PAZARTESİ
26 TEMMUZ, 1999
Tanrı aşkına.
Tanrım.
Bosna mı lan burası?
Şuna bak.
Yavaşla lütfen.
Of be.
O vakit 26 yaşındaydım.
Ünlü bir festivalin haberini yapan, acemi bir gazeteciydim.
Basın bölümünde çok vakit geçiriyordum. Haberleri New York City'ye iletiyordum.
Çok da eğlenceliydi.
Ta ki bu olana dek.
Etrafımdaki bu hasara bakıyordum.
Katliam bile denebilir.
"Bu nasıl oldu lan?" diye düşünüyordum.
Woodstock 1999!
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Woodstock 1999 bebeğim! İşte bu!
İnanılmazdı.
Böyle bir şey hiç görmemiştim.
Tarihi bir andı. Bunun bir parçası olduğuma inanamıyorum.
Selam millet!
Hippi gücü, sevgisi ve müziği ahenkle bir araya gelmiş gibiydi.
Aklımda zerre kadar şüphe yoktu.
Bu unutulmaz bir deneyim olacaktı.
Başta herkes mutluydu. Müzik güzeldi.
Ellerinizi kaldırın.
Ve tabii, herkesin kafası çok iyiydi.
İşte bu bebeğim!
Woodstock.
İşte bu!
Kaygı verici bir his vardı. Hiç kontrol yoktu.
Bu çok basit bir iş değildi. Çok hafife almıştık.
İşte bu! Evet!
Ortam patlamaya hazır bir bomba gibiydi.
Çocuklar çok öfkeleniyordu.
Evet!
İşler çığırından çıkıyor.
Ha siktir.
Çok kötü şeyler yaşanabilirdi.
Bu, şovun bir parçası değil. Bu ciddi bir sorun.
İşte bu.
Siktir!
Gazyağı, kibrit ve bom!
Ha siktir. Bu ne lan?
Zombilerin kale surlarından tırmanmaya başlaması gibiydi.
İnsan doğasının en kötü noktasına, en derinlere kadar indi.
Bu çok… Bilemiyorum. Sineklerin Tanrısı gibi.
Başka türlü açıklamak imkânsız.
Evet!
Tam bir keşmekeş olmuştu.
Aman tanrım.
New York, White Lake and Bethel'deki Woodstock Müzik ve Sanat Fuarı
size sakin, huzurlu günler ve müzik tattıracak.
600 akreden fazla açık alan, gezilecek pazarlar.
Trafik bekleniyor.
Bu yüzden evden erken çıkın.
BETHEL, NEW YORK
Woodstock aslında ilk karşı kültür müzik festivali.
60'ları düşündüğünüzde aklınıza ya bu
ya da Ay'a iniş falan gelir.
O dönemin müzik dünyasının zirvesindeki isimlerin
nihai buluşma noktasıydı.
Woodstock, kültürünüze ve DNA'nıza işlemiş bir etkinliktir.
Of be.
Daha önce böyle bir şey hiç görmedim.
Bu Woodstock hikâyesi aslında tek bir adamla başlıyor.
Michael Lang.
Buradaki her şeyden sen mi sorumlusun?
Evet.
Woodstock harikaydı.
"Hava" demeyi sevmem ama The Valley'deki hava harikaydı.
Vietnam Savaşı dillerdeydi.
Buna çok karşıydık.
SAVAŞ SENİ BİTİRMEDEN SEN ONU BİTİR
-Bir tane daha yapar mısın? -Olursa.
Yıllarca canlandırmak istemedim.
Barış, sevgi ve çiçek gücünün o etkisini tekrar yakalayamam sandım.
Ama 90'larda çocuklarımın nesli için Woodstock'u düşündüm.
O zamanlar ergenlerdi.
Silah şiddeti o zaman hepimizin sorunu olmuştu.
İki ergen, Columbine Lisesi'nde beş saat boyu terör estirerek
12 öğrenciyi, bir öğretmeni öldürdü ve 30 kadar kişiyi de yaraladı.
Amacım insanları bu soruna uyandırmaktı
ve bu nesle, Woodstock'un ne olduğunu öğretmekti.
Karşı kültür yani.
Şiddet yok.
Sadece barış, sevgi ve müzik. Bundan ibaretti.
Hadi.
Üç gün boyu Woodstock 1999'un tadını çıkarın.
En ünlü gruplardan 40'dan fazlası ve 250 bin insan burada.
