Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SEKRET NOCY LETNIEJ
- Kochanie? - Nie mam ochoty.
- Pełnoziarnisty czy biały? - Nie jestem głodna.
Dokąd?
- Sikać. - Iść z tobą?
Siena, idź z siostrą.
- Poradzi sobie. - Wcale nie.
Przecież lubiłyście tę piosenkę!
Pamiętacie, że śpiewaliśmy ją w drodze do mojej matki? Na okrągło.
A teraz one nie chcą otworzyć buzi.
Czemu je zabraliśmy?
Następne wakacje tylko ty i ja. One tylko wyciągają kasę.
Mamy pokój od nadbrzeża?
Nie. Oczywiście, że nie.
- Jest dobrze. - Zawsze robisz po swojemu.
Guido, jedziemy na tydzień, nie na parę dni.
Doprawdy...
Jesteśmy.
Nie cieszysz się, że jednak przyjechałaś?
Nie mówiłam, że dostaniesz wolne?
To będzie świetny tydzień.
Dobra, wypakowujemy się.
Uparty jesteś!
Wiesz, że oni zawsze mają nadkomplet.
Zaczęłaś szukać nowej pracy?
Minęło już trochę miesięcy.
Śliniłaś się.
- Trochę do tyłu. - Jesteśmy na wakacjach.
Jeszcze.
- Nie trzeba. - Jeszcze.
Jakaś miła poza.
- Czemu bez twarzy? - Bo wyglądasz uroczo.
Nie chcę tego.
Tato, przestań. Jesteś męczący!
- Gotowa? - Tak!
- Bardziej. - Nie! Jest dobrze.
Tato!
Chcę mieć tylko jedno zdjęcie. Zrób je. Już?
Cofnij się!
Podskocz albo zrób coś.
- Myślisz, że to międzymiastowa? - Co?
Telefon do twojego brata to międzymiastowa?
Nie wiem.
A możesz...
przywiązać? Nie chcę, żeby mi cycki latały.
Za ciasno!
- Za ciasno! - Tak chciałaś.
Włosy mi wyrywasz!
Boże...
- Wyluzuj. - Ty wyluzuj. To boli.
Świnia! Obrzydliwa.
Szefowie zerknęli już na twoje opowiadania?
Zrobią to. Okej?
W samą porę.
Tak, mamo?
Już tu jesteśmy.
Jest prześlicznie.
Pogoda niesamowita.
Co?
Co zrobił tata?
On nie może chodzić w bieliźnie po gazetę!
Co za wariat...
Idziesz?
Jeszcze nie. Dopiero pójdziemy na zakupy.
Babcia pozdrawia.
- Jak się masz, księżniczko? - Słyszałaś?
Tak, Renata.
Jeszcze nie dałam im pieniędzy.
No? Myślałam, że jesteś głodna.
- Mona. - Kto umarł?
Kto umarł?
Siostra Rosy? Nie znałam jej.
Rosę znam, nie znałam jej siostry!
Tylko Rosa przychodzi do sklepu. Więc skąd mam znać jej siostrę?
Rena, weźmiesz wózek?
Mogę go wziąć?
Tak. Za chwilę.
Która spodoba się twojej siostrze?
Pomóż mi! Ona jest taka wybredna.
Niebieska.
- A dla ciebie? - Nie potrzebuję.
- Wiesz, jak na ciebie działa słońce. - Przestań!
- Boże, jeśli zachorujesz... - Nie zachoruję!
Cholera...
Bardzo proszę!
Tato?
Graj, kochanie.
Scopa.
Tato.
- Scopa. - Tato, uważaj!
Nie chcę być z nim w parze! Stale to samo i ja przegrywam!
Siena, uspokój się. To tylko gra.
Nie bądź taka!
Czyja kolej?
Ciągnij.
Nieźle.
Masz forsę na czynsz?
Dobranoc! Idę do łóżka.
Siena, kupiłyśmy ci czapkę. Patrz.
- Zobaczymy. - Mama nie wie?
Będę tęsknić, gdy wrócisz na studia we wrześniu.
Moja mała księgowa.
Na pewno nie chcesz wrócić do domu?
Złaź.
Co?
Nie chcesz mnie tu?
Mamo!
Guido, daj im spokój.
Dobranoc. Kocham cię.
Rozpuszczony bachor! Kocham cię. Dobranoc.
- Skończyłaś? - Okej.
- Serio? - Boże...
Miałaś nie jechać z nami!
Ale cieszę się, że jesteś.
Ta pościel dziwnie pachnie.
Pierdnęłam.
Co tu się dzieje?!
- Będziesz spać cały dzień? - Może.
Daj im spokój.
Wyglądasz na zmęczoną, kochanie.
Co się stało?
Kiedy śpisz na boku, robią ci się zmarszczki.
Powinnaś spać na plecach. Chcesz wyglądać jak ciotka?
Dziękuję.
Boże, Guido, co w tym jest?
Sama miłość i ciężka praca.
- Spakowałeś lodówkę? - Tak.
- Wsadziłeś lód? - Nie, piach.
Dziewczyny! Zapomniałam. Babcia dała każdej z was po 100 dol. w prezencie.
Kochana babcia. 100 dolarów na wakacje.
- A co ja dostawałam od swojej babci? - Czołem!
Nie zapomnijcie zadzwonić i podziękować za pieniądze. Na razie!
Siena?
O, jest. Cześć, Mamcia!
Nie rób tego!
Przestań, tato!
Ren!
Zostawiłaś mnie.
- Zapiaszczysz całe łóżko. - Leżę po swojej stronie.
Wciągnij brzuch.
Dobrze wyglądamy? Stań z tej strony.
Zaczekaj. Pocałujemy się.
Zrobiłaś? Pokaż.
To.
Gdzie twoja siostra? Znajdź ją, zrobimy rodzinne zdjęcie.
Musiałeś jechać taki kawał drogi?
O której wyruszyłeś?
O szóstej?
O piątej. Boże...
Dobrze, że o tej porze nie ma ruchu.
Kto prowadził? Ty?
Twoim wozem? Musiałeś też zgarnąć Tony'ego?
A ile razy spóźniłeś się przez niego?
On stawia kawę?
Dzięki Bogu. Tak...
Śmieszny jest. Szef pozwolił ci wrócić wcześniej?
Odżywiaj się dobrze. W lodówce jest pełno jedzenia.
Siostra się odzywała?
Dzisiaj? Poszliśmy na plażę.
Pięknie jest.
Było bardzo miło.
Nie Renacie. Pochorowała się.
Mówiłam jej, żeby włożyła czapkę.
Tak.
Napisała do ciebie?
Przepraszam. Twoja siostra gdzieś wyszła i się nie odzywa.
Wiem. Ciągle ta sama śpiewka.
Dostałeś zdjęcia z zachodem słońca?
Śliczne, nie?
Wiem. Coś pięknego.
Wschody słońca też są ładne, ale wiesz, jak jest.
Tylko ja je oglądam.
Ojciec poszedł ze mną tylko raz.
Siena?
Wezmę ją.
O której w nocy wróciła twoja siostra?
Trochę za twarde.
Esemesowała do ciebie?
Kazałam jej napisać do jednej z nas.
Skończyłaś?
Serio?
To czapka, którą kupiłam Sienie?
Ładnie ci w niej.
A co to jest?
Nie, Mamciu. To okropne!
- Lubię loki. - Ja nie. Daj tę spinkę! - Nie.
- Nie bez powodu ją noszę. - Zaplotę je.
Jak ci minęła noc?
W porządku.
Chyba lepiej niż "w porządku".
- O co cię prosiłam? - Mój Boże...
Mój Boże? Poprosiłam o jedno.
O jeden krótki esemes!
- To niewiele. - Telefon mi zdechł.
- Nie mogłaś pożyczyć od kogoś? - Przestań.
Przepraszam.
- To moja czapka? - Pozwoliłaś mi.
Nie. Zdejmuj!
- Nie włożyłaś jej. - Bo nie chciałam zniszczyć.
Żałosna jesteś.
Pobrudziła ją farbą. Zniszczy ją!
To moja czapka!
- Nawet ci się nie podoba. Ja ją wybrałam! - Ale to moja czapka!
To czapka Sieny, okej?
Tobie też chciałam kupić.
Świr!
4,50.
Tego nie mogę przyjąć.
Odmowa.
Dzięki.
Cześć, piękna. Co tu robisz?
Jesteśmy przy basenie.
Chodź!
- Co? - To moja córka, Renata.
Miło mi. Ta księgowa?
Nie. Księgowa to tamta młodsza.
Ta chce być pisarką. Jest taka bardziej "artystyczna".
- Podobna do pani. - Tak? - Tak.
Biedaczka.
Guido, wieczorem owoce morza?
- Musisz się przebrać. Tak nie pójdziesz. - Co ci się nie podoba?
Potrzebuję twojej pomocy.
- Kto to kupi? - Zamknij się.
- Nie możesz swoją? - Masz lepszy aparat.
Wyluzuj się.
- Masz minę jak przy zaparciu. - Ty tak wyglądasz.
- Wrzuć na luz! - Wrzuć na luz!
Teraz tył.
Skończyłaś?
Czemu mój nos tak wygląda? Ohyda!
Uśmiechasz się jak wariatka.
Nie nabijaj się z mojego uśmiechu.
Śmiejesz się jak tata.
Przynajmniej nie jak ciocia. To a' propos zaparć.
- Kto to? - Nikt.
Ren?
- Co ukrywasz? - Nic.
Jesteś wkurzająca. Oddawaj to!
Mama cię zabije.
- Renata. To nie jest śmieszne! - Księgowa mamusi rzuca studia?
- Oddaj to! - Złamiesz im serca!
- Nie jestem bezrobotna i stara! - Skończyłam studia. - Ledwo!
- Zniesiesz to, że jesteś porażką? - To ty jesteś największą porażką!
Działa?
Ty nigdy nie przepraszasz.
Przepraszam.
Przepraszam, przepraszam.
Przepraszam!
Masz chęć na lody?
Ja stawiam.
Podła rura!
Mogę spróbować?
Możesz...?
Niemowlę z ciebie? Nie będę cię karmić.
Jutro minigolf?
Moje lepsze.
To moja piękna ikwe ?
Wyjdziesz za mnie?
Co to jest?
Pracujesz tu?
Latem.
- A ty co robisz? - Ren nie ma pracy.
Chłód, opanowanie... nie wiem.
Dobra.
Dokąd idziesz?
No, do zobaczenia.
- Siena? - Przestań. Zaraz wracam.
Zgubiłam klucz.
Nie.
To nie to, czego...
Czemu to takie skomplikowane?
- Chcę wrzucić wczorajsze zdjęcie. - Które?
A które uważasz za lepsze?
To z homarem.
Tak.
Co dzisiaj robicie?
Ładne.
Minigolf.
Nie mogę iść.
Dlaczego?
Po prostu nie mogę.
Dokąd? Prawie nic nie zjadłaś.
Co się stało z telefonem Sieny?
Potrzebujesz pieniędzy?
Guido.
Wszystkie atrakcje są za darmo.
Patrz. Zdjęcie z homarem.
Tak.
Kupiliśmy ci czapkę.
Jest Renata. Cześć, skarbie!
Przestań! Przestań!
- Moje włosy! - Czemu to zrobiłaś?
Przepraszam, ja... zgubiłam łódkę.
Możesz mi pomóc?
Poradzisz sobie? Zaraz wrócę.
W porządku.
Mogę?
- Długo tu jeszcze zostaniesz? - Tylko parę dni.
Mój vape?
Fajna czapka.
Siena nie odezwała się przez cały dzień.
Ani razu!
Gdzie ona jest?
Nic. Gdzie się podziewa przez cały dzień?
Nie musicie odpowiadać. Oglądajcie film, który widzieliście już sto razy.
Zajmę się tym.
- Mona... - Zamknij się!
Pomóż mi się uczesać, Mamcia.
Nie...
Wciąż są mokre. Możesz jeszcze trochę?
Przepraszam, ale jeśli suszysz, to zrób to do końca, bo mi się poskręcają.
Już o tym rozmawiałyśmy.
To ty zgłosiłaś się do suszenia.
Sama to zrobię.
Tak lepiej.
Dziękuję.
Jak minął ci dzień?
Dobrze.
Co jest?
Boże...
Zabrałaś mi klucz?
Tak.
Wszystko rzuca na kupę. Nie wiem, co brudne, a co czyste!
- Ten kostium śmierdzi? - Nie wiem.
Jezu...
Wasz ojciec wszystko rozrzuca po pokoju.
Nie dość, że sprzątam w domu, to muszę też sprzątać na wakacjach.
Nawet słowa przeprosin!
Nie do wiary.
Całą noc do niej esemesowałam.
I myślisz, że odpowiedziała? Ani razu!
Co się dzieje z twoją siostrą?
Nie!
To jest drogie.
Gdzie byłaś?
Chodziliśmy sobie.
Więc nie muszę się martwić,
- bo Siena sobie chodziła! - Przestań!
Ja mam przestać?!
Oszalałaś.
Słyszałeś, Guido? Oszalałam!
Nie mogę się doczekać, aż wrócisz na uczelnię.
- Wtedy zobaczysz. - Co?
Ile dla ciebie robimy i jak bardzo jesteś niewdzięczna!
Kto siądzie razem z nami do stołu?
Zapewniamy ci dom, pieniądze, jedzenie.
Oczywiście jesz w domu, bo to jest za darmo!
Nie musisz płacić.
- Nie mogę wyjść na dwie godziny? - Żeby na dwie!
Raczej masz na myśli powrót o drugiej w nocy!
- A to nie są dwie godziny... - Bawię się!
A kto mówi, że nie możesz się bawić?!
- Zabraniam ci?! - Tak, bo powiedziałaś, że...
Przepraszam! To chcesz usłyszeć ode mnie?
- Tak! - To się nie powtórzy!
Będę siedzieć w domu do 35. roku życia!
Jesteś śmieszna!
O, wstałaś!
- Gdzie Siena? - Zabawia tatę.
Dziś są jego urodziny. Pomóż mi przy obiedzie.
- Czego szukasz? - Niczego.
Niepotrzebne ci to świństwo.
- Co zrobiłaś z moim vape'em? - A gdzie twoje buty?
- Gdzie mój vape? - Renata, dość już o tym...
Obiecałaś, że rzucisz.
Ale bałagan przez ten lód. Patrz, wszystko zalane.
- Nie zabieraj mi go. - Nie wzięłam!
- Więc gdzie jest? - Skąd mam wiedzieć?
Gdy jesteś z nami, to słuchasz nas.
I nie pal tego gówna.
Chciałam kupić homara...
ale skoro będą linguini, to byłoby już za dużo.
To chłopak?
- Dziewczyna. - Oddawaj.
- Nie. - Słucham?
"Słucham?"
Daj mi tę lalkę.
Mamy ją! Mamy ją!
- Głupole! - Mamy ją...
- W porządku? - Tak.
Dawaj głowę lalki, dziwadło!
- Mamo. - Chłopcy. To chyba nie wasza zabawka.
- Trzeba ją oddać. - Nie.
Przepraszam!
Dzień dobry.
- Pani jest ich mamą? - Dzieci, uwaga na nogi.
- Oni przezywają innych. - Mamo...
Renata, to nie jest w porządku.
Chyba zaszło nieporozumienie.
Nie było żadnego nieporozumienia.
Niech się pani uspokoi.
- Wszystko okej? - Wcale nie okej.
Chłopcy przezywali inne osoby, zabrali dziecku zabawkę i ją popsuli...
Żartuje sobie pani? Przepraszam!
- Mamo! - Wstrętne babsko.
- Pierdol się! - Przestań!
- Co ja zrobiłam? - Zajmowałam się tym!
Skarbie, znajdziemy twoją rodzinę.
Chcę iść się pobawić.
Ale gorąco!
Wcale ci go nie zabrałam.
Nieważne, co robisz, gdy jesteś sama, ale teraz jesteś ze mną.
Nie wykańczaj się tym syfem.
Uważasz, że to śmieszne?
To, że martwię się o ciebie?
Martwię się o trójkę moich dzieci.
O ciebie, Anthony'ego i o Sienę.
- Ale o mnie najbardziej. - Bo z tobą jest inaczej!
Siena rzuca studia.
Mogę to zrobić.
Przygotuj kartkę dla taty.
Wszystkiego najlepszego.
Anthony dzwonił?
- Zawołamy cię, kiedy będziemy gotowe. - Dobra.
Zabiję waszego brata!
Anthony, wiem, że jesteś w domu. Odbierz telefon.
Tata ma urodziny. Możesz do niego zadzwonić?
Mam nadzieję, że jesz.
Ale nie te gówna na wynos, tylko to, co ci zostawiłam.
Rozmawiałeś może z babcią?
Odwiedzisz dziadków?
I zadzwoń do ojca, dobrze?
Pogadamy później. Całuję i tęsknię za tobą. Pa!
Mamo?
Później wychodzę.
Spytaj ojca. Jeszcze nie! Zamknij oczy!
Anthony zadzwonił z życzeniami.
Cześć, kochanie. Miło, że pamiętałeś. Zgaś światło.
Czekaj, włączę głośnomówiący.
Chwileczkę.
Dobra. Gotów?
- Tak. - Idź w swoje lewo.
- Tutaj. - Okej... już siedzę.
Siena, daj telefon.
- Halo? Co tam się dzieje? - Zaczekaj!
Dobra...
Zaczynamy.
Pomyśl życzenie!
Czekajcie! Zrobię zdjęcie.
Stańcie bliżej.
Tak jest dobrze. Uśmiech.
No to "Cheese".
Cheese.
- Tato, muszę kończyć. - Czekaj! Rozmawiałeś z...
Pa!
Drań...
Dziewczyny, dajcie talerze i widelczyki.
- Najlepsze życzenia, kochanie. - Dziękuję.
Gdzie nóż?
Dziękuję.
- Więc mogę wyjść? - Mówiłam, żebyś spytała ojca.
- O co ma spytać? - Mogę wyjść?
Serio? Nie możesz dziś posiedzieć w domu?
Nic tu nie zrobimy.
A musimy coś robić? Nie możemy po prostu pobyć razem?
Całą podróż byliśmy razem. Teraz jesteśmy razem.
Siena, proszę. Nie mam na to siły.
Wystarczą mi sprawy twojej siostry. Nie mogę już.
- Co? - Nie masz czegoś dla taty?
Nie do wiary.
Niezły.
To ja?
Pewnie. Wygląda jak ty.
Kochanie, możesz podać kawę?
A z czym jest problem?
Siena...
jesteś męcząca.
Muszę wspierać Renatę. Teraz mam jeszcze wspierać ciebie?
- To dużo. Ja nie mam już sił! - O czym ty mówisz?
Żadnych!
O czym ja mówię...
Pracowałaś bardzo ciężko i uczyłaś się na studiach.
I nagle, ot tak, rzucasz uczelnię!
Co się stało?
Co jest, kurwa, Ren?
Tak.
Co jest, kurwa? Co jest, kurwa, Guido?
Rzucić studia! Co jest, kurwa, Siena?
Czym sobie na to zasłużyłam?
Pójdę po krzyż, żeby cię do niego przybili.
Co powiedziałaś?
Jakaś ty niewdzięczna.
Po tym, co ojciec i ja zrobiliśmy dla ciebie, ty mówisz mi takie rzeczy?
- Więc tak chcesz skończyć? Tak?! - Mamo, proszę...
- Z nijaką robotą i bez forsy na czynsz? - Mamo, przestań!
Mogła wrócić do domu, ale nie. Nie Renata!
A ty jesteś taka sama jak twoja siostra.
- Tylko bierzesz i bierzesz... - Wcale nie jestem taka jak ona!
Więc to jestem ja?
Możesz wyjść.
Dziękuję za obiad.
- Siena... - Nie mogłaś stulić gęby?
Jedziesz?
To mój vape?
Siena?
Nawet nie wiedziałem, co to za test, więc cały czas zgadywałem.
- Zdałeś? - Tak, zdałem.
Na zastępstwo przyszedł nauczyciel, który robił tak...
Co zdanie.
Kiedy on mówił "um", to nasza grupa pociągała nosem.
"Um" i my pociągamy.
A kiedy za każdym razem mówił "okej",
że niby nie rozumieliśmy jego pytania, to my tupaliśmy nogami.
- Moja kolej. - Nieładnie. - Przepraszam.
- Co to za gość? - To moja jebana córka.
- Cześć, Lani. - Kopę lat!
- Siemasz? - Cześć. - Przyłączysz się?
Tak.
No i oblałam ten przedmiot.
Ale i tak skończyłam liceum.
- Które chcesz? - To.
Ostrzeliwaliśmy się gaśnicami i...
- Nie było problemów? - Byłyby, gdyby nas dorwali,
ale udawało się nam.
- Byliśmy szybcy. - Muszę na siku.
Idę z tobą.
- A to kto? - Nikt.
Przestań!
Zawieź nas do domu.
Siena rzyga w aucie twojej mamy.
Masz klucz?
Nie.
Zajrzyj pod wycieraczkę. Mama pewnie go tam zostawiła.
Dzięki.
Ty też.
Wnusia babuni...
Rzucisz studia?
A co ty byś zrobiła?
Ohydna ta woda.
Cześć.
Dzwoniłeś przed chwilą?
Zaczekaj moment.
Przepraszam.
Widziałem twoją kartkę dla taty.
Tak?
Narysowałaś go w okularach. A on nie nosi ich od piętnastu lat.
Miał korekcję laserową.
Kiedy wracacie do domu?
Jutro. Bo co?
Mama dziś nie dzwoniła.
- Dopilnuj, żeby przywieźli coś fajnego. - Postaram się.
Dobra.
- Na razie. - To Anthony.
Tata cię pozdrawia.
Leone! Zobacz, kto tu jest.
Spójrz!
Patrz. Dla Anthony'ego.
Fajna, nie?
Uważam, że fajna.
Mamo?
Zwolnili mnie.
Chcesz wrócić do domu?
Chyba tak.
Wychodzimy na krótko.
Idziemy!
Włóż buty.
Pa.
Cześć!
Cześć.
Przyniosłem piwo.
Poprzedniej nocy...
Tak...
Przepraszam, musiałem kręcić.
Oni by nie zrozumieli.
Czego?
Niegrzeczna dziewczyna.
Co, kurwa?!
- Jaja sobie robisz?! - Dzięki za piwo.
Mój telefon, jebana suko!
- Moje okulary słoneczne? - Są w twojej torbie.
Której?
- Halo? - Jak się masz, księżniczko?
A cóż to za osoba? Czyżby Renata?
Tak, babciu.
Mówi Renata.
Wiem. Powinnam była zadzwonić wcześniej.
Właśnie teraz! Mówiłam, żeby zacząć pakowanie wczoraj.
Co robicie? Chodźcie!
- Cześć, babciu! - Autobus odjeżdża.
Tak, to Siena.
Nie, u niej w porządku.
Tak, jedliśmy.
Dziękuję za prezent.
- Urodziny taty? - Idziemy!
- Był makaron. - Ruszamy!
Nie wiem. Ją spytaj.
Siena!
- Tak, jest mama. - Łóżka nieposłane!
Przecież wyjeżdżamy.
Też cię kocham.
Bardzo cię kocham.
Babcia chce z tobą porozmawiać.
Mamo?
Cześć! Zamierzałam zadzwonić do ciebie z auta.
Mamo, nie krzycz na mnie!
Przerwa na toaletę.
Pójdziesz ze mną?
Oczywiście, Mamciu.
Chciałabym, żebyś z tym skończyła.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Grzegorz Janiak