Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
НЕШТО ШТО КАЖА СНОШТИ
Срце. - Добро сум.
Интегрален или бел, Мама? - Реков дека не сум гладна.
Каде одиш? -Да мочам. - Сакаш да дојдам со тебе?
Сиена, оди со сестра ти. - Добро е. -Не е добро.
Ајде, порано ја обожававте оваа песна.
Се сеќавате дека постојано ја слушавме на пат до мајка ми?
Одново и одново. Не им здосадуваше. А сега ни уста не отвораат.
Зошто воопшто ги имаме?
На следниот одмор ќе одиме сами. Заборави ги. Млитави сте.
Имаме соба крај брегот, нели?
Не, се разбира дека немаме. - Во ред е.
Секогаш работиш по свое.
Остануваме една недела, Гуи, не два дена.
Мислам, навистина.
Стигнавме. - Стигнавме.
Срце, нели си среќна што на крај сепак дојде со нас?
Нели ти реков дека ќе ти дадат слободни денови на работа?
Ова ќе биде толку добра недела, Мама.
Во ред, девојки, почнете да го вадите багажот.
Толку си тврдоглав. Знаеш дека се полни секоја година.
Секогаш се полни. Требаше да резервираш.
Сега ќе... -Почна воопшто да бараш нова работа?
Поминаа месеци.
Се лигавеше.
Не, оди малку наназад. -Уште, уште. - На патување сме. -Боже.
Уште, уште. - Не, треба повеќе.
Направи некоја добра поза.
Зошто го сликаш своето лице? - Зашто си слатка. -Не го сакам тоа.
Леле, тато, престани. Толку си напорен.
Подготвена? -Да. -Добро. Повисоко. - Не, добро е. Ајде веќе!
Тато. Сакам само една слика. Сликај веќе еднаш. -Подготвен?
Добро, пак. -Престани, тато. -Скокни, скокни или нешто такво. -Не сакам...
Пак. - Нема да скокам.
Мислиш дека тоа би бил меѓуградски повик? -Што?
Дали би бил меѓуградски повик ако му се јавам на брат ти?
Не знам.
Можеш ли... -Врзи го цврсто. Не сакам да ми испаднат цицките.
Прецврсто е, Мама. Прецврсто е. -Рече цврсто.
Но, не толку цврсто. Ми ја кубеш косата. -Боже мој.
Боже. -Опушти се. - Ти опушти се. Ме боли.
Злочко! Ужас!
Твојот шеф ги погледна твоите приказни?
Ќе го направат тоа. Добро?
Како нарачано. Да, мамо.
Да, овде сме. Да, убаво е. "Ке бела."
Да, времето е супер.
Што? Што направил тато?
Мамо, не може да оди по весник во гаќи.
Мамо, кој лудак.
Доаѓаш? -Не, не бевме на купување. Ќе одиме наскоро.
Баба те поздравува. - Како си, принцезо? -Слушна?
Да, Рената. Не, мамо, се уште не им дадов пари.
Мамо... -Што е? - Мислев дека не си гладна. -Мона!
Кој умрел? Сестра и на Роса? Не ја познавам.
Ја познавам Роса, но не и сестра и.
Роса секогаш доаѓа во продавницата. Како да ја знам сестра и кога не доаѓа?
Фуј, фуј! Леле мајко, фуј!
Погледнете го овој убав...
Замислете се дека имате...
Да, но што ако некому му треба нешто?
Срање!
Рена, може да земеш количка? Чекај, го имаш мобилниот?
Навистина? Добро, добро.
Може да ја добијам количката? - Да, за минута.
Срце, што мислиш, која ќе и се допадне на сестра ти?
Не, помогни ми, Мама. Толку е пребирлива. Која? -Сината.
Добро, а ти? -Ништо не ми треба. - Не, не, знаеш колку ти штети сонцето.
Може да престанеш? -Рената, ако ти се лоши... -Нема да ми се лоши!
Проклета сиромаштија.
Нема зошто.
Тато? - Ајде, миличок.
Тормозачке.
Тато.
Тормозачке. - Тато, ајде, внимавај малку.
Мора да бидам во неговиот тим? Секогаш го прави тоа и секогаш губам.
Сиена, смири се. Тоа е само игра. Не биди таква!
Уморни сте од патувањето... - Кој е на ред?
Само повлечи.
Не е толку лошо.
