‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไปๆ
‎เห็นมั้ย อะไรก็เวิร์กไปหมด
‎ฉันอยากเป็นตัวหนังสือบ้าง
‎(ตอน หลานคุณยาย)
‎- นี่แน่ะ เป็นไงล่ะ ‎- เฮ้ย ระวังที่หกนาฬิกาด้วย
‎เร็วเข้า เงินก้อนโต ไฮสกอร์!
‎เย่ๆ โดนซะ
‎ใช่เลย บนซ้าย
‎ใส่ผ้าคลุมไหล่
‎- ถอดเสื้อออก ไฮสกอร์! ‎- เร็วเข้า ไม่
‎เร็วเข้า
‎อัปเกรด เพิ่มพลังแล้ว!
‎ขอทางหน่อย
‎- ไม่ต้องสนพ่อหรอก ‎- พ่อ หลบไป
‎หลบไป พ่อ ขอร้อง
‎- พ่อ ไม่เอาน่า ‎- ท่าดูดฝุ่นที่งดงาม
‎พ่อ หลบไป หลบไป พ่อ
‎กระดูกหน้าแข้งหักแล้ว
‎ฉันเปิดเอง
‎มีพัสดุถึงนาย
‎ไม่เป็นไร
‎ทำไมไม่เปิดล่ะ ‎เด็กๆ ไม่ได้รับพัสดุทุกวันนะ
‎เราไม่ใช่ผู้ใหญ่
‎ที่ได้รับนิตยสารปกมัน และค่าบัตรเครดิตหรูหรา
‎ฉันรู้แล้วว่ามันคืออะไรแม็กซ์ ยายฉันส่งมา
‎ห่วงกับไม้ ขอเล่นได้ไหม
‎ตามสบายเลย
‎พวก ห่วยแตกอะ
‎ทำไมนายขอของแบบนี้
‎ฉันไม่ได้ขอ ยายฉันส่งของขวัญ ‎เหมือนเดิมมาให้ทุกปี
‎ในวันหลานนานาชาติ
‎กระดูกสะบักฉัน
‎ยายเกลียดนายเหรอ
‎เปล่า แม็กซ์ ยายไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
‎นายไม่เคยเจอยายนายเหรอ
‎ไม่ ซึ่งเป็นส่วนนึงของปัญหา
‎จะส่งอะไรมาให้ฉันทำไม
‎ถ้าไม่เคยสละเวลาเพื่อเรียนรู้ว่าฉันชอบอะไร
‎ยายฉันแค่เดาว่าฉันชอบห่วงกับไม้
‎อาจเพราะยายชอบห่วงกับไม้ก็ได้
‎การจะรู้จักฉันได้ ‎ก็แค่แวะมาเยี่ยมบ้างนานๆ ที หรือโทรมา
‎หรือเขียนจดหมายหากันก็ได้
‎เพื่อกระตุ้นให้ฉันแชทไป ‎เพื่อหลีกเลี่ยงการเขียนจดหมาย
‎แต่ไม่ สิ่งเดียวที่ยายส่งมาให้ฉัน ‎คือห่วงกับไม้เหมือนเดิม
‎ยายคิดอะไรอยู่
‎ถ้าส่งมามากพอ ฉันจะเริ่มชอบมันเหรอ
‎สิ่งที่ฉันอยากได้คือยายที่รู้ว่าฉันชอบอะไร
‎ไปหายายสิ บอกเธอว่านายชอบอะไร
‎ปัญหาคือ ฉันไม่รู้ว่ายายอยู่ที่ไหน
‎ฉันรู้
‎ยายอยู่ที่เดิร์ทเหรอ ทำไมพ่อแม่ฉัน ‎ไม่เคยแนะนำให้เรารู้จักกันล่ะ
‎ถ้าพวกเขาเป็นเหมือนพ่อแม่ฉัน ‎ก็เพราะพวกเขาเกลียดเธอ
‎พ่อไม่เป็นไร
‎(เดิร์ท ‎บ้าน - ยาย)
‎(ฟันเดอร์เบรด)
‎ป้ายแรก
‎เดี๋ยวนะ จริงเหรอ
‎เพราะคนหายไปหมด ‎เลยนึกว่าเวลาผ่านไปมากกว่านี้อีก
‎ทำไมยายนายถึงอยู่ในที่ที่เป็นสีเบจขนาดนี้
‎"ขอต้อนรับสู่บ้านคุณยาย ‎ค่าธรรมเนียม: หนึ่งกอด"
‎มันเป็นแค่อาคารสำนักงาน ‎สงสัยจะเสียเวลาเปล่าแล้วละ
‎(การระบุตัวตนผู้ใช้ ทรัพย์สิน)
‎ฉันคือเครื่องทำของขวัญซ้ำ ‎และเครื่องผลิตอุปกรณ์อัจฉริยะ
‎หรือคุณยาย
‎บริการเติมเต็มของขวัญแบบครบวงจร
‎ที่สามารถเรียนรู้
‎และโน้มน้าวเด็กๆ ให้เชื่อว่า ‎ปู่ย่าตายายของพวกเขามีอยู่จริง
‎ขอให้สนุกกับของขวัญนะ
‎ยายนายเป็นเครื่องจักรเหรอ
‎ไม่เห็นคล้ายกันตรงไหนเลย
‎ไม่ แม็กซ์ ไม่เห็นเหรอ
‎เห็นได้ชัดว่ายายคือส่วนนึง ‎ของบริการให้ของขวัญ
‎ที่พ่อแม่ฉันสมัครไว้
‎ใช่ และเธอน่าจะรู้สึกขอบคุณกว่านี้นะ ‎เจ้าฟองอากาศ
‎นี่ คุณเรียกใครว่า…
‎เดี๋ยวนะ คุณมีความรู้สึกเหรอ
‎เธอรู้ดีนี่ว่าฉันเป็นอะไร แต่ฉันไม่สนเลยสักนิด
‎ขอโทษครับ อย่าเคืองกันนะ
‎แต่ของขวัญคุณมันไม่เฉพาะบุคคลเลย
‎งั้นก็บอกพ่อแม่เธอสิ
‎พวกเขาไม่บอกอะไรเกี่ยวกับเธอเลย ‎เธอถึงได้ของขวัญทั่วไป
‎ห่วงกับไม้
‎แล้วถ้าคุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผมได้ล่ะ
‎คุณจะทำของขวัญที่เจมส์ชอบได้มั้ย
‎แน่นอน เธอไม่เข้าใจตัวย่อตัวไหนของฉันเหรอ
‎แม็กซ์ เดี๋ยวเจอกันนะ
‎ฉันจะพาคุณยายจอมปลอมผู้เฉยชาของฉัน
‎ออกไปจากห้องสักวันนึงเพื่อเรียนรู้เรื่องฉัน
‎เด็กชายกับคุณยายปรินเตอร์ของเขา
‎ฉันไม่เคยเห็นอะไรงดงามกว่านี้เลย
‎ยกเว้นพระอาทิตย์ตก ลูกนาก และ…
‎ถั่วลิสง!
‎เด็กๆ ทำแบบนี้เพื่อความสนุกเหรอ
‎ใช่ เด็กๆ ชอบถูกยกให้สูงขึ้น
‎นายไม่มีเพื่อนเลย เจมส์
‎นายต้องมาเล่นในสวนสาธารณะกับปรินเตอร์
‎เฮ้ย นั่นยายฉันนะ
‎อ๋อ ได้ นั่นยายนาย และยายฉันก็ม้าตัวนี้แหละ
‎นายไม่มี…
‎ถ้านั่นคือยายเธอ ‎ฉันเข้าใจเลยว่าทำไมหล่อนถึงทุกข์นัก
‎การมีหลานชายเป็นก้อนหยึยๆ ‎ที่ไร้ความเคารพและไม่นึกถึงผู้อื่น
‎หล่อนคงภาวนาทุกวัน
‎ว่าไม่น่าเจอตาของนายที่เกาะโคนีเลย
‎อย่าไปฟังพวกเขานะยาย ‎เร็วเข้า ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎คุณยืนหยัดเพื่อผม
‎มันอดไม่ได้จริงๆ
‎อยู่ๆ ฉันก็รู้สึกโกรธจนน้ำหมึกเดือดปุดๆ
‎คุณรู้สึกเหมือนที่คุณยายทุกคนรู้สึก
‎ปกป้องหลานนอกสมรสของพวกเขามากเกินไป
‎มาเพลิดเพลินกับสิ่งสวยงามกันเถอะ
‎นี่ บ็อบ ออว์แมน คุณรู้ใช่ไหมว่า ‎ม้านั่งของคุณนั่งไม่สบายเลย
‎แต่คุณไม่สนใช่มั้ยล่ะ
‎เขาจะสนได้ไง เขาตายแล้ว
‎ทำไมคุณต้องตายเพื่อมีม้านั่งของตัวเองด้วย
‎คนแบบไหนกันที่ถูกทำให้เป็นอมตะ ‎ด้วยการเป็นม้านั่ง ไม่ใช่รูปปั้น
‎นั่นคือคำชมนะ บันทึกในข้อมูลของคุณสิ
‎เข้าใจแล้ว รูปปั้น ดี บ็อบ ออว์แมน กาก
‎ถ้าผมไม่รู้ ผมคงคิดว่า ‎ผมได้อารมณ์ขันร้ายๆ มาจากคุณนะเนี่ย
‎ฉันรู้ เหมือนเราเป็นญาติกันจริงๆ ‎เล่าเรื่องหลานชายฉันให้ฟังอีกสิ
‎อืม ผมชอบ…
‎หมอนี่ไหวมั้ยเนี่ย
‎ใช่ ไม่มีใครขอให้เขา ‎เป็นดีเจในสวนสาธารณะซะหน่อย
‎ใช่ไหมล่ะ
‎ใครมันจะโผล่มาในที่สาธารณะ ‎และตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนเพลงประกอบ
‎ฉันรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมานานมาก
‎นี่เราเพิ่งเริ่มเองนะ คุณยาย
‎ยังมีอีกหลายอย่างที่ผมชอบ
‎(ข้อมูล…)
‎เธอพูดถูก ของเล่นนี่ห่วยแตก
‎(โรงภาพยนตร์)
‎แล้วอย่าลืมใส่แว่นสามมิตินะ
‎ฉันเป็นเครื่องพิมพ์สามมิติ เจมส์ ‎ฉันเรียกมันว่าแว่นเฉยๆ
‎(ไอ้เกรียนไอ้ติม)
‎ผมจะขอชิม… ทุกรสเลย
‎(ทุตตี้ฟรุตตี้ - ช็อกโก้กรี๊ดกร๊าด)
‎ทำไมร้านไอศกรีมถึงเป็นที่เดียว ‎ที่อนุญาตให้ชิมฟรีได้ไม่อั้นนะ
‎มันเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ‎ที่ไม่ขยายไปยังร้านค้าประเภทอื่น
‎ใช่ เราไม่เดินเข้าร้านพิซซ่า
‎และขอชิมพิซซ่าชิ้นเล็กๆ ครบทุกหน้า
‎เธอเจ๋งมั้ยล่ะ
‎ทั้งหมด 55.70 ดอลลาร์
‎คุณติดป้ายว่าชิมฟรีนะ
‎(ชิมฟรี)
‎"ชิมฟรีสามคำแรก เกินจากนั้นคิดเงิน"
‎ไม่ต้องห่วง คุณยายจัดการเอง
‎ขอบคุณครับยาย
‎บ็อบ ออว์แมน คุณไม่ใช่บ็อบ ออว์แมน
‎ฉันรู้จักบ็อบ ออว์แมน เขาเป็นม้านั่ง
‎(บัตรเครดิต ‎บ็อบ ออว์แมน)
‎คุณพิมพ์บัตรเขาเหรอ
‎ก็ฉันเป็นปรินเตอร์ ก็ต้องพิมพ์สิ
‎ฉันจะโทรตามรปภ.
‎ร็อกแซนน์ ปรินเตอร์เครื่องนี้กำลังโกงไอศกรีม
‎- วิ่ง ‎- ยังไง ฉันไม่มีขา
‎(เย็บ)
‎แย่แล้ว!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เธอหอบเหมือนคนแก่เลยนะ
‎ไม่ เราหยุดทำไม
‎โทษทีไอ้หนู สายไฟฉันยาวแค่นี้
‎เกาะแน่นๆ นะ เราจะไปนั่งรถเล่นกัน
‎"เกาะแน่นๆ" คืองานถนัดของฉัน
‎หลีกไป
‎เลี้ยวซ้าย
‎เลี้ยวขวา
‎รัมลูกเกด
‎หลีกไป
‎หลบไปไม่งั้นเจ็บตัว
‎ข้างหลังคุณ
‎(ด้วยความระลึกถึง: บ็อบ ออว์แมน)
‎ระวัง
‎ฉันจ่ายเงินเพื่อม้านั่งตัวนี้เยอะมากนะ
‎เรามาแล้ว
‎ทุกวันจันทร์ ฉันพูดถูกไหม
‎(ออฟฟิศแสนสุขบี)
‎แม็กซ์ ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก
‎อะไร ฉันไปไม่ได้หรอก
‎ฉันต้องเอากระดาษพวกนี้เข้าท่อดูด
‎นายเป็นไงบ้าง
‎สุดยอด
‎ไม่เคยคิดเลยว่า ‎ปรินเตอร์กับฉันจะมีอะไรเหมือนกัน
‎แต่ยายทำให้รู้ว่าฉันคิดผิด
‎ใช่ เราเหมือนฝาแฝดเลย
‎โอเค ตอนนี้ฉันเห็นความคล้ายแล้ว
‎ฉันถึงรู้ว่าเขาชอบอะไรไงละ
‎รู้สึกดีจัง
‎ผมดีกว่าบ็อบ ออว์แมน
‎ใช่ แต่นั่นก็ไม่ได้น่าทึ่งมากหรอก
‎เพราะเขาตายแล้ว
‎เดี๋ยว ใครนะ
‎ฉันยังไม่ตาย
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล