Geef dat maar hier. Bedankt.
Pardon.
Sorry.
Pardon.
Moeder, wat doe je hier? - Het begint zo en hij is er niet.
Nan, Lord Richard is er niet. - Niks aan de hand. Ga naar beneden.
Hoe bedoel je? Is Conchita al aangekleed? - Op-en-top. Ga naar beneden.
De hoofdrol was nooit aan mij besteed.
Dat liet ik liever aan Jinny, m'n zus... - Hij komt wel.
...of mijn vriendinnen over. - Dat weet ik gewoon.
Als meisje leer je dat een verhaal óf een liefdesverhaal óf een tragedie is.
En beide interesseerden me niet. - Wat als hij niet komt?
Iedereen wist dat dat van m'n vriendin een liefdesverhaal was.
Een vurige romance met een knappe Engelse lord...
...leidt natuurlijk tot 'n enorme societybruiloft...
...waardoor iedereen die nog niet jaloers op Conchita was, dat spoedig zou zijn.
Maar niemand benijdt een bruid wier bruidegom niet is komen opdagen.
En?
Niks. En beneden? - De gasten merken er amper iets van.
Vandaag had... - Conchie, hij komt wel.
...de mooiste dag... En iedereen is er.
God, wat haat ik hem. Ik haat hem met heel m'n hart.
Natuurlijk hou ik van 'm. Dat weet ik wel. Maar ik had het kunnen weten.
Hij leek gisteravond zo afwezig.
Richard is nooit afwezig. Hij zit hier. - Nan.
Ik had 't moeten vertellen.
Maar ik wil niet dat hij met me trouwt omdat dat moet...
...maar omdat hij van me houdt.
Het is gedaan met me.
Waar is hij?
De meeste gasten zitten... - Hij komt wel.
Wat als we jou je jurk aantrekken...
...en dan komt hij... - Nee, Nan. Ik weet 't niet.
Wat nu? - Ik ga hem halen.
Nee, Nan, mallerd. Wat doe je nou?
Stop. Wat doe je?
Nan, je bent niet goed wijs. - Ik ga hem halen.
Jeetje. - Wat doet ze?
Dat meisje.
Dit is geen ontsnappingspoging, hoor.
Nee. - Sorry.
Moet je wel...
Ik heb hem.
Nan, je ziet er niet uit.
Altijd fijn om te horen. - Kom nou. De bruiloft begint.
Ja, mijn bruiloft. - Ja, een bruiloft.
En niemand wil erover praten. - Kom je opknappen.
Voor de bruiloft. - Daar weet je van? Ja, dat omhelst wat.
Ja. - Wat een heisa. Wil jij trouwen?
Nee, ik... Dat was geen aanzoek.
Nan, kom nou. Ik heb je nodig. Kom hier. - Annabel, veroorzaak niet zo'n commotie.
Lastig, hè, moeders? - Dat is mijn gouvernante, Miss Testvalley.
Kom nu naar binnen. - Ja. Ik moet echt...
Nan, kijk. Daar is-ie. Dat is Dicks koets.
Natuurlijk is hij er.
Kom, ik moet me klaarmaken. - Hij is er.
Ik ga trouwen.
Luister, niks zeggen.
Ik heb geen oog dichtgedaan. Geef dit aan Conchita.
Nee. En ik geloof nooit dat jij dit echt wilt.
Conchita is een engel.
Natuurlijk. Maar m'n ouders... - Moet je nu echt 'ouders' zeggen?
Ze komen natuurlijk niet. Ik veroorzaak niets dan problemen.
Was dit geen geweldige zomer? - Met Conchita?
Ik heb het nog nooit zo leuk gehad. Maar zou ze zich thuis voelen in Engeland?
Conchita blijft nooit onopgemerkt. Ze is net de zon.
En vandaag is... - Voor de show.
Haar vader geeft erom dat jij 'n lord bent en wil dat heel New York z'n rijkdom ziet.
Conchita houdt van jou.
Mijn hemel.
Precies. En wat willen je ouders dan dat je doet?
Dat ik naar huis kom en verstandige keuzes maak, denk ik.
Nan. Ze is een wonder.
Zo zorgeloos. - Ja. Het draait om jullie.
Wie wil er verstandig doen en onopgemerkt blijven?
Waar ga je heen?
Naar binnen om te trouwen met mijn beeldschone...
...fantastische vrouw.
Zeg Conchita dat ik van haar hou. - Dat weet ze al, dommie.
Chauffeur, op naar de hoofdingang. Ik ga trouwen.
Jij bent het mooiste dat ik ooit heb gezien.
Op Jinny na.
En Lizzy. - En de poedel.
Nou, dan sta je in mijn top vijf.
Top vijf? - Zeker in de top zes.
En jij hebt er geen interesse in te worden aanbeden.
Ik heb geen interesse in de aanbidder. Ik kan mezelf toch aanbidden?
Wat ben je heerlijk complex. Wij zijn complex.
Goed, ik kies... - Wat ben je mooi.
Beeldig.
Meiden, op een nieuwe wereld. Huwelijken, mannen, feestjes.
Niet per se in die volgorde. - Wat eerst?
Wat eerst? Lieverds, wij komen altijd op de eerste plek.
Altijd. - Zweren we daarop met bloed of champagne?
Champagne. - Natuurlijk.
NAAR DE ROMAN VAN EDITH WHARTON
Zet 'm op.
Vergeet je me niet als je naar Engeland gaat?
Wie was jij ook alweer?
Wij maken het feestje. - We zijn het feestje.
Ik doe die kousenband af. Hij prikt.
Dames.
Sorry.
Kom daarheen.
Sorry.
Ik bots steeds tegen mensen op de trap op. - Ja. Dat heb je als je erop danst.
Ja. Nou, normaal loop ik er keurig af.
Soms met een klein huppeltje, als de bestemming me boeit.
Vreselijke timing, maar ik moet echt weg.
Waarheen? - Naar huis. Mijn moeder ligt op sterven.
Sorry, nauwelijks te geloven dat ik dat hardop zeg... Niet dat artsen altijd...
Die weten nooit wat.
Hoe dan ook, ik kon pas vanavond met de boot mee. Maar goed, ik moet echt...
Wel thuis. Je moeder zal zo blij zijn je te zien.
Kon je maar meekomen.
Ik ben meegekomen. Van daar naar hier.
Ons eerste reisje.
Ik ben trouwens Nan. Nan St. George.
Tot kijk, Nan St. George.
We zijn er. We zitten er middenin.
En het heeft ons maar vijf jaar gekost. - Ja, slechts vijf jaar.
Lieverd, toen we nog buren waren in Saratoga had niemand toch gedacht...
Dat jullie mee zouden verhuizen.
Die onbehouwen lach. - M'n liefste, het is ons gelukt.
Geniet ervan.
Dames.
Hier heb ik duidelijk 't mooiste uitzicht.
Kijk, Mrs Paramore. - Ze is er. Moet je haar jurk zien.
Mrs Paramore.
We hoopten u al te spreken over de uitnodigingen voor het bal.
Ik ben Mrs St. George, Mrs Paramore.
Dit is m'n dochter Jinny, een van de bruidsmeisjes.
En mijn dochter, Lizzy. - Ach, ja. St. George.
De familie uit Saratoga. - We wonen nu in de stad.
Mijn man was erg succesvol op de beurs. - Fijn voor jullie, zeg.
Mrs Closson, uw hapjes zijn verrukkelijk. - Dank u.
Sorry, moeder, had ik...
Nee. Je hebt het keurig gedaan. - Mrs St. George...
...u zult bij geen enkel bal in New York aanwezig zijn.
Ik zie niet in waarom... - Mijn moeder...
Lady Brightlingsea. - Ja, uiteraard.
Ja. Mijn moeder staat erop dat ik u uitnodig, samen met uw dochters...
...de bruidsmeisjes, om naar Londen te komen.
Londen?
Londen-Londen? In Engeland?
Alle bruidsmeisjes? - Er werd geopperd, Mrs Paramore...
...dat New York voor dergelijke verfijnde meisjes te beperkt geworden is.
Zeer beperkt, daar ben ik het mee eens. - Ja, ik ook.
Er is een zekere haast bij... - Het begin van het seizoen.
...zodat Jinny en de overige debutantes...
...kunnen worden geïntroduceerd op het debutantenbal.
Aan de koningin.
De koningin.
Dat is zeer vriendelijk van Lady Brightlingsea.
En Mrs Paramore...
...mocht Jinny het volgende seizoen teruggekeerd zijn...
