Dzień dobry, Quinn.
Wybacz start o czwartej rano.
Brzask to piękna pora.
Ostatni dzień, smutno.
Żal chwyta za serce.
Przepraszam, że się gapię.
Oglądałam jeden twój film na telefonie.
Super grałaś.
Dziękuję.
Na nielegalnym streamingu, sorki.
Ale płynęłam promem.
Nikomu nie powiem.
Dzięki.
Jak wam wiadomo, umarłam...
Zapierdalamy!
Parasol!
Niepokojące.
Ponoć Rzym płonie, ale mamy się nie martwić.
Dzień dobry. Mamy kawę.
Studyjna kawa.
Podziękuję. Jak to możesz pić?
Nie mam smaku. Mówią:
„Prymityw Pat nie ma smaku”.
No nie mam, więc kto się wygłupił?
Fajna pora, piąta rano.
Stary kłopot powrócił.
Kojarzysz „problem kobiet”?
Menopauza?
Mieliśmy go już dawniej.
„Maximum Studios ma problem z postaciami żeńskimi”.
Zamknęliśmy wszystkim usta.
Uciszając, emancypujemy.
Ogłaszamy film: Szwadron sióstr.
Wrzucamy wszystkie kobiety do jednego wora
i koniom lżej.
Wrzucając, emancypujemy.
Kobieta reżyser, osiem aktorek, operatorka.
Grubo.
Jak będzie przeciwieństwo parówiarni?
Picz party.
Naćkaliśmy bab.
PR-owy szał, feministki biją brawo.
Fascynujący proces twórczy.
Ale potem... Nie mówię,
że zołzy się pożarły.
Nie mówisz?
Ale pazurki poszły w ruch.
Shane zamknął projekt
i nagle znów mamy „problem kobiet”.
Wraca jak miesiączka.
I teraz gadają, że nie jesteśmy feministami.
MAXIMUM MA PROBLEM KOBIET
Żmije.
Dlatego tu jesteś.
Potrzebujesz kobiecej ręki.
Przyjrzyj się Tecto.
Podrasuj żeński kontent. Ucisz szum.
Sami faceci. Będzie ciężko.
Twój film, twoja sprawa.
Ale też Shane'a.
A jako ojciec córek popieram Shane'a.
- Oczywiście, jasne. - Dzięki, cycatko.
- Co? - Żart.
Nie mówię tak
na serio, więc mogę żartem.
Zabawne.
Kutafonie.
FRANCZYZA
DZIEŃ 51 ZE 117
SCENA 54: LILIOWA ZJAWA
Ericu, mamy twoje zmarłe żony.
Wybierz którąś.
Wszystkie są świetne.
- Słyszą mnie teraz? - Nie.
Wszystkie fatalne.
Żadnej nie wierzę.
To tylko twarz na nagrobek i ciało trupa.
Poszukasz więcej kandydatek?
Dzięki.
Spisałyście się. Jaz, dzięki.
- Wieczne odpoczywanie. - Tędy.
Idzie Quinn.
Wybitna aktorka przebrana
za kosmiczną mormonkę.
Witam. „Pani Ekspozycja”.
- Cześć, Peter. - Lubię, jak jesteś.
Mogę się rozsiąść i słuchać, jak ględzisz.
Dziś tylko potakuję. Zero dialogów.
Potem mali mądrale w Indiach
dorobią mi grafikę.
Mogę prosić o gumę?
Wybacz,
ale nie wolno ci ruszać szczęką.
Mam nie jeść i nie mówić?
Właśnie. Dziękuję.
Witaj, jedynko.
Mówiłem czwórce, że dziś potakuję.
Patrz. Dobrze?
Skupię się na swoim procesie.
Cisza na planie!
Ostatni dzień. Wreszcie koniec.
Jak wam wiadomo, umarłam wiele świtów temu,
skazana na wieczną wędrówkę
po tunelach w czasoprzestrzeni znanych jako Chrontinuum.
Peter potakuje.
Ale wystarczy zapas resorcjum...
Nominowana do Oscara. Widać.
...przebił się przez chrono-lej
na dalekie rubieże...
Oto ona. Liliowa Zjawa.
Fioletowa jak ludzkie potpourri.
Wszystko w porządku?
Bo czuję, że bogowie się gniewają.
Bierz Erica. Mam zgryz i chętnie to obgadam.
I tak cały dzień. Dasz wiarę?
Potakuję jak żonka na raucie.
Złe wieści.
Krąży opinia, że studio ma problem kobiet.
Pat każe nam to naprawić.
Mamy Liliową Zjawę.
Opisz mi ją.
Strzeż się zasadzki.
To silny, niezależny duch kobiety.
Jaką ma supermoc?
To nie moc, ale jest niezdarna.
A więc mamy nieżywą ciamajdę?
Nie chcę wyjść na nerda,
ale moce zabrał jej Immortus. Nie spalmy jej wątku.
Jak Joanny d'Arc.
Dziewicy na stosie.
Okej, zebranie po zdjęciach.
Liliowa Zjawa ma jutro wymiatać.
Obmyślajcie dla niej moce.
Bryson, chodź.
Przydzielą kobietom supermoce,
zamiast trzymać się faktów.
- Komiksy to fakty? - Adam płacze w przyczepie.
Chętnie dołączę.
Raz mi wyszedł seksizm, w reklamie piwa.
Zawsze chciałem robić feminizm.
- Wiem. - Jak mogłem to przegapić?
Czy mam problem z kobietami?
To niedopatrzenie. Pewnie moje.
Może. W sumie tak.
Aleś wyrósł!
Tak, do kadrowania.
Prawdziwy zaszczyt.
„Ciężka jest głowa, która dźwiga głowę”.
Żona ma szczęście.
Wysoki, dwójustny... Dwuustny.
Pójdę po winogrona.
Oj, brałabym.
Fajny byłby z niego małż.
Słuchaj, wszystko gra.
Ogólnie jest okej,
ale chyba mam efekty uboczne
hormonów wzrostu.
Suplementów? Bo wiemy tylko o nich.
Nie, hormonów wzrostu.
Jasne.
Moja szczęka i twarz
rosną.
Aż mnie beanie uciska.
Patrz.
Co się dzieje?
Widziałeś zdjęcia z planu Centurios 2?
TYLKO DLA ZWIERZĄT
Zobacz te kaptury.
Oklepałbym tyłek matce za takie.
Ja też.
Ale to Człowiek-Mur.
Ten look to sztos.
Jakby lodówka niosła telewizor.
Jak mezomorfik, ale endomorficzny.
Chwytasz?
Tak jakby.
Mam nowego lekarza. Fajny,
ale zajmuje się też kryptowalutą.
Mówię mu, że się nie skupia.
Pokażesz mi, co bierzesz?
Nowy hormon, Ovitropin.
Facet na siłce ostrzegał, że rosną cyce,
więc doprawiam
lekiem na raka piersi.
Jasne.
Przypominam, że oficjalne wytyczne to awokado i brzuszki.
Ale wczoraj googlowałem po nocy.
Wkręciłem się i mało spałem.
Właściwie wcale. Mogę ci coś pokazać?
Na ciele.
Moje zastrzyki opracowano
do tuczenia zwierząt. A konkretnie owiec.
Pewnie, czemu nie?
Chciałbym, żebyś obejrzał
ten włos.
Krosty to zwykły efekt.
Włos jest biały i sprężysty, nie?
Chyba tak.
Nie sądzisz, że to...
No wiesz.
Wełna?
Nie sądzę.
Ja też nie. Ani trochę.
Nie myślisz, że zamieniasz się w owcę?
Nie. Kurwa, skąd!
- Nie. - Okej.
- Nie. - Lek powoduje też paranoję i lęki.
- Normalne efekty uboczne. - Nie chcę tego brać.
Nie chcę.
Ale muszę, żeby stać się nim.
Jasne.
Wezwę asystenta.
Dostaniesz kroplówkę
i witaminę B. Oczyścimy cię.
Dziękuję.
