Nagsimula ang kuwento nina Leo at Mawad sa Algeria
nang may mga bomba, kamatayan, at idealismo.
Hindi maganda ang wakas.
Hindi importanteng pagkatapos ng 30 taon,
pareho na silang mayaman at makapangyarihan.
Walang kinikilalang oras ang paghihiganti.
Ganyan sa mga rebolusyon.
Lagi nilang kailangan ng masisisi.
Isang traydor.
ang FARAD
MALAGA AIRPORT
Hindi 'yun politikal na pakikibaka.
Hindi tungkol sa ideolohiya.
Tungkol 'yun sa pagpapahirap.
Lahat iyan ay palabas lang
para parehong makapaminsala nang matindi.
Nang walang tsansang magpatawad o makalimot.
Mukhang terible o pantraydor o anuman ang ginawa ko,
pero tingin ko, malinaw na papanig ako sa pamilya ko hanggang kamatayan.
Isa pa, kailangan mo ako.
-Asawa't mga anak lang ang kailangan ko. -Hindi.
Kahit Iraqis ang bahala kay Mawad, dapat may magbantay kay Hugo.
Sige, magaling ka naman diyan.
-Ano'ng gusto mong gawin ko? -Ewan, uminom ng hemlock?
Ano?
Bumalik ka na lang sa Madrid, kung saan ka bagay.
-Magandang hapon, Mario. -Magandang hapon po.
-Salamat. -Magandang hapon.
Gusto mo akong mawala?
Pagkatapos ng naitulong ko sa pamilya?
Huwag kang manloko, Oskar. Para sa sarili mo 'yun.
Para sa ambisyon mo.
At ang galing mo.
Dumating kang walang-wala
at aalis kang puno ang bank account mo.
Manugang mo ako, tatay ng apo mo.
Di malaki ang papel mo, asawa lang, kasama.
Kaya iyan ng lahat.
May leukemia ka pa.
Sabi sa 'yo, hanggang 100 ako.
Leo.
Tumawag ka ng ambulansiya!
Patawag ng ambulansiya!
Leo, 'wag kang mamatay sa harap ko.
Leo.
Pasensiya na.
IMPORMASYON - MGA ULAT ID CARDS/MGA PASAPORTE
Ikinalulungkot ko.
Umalis na tayo rito.
PINAKAMALAKING TAGABENTA NG ARMAS SA EUROPE, PINATAY SA COSTA DEL SOL
Inilabas ni Mawad sa media na si Leo Farad,
negosyante sa Marbella,
ay tagabenta ng mga armas at may kaugnayan sa mga terorista.
PAALAM, FARAD
Lumalabas na ang pagpatay sa kanya
ay paghihiganting dala ng mga kasinungalingan.
Walang kaibigan o kaalyadong pumunta sa lamay.
Lahat ay may palusot maliban kay Henry,
na nagpadala ng telegrama ng pakikiramay mula sa Alaska.
Ayaw makipagtulungan ni Carmen sa mga pulis
o kahit pa pangalanan ang mga sangkot.
Kilala mo ba si Nabil Mawad?
-Hindi. Di ko pa siya nakita noon. -Okay.
Papatayin ko siya.
Babalik talaga ako at papatayin siya.
Hindi, mananatili ka kung nasaan ka.
-Pero, Mom... -Wala na sanang mamatay.
Aayusin ko ito.
Hindi ito maaayos!
Oo, kakausapin ko si Mawad.
-Puwede bang makinig ka sa 'kin? -Hugo.
Pangako, iuuwi kita.
Seryoso ka ba tungkol kay Mawad?
Oo.
Gagawin ko lahat ng deals kasama siya.
-Wala nang mawawala sa pamilyang ito. -Di papayag si Dad.
Patay na ang tatay mo.
Wala sa mga kaibigan niya ang nagpunta sa lamay niya.
Sabihin mo, may pagpipilian ba ako?
Sa pulis?
Sa CESID? Sa CIA? Ano'ng gagawin ko?
Ano'ng magagawa ko? Tawagan si Gina?
Tanya.
Tanya!
Hihingi ka ba ng compassion sa taong pumatay sa asawa mo?
Oskar!
Mali ba ako?
Gusto kong umuwi na si Hugo.
At si Mawad lang ang makasisigurong mangyayari 'yan.
Dahil may tiwala ka sa kanya, tama?
Intindihin mo siya.
-Ginagawa ko nga. -Mas intindihin mo.
Inaasahan niya kayo.
Alam namin.
Sige na, Mom.
Wala akong masasabi sa press.
Maraming kalat si Leo, at mabenta iyan sa mga diyaryo.
Di ako nagpunta para pag-usapan si Leo, Mawad.
Alam ko kung ba't nandito ka, pero komplikado.
Hindi naman.
Gusto ko lang na sabihin mo.
At kanino ang ibibigay mo sa 'kin?
Sa anak mo?
Marami nang palya ang kapatid ko,
pangako, di na siya uulit.
Adik si Hugo.
Mahirap matantiya ang junkies.
Ako na ang sasagot para sa kanya.
Dadalhin ko siya sa rehab.
-O di pa ba sapat ang salita ko? -Hindi.
Hindi sapat.
Makinig kang maigi, Mawad.
Ginawa mong balo ang nanay ko
at wala siyang sinabi kahit kanino.
Di siya nakipgtulungan sa mga pulis.
Ipinahiya siya ng mga diyaryo
at pinuntahan ng mga paparazzi sa bahay.
Ano pa ba ang gusto mo?
'Yung bahay kaya?
Anong bahay?
Bahay mo.
Pinatay mo ang tatay ko
at ngayon, gusto mo kaming ibalandra?
Ayaw na kitang makita ulit sa Marbella.
Tanggapin mo na.
Mom...
Gusto niya lang tayong ipahiya.
Hindi mahalaga 'yung bahay.
Upo. Umupo ka.
Akin 'yun, kaya ako ang magdedesisyon.
Magpanotaryo ka at pipirmahan ko kahit kailan mo gusto.
Gusto kong nakadokumentong kung may
mangyari sa kapatid ko,
aksidente man, trangkaso,
ikaw lang ang responsable.
At iba ang kailangan mong tanggapin.
Naku naman.
Di na makikipagnegosasyon ang pamilya ko.
Hindi mo kapamilya.
Ano'ng sabi niya?
Hindi ko 'yan matatanggap.
Siyempre, tatanggapin mo.
Tiyo ko siya.
At patay na ang asawa ko.
Desisyon mo 'yan, Oskar.
Rerespetuhin namin ni Mom.
At kapag tumanggi ako?
Hindi ito matatapos.
Pero matatapos pag namatay ang tiyo ko?
Idodokumento ba niya?
Nag-alok siya ng deal.
Anong deal?
Aalis sa Marbella't di na magbebenta ng armas kapalit ng limang milyong dolyar.
Para magsimula ulit sa ibang lugar.
Seryoso?
Babayaran niya tayo?
Oskar, makinig ka.
Kailangan na nating tapusin ito.
Bakit di 10 milyon ang hingiin natin?
O 20 o 100, habang puwede?
-Di 'yun negosasyon. -Negosasyon 'yun.
-Hindi. -Oo, negosasyon 'yun.
Magkano ba ang pagsasakripisyo sa tiyo ko na parang bibitaying baboy?
Limang milyon?
Hindi.
Di ba ninyo naiisip
na ang tarantadong iyon ay binubura ang Farads at ang legacy nito?
Hindi.
-Oo. -Hindi.
-Oo. -Hindi, hindi Farad ang tiyo mo.
Tiyo ko siya.
Mamili ka kung gano'n.
Sang-ayon ka ba?
Magsabi ka.
Tama si Mawad sa isang bagay.
Hindi 'yun gagawin mag-isa ng kapatid ko.
Sinabi na ng kapatid ko.
Ang alin?
Mawawala sa amin ang bahay nang wala ang tatay namin.
-Hindi 'yan totoo. -Totoo.
Milyon-milyon ang halaga ng ganitong buhay.
Sino pa ang makikipag-deal sa 'tin?
Ang CIA?
Ang Cubans?
Si Monzer?
Nagkandaloko-loko ang pamilya ko,
at kung gusto mong iligtas ang tiyo mo, madali lang.
Umalis ka.
Paano ako aalis?
Mamili ka.
Tiyo mo o ang Farads.
Kasuklam-suklam gawin ang gusto nila.
Ikaw ang bahala.
Alam mo, di ba?
Ang alin?
Na ang totoo ay
hindi ka magaling kumanta.
Kailangang may magsabi.
Akala mo, hindi ko alam?
Kaya?
Iyon lang ang naisip kong paraan para makatakas sa lahat ng ito.
Isang klase ng pagkakaligtas.
Suwertihin ka sana.
Hindi ako armado.
Jerome, tama na.
Oras na.
Nandito ka ba para magmakaawa para sa tiyo mo
o para sabihin ang nangyari sa Iraq?
Hindi sinabi sa 'yo ni Habib?
Hindi niya sinasagot ang mga tawag ko.
