی متاسفم.
‫دقیقا سه ثانیه وقت داری به حرف بیای
‫و بگی سر رفیقم، کنی، چه بلایی اومده.
‫وگرنه تو هم میری پیشش.
‫یک، دو...
‫شب بخیر، رفیق.
‫زود باش چارلی، منو ببر خونه.
‫تیت کجاست؟
‫بهش می‌خوره قاتل باشه؟
‫از اول شروع می‌کنیم.
‫کار کی بود؟
‫یه نفری که توی کلوپ دیدمش.
‫دید دارم مواد می‌فروشم.
‫اومد پیشم و گفت اینو امتحان کن.
‫بهترین کوکایینی بود که زدم.
‫گفت اگه می‌خوام بفروشم،
‫می‌تونه منو به آدم‌های درست وصل کنه.
‫بهش گفتم راست کار من نیست ولی...
‫یه نفر رو می‌شناسم.
‫و اون یه نفر کنی بود؟
‫قرار سر کیلویی ۲۵ هزار پوند.
‫به کن گفتم و گفت حلش می‌کنه.
‫پس جلسه گذاشتم.
‫فکر کردم چند تا محافظ میاره،
‫اما تنها اومد.
‫جلسه کجا بود؟
‫پلاتینیوم لیس. ‫با یه آدمی به اسم مو.
‫رفتیم پشت.
‫و...
‫و بعدش دیدم...
‫کجاییم؟
‫چی شده، کن؟ ‫الان چی میشه؟
‫نگران نباش، بچه‌جون.
‫چیزیت نمیشه.
‫نه.
‫بمیر.
‫بمیر، کثافت عوضی!
‫برو به درک!
‫کثافت آشغال! می‌کشمت!
‫چی شده، کن؟
‫چی شده؟
‫کثافت، بهش دست نزن!
‫به نفعته منو بکشی.
‫چون همه‌تونو می‌کشم!
‫خانواده‌تو.
‫همه رو!
‫منو می‌بری اون کلوپ.
‫و تک‌تک‌شون رو می‌کشم.
‫« پلاتینیوم لیس »
‫- ممنون. ‫- اون پایین چطوریه؟
‫مثل همیشه یه مشت عجیب غریب اومدن.
‫سلام آبجی.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫رئیس؟
‫انگار اون یکی نگهبان
‫عذاب وجدان گرفته.
‫- خب؟ ‫- تیت رو..
‫همدست کنی ‫توی سرقت شناسایی کرد.
‫همه‌شون با همدیگه همدستن.
‫حکم بگیر.
‫سلام رفیق.
‫فکر کنم گم شدم.
‫دنـ... دنبال دستشویی‌ام.
‫چقدر اینجا بزرگه!
‫نیم ساعته دور سر خودم می‌چرخم.
‫اینجا دستشویی نیست، رفیق. ‫بزن به چاک!
‫فورا باید بری.
‫هی.
‫ببخشید.
‫آروم بلند شو.
‫خیلی‌خب. ‫پت هستم. پیغام بذارید.
‫بهت هشدار داده بودم، پاتریک.
‫انگار با دقت کافی گوش ندادی.
‫این دفعه کار رو به سبک من انجام میدیم.
‫وقتت تموم شد.
‫بلند نشو.
‫مو کدوم گوریه؟
‫اتاق نبرد.
‫اسلحه رو بنداز.
‫من و عزیز از کشتن دوستت لذت بردیم.
‫می‌خوای عاقبتت مثل اون بشه، ها؟
‫دارم با تو حرف می‌زنم.
‫با این حرف بزن، کثافت.
‫منو یادت میاد؟
‫اسلحه‌تو بنداز.
‫سلام، پت.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫چی شده؟ ‫انگار روح دیدی.
‫یه دقیقه صبر کن. ‫فکر می‌کردم تو...
‫چی؟ فکر می‌کردی مُردم؟
‫اشتباه فکر کردی.
‫بیا، بخور.
‫نیازت میشه.
‫از من به تو نصیحت.
‫اگه می‌خوای دست و پای مردم رو ببندی ‫و شکنجه‌شون بدی،
‫یادت باشی نذاری زنده بمونن ‫که برن به بقیه بگن.
‫درست نمیگم، جویی؟
‫آره، درسته.
‫نه، اینو توی باشگاه به آدم یاد نمیدن، نه؟
‫قلدر گردن کلفت احمق.
‫نمی‌دونی چقدر جالبه وقتی آدم‌ها ‫ازت بدشون میاد حاضرن چه چیزهایی بهت بگن.
‫آره، جالبه. ‫و تو یه آدم بی‌مصرفی.
‫خیلی صبر کردم تا بکشمت.
‫خفه شو، پت.
‫کسی رو نمی‌کشی. ‫وضعیتتو ببین. کارت تمومه.
‫و حرف کشتن شد،
‫جدیدا از شارلوت خبر داری؟
‫ظاهرا شنیدم
‫رفته یه جای خیلی گرم.
‫اون دختر و این همه آدم رو...
‫سر یه مشت قرص کشتی؟
‫نه، رفیق.
‫چون تو و شارلوت
‫دو تا موش کثیف و فاسد
‫از من دزدی کردین ‫و ولم کردین تا بمیرم.
‫نقشه‌ی کوچیکت یه مشکلی داره.
‫اون قرص‌های من نبود، احمق.
‫من و برادرهام،
‫آدم‌هایی که موادمون رو می‌دزدن ‫به راحتی رها نمی‌کنیم.
‫به به. اینجا رو...
‫یه تجدید دیدار کوچیکه.
‫سلام بیلی.
‫خودشه. ‫قرار معامله کار اون بود.
‫خفه شو!
‫انگاری کار من تموم شده.
‫شما رو تنها می‌ذارم تمومش کنید.
‫مو، ایبیزا می‌بینمت.
‫دستت درد نکنه.
‫خداحافظ، پت.
‫جویی، آفرین پسر.
‫خواب این روز رو می‌دیدم، پت.
‫خوابشو می‌دیدم.
‫صف بستن تا تو رو بشکن
‫با این‌وجود کشتنـت به من رسید.
‫من، از بین این همه آدم.
‫جو بزیلدونی.
‫مطمئنم باورت نمیشه.
‫خب؟ ‫اینجا می‌کشیمشون؟
‫بی خیال، پسره رو ول کنید.
‫اون کاری نکرده.
‫عزیز، کارشونو تموم کن.
‫هی، بیلی.
‫بلند شو، پسر. ‫وقتشه بریم.
‫دست‌ها بالا.
‫- ولش کن. ‫- امیدوارم نشونه‌گیریت خوب باشه.
‫گفتم، پسرمو ول کن.
‫بابا!
‫بابا، حالت خوب میشه.
‫خوب میشی.
‫خوب میشی، بابا. ‫طاقت بیار.
‫بابا، باید از اینجا بریم.
‫باید بریم.
‫زود باش.
‫جو.
‫- جویی! ‫- هیس!
‫- جویی! ‫- خفه شو!
‫جویی، کمکم کن.
‫باشه، موفق باشی.
‫زود باش، بابا.
‫باید بریم. زود باش.
‫کثافت!
‫لعنتی.
‫این واسه کنیـه، عوضی.
‫چشم در برابر چشم.
‫لعنتی.
‫حاضری؟ زود باش.
‫من پیشتم، خب؟ ‫هواتو دارم.
‫هی. هی.
‫تو...
‫بامزه‌ترین مبارز غربی.
‫بهت افتخار می‌کنم، پسر.
‫بهت افتخار می‌کنم، بیلی.
‫بابا؟ بابا؟
‫بابا؟
‫لعنتی.
‫باید از اینجا برم! ‫راه خروج دیگه‌ای هست؟
‫یه نفر می‌خواد منو بکشه!
‫از سر راهم گمشو کنار!
‫گندش بزنن.
‫ببخشید. ‫ببخشید، به کمکتون نیاز دارم.
‫لطفا دوستان. دوستان. ‫به کمکتون نیاز دارم.
‫لطفا کمک کنید. ‫لطفا بهم کمک کنید!
‫- یه نفر می‌خواد منو بکشه! ‫- گمشو!
‫ببخشید دوستان، لطفا.
‫کمکم کنید، ‫یه نفر می‌خواد منو بکشه.
‫مشکلت چیه؟
‫- لعنتی! ‫- مشکلت چه؟
‫لعنتی!
‫رفیق، چیکار می‌کنی؟
‫نه پت، خواهش می‌کنم.
‫ببخشید.
‫من بچه دارم، پت.
‫یه دختر کوچیک دارم.
‫هی!
‫وایسا، صبر کن!
‫صبر کن!
‫برو! برو، برو!
‫تو دوم برو، تو سوم. ‫برید، برید، برید!
‫زود باشید، زور بزنید.
‫اینجا نیست، رئیس!
‫بفرما.
‫پاسپورت و ده هزار تا.
‫ممنون رفیق.
‫اگه کمکی می‌کنه،
‫مردی که کنی رو کشت رو کشتم.
‫و یه قدم فاصله داشتم ‫تا کار دو تای دیگه رو یه سره کنم.
‫خب، نگران نیستم.
‫این مسائل به مرور زمان حل میشن.
‫مگه نه؟
‫الان کجا میری؟
‫باید حسابم رو تسویه کنم.
‫سلام تری. ‫پروازت چطور بود؟
‫بگو آقای فیشر.
‫خب، هکسل قبول کرد؟
‫ایبیزا رو بگو.
‫نظرت درباره‌ی ۲۵۰ هزار تا قرص چیه؟
‫بهشته.
‫مثل گوسفندی که می‌خوان ذبحش کنن.
‫راه بیفت، فرانکی.
‫نگران نباش، کامله.
‫تری میگه توزیع‌کننده تو هستی..
‫واسه محصول درست.
‫اینجا ماربیا نیست، آقای گرینر.
‫ایبزا شده زمین تغذیه افراد رده بالا.
‫افراد ثروتمند و قدرتمند ‫که می‌خوان نشئه کنن.
‫پس تقاضا زیاده.
‫همین‌طور مشکلات.
‫خب، من توی حل مشکلات خبره‌ام.
‫جزیره داره به غرب وحشی تبدیل میشه.
‫روس‌ها، آلبانیایی‌ها،
‫ایرلندی‌ها و هلندی‌ها.
‫همه‌شون قصد فرمانروایی دارن.
‫آقای گرینر، ‫اگه بتونید این رو حل کنید...
‫پس می‌تونیم کار کنیم.
‫می‌تونیم هر چیزی رو حل کنیم.
‫۲۵۰ هزار تا قرص اکستازی.
‫بهترین قرصی که می‌تونید پیدا کنید.
‫خب، اول باید امتحان کنم تا بگم.
‫شریک شدیم.
‫چیز دیگه میل دارید، جناب؟
‫نه، ممنون.
‫همه‌چی هست.