Zawołaj mnie, gdybyś poczuł chęć
brykania po łąkach.
Że owca...
To żart.
- Jasne. - Nie dziergaj ze mnie swetra.
To nie wełna.
Dobra.
- Jesteś Tecto! - Tecto!
- Wypadniesz super. - Dzięki.
Burza mózgów, start.
Dajemy Zjawie moc mężczyzny.
- Jakiego? - Dowolnego.
Van Damme'a, Snipesa, Sudeikisa, Agassiego?
Zeszyt 219, „Śmierć w Czerwonej Dolinie”.
Przejmuje moc najsilniejszego mężczyzny.
- To ZZK. - ZZK?
Zgodne z kanonem.
- Sorki za spóźnienie. - Nuda.
Uczyła się języków,
całując ludzi.
- Nie. - Gadanie z końmi?
Każdy może do nich gadać.
Konie by rozumiały.
Dajmy jej jakiś dynks czy pipsztyk.
To złe pomysły.
A to?
Gada z końmi, nie do koni.
Zrozumiałam.
Kij Maksymalnej Potencji.
- Dobre. - Nie.
To kij Profesora Potona.
Ale dobry. Maksymalna Potencja.
- Czyli? - Wymyślcie.
- Pewnie. - To fikcja.
Jak Biblia.
Dajmy apostołowi supermoc.
Jezus wyjdzie na hipisa,
a jego uczeń
pokona szatana mieczem świetlnym.
Młodzi by docenili.
Co robi ten kij?
Zatrzymuje czas.
Ziew. Co jeszcze?
Niech ma moc atomówki.
Tysiąca atomówek.
Potężna kobieta.
- I gada po końsku. - Spasuj.
Fani się oburzą.
Pamiętacie, jak daliśmy Gayle Force
naszyjnik grawitacji?
Opublikowali jej kalendarz i zakłócili koniec roku jej bratanicy.
Potworne. Taka okazja.
- Bryson? - Chcę
w imieniu wszystkich dziewczynek podziękować
- za ten kij. - Drobiazg.
Cieszę się z kija, bo kobiety są ważne.
Prawdziwy feminista.
Jak się nazywa ta pisarka, co napisała tę sztukę o kobietach?
Amy Baker? Annie Herzog?
Ściągnijcie ją.
Liliowa Zjawa dostanie kij.
Kręcimy nową wersję.
Wymiotłam. Co jeszcze naprawić?
Kij Maksymalnej Potencji.
Ekstra.
Maksymalnej? Czy wy się słyszycie?
Liliowa Zjawa zostaje najmocarniejszą istotą w kosmosie?
Czy wyście poszaleli?
Noż kurwa mać.
Świetna robota. Dan, porozmawiamy?
Sorki, że mam łeb.
Pilnujmy hierarchii przed ekipą.
Hierarchii?
Jak zaczniesz zmieniać, posypie się scenariusz.
Eric się zakałapućka i jesteśmy w czarnej dupie.
- To tylko kij. - Stracimy czas,
koncepcję, a ja sen i włosy.
Powiem prywatnie.
Muszę to dokończyć,
zgarnąć hajs i spadać.
Robić prawdziwe, autorskie kino, a nie tandetne franczyzy.
- Już rozumiem. - No.
To kolejna akcja typu „Ziewak”.
- Co ty pierdolisz? - Owszem, to Ziewak.
To było siedem lat temu!
Spoko, wyżyłuj nas. Wciśnij nam kobietę
i wybij się jak na trampolinie.
- Dzięki. - Nawzajem.
Hierarchia.
Uważaj.
Eric właśnie zbił szklany sufit.
I nikt nie każe wam sprzątać.
- Postęp. - Z kim rozmawiać o tantiemach?
Quinn skończyła, oskrobują jej czoło.
Czekam z kwiatami od Shane'a.
Wolność!
Kwiaty od Shane'a.
- Brawo, nasza gwiazdo! - Nie trzeba.
To była sama radość.
Masz czerwone czoło.
Od kleju. Bardzo mocny.
Dla mocnej babki.
- Ta twarz płonie. - Tak.
Dziękuję i do widzenia.
Musisz jutro wrócić.
- Co? - Quinn.
To bardzo ważne dla mnie jako kobiety,
by cię wzmocnić. Dosłownie. Dać ci więcej mocy.
- Nowa scena. - I wielki kij.
Leci tu dramaturżka. Anne Herzog.
Będzie klasa.
To wspaniale.
Chociaż nie chciałam robić zamieszania,
bo fani mnie nie kochają.
Pamiętacie mój żart z Thunderona?
Nie spodobał się.
Było nieprzyjemnie.
Fanatyków jest coraz mniej. Prawda, Bryson?
Góra 30 000.
Cóż.
„Gdyby Quinn Walker wpadła pod autobus, nie uroniłbym łzy”.
Wiesz, czyj to tweet?
Pryszczatego piwniczaka?
Pediatry mojej córki.
I takich ludzi trzeba przekonać.
Spróbujmy. Nowa scena, ty skopiesz tyłki.
Shane by to docenił.
Obowiązuje mnie kontrakt, więc do jutra.
Dobranoc.
Quinn.
Jednak nie kończysz,
więc zabieram kwiaty. Jutro ci je oddam.
Jestem sojusznikiem.
Hollywood.
Cztery dni i jestem współscenarzystką.
Nie jesteś.
Wystrzelę na szczyt.
Jak w Saltburn.
Będę tańczyć po studiu z gołym fiutem.
Dzień dobry.
Zaraz kręcimy.
To zły moment? Wrócić później?
Nie, nie. Często to robię, wchodźcie.
Chronię tak makijaż.
Kiedy chcę popłakać, czyli codziennie,
odchylam krzesło, żeby łzy ciekły w bok.
Widzicie?
- Fakt, nie rozmazuje się. - Tak.
Płynie i już.
Świetny system.
Rynna dla łez.
Dobra.
Ostatni dzień. Naprawdę.
- Dziękuję. - I my dziękujemy.
Już idę.
Na razie.
Materiały.
Nowe strony dla Potakiwacza.
Quinn jest w kruchym stanie,
więc proszę o delikatność.
Eric. Kolejne martwe żony.
Pora kogoś wybrać.
O rety.
Popatrzę na was,
jak emanujecie siłą.
Ale nie za długo,
żeby nie wyszło dziwnie.
To tylko zdjęcie na grób.
Wybieram wszystkie.
Gratuluję, umarłyście.
Za mną.
Skąd Tecto wziął pięć identycznych martwych żon?
Chyba miałem mikroudar.
Wybierz jedną i zwolnij resztę.
Okej. Adam!
Już nie obrastasz wełenką?
Czuję się lepiej.
Wybacz tamto. Dureń ze mnie.
Paranoja mnie trzyma.
Wrócisz do formy.
Daj z siebie wszystko.
- Przepraszam. - A to co?
Kij Maksymalnej Potencji. Mocarny.
Aż trudno uwierzyć.
No, duży jest.
Wręcz przytłaczający.
Dziękuję.
Ale słabszy od mojej rękawicy?
Niekoniecznie. Kto wie?
Dlaczego nie mogę czytać?
Jestem taka dumna.
Witamy znów Quinn, naszą Liliową Zjawę.
Dziękuję, że tu jesteś.
Scena. Ustawienie to samo, nowy element.
Quinn trzyma kij, Peter się kuli.
Słucham? Mam się kulić?
Ustaw się i zaczniemy od Quinn.
Dobrze. Akcja.
Cisza! Albo ześlę cię
do Jaskiń Kragnora.
Nie.
I co?
Ty się kulisz.
Miałem potakiwać.
Ale się kulisz.
Między jednym a drugim
jest sto milionów mil.
To wszystko zmienia.
Bo wszystko zmieniamy. Dla kobiet i dla świata.
Przepraszam, jeśli zawadzę.
- Jestem przerażona. - Nie.
- Nie przejmuj się. - Co?
Mogę zobaczyć?
- Weź. - Dziękuję.
Kryształ? Prawdziwy metal?
Mazeł tow. Podobno naprawiłaś seksizm.
Pobiłaś go lśniącym kijem.
Owszem, Pat. Tak było.
Czemu na to nie wpadłem?
Dać babie błyskotkę.
Pomysł na slogan.
„Dżagi i lagi”. Marketing ogarnie.
- Dobra, dalej. - Tak!
- Kręćmy! - Peter, zostaw nos.
Pędź do Adama. No już.
Ma mnie pędzić? Co powiedziałeś?
Powtórzysz?
- Co? - Ma mnie pędzić?
Jak owcę?
- Co? - Jak owcę?
Chwila. To kij pasterski?
Przepraszam, to jakiś żart?
Czy ty trzymasz kij pasterski?
Robicie sobie jaja?
Jasne, kumam.
Ale nie jestem owcą.
Pośmiejmy się z faceta, który wcale nie zamienia się w owcę.
Przepraszam, ale nie mogę poczuć skulenia.
- Próbowałem. - Czekaj!
Nie!
Zaraz wracam.
Co się dzieje? Mów.
Gdzie jest Anita?
Co jest?
Bo drama jak z babami.
Nie chcę mięsplikować.
- Chyba „męsplikować”. - Nie sądzę.
Shane chce, żeby sześć celebrytek wiedziało,
że nie jest mizoginem.
Dawać mi tę scenę z kobitą.
Chciałbym pomóc, ale przestrzegam hierarchii.
Pięć minut przerwy!
Przerwa!
Nie mogę odłożyć.
Adam?
Potrzebuję chwili.
Anita? Jest tu Anita?
Meg, agentka Adama. Z prawnikami.
Nie ta Janet Jackson.
Dzień dobry.
Odzywamy się,
żeby zabezpieczyć interes klienta w kwestii
jego supermocy.
Chodzi o kij?
Żądamy, jakkolwiek to zabrzmi,
gwarantowanej odporności naszego klienta
na Kij Maksymalnej Potencji.
Nie wchodząc w detale,
Adam ma już Młot i Rękawicę Trzęsień Ziemi.
Wiem. Nie wierzę, że to mówię,
ale Młot jest niewidzialny.
A kije są fajniejsze od rękawic.
Mamy poważny problem.
Potrzebuję tego kija. Co proponujesz?
Może Adam też dostanie kij.
Albo dwa.
Młot Potencji.
Wielki hełm.
Większe mięśnie.
Na jego mięśniach.
Wielki Peter Fairchild skulony jak srający pies?
- Jak oni mogą? - Anita?
Doceniam wzmacnianie,
ale jeśli wciśniesz mnie w jeszcze jedno
z tych gówien,
wrócę do domu i zajdę w ciążę.
Zapamiętam. Dziękuję.
Mam owulację!
Spieprzyłam. Nikt nie chce kręcić.
Cała ty.
Liczy się kariera. Po trupach do celu.
A ty znowu o Ziewaku?
Sama to wyciągasz.
Ziewak?
- Żałosne. - Dag, chcesz zajść daleko? To słuchaj.
Pracowaliśmy razem
przy Niejednakowoż.
- Słaby niezal. - Prekursor mumblecore'u.
Zebranie o szóstej rano, ziewnąłem.
Anita ze mnie żartuje i rozbawia producenta.
Wszyscy się śmieją.
„O, Daniel ziewnął, świetny żart”.
I Anita dostaje awans.
Byłam dobra.
I chciał mnie bzyknąć.
Byłaś ze mną.
- Wiedziałam. - Było, minęło.
Nie dla mnie. Nie mogłem się na nic załapać.
Leniwy Dan, Znużony Królewicz,
Śpiący Dan, Ziewak, Dan-span,
Ziewana Mila, Wielkie Spanko.
Przestań.
Przez siedem lat nie przysiadłem w pracy. Przez ciebie.
To dopiero głupie.
I znów.
Ty pierwsza, reszta nieważna.
Pomogę ci. I tobie. Awansować na kolejny poziom.
Cokolwiek to znaczy.
Chcę być producentką wykonawczą.
Mógłbyś reżyserować.
Seriale.
Dzięki, dobra wróżko. Co jeszcze dostanę?
- Złote zęby? Dołeczki? - Jestem za.
Pomóż mi z aktorami w scenie z kobietą.
Proszę jako kumpela, żebyś pamiętał, kto tu rządzi.
Wytrychy do aktorów.
Adam bierze sterydy i łatwo się sypie.
Zmniejsz kij, to wyluzuje.
Peter chce mieć wolne, bo kręci reklamę w Libii.
A Quinn cierpi. Chce umrzeć i wrócić do domu.
Ogarnę to.
Może powinniśmy działać razem.
Ja ogarniam górę, ty dół.
Taki duet, mały gang. Ogień i lód.
Wchodzę w to.
Możesz mi ufać.
Ognista.
Lodziarz.
Niesamowita Kozacka Wyjebista Sucz.
Spytam kostiumernię.
Aktorzy na pozycjach. Zaczynamy.
Scena 54, ujęcie 1.
- Dziękuję, Dan. - Robię swoje.
Uwaga.
Akcja.
Oto ja! Liliowa Zjawa! Kobieta o maksymalnej potencji.
Mój kij jest potężny...
Lecz nie bardziej od mej rękawicy.
W istocie.
Stoję tu. W pełni sił.
Choć umarłam.
I jestem martwa.
Zupełnie martwa.
Śmierć przychodzi niemal po wszystkich.
Cisza! Albo ześlę cię
do Jaskiń Kragnora. A potem...
Przepraszam.
- Stop. - Szkoda.
- Co to było? - Już sprawdzam.
Dobrze się kuliłem?
Mam samolot do Trypolisu.
O raju. Jedzie flagowy film.
Witaj, siostrzana produkcjo!
CENTURIOS 2 POCZĄTEK CHRONTINUUM
Wydają się mili.
Myślę, że się udało. Punkt dla siostrzeństwa!
Tak się cieszę, że kończymy.
Zaraz się rozpłaczę.
Nie. To dwie godziny make-upu.
Przepraszam, moja agentka.
- Dzięki, Anita. - Jasne.
- Halo? - Hej, Quinn.
Jak tam w pracy?
Spoko, już kończę. Ostatnie sceny.
Super. Zła wiadomość.
Wyciekły zdjęcia twojego kija
i fani są na nie.
Dużo złości i wściekłych białych facetów.
Niech zespół przejmie twoje socjale.
Odstaw internet.
Bryson?
Standardowe środki bezpieczeństwa. Bez obaw.
To psy od bomb?
Rutynowa kontrola w związku z pogróżkami.
Mamy najlepsze psy. Węszą za bombami od pokoleń.
I zmień pediatrę.
Ten jest draniem.
Opowiedz o swoich doświadczeniach na planie.
Było to z pewnością pewne doświadczenie.
Możesz to rozwinąć?
Oczywiście.
Zostałam zatrudniona jako aktorka i wykonałam swoje zadanie najlepiej,
jak umiałam.
Mizoginia? Nie.
Nawet nie wiem, jak to się pisze.
To chyba wszystko wyjaśnia.
No i mam fundację. Nazywa się Marzenie Randolpha
i dąży do zaszczepienia wszystkich kobiet.
Pewnie o niej nie słyszałaś, bo nie lubię o niej mówić.
Nie chcę się przechwalać.
Przez co ciężko pozyskać fundusze,
bo naprawdę nikt o niej nie wie.
Z ostatnich danych wynika,
że nie pozyskaliśmy żadnych pieniędzy.
Heidi, jesteś kobietą.
Zaszczepiłbym cię na wszystko.
Nie ma sprawy, zrobiłbym to.
To właśnie Marzenie Randolpha.
Chyba wystarczy?
Mnie tak. Już pójdę.
Możemy wezwać ochroniarza?
Kobiety. Mogłyby tak wiele dokonać.
Napisy: Konrad Szabowicz