Niestety jest w złym stanie.
Dzień dobry.
Proszę wejść.
Czy dałoby się to naprawić?
Oj, jest…
bardzo stary.
I przywrócę Si-heona do życia.
Gdy światła za oknem
Zaczynają przygasać
Piszę list do nieba
Zostawiłaś mnie dla kogoś innego
Jednak nie umiem o tobie zapomnieć
Więc zbieram swoje łzy…
Jun-hee, pomarańczowy czy winogronowy?
Wybierz sobie.
Co się dzieje?
Han Jun-hee.
Coś nie tak?
Tylko na chwilę.
Zostańmy tak przez chwilę.
WEZWAŁ CIĘ CZAS
Dzięki za podwózkę.
Jun-hee.
Czemu tak się zachowałaś u mnie?
Czy coś się stało?
To…
Przeniosłam się do 2023 roku.
Co?
To trwało tylko chwilę,
ale bardzo mi cię brakowało.
Poczułam ulgę, gdy cię zobaczyłam,
więc się rozpłakałam.
Dziwne, co?
Na pewno nic się nie stało?
Nie, to nic takiego.
Dobrze.
Idź odpocząć.
Od jutra będę cię podwoził.
Napastnik jest na wolności.
Jest też sprawa Byeon Da-hyeon.
Martwi mnie to.
Jeździjmy razem do szkoły.
Jasne.
Wejdź do domu.
Min-ju.
Min-ju! Kwon Min-ju!
Min-ju, słyszysz mnie?
Min-ju!
Hej, Min-ju!
Kwon Min-ju!
Min-ju!
Gdzie ja jestem?
Zostańmy tak przez chwilę.
Zostań ze mną tak przez chwilę.
Nam Si-heon, szybciej.
Naprzód!
Do-hun,
czas wstać.
Jeszcze pięć minut.
Jakie pięć minut? Wstawaj, Kwon Do-hun!
Szykuj się do szkoły,
inaczej nie będzie śniadania.
Dobra.
Ten twój temperament.
Jeśli nie jesteś dobry w StarCrafcie,
zostajesz sam.
Spróbuj, też się uzależnisz.
Nie idziesz do szkoły?
Co? Daj mi chwilę.
Już wyszłaś?
Wskakuj.
Jak mama się dowie,
że twój chłopak zabiera cię do szkoły,
będziesz mieć kłopoty. Powiedzieć jej?
Nie waż się.
To twój brat?
Nic nie mów. Odwdzięczę ci się.
Na razie nic nie powiem.
Podwozisz moją siostrę, więc uważaj.
Tak jest.
Naprzód!
Boże.
Jest już dorosła.
Cześć.
Jechaliście razem?
Tak. Martwię się.
Będę ją podwozić, aż złapią napastnika.
Dobry pomysł. Też się denerwowałem.
Idziemy?
Cześć, Min-ju.
Co? Cześć.
Cześć, Min-ju!
Cześć.
- Kwon Min-ju. - Tak?
Czekałam na ciebie.
Dlaczego?
Coś się stało?
Chodzi o śmierć Da-hyeon.
Widziałam, jak policja rozmawia w poradni
z Yong-seonem i Ji-huiem.
Ci dwaj
byli bardzo blisko z Byeon Da-hyeon.
Ale słyszałam, jak wymawiali twoje imię.
Moje imię?
Tak. Na pewno mówili o tobie.
Wszystko w porządku?
Kwon Min-ju.
Przyjdź na chwilę do poradni.
Dobrze.
Zaprosiłem cię tu, bo mam kilka pytań.
Dobrze.
Wiesz coś o sprawie Byeon Da-hyeon?
Nie.
Na pewno?
Tak.
Podobno Da-hyeon i jej koleżanki
potajemnie zrobiły ci zdjęcia,
gdy się przebierałaś
i wywiesiły je w klasie.
Coś o tym wiesz?
Nie wiedziałam o tym.
W noc swojej śmierci
Byeon przyszła w nocy, by je powiesić.
Ale gdy rano znaleziono jej ciało,
na ścianie żadnego nie było.
Nic o tym nie wiesz?
Hmm…
Nic nie wiem.
Przepraszam.
W porządku.
To wszystko.
Możesz iść.
To wszystko?
Idź na lekcję.
Tak.
Do widzenia.
PORADNIA
Min-ju.
Coś się stało?
Słucham?
Jesteś inna niż wtedy,
gdy przyszłaś na policję w sprawie In-gyu.
Byłaś wtedy elokwentna i spokojna.
Dziś jesteś zupełnie inna.
Nic ci nie jest?
Nie. Nic mi nie jest.
Powiedz mi, jeśli coś się stało.
Dziękuję za troskę,
ale nic mi nie jest.
W porządku. To idź.
Dziękuję.
Ćwiczyłam tyle razy
i prawie mnie przyłapali.
Muszę więcej ćwiczyć.
Nie sądzisz?
Han Jun-hee.
Co?
Słyszałaś, co mówiłam?
Wiedziałaś, że tu jestem?
Tak.
Wiedziałam.
Siedziałam
w pokoju, w którym jesteś,
i ćwiczyłam jak szalona, by być tobą.
Kwon Min-ju.
Jeśli
muszę więcej ćwiczyć,
nie ma problemu.
Będę ćwiczyć,
by być taka jak ty.
Będę bardziej Han Jun-hee
niż sama Han Jun-hee.
Po co ta zawziętość?
Min-ju, nie czas na to.
Oh Chan-yeong
jest w swoim starszym bracie.
Zabije ciebie i Si-heona.
Szybko powiedz to Si-heonowi,
żeby go powstrzymać.
Dobrze?
Min-ju.
Hej, Min-ju! Kwon Min-ju!
Min-ju, zaczekaj!
Po co policja chciała cię widzieć?
Chodziło o Byeon Da-hyeon?
No więc…
policja uważa,
że za sprawą Da-hyeon i moją
stoi ten sam sprawca.
Wiedziałem.
Obawiałem się tego.
I co powiedzieli?
Do czasu schwytania napastnika,
nie powinnam nigdzie chodzić sama.
Zwłaszcza nocą.
Mają rację. To byłoby niebezpieczne.
Dopóki go nie złapią,
będziesz dojeżdżać ze mną.
Oby go wkrótce złapali.
Popełnił morderstwo,
więc jest bardzo niebezpieczny.
W porządku.
Będziecie mnie chronić,
więc o nic się nie martwię.
Miło, że jesteś dobrej myśli.
Wejdźmy.
Chodźmy.
Nie sądzisz, że Min-ju była jakaś dziwna?
Była dziwna. I to bardzo.
Może to nerwy?
Była roztrzęsiona,
bo jej koleżanka została zabita,
czy dlatego że coś wie?
Puściłeś ją,
nie zadając więcej pytań?
Koleżanki Byeon Da-hyeon mówią,
że ostatni raz ją widziały na korytarzu
w pewnej odległości od klasy.
To znaczy, że ktoś ją obezwładnił
i zaciągnął do klasy.
Kwon Min-ju dałaby radę?
To możemy ją wykluczyć.
Czemu miała być dziwna?
Gdy przyszła na komisariat
w sprawie Jung In-gyu,
patrzyła na mnie i mówiła logicznie.
Fakt.
Dziś nie patrzyła mi w oczy,
a w jej odpowiedziach brakowało pewności.
Co ona ukrywa?
27 PŁYT
Han Jun-hee.
Naprawdę przyszedłeś.
Mówiłem, że się tobą zaopiekuję.
Chodźmy.
Dobrze.
Dzięki, że przyszedłeś.
- Co to jest? - Otwórz.
Martwię się, gdy nie mam z tobą kontaktu.
Każdy ma teraz pager.
Czy mogę go przyjąć?
Nie był drogi.
Na razie.
Nam Si-heon.
To…
Nie wiedziałam, jak ci podziękować.
Na razie.
Kiedy budzę się rano i wychodzę z domu,
jego uśmiech, gdy po mnie przyjeżdża,
ciepło jego policzka na moich ustach…
Te rzeczy są tylko moje.
Nie jestem już sama.
Po raz pierwszy w życiu jestem z kimś.
Czy mogę mieć nadzieję
i oczekiwania
w tym świecie?
W pamiętniku nie było niczego takiego.
Nie pamiętam, żebym widziała coś takiego.
Ten chłopak to…
Koo Yeon-jun.
Napisałaś to teraz?
Dlaczego?
Czemu to napisałaś?
Żebym to zobaczyła?
Tak.
Żebyś to zobaczyła.