...is ze wellicht te verleiden tot een kort bezoek aan uw bal.
Miss Testvalley, kent u Lord Richard?
Nou, Annabel, je zult wel zien dat je Engeland niet bepaald groot kunt noemen.
Lady Hopeleigh wilde je eraan herinneren... - Ze hoeft me nergens aan te herinneren.
Jean Hopeleigh maakt deze week haar debuut op het bal.
Haar toekomst ligt in jouw handen. - Moeder, Jean Hopeleigh snapt vast...
...dat ik geen vrouw wil die alleen om m'n titel geeft.
Theodore, ze heeft een prachtige huid, heldere ogen en rechte schouders.
En ze heeft inhoud.
Dit soort aangelegenheden...
Ik weet dat je het liefst een kloon van jezelf zou sturen.
Het gestaar kan ik wel aan. Maar alle herrie en nons...
Je hoeft alleen maar te kijken, Theodore. Doe het voor mij.
En de jongedame van standing.
Kom naar binnen. Nan.
Kijk, een Engelse boom.
Een Engelse heg. - Een Engels schaap in een Engels weiland.
Hoe maakt u het, schaap?
Nan, toe.
Jinny, je haar ziet er straks niet uit.
Hoe zou Jinny 'r haar vanavond dragen? - Op haar hoofd.
Wellicht. Maar er is vast een lord die ziet dat het jouwe glanzender is.
Ik zeg alleen dat jouw teint Lizzy compleet overschaduwt.
Lizzy is m'n beste vriendin.
Lord en Lady 'Brightlingsey' geven ons vast een warm welkom.
Voor de honderdste keer: het is 'Brittlesey', moeder.
Je spreekt het uit als 'Brittlesey'. - Vergeef me. Ik onthoud dat toch niet.
De ouders van Lord Richard zijn vast alleraardigst.
U heeft voor ze gewerkt. Zijn ze dat? - Alleraardigst?
Op hun manier.
Ze komen met een hele kudde.
Alleen de twee oudsten zijn debutantes. Toch staan ze erop met z'n allen te komen.
James, als tweede zoon moet je rijk worden of rijk trouwen.
Het is allemaal nieuw geld, ja. En ze zijn vast onuitstaanbaar...
...maar als het uitschot van New York onze hoop is...
...dan moeten we het maar ondergaan.
Dan zitten we tenminste veilig. - Dus u verkoopt me aan de hoogste bieder?
Heb ik nog een keuze?
Ja, natuurlijk. Het zijn er twee.
Zou hij verloren zijn zonder mij?
Vader? Natuurlijk. En jij bent hopelijk grootser zonder hem.
Hopelijk zullen jullie altijd groots zijn. - Wij? Wij zijn enorm.
Moet je die wolkenkrabber zien.
Mabel. - Ik zie je wel.
We zullen samen wolkenkrabbers zijn.
Zou Conchita al ontploft zijn? Van blijdschap?
Meiden.
Conchie.
Nan. - Kijk nou.
Wat zie je er goed uit.
Mijn hemel. Meiden.
Ze staan nooit stil. Allemaal niet.
Ze zijn zo woelig.
Pas maar op, want ze komen onze kant op gewoeld.
Voor je het weet is er geen familie meer zonder Amerikaans vergif in z'n aderen.
Maar zonder hen hebben we geen geld voor vergif...
...of aderen.
Zit er wat tussen?
Ik stond hier toevallig.
Zijn ze allemaal zo rijk als Conchita? - Een van hun vaders zit in het leger.
Dat hebben ze niet. - Hij wordt 'kolonel' genoemd.
In de Verenigde Staten wordt de tandarts nog 'kolonel' genoemd.
Meiden, jullie hebben geen idee hoe zwaar dansen is als je zwanger bent.
Kom mee. Ik laat jullie het huis zien.
Zijn wij het dansen verleerd sinds we zwanger werden?
Ik heb nooit klachten gehad.
Wat een zegen dat Conchita al zo ver in haar zwangerschap is.
Zeg dat wel.
En de bruiloft is pas een paar maanden geleden.
Natuurlijk doen ze alsof de koningin het seizoen aftrapt...
...maar dat is slechts het voorproefje. 's Avonds wordt het pas leuk. Op het bal.
Hopelijk hebben jullie iets moois bij je.