ROME, NEW YORK
Woodstock 1999, hayatınızın yolculuğu.
O zaman Keith ile ben sadece 16 yaşındaydık.
Seni seviyorum anne.
Daha önce hiç konsere gitmemiştik.
"Kom, Limp Bizkit, Rage Against the Machine orada mı olacak?"
"Tanrım! Kesin gitmeliyiz."
Tom "Woodstock'a gidelim mi?" dedi. "Gitmek istiyorum elbette." dedim.
Yaşasın! Biletler!
Woodstock biletini alınca çok mutlu olmuştum.
Vay canına, hayatımın en iyi dönemi olacak sanmıştım.
Yaşıtımız kızları görecek, konuşacak, belki seks yapacaktık.
Ailemin haberi olmadığı için çok şanslıydım.
Çok muhafazakâr, Hristiyan bir ailede büyüdüm.
MTV izlememe izin verilmiyordu.
Woodstock bileti almak, asice bir hareketti yani.
Geldik!
Ailem 1969 barış ve sevgisini biliyordu.
Müzik ve ahengi bulma konusunda
"Çocuğumuz için iyi bir fırsat" diye düşündüler.
Benim umudumsa mümkün olduğunca dağıtmaktı.
Barış.
İTFAİYE
Orillia, Ontario! Siktiğimin Ontario'su!
N'aber?
WOODSTOCK FESTİVALİ
TRAFİK YOĞUNLUĞU VAR
Woodstock 1999!
1999'un o yazında Isle of MTV yapıyorduk
ve bu Paradise Island, Bahamalar, Nassau'daydı.
Isle of MTV'de takıldığım bazı ünlüleri göreceksiniz.
Bir sürü iyi insan var.
MTV, "Woodstock 1999 için seni New York'a yollayacağız" dedi.
"New York'a mı?" dedim.
"Bahamalar'dayım. New York'a dönmek istemiyorum."
Ama bu dünyanın en büyük partisi olacaktı.
Çeyrek milyon genç
üç gün boyunca harika müzikle aralıksız dans edecekti.
Çok büyük bir şeydi.
-Burası mı? -Evet, bırak.
Biletlerinizi hazırlayın.
Geçtikten sonra çantalarınız kontrol edilecek.
14 yaşındaydım. Lisedeki ilk yılımdı.
Erkeksi bir kızdım. Kafamda bandana vardı.
Ağzım diş teliyle doluydu.
Gençtim, bakireydim falan.
Daha önce konserlere gitmiştim
ama hiçbiri gece boyu sürmemişti, hiçbiri bu boyutta değildi.
Bu çok büyüktü.
Çantalarınızı açarsanız süreç hızlanır.
Güvenlik, çantama baktı.
Yiyecekler ve içecekler elimizden alındı.
Gelen insanların çoğunun suyunu aldılar.
Bu çok saçma çünkü alt tarafı su.
BARIŞ DEVRİYESİ WOODSTOCK 1999
1969'daki barış ve sevgideki
görüntüleri görünce büyük, açık bir alan bekliyordum.
Yüzüklerin Efendisi gibi tepecikler.
Hobbitlerin olduğu yer gibi.
Oraya vardığımızda "Siktir" dedim.
Burası üs.
16.45 25 TEMMUZ 1999
Şuna bak be.
Siyah giyen adamlar mı gelecek diye merak ediyordum.
Hangarda UFO mu var? Nereye geliyorum ben?
Asıl Woodstock'tan o kadar farklıydı ki.
Ne oldu be?
BİR YIL ÖNCE
Bu boyutta bir festival yapmak istiyorsanız
ihtiyacınız olan şey on milyonlarca dolar para,
böyle bir etkinliği kaldırabilecek bir tesis
ve güçlü bir ortaktır.
O dönem en önemli kişilerden birisi
Metropolitan Entertainment'tan John Scher'di.
Çok başarılı bir reklamcıydım. Birçok büyük şovun reklamını yaptım.
Rolling Stones, Grateful Dead ve Who'nun.
Müzik endüstrisi tarihinde bu kadar pahalı bir etkinlik hiç olmadı.
John Scher çok enerjik bir adam.
Çok sert. Benim için, doğru bir ortak.
Ekibimle konuşmaya başladım.
1999'u ilk duyduğumda kahkahaya boğuldum.
"Hadi ama. 1 Nisan şakası mı?" dedim.