Widziałaś to zdanie
i wróciłaś do 1998 roku.
Dlaczego?
Po co sprowadziłaś mnie znów do 1998 roku?
Musiałaś wrócić do mojego ciała,
żeby Si-heon nadal lubił Kwon Min-ju.
Bez Han Jun-hee
nic nie znaczę dla Si-heona.
Wszystko
poszło zgodnie z moim planem.
Wróciłaś,
gdy zobaczyłaś to zdanie w pamiętniku.
Si-heon lubił tę mnie,
która była Han Jun-hee.
To wszystko po to,
by zdobyć uczucia Si-heona?
Dopóki Si-heon
będzie się o mnie troszczył,
chętnie będę udawać ciebie do końca życia.
Ale po co to wszystko…
Inaczej.
Tak, Min-ju.
Wiem, jak to jest stracić kogoś,
kogo się kocha.
Chyba rozumiem, dlaczego to robisz.
Ale, Min-ju…
Rozumiesz mnie?
Naprawdę?
Jeśli tak, przestań mnie niepokoić.
Czekaj, Kwon Min-ju!
Zrób dla mnie jedną rzecz.
Trzynastego października Oh Chan-yeong cię zabije.
Więc tego dnia
ukryj się w domu.
Unikaj Oh Chan-yeonga.
Powiedz Si-heonowi i In-gyu,
co zrobi Oh Chan-yeong.
Muszą wiedzieć, kim jest.
Nie martw się.
Tak łatwo nie umrę.
Nie chodzi tylko o ciebie.
Musimy zapobiec śmierci Si-heona i In-gyu.
Min-ju.
Min-ju, co zamierzasz zrobić?
Coś, o czym zawsze marzyłam.
Twój czas dobiegł końca…
ale mój dopiero się zaczyna.
To wszystko.
Uwaga!
Ukłon!
- Dziękuję. - Dziękuję.
Cześć.
Odwiedźmy Seul.
Seulu?
Tak. Jedźmy.
Pożyczyłam aparat od wujka.
Dobrze.
Dlaczego Lotte World?
Apgujeong Rodeo jest ciekawsze.
Chciałam się z wami przejechać.
Na czym?
Na tym.
Chodźmy.
Chce się przejechać.
Si-heon, wszystko dobrze?
Jeszcze raz.
Mnie wystarczy.
- Chodźmy. - Nie.
Nie!
- Mam cię trzymać? - Tak.
- Chwyć ją. - Okej.
Cześć!
Do kogo mówisz?
Wszyscy tak robią. Zrób też.
- Czekajcie. - Zdjęcie?
- Zrobię wam zdjęcie. - Okej.
Raz, dwa, trzy.
Świetne.
- Co to? Nie. - Spójrz tu.
- Nie chcę. - Tutaj.
Dwa, trzy.
Si-heon.
W Seulu jest tyle fajnych knajp.
Czemu jemy tu ramyeon?
W telewizji pokazują
ludzi jedzących ramyeon i pijących piwo nad Han-gangiem.
Też tak chciałam.
I jak to jest?
Nawet lepiej, niż sądziłam.
Poczułam się jak seulka.
Dobra, zjedzmy.
Dobre.
Tak, babciu.
Tak, zjadłem już kolację.
A ty?
Co robisz?
Nocny widok na Han-gang jest taki piękny.
Co się stało?
Co? No tak.
Przypomniało mi się, że lecisz do Ameryki.
Przez jakiś czas nie zobaczysz Han-gangu.
Napatrz się teraz.
Myślę,
żeby nie jechać.
Co?
W Ameryce
nie będzie ciebie ani In-gyu.
Będzie mi nudno samemu.
Zapytam rodziców,
czy mógłbym zostać tu sam.
Naprawdę?
Naprawdę zostaniesz w Korei?
Mówisz poważnie?
Zapytam.
Nie żartujesz?
Świetnie wyszły.
No nie?
Co się stało?
Nie przywykłam do siebie takiej.
Pierwszy raz widzę siebie z taką miną.
Ostatnio dużo się śmiejesz, Jun-hee.
Nie śmiałaś się przedtem. Gapiłaś się w ziemię.
Fakt. Taka byłam.
Fajne fotki, co?
Tak.
Proszę te też wywołać.
Odbiorę je później.
Za parę dni, jeśli to nic pilnego.
Poproszę nazwisko i numer telefonu.
WYWOŁANIE ZDJĘĆ, KWON MIN-JU
Do widzenia.
Pada.
Tak.
Biegnijmy.
Nam Si-heon, co robisz?
Chodź!
Szybciej! Nam Si-heon!
Si-heon!
Tak.
Si-heon, tędy!
Masz! Dawaj, In-gyu!
In-gyu!
- Odbijaj! - Super!
- Dobra robota! - Musimy powstrzymać In-gyu.
Wiem.
Jeszcze raz.
Masz! Rusza!
Hej! Tutaj!
- Ruszył. - Si-heon! Obudź się!
- Dawaj! - Jeszcze raz!
Jest!
Nieźle!
- Dobra robota. - Nieźle!
Byliście niesamowici.
Na razie.
Do jutra.
Byłeś dziś dziwny.
Byłeś rozkojarzony i gubiłeś piłkę.
Coś nie tak?
Brak mi dziś energii.
Skończyliście grać, to chodźmy do kina.
Jasne.
Muszę iść wypożyczyć komiks.
Wy idźcie.
Komiks?
Możesz iść po filmie.
Jest nowy,
więc ktoś może mnie uprzedzić.
Miłego oglądania.
Pójdę po torbę. Zaczekaj.
Co z tobą?
Coś się stało, tak?
Unikasz Min-ju.
Co do Min-ju,
nie sądzisz, że coś z nią nie tak?
Niby co?
Wcześniej mówiła tylko
o złapaniu napastnika.
A teraz
nie przejmuje się tym.
Myślałem, że śmierć Da-hyeon ją zmotywuje.
A co dziwniejsze
Min-ju…
nie jest Min-ju.
O czym ty mówisz?
Chodzi mi o to,
że nie jest tą,
która mówiła, że jest Han Jun-hee.
Jest podobna do Han Jun-hee,
ale coś się zmieniło.
Jakby nie była Jun-hee.
Znów jest Kwon Min-ju sprzed wypadku.
Podobna, jednak inna?
Chodzi o to,
że Kwon Min-ju
wydaje się udawać Han Jun-hee.
No i?
Co chcesz zrobić?
Nie możesz jej unikać.
Zapytam ją.
O co?
Czy coś jej się stało.
Na pewno coś się stało.
I co potem?
Poprosisz, by zachowywała się jak Jun-hee?
Nie możesz jej o to prosić.
Nie o to…
Zaraz.
Co powiedziałeś?
Czyli Kwon Min-ju
zachowuje się jak Han Jun-hee?
To nie oczywiste?
Naprawdę jej uwierzyłeś, że jest Jun-hee
z 2023 roku?
Jak inaczej mogłaby się tak zmienić?
Mówiłeś, że też jej wierzysz i rozumiesz,
dlaczego tak drastycznie się zmieniła.
Czyli
cały ten czas
udawałeś, że jej wierzysz?
Dlaczego?
Zrobiłem to
dla waszej przyjaźni.
Co?
Min-ju stara się być Jun-hee,
bo chce ci się podobać.
Co mogłem jej powiedzieć w tej sytuacji?
Poza tym lubicie się.
Udając, że wierzymy w jej kłamstwa,
nie zniszczymy naszej przyjaźni.
Więc…
nie możesz udawać, że jej wierzysz?
Może jest dziwna jako Jun-hee, ale można to ignorować.
O czym ty mówisz?
Wtedy Min-ju naprawdę była Han Jun-hee,
nie udawała jej.
Skąd ta pewność?
Chcesz w to wierzyć.
Widzę, jak na mnie patrzy.
Widzę to w jej twarzy.
Nie udawała Jun-hee, naprawdę nią była.
W każdym calu
była Han Jun-hee.
Wróciła?
Wujek wydrukował kilka kopii.
Ta jest twoja.
KWON MIN-JU
WYWOŁANIE ZDJĘĆ, KWON MIN-JU
WUJEK WYDRUKOWAŁ KILKA KOPII TA JEST TWOJA
NIECH TA MUZYKA ZABIERZE CIĘ W NAJSZCZĘŚLIWSZĄ CHWILĘ
Niestety
niedługo
zamykamy.
Streszczę się.
Dobrze.
ŁZY, SEO JI-WON
To bez wątpienia ty, Min-ju.
Wiedziałem, że to ty.
Miło cię widzieć.
Wiesz,
jak długo czekałem na twój powrót?
27 PŁYT
Kwon Min-ju.
Nie czekasz w sklepie?
Co się stało?
Myślałam, że nie przyjdziesz.
Mówiłem, że będę cię odprowadzał.
Dzięki.
Chodźmy.
Pamiętasz, gdy byliśmy tu pierwszy raz?
Jasne.
Wybiegłam wtedy z domu.
Na pocieszenie zdradziłeś mi sekret,
że wyjeżdżasz do Ameryki.
Dlaczego pytasz?
Czy ty coś…
przede mną ukrywasz?
Co?
Nie. Nic.
Dlaczego pytasz?
Gdy pierwszy raz byłem tu z Han Jun-hee…
nie mówiłem o Ameryce.
Będąc Jun-hee, wiedziałabyś, o czym rozmawialiśmy po twoim wypadku.
Wtedy opowiedziała mi swój sen.
We śnie była Han Jun-hee.
Miała chłopaka,
którego kochała, Koo Yeon-juna.
Nie to powinnaś powiedzieć?
Min-ju, powiedz Si-heonowi prawdę,
nim będzie za późno.
Jeszcze nie jest za późno.
Powiesz mu, prawda?
Proszę, bądź szczera.
Teraz
nie jesteś Jun-hee, prawda?
Znów jesteś Kwon Min-ju.
Jasne, że jestem Jun-hee.
Mówiłam ci to wiele razy,
odkąd obudziłam się w szpitalu.
Mówiłaś też, co Min-ju powiedziała, nim się obudziła.
Ach to?
Nie wspominałam o tym?
Gdy weszłam do ciała Kwon Min-ju,
moja i jej pamięć zlały się w jedno.
Myślałam, że to moje wspomnienia.
Odwróć.
Widziałem,
jak piszesz u fotografa.
Myślałem, że się pomyliłem
i sprawdziłem pismo na kasecie.
Jak wytłumaczysz inne pismo?
Jeśli jesteś Jun-hee,
nie powinno być takie samo?
Min-ju, Si-heon się domyślił.
Powiedz mu prawdę.
Możesz mu teraz powiedzieć.
Powiedz mu, że jesteś Kwon Min-ju.
Proszę!
Nie jesteś Jun-hee.
Od wyjścia z mojego pokoju
nie jesteś Han Jun-hee, tylko Kwon Min-ju.
Wtedy coś się zmieniło.
Nie odpowiadasz?
Powiedz coś.
Czemu ją udawałaś?
Kwon Min-ju, powiedz mu. Szybko!
Że napastnikiem był Oh Chan-yeong
w ciele Oh Chan-huiego
i co Oh Chan-yeong zrobi w przyszłości.
Szybko, powiedz mu!
Przestań!
Przestań.
Jeśli…
powiem ci prawdę,
co będzie potem?
Jeśli powiem ci,
że Han Jun-hee odeszła
i może nigdy nie wrócić,
to nadal będziesz…
Będziesz dla mnie miły?
Będziesz się uśmiechał,
rozmawiał ze mną
i nadal mnie lubił?
Min-ju.
Zapomnij.
Wiem, co powiesz,
więc nie musisz odpowiadać.
Min-ju.
Powiedz mi jedno.
Czy Jun-hee…
może kiedyś wrócić?
Bo jeśli nie…
to co mam zrobić,
żeby znów się z nią spotkać?
Skąd mam to wiedzieć?
Wierzysz, że Han Jun-hee z 2023 roku
weszła w moje ciało?
Wiesz, że wszystko zmyśliłam.
Nie byłeś mną zainteresowany,
więc wymyśliłam Han Jun-hee w nadziei,
że ci się spodobam
i ją udawałam.
O nie.
Nie rób tego, Min-ju.
Min-ju.
Czemu to robisz?
Pełna życia i urocza Jun-hee z 2023 roku
i Koo Yeon-jun, jej chłopak,
o którym nie umie zapomnieć,
to wszystko bzdury, które wymyśliłam.
Więc nawet jeśli zginiesz,
już nigdy nie zobaczysz Jun-hee.
Naprawdę wymyśliłaś
Han Jun-hee?
Tak.
Więc już nigdy nie zobaczę
Jun-hee?
Nie.
Bo wszystko od początku było kłamstwem.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska