POPRZEDNIO W ZA ZASŁONĄ
Rano zabito agentkę strzałem w głowę z bliskiej odległości.
Może to znów nie przypadek.
ISIS nie lubuje się w szybkich egzekucjach.
Jakby wyszkolił ich ktoś inny.
Masz ogień?
Okręt wypłynął do Marsylii. Wejdziesz na pokład i popłyniesz do USA.
Dżin z Ar-Rakki potwierdziła, że jest w Paryżu z Brytyjką.
Powiedz wszystkim, że jutro wrócę na pokład.
Liczysz, że spotkasz starych znajomych?
Nie. Po prostu dawno tu nie byłam.
Adilah, skończ z tym szaleństwem.
Wiem, kto to.
To nie tak, jak myślisz.
Ładunek wybuchowy jest na pokładzie.
Niedługo wypłyniemy do portu w Ameryce.
W końcu wiemy więcej od Amerykanów.
Mamy nowe informacje. O statku.
Na pokładzie znajduje się bomba, którą chcą wysadzić w porcie w USA.
To operacja jednostki terrorystycznej.
Posługują się imionami wziętymi z Księgi Dziwów.
Pokazała mi ją w Stambule.
Jakby chciała, żebym odkryła prawdę.
Obiecałam chronić ją i jej córkę.
Schody o 6.00
Skupię się na tym,
żeby podała mi nazwę statku.
Skuter z dostawą. Tablice: AVT 92PF.
Sprawdzam tablice...
Włamaliśmy się do bazy danych. To faktycznie dostawa.
Powiedz Amerykanom, żeby nic nie robili.
Dostawca wychodzi.
Kurwa!
Wiem, że w mieszkaniu są pluskwy podłożone przez CIA i DGSE,
więc jeśli ktoś z nocnej zmiany nie śpi,
to wiedz, że cel zniknął.
Powtarzam. Cel zniknął.
ZA ZASŁONĄ
Dzień dobry.
Nie wiem, kto tu był, ale w moim pokoju strasznie śmierdzi.
Tak.
Dobrze. Dziękuję.
Tak.
Jak, kurwa?
Mamy sprzęt do inwigilacji za 10 baniek.
Siedmiu agentów obserwuje budynek, który ma jedno wejście
i jedno wyjście.
Jak, kurwa?
Imogen. Mów.
Powiedz ludziom, że ma na sobie czarne jeansy i zieloną kurtkę.
Założyła moje ciuchy.
Wiem, czego brakuje,
bo ja jestem dobra w tym, co robię.
Francuzi i Amerykanie potwierdzają,
że dostawca jako jedyny był w budynku
w ciągu kilku ostatnich godzin.
Więc może nadal w nim jest.
Tak. Poszukasz go?
Robi się.
Do wszystkich zainteresowanych:
koleś nadal jest w budynku.
Powtarzam: nadal jest na parterze. Ale niedługo tu zabawi.
Jest wzrostu i postury Adilah. Ma szary kombinezon.
To była zmyślna akcja.
Wszedł jako dostawca, a wyjdzie jako sprzątacz.
Na pewno jest częścią komórki terrorystycznej.
Przyślijcie posiłki. Nie dbam o to, z której agencji.
Ale dajcie mi z nim chwilę sam na sam.
Zrozumiano?
Przepraszam!
Stój.
Czego chcesz?
Pewnie niedługo zadzwonią po raport z misji.
A wtedy namierzymy ich za pomocą tego.
Mogę odebrać i przekonamy się, dla kogo pracujesz,
a ty będziesz w tarapatach.
Po prostu powiedz mi, gdzie ona jest.
Będziesz mógł spokojnie odejść.
Nie szukam guza.
Skąd jesteś?
Z Polski? Z Rosji?
To jak?
Ręce do góry!
Brać go!
Tam.
- Masz broń? - Tak.
Oddaj ją.
Powoli.
To nie tak, jak myślisz.
Dla kogo pracujesz?
Odpowiadaj.
Rzuć broń!
- Kurwa. - Cel unieszkodliwiony.
Popierdoliło was, kretyni?
Czemu nie celowaliście w nogę?
Poddał się.
Zajmijcie się tym.
Malik, dwa razy miałam go w garści.
Wracam do mieszkania.
Adilah.
Organizacja, dowództwo i pozostali są zdania, że zmieniłaś front.
Nie chcę tak myśleć, ale na to wygląda.
Jesteś informatorką brytyjskiej agentki?
Nie. To nieprawda. Powiedz im, że to kłamstwo.
Wykorzystuję ją, by sprawdzić, ile wiedzą.
Jest moją tarczą. Dzięki niej jestem bezpieczna.
Współpracuje z Amerykanami.
Jeśli z nią nie zostanę, znajdą mnie
i zatrzymają.
Nie będę mogła wykonać planu.
Przypomniałem im, że tylko ty jesteś zdolna obmyślić taki plan,
ale musisz udowodnić swoje oddanie.
Wiesz, co się stanie Yasminie, jeśli zawiedziesz?
Zabiją ją na twoich oczach.
Emir, obiecałeś.
Obiecałeś nam ochronę
nawet po swojej śmierci.
Jeśli to zrobię...
Nadal ci pomogę.
Ale udowodnij lojalność.
Ona musi zginąć.
I to z twojej ręki.
Dzisiaj.
Na ruchliwej ulicy, jak na Montmartre.
Przed domem twojego dziadka Mohammeda.
Spotkaj się tam z nią o 16.00.
Zajmij ją czymś, aż zrobi się tłoczno.
Zdobędę dla ciebie nóż, którym ją zabijesz.
Zrobię, co karzesz.
Zabiorę ją tam.
Ale niech ktoś inny ją zabije.
W porządku.
Znajdę kogoś.
Dziękuję.
Za kilka dni obrócę się w proch.
Chcę cię poślubić, byśmy w oczach Boga byli jednością.
Będę czekał z imamem.
Wieczorem wyruszam do Marsylii.
Mają numer tablicy rejestracyjnej. Szukają mnie.
Weź to.
To detonator i chip.
Zgodnie z planem wszystko dostarczono do Paryża.
Cieszę się, że ty tego dokonasz.
Proszę pana.
Nie ma pan tutaj żadnej jurysdykcji.
Nielegalnie przechwyciliśmy pasmo francuskiej policji.
Nie mogą się o tym dowiedzieć.
Lepiej wróćmy do auta, zanim nas zobaczą.
Zostawmy to policji.
Francuska policja robi jedno wielkie nic.
Pozwolili uciec tak niebezpiecznej osobie.
Nas też przechytrzyła.
Dorwiemy ją i zrobimy, co trzeba. Nie ma zmiłuj.
Dość bezczynnego patrzenia.
Zrobimy to, co powinniśmy byli zrobić od razu.
Złamiemy pieprzone zasady i połamiemy jej kości.
Jestem poza zasięgiem podsłuchu. Masz coś?
Cesar przechwycił e-maila od Amerykanów do Langley
o pilnym spotkaniu dzisiaj.
Nie idą na komendę
i ignorują wszystkie protokoły, więc to poważna sprawa.
Chyba chcą nam odebrać tę sprawę.
Dam znać, jak obejrzę transmisję.
Nie. Chcę to widzieć na żywo. To zbyt ważne.
Nie dbam o to, że jestem tajemnicą DGSE.
Nie. To kiepski pomysł.
Będę za godzinę.
Dowódczyni komórki terrorystycznej, która planuje poważny atak na USA,
wymknęła się spod naszej zdalnej kontroli.
Wyjaśnijmy sobie jedno.
Jej ucieczka jest spowodowana
działaniami francuskiej służby bezpieczeństwa
oraz częściowo zaangażowaniem MI6.
Jest tu brytyjska agentka od zadań specjalnych.
Posiada dar zdobywania zaufania.
Ale jest nieobliczalna i nieprzewidywalna.
A ponad to miała relacje seksualne
z francuskim agentem, o muzułmańsko-algierskich korzeniach.
Agentka otrzymała pełną kontrolę nad dochodzeniem
i wyłączny dostęp do celu.
W wyniku czego cel uciekł ze słabo zabezpieczonego mieszkania.
Miałeś rację. Chcą przejąć kontrolę.
Policja i służby bezpieczeństwa szukają kobiety
w całym kraju. Nie wróżę im sukcesu.
Uzyskaliśmy informację, że na fregacie
znajduje się bomba radioaktywna.
Wszystko wskazuje na to, że wypływa z portu w Europie
i zmierza do portu na wschodnim wybrzeżu USA.
Nie znamy nazwy statku ani dokładnego miejsca załadunku.
Ale uważamy, że dotrze do portu
za dwa, trzy dni.
Za dwa dni? Jezu.
Sądzimy, że celem jest jeden z trzech głównych portów.
Port w Nowym Jorku-New Jersey, w Savannah i w Virginii.
Wokół nich jest gęsta zabudowa.
W każdym znajduje się średnio 18-22 statków towarowych dziennie.
Proszę wybaczyć, ale szukamy igły w pierdolonym stogu siana.
Jak ją odnajdziemy?
Zatrzymamy dostawy na Atlantyku i zamkniemy porty dla statków towarowych.
Na wschodnim wybrzeżu zawrze.
Ludzie się dowiedzą i zanim się obejrzymy, sprawa wymknie się spod kontroli.
Mam pewną propozycję...
która jest zarówno nielegalna, jak i niemoralna,
ale to nasza jedyna szansa, by zapobiec atakowi.
Porwiemy córkę celu
i wykorzystamy ją, by zatrzymać tę kobietę.
Podczas przesłuchania użyjemy wszelkich taktyk.
Nikt nie odważy się porwać dziecka.
Z całym szacunkiem, ale już tak robiliśmy.
Max, chcę wiedzieć, czy mamy jakąś alternatywę.
Nie. Z całą pewnością śmiem twierdzić, że nie mamy innego wyjścia.
Rób, co musisz.
Za kogo oni się mają?
Nie pozwolę im na takie działania w naszym kraju.
Pełna mobilizacja.
Inwigilacja ma działać 24/7.
Nie zbliżą się do tego dziecka.
Wrócę.
Nie możesz wykorzystać tej informacji.
Obiecaj, że nic nie zrobisz.
Nie mów mi o obietnicach.
Obiecałam jej, że będę chronić ją i jej córkę.
Zawiodłam ją.
Ta kobieta jest potworem.
Morderczynią.
Nie twoją przyjaciółką.
Nie jest moim zadaniem, by postrzegać ją jako potwora albo świętą.
Moim zadaniem jest wyciągnąć z niej informacje.
I ocalić ludzi.
I ich też zawiodłam.
Wszystko by mi powiedziała.
Wiem to.
Cholera.
Niezłe mieszkanko. Masz wysoko postawionych znajomych?
Tak.
Liczyłem, że przyjdziesz z psiapsiółką.
Posłuchaj. To koniec.
Dostałem pozwolenie od szefostwa, by zakończyć naszą współpracę.
Francuzi się zgodzili.
Mamy nową strategię.
Daj spokój, Max.
Serio, kurwa?
Nie rób tego.
- Hej. - Proszę.
Wiem, jak ciężko jest stracić taką misję. Wierz mi.
Zwłaszcza wiedząc o grzechach ojca...
Nie o to chodzi.
Tylko o to, że to się nie uda.
Już się nie udało.
A do tego kończy nam się czas.
Sprawdziłem, czy Rosjanie są zaangażowani, i nic nie znalazłem.
Życie tysięcy Amerykanów wisi na włosku,
a jedynym wyjściem jest Adilah El Idrissi.
Jeśli tu przyjdzie...
wiem, że od razu dasz mi znać. Prawda?
Nie pracuję dla was.
Wszyscy dla nas pracują.
Prędzej czy później.
Czasem trzeba odpuścić.
Wiesz, jak jest.
Czasem ciężko to zrobić...
zwłaszcza w obliczu porażki.
Byłaś blisko. Bardzo blisko.
Spotkajmy się. Montmartre, rue Veron 26. 16.00
Do zobaczenia.
Szybko.
Chodźcie.
Nie bój się.
Będziesz tam tylko przez chwilę, aż będziesz bezpieczna.
Dobrze? OK.
Przyjechała śmieciarka.
Zgodnie z planem.
Zrozumiano.
Zraniłaś mnie, uciekając ode mnie.
Czemu tu jesteśmy?
To prawda o mnie.
Jaka prawda?
To dom mojego dziadka.
Taką osobą byłam, zanim to wszystko się wydarzyło.
Szkoda, że mnie nie znałaś.
Muszę ci coś powiedzieć.
Amerykanie mają dość naszej gierki.
Chcą porwać Yasminę
i użyć jej, żebyś im wszystko wyśpiewała,
ale mogę ją gdzieś ukryć.
Załatwię wam nowe tożsamości. Nie znajdą was.
Ale musimy działać natychmiast.
Chcą ją porwać?
Dokąd ją zabiorą? Nie mogą tego zrobić. To tylko dziecko.
Wiem.
Moi ludzie zabiją Yasminę, jak stwierdzą, że zdradziłam ich dla Amerykanów.
Wiem o tym.
Dlatego ci o tym mówię. Mogę was zabrać do Anglii.
Będziecie podróżować oddzielnie. Ale musimy działać.
Paryż stał się dla was najbardziej niebezpiecznym miejscem.
- Nie mogę. - Posłuchaj mnie.
Jeśli ją zabiorą, już nigdy jej nie zobaczysz.
Nawet jeśli wszystko im powiesz,
nie pozwolą ci prowadzić normalnego życia razem z córką.
Żaden kraj cię nie przyjmie.
Stracisz ją.
Musimy iść.
Proszę. Zaufaj mi.
Pieprzyć to.
Zobaczyła mnie.
Miała pistolet. Zabrała ją.
Dżin z Ar-Rakki odniesie sukces.
Zgłoś, że ma detonator.
Gdy się podda, natychmiast zabieramy je do samolotu.
A potem...
Poczekaj.
Mam informację od osób obserwujących dziewczynkę.
Oddzwonię.
Były w mieszkaniu,
ale od dwóch godzin nie słyszeli rozmów ani żeby się poruszały.
Nie widzieli, żeby wychodziły.
Włamali się do mieszkania. Było puste.
Zostały zabrane.
To sprawka Imogen.
Nie umie się poddać.
- Musimy ją znaleźć. - Tak jest.
Niespodzianka!
Sto lat, synku.
Na śmierć zapomniałem.
Dziękuję.
Tyle starań, żeby się z tobą zobaczyć.
Przepraszam.
Wybacz, tato. Ciężki tydzień.
Ledwo cię poznałem, synu.
Przygotowałam twoje ulubione potrawy. Zjemy razem.
Zaraz dołączę. Siadajcie. To zajmie chwilę.
Wiecznie zapracowany.
Zaraz wrócę.
Halo.
Mam złe wieści. Córka Adliah zniknęła...
Nie wiem jak...
Amerykanie uważają, że dostały cynk, by uciec.
Oby to nie była sprawka wiadomo kogo.
W sumie to nie chcę wiedzieć.
Może odzyskamy twarz, jeśli odkryjemy, jak do tego doszło...
Dobra.
Dzięki za informację.
Muszę lecieć.
Jest w drodze do Anglii.
Spotkamy się z nią na miejscu.
Załatwiam wam nowe tożsamości
i bezpieczne miejsce za granicami kraju.
Nigdy was nie znajdą.
Nic jej nie jest.
Chciała lody.
Dziękuję.
Posłuchaj.
Wiesz, że nikt poza mną nie wie, gdzie jest twoja córka?
Nie zobaczysz jej, póki nie zdradzisz nazwy i lokalizacji statku.
Mój Boże.
Jesteście tacy sami.
Tacy sami.
Wykorzystujesz moją córkę?
Robisz to, co oni chcieli zrobić.
Gdyby nie ja, teraz byłabyś podtapiana w celi.
Tylko ja ciebie broniłam, chroniłam cię i walczyłam o ciebie.
Nieustannie ratowałam twój tyłek,
a w tym tygodniu trzykrotnie musiałam ratować swój.
Odwdzięcz się
i bądź ze mną szczera. Mów, co wiesz.
Czemu miałabym to zrobić,
zanim zobaczę moją córkę na własne oczy?
Zamknij się.
Chcę ją zobaczyć!
Zamknij mordę.
Proszę.
„Córka, córka, córka”.
Myślisz, że jesteś jedyną matką na świecie,
która kocha swoje dziecko i nie może z nim być?
Myślisz, że jesteś w tym odosobniona?
Mam pomysł.
Może nie bądź terrorystką i zobacz,
jak to wpłynie na twoje umiejętności rodzicielskie.
Co ty wiesz o macierzyństwie?
Wszystko!
Wszystko.
Boże. Sama nie wiem.
Nieważne. Zapomniałam.
Zapomniałam, że tylko ty wiesz, czym jest cierpienie.
Poczucie zagubienia. Tylko ty.
Miliony ludzi mają gówniane życie i gówniane szanse
i nie zostają terrorystami,
nie planują zabić tysięcy istnień.
Nie wiem, dlaczego cię nie oddałam wymiarowi sprawiedliwości
i nie pozwoliłam, by zadali ci tyle bólu, że błagałabyś o litość.
Nie wiem, czemu nie pozwoliłam im cię złamać.
Nie obchodzisz mnie. Jesteś dla mnie nikim.
Nikim.
Jesteś matką. Twoje dziecko cię kocha i potrzebuje,
a ty wolałaś to odtrącić.
- Nie miałam wyjścia. - Wybrałaś to zamiast niej.
Nie miałam, kurwa, wyjścia.
Nigdy tego nie zrozumiesz,
bo w swoim życiu mogłaś dokonać wielu wyborów.
Wybrałaś swoje obecne życie.
- Ty... - Ja nie.
Przecież podjęłaś decyzję, by do nich dołączyć.
Nikt cię nie zmuszał.
I nie waż się udawać, że coś wiesz o moim życiu.
No tak.
Bo było takie smutne?
Mamusia odeszła, tatuś odszedł
i byłaś zupełnie sama, gdy poszłaś na Oxford...
Pierdol się.
...i zakochałaś się w przystojniaku, który dał ci szansę,
by zostać elitarną agentką.
Odpierdol się.
Było ci smutno?
Czujesz się mniej samotna, gdy zgrywasz śmiałą bohaterkę,
która może ocalić świat przed zniszczeniem i potworami jak ja?
Kto dał ci prawo decydować, co jest dobre, a co złe?
Rodziny milionów ludzi, w tym moja,
zostały wymordowane albo przesiedlone. Tereny zostały zajęte, skolonizowane.
A meczety zbezczeszczone.
Nasze domy i nadzieje legły w gruzach, jakby były niczym.
Ale nazywasz to tragedią tylko, gdy dotyka twój kraj i ludzi.
A my jesteśmy stratami ubocznymi, nie?
Nie mam racji?
Myślisz, że twój plan to zmieni?
Tak?
Czy to sposób na ucieczkę dla ciebie i dziecka?
Powiedz mi.
Proszę.
Jesteś ze mną, bo jesteśmy do siebie podobne.
Jesteśmy takie same.
Gdyby zabicie tysięcy ludzi mogło przywrócić twojego ojca
albo matkę,
albo dziecko...
Rozważałabyś dokładnie to, co ja.
I to cię przeraża.
Pamiętasz jej twarz?
Wiem, co miałaś dziś zrobić,
i wiem, że nie chciałaś mnie zabić.
Więc chcę wierzyć, że nie jesteś potworem,
a człowiekiem, który dokona słusznego wyboru,
czy wsiąść do auta.
To jak?
Napisy: Małgorzata Banaszak