Bunu tekrarlamayacağız elbette.
Woodstock'u 1994'te canlandırmayı denemiştik.
1994 Woodstock sorunluydu.
Nasıl gidiyor?
Yağmurun başlamasını saymazsak iyi.
Yağmur yağdı. Çit yıkıldı.
Çitleri itin ve partiye katılın.
Toplam seyircilerin neredeyse yarısı bedava girdi.
Bu ücretsiz bir konser değil.
Müzik kesinlikle harikaydı ama hiç para kazandırmadı.
Sonra Woodstock 1999 geldi.
Kâr etmemiz şarttı.
Michael, 350 akrelik, kullanım dışı bir Hava Kuvvetleri Üssü buldu.
Buradan para kazanabileceğimizi düşündü.
15 bin kişilik yerleri vardı. Yollar yapılıydı.
Güvenlik vardı, hastane vardı.
1994'te inşa etmek için milyonlar harcadığımız şeyler hazırdı.
John, bunu tekrarlamak için çok heyecanlıydı.
Açıkçası bunun çok kâr getireceğini düşünmüştüm.
Bence herkes heyecanlıydı.
Herkes "Hayatta olmaz, bu kötü bir fikir" dedi.
Ama John araya girdi, tüm kurulun kararını ezdi
ve "CEO benim, yapılacak" dedi.
Yine Woodstock'a kalmıştık.
Tarih tekerrür edecek.
Bu defa Griffis Hava Kuvvetleri Üssü'nde.
Buraya bugüne kadar tecrübe edilmiş
en inanılmaz şovu getireceğimizi biliyorum.
Bu benim için zor bir karar değildi.
Birçok kişi niye siyasi kariyerimi riske attığımı sordu.
Bölge halkına iyi geleceğini düşündüm.
Özellikle de üssün kapanması sonrası yaşananlardan sonra.
Ben de "Bunu yapabilirsek muhteşem olur" dedim.
Bu bölgede unutulmaz bir şey olacak.
Rome, New York'un bu yazdan sonra dünya çapında üne kavuşacağını biliyorum.
Tüm biletleri satabilmek için
dünyanın en büyük şovlarını tuttuk.
Red Hot Chili Peppers, Sheryl Crow, Korn, Limp Bizkit.
Fazla abartmak istemiyorum ama herkes bunun tarihi bir an olacağını düşünüyordu.
Gidelim. Boşa antrenman yapmıyordunuz.
Sahneyi geleneksel şekilde vaftiz etmeye karar vermiştik.
Renkli bir gömleğimiz ve şampanya şişemiz vardı.
Bir, iki, üç.
Şişe kırılmak bilmedi.
Yapabilirsin.
-Daha sert! -İşte bu.
Parçala!
-Kırılacak! -Hadi bakalım!
Patlat şu kahrolası şeyi artık.
Şampanya şişesini tekrar düşününce
birçok açıdan bunun bir mesaj olduğunu fark ediyorum.
Woodstock 1999!
BİRİNCİ GÜN
CUMA
Hadi bakalım!
Ha siktir!
Eğlenmeye hazırlanalım.
Eğlenin, partileyin, çıldırın!
"Vay canına, Woodstock'dayız" dedim.
"Büyük an. Çimdiklemeyin.
Uyanmak istemiyorum. Harika bu."
Woodstock 1999 gururla sunar…
James Brown!
James Brown, festivali açacaktı
ama imzalı sözleşmem yoktu.
Bir tek bunda sözleşmem yoktu.
Menajeri beni arayıp durdu.
James, şovlara çıkmadan önce tüm parayı alma konusunda ısrarcıydı.
"Ödemenin kalanı yapılmazsa sahneye çıkmayacağız."
"Bay Brown sahneye çıkmayacak."
"Başın derde girecek."
Ben de ona "200 bin kişi bekliyor.
James çıkmazsa eve dönmeyecekler.
Keşke çıksa.
Ek para vermem." dedim.
Adam bağırıp çağırıyordu.
"Bu son şansın. Ya ödeme yap ya da çıkmayacak."
James Brown!
Yuh!
Ben de ona
"Bak şimdi.
Bir dakika bekle. Şunu dinlemeni istiyorum." dedim.
"Bir, iki, üç."
"Siktir git" dedim.
James, anın önemini fark etti.
Bu, sıradan bir şov değildi.
Bu Woodstock'tu.
Evet!