Baka nalaman niyang pinatay mo si Leo at tinapos ang lahat.
Mas malala iyan para sa 'yo,
dahil di ka na ulit magkakakomisyon buong buhay mo.
Hindi mo na kailangan ng mas maraming bangkay, Mawad.
Kunin mo na ang bahay,
aalis na kami sa Marbella.
Ano pang gusto mong patunayan?
Ibibigay ko ang tiyo ko.
Sa isang kondisyon.
Di ko siya ibibigay na parang aso.
Ipangako mong di siya masasaktan.
Hindi iyan nakadepende sa 'yo.
May paraan ba para magawa nang di masakit?
Makinig ka, Oskar.
May kasunduan kami ng Farads.
Kung gusto mong kilalanin 'yun,
alam mo ang dapat mong gawin.
Kung hindi,
pupuntiryahin ko kayong lahat, kasama ang anak mo.
At magiging grabe 'yun, tama?
Tama, Jerome?
Terible.
'Yan na.
Gawin mo ang sinasabi ni Oskar.
Usap tayo sa susunod, okay, Mom?
Naayos na lahat. Paalam.
Bye.
Ano?
May alok siya.
Sino?
Si Mawad.
Sabi ni Mom, dadating si Oskar para ipaliwanag 'yun.
May iba pa ba siyang sinabi?
Gugustuhin ni Mawad ang pera.
Paano kung higit diyan ang gusto niya?
Ano'ng gagawin natin? Maglayag sa buong mundo hanggang mahuli tayo?
Okay naman 'yun, di ba?
Tama?
Kaya mo ba talaga 'yun?
Grabe ang nagawa ninyo.
Sa 'yo ang bahay sa Madrid.
Huwag mo akong gaguhin, Oskar.
Tinanggap na ng pamilya, at higit sa milyon ang makukuha.
Paano iyong yate?
Puwedeng bumili ng bago.
Ayaw ko ng bago. Gusto namin ni Manuel ito.
Tingnan natin kung maitatak mo sa isip mo ito, Manuel.
Patay na ang tatay mo.
Wala na ang negosyo.
Wala na lahat.
Wala na si Monzer.
Tapos na.
Dignidad na lang ang natitira.
Wala sa yate ang dignidad.
Linawin natin ito.
-Sang-ayon dito sina Carmen at Sara? -Oo.
Kung hindi, wala ako rito.
Hindi iyan nararapat.
Kung ito ang katapusan...
Isa pa.
Gusto kang makausap ni Mawad.
Ako?
Sasabihin ang mga kondisyon niya.
Anong mga kondisyon? Di ba, tapos na ang deal?
Sa Farads 'yung deal.
Sinubukan siyang patayin ni Manuel.
Kailangan niyang magbayad.
-Gusto niya akong patayin. -Hindi.
Hindi.
Gusto niyang magbayad ka ng multa, ng danyos.
Baka magtrabaho. Ewan. Siya ang magsasabi.
Pinatay ng gagong 'yun ang tatay ko.
Tingin ko, sapat na ang naisakripisyo natin.
Ikaw ang bahala, Manuel.
Pero kailangang realistiko tayo.
At higit sa lahat, matalino.
Paano kung di ko kaya ang gusto niya?
Pride lang 'yan.
Gusto niyang pumunta ka sa kanya nang takot.
Di puwedeng sa telepono lang?
Personal dapat.
Sa bahay niya.
Ngayon.
Ba't nagmamadali?
Para matapos na 'to.
At ano ba ang gagawin ko?
Ibalik sa Marbella 'yung yate.
Di mo kailangang gawin 'yan.
Okay lang.
Salamat sa pagtanggap.
Ano'ng gagawin ko?
Pumanig kay Hugo pagkatapos ng lahat ng nangyari?
Iyan ang ginagawa mo hanggang ngayon.
-Pinigilan ko siya, Oskar. -At ano'ng nangyari?
Niloko ka niya, kinumbinsi ka?
Buwisit, Manuel.
Kung sa akin nangyari 'yan, kuha ko, dahil bata ako.
Pero ikaw?
Nagmahal ako.
Nangyari lang at nadala ako.
Nadala ka?
Malungkot ako no'n, Oskar,
at tinulungan ako ni Hugo.
Hindi, Manuel. Tinulungan kita.
Dinala kita rito at ipinakilala sa pamilya.
Magkaiba 'yun at alam mo, buwisit.
Kinailangan ako ni Hugo.
Buwisit na timing!
Alam kong nagkamali ako.
Kaya ginagawa ko lahat para matulungan ka.
Hindi na ako dadagdag sa problema mo
o ni Sara o ng sinumang Farad.
Ang totoo, gusto ko namang maglayag buong buhay ko.
Mahahanap ka rin nila.
Ano naman?
Ang mahalaga, mabuhay.
Mas intense 'yung ilang linggo sa dagat
kaysa sa 20 taon sa minahan.
Di ka makakatulog, takot ka...
Pero di pa ako naging ganoon kalaya.
Alam mo kung bakit?
Dahil wala akong inaasahan.
Parang tumigil ang mundo.
10 oras ako sa deck, nakikinig lang sa dagat
at sinasabi sa sarili kong, "Naku, Manuel,
"buong buhay mo, nasa peligro ka
"at gusto lang maging masaya,
"gayong ito lang ang kailangan mo."
Ano'ng ginagawa mo?
Pumunta tayo sa beach.
Bakit?
Ano'ng nangyayari?
Lumabas tayo.
Tara na.
Niloloko mo ako.
Seryoso?
Ito ang kondisyon ni Mawad.
At pumayag ang pamilya.
Anong pamilya?
Ito o lahat tayo ay babagsak.
Isa pa, sabi mo, gusto mo akong tulungan.
Na hindi ka na magdadala ng problema.
Wala nang ibang paraan.
Gusto ba ni Mawad na ikaw ang gumawa?
Sinabi niyang ibigay kita.
At hindi mo gagawin?
Pasensiya na.
Buwisit.
Tingin mo, puwede mo akong basta patayin at umastang walang nangyari?
Bumalik lang sa normal na buhay?
Papatayin mo ako?
Manuel?
Nagkamali ako, pero ako na lang ang nag-iisang kapamilya mo.
Hindi na ngayon.
Okay, sige.
-Ano'ng gagawin ko, lumuhod? -Hindi, Manuel.
-Umikot? Pumikit? -Tama na!
-Ano'ng gusto mo? -Tulungan mo ako, buwisit!
Paano kita tutulungan?
Barilin mo ang sarili mo.
Ano, tingin mo, natatakot ako?
Buong buhay ko, nasa tabi ko lang ang kamatayan,
sa mga minahan, sa mga tibagan.
Kaya gawin mo na.
Hindi. Pamilya mo ito, ikaw ang gumawa.
Sige na.
Humanap ka ng kapayapaan kahit minsan.
Maging matapang ka.
Maaalala mo ito buong buhay mo.
Ang dagat, ang beach, ang mukha ko...
Sige na! Tarantado ka.
Gago ka.
Tarantado ka.
Isa kang tarantado.
Iyon ang pinakateribleng araw ng buhay ko.
Nasadlak ako.
At lahat ay para sa pamilya.
Ang Farads.
Lahat ng desisyon ko ay wala nang balikan.
Purong trahedya.
Ganyan ang tadhana.
At minsan, mahirap maarok.
Walang lohika.
Isa ring balintuna.
At ang hirap intindihin.
'Yung tanggaping minsan, di namamatay ang paghihiganti.
Dahil walang kinikilalang panahon ang paghihiganti.
At nagiging banal na hustisya.
Isang rebolusyon.
Ano'ng nangyari kay Manuel?
Hindi ko kayang gawin.
Pasensiya na.
Sinubukan ko. Sumpa man, sinubukan ko.
Nasa harap ko na siya, pero di ko kaya.
-Okay lang, Oskar. -Hindi, hindi okay.
Ginawa ko dapat para sa iyo.
Ginawa ko dapat para sa pamilya.
Patay na si Mawad.
Patay na siya, Oskar.
Siya, si Jerome, at lahat ng tauhan niya.
Ginawa mo ang tama.
Dumating ang pulis dalawang oras ang nakaraan.
Nag-iwan sila ng dalawang masks, Ronald Reagan at Ayatollah Khomeini.
Ang Iraqis.
Plano ng tatay ko.
Ginawa mo ang tama. Ang galing mo.
Sa huli, tama si Leo.
Di pinatawad ni Saddam Hussein si Mawad.
Dahil sa bawat rebolusyon, may masisisi dapat.
Ano'ng sinabi mo kay Manuel?
Na tumakbo.
Maglayag sa buong mundo kasama si Hugo at huwag nang bumalik.
IPINAGBIBILI
Hindi katapusan ng mga problema natin ang kamatayan ni Mawad.
Patay na si Leo at walang mga kakampi,
hindi na makapagpapatuloy ang negosyo.
Kailangan nating magbenta ng mga ari-arian para makabayad ng utang.
Kung makaya natin,
salamat sa orihinal kong ideya,
ang nagdala sa akin sa Marbella.
'Yung aerobics.
Katapusan na ng isang yugto
at markang ang kilala nating mundo ay mawawala na.
SOSYALISMO O KAMATAYAN
Di nakuha ng Cubans ang mga G5,
pero tinanggap nila ang deal na sumuko sa South Africa.
Ginawa rin 'yan ng Soviets sa Afghanistan,
pero patikim lang iyan ng mangyayari.
Sa tatlong buwan,
natapos ang 45-taong Cold War.
Mga ideolohiya,
paghihirap ng lipunan at ang pangarap ng komunismo
ay naging nakaraang gustong kalimutan ng lahat.
Iyan ang wakas ng kuwento.
At, nang wala akong inaasahan,
may milagrong nangyari.
Hi, Sara.
Salamat sa pagpunta.
Magkakilala ba tayo?
Nasa kasal mo ako, apat na taon na.
Sinabi ng nanay ko, pero di ko naaalala.
Ganyan ang kasal.
Nagulat ka bang tumawag ako?
Oo, di na tayo nagbebenta
-ng armas. -Alam ko.
At di ko alam kung ano pa ang pagkakainteresan ng CIA.
Magkasundo kami ng tatay mo.
Sinabi rin 'yan ng nanay ko.
Nagkarelasyon ba kayo?
Diyos ko, hindi.
Maraming naitulong ang ama mo.
Dahil sa kanya, nakabalik ako sa Washington nang may medalya.
Kahit magkaiba kami ng ideolohiya, respetado ko siya.
Nakakabilib.
Ikinalulungkot ko talaga ang nangyari, Sara.
Salamat diyan.
Pero duda akong tumawag ka pagkaraan ng dalawang taon para makiramay.
Gusto kitang tulungan.
Ikaw at ang pamilya mo.
Ba't mo gagawin 'yan?
Kawanggawa?
Ikaw lang ang babaeng kilala ko na nakapagbenta ng mga kanyon at napalm.
Kung gusto mo akong maging double agent, kinamumuhian ko ang CIA.
Walang problema.
Magiging anino lang ako.
Tuloy ka lang kay Monzer.
Paniwalain mo siyang gusto mo ulit.
Poprotektahan kita at meron kang parehong awtonomiya gaya ng sa ama mo.
Momo Tshikedi ang pangalan niya,
at parte siya ng National Patriotic Forces of Congo.
Ang NPFC.
Mga gerilyang lumalaban kay President Mobutu.
Kontrolado nila ang mga lugar na maraming diyamante kaya sila kumikita.
-Gusto ni Gina na mamagitan tayo... -Gina?
...kina Monzer at sa NPFC.
Gusto niyang malaman lahat.
Monzer?
Malaking pera ang nakataya.
-Mom. -Sara, pakiusap...
Puwede mong makuha ulit ang bahay.
Matutulungan mo rin sina Tanya at Hugo.
Anong armas ang kailangan?
Kalashnikovs, land-to-air missiles at anti-tank ammunition.
Teka. Gusto mo talagang bumalik?
Sara, mahilig sa gulo ang babaeng 'yun.
Tanda mo ang ginawa niya sa tatay mo, sa barkong Polish?
Tatanggapin ni Dad ang deal na ito.
Oo naman.
Pero di ikaw ang tatay mo.
Gawin natin ang gagawin ni Leo.
Paano kung di tayo makita ni Monzer?
Puwede kitang bigyan ng 5% na komisyon.
10 ang ibinigay mo sa tatay ko.
Wala na rito ang tatay mo, Sara.
At nagbago na ang panahon.
Paano kung 8%?
At ilang Yemeni diplomatic passports.
At end-use certificates.
Kalimutan mo na ang mga certificate at passport.
Patay na ang komunismo.
Baka nga wala na ang South Yemen sa tatlong buwan.
Baka paalisin ako rito.
Pero may plan B ka, di ba, Monzer?
Syria? Libya?
Sudan?
Ano'ng balak mo?
Permanenteng deal na may mga garantiya.
Kapareho ng sa tatay ko.
Lahat panalo.
Nang may diplomatic immunity at end-use certificate,
kahit iyan na ang huling ilalabas ng Yemen.
Baka nga patay na ang komunismo,
pero di mawawala ang mga sundalo nito.
Alam mo kung paano kami mag-celebrate ng deal ng tatay mo?
Mga lalaki ang kinukuha ng tatay mo
dahil mas gusto ng Arabs 'yun.
Oo, pero mas malupit ang mga babae.
Oo nga.
Ikaw ang bahala.
Ano sa tingin mo?
Puwede namang parehas?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna