POPRZEDNIO...
Yasmina nigdy nie była w takim miejscu.
Właściciel pewnie jest bogaczem.
Michael? Był przyjacielem mojego ojca.
A dla ciebie?
Kurwa!
Wiem, że w mieszkaniu są pluskwy.
Cel zniknął.
To detonator i chip.
Wszystko dostarczono.
Jeśli to zrobię...
Nadal ci pomogę.
Ale udowodnij lojalność.
Ona musi zginąć.
Cesar przechwycił e-maila od Amerykanów do Langley
o pilnym spotkaniu dzisiaj.
Mam pewną propozycję.
Porwiemy córkę celu
i wykorzystamy ją, by zatrzymać i przesłuchać tę kobietę.
Zabiorę was do Anglii.
Będziecie podróżować oddzielnie. Ale musimy działać.
Mam informację od osób obserwujących dziewczynę.
Były w mieszkaniu,
ale od dwóch godzin nie słyszeli rozmów, ani żeby się poruszały.
Zostały zabrane.
Wiesz, że nikt poza mną nie wie, gdzie jest twoja córka?
Nie zobaczysz jej, póki nie zdradzisz nazwy i lokalizacji statku.
Jesteś ze mną, bo jesteśmy do siebie podobne.
Gdyby zabicie tysięcy ludzi mogło przywrócić twojego ojca
albo dziecko,
rozważałabyś dokładnie to, co ja.
I to cię przeraża.
Wiem, co miałaś dziś zrobić,
i wiem, że nie chciałaś mnie zabić.
Więc chcę wierzyć, że nie jesteś potworem,
a człowiekiem, który dokona słusznego wyboru, czy wsiąść do auta.
To jak?
PRZEDMIEŚCIA CANTERBURY, ANGLIA
Zawsze chciałam to zrobić.
Dalej was nie zawiozę.
Dostanę to, co mi obiecałaś?
Przykro mi, skłamałam.
Wiesz, dokąd jedziemy?
Oczywiście. To Anglia. Mój dom.
Kierowca niedługo się ocknie. Zgłosi kradzież ciężarówki.
Porzucimy ją i ukradniemy auto albo złapiemy stopa.
Najbliższe miasto to Canterbury.
Kurwa.
Cholera. Szybko. Stań tutaj.
Rozdzielmy się.
Idź do katedry. Spotkamy się w klasztorze.
- Jakiej katedry? - Pytaj miejscowych.
Idź, nie biegnij. Już.
Wiemy, gdzie są.
Współrzędne to: 51.2662 północ, 1.0866 wschód.
Cholera! Helikopter stracił je z oczu.
Zażądaj od MI5 w Londynie dostępu do kamer w Canterbury.
Jasne.
Mamy widok z kamer na żywo.
Żaden kraj nie ma tylu kamer.
Jedna kamera na 20 mieszkańców. A to pech.
Wrzuciliśmy najnowsze dane twarzy podejrzanej do systemu.
Rozpoznawanie twarzy jest do kitu. Mamy coś lepszego.
- Canterbury. Znajdź Imogen. - Skąd wiesz, że tam jest?
Kierowca ciężarówki, który jechał z Calais do Dover,
powiedział, że dwie kobiety ukradły pojazd.
Sprawdziliśmy to. Widziano je.
Dwanaście!
Jedenaście!
- Boże. Przepraszam. - Przepraszam.
- Nie ma potrzeby. - Rozumiem.
Mogę pożyczyć pana komórkę? Moja nie działa.
Jasne.
Dziękuję.
To zajmie chwilę.
Hej, to ja.
ZA ZASŁONĄ
Kogo moje oczy widzą.
Flip i Flap na tropie.
Ale mamy szczęście.
Za kogo ty się, kurwa, masz?
Zamknij ryj, pacanie, dobra? Stul mordę.
Zmuś mnie.
Ssij francuską pałę.
- Ty pierwszy. - Panie przodem.
- Dajcie spokój. - Proszę.
- Nie, nalegam. - Łapy przy sobie.
Przy sobie, kurwa.
Przeginasz pałę.
Serio? Niech ich ktoś rozdzieli.
Nie waż się mnie więcej tknąć.
Nic mi nie jest.
No już.
Gdzie jesteś?
Wiem, że tu jesteś.
Ty się nadasz.
To miejsce jest wyjątkowe.
Mogę zrzucić z siebie brzemię świata i być z Bogiem.
Przepraszam.
Przeszkadzam?
Bynajmniej.
Też tak się czuję.
Brytole powinni zamknąć wszystkie drogi w mieście.
I to robią. Daj im chwilę.
Serio? Gdzie? Weź mi, kurwa, pokaż...
Po prostu patrzcie na zasrany ekran, OK?
Ale to smutne.
Ma traumę przez wszystko, co ją spotkało.
Jechała w naczepie.
W ciemnościach spotkały ją okropne rzeczy.
Kupiłam jej herbatę. Ledwo ją przełknęła.
W takim stanie przyjeżdżają do Dover. Ci oprawcy ich porzucają.
Żołnierze ją bili.
Ma małe dziecko.
Zostały rozdzielone.
Ma traumę przez wszystko, co ją spotkało.
Ledwo mówi po angielsku, ale mówi, że ma kogoś w Londynie.
Gdybym miała auto, tobym...
Co byś zrobiła?
To, do czego nawołuje Pan.
Przyjechałam tu
aż z Guildford, by zadać Bogu pytanie.
Jaki mam cel w życiu po śmierci męża?
Chyba udzieliłaś mi odpowiedzi na to pytanie.
DZIELNICA WHITECHAPEL LONDYN
Twój mąż byłby z ciebie dumny.
Z Bogiem.
Dobra.
Rozumiem. Dziękuję.
Dobrze.
Brytyjczycy potwierdzili, że od trzech godzin ich nie widziano.
Nie wiemy, gdzie są.
Otwierają dworce autobusowe i kolejowe.
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
Nie.
Mamy 48 godzin, by uzyskać nazwę statku.
Lecę do Londynu. Walę to. Wasze miasto jest do dupy.
A służby wywiadowcze są przestarzałe.
Ale żarcie jest git.
Znajdę ją.
Gdy wprowadzę PIN w tym bankomacie,
na całym świecie rozlegną się alarmy i po nas przyjdą.
Więc czemu to robisz?
To bankomat między dwoma stacjami.
Pomyślą, że jedziemy na północ albo na zachód
i od razu zamkną te stacje.
Poświęcą dużo energii, by zamknąć stacje poza miastem
na obu liniach. A jest ich 736.
- My będziemy gdzie indziej. - Gdzie?
Musimy działać szybko i trzymać się razem.
To może być genialny albo gówniany pomysł.
- Gotowa? - Tak.
Idziemy.
Mamy coś.
- Halo. - Malik...
Super, dzięki.
Na lotnisko. Szybko.
Cel w centrum Londynu
Oto państwo w państwie. Jedziemy do Michaela.
Witamy w domu. Zbyt długo pani nie było.
Dziękuję, Patrick.
Michael był w MI6, zanim zaczął działać pod przykrywką.
To szpieg, o którym wie tylko garstka wysoko postawionych agentów.
Przeprowadza nieoficjalne misje.
I jest bogaty.
Nie masz pojęcia.
Ma ziemię, szacunek, tytuł, który sięga inwazji Normanów w 1066 roku.
Da nam schronienie?
I pomoże.
Jest specem od tworzenia nowych tożsamości.
Powiedziałam, że koleżanka potrzebuje pomocy,
by zacząć nowe życie.
Zaprosił nas.
Rozpoczęła się gra.
Cytował Hamleta.
„Nie dość wam jednej twarzy otrzymanej przez Boga, dorabiacie sobie drugą”.
I kolejną.
I jeszcze jedną.
DZIELNICA HIGHBURY LONDYN
Dla Vi – muzyki mojego życia, Michael
Uczepiłeś się mnie jak rzep psiego ogona.
Jesteś jak huba.
Skąd wiesz o tym miejscu?
MI6 dała mi dostęp i pozwolenie na włamanie.
Zakładam, że tobie nie.
Nie mam pozwolenia, ale mam klucz.
Brawo. I jak, znalazłeś coś?
Dokąd to?
Wiem, że nadal jest z celem.
Mam pomysł, gdzie może być.
Będziesz mnie śledził, tak?
Bez urazy, ale ty i twoja dziewczyna sobie nie poradzicie.
Powiedz, gdzie jest, a ja wyślę tam ludzi.
Wyślę, kogo trzeba. Włos jej z głowy nie spadnie.
Kiedy w końcu zaczniesz ją doceniać?
Skoro tam jest, to znaczy, że jest bliska wykonania zadania.
Jak zrobisz to po amerykańsku, ucieknie.
Idę jej pomóc.
Możesz iść ze mną, jeśli też masz taki zamiar.
W porządku.
Ale ty prowadzisz.
Jeżdżą tu po złej stronie. Nie kumam tego.
Cześć, skarbie.
Cześć.
Mój Boże.
Wyglądasz okropnie.
Wejdź do środka.
Nie martw się.
Odesłałem całą służbę prócz Patricka.
Napiję się szkockiej, a ty?
Z chęcią.
A ty?
Nie.
Jeśli dobrze rozumiem,
jesteście obecnie najbardziej poszukiwanymi osobami
na całym, absurdalnym świecie.
Nie szuka was tylko CIA,
ale wszystkie główne agencje.
Nawet dopuszczono możliwość unieszkodliwienia cię.
Natomiast ciebie chcą żywą.
Inaczej Zachód czeka zagłada.
Paradne.
Wygląda na to, że jak to przystało na ciebie,
weszłaś z nią w jakiś układ,
by uzyskać informacje, których tak desperacko potrzebują.
Moja droga,
nic się nie zmieniłaś.
Uczyłam się od najlepszych.
Kiedy paszporty będą gotowe?
Patrick przyniesie je za kilka godzin, więc...
To chyba nie za długo?
Dość stresująca sytuacja.
Chciałybyśmy odpocząć.
Przyjdę do ciebie później.
Tak, oczywiście.
Spotkamy się w domku ogrodowym?
Oczywiście.
Wybornie.
Muszę wiedzieć, co się dzieje i co się wydarzy.
Otrzymacie paszporty i status uchodźczyń.
Polecicie do Kanady.
Spotkamy się z Nour i Yasminą przy lotnisku i polecicie jutro o 7.00.
Przysięgam.
Mam prośbę.
Idź do garażu i weź kluczyki od land rovera.
Musimy być gotowe, by wyjechać w mgnieniu oka.
Imogen.
Co planujesz?
Muszę z nim spędzić trochę czasu.
„Szałem nie różnim się wiele. Równem szaleństwem smutek jak wesele”.
Zgubiłaś się?
Droga prowadzi prosto do domu.
Dziękuję.
Możesz wziąć prysznic.
Byłem w Royal Marines.
Pamiętam zapach takich jak ty, zanim ich zabiliśmy.
Pamiętasz zapach wszystkich niewinnych ludzi, których zabiłeś?
Dobra, mam współrzędne.
Będziemy mieć fotki domu i terenów dookoła.
Powiedz, co wiesz o Althorpie.
Był dyplomatą niższego szczebla.
Studiował na Oksfordzie.
Pracował dla ojca Imogen.
Zniknął po jego śmierci.
Przez ostatnie 20 lat robi z siebie pana na włościach.
Właściciela rezydencji.
Takich jak on pozbyliśmy się podczas rewolucji,
ale Brytole nadal ich kochają.
Nieźle się urządził.
Tak.
To on?
Tak.
Kochała go.
Jesteś zazdrosny?
Nie.
Na pewno?
Bo wyczuwam porządną nutkę zazdrości.
Wiesz co?
Jesteś od niego przystojniejszy.
Dzięki.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA
Wybacz, że musiałaś czekać.
Musiałem coś...
Co to jest?
Czuwam nad tobą.
To wzruszające.
Co masz z tym wspólnego?
Wiesz...
Mam przyjaciół na całym świecie.
A ostatnio straciliśmy zaufanie do polityków.
Lubimy trzymać rękę na pulsie.
Świat zmierza ku zagładzie,
więc to może być dobra okazja.
Okazja do czego?
Odrobinę mnie zawiodłaś, skarbie.
Wygląda na to, że pozwoliłaś, by emocje wzięły górę.
Ona w sumie też.
Naprawdę uważasz, że starego psa da się nauczyć nowych sztuczek?
Mawiałeś, że ludzie są zdolni do wszystkiego.
W swoich czynach kierujesz się czymś zgoła innym, niż myślą ludzie.
Odpowiedz, Michael.
Okazja do czego?
Wiesz, że nie bratam się z ludźmi, którzy załatwiają rzeczy krzykiem i furią.
Jestem jedynie obserwatorem.
Zjesz ze mną kolację?
Bardzo za tobą tęskniłem.
Zbyt dużo czasu minęło.
Ale zawsze jesteś ze mną.
Głosem w mojej głowie.
Oby tam został.
Spotkajmy się w jadalni.
Nakryję do stołu.
Co z Yasminą?
Michael może się wyłamać.
Musimy znaleźć inny sposób, by zdobyć paszporty i dokumenty.
Nie dbam o to jak i za ile.
Już to robiliśmy. Rób, co musisz.
Mam pytanie.
Czy widziałaś, aby w tę sprawę byli zaangażowani Rosjanie?
Tak.
Mężczyzna z Paryża, Emir,
często rozmawiał przez telefon po rosyjsku.
Coś jeszcze?
Z Ar-Rakki wywieziono mnie rosyjską, wojskową ciężarówką.
Czemu pytasz?
Zaczynam mieć podejrzenia, że za atakiem stoi FSB.
A ty i ta afera jesteście ich przykrywką.
Jesteś pionkiem w ich chorej grze przeciwko Ameryce.
To nie ma dla mnie znaczenia.
Zrobiłam to, bo obiecał, że będą mnie chronić.
Co ci obiecał?
Że jeśli przygotuję plan, oddadzą mi wolność.
To jedyny sposób, by móc być z Yasminą.
Po co ci ja?
Gdy cię poznałam, pomyślałam, że może mam inne wyjście.
Ale nie wiem, czy ci ufam.
Nadal?
Czemu tu jesteśmy?
Nie zdradzę cię.
Jutro rano wylecisz stąd z córką.
Podaj nazwę.
Podaj mi nazwę statku.
Dopiero, jak ją zobaczę.
Pożałujesz, jeśli mnie zwodzisz.
Czekają cię potworne konsekwencje,
a ja nie będę mogła ci pomóc.
Emir jest ojcem Yasminy?
Nie.
Nie wiem, kto nim jest.
Po bombie w hotelu uciekłam.
Znaleźli mnie.
Gdy mnie sprowadzili, dopuszczali się różnych rzeczy.
Każdy z nich może być ojcem.
Jesteś matką.
Sama dobrze wiesz, że nie ma znaczenia, kto jest ojcem, prawda?
Nie.
Nie ma.
Kocham ją.
Kocham moją córkę. Codziennie za nią tęsknię.
Przykro mi.
Muszę z nim zjeść kolację sam na sam.
Mam plan.
Wysłuchaj mnie uważnie.
OCEAN ATLANTYCKI
145 KM OD PÓŁNOCNO-WSCHODNIEGO WYBRZEŻA
Twój szofer był niemiły dla Adilah.
Myślałam, że się go pozbyłeś.
Nie. Dzięki nienawiści pozostaje skupiony.
To cenna cecha.
- Ufasz mu? - Tak.
Ufam.
Cieszę się, że ty nadal ufasz mnie, Violet.
To imię.
Głuptasek.
„Głuptasek”.
„Taki głuptasek”.
Wypowiedziane tym głosem.
Chyba masz mi coś do powiedzenia.
Dlaczego wróciłaś?
Chcę poznać prawdę o moim ojcu.
Całe życie czegoś nie rozumiałam.
Dlaczego mieliby zabić brytyjskiego dyplomatę?
Musieli wiedzieć, że dopuścił się czegoś, co usprawiedliwiało morderstwo.
Chcieli się go pozbyć? A może coś zatuszować?
Okazuje się...
że miałam rację.
Był zdrajcą, Michael.
Pracował dla Rosjan.
Był podwójnym agentem.
Zdradził swoją ojczyznę
i wszystkich, których znał.
A to oznacza, że całe dzieciństwo...
kochałam kogoś, kto nie istniał.
Ale ty o tym wiedziałeś.
Pewnie jesteś z siebie dumna.
Ale nie jestem zaskoczony, że to odkryłaś.
Zamknij mordę.
Nie skończyłam.
Byłeś jego protegowanym.
Kochał cię.
Stworzył cię...
a ty stworzyłeś mnie.
Ale stałeś się kimś, kim ja nigdy nie mogłabym się stać.
Nawet mój ojciec taki nie był.
Nie masz sumienia.
Violet...
„Nic nie jest złe ani dobre samo przez się...
tylko myśl nasza czyni to i owo takim”.
Posłuchaj, skarbie.
Światło potrzebuje mroku, by istnieć.
Równowaga porządku świata jest niczym wahadełko.
W jednej chwili żyjemy w złotej erze tradycjonalizmu o względnym porządku,
a w drugiej spowija nas mrok.
W pewnym momencie nie pozostaje nic innego, jak napędzać ten mrok.
Karmić go.
Jedynie całkowity upadek obecnego porządku
przywróci kolejną złotą erę.
Chaos rodzi okazję.
Wiesz...
Cierpliwie czekałem na twój powrót.
I chyba...
w końcu coś zrozumiałem.
Nadal...
Nadal cię kocham.
Wiesz o tym?
Nasza córka... miałaby dziesięć lat.
Pamiętasz, jak wyglądała?
Tak.
Widzę ją codziennie.
Codziennie.
Mogę się tobą znów zaopiekować.
Wiesz...
Ja i Marcus byliśmy...
z ciebie tak zajebiście dumni... że jesteś taka bystra.
Świat jest bardziej skomplikowany, niż sobie wyobrażasz.
Twój ojciec nie mógł cię tego nauczyć.
Myślałem, że mnie się udało.
Bo tak jest.
Nadal jest w moim pokoju?
Tak.
Oczywiście.
Dołączę do ciebie.
Za pięć godzin wykonasz bożą wolę.
Dotrzymam obietnicy.
Bez nerwowych ruchów.
Spokojnie.
Nie zrobię ci krzywdy.
Odłożę pistolet.
Spokojnie.
I już.
Dobrze?
Dobra.
Możesz zaczynać.
Zaczynam.
Podaj nazwę statku i port, do którego zmierza.
Inaczej cała pościel przesiąknie twoją krwią.
Mów.
Nie...
Nie masz dość odwagi.
Nigdy nie miałaś.
Bo jesteś...
lepsza od nas wszystkich.
Przykro mi, skarbie.
Muszę iść do Adilah.
Gdzie jesteś?
Tak.
Yasmina czeka dwie godziny drogi stąd.
Nie pozwolę im cię zabrać.
Kurwa! Idź.
Szybko.
Nie.
Odwróć się.
Odwróć się, jebany tchórzu!
Przepraszam.
Tak bardzo przepraszam.
PROWADIJA
Dziękuję.
PÓŁNOCNO-WSCHODNIE WYBRZEŻE
Tam!
Ręce do góry! Natychmiast!
Cel unieszkodliwiony.
Ciało Adilah zostanie przetransportowane do Paryża.
Zostanie pochowana w grobie dziadka, tak jak chciałaś.
Max jest w szpitalu.
Wyjdzie z tego.
- A Michael... - Proszę...
skończ.
To koniec, Violet.
Chodź ze mną.
Zaraz. Daj mi chwilę.
Cześć, tato.
BURZA
Uciekłeś...
z naszego życia.
Drogi Sebastianie, dziękuję za wspaniałe wakacje!
Wiedziałam, że żyjesz.
Czułam to.
dla Tatka. Violet
Jaki ojciec porzuca dziecko w taki sposób?
LICENCJAT Literatura i język
OBYWATELSTWO KANADYJSKIE
OBYWATELSTWO BRYTYJSKIE
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
OBYWATELSTWO AUSTRALIJSKIE
Obserwowałeś mnie?
Patrzyłeś, jak staję się dziesiątkami osób.
Cześć, mamo.
To ty za wszystkim stałeś, prawda, tato?
Byłeś zdrajcą.
Nie zdradziłeś tylko ich.
Ale i mnie.
I nigdy, przenigdy...
ci tego nie wybaczę.
„Piekło próżne jest na teraz, A wszystkie diabły zbiegły na nasz okręt”.
LOTNISKO LONDYN-HEATHROW
W Kanadzie będziecie bezpieczne.
Zadbam o to.
Będę za kilka godzin.
Ateny
Jak się nazywam?
Napisy: Małgorzata Banaszak