Elk meisje in Londen leeft naar dit debutantenbal toe.
Dan zien ze de hertog én mogen ze naar beneden flaneren voor een echtgenoot.
Ze zijn zo trots op alle oude zooi dat ze vergeten dat er radiatoren bestaan...
...en elektrisch licht.
Conchie, gaat het wel met je?
Het is hier een slangenkuil. Pas op dat je niet gebeten wordt.
Vindt iedereen het zo spannend, denk je?
Lieverd, onze mannen hebben hun geld in de handel verdiend...
...dus wat wij vinden doet er niet toe. - Hoe durven we te bestaan?
We hebben vijf jaar lang deuren in ons gezicht gehad.
Dat onze neuzen niet zijn platgedrukt.
Bereid je voor op een oceaan van stilte en watertrappel naar lieve lust.
Ik ben nog niet verdronken.
Heerlijke soep, toch?
Zo rood. En warm.
Is hij niet warm, Mrs Elmsworth? - Zeker.
De Engelsen weten wel hoe je soep opwarmt.
Maar niet te warm. Dat is juist het fijne eraan, Lady 'Brightlingsey'.
Brightlingsea. - 'Brittlesey'. Lady Brightlingsea.
We hebben je gemist in New York.
Daar had hij het veel te druk voor.
Engeland barst van de activiteiten en mogelijkheden voor mannen.
En het fijne voor ons vrouwen is dat wij thuis op ze mogen zitten wachten.
Wat ga je morgen doen? Paardrijden, schieten, kaarten?
Toch niet tegelijk?
Dat zou niet...
Op een paard.
Ik vind je schilderijen mooi, Lord Seadown.
Allemaal?
Nou, ik...
Ik vind de meeste mooi.
Vast een hoop waard. - Gelukkig zijn ze niet verkocht.
Richard heeft 'n neus voor dingen die geld waard zijn.
Is dat Lady Jane Grey?
Waar? - Zij heeft weinig portretten.
Dat leek me een George Gower, maar als dat Lady Jane Grey is...
...dan zou dat te vroeg zijn voor Gower, of niet?
Negen dagen als koningin leek me kort...
...maar dat was voordat ik de Atlantische Oceaan overstak.
Goed gezien.
Wat vind jij ervan, Miss St. George?
Ze heeft mooie armen.
Is het echt pas 22.30 uur?
De tijd gaat hier altijd zo tergend langzaam.
Meiden, er is hier zo'n gebrek aan schoonheid en gezelligheid.
Seadown vermaakte zich wel.
Kun je morgen een keer niet alle aandacht opeisen?
Ja, natuurlijk. Ik zal ruimte laten voor je deskundige kunstbeschouwing.
'Ze heeft mooie armen.' Daar zorg ik voor.
Hou op.
Maak je je nagels ooit schoon? Kijk nou.
Wacht. Ik moet jullie mijn jurk voor morgen laten zien.
Het lukt wel... Hou op.
Het lukt wel. Het is het waard.
Kop op, schat. Jij bent nog steeds de mooiste.
Alle schoonheid verwelkt.
Wat doen jullie daar toch allemaal? - Mens zijn.
Dit is New York niet, Conchita. - Dat weet ik.
Wij zouden het feestje maken.
Je bent nu Lady Marable. Gedraag je ernaar.
Zo doet niemand hier. Ik had gevraagd of je je wilde gedragen.
Neem een hond. - Jij wilde mee.
Ik wilde jou. Ik hou van jou. - En ik van jou.
Maar die blikken en opmerkingen van alle kanten. Het is een slagveld.
Ik ben volgende week terug. - Laat je je vrouw in deze toestand achter?
Je hebt nog weken te gaan.
En het bal dan?
Sorry. Ik moet hier echt even weg.
Ik mag niet zonder jou.
Sorry. - Dus ik ga niet. Perfect.
Conchie, gaat 't? - Helemaal niet. Ik ga niet naar 't bal.
Als ik afgekeurd wil worden, kan ik net zo goed thuisblijven.
Ik zei het nog.
Ze hoort hier niet thuis.
Maar je vond de zorgeloosheid heerlijk. - Ja, dat is het ook.
Natuurlijk wel. Maar niet elke dag. De hele dag. Terwijl m'n ouders toekijken.
Je zou denken dat het makkelijker wordt na de uitvaart. Dat is niet zo.
Dus morgen is het debutantenbal.
Wat moeten we anders?
Je moeder was de mooiste vrouw die ik ooit heb gezien.
Niet vast te leggen.
'Zo laag mogelijk', zei Miss Testvalley. Dan reikt de koningin haar hand uit...
En die lik je dan.
Zou de koningin 't merken als er een krul loskomt?
Moeder wel.
Zeker weten. En niet vergeten: kin omhoog, blik omlaag.
Praat met alle mannen, maar met korte woorden om verwarring te voorkomen.
De vogel is er slechter van afgekomen.
Jinny. Wacht maar tot Londen je ziet.
Meiden, dans alsjeblieft tot je erbij neervalt.
Op deze schoenen? Lopen gaat niet eens. - Tot je erbij neervalt. Hoor je me?
Kom, Nan. Kom nou.
Jinny, kom nou.
Meiden, niet zo rotzooien. Toe. De koetsen komen eraan.
Jinny, dit is je kans. Je krijgt er maar één, dus even serieus, graag.
Kom. - Conchie...
...gaat het?
Ik hield toch niet alleen van z'n titel?
En nu kan ik hem nauwelijks mijn man noemen.
We gingen als gelijken aan boord en hoe dichter we bij Engeland kwamen...
...hoe meer ik hem verloor.
Jeetje, ik ben zo blij dat je er bent.
Nan, luister eens...
...als de baby komt, ben je dan... - Ik zal er voor je zijn. Natuurlijk.
Fijn. Want het is een echte baby.
Hoe moet ik eigenlijk...
En de baby zal op mij lijken. Boft die even.
Dat is praktisch het hele punt ervan, maar hij zal niet op hen lijken.
Wat als ze net zo over mijn baby denken als over mij?
Ik zal er voor je zijn. Beloofd.
Echt? - Ja, natuurlijk.
Dus alle meisjes lopen de trap af, en dan mogen de mannen er een kiezen?
Was Conchita er maar bij.
Die taart.
Ik wil erheen, maar ik kan amper lopen.
Die schoenen doen echt zeer.
Waarom is iedereen...
Wie is dat? - De eregast. De hertog van Tintagel.
Hertog? - De meest begeerde vrijgezel.
Heel goed, meisjes. Kijk naar voren.
Zijn moeder heeft schijnbaar al een keuze gemaakt.
Zij daar. Jean Hopeleigh. En de hertog is de perfecte zoon.
Daar zijn ze.
Kin omhoog. Schouders naar achteren.
Nummer 14.
Amerikanen, heb ik gehoord.
Brutaal en ordinair, dus. Stel je het fortuin voor.
Stel je ze eens met hun benen gespreid voor.
Of stel je ze eens voor als mensen, die niets om uw mening of status geven.
Nan St. George.
Raam, oorbel, trap.
Sorry, ik bazel maar wat.
Jij bent het.
En, heb je er al genoeg van?
Ze zijn net vee.
Wat gemeen. Ik vind ze er prachtig uitzien.
Ja, dat zijn ze ook. Maar het zijn ook grappige, slimme mensen.
Hoe is het met je moeder?
Wat erg voor je.
Zullen we?
Graag.
Zullen we?
Zal ik hem opeten of me erin verstoppen?
Het is een lange avond. Er is vast tijd voor allebei.
Mis je haar?
Meer dan dat nog.
Moeders zijn niet te vervangen.
Ik mis de wereld met haar erin.
En ik mis mijn vader ook...
...zelfs als we samen zijn.
Hemeltjelief. Wat was dat?
Blijven dansen.
Dit is echt erg, zeker? - Erger kan niet.
Jij zou nooit hoog mogen staan.
Oorbellen, schoenen... - Die oorbel was mijn schuld niet.
Als je ooit ook maar op een stoel staat... - Wat? Wat doe je dan?
Jou tegenhouden, denk ik, op een of andere manier.
Annabel. - Ik zei 't toch. En ze vond dit niks.
Gisteren was je ook al zo. Hoe kan ik opvallen met haar erbij?
Je valt nu anders genoeg op.
Ik doe zo m'n best, en ik ben zo moe en deze jurk zit zo strak.
En Nan vindt dit alles trouwens maar dom. De lords en de titels en alles.
Het is ook dom. Wie wil dit nou...
Ik. Ik wil dit. Ik wilde iemand leren kennen.
En we zijn helemaal hierheen gekomen en jij moet alles zo nodig weer verpesten.
Je zus doet vast ook haar best. - Ze liet haar schoen op de taart vallen.
Waarom kies je toch altijd haar kant? Weet je dat zelf eigenlijk wel?
Waar is je trots gebleven?
Mijn trots, Virginia?
Die is hier.
Vlak voor m'n neus.
In Nan en in jou. Mijn meisjes.
Het spijt me.
Je snapt het niet, Nan. Echt niet. - Wat?
Ze haten ons hier ook, alleen om een andere reden.
En ik moet gezien worden. - Dat werd je ook.
Iedereen zei... - Eindelijk lukte dat een beetje.
Intussen loop jij overal interessant te doen, met je scherpe opmerkingen...
...en voer je mannen taart.
Mannen? Dat was één man. - Dit is geen lolletje, Nan.
Dit gaat om mijn leven. Dit is belangrijk voor me.
Moeder zet jou altijd op de eerste plek.
Als ik het goed doe, zegt ze: 'Net als Nan.'
En alles zou niet om jou moeten draaien, want je bent haar dochter niet eens.
Wat?
Dat had ik niet moeten zeggen. - Wat zei je?
Ze hadden het niet geheim moeten houden. Ik was nog maar klein.
Je kent papa. Het was... - Wat geheimhouden?
Een van papa's vrijsters was...
Moeder wilde geen schandaal.
Niemand weet het.
Nan, dat had ik niet moeten zeggen. Sorry. Vertel het mama alsjeblieft niet.
Toe nou, Nan. - Daar zijn jullie.
Luister, Annabel. We zijn helemaal hierheen gekomen en je vormt 'n afleiding.
Dus Miss Testvalley bood aan om morgenochtend...
...voor een week of twee... - Even ertussenuit.
De kastelen waarover we het hadden. De frisse zeelucht van Cornwall.
Lady Hopeleigh zei dat Jean op het bal op je heeft gewacht.
Dat staat haar vrij.
En wat ben jij van plan, Theo?
Met rust gelaten worden.
Ik zoek een meisje dat me niet kent. - Dan kun je lang zoeken.
Ik ben het zat om zo opgejaagd te worden.
Ik ga m'n benen strekken.
Heeft u de bank gesproken? - Het viel tegen.
Hoe ging het met het Amerikaanse meisje? - Ik heb haar gezien...
...en alles gaat volgens plan. - Dan zul je deze nodig hebben.
Van je moeder.
Hemeltjelief. Engelse vrouwen doen dit al sinds mensenheugenis...
...zonder al die gekkigheid.
De baby komt eraan.
Nog één keer persen. Heel goed.
Ik wist niet dat er iemand...
Ik heb je laten schrikken. Als ik had geweten dat ik niet alleen was...
Het spijt me. - Geeft niks.
Die zijn niet van mij. - Nee. Deze zouden...
Ze zouden nogal... - Strak zitten?
Ben je kunstenaar?
Ik schilder. - Echt?
Ik keek...
Ik keek naar die vuurtoren. Is die niet...
Ik kan me geen betere plek voorstellen, hoewel ik nog nooit geschilderd heb.
Ja, dat doet het strand met je.
Ja. Niet alleen het strand. De kliffen ook.
En 't kasteel. Heb je dat van dichtbij gezien?
Echt schitterend.
Zeg dat.
Goed, ik...
Ik moest maar eens...
Ik ben Nan.
Theo.
Mag ik?
God. Dit is een mislukking. Het is een...
Nou, ik... - Een vogel.
Nou, het... - Prachtig.
Nou, het lijkt net een...
...kikker of zo.
Ik vond 't niks, dus ik ben opnieuw begonnen.
Soort van.
Stel je voor wat het kan worden.
Sorry. Het gebeurt niet vaak...
...dat ik zo goed kan praten met iemand die ik net ken.
O nee? Ik vind dat makkelijker.
Misschien kunnen we... Ik ben hier vaak om te schilderen of te zwemmen.
Nee, we moeten terug naar New York.
Nou, dat is heel jammer.
Succes met je kikker-vogels?
Dank je.
Vertaling: Nikki van Leeuwen