Ги доби парите за кирија?
Добра ноќ. Одам в кревет.
Сиена, ти купивме капа. Види. Да те видам.
Мама не знае?
Ќе ми недостигаш кога ќе отидеш на факултет. Моја сметководителке.
Сигурно не сакаш да се вратиш дома?
Тргни се.
Што е?
Не ме сакаш овде?
Мамо! - Гуидо, остави ги намира.
Во ред.
Добра ноќ. Те сакам.
Детиште си. Те сакам. Добра ноќ.
Готова си? - Добро.
Навистина? - Боже мој.
Воопшто не требаше да доаѓаш со нас.
Но, среќна сум што дојде.
Овие чаршафи имаат чуден мирис.
Прднав.
Што се случува? Исусе!
Зар ќе спиете цел ден? - Можеби. -Гуидо, остави ги намира.
Добро. -Мама, изгледаш толку уморно, срце. Што се случило?
Тоа се случува кога спиеш настрана. Добиваш брчки.
Затоа ти кажав да спиеш на грб. Сакаш да изгледаш како тетка ти? Благодарам.
Боже, што има во ова? Одвратно е. - Љубов и труд.
Го спакува фрижидерчето? Со мраз? -Не, со земја.
Девојки, заборавив да ви кажам дека баба ви даде на секоја по 100 долари.
Имате добра баба. 100 долари за одмор.
Знаете што ми даваше мене баба ми? -Чао.
Не заборавајте да и се јавите да и се заблагодарите за парите. Ќе се видиме.
Сиена.
Застани, чекај.
Боже мили, застани. - Не правам ништо.
Ене ја. Здраво, Мама. Немој веќе да го направиш тоа.
Престани со тоа, тато! - Добро е за тебе. Тато!
Толку е чудно. Да го убиеме тоа! - Мртво, мртво. Убијте го тоа!
Престани. -Што е? -Тато, престани! - Боже, Гуидо, остави ја намира. Не!
Благодарам. Добро. Па...
Ја познавате Шери. - Здраво. -Здраво, Шери.
Ја познавате Шери. - Ме познава. -Да, ја познавам.
Од каде ја познавате? - Се дружевме. -Се дружевте?
Рен!
Ме остави.
Не ни знаете зошто сте овде. - Не.
Шери сака да ви каже нешто. -Се ќе биде полно со песок. -Лежам настрана.
Уживав да минувам време со тебе, но сакам да бидам искрена за себе.
Вовлечи го стомакот. Добро изгледаме?
Дојди на оваа страна.
Чекај, сликај не додека се бакнуваме.
Не сликаше? Да видам.
Оваа слика.
Каде е сестра ти? Најди ја да се сликаме како семејство.
Не ме сликаше под добар агол. Да се сликаме сами.
Подготвен? -Сликај. - Насмевни се.
Не, те молам, насмевни се. Да.
Колку убаво.
Добро, уште една. - Добро, но ислушај ме, добро?
Тоа беше стратегија.
Боже, мораше да возиш дотаму? Кога мораше да заминеш од дома?
Значи, околу шест? Аха, пет.
Боже мили. Добро е што во тоа време нема сообраќај.
Кој те одвезе?
Одеше со камионот? Мораше да го собереш и Тони?
Да, колку пати си задоцнил поради тој пат.
Ти купува кафе? Фала Богу. Да. Да, смешен е.
Шефот ти дозволи порано да си одиш од работа?
Добро, внимавај да јадеш, срце. Фрижидерот е полн со храна.
Се чу со сестра ти?
Денеска? Да, бевме на плажа. Да, прекрасно е.
Беше толку убаво. На Рената и не баш. И беше мака.
Знам, и кажав да носи капа.
Да. Ти прати порака, Мама?
Не, не, извини, срце. Сестра ти е надвор. Не се јави.
Знам, секогаш истото.
Ги доби сликите од зајдисонцето што ти ги пратив? Убави се, нели?
Знам. Убави се. И зајдисонцата се убави.
Но, знаеш како е овде, јас единствена ги гледам.
Татко ти. Татко ти еднаш отиде со мене.
Сиена? Сиена.
Ќе го земам ова.
Кога се врати сестра ти сношти?
Ти прати порака?
И кажав да прати порака на некоја од нас.
Готова си? Навистина?
Тоа е капата што и ја купив на Сиена?
Ти прилега, Мама. Но, ова... што е ова?
Не, Мама, толку е грдо. - Ми се допаѓа кадрава. -Мене не.
Врати ми ја шнолата. -Не. -Ја ставив со причина. -Ќе ти ја сплетам косата.
Како ти ја мина ноќта?
Добро.
Изгледа дека била подобра од тоа.
Која беше едната работа што ја барав? - Боже мили. -Боже мили?
Барав само едно. Една работа. Една порака. -Добро.
Не барам многу. -Мобилниот ми цркна. - И никој немаше мобилен? -Престани.
Извини.
Тоа е мојата капа? - Да, рече дека може да ја носам.
Не, не реков. Извади ја.
Воопшто не ја носиш. -За да не ја уништам. -Толку си смешна.
Мамо, има боја на неа. Ќе ја уништи. - Нема да ја носи. Не и се ни допаѓа.
Кој ѓавол, Сиена? -Моја е. -Не ти се допаѓа. Јас ја одбрав. -Мамо!
Тоа е капа на Сиена, добро? И сакав да ти купам капа.
Лудачке!
Четири и педесет.
Не можам да го земам тоа.
Одбиена.
Благодарам.
Здраво, убавице. Што правиш овде?
На базенот сме. Придружи ни се.
Здраво. -Здраво. -Што е? - Ова е ќерка ми Рената.
Мило ми е. Сметководителката? - Не, тоа е мојата помлада ќерка.
Оваа сака да биде писателка. Таа е уметничка душа.
Личи на тебе. -Да? -Да. - Кутрата. -Не!
Гуи, оној рибен ресторан вечерва?
Но, мора да се преслечеш.Не може да одиш ваков. -Што и фали на мојата облека?
Ќе се потрудам. Кога ќе дојде, ќе се обидам да бидам пристојна.
Тоа е подобро. Минатата недела ми беше забавна и...
Добро. Благодарам што дојде. -Ми треба твојата помош. -Што прави таа овде?
Многу е напнато во последно време, па би можеле да расчистиме некои работи.
Сакам следната недела сите да се забавуваат...
Кој ќе го проголта тоа? - Замолчи.
Не можеш да го употребиш својот? - Твојот има подобра камера.
Опушти се. Изгледаш како да имаш запек. -Ти имаш запек.
Само полека! - Само полека!
Добро, сега одзади.
Готова си?
Фуј. Зошто носот ми изгледа така? Изгледа одвратно.
Зошто се смееш така? Изгледаш лудо. - Не подбивај и се на мојата насмевка.
Се смееш како тато. - Барем не се смеам како тета.
Таа баш изгледа како да има запек.
Кој е тоа? - Никој.
Рен? -Што криеш? - Ништо.
Толку си напорна. - Ти си напорна. -Врати го.
Ебате, мама ќе те убие.
Рената! Рената, не е смешно!
Мамината сметководителка се отпишува од факултет? -Врати го!
Ќе им ги скршиш срцата. - Барем не сум невработена и стара.
Јас барем завршив факултет. -Одвај! - Можеш да бидеш разочарување? -Ти си!
Уште работи?
Никогаш не можеш да кажеш "извини".
Извини.
Извини, извини. "Ми скузи, ми скузи!"
Да одиме на сладолед?
Јас ќе платам.
Скржава кучко.
Може да пробам?
Можеш ли...
Зар си дете? Нема да те хранам.
Сакаш да одиме утре на мини-голф?
Мојот е подобар.
Тоа е мојата убава "икве"?
"Икве".
Ќе се омажиш со мене? - Што е тоа?
Работиш овде? - Лете.
Што правиш ти? - Рен нема работа.
"Кул, кул, кул".
Добро.
Каде одиш?
Ќе се видиме подоцна.
Сиена? -Престани, Рената. Веднаш ќе се вратам.
Го изгубив мојот клуч.
Не.
Не, не. Тоа не е она што...
Зошто е ова толку комплицирано?
Само сакам да ја пренесам сликата од сношти. -Која?
Не знам. Која ти е подобра тебе? Всушност, онаа со јастогот.
Да.
Еј.
Девојки, кој е вашиот план за денеска?
Да, тоа е убаво.
Мини-голф.
Веќе не можам да одам.
Зошто?
Едноставно, не можам. - Каде одиш? Ништо не јадеше.
