- Al die toeschouwers leiden me af. - Geen zorgen, ze zijn hier niet voor jou.
- Hé, kom je spelen of pronken? - Sommige mensen kunnen beide.
- Wat staren jij en Andreu nou? - Geen idee. We hebben niet eens gezoend.
- Nog niet. - Ik zou geen bezwaar hebben. Wat 'n stuk.
Dus je flirt met de crush van je zus?
Vind jij Andreu leuk?
- Nee. - Toe.
- Ze is geobsedeerd. - Ik vind hem niet leuk.
- Vind je Andreu leuk? - Nee. Hou alsjeblieft op.
Waarom wist ik dat niet?
- Weet hij het al? - Er valt niks te weten.
Kunnen we nou spelen?
Wil je spelen?
- Ja. - Oké. Maar als ik win...
...vraag ik Andreu voor het bal. Aangezien het jou niks boeit.
Lekker.
- Hup, Mariona. Je kunt het. - Kom op.
Hup, Mariona.
Hup, Julia.
Het lijkt erop dat Andreu van mij is.
Mijn god, wat gebeurt hier? Schat, die twee heren richten hun pistool op ons.
Dat zie ik, mam. Ik heb ogen.
Ik wil jullie onderonsje niet onderbreken, maar het is zover.
Oké, mag ik Tony nog één keer spreken? Mogen we geen laatste verzoek doen?
Wat flik jij nou?
Ze heeft gelijk.
M'n oom Frank mocht nog een sigaar roken voor hij werd geëlektrocuteerd.
Ben je helemaal gek geworden? Wil je de baas soms kwaad hebben?
En wil je niet naar huis? Je moeder opzoeken?
Ik doe het niet. Leer er maar mee leven.
Dit is je geluksdag.
Is het gelukt?
Gala, wat een verrassing.
Hé, luister. Ik heb een idee. Laten we een deal sluiten.
Dat zei Fred ook. En kijk wat dat heeft opgeleverd.
Oké, ik heb niet het hele bedrag dat Fred je verschuldigd is...
...maar ik kan je in delen betalen.
Mijn familie heeft een wijngaard hier in La Muga.
- Dus? - We maken heel bijzondere wijn.
In New York zou die zo over de toonbank vliegen.
- Je verveelt me. - Nee, oké. Luister.
Ik ken een vrouw, Edna, en ze komt hierheen omdat ze alle wijn wil kopen.
- Weet je hoeveel dat oplevert? - Nee. Vertel.
Een half miljoen.
En die andere 14,5 miljoen dan?
Ik kan die schuld alleen in termijnen afbetalen.
Over een paar dagen kan ik je een half miljoen geven.
Als je ons nu vermoordt, krijg je niks. Dus het is aan jou.
We doen het als volgt.
Ik wil 't half miljoen als eerste termijn. Je hebt drie dagen.
En mijn mannen blijven bij je om een oogje in het zeil te houden.
En ik kan je vertellen: als je iets stoms doet, ga je eraan.
Jullie allemaal. Begrepen?
Begrepen.
- Gaat het? - Natuurlijk niet. Een deal met Tony?
- Ze wilden ons vermoorden. - Kom nou.
Dat doen ze toch wel, zodra ze zien dat die wijnmakerij niet van jou is.
Het is Andreu.
- Altijd een goeie timing. - Serieus? Die agent weer.
Wat nu?
- We moeten hem waarschuwen. - Nee, dat is te gevaarlijk. Niks zeggen.
Ik ga stoppen.
- Ik handel dit wel af. - Nee. Niet doen. Laat mij maar.
Schiet alsjeblieft niemand neer.
Niks doms doen.
- Ik bel je al de hele dag. - O ja? Het was me het dagje wel.
- Waar hebben jullie drieën gezeten? - Wie zijn dat?
- Familie. - Ja. Dat is mijn oom Hank. En mijn neef...
Kevin.
Je moeder heeft geen familie in Amerika en van je vaders kant...
Nee. Van Freds kant. M'n man. Ze komen uit Milwaukee.
Ze zijn hier omdat ze gek op me zijn.
- Prachtig land. Ja? Olé. - Ja, olé.
Het is hier prachtig, maar je reed te hard. Ja? Papieren, graag.
- Rijbewijs en kentekenbewijs. - Ja. Nou, dat hebben we wel, toch, Kevin?
Waarom pak je dat rijbewijs en kentekenbewijs niet voor hem?
Serieus?
Wacht. Ze dachten nog in mijlen, niet in kilometers.
Dat kan zijn, maar ze reden 60 op een lokale weg.
Oké, genoeg nu. Quintanilla. Rustig aan een beetje.
Ze zijn tenslotte familie.
- En? Heb je het dorp gezien? - Ja. Dorp.
- Ja. - Nog niet.
We zijn op weg naar de wijnmakerij voor een tour, want ze zijn dol op wijn.
- Geweldig. - Ja. Wijn.
Schitterend, toch? Wacht tot je het vanbinnen ziet.
Daar wilde ik je over spreken.
- We hebben een probleempje. - Een probleem? Wat voor probleem?
Heb je wijn verknoeid? En we hebben hier zo hard voor gewerkt.
De schade is te overzien. Maar niet dankzij jou.
Het was een ongeluk. We hebben keihard gewerkt.
- Een ongeluk? - Eigenlijk is dit jouw schuld.
- Ik was er niet eens. - Precies.
Je geeft bevelen en verdwijnt. Waar was je?
- Amat. - Ja?
Telefoon.
Nou, de koningin is gearriveerd. Ga je schamen.
- Je kunt beter voorgoed weggaan. - Toe dan. Hoe sneller, hoe beter.
Dag.
- Nee, nee en nog eens nee. Ik ga niet. - Lijkt me wel.
Dit is onze coöperatie en we hebben het gehad met je.
Het spijt me van wat er gebeurd is en ik begrijp dat jullie moe zijn.
Maar als we die wijn willen verkopen, moeten we dit oplossen.
Wil je werken?
Prima.
Wij gaan naar huis.
En jij kunt de pot op. Kom mee.
Nu zijn we de lul.
Hé, waar gaan jullie heen?
Dat zei m'n oma ook altijd. Zeiden ze nou dat je de pot op kunt?
Hè, zij? Nee, joh.
Nee, ze zijn hier gewoon temperamentvol. Zo zeggen we elkaar gedag.
Je kunt de pot op.
Tot morgen. Zie je wel? Ze snapt 'm.
Dame, dit is duidelijk een staking.
We houden je in de smiezen. Dag en nacht. Duidelijk?
Ja. Duidelijk.
Waar is iedereen?
- Het land is van hen. - Dat weet ik.
Ik weet dat ze belangrijk zijn. Maar dit is ook belangrijk voor mij.
- Helaas nemen ze niks van me aan. - Bedenk maar wat, want dat was Edna.
Ze komt eerder. Ze is hier over drie dagen.
- Nee. Dit was het. Ik kan het schudden. - Wat doen zij nog hier?
Sorry, we gaan sluiten.
Nou, ons hotel is nogal ver weg...
...en Gala heeft ons een slaapplek aangeboden.
Te veel wijn. Ze kunnen niks hebben.
Vergeet het maar.
- Eén nacht maar. - Vergeet het.
Geen vijfsterrenresort, maar...
...het is iets.
Wacht. Is er maar één bed?
- Ja. Jij slaapt op de grond. - Zie ik eruit als een kip? Nee. We loten.
- Gekke relatie hebben ze. - Dat heb je in elke familie.
Hé, je hond doet niks, toch?
- Dat hangt ervan af. Kom. - Waarvan?
Hé. We houden je in de smiezen.
En als die wout weer opduikt, rekenen we met 'm af.
- En met afrekenen, bedoel ik... - Ja. Ik snap 'm.
Vertel je nou wat er aan de hand is?
Amat, ik heb zo'n rotdag gehad. Ik wil naar bed zodat die voorbij is.
Ik weet dat je kwaad bent, maar praten trek ik nu niet.
Mag ik iets zeggen?
Weet je, je bent m'n leven binnengevallen als een stoomwals.
Je wurmde je m'n huis en de wijnmakerij in en zette alles op z'n kop.
Maar ik vertrouwde je. Want je bent hier goed in en verbeterde onze wijn.
Maar toen was het tijd om te werken, en weg was je.
Ik maakte me zorgen dat je iets was overkomen.
Dan neem je twee vreemde mannen mee die duidelijk geen familie zijn.
Dankzij jou valt de coöperatie uiteen en we hebben die vrouwen hard nodig.
Je geeft alleen om jezelf. Dus, ja. Ik ben kwaad op je, Gala.
- Was je bezorgd? - Ja.
Een beetje.
Heb je niks gehoord van wat ik zei?
Wil je dat ik je vertrouw?
Vertel dan wie dat zijn.
Ik ga naar bed.
Ik ben al meer dan 24 uur op.
Wat is er aan de hand?
Meen je dat? Vijf uur geleden werden we onder schot gehouden.
En nu worden we in de gaten gehouden.
Is het slim om ze hier te laten slapen?
Kan dat wat stiller? Ik probeer te slapen.
Had ik ze dan op straat moeten zetten? Ze zijn gewapend.
We kunnen de politie bellen en alles uitleggen.
Andreu kan die twee kerels echt niet aan. Ik wil verder niemand in gevaar brengen.
Daarnaast zou Tony gewoon twee nieuwe huurmoordenaars sturen.
Je vader heeft er een zootje van gemaakt.
En ik ben boos en verdrietig, maar we moeten dit zelf oplossen.
Anders houdt dit nooit op.
Ik regel dat geld wel. Echt.
Hoe ga je de vrouwen terughalen?
Nooit gedacht dat ze iemand meer konden haten dan mij.
- Maar jij krijgt alles voor elkaar. - Moet jij niet slapen?
Geen zorgen. Ik praat wel met ze.
We hebben al zat problemen. We hebben een oplossing nodig.
Die ouwe wijven zullen naar je luisteren. Daar zorg ik wel voor.
Ik kan ze overtuigen.
Is dat Nalda?
Mooi.
Hallo?
Oké. Opzij, maak plaats.
Misschien is dit niet het juiste moment.
Mag ik even, alsjeblieft?
M'n dochter wil wat zeggen. Zet jullie boosheid maar even opzij.
- Zie je niet dat we bezig zijn? - We hebben geen zin om haar aan te horen.
- Wegwezen of we behandelen je als kegel. - Ik wist dat dit lastig zou zijn.
- Laat maar. Dit komt later wel. Kom. - Absoluut niet.
Sommige dingen veranderen nooit. Je kunt er nog steeds niks van.
Niet hier staan. Wat doe je?
Voor je opkomen, zoals vroeger, toen je gepest werd.
Dat heb je nooit gedaan.
O nee? Wil je nou dat ze luisteren, of niet?
Je bent duidelijk geen wijn. Je wordt met de jaren slechter.
Waarom versloeg ik jou dan altijd?
Luister, lieverd.
Ik heb in geen 45 jaar bitlles gespeeld...
...maar ik zou je met m'n ogen dicht verslaan.
Tenzij je bang bent, natuurlijk.
Ik? Bang voor jou? Echt niet.
Wat dacht je dan van een potje, zoals in de goeie ouwe tijd?
- Als ik win, luister je naar m'n dochter. - En als je verliest?
Als ik verlies, vertrekken we. En dan zul je me nooit meer terugzien.
Mam, wat? Dat lijkt me geen goed idee.
Afgesproken.
- Is dit jouw idee van helpen? - Heb een beetje vertrouwen.
- Succes, oma. - Succes is voor prutsers.
Met talent heb je geen succes nodig.
Wat is dit?
- Je kwam je probleem toch oplossen? - Doe ik ook. Dit is plan B.
- En dit gaat werken. - Mam, hier.
- Hé. Ik had je gebeld. - Hoi, Montse.
Hé, over onze afspraak gisteravond...
- Sorry, totaal vergeten. - Al goed.
- Laten we vandaag even praten. - Vandaag? Praten?
- Ja, ik moet... - Gaat niet.
Ik heb 't erg druk. Die koper komt binnenkort.
- Juist. - Het wordt een lange dag.
Niet dat ik het niet wil.
- Ja, je bent erg druk. - Sorry.
We praten een andere dag. In alle rust, oké?
Gala. Hoi, Kate. Kan ik je spreken? Het is belangrijk.
Niet nu. Dit is belangrijker.
Ik weet dat je hebt gelogen over die mannen. Ik heb munitie gevonden.
Geen zorgen. Ik heb alles onder controle. Vertrouw me.
Vertrouw mij maar.
Zo mag ik het zien.
Hup, mam. Gooi ze allemaal omver.
Geen zorgen, lieverd. Dit wordt een eitje.
Het is geen bowling. Je moet er één laten staan.
Dat is lastiger.
- Mooi. - Goed gemikt, Julia.
- Hup, Julia. - Hup, oma.
Sorry hoor, er zat een beestje op je.
51E JAARLIJKSE BITLLESTOERNOOI
Kom op, mam.
Dit lukt haar wel. Als ze er één laat staan, wint ze.
Zet 'm op, oma.
Het lijkt erop dat Andreu van mij is.
- Mam, wat was dat? - Ik moest wel. Voor Mariona.
- Ze is verliefd op Andreu. - Waar heb je het over, mam?
Kate.
- Wacht. Luister nou. - Hoeven we niet.
- Jawel. Dit... - Niet. Wij hebben gewonnen.
We hadden een deal, en je moeder zei...
Kunnen we niet gewoon praten als volwassenen?
Helaas pindakaas.
Je kunt die wijn vergeten. Je hebt verloren, meid.
Nee, die weddenschap was m'n moeders idee, niet dat van mij. Vraag maar.
Waar is oma?
Hé, zoek je Julia?
- Heb je haar gezien? - Ze liep het dorp uit. Is er iets?
Ze raakt soms gedesoriënteerd. Dan weet ze niet waar ze is.
- Als haar iets overkomt... - Ze is jouw moeder. Ze redt zich wel.
Ik ga naar huis. Misschien is ze daar. Laat Andreu het ook weten.
Hebben jullie Julia gezien?
- Zal ik je vergezellen, meisje? - Oké.
Tijdens de mis noem ik iedereen mijn kinderen.
Maar ik zou jou graag echt mijn dochter noemen.
- Je moeder heeft vast vertelt... - Ja, klopt.
Instappen. Dit is sneller.
- Gala, nu we hier met z'n drietjes zijn... - Ik weet het.
Ik heb mijn hele leven geloofd dat mijn vader dood is.
Nu kan het ineens een van jullie beiden zijn.
Ik wil jullie graag beter leren kennen, maar eerst... wil ik mijn moeder vinden.
- Mariona. - Waar ga jij heen?
M'n moeder is verdwenen.
Dat zou niet de eerste keer zijn.
Ze heeft geheugenproblemen en is soms in de war.
Ze is ziek. Ze heeft dementie.
Je moeder was altijd al speciaal.
Als ze gestrest was, verdween ze gewoon.
We wisten nooit waar ze uithing, maar we maakten er ook geen drama van.
Ik weet misschien waar ze is.
Ik ga mee.
Ik dacht dat je boos was. Op Julia, en ook op mij.
Stap uit.
Weet Maggie wat haar vader doet?
Ik ben haar vriendin en haar vader wil ons vermoorden.
- Laten we zeggen dat-ie je niet mocht. - Wat?
- Hou je mond nou eens. - Wat? Het is toch zo?
- Tony stond nooit achter die relatie. - Houd het zakelijk.
Hé. Zet Maggie maar uit je hoofd, snoes. Je ziet haar vast niet meer.
En wiens kant denk je dat ze zou kiezen?
Mijn hemel.
Je hebt er wel een puinhoop van gemaakt. Het hele dorp zoekt je.
Echt waar?
Ik wilde gewoon alleen zijn.
Ik heb iets voor je achtergehouden.
Iets vreselijks.
Je zal me haten als ik het vertel.
Ik weet dat je Andreu leuk vindt.
Ik liet je winnen met bitlles, zodat je met hem naar het bal kon.
Heb je me laten winnen?
Ja. Je bent zo verlegen.
Ik moest je een zetje geven, anders zou er nooit wat gebeuren.
Ik ben één keer met 'm naar bed geweest.
Ik voel me vreselijk, Mariona. Ik krijg geen hap meer door m'n keel.
Maar...
...het was maar één keertje. Het betekende niks.
En het ergste is dat je me nooit meer wilt zien.
Julia, je was niet bepaald een heilige.
Maar ik net zomin.
- Ja, maar... - Niks maar.
Je bent zo koppig als een ezel. En een losbol.
En ik word gek van je.
Maar je bent wel m'n zus.
Hé, wat doe jij hier?
Dus dit is waar je je altijd schuilhield.
Je geheime verstopplek.
- Wie heeft je dat verteld? - Gala.
Gala, lieverd.
Gala, ik kan jou ook niks vertellen.
- Je bept alles door. - Ik hou ook van jou, mam.
Luister.
We hadden een weddenschap. Wat had je voor belangrijks te zeggen?
Maar...
Wees je er wel van bewust dat het geen makkelijk publiek is.
Je hebt me toch ingemaakt met bitlles?
Kom nou. Je onthoudt ook nooit wat.
Mag ik even?
- Laten we proosten. - Ik wil iets zeggen.
- Pardon. - Ze luisteren niet, hè? Laat mij maar.
Hé, niemand vertrekt voordat er naar haar geluisterd is, ja?
- Waarom zouden we? Jij hebt gewonnen. - Ze heeft goede ideeën en kan ons helpen.
En ze horen net als wij bij dit dorp.
Ze zijn familie.
Kom hier. Hier.
Het spijt me.
Dat ik zomaar binnenviel als een...
...stoomwals.
Jullie wijn was de smerigste die ik ooit had geproefd.
Nee. Maar hij had potentie.
Toen ontmoette ik jullie in de wijnmakerij.
Ik realiseerde me dat jullie iets heel bijzonders hebben.
Iets wat niemand heeft.
Dat zijn jullie zelf.
Jullie zijn het hart van de wijnmakerij.
Jullie maken de wijn uniek.
Ik wil dat aan Edna en aan de hele wereld laten weten.
Daarom heb ik mijn dochter...
...om hulp gevraagd.
Om iedereen te laten zien...
...dat er geen enkele andere wijn wordt gemaakt...
...met de liefde van Ramona...
...of de passie van Nalda.
Of alle moeite van Úrsula.
Jullie zijn sterk.
Vechters.
Een beetje koppig.
Jullie weten wat je wilt...
...en ik zou graag wat meer zoals jullie zijn.
Ik hoop dat jullie me willen vergeven.
Zodat ik samen met jullie kan blijven werken. Aan jullie zijde.
Ik wil dat de hele wereld van deze bijzondere wijn afweet.
De enige wijn van het land van de vrouwen.
Wat vinden jullie ervan?
- Ze heeft je jonger getekend. - Och, kom.
- Julia, gaat het? - O, god. Dit had ik net nodig.
- Ik dacht dat je iets stoms had gedaan. - Ik heb voor je gebeden.
Het gaat prima met me. Beter dan met jullie, dat zie je zo.
- Wat? - Ik slaap amper meer sinds je komst.
Thuis ben ik niet meer welkom. En nou kan die paap ook Gala's vader zijn.
- Hoezo 'paap'? - Val me niet in de rede, Vader.
Nou, ik weet dat je het niet helemaal zeker meer weet omdat...
Nou ja, nu snap ik het. Omdat je geheugen je in de steek laat.
En ik heb het halve dorp afgewerkt. Dat heeft er ook mee te maken.
We willen je niet belasten, maar we moeten weten wie de vader is.
Julia, ik ben gestopt als priester. Ik ga door een enorme geloofscrisis.
- Wat wil je dat ik doe? Loten? - Nee, dat is niet nodig.
We laten een vaderschapstest doen.
Ze willen speeksel, maar we kunnen niet zomaar onze vingers in haar mond stoppen.
Natuurlijk niet. Ik heb stiekem een haar van Gala gepakt...
...en een vriend van 't lab in Barcelona doet een DNA-test.
Misschien weten we dan eindelijk wie de vader is.
- Mam, we gaan. Tijd om te rusten. - Ja.
- Bedankt voor alles. - Graag gedaan, meisje.
- Kate, help oma eens. - Nee. Ik ben niet kreupel.
- Hou op, zeg. - We moeten praten.
Goed.
- Hoi. - Kate, jezusmina.
- Ik was doodongerust. Is alles in orde? - We zijn bijna vermoord.
Wat? Waar heb je het over?
We zijn hier omdat mijn vader geld van jouw vader heeft geleend.
- En nu wordt hij vermist. - Wat een nonsens.
En je pa heeft twee huurmoordenaars gestuurd.
Kate, wat klets je nou? Je belt me en verkondigt van alles over m'n vader.
- Wat wil je dat ik zeg? - Niks. Zeg maar niks.
Het beste.
- Wat doen jullie? Gaat het? - Ja.
Fijn zo zonder pistool tegen ons hoofd. Weer eens wat anders.
Deze is van jou. Ik wilde even bellen.
Je had gelijk, mam.
Maggie is niet wie ik dacht.
Wat erg voor je.
- Ik weet hoeveel pijn dat doet. - Nou.
Onze relatie stelde duidelijk niks voor. Dat is over.
Kop op. Je hebt ons nog.
Het vrijgezellenleven is heerlijk.
Ik weet dat het een paar zware dagen waren.
En ik weet wat jullie gaan zeggen. Ik had geen deal moeten sluiten met Tony.
- Mam... - Maar ik moest iets.
- Mam... - Het was niet zo slim...
- ...maar het eerste dat... - Mam, bedankt.
Dat je zo goed voor ons zorgt.
Ik ben blij dat we samen zijn.
Het was een ondraaglijk idee dat ik jullie zou kunnen kwijtraken.
Niet zo dramatisch.
Jullie zijn net als ik. Bikkels. Niet klein te krijgen.
Ze zijn geen familie van Fred.
Maar daar was je vast al achter.
M'n man raakte ergens in verwikkeld en ik wil het oplossen.
Sorry van alle leugens.
Hoe minder je weet, hoe beter. Ik wil je hierbuiten houden.
Ze slapen in mijn huis. Wat voor problemen je ook hebt...
...ik ben erbij betrokken.
- Ik los het wel op. - Kan Andreu niet helpen?
Oké. Geen politie. Duidelijk.
Ik heb een plan.
Als je hulp nodig hebt...
...ben ik er voor je.
Ik laat jullie niks overkomen.
Ik kan wel voor mezelf zorgen.
Dat was me al duidelijk.
Maar bedankt. Het is fijn om te weten...
...dat je je zorgen maakt over me.
Dat doe ik niet.
- O nee? - Nee. Totaal niet.
- Het lijkt alsof je om me geeft. - Welnee. Je werkt me op de zenuwen.
- Insgelijks. - Ik kan je niet uitstaan.
Wie ben jij?
Dat is m'n man.
NAAR DE ROMAN 'LA TIERRA DE LAS MUJERES' VAN S. BARNEDA
Vertaling: Nikki van Leeuwen