"TRISTE LE ROY MALİKÂNESİ" PARİS CİVARI, SONBAHAR, 1947
Bay Franch geldi.
Dakik bir adam iyidir.
Onu içeriye davet et, Lin Yu.
- Bay Franch, sanırım? - Evet efendim.
Bay Franc, sizinle tanışmama izin verdiği için Tanrı'ya şükürler olsun.
Lin Yu, çay lütfen.
Çay söyledim. Başka bir şeyi mi tercih ederdiniz?
- Belki daha güçlü bir şey? - Hayır çay iyi, teşekkürler.
- Burayı bulma konusunda sorun yaşadınız mı? - Biraz.
- Bana... arabayla gelmediğiniz söylendi. - Hayır. Trene bindim.
Merak ettiğim bir şey var, Bay Lévy.
Triste Le Roy ismi, nereden geliyor?
İsmi ben seçtim; ama kendim türetmedim.
Okuduğum bir hikayede keşfettim.
Çok ilginçti. Hikâye yani.
Satranç, dünyanın bir yansımasıdır.
Hayatım boyunca hep, tutkulu bir satranç oyuncusu oldum.
Ve tahtada da şah.
Neden diye sormayın.
Diğerlerine kıyasla bana her zaman...
...hüzünlü bir taş gibi gelmiştir.
Belki de bu yüzden ismi, ilk gördüğüm anda bu kadar sevdim.
Triste Le Roy. Hüzünlü Şah.
Güzel, değil mi?
Bu malikâneye, bu ismi verdim.
Yıllar önce bir hevesle satın almıştım.
Aslında, burada yaşayacağımı hiç düşünmemiştim.
Hatta bir ara, satmayı bile düşünüyordum.
İyi ki satmamışım.
Merak etmeyin.
Hayatımdan geçen onca insan arasından...
...sadece Lin Yu'yu korudum.
Her şeyi görür, her şeyi duyar; ama asla tek kelime etmez.
Bilge bir adamdır.
- O hâlde başlayabiliriz. - Evet evet.
Bay Franch, sizi...
...benim için bir şey yapmanızı istediğim için çağırdım.
Birini bulmanızı istiyorum.
Peki, sormamda sakınca yoksa, neden ben?
Biliyorsunuz, bu tür işlerle ilgilenen profesyoneller var.
Profesyonellerin hepsi, en belirgin türdeki sorunları çözme konusunda çok iyidirler.
Ama diyelim ki daha incelikli bir şey söz konusu oldu...
...o zaman pek bir işe yaramazlar.
Mesela onlar...
...bir ideal uğruna savaşmayı bilmiyor...
...oysa siz biliyorsunuz.
Bu yüzden size güvenebileceğimi hissediyorum.
Tabii, tek sebep de bu değil.
Para da önemli.
Bunları hafife almıyorum.
Sizi aramadan önce, araştırmamı yaptım.
Pireneleri geçmelerine yardım ederek...
...halkımın çoğunu Gestapo'nun eline düşmekten kurtardığını...
...birinci ağızdan duydum.
Mücadele etmekten yoruldunuz...
...ve normal bir hayat yaşamak istiyorsunuz, değil mi?
Normal bir yaşamdan ne kastettiğinize bağlı. Bu konuda hemfikir olmayabiliriz.
İnsanların çoğunluğunun arzularından bahsediyorum...
...iş, aile, sağlık, iyi arkadaşlar...
Tanıdık geliyor mu?
- Evet elbette ama... - Bunların hiçbirine...
...sahip olmadınız mı?
Oldum; ama çok uzun sürmedi.
Görüyorsunuz ya işte, birbirimize benziyoruz.
Evet, yorgunsunuz.
Ve bunu kabul etseniz de etmeseniz de durum bunu gösteriyor.
Bunda, utanılacak bir şey yok.
Savaşınızı kaybettiniz...
...ve General Franco yakın zamanda hiçbir yere gitmiyor.
Tabii tabii, sigaranızı içebilirsiniz.
Hattâ iyi bir fikir. Sanırım size katılacağım.
Biraz duman solumanın bana iyi geleceğini düşünüyorum.
Hayır, çok teşekkürler.
Bu evde puro içen tek kişi benim.
Böyle bir zevki kaybetmek gerçekten üzücü olur.
Buna izin vermemek benim görevim.
Doğrudan konuya geçelim.
Bay Franch, size verdiğim görevi başarırsanız...
...hayatınızı yeniden kurmanıza yardım etmeye hazırım.
Sahip olduklarınızı ve kaybettiklerini geri alacaksınız.
Ve her şeyden önemlisi, bir iyilik yapmış olacaksınız.
Hattâ, cennette bir yer bile kazanabilirsiniz.
İzin verirseniz, son kısmı sonraya bırakalım.
Teşekkür ederim, Lin Yu.
Bana sert adamı oynamayın, Bay Franch.
Özünde bütün anarşistler Hıristiyandır.
Beni kandıramazlar. Neden, biliyor musunuz?
Çünkü ben bir Sefarad Yahudisiyim.
Tanca'da doğdum...
...ama atalarım aile evimizi hep korudu.
Evimiz, Toledo'daydı.
Adımı dört kez değiştirdim...
...en uzun ömürlüsü Lévy oldu.
Ama aynı zamanda, taşınması en ağır olanı da...
Sanırım, gömüleceğim isim bu.
Doktorlar bana karşı çok cimri davrandılar...
...ve bana yalnızca birkaç ay ömür biçtiler...
...bu yüzden, kaybedecek zamanım yok.
Bay Franch, birini aramak için...
...Şangay'a gitmenizi istiyorum.
Eğer onu bulursanız...
...göreviniz, onu buraya geri getirmek olacak.
Size bir şey göstermek istiyorum.
Pek işinize yaramayabilir...
...ama yine de ona ait elimde kalan tek şey bu.
O, benim kızım.
Bu fotoğraf çekildiğinde adı... Judith'ti.
Şu anda 14 yaşında olmalı.
Annesinin adı Cheng Jing.
Kediler Tiyatrosu'nda çalışıyordu, onunla orada tanıştım.
Kendisine şöhret kazandıran...
...ve hep aynı hareketle bitirdiği, favori bir numarası vardı.
Şanghay Hareketi. Şanghay Hareketi.
Judith'e, çocukken öğrendiğim şarkıları söylerdim...
...ama bu hareketi ona, annesi öğretmişti.
Bu hareket.
Cheng Jing, kızımı götürmeden önce...
...adını Qiao Shu olarak değiştirdi.
Onları bir daha hiç görmedim.
Hayır.
Sizde kalsın.
Ama her şeyden önce, onu kaybetmeyin.
Judith, dünyada benim kanımı taşıyan tek kişi.
Beni anlıyorsunuz, değil mi?
Sizin de bir kızınız olduğunu biliyorum.
Benimkini tekrar görmek istiyorum, Bay Franch. Lütfen onu bulun.
Bunca yıl sonra...
...neden onu tekrar görme ihtiyacı duyduğunuzu sorabilir miyim?
Mantıklı düşünüyorsunuz Bay Franch.
Tüm hayatımı...
...hep insanlarla çevrili halde...
...sürekli rol yaparak geçirdim.
Bunun ne kadar yorucu olduğunu anlatamam. Ama artık bitti.
Yani... Size gerçeği söyleyeceğim.
Kızımı bulmanızı istiyorum...
...çünkü, dünyada bana farklı...
...ve benzersiz şekilde bakabilen tek kişi o.
Ondan tek isteğim...
...ölmeden önce, bana son bir kez bakması.
Son bakışı, başka bir şey değil.
Pekâlâ Bay Lévy, Şanghay'a gideceğim.
Adı Julio Arenas'tı.
Bu, onun oyunculuk kariyerinin son çekimlerinden biriydi.
1990 yılında, hiçbir zaman tamamlanamayan...
..."Veda Bakışı" filmi üzerinde çalışırken, ortadan kayboldu.
Öldüğü sanılıyordu; ama cesedi bulunamadı.
Çeviri: Dikistutmaz X: iapetos | Letterboxd: moandor
MADRID, SONBAHAR, 2012
Günaydın. Çözülmemiş Vakalar programı, lütfen.
- Bu taraftan lütfen, açacağım. - Teşekkürler.
ÇÖZÜLMEMİŞ VAKALAR
Oyuncu seçmeleri, birinci katta.
Ben Miguel Garay, Marta Soriano'yla görüşmem vardı.
Bir saniye lütfen.
Marta, Miguel Garay burada.
Miguel, içeri gel.
Aşağı yukarı telefonda konuştuğumuz gibi...
...bir kısmı zamanın ve yarınki röportajın için...
...diğeri ise, film materyallerinin hakları için.
Hâlâ bir şeylerin kalmış olması harika.
Çok fazla bir şey değil, sadece iki tam sekans...
...çekebildiğimiz tek şey buydu.
- İyi durumda mı peki? - Sanırım öyle; ama kontrol etmem lazım.
Bu film, selüloit.
Artık, dijitale geçeceğiz.
- Her sayfayı imzalamalı mıyım? - Evet, lütfen.
Röportaj sorularını daha sonra vereceğim.
İstemediğin bir soru olursa bana söylemen yeterli, hiç sorun değil.
Ve eğer çekimden başka bir şey kaldıysa...
Bilmiyorum, olabilir.
Julio'nun ya da diğer aktörlerin fotoğrafları, bizim için yararlı olabilir.
