Panie i panowie, wstańmy i powitajmy młodą parę.
Wielkie brawa.
Pan i pani Abel. Gratulacje!
Przepraszam.
Mamo?
Przepraszam.
NA ZEWNĄTRZ
Nie spałeś?
Można się napić! Chodź!
Twoja kolej.
Teraz ja!
Ciężko!
Mamo? Gdzie postawić?
Zostaw tu.
Tata kazał zanieść leki do jego pokoju.
Zostaw tu.
Serio?
Tato!
Może znajdziemy tam coś przydatnego.
Sprawdźmy.
Chodź tu.
Będziemy blisko.
Ty masz Kyle'a, który będzie cię bronił, a kto obroni mamę?
Zostań tu.
Chodźmy.
Panie Orly?
Kto?
On tu zarządza.
Mówiłem, że znajdziemy coś użytecznego.
Świetnie.
Potrzebuję klucza.
Tato?
Znalazłeś?
- Tato! - Co?
Weź klucz.
On nie żyje.
To trup.
Idź.
Co się stało?
Zobaczył trupa.
Nic mu nie będzie.
Spróbuj.
Ugryź tu.
Smaczne?
Miejscowy przysmak.
Francis, chcę ci coś pokazać.
Może wciąż działa.
To się działo tutaj?
Pusto.
Chwila.
Pobłogosław nas, Panie…
i te dary otrzymane…
Z Twojej łaski.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Lucas, przestań.
Daj mu spokój.
To sam cukier. Jedz kolację.
Lucas, powiedziałam…
Dam ci później więcej.
Josh.
Próbuję złapać sygnał.
Teraz jemy.
Przepraszam.
Pyszne.
Dziękuję.
Co z jutrem?
Mamy co jeść.
Do kiedy?
- Porównując skąd przybyliśmy - tu nam będzie lepiej.
Woda jest czysta.
Zostańmy tu, póki nie dowiemy się, co się dzieje.
Skąd będziemy to wiedzieć?
Nie mamy zasięgu.
Ani prądu.
Informowali, żeby kierować się na
północ i unikać miast.
Nie jesteśmy wystarczająco na północ?
Wspomnij, co stało się z twoimi rodzicami.
Przepraszam.
Pamiętam, co napisała mi Alice.
Jej rodzina kierowała się w góry.
Nie jesteśmy blisko?
Nie wyjedziemy stąd do twojej dziewczyny.
Jasne?
Nie chodzi tylko o nią. Moi znajomi…
Nie żyją.
Też mieli rodziny.
Tęsknię za kolegami.
Wiem.
Jedz.
JESTEŚ TAM, ALICE?
Nie myśl, że nie widzę, jak go traktujesz.
Obiecałeś mi coś.
Tatusiu, proszę! Wybacz!
Francis!
Ale cisza.
Chyba jesteśmy bezpieczni, co?
„Bezpieczni”.
Nie sądziłem, że użyję tu tego słowa.
To nie jest powód, by tu zostać.
Dlaczego?
Francis…
Gdy zobaczyłam cię ostatniej nocy,
zrozumiałam wszystko, co mówiłeś o tym miejscu.
O tym, co cię spotkało.
Czy to nie powód, byśmy stąd odeszli?
Tak będzie lepiej dla ciebie i dla nas.
Znowu istniejemy „my”?
Oboje zawiniliśmy.
Ja popełniłem błąd.
Ale ty…
Szkoda, że nie powiedziałaś mi wcześniej.
Gdybym powiedziała, nie bylibyśmy teraz razem.
Nie byłoby Lucasa.
Jestem gotów iść naprzód.
To ruszajmy.
DOM JEST TAM, GDZIE TWOJE SERCE
Gdy pokonamy tę drogę, dotrzemy na północ.
Tam jest góra, o której mówiła Alice. Tam kierują się ludzie.
Miejmy nadzieję.
Potwierdził to wujek Diego, prawda mamo?
Co powiedziałeś?
Wuj Diego.
Mówił mamie, żebyśmy jechali na północ.
Kiedy?
Nie pamiętam. Słyszałem ich rozmowę w domu,
zanim wyjechaliśmy.
Tak, mamo?
Wiedziałem.
Zadzwonił sprawdzić, co u nas.
Też mam telefon.
Mówił, że nie odbierasz.
Czyżby?
„Iść naprzód”.
- Przestań. - Kłamiesz.
Nie teraz.
Dureń ze mnie.
- Tato! - Idiota.
- Mówię prawdę! - Tato!
Co?
Nie przejedziemy.
Damy radę.
Nie.
Jest miejsce.
- Przesuniemy druty i zmieścimy się. - Niby gdzie?
Uda się!
Posłuchaj mnie.
Te druty nie stoją tam bez powodu. Robi się ciemno. To zbyt ryzykowne.
Zawróćmy.
Nie.
Iris!
Tato, boję się.
Będzie dobrze.
Proszę…
Dokumenty.
- Mamo! - Zostańcie tu!
Dokumenty, proszę!
Padnij!
Dokumenty, proszę!
Odbiło ci?
Przepraszam.
Nie strzelaj! Dzieci!
Mamo!
Przyjąłem!
Naprzód!
Szybko! Uciekajmy!
Zrobiliśmy, jak chciałaś.
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Wszędzie zombiaki!
Rzucaj bombę!
Tato!
Tato.
Co to?
Niespodzianka.
Gdzie samochód?
Zepsuł się.
I rzekł Bóg:
„Niech będzie światłość”.
Cholera!
Czekaj.
To nie wszystko.
Co jeszcze?
Klima?
Tak.
Centralna.
Cholera!
Tato, Josh mówi „cholera”.
Mamy klimę! Obczaj.
Raz, dwa, trzy.
Chłodek!
Ostrożnie, żeby nie zrobić mu krzywdy.
Marnujemy gaz.
To tylko na wyjątkowe okazje.
Ale… to nie wszystko.
Co?
Moja mama kochała dwie rzeczy.
Chłodek.
I disco.
Śmiało.
Krok w tył. I klaszczemy.
I rusz głową.
Josh?
Co jest?
Mogę tu zostać? Rodzice są zajęci.
Ja też.
Czym?
Gnojek.
Moja sprawa. Spadaj!
Lucas.
Przepraszam.
Fajna!
Tata ją zrobił?
Chyba tak.
Pamiętasz, co jeszcze ci zrobił?
Uwielbiał to od dziecka.
To ludzie, których tata pochował?
Tak.
To wujek Diego.
Wyglądasz, jak on.
Nieprawda.
A może to ty podróżowałeś w czasie.
Spójrz na tatę.
Wygląda jak mama. Jest smutny.
Czemu mama jest zawsze smutna?
Może jest zmęczona.
Czym?
Wszystkim.
Mną?
Nie myśl tak.
To czemu jest wciąż na mnie zła?
Nie wiem.
Ale…
Gdy jesteś na kogoś zły, możesz ranić przez to też innych.
Dlatego tata tak traktuje ciebie?
Nie wiem.
Tata zachowuje się tak, odkąd zaczęli się kłócić z mamą.
Może to nic więcej.
Teraz są chyba szczęśliwi. Myślisz, że przestaną się na nas wściekać?
Nie wiem.
Mam nadzieję.
Ale to dziwne.
Godzą się, gdy świat się wali.
To… niro…
Ironia.
Ale wiesz co?
Gdy ludzie się kochają to przetrwają wszelkie zło i wszystko się ułoży.
Rodzice się kochają.
Więc nic im nie będzie.
A wtedy… i nam będzie dobrze.
FRANCIS I JEGO PRZYSTOJNY BRAT
Pasuje ci.
Wyglądasz jak chłop.
Ale ładnie.
Jesteś gotowa na życie na wsi?
W minionym roku było między nami sporo nieporozumień.
I to moja wina.
Byłem dla was okropny.
Wybacz, że was zraniłem.
Że zraniłem ciebie.
Ale…
Nie mówię, że możemy wrócić do dawnego życia.
Ale teraz wszystkie moje problemy zniknęły.
I to jest super.
Dostaliśmy drugą szansę.
Farma jest nasza.
Dobrze.
Kocham cię.
Dzień dobry.
Lukie. Co jesz?
Ryż.
Bez niczego?
I smakuje ci?
A nie powinno.
Chcesz jajecznicę?
Kurwa.
Trzeba cię zaszczepić przeciwko wściekliźnie.
Ten pies nie był chory.
To ja jestem pielęgniarką.
Więc opatrz ranę.
Mówię serio. Musisz pojechać do szpitala.
Nic mi nie jest.
- Tu Obóz Delta… - Cholera.
Nie!
Mamo! Tato!
Josh!
Mamo.
Co jest?
Coś usłyszałem.
Ktoś mówił.
Mamy w domu baterie?
Co słyszałeś?
Coś o jakimś obozie.
Jakim?
- Nie pamiętam. - Spróbuj sobie przypomnieć.
Na pewno coś słyszałeś?
- Tak, daję słowo. - Jesteś pewien?
To radio nie działało od dawna.
Na bank coś słyszałem.
Przecież baterie są wyczerpane.
Może naprawdę coś słyszał.
To pomyślcie, co to takiego było, ja mam robotę. Ten pies może wrócić.
O czym myślisz?
O radiu.
Nadal?
Jeśli Joshua coś słyszał, to znaczy, że jesteśmy blisko.
Czego?
Obozu.
Mówię poważnie.
Mamy jedzenie i wodę pitną. Możemy zreperować samochód.
Jeśli naprawdę się zepsuł.
Most jest zamknięty, ale i tak chcesz przejechać.
To jest możliwe.
Czego oczekujesz?
Chcesz dotrzeć do auta, które nie działa.
A potem przejechać setki kilometrów, żeby znaleźć ludzi,
którzy mogą nie być w lepszym położeniu niż my.
W obozie mają pewnie doktora i mogą nam pomóc.
- Co jeśli ten pies ugryzłby Lucasa? - Naprawdę porównujesz ugryzienie
psa do tego, co tam na nas czyha?
Chyba wiesz, co się dzieje?
Czy zapomniałaś?
Pamiętasz, co stało się na moście?
Co stało się w szkole Lucasa?
Jak skończyli jego koledzy? Chcesz, żeby stał się jak oni?
Nie strasz go.
Lepiej bać się i żyć. Po co martwemu odwaga?
Nie chcę umrzeć, tato.
Nie umrzesz. Dopilnuję tego.
Tato?
Chciałem zapytać, czy moglibyśmy włączyć agregat?
Chcesz ładować telefon? I tak nie ma zasięgu.
Chciałem włączyć odtwarzacz muzyczny w salonie. Może coś złapie.
To gramofon. Nie ma radia.
Chcę się czymś zająć.
Zajmujesz się staniem i możesz kontynuować.
Chcę wiedzieć, co tam jest! I kto!
Jesteś ślepy?
Wtedy, na moście, gdy omal nie zginęliście.
Niczego nie widziałeś?
Widziałem.
Widziałeś, co zrobiłem, żeby was ratować?
Zrobiłbyś to samo?
Umiesz zabić?
Tak.
Mówisz?
Tato!
Wiesz…
Gdy byłem młodszy…
Wokół farmy kręciło się pełno buntowników i złodziei.
Mój tatuś był ich celem numer jeden.
Ale potem zdali sobie sprawę,
że Arturo Abel III się nie boi.
Było tu jak na Dzikim Zachodzie.
Każdy miał spluwę.
Jesteś gotów zabić?
Tatusiu!
Stań porządnie.
Jak ty w ogóle celujesz? Pokaż.
Muszka i…
Muszka i szczerbinka. To musi wyglądać tak.
Nie rozumiem.
Muszka musi być po środku szczerbinki.
Strzelaj.
Co się dzieje?
Uczę go.
Czy to konieczne?
Gdy byłem w jego wieku, zabijałem wiele zwierząt.
Musi się nauczyć.
Śmiało.
Co jest? Dlaczego nie trafiasz?
Ustawiłem ci broń. Skup się. Cel jest przed tobą.
Cel. Muszka. Szczerbinka.
Co z tobą?
Strzelaj.
Strzelaj, Francis!
Przestań!
Dobrze.
Tato.
W imię Ojca i Syna…
Mój Boże. Francis!
Uciekamy.
Josh, biegnij!
W imię Ojca i Syna…
Do środka!
Daj go.
Idź!
- W imię Ojca i Syna… - To moja ziemia.
- Odejdź, skarbie. - Mamo…
W imię Ojca i Syna…
Francis!
Co robisz?
Co teraz?
To taty.
Co tu robisz?
Hannah.
Jest…
Zakażona?
A Timmy?
Pamiętasz, jak byliśmy dziećmi?
Zawsze tu wędkowaliśmy, nawet jak nie mogłeś nic złowić.
Pan Orly ci pomagał.
Co tu robisz?
Kieruję się na północ.
Chcę sprawdzić, co u rodziców.
Czy oni…?
Zaskoczyła mnie twoja obecność.
To ostatnie miejsce, w jakim bym się ciebie spodziewał.
Tatuś miał rację.
Wróciłeś.
To miejsce nigdy nie było dla mnie domem.
Ale teraz, gdy on nie żyje, może nim być.
Jesteś pewien?
Myślisz, że nie dam rady?
Mówię, że…
Nie odszedłeś bez powodu.
I ten powód nie żyje.
To miejsce jest martwe.
Na jak długo wystarczą zapasy?
To farma.
- Jasne. - Damy radę.
Świetnie.
A jak jest między nami?
Dobrze?
Fran…
Za to, co się wydarzyło…
Przepraszam.
Za długo zwlekałem.
Popełniłem duży błąd.
Wybacz.
Nie przyjechałem tu do mamy i taty.
Prawda jest taka, że chciałem pomóc wam.
Znam drogę na północ.
Pokieruję was.
Dobrze wiesz, że długo nie utrzymasz rodziny.
Spójrz w lustro. Nawet siebie nie ocalisz, a co dopiero rodzinę?
Odpieprz się od nas!
Co ci tak zależy?
Czy to twoja rodzina?
Twoja farma, złoty chłopczyku?
Nie masz wstydu. Spierdalaj!
Nie powinienem był przyjeżdżać.
No raczej!
W razie, gdybyś zmienił zdanie.
Kurwa!
Spóźniłem się.
Wszystko w porządku?
Dobrze się czujesz?
Jestem zmęczona.
Wiem.
Przyjrzyj się lepiej sobie.
Macie ten sam uśmiech.
Kto?
Nikt.
Kopcisz jak stary palacz.
Wystarczy. Za dobrze ci idzie.
Cześć.
Już dobrze.
Nie może tu wejść.
Słabnie.
Wkrótce wszyscy umrą.
I znów wyjdziemy na zewnątrz.
Ty pierwszy…
Śmiało…
Ty pierwszy…
Iris!
Co się dzieje?
Zaatakował mnie.
Ale go zabiłem.
Szybko się poruszał i był też drugi.
Jest ich pełno.
Musiałeś nam to pokazywać?
Mamy problem! Jest ich zbyt wielu!
Są wszędzie.
Nikt nie wychodzi na zewnątrz!
Nikt. Słyszysz?
Są tacy szybcy!
Co z tobą? Właź do środka!
Co?
Szukałem Lucasa.
Gotowa?
Co to ma być?
Mamy wyjątkową okazję.
Co to jest?
Powiem wam na trzy.
Raz…
Dwa…
Trzy!
Już Gwiazdka?
Dopiero wrzesień.
Wrzesień, grudzień - co za różnica?
Możemy świętować Boże Narodzenie.
Słyszeliście - mamy święta.
Ta ozdoba jest od mojej mamy.
Pobłogosław nas, Panie, i te dary otrzymane z Twojej łaski.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Zróbmy coś więcej, żeby poczuć klimat Gwiazdki.
Co wy na to?
Zagramy w grę?
Jaką?
Niech każdy powie, jaki chciałby dostać prezent.
Możliwe, że Mikołaj słucha.
Kto zacznie?
Ja. Chcę nowy rower.
Będziesz jeździł nim po salonie?
Nie, na zewnątrz.
Niby jak?
Jeśli brat marzy o rowerze to daj mu spokój.
A ty?
Co byś chciał?
Nie wiem. Może mapę.
Jaką?
Zapytaj tatę.
- Nie wiem, o czym mówi. - Jaką mapę?
Odpowiesz?
Tę, którą widziałem.
Gdzie?
W twoim pokoju.
Gdybym miał tam mapę, mama dawno by ją zauważyła.
Możliwe.
W porządku. Skoro chcesz mapę, dostaniesz ją w następne święta.
A ty, tato? Co byś chciał?
Ja?
Mam proste życzenie.
Chciałbym mieć kolejne dziecko.
Co?
Czy to nie czas na nowego członka rodziny?
Myślę o tym od tygodni. Nie chciałbyś młodszego brata, Lukie?
Chciałbym, ale…
Już czas.
Co ty mówisz?
Nie żartuj w ten sposób.
Mówię poważnie.
Mamy rezygnować z rodziny, bo świat się zatrzymał?
Możemy żyć normalnie.
To niemożliwe.
Mamy powód, by trzymać się razem.
Powiększmy rodzinę.
Nic z tego.
Jak to?
Nie mogę tak żyć.
To nie jest normalne.
Tak się nie da.
Wiesz, czego ja bym chciała?
Chcę stąd odejść.
Nie za miesiąc i nie za tydzień.
Chcę stąd odejść natychmiast.
Już o tym rozmawialiśmy.
Spójrz na to, co jemy. Kiedy zaczniemy głodować?
Zapalanie świec nie uświetni posiłków.
Ci na zewnątrz, których się boimy, umierają.
Może nie wszyscy, ale większość nie żyje. Biegam szybciej niż oni.
Fakt.
Ty tak, ale co z dziećmi?
To prawda, zostaliśmy tu przez nich i
nie będę się o to kłócić.
Ale rozejrzyj się - tu nie ma nic do jedzenia.
Trzeba wyruszyć w poszukiwaniu żywności!
Kto to zrobi?
Ty?
Wzmocniłeś ściany domu, ale nie zapewniłeś nam pożywienia.
- Wciąż tylko trzcina cukrowa! - Słyszycie?
Mama nas zostawia.
Idę znaleźć jedzenie!
Skąd mamy mieć pewność, że wrócisz?
Wiadomo, że wrócę do dzieci!
Wiem, że tego nie zrobisz.
Bo nawet nas nie lubisz.
Bo od początku tego nie chciałaś.
Bo od zawsze chciałaś odejść.
Wiecie, że mama chciała nas zostawić
już przed epidemią?
Przestań.
Odchodzisz?
Mamo?
Co on mówi? Gdzie się wybierasz?
Powiedziałaś, że musisz popracować nad sobą.
Kiedy zamierzałaś powiedzieć dzieciom?
Że odchodzisz?
Kiedy?
Mów.
Nie okłamuj ich.
Miałam wam powiedzieć.
Chciałam się pożegnać.
Dlaczego to robisz?
To nie wasza wina.
Po prostu nie byłam szczęśliwa.
Coś mi jest.
Jestem zmęczona.
Chciałam…
Sama nie wiem… Zacząć od nowa.
Chciałam być lepszą osobą, żeby być dla was lepszą matką.
Mów prawdę.
Zdradź prawdziwy powód, dla którego chciałaś odejść.
Wasza matka to kłamczucha.
Od zawsze.
Zapytajcie ją, co zrobiła.
To nie ma nic wspólnego z naszymi obecnymi problemami.
Czyżby?
Chcę ocalić ciebie, Joshuę i Lukiego!
Chcę szukać pomocy na zewnątrz!
Nie rozumiesz?
Kto ma ci pomóc?
On nie żyje!
Umarł.
Chce odejść, żeby kogoś znaleźć.
- Powiedz, kurwa, kogo! - Nie mów tak do niej!
- Stul pysk, bękarcie! - Przestańcie!
Chciałam odejść tylko od ciebie!
Bo już nie mogłam z tobą wytrzymać!
Możemy przestać udawać?
Proszę! Przestańmy.
Nie rób tego dzieciom.
Daj mi mapę.
Francis!
Czy to ta?
Francis…
Co robisz? Oddaj mi ją! Co z tobą nie tak? Oddawaj!
Puść mnie!
Jedzcie.
„I gdy rodzice chłopca dowiedzieli się…
byli…
byli źli…”
Lucas…
Ćwiczysz czytanie?
Tak.
Jak kończy się ta historia?
Chciałbym wiedzieć, co się wydarzy.
Mogę dołączyć?
Mogę?
„Gdy rodzice chłopca dowiedzieli się, co zrobił, byli bardzo źli”.
Wiesz, dlaczego byli na niego źli?
Bo dowiedzieli się, że kłamał.
Skłamał, że zaatakował go wilk.
Zrobił to, żeby uzyskać pomoc od rodziców
i ludzi z wioski.
Dlaczego to zrobił?
Może…
Chciał zwrócić na siebie uwagę.
Może myślał, że rodzice go już nie kochają.
I dlatego tak postąpił.
A może był złym człowiekiem.
Wiesz…
Znam takiego chłopca.
Podobny do ciebie.
Ma twój uśmiech.
Chodź tu.
Co robisz?
A jak myślisz?
Jest ich pełno.
Wszędzie dokoła.
Gdzie? Minęło kilka tygodni.
Jak wyjdziemy?
Po co? Czego tam szukać?
On tu nigdy nie wejdzie.
Gówno prawda.
Słucham?
Gówno prawda.
Przestań.
Nie.
Niech mówi.
Nie musisz tego robić.
Dlaczego?
Zamierzasz ich tu wpuścić?
O kim ty mówisz?
Na zewnątrz już ich nie ma. Po prostu chcesz nas tu trzymać!
- Ty sukinsynu. - Dlatego nie sprowadziłeś tu auta,
zniszczyłeś mapę i zamknąłeś dom. Nie obchodzi cię, co tam jest!
Zamknij się!
Chcesz nas zamknąć tak, jak zamykali cię twoi rodzice!
Sukinsyn!
Dość!
Jak śmiesz?
Kurwa…
Nawet nie umiesz się słuchać, gnoju.
Robiłem dla was wszystko!
Chciałem zapewnić wam bezpieczeństwo!
Zostańcie tu!
Nie wychodźcie na zewnątrz!
Jest tam kto?
Kto mówi?
Proszę mi pomóc!
Mam na imię Corcuera. Jestem żołnierzem. Pomocy!
Tu jej nie otrzymasz!
Błagam tylko o trochę wody i coś do jedzenia.
Mam broń!
Proszę. Nie mam dokąd iść.
Jestem żołnierzem, człowiekiem.
Nie będę powtarzał.
Raz.
- Dwa! - Błagam pana…
Co robisz?
Przejdź!
Nie zostałem ugryziony. To zwykła rana. Jestem człowiekiem. Krew jest moja.
Francis, przestań.
- To zwykła rana. - Kiedy to się stało?
Wczoraj.
Mów do mnie. Skąd przyszedłeś?
Z obozu Delta.
To ten obóz.
Gdzie on jest?
Pół dnia drogi stąd.
Szukaliśmy w mieście zapasów żywności.
Gdy wracaliśmy…
Zaatakowali nas…
Moi koledzy zginęli.
Tylko ja przeżyłem.
Miałem rację.
Wciąż jest ich za dużo.
To zależy, gdzie się pojedzie.
Między farmą a obozem prawie ich nie ma.
Umarłbym, gdyby nie mężczyzna, który nam pomógł.
Mężczyzna?
Nie znam go.
Nie przedstawił się.
Ale powiedział, że mam tu przybiec.
Że mam biec, aż zobaczę ten dom.
Co się stało z tym człowiekiem?
Gdy się obejrzałem…
Już go atakowali.
Wszystko działo się tak szybko.
Bardzo mi przykro.
Skłamałeś.
Ty pierwsza.
Zostaw go.
Nie zdołamy mu pomóc.
Nie.
Tato, pomóżmy mu.
Pod jednym warunkiem.
On nie jest zakażony.
Jutro się okaże.
Josh. Co się dzieje?
Odchodzę.
Czekaj. Nie możesz.
Poszukam Diego. Wiem, że nam pomoże.
Nie słyszałeś Corcuery?
Wujek mógł tego nie przeżyć.
Chcę spróbować.
Nie mogę tu wytrzymać.
Mam dość taty.
On mnie nawet nie zauważa.
To dlatego, że…
Nie jest moim prawdziwym ojcem.
Wiem.
Ale wciąż jest moim tatą. Szkoda, że tego nie rozumie.
Ale trzeba mu pomóc.
Potrzebuje tego.
Ruszmy się stąd.
Nie mogę zostawić twojego brata samego.
W takim razie przekaż Lucasowi, żeby był dzielny.
Francis!
Tato!
Dziękuję.
Dzień dobry.
Wciąż żyjesz.
Gdzie Joshua?
Lukie?
Nie wiem.
Mamo!
Gdzie Joshua?
Wy nie możecie odejść.
Przestań.
Nie rób tego.
Nie ruszaj się.
Lucas.
Jesteś cały?
Francis?
Radosnego Dnia Niepodległości!
Ugotowałem.
Zjedzmy.
Skąd to masz?
Z zewnątrz.
Spróbuj, Lukie.
Nie.
Jestem głodny.
Nie.
Twój syn jest głodny.
Nie!
Smaczne.
Pycha!
Palce lizać!
Spróbuj!
Gdy byłem mały…
Gdy byłem mały i nie kończyłem posiłku, tata bardzo się denerwował.
A teraz ty odmawiasz jedzenia?
Masz fart.
Trudno dziś znaleźć pożywienie.
Co?
Masz rację.
Na zewnątrz nikt na mnie nie czeka.
Tu mi się podoba.
Potrzebuję cię.
Naprawdę cię potrzebuję.
Ja ciebie też.
Ale nie mogę ci ufać.
Francis?
Skurwiel!
Chuj z tobą!
Mamo.
Lucas.
Tata nas zabije?
Może zrobię, jak ten chłopiec?
Który?
Lukie! Co się stało?
Przepraszam.
Za co?
Co jest?
Uciekaj!
Nie…
Iris!
Szybko!
Ty dziwko!
Tatusiu!
Będę grzeczny.
Gotowy?
Jestem dzielny.
To prawda.
Znajdziemy twojego brata.
Uciekajcie…
W nogi!
- Do środka! - Biegnijcie!
Mamo!
Szybciej!
Pośpiesz się!
Iris!
Uciekaj!
Mamo!
Lucas! Zostaw go!
Biegnij!
Ty!
Wystarczy.
Wpuściłaś go do domu?
Do mojego domu?
Nie.
Stworzyłaś zagrożenie dla mojej rodziny.
To się więcej nie powtórzy.
Nigdy.
Stój!
Mamo, tato…
Jesteś cały? Pokaż.
Już dobrze.
Jesteś taki dzielny.
Co robisz?
Wiesz, co się stanie.
Pomóż nam.
Kurwa, Francis!
Zagryź to mocno.
Jesteś dzielny.
Najdzielniejszy chłopiec na całym świecie.
Iris?
Nie!
Wszystko będzie dobrze.
Francis!
Musimy go zawieźć do lekarza.
Potrzebna mu krew!
Podjedź samochodem!
Zostań z nami.
Tato?
Mamo…
Odpoczywaj.
Udało mi się?
Tak.
Mój synek jest bardzo dzielny.
Lucas…
Tak mi przykro.
Przepraszam.
Bardzo cię przepraszam.
Słowo, że cię nie zostawię.
Poprawię się.
Josh…
Tato! Przepraszam!
Tato…
Przepraszam.
Tato…
Przepraszam.
Mój synek.
Tato…
Czy nadal będziesz mnie kochać?