Што се случило со мобилниот на Сиена?
Ти требаат пари, Мама?
Гуи. -Што е? Сите активности се бесплатни.
Види, оваа со јастогот. - Да.
Ти купивме капа.
Рената. Здраво, срце.
Седни ми во скут. - Престани! Мојата коса!
Еј!
Извинете. Го изгубив мојот чамец.
Еј. - Здраво.
Можете да ми помогнете?
Ќе бидеш добро? Веднаш ќе се вратам. -Ќе бидам добро.
Може?
Уште колку си тука? - Уште само неколку денови.
Мојата електронска цигара?
Убава капа.
Па, денеска... - Сиена не ми одговорила цел ден.
Цел ден. Ниеднаш.
Каде е? Ништо. Каде е цел ден?
Не одговарајте ми. Гледате филм што сте го гледале веќе стопати.
Јас ќе го решам тоа. - Мона... -Замолчи.
Мама, помогни ми со косата.
Не, не, Мама. Се уште е водена.
Уште малку. Мора потполно да ми ја исушиш косата или ќе се извитка.
Го знаеш тоа. Веќе зборувавме за тоа.
Ти се понуди да ја исушиш.
Самата ќе ја исушам.
Да, сега е подобро.
Има некој?
Ти благодарам.
Како го помина денот? - Добро.
Што не е во ред?
Боже.
Го зеде мојот клуч? - Да.
Само фрли се на куп. Не знам што е валкано, а што чисто.
Ви смрди овој костим за капење? - Не знам. -Исусе.
Татко ви само ги остава своите работи насекаде.
Не ми се верува. Чистам дома, сега мора да чистам и на одмор?
Леле. Дури ни извинување.
Неверојатно.
Цела вечер и праќам пораки.
Мислиш дека ќе одговори? Ниеднаш. Ниеднаш!
Што се случува со сестра ти?
Не!
Скапо е.
Каде беше? - Бевме надвор.
Не мора да се грижам зашто Сиена беше надвор. Беше надвор! -Престани!
Да престанам? Сакаш јас да престанам? -Луда си.
Слушна, Гуи? Луда сум. Знаеш што, Сиена?
Одвај чекам да се вратиш на факултет. Тогаш ќе видиш. -Што?
Колку ти помагаме и колку не сфаќаш здраво за готово.
Сиена, те молам...
Кој ќе јаде со нас? Ние даваме покрив над главата,
пари и оброци. Се разбира дека ќе јадеш дома зашто е бесплатно!
Не мора да го плаќаш тоа! - А ако заминам на час-два?
Камо да беа час-два! Можеби сакаш да останеш до раните утрински часови!
Не излегуваш на еден час. - Се забавувам!
Смееш да се забавуваш, Сиена! Ти кажав дека не смееш? -Да!
Зашто кажа... Мора да останеш со семејството!
Тоа би требало да го правиш. Грешам ли?
Што сакаш од мене? -Тато? Извини! Сакаш да го чуеш тоа од мене?
Да! -Нема веќе да го направам тоа. Ќе останам овде до мојата 35-та година!
Сиена, зборуваш глупости!
Еј, си станала!
Каде е Сиена? - Го држи тато преокупиран.
Роденден му е, Мама. Помогни ми со вечерата.
Што бараш? -Ништо. - Навистина не ти треба тоа ѓубре.
Мамо, што направи со мојот "вејп"? - Каде ти се чевлите?
Го сакам мојот "вејп". - Рената, те молам, доста со тоа.
Вети дека ќе престанеш. Овој мраз направи таков неред. Капе насекаде.
Не можеш само да го земеш. -Не го зедов. -Тогаш, каде е? -Нема поим.
Додека си со нас, ги почитуваш нашите правила.Не сакам да го пушиш тоа лајно.
Сакав да купам јастог, но правам лингвини, па си мислев...
Малку премногу е заситен. - Што е тоа? Момче?
Не, тоа е девојче. - Врати ја. -Не. Молам?
"Молам." - Дајте ми ја куклата.
Ја имаме, ја имаме! - Толку глупаво.
Ја имаме! -Се е во ред? -Да. - Врати ја главата од куклата, изроду!
Мамо. -Извинете, момчиња. Таа играчка не е ваша. Би требало да ја вратите.
Всушност, не. -Деца, да одиме! - Извинете. Добар ден.
Вие сте им мајка? -Мамо... - Добро сте? Внимавајте на нозете.
Вашите момчиња ја навредуваа. -Мамо, во ред е. -Молам? -Не е во ред.
Дојде до мало недоразбирање. - Не, нема недоразбирање. -Мамо.
Само треба да се смирите. - Се е во ред? -Не, не е.
Вашите момчиња навредуваа и му скинаа играчка на друго дете.
Мамо! -Ме зафркаваш? Извинете. Еј, застанете!
Мамо! -Кучка. Глупачка! - Мамо, престани!
Што е? Што направив? - Јас ќе го решев тоа.
Срце, да го најдеме твоето семејство. - Сега сакам да одам да си играм.
Колку е жешко.
Инаку, не го зедов.
Не ми е гајле што правиш кога си сама, но сега си со мене.
Не ми треба да се убиваш со тоа лајно.
Тоа ти е смешно? Смешно ти е што се грижам поради тебе?
Се грижам поради сите три мои деца. Се грижам поради тебе, Ентони и Сиена.
Но, најмногу се грижиш поради мене. - Затоа што со тебе е поинаку!
Сиена ќе ги прекине студиите.
Јас ќе го направам тоа. Оди направи му честитка на татко ти.
Среќен роденден.
Се јави Ентони?
Ќе те викнеме кога ќе бидеме подготвени. -Добро. -Уживај.
Ќе го убијам брат ти.
Ентони, знам дека си дома. Јави се на телефонот.
Тато има роденден. Те молам, јави му се.
Се надевам дека јадеш. Не брза храна, туку храната што ти ја приготвив.
Разговараше со баба? Може да ги посетиш баба и дедо?
И јави му се на татко ти. Ќе се чуеме. Те сакам, ми недостигаш. Чао.
Мамо. Подоцна ќе одам надвор.
Сиена, прашај го татко ти. -Мона! - Не, не, се уште не! Затвори ги очите.
Тоа е Ентони. Ми посака среќен роденден.
Здраво, срце. Убаво што се сети. Изгаси ги светлата.
Чекај, ќе те ставам на звучник, може? Чекај.
Подготвен си? -Да. - Оди лево.
Овде. -Добро, сега можам сам. -Седни. Сиена, додај ми го мојот мобилен.
Ало? Што има? - Чекај!
Така. Добро.
"Среќен ти роденден
Среќен ти роденден
Среќен роденден, миличок
Среќен ти роденден" Посакај нешто!
Тоа! Сакам да ве сликам. Приближете се.
Насмевка.
Птичка! -Птичка. - Тато, мора да одам. Ќе се видиме.
Чекај, се слушна ли... - Добро. -Чао!
Колку непристојно. Девојки, донесете ги чиниите, вилушките.
Среќен роденден, миличок. - Благодарам.
Каде е ножот?
Благодарам.
Мамо, може да одам надвор? - Ти кажав да го прашаш татко ти.
Што да ме праша? - Може да одам надвор?
Навистина? Не можеш да останеш дома вечерва?
И онака нема да правиме ништо. -Мора да правиме нешто? Не може да се дружиме?
Заедно сме цело време. Сега сме заедно. - Сиена, те молам, веќе немам сила.
Доста ми е што мора да се занимавам со сестра ти. Не можам веќе.
Што? - Зар немаш нешто за татко ти?
Неверојатно. Не е лошо.
Ова сум јас?
Се разбира дека си ти. Изгледа точно како тебе.
Срце, можеш да донесеш кафе?
Во што е проблемот?
Сиена, напорна си, добро?
Мора да и дадам поддршка на Рената. Сега мора да ти давам поддршка и тебе?
Тоа е многу. Нема веќе поддршка. - За што воопшто зборуваш? -Ја немам.
За што зборувам?
Толку се трудеше и учеше на факултет
и одеднаш, тукутака, ги прекинуваш студиите.
Што се случило?
Кој ѓавол, Рен?
Да. Кој ѓавол? Кој ѓавол, еј, Гуи?
Ги прекинуваш студиите. Кој ѓавол, Сиена?
Како го заслужив ова? -Одам по крст на кој ќе те заковам.
Што ми кажа?
Леле. Толку си неблагодарна. Го знаеш тоа?
Ми го кажуваш тоа по се што јас и татко ти направивме за тебе?
Така сакаш да завршиш? -Те молам, мамо. - Со работа без перспектива
и без пари за кирија? -Престани. - Може да се врати дома, но не Рената!
А ти? Ти си како и сестра ти. Го знаеш тоа?
Само земаш и земаш... - Не сум ни малку како неа!
Значи, тоа сум јас.
Добро.
Оди надвор. Благодарам за вечерата.
Сиена... - Не можеше да молчиш?
Доаѓаш?
Ова е моето?
Сиена?
Не знаев за што беше предавањето. Читав од хартијата и погодував.
Го положи испитот? - Да.
Еднаш имавме учител на замена и баш секој пат кога ќе запелтечеше,
секој пат кога ќе запелтечеше, ние моравме да зашмркаме.
Кога ќе прашаше: "Во ред?", не знаев дали го разбравме прашањето.
Ќе почневме да тропаме со нозете. - Колку безобразно! -Извини.
Кој е овој тип? - Тоа е мојата ебана ќерка.
Еј, Лани! -Одамна не сме се виделе. - Што има? -Сакаш да ни се придружиш?
Да, да.
Може да се каже дека паднав на тој испит.
Да? -Но во ред е, сепак матурирав. -Кој го сакаш?
Овој.
Ќе земевме противпожарен апарат и ќе се прскавме.
Ќе бевме во неволја ако не фатеа, но не не фатија.
Пребрзо. - Мора да мочам. -Доаѓам.
Еј.
Здраво. -Здраво, кој е тоа? - Никој.
Потегни!
Престани!
Одведи не дома. - Ебате, кој е ова?
Некој ебен кретен.
Сиена повраќа во колата на мајка ти.
Убав ебен фустан!
Го имаш твојот клуч?
Не, провери го чергичето. Мама сигурно го оставила под чергичето.
Благодарам.
И ти.
Бабина убавица.
Ќе ги прекинеш студиите?
Што би направила ти?
Оваа вода е одвратна.
Здраво. Се јави пред малку?
Чекај малку.
Извини.
Ја видов честитката што си му ја направила на тато. -Да?
Да, си го нацртала со очила. Знаеш дека не ги носи 15 години.
Ја извади диоптријата со ласер.
Кога се враќате? - Утре, зошто?
Мама не се јави денеска.
Гледај да ми донесат нешто убаво. - Ќе се потрудам. -Во ред.
Ќе се видиме. -Ќе се видиме, Ентони. - Добро.
Тато те поздравува. - Добро.
Леоне!
Погледни што има овде.
Оди да си играш.
Види. За Ентони.
Слатка е, нели? Јас мислам дека е слатка.
Мамо?
Добив отказ.
Мора да се вратиш дома?
Мислам дека морам.
Добро.
Нема да се задржиме долго.
Да одиме!
Те молам, обуј се, Мама. - Чао.
Еј. - Здраво.
Донесов пиво.
Сношти...
Да. Извини, морав да заминам.
Немаше да разберат.
Што немаше да разберат?
О, лоша девојка.
Кој ѓавол? Ме заебаваш?
Благодарам за пивото. - Мојот ебан мобилен, лудачке!
Моите очила за сонце? - Во твојата торба се.
Во која? - Во онаа вреќастата.
Не ги гледам. - Боже мили.
Ало? -Како си, принцезо? - Кој е тоа? Рената?
Да, бабо. Јас сум, Рената.
Знам. Требаше да ти се јавам порано.
Ви кажав сношти да почнете да се пакувате.
Што правиш? Да одиме. - Здраво, бабо! -Заминуваме.
Да, тоа беше Сиена. -Ги носиш торбите во колата? -Да, добро е.
Да, јадевме.
Ти благодарам за подарокот.
Чекај, остави доволно? - Да.
Роденденот на тато? -Девојки, да одиме. Заминуваме! -Не, јадевме тестенини.
Не знам. Прашај ја неа.
Сиена.
Да, мама е овде. -Не го наместивте креветот. -Зошто? Заминуваме.
Каков срам. - И јас те сакам тебе.
Многу, многу те сакам. -Чао чао. - Баба сака да зборува со тебе.
Да, мамо. Ќе ти се јавев од колата. Мамо, те молам, не викај на мене.
Пауза за мочање.
Може да дојдеш со мене?
Секако, Мама.
Навистина би сакала да престанеш.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС
НЕШТО ШТО КАЖА СНОШТИ