Bir kopyası sana, diğeri bana.
- Oteli nasıl buldun? - İyi.
Programımıza katılmak istemene ve burada olmana, çok sevindim.
Seni bulmakta zorlandık, Madrid'de yaşadığını sanıyorduk.
Neredeyse unutuyordum, sana günlük ödeme yapacağız.
Hâlâ yapacak çok işimiz var.
Örneğin röportajın, bu ilk olacak.
Bu arada, film ekibinden röportaj yapabileceğimiz başka biri var mı?
Bilmiyorum.
- Yapımcı José María Blasco öldü, değil mi? - Evet, üç yıl önce öldü.
Görüntü yönetmeni Luis Arroyo gibi.
Ve Bay Lévy rolünü oynayan Ferrán Soler. Pek fazla kişi kalmadı.
Ancak, filmde küçük kızı oynayan María Rivas ile iletişime geçebilirsiniz.
Tavsiyeni göz önünde bulunduracağım.
Öte yandan, Interviú dergisinin yazarı Tico Mayoral'ı bulduk.
Büyük bir başarı.
Komplo teorisini yayan Mayoral'dı değil mi?
Evet, tam bir pembe diziydi.
O zamanlar evde bile, konuştuğumuz tek şey buydu.
Bir gece, öylece ortadan kayboldu...
...ve yirmi yılı aşkın süredir, yeni bir ipucu bulunamadı, hiçbir şey...
Bana göre bu, gerçekten dizinin en ilginç gizemi.?
Ne düşünüyordu ki?
Başına gelecekleri kim tahmin edebilirdi?
VEDA BAKIŞI
Bölümü, bu görüntülerle açmayı düşünüyorum.
Günlük yaşam hissi veriyorlar.
Bu nedenle, bunları düzenlediğin görüntülere dahil etmenin önemli olduğunu düşünüyorum.
İşte sen, işin tam ortasındasın.
VEDA BAKIŞI
DEPO
JULIO PROVA GÖRÜNÜMÜ
Diyaloğunu, kayıtsız bir tonda söylemeye çalış. Mümkün olduğunca kayıtsız.
Telefon rehberini okuduğum gibi, değil mi?
Repliği, seninle beraber okuyacağım.
"Bay Franch, sizi birisini bulmanız amacıyla, görevlendirmek istiyorum."
"Ama neden ben?
...Bu tür şeyleri çözmeye kendini adamış profesyoneller var."
Hayır, "şeyler" değil Julio, "iş".
"Bu tür bir iş."
"...kendilerini bu tür vakaları çözmeye adamış kişiler."
Julio, bunu Fransızca söylemelisin. Beni dinle...
“Hüzünlü Şah.”
ÇÖZÜLMEMİŞ VAKALAR
Filmini nasıl yorumlarsın?
Ne desem bilemiyorum. O benim ikinci filmimdi.
Oldukça klasik bir macera filmi.
Julio Arenas arkadaşındı, birbirinizi nereden tanıyordunuz?
Deniz kuvvetlerinde beraber askerlik yapmıştık.
Daha sonra birbirimizi Madrid'de tekrar gördük.
Burada ikinizin bir fotoğrafı var. Çok gençsiniz.
İlginçtir, bir hapishanenin avlusunda çekilmiş.
"Carabanchel hapishanesinin avlusu...
...işçilerle öğrenciler arasındaki futbol maçı." Yazıyor notta.
Ünlü bir fotoğraf, birkaç kez yayımlandı...
...ama Julio ya da benim yüzümden değil...
...fotoğrafta yer alan Paco Maldonado'nun bakan olması nedeniyle...
...ve Asensio, Nueva Frontera yayınevini kurdu.
İkimizden de biraz büyüktüler ve zaten politik tutkuları vardı.
Julio orada, en çok sevdiği kaleci pozisyonunda.
Julio ve ben ikinci sınıf mahkûmlardık.
Ve biz ne işçiydik, ne de öğrenciydik.
Peki neden tutuklandınız?
Kamu düzeninin bozulması...
...illegal propaganda ve yasa dışı dernek.
O zamanların olağan şeyleri.
Zavallı Julio'nun bununla hiçbir ilgisi yoktu...
...ama birlikte yaşadığımız için, onu da götürdüler.
Sorgulamalar sırasında kendisini apolitik olarak tanıttı...
...ve hiçbir şey bilmediğini söyledi...
...Sosyal Polis onun, kendilerini aptal yerine koyduğunu düşündü.
Julio çoğu zaman, kibirli olduğundan dolayı onlara karşı çıktı...
...ve onlar da onu ciddi şekilde dövdü.
Hiçbir şey bilmediği için, doğal olarak onlara hiçbir şey söylemedi.
Benim yüzümden onu Carabanchel'e gönderdiler.
Ama oraya vardığında vazgeçilmez bir tamirci oldu...
...kendisi teknisyendi.
Bütün memurların arabalarını tamir etti.
Cezasını indirdiler ve bir yıl sonra çıktı. Ondan bir buçuk yıl sonra da ben çıktım.
Bazılarının aksi yöndeki telkinlerine rağmen filminde başrolü ona verdin.
Evet, ama herkesi memnun edecek birkaç sahne çektim.
Set ekibinden bazı tanıklar, çekimlerin son haftasının karmaşık olduğunu söyledi.
Arenas gergin görünüyor ve konsantre olamıyormuş.
Olağandışı hiçbir şey yoktu.
Bunlar, hemen hemen her sette oluyor.
Çekimler yarıda kesildi ve Veda Bakışı hiç bitmedi.
Neden peki? Başka çözüm yok muydu?
Senaryoyu Julio'yu düşünerek yazmıştım; onun yerini doldurmak kolay olmadı.
Başka bir oyuncu bulsaydık...
...önceki tüm sahneleri yeniden çekmek zorunda kalırdık.
- Ondan sonra hiç film yönetmedin mi? - Hayır, imkânım olmadı.
Açıkçası, eksikliğini de hissetmedim.
Çünkü bir yazardın, değil mi?
Gençliğinde, Harabeler adlı ilk romanınla Café Gijón ödülünü kazandın.
Daha sonra iki romanın...
...ve Paris'te yazılmış bir kısa öykü derlemen daha yayımlandı.
- Kendini senaryolara adadın. - Evet, bir süre.
Ancak konumuza dönecek olursak...
...Julio Arenas'ın ortadan kaybolmasıyla ilgili çıkan yazılar arasında...
...özellikle magazin basınında yer alan bazı kişiler...
...onun kişisel sorunları olduğunu söylemekten çekinmiyor. Bu doğru mu?
Julio zor bir insan olabilir...
...ama aynı zamanda çok cömert biriydi.
Saatte yüz mil hızla yaşıyordu.
Evet, sorunları vardı ama kimin yok ki?
Arkadaşının cesedi, asla bulunamadı. Bu konuda ne düşünüyorsun?
- Kaza mı, intihar mı? - Ne söylememi istiyorsun ki?
Gizemler hakkında sen, benden daha çok şey biliyorsun.
Çok teşekkür ederim, ama senin fikrini almak isterim.
- Tüm ihtimaller olabilir. - Yani...
Julio'nun hayata katlanamadığı bir dönem vardı.
Sinema sayesinde tutunmaya çalıştı; ama her zaman başarılı olamadı.
Hepsi bu.
Teşekkür ederim, çok teşekkürler.
- Çok iyi, kes! - Mükemmeldin.
Julio'nun kızı Ana Arenas'ı tanıyor musun diye sormak istedim?
Tanıyorum tabii.
Kendisiyle birkaç kez iletişime geçmeye çalıştık.
Onu da dahil etmek harika olurdu; ama o her zaman reddetti.
Gerçekten çok yazık.
Belki onunla konuşabilirsin?
Demek istediğim bu aynı zamanda...
...babasının muhteşem aktörlüğüne bir saygı duruşu niteliğinde.
Belki bu konuyu onunla konuşabilirsin.
Onu, uzun zamandır görmüyorum. Telefon numarası bende yok.
Sana verebilirim. Deneyelim mi?
Olur.
Alayım mı? Teşekkürler.
- Kim o? - Max...
Yukarı gel, kâfir seni.
Ben de seni bekliyordum.
- Nasılsın? - Bu lânet rutubet yüzünden paslandım.
Gel, gel.
Televizyona çıkacağın doğru mu?
- Öyle görünüyor. - İyi.
- Yağmurluğu nereden aldın? - Depodaydı.
Bana birini hatırlatıyor.
Günümüzde insanlar filmleri sabit diskte tutuyor.
Ben de onlara, sinema tarihinin %90'ından fazlasının...
...film veya fotokimyasal görüntü üzerinde olduğunu söylüyorum.
Peki ne yapılmalı?
Hepsinin hafıza kartlarına kaydedildiğini göremiyorum.
Bu sektör artık, batmaya yüz tuttu.
Bütün bu kopyalarla ne yapacağımı bilmiyorum.
Burayı kapatmak zorunda kalmayı gerçekten istemiyorum.
Bildiğin gibi bu, hiçbir zaman bir iş değildi...
...ama artık tamamen zarar verici bir hâl aldı.
Bu filmleri izlemek isteyenler artık izleyemiyor.
Artık neredeyse hiç kimsenin projektörü yok.
Bu... endüstriyel arkeoloji.
Arkeoloji, Miguel. Sen ve ben gibi.
İşte buradalar. "Veda Bakışı". İki kutu.
"Hüzünlü Şah".
Bunlardan biri, günlük çekim kopyalarını içeriyor.
Ve diğeri... evet, standart kopya.
Ses eklemekte ısrar ettiğin...
...ve benim de gemi enkazına para ödemek zorunda kaldığım...
...iki sahnenin standart kopyası.
Film bu tarafta, solda.
VEDA BAKIŞI
- Çok iyi korunmuşlar. - Benden şüphen mi vardı?
Durdur.
Devam ettir.
- Bunları, programa dahil edecekler mi? - Öyle görünüyor.
Ama sana sadece ilk sekansı vermek istiyorum.
- Çok batıl inançlısın. - Umarım kadraja saygı gösterirler.
Merak etme, bir not bırakacağım. Gösterecekler.
Bundan pek emin değilim.
Eyvah!
Röportajın düzenlenmesini kontrol edip edemeyeceğini belirtmemiş.
Bu beni endişelendirmiyor, ben sadece gerçeği söyledim.
Marta Soriano tehlikelidir, çok akıllıdır.
Bu kadar şüpheci olma. Bana dost canlısı göründü.
Gardını düşürmemen en iyisi.
Eğer beni dinleseydin, iş hayatında daha başarılı olurdun.
- Düş yakamdan Max. - “Düş yakamdan”...
Her ihtimale karşı elinin altında bulundur.
Ne zamandır birbirimizi görmüyoruz?
- İki yıl? - En az.
Bunu görmezden mi geliyorsun?
Ne cevap vereceğini biliyorum.
Neyse, ne olacağını asla bilemezsin...
...o yüzden her ihtimale karşı sana burada bir yer ayıracağım.
Teşekkürler, Max.
- Sorun olur mu? - Roman nasıl gidiyor?
- Hangi roman? - Bir tane yazmıyor muydun?
Hayır hayır, kısa öyküler yazıyorum...
...ama o da sadece vakit geçirmek için.
Ama o, romanla ilgili, romanlar şakaya gelmez.
Muhakkak.
Posterleri değiştirmişsin.
Faust'un yerine Ray'i koymuşsun.
Sessiz olduğu sürece, Alman olan her şeyi seviyorum.
Ancak bu posteri bulmak, en büyük başarılarımdan biriydi.
Elimde filmin 16 mm'lik bir kopyası var ve posterini duvarda görmek hoşuma gidiyor.
Öte yandan filmi orada, kurgu cihazında izlerken bir kez daha fark ettim ki...
...o lanet Arenas, harika bir oyuncuydu.
İşin kötü yanı, kendisine teklif edilen her rolü üstlenmesiydi...
...hiçbir şeyi geri çevirmedi.?
Ama en kötü kısmı bu değildi.
En kötüsü, büyük meselenin gerçekten altından kalkamamasıydı.
- Hangi mesele? - Yaşlanma.
Oynadığı onca genç başrolü düşün; onun için hiç kolay olmadı.
Bunu anlayabiliyorum ama ben onun...
...günlük hayatından, aşklarından...
...ve çapkınlıklarından bahsediyorum.
Yani, Arenas kaybolmuştu.
Genç kadınlar artık o geçerken arkalarına bakmıyorlardı.
Ben her zaman çirkindim ve hiç bu sorunu yaşamadım.
Asıl mesele, nasıl yaşlanacağını bilmek.
Sen nasıl olduğunu biliyorsun sanırım?
Tabii ki, korkusuz ve umutsuz!
Ana? Merhaba, Miguel ben. Miguel Garay.
Beni hatırladın mı?
PRADO MÜZESİ
Beni zaten aradılar; ama programa çıkmak istemiyorum.
Sen çıkacak mısın?
Çok düşündüm ve sonunda kabûl ettim.
Röportajı dün kaydettik.
Julio ile yaptığımız çekimlerin bir kısmını dahil edeceklerine söz verdiler.
O da vardı para da, sana yalan söylemeyeceğim. Filmin hakları için.
Sence insanlar onu hatırlıyor mu?
Herkes değil; ama düşündüğünden daha fazla insan hatırlıyor.
Sen ve ben olanlar hakkında hiç konuşmadık. Yani, ne olabileceği hakkında.
Doğru. Annenle konuştum ama seninle hiç konuşmadım.
Arabayla yaptığı son yolculukta, birinin onu gördüğünü okudum.
Yanında bir kadının da olduğunu söylediler.
Röportajda söylenen şey buydu...
...ancak o muhabir biraz sahtekâr biri.
Ama bunun doğru olduğunu farz edelim; o kadın kim olabilir?
Birkaç kişiden biri olabilir.
Baban böyle biriydi, muhtemelen bunu biliyorsundur.
Evet.
Ama bu tuhaf; eğer o kadın gerçekten varsa, neden hiç ortaya çıkmadı?
Başına bela almak istemeyen insanlar var.
Birçok kez rüyamda, onun hayatta olduğunu gördüm.
Uyandığımdaysa, bu fikrin peşinden koşmaya çalışıyorum.
Bunu düşünmenin bir faydası yok.
Eğer yaşıyorsa ve ortaya çıkmadıysa, bunun nedeni bulunmak istememesidir.
Benimle ya da bir başkasıyla görüşmek istemiyor demek ki.
Oğlumla, büyükbabası hakkında neredeyse hiç konuşmadım.
Tek bildiği, onun kim olduğu.
Televizyonda gösterilen filmlerini, artık izlemiyorum.
O izliyorsa da bilmiyorum.
Küçükken onları izlemiştim; ama hepsini değil.
Filmler bu anlamda çok tuhaf.
Bir karakter görüyorsun ve onun baban olduğu söyleniyor.
Onu tepeden tırnağa görüyorsun ve sesini duyuyorsun.
En çok da sesini hatırlıyorum.
Yüzünü değil, sesini.
Telefonla aradığında duyduğum şey.
Yüzü neredeyse bir yabancınınki gibiydi...
...her zaman başka biri gibi giyinmiş...
...farklı bir karakter gibiydi.
Ortaya çıkacak, sonra kaybolacaktı.
Beni yürüyüşe ya da öğle yemeğine çıkarırdı ve sonra tekrar ayrılırdı.
Beni hiç okuldan almaya gelmedi; onunla hiç gezintiye çıkmadım.
Ona dair hiçbir şeyim olmadığını keşfettim.
Bana hiçbir şey bırakmamış olması, nasıl mümkün olabilir?
Gerçi... Bana bir oyuncak bebek bıraktı.
Beş yaşımdayken bana vermişti; ama hediyenin ondan geldiğini fark etmemiştim.
Çok küçüktüm ve hâlâ Noel Baba'ya inanıyordum. Onu hâlâ saklıyorum.
- Peki sen, bu aralar neler yapıyorsun? - Sahil kenarındaki bir köyde yaşıyorum.
Denizi gerçekten çok özledim.
Artık yazmıyor musun?
Çok beklentiye girmeden, arada sırada yazıyorum.
Diğerleri gibi bir egzersiz işte.
Artık ağırlıklı olarak çeviri yapıyorum.
Küçük bir yayınevi için, filmler hakkındaki kitapları çeviriyorum.
Her gün balık tutmaya gidiyorum.
Ayrıca, ilgilendiğim küçük bir meyve bahçem var.
Bak sana ne getirdim.
Bunu, annemin eşyalarının arasında buldum. Belki sende de vardır.
Bu fotoğrafta, birbirinize çok benziyorsunuz.
Çünkü, ikimizin de kafasında o saçma denizci keplerinden vardı.
Arkasında tarih var.
"Nisan, 1967."
O zamanlar bir yaşındaydım. Ben doğduğumda annem, henüz bir çocuktu.
İki yıl sonra ayrıldılar.
Sende kalsın.
Gitmem lazım, başka bir grup beni bekliyor. Seçkin bir turist kafilesi.
- İşinden memnun değil misin? - Beklentilerimi karşılıyor.
Ama yine de tabloların önünde durup her gün neredeyse aynı şeyi söylemek oldukça sıkıcı.
İlk başladığımda farklıydı...
...saatlerce o kadar güzellikle çevrelenmeyi seviyordum...
...ama bu bir rutin haline gelince...
Yani, biraz abartıyor da olabilirim.
- Seni görmek çok güzeldi, Ana. - Seni de öyle.
Bir dahaki sefere Madrid'e geldiğinde, beni ara lütfen.
- Oğlum Carlos'la tanışmanı istiyorum. - Arayacağım, söz.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
MADRİD'DEN PÍO BAROJA'YA
KİTAP FUARI
- Günaydın. - Merhaba.
Marsé'nin "Rüyaların Kaligrafisi" adlı kitabı var mı?
- Alıyorum. - Poşet ister misiniz?
"HARABELER"
Lola'ya, Paylaştığımız tüm güneşlere. Miguel.
Madrid, Aralık 1977.
Pardon.
Aradığınız numara artık kullanılmamaktadır.
"20 yaşındaydım.
"Kimsenin, bunun hayattaki en iyi yaş olduğunu söylemesine, izin vermeyeceğim."
"Aden, Arabie". Paul Nizan, 1932."
Bakalım. İşte.
Eğer bu bir kazaysa, neden ceset asla bulunamadı?
Mantıksal olarak, denizden karaya vurması gerekirdi; ama vurmadı.
Arabada bir kamera buldular.
Filmi yıkadılar; ama içeriğe hiç dikkat etmediler.
"Çekimden fotoğraflar" var dediler.
Muhtemelen bu fotoğraflara erişmemem gerekiyordu...
...ama soruşturmacı bir gazeteciyim.
Julio Arenas kendisinden daha genç...
...zarif ve çok güzel bir kadınla birlikteydi.
Kadın, neden ortadan kayboldu? Neden hiçbir şey söylemedi?
Julio Arenas her zamanki gibi kendinden bekleneni yaptı...
...ve evli bir kadını baştan çıkardı.
Bu ilk seferi değildi; ama bu sefer baltayı taşa vurdu.
Yüksek rütbeli, çok yüksek rütbeli biri...
...ve elbette yükseklerde olan birinin rezalete katlanması zordur...
...ne demek istediğimi anlıyorsunuz.
Ve bu, Julio Arenas'a pahalıya mâl oldu.
Kanımca, ondan kurtuldular.
Yani, hadi ama! Şu ayakkabı olayı; tamamen kurguydu.
Onları ondan alıp, polisin rahatça bulacağı...
...ve en bariz sonuca varacağı yere bıraktılar.
İsimler...
- Ne düşünüyorsun? - Tico Mayoral'ı siktir et.
- Karıştırmamanız iyi olur... - Söylediklerine bakılırsa..
...ikna olmuş görünüyor. Ve bu, insanı düşündürüyor.
Julio'nun yüksek rütbeli bir adamın karısını ayartmaktan hoşlanacağı doğru.
Ne hikâye ama!
Programın harika olacağını düşünüyorum.
Ana Arenas'ın katılmayı reddetmesi, çok üzücü.
Yine de Ana'yı anlıyorum.
Program, yaklaşık iki hafta sonra yayınlanacak.
Editörümüz Sonia, bana çektiğiniz sahneleri gösterdi.
Ama sadece ilk sahne var. Neden?
- Max yüzünden. - Max kim?
- Film editörü, bir arkadaş. - Filmin tamamlanamaması çok üzücü.
Bu, o döneme ait makaleleri bir araya getirdiğimiz dosya.
Röportajına hazırlanmamda bana gerçekten yardımcı oldu.
"LA CUMPARSITA" SALON DANSI
15 GÜNDE TANGO YAPMAYI ÖĞRENİN
- Bunu nereden aldın? - Koleksiyoner bir arkadaşımdan.
Harika değil mi?
Mario Guardione, tango hocası.
Hayatta kalmak için yapmanız gerekenler...
- Sana ne düşündüğümü söyleyeyim mi? - Söyle.
Bu iki sekans daha iyisini...
...başka bir yerde görülmeyi hak ediyor.
Sinema perdesinde ve tam olarak.
Sözleşmeyi oku, bana para ödüyorlar Max.
Ayrıca, her biri değeri kadar değerli.
Bitirdiğim tek filmi neredeyse hiç kimsenin izlemediğini unuttun mu?
Onu, hemen hemen kimsenin izlemediğini çok iyi biliyorum...
...ama aynı zamanda sırf ekran kotalarını doldurmak için...
...gizlice yayınladıklarını da biliyorum.
Diğer birçok iyi ve kötü film gibi.
Unut gitsin.
- Ne zaman ayrılıyorsun? - Öbür gün.
Bakalım programla neler yapacaklar. Tetikte olacağım.
Max, Lola San Román'ı hatırlıyor musun?
Elbette hatırlıyorum. Buenos Aires'li kadın.
Konservatuarı süsleyen en güzel kadın. Aynı zamanda da harika bir şarkıcı.
- O senin kız arkadaşındı, değil mi? - Benim ve Julio'nun.
Doğru ya, Julio'nun da...
Siz ikiniz her zaman çok moderndiniz.
Ondan hiç haber aldın mı?
Bir gün Amerikalı bir şarkıcıya yamanıp...
...Kaliforniya'ya gittiği efsanesi dışında, pek bir şey yok.
Arkasında sadece siz iki petrol kralını değil...
...birçok kırık kalp de bıraktı.
Bana şu her derdin devasından biraz daha koy, olur mu?
- Lola'nın burada olduğunu duydum. - Şimdi mi?
Evet.
Bu durumda, benden daha fazlasını biliyorsun.
Bu karikatürü hiç görmemiştim.
Çok benzer.
Evet, oğlun çok yetenekliydi. O kadar iyi çiziyordu ki.
Buraya son gelişinde, motosiklet eldivenlerini unutmuştu.
Ertesi gün gelip, onları alacağını söyledi...
...ama bir daha gelmedi.
Ona çarpan şoföre lanet olsun!
Eldivenlerini ve yaptığı tüm karikatürleri sakladım.
“Mikel, Güzel Sanatlar Okulu yarışmasına katıl.”...
...diye, onu hep darlardım.
Ama beni hiç dinlemedi.
Ne seni dinledi ne de beni.
Alo? Evet, merhaba.
Jaime?
Evet evet arayan bendim. Adım Miguel Garay.
Garay.
Doğru. Sana poker oynamayı öğreten adam.
Evet.
Hayır, hayır, hayır; pokeri uzun zaman önce bıraktım.
Evet... Kusura bakma Jaime, beni yarı uykulu hâlde yakaladın.
Evet.
Madrid'deyim.
Kız kardeşin Lola'yı bulmaya çalışıyorum.
Burada tatilde olduğunu duydum...
...ve Buenos Aires'e dönmeden önce onu görmek istedim.
Neresi? Orası Segovia'da.
Birçok yazımı bu evde geçirdim.
Buenos Aires'ten kaçtığımız 1976'dan beri.
Kardeşimin burayı satmamaya karar vermesi iyi oldu.
Ne zaman geri dönsem, burada birkaç gün geçirmeyi seviyorum.
Anılar için. Her ne kadar hepsi, o kadar iç açıcı olmasa da.
Annemle babamın ayrılığı, her şeyi altüst etti.
Boşanmanın onlara hiçbir faydası olmadı. Hiç tartıştıklarını görmedim!
Annem için durum daha da kötüydü. Dayanamadı ve kendini ölüme terk etti.
Oradaki piyano, annemindi.
Eskiden çok çalardım.
Peki ya sen? Hayatında biri var mı?
Tuhaf gelecek ama bundan emindim. Yapacak çok işin var.
Peki Odette'e ne oldu?
Onu, Mikel'in cenazesinden bu yana yıllardır görmedim.
Sanırım Bretonya'da yaşıyor, yeniden evlendi.
Ben de ikinci kocam Diego'yla birlikte yaşıyorum.
18 yıl oldu, düşünebiliyor musun?
İlk kocam Amerikalıydı, hatırlıyor musun?
Televizyonda insanlara, hayatlarını nasıl yaşayacakları konusunda...
...tavsiyeler veren bir motivasyon konuşmacısı oldu.
- Biz de hiçbir şeyiz. - Evet.
Peki, sen neler yapıyorsun?
Balığa gidiyorum, okuyorum, ara sıra bir şeyler yazıyorum...
...zaman dolduruyorum işte.
Çok güzel bir hayata benziyor. Ben halen müzikle ilgileniyorum.
Artık, yetenek avcısı olarak Warner'la birlikteyim.
Uzmanlık alanım Latin müziği, elbette.
Birkaç gün sonra geri dönmem gerekiyor.
- Programın adı ne demiştin? - Çözülmemiş Vakalar.
Vay canına!
- Senden ne istediler? - Julio hakkında konuşmamı istediler.
Geçen gün, çektiğimiz filmin on dakikalık bir kısmını izledim.
Julio, gerçekten harika bir iş çıkarıyordu.
Çekim sırasında beni aradığını biliyor muydun?
Hayır.
Ortadan kaybolmadan tam bir hafta önce Kaliforniya'dan aramıştı.
Doğum günümdü. O, her zaman hatırladı. Senin aksine.
Hatırlamadığımı nereden biliyorsun?
- Julio, doğuştan baştan çıkarıcıydı. - Evet.
"Mario Guardione. 15 günde tango yapmayı öğren."
Ve ona öğretenin sen olduğunu düşünüyorum da.
Diğerlerinin aksine, birkaç gün içinde öğrendi.
Julio'yla karşılaştırıldığında ben her zaman beceriksizdim, doğru.
Bazen, Julio benden daha iyi dans ettiğinden dolayı...
...onun için beni terk ettiğini düşünürdüm.
Aptal. Tam bir aptalsın!
Filmindeki rolünü gerçekten beğendi.
Gerçekten zor bir dönemden geçtiğini, ancak kendisini daha iyi hissettiğini...
...ve mücadeleye devam etmeye hazır olduğunu itiraf etmişti.
Ama fazla uzun sürmedi.
Dibe vurduğu zamanki gibi, yeniden içmeye başlamıştı...
...hiç durmadan.
- Ve çekimin tam ortasında. - Bu konuda hiçbir şey bilmiyordum.
Tüm bunların arkasında, gizli tutulması gereken bir hikâye vardı.
Çekimlerin son haftasında, bir gecede oluverdi.
Ekibin olanları fark etmesini engellemek için elimden gelen her şeyi yaptım...
...ama Julio'nun diyalogları unutmaya başladığını gördüler.
Kaybolmadan iki gün önce onu, otele geri göndermek zorunda kaldım...
...ayakta bile duramıyordu.
Bu, oyuncularda görülen klasik sinir krizlerinden değildi, hayır.
- Aynı eski hikâyeydi. - Yeniden âşık olmuştu.
Aynen.
Hayatını mahveden bir kadına...
Böyle bir kadın gerçekten vardı; ama gerçek adını hiç öğrenemedim.
Ve her şey boka sardı.
Üç ay boyunca spor salonuna gitti, bir damla bile içki içmedi...
...bunu her gün tekrarladı... Öyle anlaşmıştık.
Hem en iyi arkadaşımı hem de filmimi kaybettim; her şey bitti.
Sonunda, bunun bir kaza olduğunu kabullendim.
O kadar çok hikâye vardı ki...
Beni en çok yaralayansa, bazı meslektaşlarımın söyledikleriydi.
Bazıları Julio'nun bir anlık hevesle gittiğini...
...öylece ortadan kaybolduğunu düşünüyordu.
Korkarım bu, o kadar da saçma bir varsayım değildi.
Benim de aklımdan geçti.
Depresyona girdiğinde sık sık...
...ortadan kaybolmak istediğini söylediğini duyardım.
Başka bir yerde yeni bir hayata başlamak için kimliğini değiştirme fikri.
Hatırlıyor musun? Gençliğimizde bazen bunun hayalini kurardık.
Hiç ayrılmak istemediğimiz yerin.
Evet, sonsuza kadar kalmak istediğimiz yer.
- Orayı asla bulamadım. Sen bulabildin mi? - Bulamadım.
California'dan sonra Buenos Aires'e döndüm...
...en azından çocukluğumun geçtiği mahalledeyim.
Sen benden daha şanslıydın.
Neden?
Bir anlığına bunu düşün, Lola. Neden?
Belki de Julio sadece bunu istemiştir.
Hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolmayı.
Aktör kimliğiyle değil, filmleri her zaman orada olacak zaten...
...daha ziyade, gerçekte olduğu kişi gibi yaşamasından bahsediyorum.
- Bunu kaç kez hayal ettiğimi bir bilsen. - Neyi?
Görüntü. Her şeyin birdenbire aklından geçtiği an.
Hayatının son gecesi.
Onu neredeyse, o uçurumun tepesinde görebiliyorum.
Deniz fırtınalıydı.
Ayakkabıları canını acıtıyordu ve bu yüzden onları çıkarmıştı.
Yağmur yağmaya başladı.
Ve işte tam o anda...
...tüm dünyaya hareket çekme fikri aklına geldi.
Ortadan kaybol, evet...
...ama kendini öldürmeye gerek kalmadan.
İnsanlar onun öldüğünü düşünüyorsa bunun bir önemi yoktu.
Hatta bu iyiydi...
...çok daha iyiydi.
Güneş doğana kadar bu fikir üzerinde düşündü.
Arabası sadece 300 metre uzaktaydı; ama artık onu göremiyordu.
Gözleri sadece topa ve karşısındaki...
...şut atmak üzere olan oyuncuya bakıyordu.
Kaderi yazı tura attı.
Ama, gerçekten böyle mi oldu?
Biliyor musun? Film çekmeye devam etmelisin.
Sana bir şey getirdim.
"Harabeler"in.
Cuesta de Moyano'da buldum. İmzalı.
"Lola'ya... Paylaştığımız tüm güneşlere."
Ne kadar güzel.
Adıma yazılmış en güzel ithaf.
Kitap oraya gelmeden önce kaç yer dolaştı, hayal bile edemiyorum.
Yemin ederim satmadım, elimden çıkarmadım.
Sadece kıyafetlerimi alarak San Francisco'ya gittim...
...her şeyi annemin evinde bıraktım.
O öldüğünde daire, içindeki her şeyle, hattâ bu güneşlerle birlikte satıldı.
Bir kez daha senin.
Ama sakın tekrar okumayı deneme, bir şans verdim ama bitiremedim.
- Şarkıyı hatırlıyor musun? - Hangisi?
En çok sevdiğim şarkı.
Bakalım...
Hayır, bu değil.
İşte bu.
Artık zaman geçti
Artık o hayat geride kaldı
Şimdi düşününce gülüyorum
Artık o günleri unuttum
Neden uyandım bilmiyorum
Bazı beyhude gecelerde
Şarkı söyleyen bir ses duyuyorum
Belki de
Kendi sesimi...
Keşke şu an aşktan ölseydim...
...böylece bilebilirdin...
Sevgili Oğlum: İşte, Uçan Hollandalı gibi amaçsızca gidiyorum.
Yolumu bulacağım ve başardığımda seni hatırlayacağım. Baban.
Kali, Kali.
İyi misin canım? Kali'm...
Merhaba, Mike.
- Günaydın, Toni. - Madrid nasıldı?
Beklediğimden daha iyiydi. Uslu durdu mu?
Çok usluydu. Burada olduğunun bile farkına varılmıyordu.
Ama o, senin köşenden kıpırdamadı, nöbet tuttu.
Onunla ilgilendiğin için teşekkür ederim.
- Saat kaç? - Sekize geliyor.
Sekize mi geliyor?
Bir şeyler satmak için Calahonda'daki bit pazarına gidiyorum.
Teresa nasıl?
Daha iyi. Aşeriyor...
Zamanı geldiğinde, bununla kutlama yaparsınız.
- Az kaldı. Teşekkürler Mike. - Teşekkür ederim. Sonra görüşürüz.
Görüşürüz.
Mike!
Sebze tarlanızı suladık. Bir sürü olgun domatesin var.
Teşekkürler!
"PRENS OLMAK İSTEYEN ADAM"
KAYIP AKTÖR DAVASI
Al bakalım.
Bu akşam klasikleri mi çalıyorsun?
Benim için çok net: Esmeralda veya Estrella.
Başlama yine, adı Juana olacak.
Tatlım, bu çok eski moda bir isim. Sıradan, yavan bir Juana!
Sen ne düşünüyorsun Mike? Hangisini daha çok seviyorsun?
Hangisini seçerseniz seçin, gayet iyi olacak bence.
İnsanlara, bir şeylerin adının verilmesinden hoşlanmıyorum.
- İsim isimdir, o kadar. - Paton haklı.
Bazılarımız kendilerine, hiç düşünmeden isim verilmesi talihsizliğini yaşamıştır.
Ve onun, gerçek ismimle uzaktan yakından alakası bile yok.
Rufino adıyla vaftiz edildim; ama bunu pek kimse bilmiyor.
Ne siktiriboktan bir isim, "Rufino". Ama neyse ki Patón diyorlar.
- Aynı şey sana da oldu mu Mike? - Tam olarak değil.
Mike, Miguel ile aynı, sadece İngilizce'de.
Buraya geldiğimde, yan tarafta yaşayan üşütük Amerikalı Charly...
...bana sürekli Mike demeye başladı.
Ve bu yüzden adım, Mike olarak kaldı.
Yani Teresita, kafanı fazla yorma...
...ufaklığa, Tanrı'nın istediği isim verilecek.
Juana!
Al, bunu sana devrediyorum Mike.
Hadi, sevdiğimiz şarkıyı çal.
Filmdekini.
Hadi, sana eşlik edeceğim.
Nasıl başlıyordu?
Güneş batıdan yükseliyor
Sığırlar dereye iniyor
Kızılkanat, yuvasına yerleşiyor
Kovboy için hayal kurma vakti
Kanyonlardaki mor ışık
İşte orada
Üç sadık arkadaşımla
Birlikte olmak isterim
Sadece Rufino, Toni
Ve ben
Şapkamı
Bir ağacın
Dalına asacağım
Geri döndüm aşkım
Sadece tüfeğim, atım ve ben
Söğüt ağacındaki kuş
Tatlı tatlı ötüyor
Ve Amarillo'ya kaçtığımı söylüyor
Sadece tüfeğim, atım ve ben
Artık bağlanacak
İnek yok
Haşare yok
O, yolumun üstündeki virajda
Beni bekleyecek
Sadece tüfeğim, atım ve ben
Tüfeğim
Atım
Ve ben
Ben yatıyorum. Tatlım, etrafı toparlar mısın?
- İyi geceler, dostlarım. - Biz de birazdan yatarız.
Acele etmeyin, biraz kitap okuyacağım. Yarın görüşürüz.
- İyi uykular. - Hemen geliyorum.
Yarın sabah beşte. Sanat beklemez, bunu iyi biliyorsun.
Merak etme Patón, orada olacağım.
- Yarın görüşürüz. - İyi geceler.
Bu arada Toni... Pembe dizi nasıl gidiyor?
- Gelişme var mı? - Yani, pek sayılmaz...
Hâlâ aynı noktadayız diyelim.
Geçen gün, o işgüzar Matias, yani icra memuru yanıma geldi...
mülk sahiplerinin sonunda "bir arkadaş gibi" uzlaştığını...
...ve ateşkes yapmayı kabul ettiğini söyledi.
Ne kadar sürer bilmiyoruz; ama onlar da aynı şeyi istiyor...
...araziyi satmak.
Bura için çok fazla plan yapmamamı, burada uzun süre kalamayacağımızı söyledi.
Bu zaten beklediğimiz bir şeydi.
Belki Matías gözümü boyamaya çalışıyordu...
...ama görünen o ki durum artık ciddi.
Bebek doğar doğmaz, Teresa'yla başka bir yer bakacağız.
- Peki sen ne yapacaksın? - Bunu hiç düşünmedim.
Her ihtimale karşı, arabayı tamir etmeye başlayacağım.
İyi fikir.
Ben yatmaya gidiyorum Toni, geç oldu.
- İyi geceler. Yarın görüşürüz. - Yarın görüşürüz.
Ve şerefe!
"Sanatçı Michal Wasynski neden bir gün...
...başyapıtının bir film değil de hayatı olacağına karar verdi?"
Toni, gitarı bırak ve yatağa gel!
Program, bu akşam saat 22.00'de yayınlanacak. Martha.
Al Mike, bu senin.
Fulge, yağmur yağacak. Sandalyeleri getir...
Tamam, tamam.
...plastik deposundan gelen duman yüzünden alarma geçildi.
Kontrol altına alınan yangında yaralanan olmadı.
Chano Rodriguez.
KAYIP AKTÖR DAVASI
Adı Julio Arenas'tı, bir aktördü.
İspanyol sinemasının en beğenilen ve ünlü oyuncularından biri.
Ancak 22 yıl önce, bir filmin çekimleri sırasında...
...aniden ortadan kayboldu.
Filmini nasıl yorumlarsın?
Ne desem bilemiyorum. O benim ikinci filmimdi.
Oldukça klasik bir macera filmi.
Julio Arenas arkadaşındı, birbirinizi nereden tanıyordunuz?
Deniz kuvvetlerinde beraber askerlik yapmıştık.
Daha sonra birbirimizi Madrid'de tekrar gördük.
Burada ikinizin bir fotoğrafı var. Çok gençsiniz.
İlginçtir, bir hapishanenin avlusunda çekilmiş.
Notta yazan...
Merhaba, Max.
Sadece birazını izledim; tamamını izlemeye cesaret edemedim.
Hayır, bunu bekliyordum.
Evet, beterin beteri var.
Kaydettin mi?
Bildiğim kadarıyla silebilirsin.
Evet, sil.
İyi geceler, Max. Hoşça kal.
Bir ısırık almak ister misin?
- Gerçekten güzel. Başka da var? - Biliyorum.
- Bir fırt çek istersen? - Kalsın.
Merhaba Marta. Nasıl gidiyor?
Hayır hayır hayır. Sorun yok. Naber?
Ne?
Peki, bundan emin mi?
Seni zar zor duyabiliyorum. Burada telefon çekmiyor.
Evet, fotoğrafı bana gönder.
Seni sonra arayacağım. Seni sonra arayacağım!
Evet elbette. Seni mutlaka geri arayacağım.
Fotoğrafı göndermeyi unutma. Hoşça kal.
- Biri mi öldü? - Ne?
- Biri mi öldü dedim. - Hayır.
Marta, benim Garay. Şimdi daha iyi duyabiliyor musun?
Denizdeydim, seni iyi duyamadım. Şimdi, biraz daha iyi duyabiliyorum.
Evet, fotoğrafı gördüm.
Kesinlikle ona benziyor. Aşırı derecede.
Ne zamandı? Dört gün önce mi?
O köyü bilmiyorum.
Buradan çok uzak değil, oraya gidebilirim.
Nasıl?
Belen. Belén Granados. Sosyâl hizmet uzmanı.
Evet, bir sığınma evinde.
Julio olduğuna emin mi?
Tamam. Teşekkürler Marta.
Hapı yuttuk, Kali. Hapı yuttuk.
Teresa!
- Onu fazla şımartmayın. - Merak etme.
Ne zaman geri döneceksin Mike?
Yakında diye umuyorum; ama açıkçası bilmiyorum.
- Hoşça kal, Teresa. - Hoşça kal, Mike.
HUZUREVİ
- Belén? - Evet. Sen de Garay olmalısın, yönetmen?
Evet, adım Miguel.
Geldiğine çok sevindim Miguel! Tanıştığıma çok memnun oldum.
İçeri girelim, nasılsın?
- İyiyim. - Bulmakta zorlandın mı?
Biraz, çok değil.
Günaydın.
- Günaydın, Diego. - Günaydın.
- Bu sabah nasılsın? - İyiyim. Sen peki?
- Çok iyiyim. - Teşekkür ederim.
Bu taraftan.
- Günaydın. - Belén.
- Seni dinliyorum Vicente. - Seninle konuşmam lazım.
- Beni burada bekle, geri döneceğim. - Kesin mi?
- Evet. Her şey yolunda mı? - Evet.
Günaydın. Günaydın.
Bu taraftan.
- Belén. - Efendim?
Diego'nun ailesiyle ne zaman konuşacaksın?
- Onlara, hemen geleceğimi söyle. - Tamam.
Hoşça kal.
- Merhaba. - Merhaba, Belén.
- Günaydın Carmen. - Merhaba.
Gel, istersen eşyalarını oraya bırak.
Evet.
Peki...
Sonunda buradasın, Miguel.
Açıklayacağım.
Dürüst olmak gerekirse pek fazla televizyon izlemiyorum; ama bu programı seviyorum.
Ve aktör bölümünü gördüğümde, inanamadım. İnanamadım.
Belki yanılıyorumdur diye kanalın internet sitesinden...
...programı tekrar izledim; ama yanılmadığımı gördüm.
O aktör, gerçekten de burada her gün gördüğüm adamdı.
Ölmemişti, buradaydı.
Marta Soriano'yla konuşmaya çalıştım, onu aradım.
İlk başta bana cevap vermedi; ama inatçıyımdır...
...bu yüzden ona yazdım ve ona fotoğrafı gönderdim.
Hemen beni aradı.
Gerçek şu ki doğru bir hamleydi, değil mi?
- Sana, fotoğrafı mı gönderdi? - Evet, bu yüzden buradayım.
Her şey uzun zaman önce oldu, hafızasını kaybetti.
Kim olduğunu bilmiyor, hiçbir şey bilmiyor.
Ama sanırım o, Julio Arenas.
Bundan eminim, çünkü başka kanıtlar da var.
Başka kanıtlar?
Programdaki küçük Çinli kızın fotoğrafı.
Aynısı, gördüm.
Fotoğraf onda.
Geldiğinde, bu fotoğraf dışında neredeyse hiçbir şeyi yoktu.
- Aynı fotoğraf olduğuna emin misin? - Yelpazeli küçük Çinli kız.
Fotoğrafı, kaligrafi defterlerinden birinde saklıyor.
Onu sürekli, defteri açıp o fotoğrafa bakarken görüyorum.
Gerçi kızın kim olduğunu ve neden fotoğrafın onda olduğunu bildiğini sanmıyorum.
- Fotoğrafı görebilir miyiz? - Ona çaktırmadan bakmamız lazım.
- Yanlış bir şey yapmıyoruz değil mi? - Umarım yapmıyoruzdur.
- Tabii ki fotoğrafı görmen lazım. - Evet.
Ama önce onu görmeliyim, değil mi?
Miguel.
İşte orada.
Bizim için, tüm bakım işlerini yapıyor. Elinden her işin geldiğini söylüyorlar.
Burada kalmıyor, dolayısıyla kendisine kalacak yer...
...ve küçük bir maaş veriliyor; sigara parası, fazlası değil.
Ama o, hâlinden memnun görünüyor. Hiç şikayet etmedi.
- Biz ona Gardel diyoruz. - Neden Gardel?
Çünkü sık sık ıslıkla, bir tango melodisi çalar.
- Onu yakından görmek isterim. - Bir fikrim var.
Bizimle, buradaki işçilerle yemek yiyor. Neden bize katılmıyorsun?
- Bu harika olurdu. Sakıncası olmazsa. - Elbette.
Kireç almaya gidiyor.
Gel, bu fırsattan yararlanalım, sana onun nerede yaşadığını göstereyim.
Bu küçük evi görür görmez beğendi.
Rahibeler ona bir oda teklif etti, ama o reddetti.
Kendini oraya kilitledi, atölyesini kurmaya başladı.
Burada uyuyor.
Gidelim.
Zor.
- Çok zor. - Elbette. Neden?
Bu iyi. Elbette.
Biraz sıcak çorba.
Biraz daha ister misin?
- Hayır. - İstemiyor musun?
Tabağını alabilir miyim? Teşekkürler.
Bu sabah çok sessiziz.
- Hiçbir şey söylemiyoruz, öyle mi? - Çorbaya biraz tuz koymalılar.
Değil mi? Çok tatsız.
Seçimlere çok az kaldı...
- Çok lezzetli görünüyor. - Beğeneceğine eminim.
Haklıydın. O.
- Julio. - Peki.
Beni en çok şaşırtan şey, göz göze geldiğimizdeki bakışıydı.
Bana sanki... Başka biriymişim gibi baktı.
Benavides'i aramam lazım. Nörolog Doktor Benavides.
Rahibeler, bahçede bizi bekliyor.
- Gidelim mi? - Gidelim.
Maria Amaro, Maria Amaro. Resepsiyondan bekleniyorsunuz.
Ziyaretçiniz var.
Maria Amaro, Maria Amaro. Resepsiyondan bekleniyorsunuz.
Ziyaretçiniz var.
- Adı neydi demiştin? - Julio. Julio Arenas.
Kendisi bir aktördü.
Bize, onun hakkında bir şeyler söyleyebilir misin?
Sana, arkadaşım hakkında birçok şey anlatabilirim...
...ama az önce gördüğüm adam hakkında, hiçbir şey bilmiyorum.
Onun hakkında ne öğrenebildin?
Kayıtsız bir göçmen olduğunu söyledi. Bize söylediği buydu.
Ama tuhaf, kayıtsız bir göçmendi, çok sık konuşmuyordu...
...ama konuştuğunda hep İspanyolca konuşuyordu.
Üç yıl önce onu Motril'de bulduk, başına güneş geçmişti.
Santa Ana hastanesinin acil servisine götürüldü.
Kendisine ait hiçbir belge yoktu. İçinde birkaç kıyafet...
...ve birkaç şey daha olan bir çantası vardı sadece.
O dönem, nerede yaşadığını biliyor musun?
Hayır. Motril'den sadece geçiyormuş gibi görünüyordu.
Birisi onu limanda dolaşırken, kendisini Ceuta'ya götürecek...
...bir tekne bulmaya çalışırken gördüğünü söyledi.
Bu doğru olabilir; çünkü o bir denizciydi.
Bir öğleden sonra...
...sahilde yürüyüş yapıyorduk ve birdenbire durdu.
Bir süre ufka bakakaldı.
Sonra onu işaret etti...
...ve bana, dünyanın kıyısı olan her ülkesinde bulunduğunu söyledi.
İstisnasız her birinde.
Denizci belgesini, o dönem almış olmalı.
Hayır, hiç sanmıyorum.
Ona adını sorduğumuzda, bir gün farklı...
...ertesi gün farklı bir şey söylerdi.
Ama hiç kimse onun yalan söylediğini düşünmedi.
Herkes, güneş çarpmasından dolayı biraz üşüttüğünü düşünüyordu.
Tâ ki Benavides onu görene kadar.
Beyninde bir sorun olduğunu keşfeden oydu...
...ona adını veren de Rahibe Consuelo'ydu.
- Gardel'inden çok memnun. - Evet. Gerçekten çok memnunum.
Sürekli tango söylediği için ona Gardel adını verdim.
Günümüzde, neredeyse hiç kimse tangonun ne olduğunu bilmiyor.
Ama genç kızlığımda, köyümde hep tango yapardım.
Bu yüzden ona Gardel adını verdim.
Dışarıdan gelen biri olarak yorumlarsan,
...onun için en iyi ismi seçmiş miyim seçmemiş miyim, sence?
Evet, seçmişsin.
Yaşayan akrabası olup olmadığını biliyor musun?
Ana adında bir kızı var. Madrid'de yaşıyor.
Ona haber vermemiz lazım.
Zavallı şey! Ama ne kadar mutlu olacak.
Kulağa biraz tuhaf gelebilir...
...ama onun yakınında kalıp...
...ne söylediğini ve ne yaptığını görmek isterim.
Eğer hatırladığı bir şey varsa, ne hatırladığını öğrenmek için.
İstediğiniz zaman onu ziyarete gelebilirsiniz.
Aslında, sizin için sakıncası yoksa...
...burada birkaç gün kalabilirim demek istemiştim.
En azından, kızı gelene kadar. Ben de başka bir misafir olurum.
Araceli'nin odasında kalabilir.
Bunun ne zararı olabilir anlayamıyorum, anne.
Evet, yani... Belki birkaç gün. Bunun kötü bir fikir olduğunu düşünmüyorum.
Sen Gardel'sın.
Burada bana Gardel diyorlar.
- Adın bu değil mi? - Bilmiyorum.
Peki Gardel'in kim olduğunu biliyor musun?
Gardel, bir şarkıcıydı.
- Sen de şarkı söyler misin? - Evet, arada sırada.
Peki, hangi şarkıyı söylüyorsun?
Ah, zamanın bozduğu küçük patika.
Bir gün bizi, birlikte geçerken gördün.
Son bir defa geldim.
Geldim...
Sana dertlerimi anlatmaya geldim.
Ah küçük patika, eskiden nasıldın...
Çiçek açmış yoncalar...
...ve sazlarla kaplıydın.
Yakında bir gölge olacaksın.
Aynı benim gibi bir gölge.
Bu şarkıyı söyleyen adam sen misin? Şarkıyı, benden önce söyleyen adam?
- Hayır, ben Miguel. - Miguel?
İşte burada İşte burada.
Ayakkabılarını giy.
Sürekli aynı konuşmayı yapmak zorunda mıyız? Sana, daha kaç kez söylemem gerekiyor?
Hadi, lütfen.
Buna inanabiliyor musun? Bütün gün yalınayak dolaşıyor.
Tamamen saçmalık.
Ana. Babanla ilgili arıyorum...
BİR YENİ MESAJ
DR. BENAVIDES'LE KONUŞTUM. SAAT 12.00'DE SENİ BEKLİYOR.
Aşağı yukarı üç yıl önce, onu tedavi etmiştim.
Birkaç gün yoğun bakımda kaldı.
Teşhisim, kısmen alkolden kaynaklanan...
...nörolojik bir bozulma yaşadığıydı.
Bir tür beyin travması geçirmiş olabilir.
Retrograd amnezi dediğimiz şey. (Geriye dönük bellek yitimi.)
Bir anda bütün bir ömrü silip yok edebilir.
Peki sizce bu, ne zaman oldu?
Ortadan kaybolduğu anda mı yoksa daha sonra mı?
Mantıklı olan, bunun ortadan kaybolduğunda gerçekleştiğini...
...ve bu yüzden film setine geri dönüş yolunu bulamadığını varsaymak olacaktır.
Neden sordun? Neden, daha sonra olmuş olabileceğini düşündün?
Ara sıra kafamı kurcalayan bir konu.
Kendimi onun yerine koyuyorum.
Evet, ama eğer dediğin şekilde olduysa...
...teoride, beyin travmasından önce gönüllü olarak ortadan kaybolmuş demektir.
- Seni, bunu düşünmeye iten ne oldu? - Bilmiyorum.
Ama, bunun yanında başka bir şey daha vardı.
Onu bulmadan önceki hayatı hakkında hiçbir fikrimiz yoktu.
Artık var. Gerçek adını biliyoruz
- Ama yine de bir isim nedir ki? - Güzel soru.
Bir yazar olduğunu biliyorum.
Bu dosya, arkadaşının tüm yaşamını içermiyor.
Biz doktorların zar zor yapabildiği bir şeyi yapabilir...
...kaybettiklerinin bir kısmını geri kazanmasına yardımcı olabilirsin.
Daha önce söylediklerimi unutma.
Hafıza çok önemlidir evet...
...ama insan, hafızadan daha fazlasıdır.
İnsanın da duyguları, hassasiyetleri vardır.
Bu senin ve ailesinin yapabileceği bir şey olabilir...
...onu harekete geçirecek ve ruhunu uyandırabilecek bir şey.
- Ruhunu mu? - Evet.
Gerçi bu sana biraz eski moda gelebilir.
Hayır, hayır. Hayır, hayır.
Onu eve getirdikleri zamanı hatırlıyorum. Onu görmeye gittim.
Ona ilk kez yaşadığını hissedip hissetmediğini sordum.
Cevap vermedi.
Israr ettim ve o da bana...
...bunun anlamını bilmediğini söyledi.
Yardım edeyim mi?
Rahibe Lucia bunun, bana iyi geleceğini söyledi.
- Elinden gelen bir iş var mı? - Sebze tarlam var.
Sebze tarlası mı? O zaman git ve onunla ilgilen.
Yapamam. Bir süre burada kalmam gerekiyor.
Burada tek kişiye yetecek kadar iş var. Ve ben de ölmeyi planlamıyorum.
Bu yaşlı insanlar için. Yaşlılar ölür.
Hadi öyleyse.
Ellerine bakayım. Ellerin.
Fena değiller. Çalışan eller.
Benimkiler gibi.
Beni tanımadın mı?
Bilmiyorum. Hadi o zaman.
Badana yapmaya gidiyoruz. Su getir.
Gardel...
- Bu düğümleri atmayı nerede öğrendin? - Birdenbire kendiliğinden öğreniverdim.
Onlara ne denildiğini biliyor musun? Denizci düğümleri.
Ben de onları, aynı senin öğrendiğin gibi öğrendim.
Bak. Çaylak denizciler.
Gemimiz "Rayo"da.
Denizci keplerimizdeki armayı görüyor musun?
Denizci kepleri...
Evet, bu kepleri takıyorduk.
Ne yazıyor? “Destroy Rayo”.
Bu benim, Miguel Garay. Ve bu diğer adam da sensin, Julio Arenas.
O ben değilim. Hayır.
Ve bu diğer adam da sen değilsin.
O ben değilim.
Bowline düğümü.
- Ana. - Merhaba, Miguel.
- Burayı bulmakta zorlandın mı? - Hayır.
Sen bana, sığınma evinde yaşamaya başladığını mı söyledin?
Ona yakın olmak istedim.
Ayrıca, rahibeler son derece misafirperver davrandılar.
Burada üç gecelik bir oda ayırttım. Yeterli olur mu bilmiyorum.
Bak.
- Bu fotoğraf nedir? - Qiao Shu.
Filmden. Onun.
Setten almış olmalı.
İşin ilginç kısmıysa...
...bunu, son 20 yıldır saklıyor olması.
Peki seni tanıyor mu?
Bazen tanıdığını hissediyorum...
...ya da belki bu sadece, benim hayal gücüm...
...ama bu sadece bir saniye sürüyor.
Çünkü, bana sanki tuğladan bir duvara bakıyormuş gibi bakıyor.
Ya da hiç bakmıyor.
İşin aslı, neden geldiğimden bile emin değilim.
Neden geldin?
- Çünkü o benim babam olabilir. - Baban zaten.
Öyle diyorsan.
Ve eğer bu doğruysa, beni gördüğünde belki tanır...
...ve şu anda neredeyse, oradan geri döner.
Ama beni en çok korkutan şey, benim onu tanıyamayacak olma ihtimalim.
Peki ya tüm bunlardan, hiçbir şey çıkmazsa?
Bu bir olasılık; ama en azından denememiz gerektiğini düşünüyorum.
Sığınma evine gidelim mi? Buradan on dakika uzaklıkta.
Olur, gidelim.
Işığı yanıyor, uyanık olmalı.
Yalnız gitmeyi tercih ederim.
Ben Ana.
Merhaba.
- Kediyi sevdin mi? - Evet.
Onu her gün besliyorum.
Hep burada mı yaşadın?
- Kediyi mi kastediyorsun? - Hayır, sen.
Hayır, her zaman değil.
Birçok farklı yerde yaşadığımı düşünüyorum. Çin'de bile.
Burayı seviyorum, çünkü deniz kenarında.
- Çocuğun yok mu? - Hayır, yok.
Yani, bilmiyorum.
- Kaç yaşında olduğunu biliyor musun? - Bana 70 yaşının üzerinde olduğum söylendi.
Böyle söylüyorlar işte, bildiklerinden değil de.
Gerçi, ben de bilmiyorum.
Burası, yaşlı insanlarla dolu.
- Rahibelerden biri değilsin, değil mi? - Hayır.
- Sadece buradan geçiyordum. - Anladım.
Geliyorum.
İyi akşamlar.
- Gardel terbiyeli davrandı mı? - Oldukça.
Belen bana Ana'nın daha şimdiden Madrid'e dönmeyi düşündüğünü söyledi.
Çok yazık.
Ona bunda bir sorun olmadığını, endişelenmemesi gerektiğini söyle.
Babası burada mutlu ve ben de onun böyle kalmasını sağlayacağım.
Lütfen ona böyle söyle.
Elbette ona söyleyeceğim, Rahibe.
Lütfen benim için ona, bunu ver.
Gardel'in sokakta bulunduğunda üstünden çıkan bazı şeyler.
Hastaneye bırakılmışlardı ve bu yüzden onları bize gönderdiler.
Ve onları güvende tuttum.
Neredeyse hepsini unutmuştum.
Bence bunların Ana'da olması en iyisi, sence de öyle değil mi?
Bunları, ona vereceğim.
Eğer üşürsen bana haber ver, sana başka bir battaniye getireyim.
Burada hiç paramız yok, ama battaniyemiz var.
Max'in telesekreteri konuşuyor, şu anda telefonu açamıyorum.
İsterseniz sinyal sesinden sonra mesaj bırakabilirsiniz.
Max, bu kadar geç saatte aradığım için kusura bakma; ama bu gerçekten önemli.
Benim için bir iyilik yapar mısın?
Filmimdeki o iki bölümü alıp benim için buraya getirmeni istiyorum.
Göstermek istiyorum.
Julio için. Evet Julio, doğru duydun.
Canlı şekilde tekrar ortaya çıktı. Görüştüğümüzde sana açıklayacağım.
Şimdi sana sığınma evinin adresini vereceğim.
Sana güveniyorum ortak.
Tüm bunların arasında gözüme en çok ne çarptı biliyor musun?
- Kürek kemiği. - Bu şah.
- Babam satranç mı oynuyordu? - Hayır, satranç değil.
Tüm bunları yanıma almak zorunda mıyım?
Rahibe Consuelo bunların senin için olduğunu söyledi.
Babam bir gün gitti, nereye bilmiyorum ve bir daha da dönmedi.
Geri döneceğini de sanmıyorum.
Ana, bekle.
Dün gece fırtına beni uyandırdı ve tekrar uyuyamadım.
Aklıma bir fikir geldi ve şimdi o şahı, kutuda gördüğümden beri...
...onu aklımdan çıkaramıyorum.
Sanırım babanın kafasında...
...yıllardır sakladığı o fotoğrafı...
...şaha bağlayan bir şeyler var.
Triste Le Roy.
Birlikte çektiğimiz filmin bir sahnesi.
"Hüzünlü Şah." Bence bu bir işaret.
- Neyin işareti? - Benim de öğrenmek istediğim şey bu.
Babanın hafızası yok ama farkındalığının olmadığından emin değilim.
Üzerinde çalıştığı son filmden bazı sahneleri görebilseydi, ne olurdu?
Geriye pek bir şey kalmadı; ama son olduğu için önemli bir kısım.
Hiçbirini görmedi. Günlük pozitifleri bile.
Peki onları nerede görecek?
- Burada. - Burada mı?
Evet.
Dün gece bir arkadaşımı aradım.
Birkaç saat sonra filmin ilgili sekansıyla birlikte, burada olacak.
Babanın onu görmesini istiyorum.
- Faydası olacağını mı düşünüyorsun? - Bilmiyorum.
Ama o sahnede, fotoğraftaki küçük Çinli kızla birlikte görünüyor.
İkisi birlikte görünüyor.
Sesleri ve jestleriyle eylem halinde.
Kendini yeniden eskisi gibi görecek. Bunu bir düşün, lütfen.
Baban, Triste Le Roy'a dönerse en azından bir şeyi anlayacaktır...
..bunca zamandır yanında taşıdığı fotoğrafın nereden geldiğini.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
En iyisi, filmi sinemada göstermek. Köyde, otelinin yakınında bir tane var.
Birkaç ay önce orayı kapattılar. Ama hâlâ ayakta.
Bir dakika bekle Marta, lütfen. Hiçbir yere gitme, Ana.
Evet, dinliyorum.
Çılgın fikirler buluyorsun dostum.
Bütün bunları buraya getirdim; ama neredeyse başaramıyordum.
Sıkışık trafikte 15 milden fazla yol yaptım.
Haydutlar tarafından soyulmadığım için şanslıyım.
SİNEMA MEYDANI
Işığı açacağım.
Biraz harap halde bulacaksınız.
Kapatıldığından beri dokunulmadı.
Gelin, gelin.
Bu sinemayı dedem yaptırdı, huzur içinde yatsın.
Çok genç yaşta sinema sektörüne atıldı...
...bir araçla, gittiği her yerde film gösterimi yaptı.
- Ne düşünüyorsun? - Benim getirdiğimden çok daha iyi.
- İşine yarayabilecek olan bu. - İzninle.
Bu bölgede çekilen filmlerin tümünde bu projektörler kullanıldı.
Yıllar önceydi. Her gün çekim yaparlardı.
Günlük çekimler.
Provini de öyle demişti, hepsi İtalyandı...
...her şey ellerindeydi.
Westernler yaptılar.
Bu çok iyi, Don Rafael.
Bununla ne elde edebileceğini anlamıyorum, dostum.
Bir filmin bir mucize yaratabileceğini mi düşünüyorsun? Hadi canım sen de!
Dreyer öldüğünden beri filmlerde mucizeler olmadı.
Ayrıca bunun olmayacağını biliyorum, çünkü inançsız biriyim.
Hangi dünyada yaşadığını merak ediyorum.
Arenas hafızasını kaybetti evet; ama ne istediğini biliyor.
Dün gece sığınma evinde onunla akşam yemeği yerken şunu fark ettim.
Sadece, onu her yerde takip eden rahibeye güveniyor...
- ...sanki, annesiymiş gibi. - Bana zorluk çıkarma, Max.
"Bana zorluk çıkarma"...
Al. Süpürmeye başla. Faydasını görebilirsin.
Arabanın aküsünü alacağım. Şarjda bıraktım.
Hemen döneceğim.
Bunu nasıl yaptığını bilmiyorum ortak.
"Gardel" rahibesiyle birlikte galaya geliyor.
Şu Soriano denen kadın bile burada.
Hayır diyemezdim. Julio'yu...
- ...ve sonunu görmek istiyordu. - Neyin sonunu?
Filmin.
Tabii. Burada sigara içilmez.
Bu sabah söylediklerimi unut.
Teşekkürler, Max.
Bana anlattığın hiçbir şeyin, bitmek bilmeyen hikâyelerinin...
...inançlı dostum, artık hiçbir faydası yok.
Yapman gerekeni yap, amına koyayım.
Hadi, seni bekliyorlar.
- Herkese günaydın. - Günaydın.
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Rahibe Consuelo, lütfen. Ve rahibe. Gelin.
Oturun, lütfen.
- Belén. - Evet?
Marta.
Buraya oturun.
Teşekkürler.
Ana.
Yerine otur, lütfen.
"Gardel".
Don Rafael, kapı lütfen.
Max! Başla.
Geldiler.
Bay Lévy.
Judith!
Benim adım Qiao Shu.
Kızım...
Canım...
Amin, amin, amin...
Kendini...
...denize atma...
Çünkü...
Deniz...
Uğurludur...
Bak, alıp götürecek seni.
Beni al...
Ve götür...
Amin, amin, amin...
Yedi kulaç derinde...
Kara balık...
Yutabilir beni.
Çeviri: Dikistutmaz X: iapetos | Letterboxd: moandor
KAPA GÖZLERİNİ