Tarihin en büyük partisi. Bu kadar insanı hiç bir arada görmedim.
Çok heyecanlıydım. İçim içime sığmıyordu.
Kafamı sallıyordum, heyecanlıydım.
BİRİNCİ GÜN
Birinci gün dostum. Birinci gün.
Biraz bira bulalım.
Büyük bir bira bahçeleri vardı.
Saat daha 11.00'di ama millet üç, dört bira içmişti bile.
"Muhtemelen içki içmeye yaşın yetmiyor" dediklerim vardı.
Woodstock Bira Bahçesi. Herkesin kafası iyi.
N'aber Woodstock?
Uyuşturucu kullanmak için çok rahat bir ortamdı.
İnsanlar ortalık yerde satıyordu.
Ellerinde poşet tutuyorlar, ne sattıklarını haykırıyorlardı.
Adamın biri eğilmişti. Çantası vardı.
"Elimde bu mantarlar var" dedi. "Denerim" dedim.
Daha önce denememiştim.
Sırt üstü uzandım, kafam bu mantarlar yüzünden iyiydi
ve gökyüzüne bakınca "UFO mu lan bu?" dedim.
Annemi aradım çünkü "Yerleşince beni ara.
İyi olduğunu söyle." der. Ama yeni LSD içmiştim.
"Selam anne. Çok eğleniyorum. Hem de çok." dedim.
"Ne oluyor orada?" dedi.
"Her yer çıplak insan dolu, harika" dedim.
"Ne dedin sen?" dedi. "Kapatmalıyım" dedim.
Kapattım.
SADECE GİDEN ARAMALAR
Çıplaklık. Evet. Çok yaygındı.
-Memeler. -Güzel bir amigo kız.
Göğüslerinde yazı yazan kadınlar vardı.
İyi görünüyor, değil mi? İyi hissettiriyor.
Büyük, şişko, çıplak adamlar. Bunu görmek istemezsin.
Çıplaklık bizi bir araya getiren şey.
On dolara, Woodstock 1999 Boya Tabancası Dövmesini
bedeninize yaptırabilirsiniz.
Herkes bir şeyin parçası olmak ister
ve bu kadar kadını çıplak,
eğlenirken görmek özgür hissettirdi.
Herkesin istediği kişi olabildiği
özgür bir andı.
Bizim için ortam olasılık ve iyimserlikle doluydu.
Yapım ekibi olarak çok heyecanlıydık.
Sıra dışı bir şey başarmaya çalışan 20'lerimizdeki genç çocuklardık.
YEDİ AY ÖNCE
Milenyumun sonuydu.
Dev bir etkinlik olacak gibiydi
ve tuvalet temizliği olmadığı sürece
ne iş verseler yapmaya hazırdım.
Arka sıradakiler görülüyor mu?
Hayallerim gerçek olmuştu.
Elimde resmen sınırsız bütçe vardı ve kendi alanlarının
en iyileriyle çalışıyordum.
Orijinal Woodstock'u organize eden adam
Michael Lang ile çalışmak harika bir şeydi.
Michael Lang'in asistanıydım.
Beyninin çalışma şekline hep hayran kalmışımdır.
Hep çok sakindir.
Her şey Michael'ın kontrolü altındaymış gibi hissettirir.
-Arka sıra, el kaldır. -Evet!
Deneyimimi kaydetmek istemiştim.
Bu yüzden video kamera getirdim ve mümkün olduğunca çekim yaptım.
Ne işin var burada?
Bölgeyi, alışveriş kanalını gösteriyordum.
Önümüzde piknik alanı var.
İlk izlenimim çok fazla asfalt olmasıydı.
Beklediğim gibi değildi.
Woodstock alanına çevrilen bir askerî, endüstriyel kompleks vardı.
Dev uçak hangarları,
çok uzun asfalt iniş şeritleri vardı.
O ruhu veremedi.
Woodstock değildi.
Bölgenin ana planını çıkardık.
Yaklaşık 5000 akreyi haritaladık.
Alan aslında büyük bir üçgene benziyor.
Asfaltın bu tarafında ikinci sahne var.
Burada ise ana sahne var.
Burada kamp alanı var. Aşağıda da rave hangarı var.
Ofislerimiz buradaydı.
Aralarda ise sadece asfalt vardı.
Alanı saran 13 kilometrelik sağlam bir de duvar vardı.
Kimse bedava girmesin diyeydi.
Planımız burayı Woodstock masal âlemine çevirmekti.
Hazır mısınız?
Bu, davul. Lolipop davulu deniyor.
Harika fikirleri olan bir sürü insan vardı.
Halkın iç içe olabileceği, interaktif bir etkinlik.
Burada böyle bir şeye ihtiyacımız var bence.
Planlar harikaydı.
Alanda ne yapacaklarına dair güzel çizimleri vardı.
Hayaller gerçekleşiyordu sanki.
Çevre duvarı çok çirkin olacağı için,
güzel olabilecek bir barış duvarı yapmaya karar verdik.
Her santimini çektim.
Harikaydı.
Zorluklara rağmen o festivale Tibetli Keşişlerden
aksiyon parkına, film hangarına ve dev bir rave hangarına kadar
muhteşem şeyler sığdırmayı başardık.
1969'daki bazı orijinal şeyleri 1999'a entegre etmeyi umuyorduk.
Bence bu saflıkmış.
14:42
Hanımlar beyler, Woodstock'un kalbi ve ruhu için
bu yılın adayı Bayan Sheryl Crow'u lütfen alkışlayın!
Nasılsınız güzel, çıplak millet?
Sheryl Crow, soft rock sevenler için gelmişti.
Bir değişim
Sana iyi gelir
Değişim
Bir değişim
Bana iyi gelir
Sheryl'in seti harikaydı.
Ama bazı laf atmalar olmadı değil.
"Memelerini aç!"
Memelerimi mi açayım?
Memelerimi görmek için bundan çok daha fazla ödemeniz gerek.
Çok güzel bir kadın ve millet şansını denedi.
Ama bu çok uygunsuzdu.
-Çok güzel… -Memelerin güzelmiş Sheryl!
-Ne? -Laflara alıştın mı?
Çıkar çıkmaz şu kalabalığa girecek ve o piçlere kendimi tanıtacağım.
O an ilk defa
Bu kalabalık içinde amacı müzik dinlemek olmayanlar var"
diye düşünmeye başlamıştık.
Noodles, şu millete bak.
Kahrolası veletler sarhoşlar ve asi takılıyorlar.
Kendinizle gurur duyuyor musunuz?
1999, n'aber dostum?
Ortam çok erkeksiydi, çok maskülendi.
Üstleri çıplak, beyaz üniversiteliler "Memelerini göster!" diye bağırıyor.
O ilk gün Tibetli Keşişler
etkinliği kutsadı ve huzur, sakinlik getirdi.
Ama bu huzuru kaçıran bazı erkek grupları vardı.
Sırf piçliğine gelmişlerdi.
Sevgiler kardeşim!
90'lar, özellikle de sonları,
çok farklı bir dönemdi.
Bill Clinton skandalı vardı.
Şey vardı…
Amerikan Pastası şimdiye dek yapılmış en başarılı müstehcen komediydi.
Erkek bakış açısıyla anlatılan bir cinsellik deposuydu.
Sonra maskülenlik ve tüketim konusunda ilginç yorumları olan Dövüş Kulübü vardı.
Televizyon, hepimize rock yıldızı
veya aktör olacağımızı düşündürdü ama olmayacağız.
Ama en önemlisi de şiddet.
Woodstock 1999'a katılan çocukların çoğunun psikolojilerinin
ne durumda olduğunun iyi bir göstergesiydi.
15:49
Hava çok sıcak olacak, bunu unutmayın.
32 dereceye yakın olacak.
Sürekli sıvı tüketin ve serinlemeye çalışın.
Çok sıcaktı. 38 derece falan vardı.
Susuzluktan ölüyor, deli gibi hissediyorduk.
Evet!
O kadar sıcaktı ki susuzluğunuzu gidermek için
saate beş litre su içiyordunuz.
Çeşmeler vardı.
Ama 25 dakika falan sıra vardı.
Yanımızda su getirememiştik.
Alt tarafı bir şişe su almaya gittik.
Kimsenin parası yetmedi.
BUZ GİBİ İÇECEKLER
O zamanlar bir şişe su 65 sent falandı.
Ama Woodstock'ta bir şişe su dört dolardı.
Bu insanları kızdırdı.
-Sandığından daha mı pahalı? -Resmen dolandırıcılık.
Bu ikisi dokuz dolar tuttu.
"Niye her şey bu kadar pahalı?" diye düşünüyordum.
Selam hanımefendi.
Başta hepimizin amacı aynı gibiydi.
Ne pahasına olursa olsun harika bir festival yapmak.
İhtiyaç listesini versene bana.
Bana en az 250 bin dolar lazım.
Sonra masraftan kaçınıldığını hissetmeye başladık.
Herkese içtenlikle teşekkür ediyorum.
İnanılmazdınız.
Harika bir iş çıkardınız. Bu harika bir deneyim.
Dünyada böyle bir şeyin eşi benzeri yok.
Ama bunun kâr amaçlı bir organizasyon olduğunu söylemeliyim.
İşte o an bu benim için insanların deneyimini öncelik alan
bir şey olmaktan çıktı.
Bütçe ayırmaktan kaçıyorlardı. Değişimler yapılmalıydı.
Kâr etmiyorduk.
Amaçları para kazanmaktı.
Yemek haklarını sattılar.
Harika. Coca Cola.
Maalesef bu anlaşmayı yaptıklarında
bu şirket, fiyatlandırma konusunda tam kontrole sahip oldu
ve müdahale edemedik.
1969'un tüm Barış, Sevgi ve Anlayışı
yok olmuştu.
1999 Woodstock'un yapılma amacı para kazanmaktı.
Bu yüzden büyük para kazanmak için
bazı şeyler kenara atıldı.
Woodstock 1999'u izliyorsunuz!
Dördüncü çekim.
Paralı televizyon yayını da yapmak istedik.
Oraya gidemeyenler de katılsın diye.
Ücretli yayında hayatınızın yolculuğuna çıkmak için evde kalın.
Üç günlük 59.95 dolardı, toplu ücretti.
Bu çok para kazandırdı.
N'aber?
Ben Aaron Sadovsky. Ücretli yayının yapımcısıyım.
Bana hiçbir kural, sınır veya tanım verilmemişti.
Buraya sevişmeye gelen,
uyuşturucu kullanmaya gelen
ve Woodstock hayatını yaşamaya gelenleri çekiyorum.
Ona memelerini göster!
Amacım delice görüntüler çekmekti.
Evet!
Ekibi değişik görüntülerle gelmeleri için zorluyordum.
Geleneksel olarak festivaller TV'ye çıktığında müzik gösterilir.
Ama ücretli yayın olayı bunu tamamen değiştirdi.
Al bakalım!
Ücretli yayın kameraları, festivaldeki insanları çok çılgınca
davranmaya itti.
Çılgın bir insan hayvanat bahçesi gibiydi.
Ücretli yayın! Yaşasın! TV'de izlemeyi sevmiyorum piçler!
Evet! Bunu ister misiniz? Evet!
Evet!
21:03
Bebeğim, ne şov ama! Hem de daha sadece cuma!
Sahnedeki çocuklar şöyle derdi:
"Buraya şu kişi için geldim…" Genelde şöyle tamamlanırdı:
-Korn. -Korn.
"Korn için geldim."
Şu an kaç Korn hayranı burada lan?
O dönem en büyük gruplar genelde hard rock gruplarıydı.
Limp Bizkit, Korn, Rage Against the Machine.
Bu, karşı kültür yayan barışçıl Woodstock 1969 ekibine benzemiyordu.
Bu müzik öfke doluydu.
Bu performanslar nü-metal performanslarıydı.
Seyircinin agresifliği, rock-and-roll ruhuyla bütünleşti.
Geçmişte çılgınca danslar görmüştük ama buradaki bambaşkaydı.
Kalabalığın kontrol altında nasıl tutulacağını kimse bilmiyordu.
Festival başlamadan birkaç gün önce
tüm bölüm başkanlarıyla bir toplantıdaydık
ve 22 yaşındaki ben elimi kaldırarak
çağırdığımız sanatçı listesine
bir bakmaları gerektiğini söyledim.
John'un ayarladığı gruplar, en azından daha sert gruplar,
tanıdığım gruplar değildi. O insanları tanımıyordum.
Çoğunlukla her şeyi Michael'e sorsam da
kabul etmediği kimseyi çağırmadık.
Genç bir çocuk olarak topladıkları sanatçılar hakkında
hiçbir fikri olmayan bir oda dolusu yetişkinin
aklını başına getirmeye çalışıyordum.
Michael Lang ve diğerleri çenemi kapalı tutmalıymışım gibi baktı.
21:14
İşte böyle!
Ha siktir!
Çalıştığım tüm şovlar içinde, Korn çıkmadan önce
kalabalığın yarattığı o havanın eşini benzerini hiç görmedim.
Hepimiz birbirimize bakıp
"Ha siktir. Neler olacak burada?" diyorduk.
Sol kulaklığı biraz daha artırın.
Kulisteki atmosfer harikaydı. Çok heyecanlanmıştım.
Soyunma odama gidip aynaya bakıp "Tanrım, ha siktir" demiştim.
Burası çok büyüktü.
Tom ile "Bu Korn şovunun önüne çıkmalıyız" dedim.
Çıkıyorduk, sonra gitarı duyduk.
Gitar nakaratı başladı. Şöyle…
Şarkı ilerlemeye başladı, insanlar çıldırmaya başladı.
Girişi hatırlıyorum. Çıkıyorduk.
Çıktım. O deli kalabalığı gördüm.
"Bu ne lan?" demiştim.
Kendi gözlerinle görünce
on kat daha şok edici.
Çıktı ve bağırdı. "Herkes…"
"…hazır mı?"
Kalabalık çıldırdı.
Baktığımda giden sesle birlikte kalabalığında dalgalandığını
görebiliyordum.
Tüm bu enerji salınıyordu sanki.
Koca kalabalığı elinizde tutmanın
verdiği hissi verebilecek hiçbir şey yok, öyle bir uyuşturucu yok.
Korn onları delirtti.
Sürekli aklınızda şu var:
"Bir şeyler ters gidecek. Ne? Ne zaman?"
Sakinleşmeleri lazımdı.
Hadi Woodstock!
Açıklanamayan şeylere şahit oldum.
Koca bir grup insan aynı anda iki metre sağa kayıyordu.
Düşemezsin. Sakın düşme.
Unutulursun.
Barikatı geçen insan çok fazlaydı.
Beden şelalesi gibiydi.
Elimizdeki güvenlikten çok daha fazlası lazımdı.
Denizin Dişleri'nden bir sahne gibiydi. Tekne küçüktü.
Hadi!
Jeff, başını vurup bayılmışsın.
-Koca adamsın. Düşürdüler mi seni? -Evet.
-Kameranı kaybetmişsin. -Evet.
-Yine yapar mıydın? -Evet.
İnsanlar "Woodstock 1999 süper!" diye yırtınıyordu.
İnanılmaz bir şey yaptığımı hissettim.
Çok iyiydik.
Korn, sahneyi paramparça etti. Harikalardı. Sırada Bush vardı.
Bu büyük bir sorundu çünkü bu enerji nereye akacaktı?
Benden sonra çıkacağı için Bush'a acımıştım.
Bir daha Korn tezahüratı alalım!
Korn setini monitörlerden izledim.
Çok korkunç bir yerdi.
İşler her an kötüleşebilirdi.
Kalabalık o kadar gaza geldiği zaman onları yatıştırmak çok zordur.
Cuma akşamındayız. Son bir grup.
Bush.
Artık kendimiz kanıtlamalıydık
ve bu insanı geren bir şey.
İnsanların yarısının Korn'u izlemekten daha çok keyif aldığını farkındaydım.
Ne olacağı belirsizdi.
Gemiden okyanusun
karanlığına atlamak gibi bir şeydi.
Bu olunca insanların duygularını değiştirmeniz gerek.
Sıcak güneş beni besliyor
Temkinliyim
Yüklüyüm
Tiksiniyorum
Bizim şiddetten çok barış yanlısı şarkı yapıyorduk.
Teşvik ettiğimiz şey bu. Biz buyuz.
Yuttum
Kederliyim
Aşkım hariç her şeyle doluyum
Sevgi, barış gibi şeyleri teşvik ediyordu. "Sizi, herkesi seviyorum" diyordu.
Anlayışlıydı.
Herkes mutlu mu?
Gavin, Woodstock'un bağlı olduğu ruhu anlamıştı.
İşi en son hippilere karşı hard rock hayranları noktasına taşıdılar.
Kalabalık hâlâ canlıydı ama az önce olanlara göre
biraz daha sakindi.
Dalga sensin
Kalabalığı, etkinliğin amacından saptırmak yerine
olması gereken noktaya çektiğimiz için mutluyum.
Bence çok daha fazlasını görmeliyiz!
Woodstock!
Woodstock bebeğim!
Woodstock 1999, birinci gün.
23:59
Alt yazı çevirmeni: Anıl Çetinkaya