Przedstawione sytuacje opisali podczas postępowań sądowych ich uczestnicy.
Twórcy w żaden sposób nie sugerują, iż któraś wersja jest zgodna z prawdą.
Sceny przedstawione w tym odcinku bazują na sprzecznych oświadczeniach
autorstwa Kristine i Michaela Barnettów oraz Natalii Grace.
Rodzina, u której mieszka Natalia, chce przejąć opiekę.
Odzyska status dziecka. Powiedzą, że porzuciliśmy dziecko.
Tu chodzi o należyte postępowanie. Orzeczenie powinno być anulowane.
- Jedź tam. - Teraz?
Byliśmy umówieni na randkę.
Dopóki tego nie załatwisz, nic z tego nie będzie.
Poprzednio...
Jakie były argumenty, by skorygować jej wiek?
Mamy listy od lekarza...
Dokumenty imigracyjne...
Chyba przescrollowałem za daleko.
Nie ma pan przechlapane.
Te zdjęcia chyba nie są dla mnie.
Proszę wstać!
Zamierzamy pozostać opiekunami prawnymi Natalii.
Złożymy apelację.
Żadnej apelacji.
Jako jej matka nie zgadzam się!
Dla kogo są te zdjęcia, skoro nie dla mnie?
Mówisz jak wariat.
Mój Boże, nie mogę... Dłużej nie tego nie wytrzymam.
A zatem co planujesz? Odejdziesz i co zrobisz?
Nie umiesz wstać z łóżka.
Skoro tak uważasz, po co w ogóle jesteś ze mną?
Jeśli ma pan coś na swoją eks, to może pomóc w odzyskaniu praw...
Czyli wiedzieliście, że jest dzieckiem?
Tak, wiedzieliśmy.
On rozumie. Pomoże mi odzyskać synów.
Jeśli wiedziałeś, że Natalia jest dzieckiem,
to też pewnie jesteś winny.
Jeśli zarzuty się potwierdzą, możemy zostać skazani na 75 lat.
Mamy przewagę, bo widzowie uznają ją
za dziwadło.
Musimy podejść do tego zjednoczeni.
Ludzie kochają porządne amerykańskie rodziny.
PORZĄDNA AMERYKAŃSKA RODZINA
Wszystkich zastanawia tylko jedno.
Byłaś dwudziestodwuletnią oszustką
czy ośmiolatką, pozostawioną na pewną śmierć?
Czy to zabawne pytanie?
Nie.
To jakby ktoś postanowił powiedzieć innym,
że nie nazywa się pan dr Phil, tylko dr Will.
A ci ludzie powiedzieliby to kolejnym, i choćby nie wiem, jak pan się starał,
wszyscy wołaliby: „Hej, to dr Will!”.
A zatem...
Miałam osiem lat.
Wiedziałam, że mam osiem lat, tak jak pan wie, że ma pan na imię Phil.
Mówiłaś wszystkim, że masz 22 lata.
Kristine wyszkoliła mnie, bym kłamała,
tak żeby nikt się nie zorientował, że jestem dzieckiem, które mieszka samo.
A co z oskarżeniami Barnettów rodem z horrorów?
Że stałaś u stóp ich łóżka z nożem w ręku?
Oczywiście, że to bzdura!
Zatrułaś kawę Kristine?
Sprzątałam kuchnię, tak jak mi kazała.
Miałam w ręku detergent w spreju, obok stała jej kawa,
a ona zaczęła krzyczeć.
Kristine twierdzi, że popchnęłaś ją na ogrodzenie elektryczne.
Potknęła się i nagle podniosła wrzask, że ją popchnęłam.
Nasz adwokat rozmawiał z rolnikiem, do którego należy to ogrodzenie.
Nie było nawet włączone.
A zatem wszystko to wymyślili.
Dlaczego?
Kiedy Natalia zamieszkała z nami, zdarzało się,
że wpadała w szał, a ja się zastanawiałam,
jak sobie z tym radzić, bo wiedziałam, że została skrzywdzona.
Nie jesteś dla mnie ciężarem, jesteś światełkiem.
Myślę, że dla Kristine adopcja Natalii była projektem,
to kolejne niepełnosprawne dziecko do uratowania.
A kiedy pojawiły się problemy i nie umiała być wzorową mamą,
za którą się uważała, szukała sposobu, by jej się pozbyć.
Postanowiłaś im wytoczyć proces. Co chcesz zyskać w ten sposób?
Kiedyś chodziło o skorygowanie mojego wieku na właściwy
i o to, by rodzice mogli mnie legalnie adoptować.
Oczywiście nadal tego chcę. Ale ta druga kwestia...
żeby być znowu dzieckiem?
Szansa na to przepadła.
Mam 16 lat, już za późno.
A więc czego teraz chcesz?
Sprawiedliwości.
Chcę, by Barnettowie trafili do więzienia.
Na Boga, wyłączcie to.
Spójrzcie, jaka jest wściekła. To przerażające.
Czuję, jak skacze mi ciśnienie.
To mi zaszkodzi.
Dziwne, bo ja się poczułam, jakbym się relaksowała w spa.
Po to mnie tu sprowadziliście? Żeby mnie dręczyć i prowokować?
Terrance, powiedz mojej klientce, co mówiłeś mi przez telefon.
Wiem, że trudno to oglądać, ale przez te trzy lata,
odkąd Natalia udzieliła wywiadu, jej wersja bardziej was obciąża.
Moi ludzie blokują jej zeznania, niektóre z jej vlogów.
W zeszłym tygodniu opublikowała to.
Cześć wszystkim. Moi rodzice i ja założyliśmy zbiórkę na moje operacje.
Przykro mi, że muszę tak żebrać, ale moi lekarze mówią,
że nie cierpiałabym takiego bólu, gdyby Barnettowie
zadbali o mnie, kiedy byłam dzieckiem.
Mniej więcej spodziewamy się, jakie dowody przedstawi prokuratura
na procesie Mike'a, a potem na twoim.
Natalia was nie skrzywdziła, ale wy ją - tak. Boleśnie.
- To bzdury. - Pozwól mu mówić, proszę.
Pomimo dzielących was różnic, świetnie sobie radzicie
w oczach opinii publicznej,
ale teraz staniecie przed sądem.
Mam świetny zespół, ale i tak trudno nam było znaleźć solidnych świadków.
Jeśli Mike będzie miał szczęście,
zarzuty wobec ciebie też zostaną oddalone.
Dlatego mieliśmy nadzieję, że znasz kogoś,
kto mógłby potwierdzić twoją wersję.
Naszą wersję.
To ty wszystko widziałaś.
Jestem pewna, że to przez Mike'a jesteśmy w tej sytuacji.
Prawda?
Nie będę mówić przy niej.
Jen, nie masz nic przeciwko temu, by wyjść na kilka minut?
Właściwie to mam.
Michael, Jen, z całym szacunkiem,
ale to tylko chwila.
Chcemy, by Kristine poczuła się swobodnie.
Chyba potrzebujemy jej pomocy.
Dobrze. Wzięłam ze sobą książkę.
Dziękuję.
Moja mama mówi, że szukam kłopotów i powinnam wyluzować,
ale to oczywiste, że mam obsesję. Chodzi o moje życie.
Jasne, że się na tym skupiasz, ale musisz też jeść, siusiać...
Możesz przestać?
Omal nie wyskoczyłam ze skóry, bo usłyszałam
głos Kristine Barnett dobiegający z ubikacji.
Natalia szpiegowała ją na Facebooku w toalecie.
Nie szpieguję jej.
Udam, że nie słyszałam nic o szpiegowaniu
i przejdę do procesu, który szykujemy.
Oprzemy naszą obronę na dwóch kwestiach.
Po pierwsze, musimy zdyskredytować Natalię.
Przedstawić ją jako socjopatkę.
Po drugie, musimy udowodnić, że byliście życzliwą parą,
która próbowała jak najlepiej wspierać zależną od siebie dorosłą.
Zacznijmy od wieku. Kto może o tym opowiedzieć?
Co z Pierwszą Ścieżką?
Zmieniali daty urodzenia, preparowali dokumenty,
był pozew grupowy.
Oczywiście nasza strategia polega na kwestionowaniu wieku Natalii,
ale to tego nie potwierdza. Kto jeszcze?
Lekarze, oprócz Lawrence'a?
Nie wierzę, że znowu tu jestem.
To dosłownie piekło!
Okej.
Może pomyślmy o kimś,
kto mógłby opowiedzieć o jej zachowaniu, o przemocy.
Ktoś ze szkoły?
LISTA ŚWIADKÓW SZKOŁA
Doktorze Wachter, obrona będzie argumentowała,
że Natalię wyrzucono z powodu jej zachowania.
Tak, słyszałem, jak pani Barnett mówiła, że zabrała Natalię
ze szkoły, bo stanowiła zagrożenie dla dzieci,
że dręczyła je, taranowała swoim balkonikiem, ale to bzdura.
To ślepa uliczka.
Nie zgodzi się, bo ujawniłam, jak traktują niepełnosprawne dzieci.
Natalia była uroczym dzieckiem. Grzeczna, zabawna.
Szerze mówiąc, to jej mama mnie denerwowała.
Zaproponowałam szkolenie z dostępności, ale mnie wyśmiali. Byli wrogo nastawieni.
Była bardzo surowa dla Natalii i złośliwa.
Ale gdy ktoś zwracał jej na to uwagę, wpadała w szał i mówiła,
że działa na rzecz dzieci o specjalnych potrzebach.
A co z mamą z New Jersey?
Miała te same problemy.
MAMA Z N.J.
Przyszła do mnie, przekonując, że Natalia to oszustka,
która kradnie pieniądze na opiekę medyczną.
Powtarzała, że to dokładnie tak, jak w tym filmie, Sierota.
Wierzyła w to pani?
Że jest oszustką? Nie.
- Widziałam ją jako siedmiolatkę. - Nic z tego.
Miałaby tam wejść i powiedzieć:
„Tak, wiedziałam, że jest dorosła, więc podrzuciłam ją innej rodzinie”?
Po prostu skłamie.
Dlaczego pani ją oddała?
Nie byliśmy przygotowani na jej potrzeby.
Myśleliśmy, że postępujemy słusznie, oddając ją rodzinie,
która mogła jej zapewnić lepszą opiekę.
Nigdy sobie tego nie wybaczę.
Szczerze ci opowiedziała
o urodzinach swojego syna i o tym, jak Natalia ukradła im pieniądze, prawda?
To co innego, skarbie.
Ja na ulicy i w sądzie?
Nigdy nie powie prawdy. Ma krew na rękach.
A co ze szpitalem psychiatrycznym?
Jestem pielęgniarką pediatryczną w szpitalu Larue.
Opiekowałam się Natalią, kiedy zmieniono jej wiek.
Obawiałam się, co może się przydarzyć dziecku
na oddziale dla dorosłych w psychiatryku,
ale tak nakazał sąd.
Nie miałam wyboru.
Natalia potrafi wzbudzić w innych współczucie,
zwłaszcza we wrażliwych osobach.
Mike coś o tym wie.
Manipulacja to element socjopatii.
Nie mam pojęcia, skąd ten zarzut socjopatii.
Natalia była radosna, ciekawska, empatyczna...
Pomimo nacisków matki, nie postawiono jej diagnozy.
PSYCHIATRYK
Nikt nie może poświadczyć na naszą korzyść?
Nie bądź śmieszny. Jest wiele takich osób.
A może sąsiedzi?
Musiałam błagać tę kobietę,
żeby nie poszła na policję.
Prosiła mnie o coś do jedzenia albo o telefon.
Chodziła brudna. Myślałam, że to dziwaczka,
ale teraz wszystko już rozumiem.
Byłam wkurzona o to, co zrobiła mojemu wnukowi,
ale okazuje się, że była od niego młodsza.
Czyli to koniec.
Już po mnie.
Szkoda, że nie usmażyłam się na tym ogrodzeniu.
Boże.
To jest o wiele gorsze!
SĄSIADKA
Mam nadzieję, że Natalia ma świadomość, że gdybym wiedziała, co się dzieje,
coś bym zrobiła.
Mam nadzieję, że sprawiedliwości stanie się zadość.
Czy to, że Tally powiedziała jej, że ma 22 lata, nam zaszkodzi?
Kristine mi kazała.
Rozumiem, skarbie.
Pytam, czy sędzia zrozumie.
Powołamy biegłych, którzy potwierdzą przymus,
pod wpływem którego była Natalia.
Czyli czuje się pani pewnie? Nic pani nie spędza snu z powiek?
Ma dobre przeczucia.
Co? Nie powiedziałam tego. Optymizm wywołuje niestrawność.
Chciałabym, żebyśmy mieli jasne wytłumaczenie tego,
dlaczego rzekomo mili ludzie mogli postąpić tak okropnie.
Sprawdziliśmy esemesy, by przekonać się, co o tobie mówili,
ale nic tam nie było.
A sprawdziliście jej Facebook?
Dlaczego?
Kristine żyje Facebookiem, założę się, że używają messengera.
Gabe?
Możemy pozyskać wiadomości Barnettów z Facebooka?
Zostały nam dwa dni.
Tak, i co z tego?
Przepraszam, że musiałaś czekać.
Wbicie ostatniego gwoździa do trumny trwało dłużej, niż sądziłem.
Naprawdę? Czyli słynna Kristine Barnett nie uratowała sytuacji?
Boże, to była męka.
Jakby mnie torturowano i bito na miazgę.
Procesy to pięściarstwo.
Zadajesz cios i obrywasz.
Dlatego chciałbym omówić możliwość zrzucenia prawdziwej bomby,
ostatecznego wyjścia na wypadek, gdyby to było konieczne.
Słuchamy.
Jeśli to nie potoczy się po naszej myśli,
zaproponują nam nietykalność, w zamian za zeznania przeciwko Kristine.
Prokuratura chce dorwać Mike'a, ale ją bardziej.
Naprawdę?
Byłbyś do tego skłonny?
Oczywiście, że tak.
Jest matką moich dzieci.
Których nie pozwala ci zobaczyć!
Mike, nie ma nad czym się zastanawiać.
To dosłownie uratuje cię od więzienia.
Zawsze chciałam pomagać tylu dzieciom, ilu to tylko możliwe.
Jednym z plusów pandemii było to, że uświadomiłam sobie,
że nie jestem niewolnicą geografii i mogę ze swoją Metodą Błysku
wejść na rynek międzynarodowy i sprzedać ją różnym organizacjom.
Wspaniale, pani Barnett. Słyszy mnie pani?
Przepraszam, ale nie. Zawiesiła się pani.
Teraz lepiej?
Chcę powiedzieć, że pani program bardzo nas zainteresował,
ale rada kazała panią sprawdzić
i natrafiono na informację o zarzutach zaniedbania dziecka.
Wow, słyszano o nas nawet w Słowenii?
Cześć. Przepraszam.
Musi pani wiedzieć, że to Kristine była rzeczywistą ofiarą.
To moja przyjaciółka, Val.
Zatrzymałam się u niej podczas tego trudnego okresu.
Cześć. Ona padła ofiarą oszustki,
udającej dziecko, a teraz ta sama osoba szarga jej nazwisko.
Kris, to niewiarygodne.
To prawdziwa tragedia, zwłaszcza że Kristine jest wyjątkowa.
Moja córka Shawn...
Co my przeżyliśmy, gdy ją adoptowaliśmy!
A teraz zaczyna studia na Penn, dzięki Kristine.
Całkiem odmieniła nasze życie.
Wow, to imponujące.
Chętnie napiszę list do waszej rady, jeśli tego wymagacie.
Tak, cudownie. Dziękuję, wkrótce się odezwę.
Nie mogę się doczekać. Niech Bóg ma dzieci w opiece.
Dosłownie spadłaś mi z nieba.
Muszę jakoś ci pomóc, żebyś oddała mi forsę
za tych wszystkich kosztownych prawników.
Żartuję! Wiesz, że chętnie ci pomogę w każdy możliwy sposób. Serio.
Prawnicy mówią,
że jeśli Mike'owi się upiecze, ja też mam szansę.
To świetnie!
Ale świadkowie, których wzywa jego obrona, są...
fatalni.
Zgodziłabyś się zeznawać?
Tak. Oczywiście.
Wiesz, że zawsze jestem skłonna cię wychwalać.
Głównie musiałabyś opowiedzieć o Natalii i o tym, co widziałaś,
że była agresywna, wyrachowana
i stanowiła zagrożenie dla mnie i moim bliskich.
Jasne. Wybacz, tak się zastanawiam...
Nie wiem, czy właściwie widziałam któryś z tych incydentów.
Właśnie opowiadałaś o tym Irenie.
Jasne, ale to ty mi o tym mówiłaś.
Nie mogę w sądzie zeznać, że widziałam coś, czego nie widziałam.
Jak to mówią w serialach? „Sprzeciw! To pomówienie”.
Jasne. Nie chciałabym cię do niczego zmuszać.
Mamy wiadomości z Facebooka. Cholera jasna, trzymajcie się mocno.
Te wiadomości to najbardziej obciążające dowody, jakie widziałem w życiu.
Na początek, oboje określaliście Natalię wiele razy słowem na „k”.
Co to za słowo na „k”?
Choćbyśmy powtarzali, że zależało wam na Natalii,
taki epitet wobec osoby niskorosłej to wyraz uprzedzenia.
To nie fair! Nie wiedziałem, że to obelga. Wiedziałaś?
Moda na te słowa ciągle się zmienia.
Michael, ty także określałeś ją mianem „tego czegoś”,
na przykład: „To coś na pewno robiło loda za żarcie z McDonalda”.
Kristine, nazwałaś ją „skacowaną dziwką na głodzie”.
To nie mogłam być ja.
Kto nie obrażał kogoś, kto traktował go okrutnie?
Ona nas torturowała.
Szczerze mówiąc, to bez znaczenia.
Ale nam o tym nie powiedzieliście, a proces zaczyna się jutro.
To prywatne wiadomości. Byliśmy małżeństwem.
Chodzi o dziecko, więc to nie obowiązuje.
Nie jest dzieckiem!
Według aktu oskarżenia i według Michaela, jest.
Zarzucą wam porzucenie dziecka,
chociaż z punktu widzenia prawa jest dorosła.
Nie mogą tego czytać na rozprawie.
Chyba żartujesz.
Deidra i ja się naradzimy
i postaramy się, by tego nie uwzględniano.
Tymczasem weźcie się w garść.
Poczytajcie to.
Przygotujcie się na to, co druga strona już wie.
A tobie zamówię uber, przyjacielu, bo chyba nie powinieneś prowadzić.
Nie trzeba, podwiozę go.
Możemy przejrzeć to razem.
„Mam nagranie, jak spuszczasz Natalii ostry wpierdol
w salonie, siłą próbując wymusić z niej prawdę”.
Na co ona: „Mam to gdzieś. Dobrze wiesz, że ta karlica to zło”.
Im są gorsi, tym lepiej dla mnie, prawda?
Wiedziałem, że będzie źle, ale poznawanie ich myśli,
zrozumienie, jak cię postrzegali, słowa, którymi cię nazywali...
Przykro mi, że musisz na to patrzeć.
Wielu tak nazywa takich, jak ja.
W każdym razie, jeśli uznasz, że to zbyt wiele,
że nie chcesz być w sądzie, i tak sobie poradzimy. Obiecuję.
Nie jestem już dzieckiem.
Kiedy mówię, że sobie poradzę, to musisz mi zaufać.
Po co pisałeś coś takiego w wiadomości?
Że ją biłaś? Bo to prawda!
Odpisałaś, jakby nic się nie stało, jakbyś była z tego dumna!
Nieważne. Dobrze wiesz, że była zła.
Chciałam tylko chronić swoją rodzinę.
Gdy wyjmujesz to z kontekstu, wychodzę na potwora!
Jeśli przez ciebie pójdę siedzieć...
- Co cię tak bawi? - Nic. Po prostu, ironia losu.
Nie pozwolę, żebyś mi wciskał kit.
Co cię bawi?
Terrance powiedział, że jeśli zostanę uznany za winnego, zaproponują mi
nietykalność w zamian za zeznania.
Podobno prokuratura tak bardzo chce cię dopaść, że są skłonni mnie puścić.
Co zrobisz?
To problem na inny dzień.
Nie chcesz iść do więzienia.
Wolisz być z nową rodziną.
Ale chyba nie chcesz, żebym ja poszła siedzieć?
Jak byś żył z poczuciem, że chłopcy nie mają matki?
Nie wiem.
Jedźmy gdzieś i przejrzyjmy to, tak jak powiedział Terrance.
Może zdołam jakoś pomóc.
Powinno być tu cicho. Chłopcy poszli na nowego Thora.
Dobrze.
A co z kinem?
Nie było biletów.
Co on tu robi?
Proces taty zaczyna się jutro. Mamy kilka kwestii do omówienia.
Świetnie wyglądacie. Ale urośliście!
Pozwól, że pogadam z chłopcami.
Zaczekaj na mnie na górze, drugie drzwi po prawej.
Kupiliście sobie coś do jedzenia?
Nie jesteśmy głodni.
Co ty wyprawiasz?
Mówiłam wam. Pomagam tacie.
Mówiłaś, że cię bił.
Bierze leki, jest nieszkodliwy. Nie musicie z nim rozmawiać.
Co z tego? Nie chcę go widzieć.
Bez dyskusji. Idę na górę.
Mamo, nie. To szaleństwo.
Grajcie dalej.
Zaplanowałaś ich obecność?
Co? Nie, słyszałeś ich. Bilety się wyprzedały.
Widzieli już to trzy razy.
Ja nie...
Nie wiem, czy ci wierzyć, Kris.
Słuchaj... Wszystko gra.
Po prostu...
Musimy pogadać o innych sprawach.
To wszystko jest bardzo dziwne.
Nikt nie chce cię poprzeć.
Ale przecież tego nie wymyśliłaś.
Wymyśliłaś to?
Chyba żartujesz! Nie zwalisz tego na mnie.
Kto zawiózł ją do Larue? Kto załatwił, żeby odpowiadała za siebie?
Na wniosku o zmianę wieku podpisaliśmy się oboje.
Zrobiłem to ze względu na ciebie!
Nie podnoś głosu.
- Kris! - Nie chcę straszyć chłopców.
Zrobiłem to wszystko tylko dlatego,
że ci wierzyłem.
Powiedziałaś, że to prawda, i prosiłaś, żebym to zrobił.
Jeśli to nieprawda, Kris...
Rozumiesz? Jeśli to, co mówiłaś...
Jeśli Natalia nie...
O mój Boże!
Boże. My...
Nie mogę...
Muszę usiąść. Nie mogę...
Kris, mam atak paniki.
Boże, nie mogę oddychać.
Jestem przy tobie. Już dobrze.
Jestem tutaj.
- Czujesz moją rękę? - Tak.
Jestem tutaj.
Już dobrze. Wszystko w porządku.
Wiesz, co myślę?
Nie możesz pozwolić, by ci mieszali w głowie.
Dobrze.
Nie pozwól, by zaprzepaścili tyle dobrego.
Natalia kłamała, była niebezpieczna.
Wiem, że to trudne i że cierpisz,
ale jesteś dobrym facetem.
Jesteś dobrym ojcem.
I dobrym człowiekiem.
Wiesz, dlaczego nasz związek zaczął się psuć?
Bo już mnie nie potrzebowałeś.
Nie, Kris, potrzebowałem cię.
Myślałem, że mnie ignorujesz.
Czułem się tak samotny, że...
Umierałem bez ciebie.
Nigdy nie pogodziłeś się z tym, co się z nią stało.
Obwiniałeś mnie.
Patrzyłeś na mnie zupełnie inaczej.
Zacząłeś postrzegać mnie jako wroga.
Wiem, że tego nie chcesz,
ale mam wrażenie, że znowu to robisz.
Jakbym była kimś strasznym. Skarbie, to był heroizm.
Musieliśmy chronić rodzinę.
A ty temu sprostałeś.
Kiedy cię potrzebowałam, sprostałeś.
Postanowiłeś zamknąć ją w szpitalu i udać się do doktora Lawrence'a.
Tak.
Dzięki temu poczułam, że jestem bezpieczna.
I kochana.
I chyba tego...
próbowałam się trzymać, kiedy...
wysłałam ci te zdjęcia.
Boże, te pieprzone zdjęcia.
Zachowałem je.
Naprawdę?
Tak.
Podobają mi się.
Wiem, co ci się podoba.
Wiesz o tym.
Jesteśmy głodni. Możemy skoczyć po pizzę?
Świetny pomysł.
A może wybierzemy się do Villa Tronco, jak za dawnych, dobrych czasów?
Jacob?
Wes?
Przyłączysz się, tato? Dawno się nie widzieliśmy.
Tak.
- Wes, zjedz jeszcze kawałek. - Nie, dzięki.
Żeby się nie zmarnowało.
Powiedział, że nie chce. Chryste.
Nie odzywaj się tak do mamy.
To Terrance. Zaraz wracam.
- Co tam, stary? - Sprawdź wiadomości.
UKRAINKA, KTÓRA PORZUCIŁA „KARLICĘ”, ZAPRZECZA, ŻE TO SOCJOPATKA,
UDAJĄCA DZIECKO
O mój Boże. Niech to szlag.
Matka przedstawiła dokumenty ze szpitala,
akt urodzenia, wszystko.
Czyli jest naprawdę źle?
To może oznaczać wyrok.
Myślałeś o ugodzie?
W przeciwnej sytuacji, ona by ją przyjęła.
Tak.
Jeśli coś pójdzie nie tak...
zróbmy to.
„To moja córka, która urodziła się 20 lat temu.
Lekarze polecili mi zostawić małą z powodu trudnego stanu zdrowotnego,
bym nie niszczyła sobie życia.
Kazali mi oddać ją natychmiast do sierocińca”.
Chyba nie możemy jej pokazać.
A jak to ukryjemy?
Wiem, że to straszne, ale mówią o tym wszędzie.
Zważywszy na jej obsesję,
może wskoczyć do samolotu i zwiać do Ukrainy.
Nie.
Cześć, skarbie.
Przeczytałam.
To nam pomoże w sprawie.
Powiedziałem Terrance'owi...
że pójdę na ugodę.
Skarbie, bardzo się boję.
Dziś zaczyna się proces
w sprawie niezwykłej sprawy adopcyjnej, która zyskała międzynarodowy rozgłos.
Dzień dobry.
Czytałaś to, mamo?
„CÓRKO, WYBACZ MI”.
Nie czytam kłamstw.
Zbieramy się za pięć minut.
Michaela Barnetta i jego byłą żonę, Kristine,
oskarża się o poważne zaniedbanie
w związku z porzuceniem swojej ośmioletniej córki, Natalii Grace,
która, według nich, była krwiożerczą, dorosłą oszustką.
Z najświeższych wiadomości: biologiczna matka Natalii wyznała,
że urodziła ją w roku 2003,
nie w 1989, jak twierdzą Barnettowie.
To dowód, którego potrzebuje prokuratura, by wykazać, że porzucili Natalię
w mieszkaniu w Westfield, kiedy miała zaledwie osiem lat.
Wszystkie oczy są zwrócone na sąd w Tippecanoe,
gdzie adwokaci obu stron spotkają się na rozprawie wstępnej,
by zdecydować o wykorzystaniu ostatniego dowodu.
Nic ci nie będzie.
Gdzie jest Terrance?
Wysoki sądzie, prokuratura prosi...
Chwileczkę, pani Starbuck.
Gdzie obrońca pozwanego?
- Przepraszam, mój sądzie. - „Wysoki sądzie”.
Słusznie, wysoki sądzie.
Długo się przyglądałem, teraz się bronię.
Mój obrońca, Terrance Kinnard, nigdy się nie spóźnia.
Gdybym mógł...
Czy moglibyśmy zrobić krótką... Jak to się mówi?
- Przerwę. - ...przerwę, zadzwoniłbym do niego.
To ja ogłaszam przerwy w obradach, panie Barnett.
Wysoki sądzie. Panie sędzio Huss, proszę przyjąć moje przeprosiny.
Dwie gumy. Nie do wiary.
Miło cię widzieć, Terrance.
Jak już wspominałam,
w świetle wiadomości na temat biologicznej matki mojej klientki,
prokuratura wnosi o przełożenie rozprawy, by wykonać badanie DNA w Ukrainie.
Przepraszam, wysoki sądzie,
ale cenię sobie nasz wymiar sprawiedliwości, tak jak i pan.
Czuję się urażony w pana imieniu, gdy pani Starbuck wparowuje tutaj
w dniu rozpoczęcia procesu, próbując podstępem wymusić
ponowne określanie wieku panny Barnett.
Panna Barnett składała liczne wnioski o zmianę swojego wieku.
Każdy został odrzucony przed sąd. Podtrzymano orzeczenie,
według którego, była dorosła, gdy Barnettowie wynajęli jej mieszkanie.
Wysoki sądzie, prokuratura ma dowody na to,
że Natalia miała osiem lat, gdy Barnettowie zostawili ją samą.
Powinienem pani podziękować, bo próbując zmienić to orzeczenie,
zmusiła mnie pani do ponownego przejrzenia dokumentów,
i moją uwagę przykuło coś nowego. Tutaj.
Prokuraturze przyznano już prawo do apelacji
od wyroku w sprawie zmiany wieku w 2017 roku, ale z niego nie skorzystano.
Minęło pięć lat, a oni znowu chcą marnować czas sądu,
próbując złożyć apelację.
Przepraszam, ale ten statek opłynął już całą planetę.
Wysoki sądzie, pan Kinnard wie, że grozi mu przegrana, więc próbuje
wykluczyć dowód pod pretekstem błędu technicznego.
Skoro o tym mowa, pani Starbuck
próbuje wykorzystać tabloid,
by przemycić w sądzie kwestię wieku panny Barnett.
Przepraszam, ale kwestia wieku Natalii nie była tu przemycana.
Połowa zarzutów dla Barnettów opiera się na niej!
Dlatego obrona składa wniosek o odrzucenie
fikcyjnych zarzutów, by nie marnować cennego czasu sądu.
Pani Starbuck, czy to prawda, że prokuratura odmówiła
złożenia apelacji od wyroku w sprawie wieku w 2017?
- Tak, ale... - Proszę się wstrzymać.
Wszystko będzie dobrze...
Ten sąd nie ustanowi precedensu w sprawie karnej,
podważającego orzeczenia cywilne, zwłaszcza takie,
które podtrzymano już wiele razy.
Prokuratura miała wystarczającą szansę
złożyć apelację od wyroku w sprawie wieku Natalii w 2017 roku, lecz odmówiła.
Tym samym przyjmuję wniosek obrony o odrzucenie czterech zarzutów,
dotyczących tego, że Natalia była dzieckiem.
Pozostałe cztery zarzuty, które dotyczą osoby zależnej, obowiązują.
Wysoki sądzie, błagam o przemyślenie tego.
Prokuratura ma czas podczas lunchu, by dostosować swoją strategię.
Gdy spotkamy się ponownie, będą obowiązywały następujące zasady.
Po pierwsze: Natalia nie będzie określana mianem dziecka ani dorosłej.
Odwołując się do jej wieku,
można ją nazywać „osobą urodzoną w 1989 roku”.
Słowo „adopcja” i dyskusja na temat jej kształcenia
również są zakazane, bo wiążą się z jej wiekiem.
Zasada numer dwa: temat zmiany wieku Natalii jest zakazany.
„Zasada numer trzy: zważywszy na wiek prawny Natalii,
prawo o przedawnieniu wyklucza postępowanie dotyczące wykroczeń,
które miały miejsce przed rokiem 2014”.
To absurd! Wszystko, co jej zrobili, zdarzyło się przed rokiem 2014.
Dr Young, ortopeda.
Zatrzymajmy. Kwestia chrząstki wzrostu odpada, ale może zeznać,
że nie zapewniono jej balkonika ani butów, co zwiększyło ból.
Dokumenty imigracyjne?
Nie, jej data urodzenia w nich to 2003.
Agent Aguilar z CPS?
Służba Ochrony Dzieci.
Przepraszam, ale co się dzieje? Chodzi o to, że porzucili dziecko.
Czego jeszcze szukamy?
To niepełnosprawna dorosła. Możemy postawić cztery zarzuty.
Powiemy, że mnie bili, prawda?
Znęcanie się nie dotyczy tylko dzieci, mamy wiadomości z Facebooka.
Nie możemy ich wykorzystać.
Dlaczego?
Chroni ich przywilej małżeński.
Wyjątkiem jest wiek dziecka, gdy doszło do przestępstwa.
Ustawiono to.
- Cały ten system. - Cynthio, musisz przestać.
Długo i ciężko pracowaliśmy. Nie odpuścimy.
- To nasza szansa. - Nie.
Okażmy szacunek.
To się źle skończy, skarbie.
Co jeszcze mogę zrobić?
- Pora tam wracać. - Nadal możemy wygrać.
Okej.
Sąd Najwyższy hrabstwa Tippecanoe rozpoczyna obrady w sprawie,
wytoczonej Michaelowi Barnettowi przez stan Indiana.
Nasz los zależy od Pana.
Pamiętaj.
Dobrze.
Proszę oskarżonego o powstanie.
Oskarżony przyznaje się do winy?
Nie, wysoki sądzie.
Panie i panowie ławnicy, z powodu swojej niepełnosprawności,
Natalia Barnett nie była w stanie wykonywać nawet podstawowych czynności.
Nie ma możliwości się sobą zajmować,
a jednak pan Barnett ją porzucił.
Obrona będzie argumentować...
Natalia Barnett być może wygląda inaczej niż wy i ja,
ale jest całkiem samodzielna.
Mój klient nie ponosi winy za trudności, które miała, gdy żyła sama.
Czy Michael Barnett spowodował jej karłowatość?
Nie sądzę.
Doktorze Wachter, opowie nam pan o niepełnosprawności Natalii?
Uczęszczała do Szkoły Podstawowej w Chapel Ridge.
Sprzeciw! Proszę nakazać pani mecenas i świadkowi
przestrzeganie zasad.
Podtrzymano. Ława przysięgłych pominie tę odpowiedź.
Jestem pielęgniarką pediatryczną.
- Sprzeciw! - Podtrzymano.
To bez sensu.
Niepełnosprawność nie była powodem, dla którego nie mogła mieszkać sama.
- Sprzeciw. - Pani Starbuck, ostrożnie.
- Nie wiedziałam, że jest dzieckiem. - Sprzeciw.
Nie umiała robić zakupów, była mała...
- Sprzeciw. - Nie wiem, jak odpowiedzieć.
Sprzeciw! Sprzeciw! Sprzeciw!
Wykonaliśmy badania. Wyniki były jednoznaczne.
- To dziecko. - Sprzeciw.
- Wiedzieli o tym! - Sprzeciw!
Przepraszam, ale prawda nas tu nie interesuje?
Sprzeciw!
Spokój! Ława przysięgłych zignoruje ostatnie uwagi świadka.
Prokuratura twierdzi, że nie mogła pani żyć sama,
ale była pani w odpowiednim wieku, by o siebie zadbać.
Czy może pani powiedzieć ławie przysięgłych, kiedy się pani urodziła?
- Natalio. - Cześć.
Ja...
Jestem osobą...
Będziecie moimi rodzicami?
Chcielibyśmy, jeśli się zgodzisz.
...urodzoną w 1989 roku.
Proszę, nie zostawiajcie mnie!
Zgodzę się.
Proszę!
Panie i panowie ławnicy,
czy w sprawie przeciwko Michaelowi Barnettowi
uzgodniliście wyrok?
Tak, wysoki sądzie.
Czasem emocje biorą nad nami górę, ale proszę nad sobą panować.
Oskarżony, proszę powstać.
Jeśli chodzi o pierwszy zarzut, zaniedbanie, uznajemy oskarżonego...
...za niewinnego.
Zarzut numer dwa: niewinny.
Zarzut numer trzy: niewinny.
Nic mi nie jest.
Mądrze, że się tu ukryłaś. Tam jest cyrk.
Michael Barnett próbuje zdobyć Oscara, rzucając się na podłogę. „Dzięki Bogu!”
To nie jest śmieszne.
Wiem, skarbie. W tym nie ma nic śmiesznego.
Pewnie nie jesteś zaskoczona? Wiedziałaś, że tak będzie.
Nic takiego nie powiedziałam.
Myślisz, że możesz ukryć swoje myśli?
Chyba tak, jeśli uważasz, że moja mina wyraża „A nie mówiłam?”.
A kto powiedział, że to się źle skończy?
- Chciałam ci pomóc. - Traktując mnie jak dziecko?
Nie, traktując cię jako młodą damę, która cała aż kipiała.
Myślisz, że jesteś niezwyciężona. Blisko ci do tego, skarbie,
ale nikt nie jest do końca niezwyciężony.
Myślisz, że nie wiem?
To nie musiało tak się potoczyć.
Do czego zmierzasz?
Rozprawa w sprawie opieki!
Wtedy też chciałaś mi pomóc?
Nie pozwoliłaś nam złożyć apelacji, powstrzymałaś nas!
Tally, to nie fair.
Moglibyśmy wykorzystać 10 milionów dowodów,
by udowodnić, że jestem dzieckiem!
Moją biologiczną matkę,
wiadomości z Facebooka, lekarzy!
Ale pozostanę taka na zawsze.
Do końca życia
ludzie będą mnie postrzegali tak, jak tego chcą Barnettowie - jako potwora.
Jako trzydziestotrzyletniego potwora, tylko dlatego, że chciałaś pomóc.
Nie...
To nie moja wina, skarbie.
Jest pełno ludzi, których możesz obwiniać: sędziowie, lekarze,
dorośli, którzy wiedzieli, co się dzieje, i tego nie ukrócili.
Ja nie jestem jedną z tych osób.
Może nie, ale jesteś gorsza,
bo udajesz, że we mnie wierzysz, ale wszystko, za co mnie uważasz,
to projekt, który ma sprawić, że się dowartościujesz.
Jesteś taka sama jak Kristine!
Naprawdę tak myślisz?
Wiem, że w tej chwili cierpisz, ale i tak nie możesz mnie tak traktować.
Nie na mnie jesteś wściekła.
Ja cię kocham.
Nie chcesz mnie odtrącać.
Jestem teraz dorosłą kobietą.
Nie możesz mi mówić, czego chcę.
No dobrze.
Wreszcie odzyskam swoje życie,
poczuję, że zrzuciłam z siebie cały ten ciężar,
odetchnę i powrócę do ratowania dzieci.
Ja dziękuję.
Musimy to uczcić.
Napiszę do swojej dawnej redakcji,
powiem, że pora pozbyć się pajęczyn.
Facebook oszalał.
Obyś zgniła za to, co zrobiłaś tej dziewczynce!
Ty dziwko!
Twoje miejsce jest w piekle!
Oby cię zgwałcono!
O co chodzi?
Kristine, co się stało?
Ludzie są nienormalni.
Sprawę właśnie zamknięto. Jak ktoś może mieć wątpliwości?
Mnie też coś nurtuje.
Zauważyłam tam...
że Natalia wyglądała na o wiele starszą.
Wyglądała... dojrzale.
Niezależnie od ilości botoksu, wszyscy się starzejemy.
Nie o to mi chodziło.
Wyglądała na wyższą.
Ma teraz piersi i biodra.
Z twarzy wygląda na młodą dorosłą.
Do czego zmierzasz?
Po tym, co wszyscy mówili, co chcieli powiedzieć świadkowie,
bierzesz pod uwagę to, że mogłaś się mylić?
Żartujesz?
Po czyjej jesteś stronie?
Byłam po twojej. Ale jeśli ona była dzieckiem...
Jest potworem.
Ale dlaczego tylko ty wciąż trzymasz się tej wersji?
Było tam tylu lekarzy,
gotowych zeznawać na jej korzyść.
I ta sprawa jej biologicznej matki. A ty nie umiałaś znaleźć świadków.
Po niektórych bym się tego spodziewała.
Ale nie po przyjaciółce.
Nie wiedziałam, że jesteś takim judaszem. Chłopcy!
Co za idiotka ze mnie. Wierzyłam ci.
Mamo?
Pakujcie się, jedziemy.
Nie ma mowy! Ethan i ja idziemy na imprezę.
Dobrze. Jacob, chodźmy.
Kris, poważnie?
Uratowałam twoją córkę.
Niespodzianka.
Przepraszam, nie wiedziałam, jak zacząć.
Naprawdę muszę z tobą porozmawiać.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Michael, daj spokój. Upiekło ci się. Możemy porozmawiać szczerze, proszę?
Muszę zrozumieć.
Dobrze.
Ale tylko na chwilę.
O co chodzi?
Chodzi o to, że... wiedziałeś, prawda?
Że jestem dzieckiem i że ona mnie krzywdzi?
To...
To skomplikowane, wiesz?
To znaczy...
Ty...
Musisz zrozumieć, że oboje byliśmy ofiarami.
Kristine mną też manipulowała. Latami.
Wciąż to robi.
Nie miałem siły, by jej się sprzeciwić.
Przez cały ten czas
mieliśmy do czynienia z tym samym potworem,
choć nawet o tym nie wiedzieliśmy.
Jesteśmy w tej samej sytuacji.
Rozumiesz?
Michael, ale ja byłam dzieckiem.
A ty miałeś być moim tatą.
Chcesz usiąść?
Okej.
Nie mów tego braciom, ale wiesz, że najbardziej lubię,
kiedy jesteśmy sami, tylko ty i ja.
Puścić jakąś muzykę?
Pamiętam, co robiłaś Natalii.
Nie osądzam cię.
O nic cię nie obwiniam, ale... musiałem to powiedzieć.
Chłopcze, byłeś za mały, by wiedzieć,
co się wokół ciebie dzieje.
Robiliśmy wszystko, by cię chronić przed tym, czego doświadczaliśmy.
Ale mnie nie ochroniliście. Widziałem to.
Nie wiem, jak z tym żyć. Jak ty to robisz?
Mamo, proszę. Proces się skończył.
Właśnie!
Dlatego nie ma o czym rozmawiać.
Jej mama powiedziała w wywiadzie, że lekarze stwierdzili,
że z Natalii nic nie będzie.
Że jej życie będzie lepsze, jeśli nie weźmie jej do siebie.
Tobie powiedziano o mnie to samo.
To coś zupełnie innego. Nie waż się tak mówić!
Słyszałem to z twoich ust z tysiąc razy.
Nie umiał czytać, wiązać sznurówek.
Nie umiał mnie przytulać i mówić, że mnie kocha.
Zaraz będziemy na miejscu.
Dlaczego to zrobiliście?
Czemu mnie adoptowaliście?
Mogę mówić tylko w swoim imieniu.
Bardzo chciałem mieć córkę. Naprawdę.
Ale dlaczego?
Chodzi o wszystko, co mówiłem.
Byłem naprawdę...
poniewierany i chciałem poczuć się lepiej.
Więc sprawiłam, że poczułeś się lepiej, a potem już mnie nie potrzebowałeś?
Nie. Musisz zrozumieć, że nie o to mi chodziło.
Starałem się zatrzymać cię najdłużej, jak umiałem.
Nie jestem złym człowiekiem, prawda?
Chciałem wszystkich uszczęśliwiać.
Nie patrz tak. Co mam zrobić?
Poważnie, zrobię wszystko.
Przyznasz po prostu, co zrobiłeś? Że mnie skrzywdziłeś?
Ja...
Kristine cię skrzywdziła.
Michael, skoro ona krzywdziła również ciebie,
skoro wiedziałeś, co się dzieje,
czemu jej nie powstrzymałeś?
Jeśli mnie kochałeś...
czemu czegoś nie zrobiłeś?
Skrzywdzeni krzywdzą innych. To po prostu...
Ale ty nie musiałeś.
To ma być jakiś żart? Co ona tu robi?
Co ty tu robisz?
Muszę gdzieś się zatrzymać. U Val ulatnia się gaz.
Tutaj nie możesz.
Jest tu moja rodzina. Poszukaj sobie motelu.
Nie mam pieniędzy, Michael, przez ciebie. I...
Widziałem cię w sądzie, Natalio. Nie wiedziałem, czy mogę się przywitać.
Możesz.
Nie wiedziałem też, czy mogę powiedzieć, że zdążyłem sobie to przemyśleć.
I powinienem był ci pomóc.
Dosyć tego, Jacob.
Ona nas tobą straszyła, a ty byłaś tylko dzieckiem.
Nie powinienem był słuchać.
Bardzo tego żałuję.
Już dobrze.
Ty też byłeś tylko dzieckiem.
Jedźmy do babci.
Chyba nie chcę.
Chcesz zostać tutaj?
Dobrze.
Wszędzie judasze.
Wszędzie.
Jak poszło?
Zjawiła się Kristine. I Jake.
Przykro mi. Powinienem był z tobą tam pójść.
Nie powinnaś stawiać jej czoła sama.
To nic. Umiem już sobie z nią radzić.
Ta kobieta... Nie umiem jej rozgryźć.
Myślisz, że wierzy w to, co mówi?
Co za różnica? Nikt inny w to nie wierzy.
Kładziesz się?
Okej.
NATALIA GRACE LAT 7
Gdy Natalia się urodziła, lekarze powiedzieli, że powinnam ją oddać.
Że nigdy nie będzie miała normalnego życia.
Że nic nie mogę dla niej zrobić.
„Jesteś młoda. Masz 24 lata,
nie niszcz sobie życia”.
To miało się potoczyć inaczej.
Zawiedliśmy cię, Natalio.
Przepraszam za to,
że kazali ci kłamać na mównicy.
I że ludzie nie zobaczyli prawdziwej ciebie.
Dzięki za podwózkę.
Tally, to ty? Chodź tu!
...że nic nie mogę dla niej zrobić.
„Jesteś młoda. Masz 24 lata,
nie niszcz sobie życia”.
Tak, widziałam to.
Nie o to chodzi. Spójrz. „Kochamy cię, Natalio”.
„Rozświetlasz ten świat”.
„Big dał ci siłę, Natalio”.
„Właśnie, Natalio. Daj czadu!”
„Ocalałaś!”
Ten gość chce się z tobą ożenić.
„Uwielbiam twoje filmy na YouTube. Jesteś taka zabawna i miła!”
„Przykro mi, że w ciebie wątpiłem, Natalio”.
„Mam nadzieję, że to uciszy hejterów”.
„Modlimy się za ciebie, Natalio”.
„Jesteś piękna na każdy sposób”.
- „Jesteś taka odważna”. - „Wojowniczka”.
„Zasługujesz na wszystko, Natalio”.
„Niech zacznie się uzdrawianie”.
„Co za siła!”
Sąd popełnił błąd.
Natalia Grace to wojowniczka!
Oni nie decydują o tym, kim jesteś.
To straszna historia, ale ona jest wspaniała.
Nikt jej nie pokona.
Widzimy cię, Natalio.
Jesteś kochana.
Po zdjęciach wyszły na jaw zarzuty nadużyć ze strony Antwona i Cynthii Mans.
Utrzymują, że są niewinni, tak jak Kristine Barnett.
W 2024 roku Natalia otrzymała paszport
z datą urodzenia 4 września 2003 roku,
co oznacza, że w czasie premiery serialu skończyła zaledwie 21 lat.
Napisy: Patrycja Miljević