SERIAL NETFLIX
Uciekaj!
I wszystko się udało.
Też chcę być literą!
NOWY KUMPEL
Echo znalazła sobie lokum?
Będzie w domku w najbliższej przyszłości, z której pochodzi.
Miło, że jej zaufałeś.
Jestem miłą osobą,
ale jeśli mi podpadniesz, wyrażę się jasno.
ŚWINKORAJ
- Wyrazisz się jasno? - Pewnie.
- Co? - Nic! Wszystko dobrze.
Już myślałam, że coś się stało.
Od razu bym ci powiedział.
Super. Lecę po ser i masło orzechowe.
Pa! Powodzenia.
Nie widzi, co tu zrobiła?
Śmietnik.
Próbowałeś jej powiedzieć! Może nie rozumie wzdychania?
Nie ma ich w przyszłości? Może po prostu użyj słów!
Czemu muszę jej mówić? Ona jest złym gościem!
Tak robią pewniacy.
To smutne, że to poszkodowani muszą coś mówić.
Co z naszym prawem,
by przebąkiwać, obgadywać i zostawiać anonimy?
Po co mówić o winie komuś, kto na pewno o niej wie?
Boisz się rozmowy.
Wcale nie.
Na pewno? Czuję strach.
Jak pszczoła!
Nie boję się. Echo przestanie tu śmiecić.
Będziesz szczery? Powiesz jej, by szanowała nasz Domek?
Tak!
NIE WCHODZIĆ!
Bierną agresją i małostkowością!
Co się dzieje?
Okazało się, że ten kaktus to gatunek chroniony.
Pomnik przyrody.
Musisz zamieszkać gdzie indziej.
Przykro mi. Co zrobić?
Przeniosę się do ciebie.
Tak, przeniesiesz się do mnie.
Czemu nie byłeś szczery?
Będzie dobrze. Nie?
Rodzice nie pozwolą jej na robienie takiego bałaganu.
- Co robisz? - Szykuję się.
To będzie katastrofa. Nie przegapię jej.
Świetne!
I tak profesor Dumas zniszczył nam jedzenie.
Nienawidzę go.
Pasuje wam, że Echo tu będzie?
Jasne.
Jak często astrofizyk może gościć kogoś z przyszłości?
I często marzymy z mamą o lepszym dziecku.
Patrick, wystarczy.
Tato! Rodzice potwierdzili, że Echo się wprowadza. Daj popcorn!
Stworzyłem cię, byś prażył mi popcorn.
Specjalnie dlatego masz takie ramiona.
Tata głodny!
Rozgość się, Echo!
Jasne!
Też chcę takie buty.
Może Echo chce pączka.
- Twoje ulubione. Są w kuchni! - To moje pączki!
Słodki cukierku, zabierz mnie z tego koszmaru.
Chcę pączka!
Tato, mam też idealne ręce do pączków?
Nie, o tym zapomniałem.
Nie gadaj tyle! Oglądam serial.
Super!
W przyszłości są pączki bez lukru.
I bez pączków. Bo nie istnieją.
- Dawaj! - Hej!
- Chcesz? - Nie.
Na pewno? Są pyszne.
Na pewno.
Nie zostawię go tak.
Przyciągają niechcianych gości.
Tak, niechcianych gości.
Może będzie dobrze. Nic nie płonie.
Uspokoję się przy Żonach Atlantydy.
OMG, Bridget! To nie tak!
Rany, Bridget. Jesteś dla niego za dobra.
Bez jaj!
Telewizja! Mogę dołączyć?
Jasne.
- Widzisz to? - Nie mam wyboru!
Rany! Nie wytrzyma!
Masz mnie za głupią? Co za buta!
Buta!
Fajne buty, co?
Aktywowane głosowo.
Zaraz coś powie!
Pooglądam coś u siebie.
Lipny serial! Żadnych kłótni!
Dość. Dzwonię do kablówki.
W końcu spokój.
- Halo? - Czemu nic nie powiesz?
Ciężko ci kibicować w tym odcinku.
Odcinku? To moje życie.
Niszczy je tak samo jak kampera.
Gdzie twój kręgosłup moralny?
Ja mam dwa. Bardzo pomocne.
- Mama mnie przysłała. - Po reklamach!
Mój lewy kręgosłup.
Antyki!
Chyba zepsuty.
Spoko?
- Spoko jak kula śnieżna. - Super.
Skoczę na kibelek.
Moja kula! I dywan!
Zaraz wrócę! Pobawimy się figurkami!
Bridget!
Nie zniszczy tego, czego nie będę miał.
Rany! Oszalał! I to jest telewizja!
Gdzie są twoje rzeczy?
Zostałem minimalistą.
Gdy poszłam do łazienki?
Potrzebowałem zmiany.
Czyli nie chcesz już swoich rzeczy.
Wystarczy mi jedzenie, ubranie i dom.
A raczej jedzenie i dom.
Możesz sobie wybrać skrawek podłogi.
Nie, dzięki. Chcę łóżko.
Tak! Pozbyłem się jej.
I tyle?
Fakt, nuda.
Może to tylko reklama.
Koniec reklamy!
PODUCHA ECHO
Co jest?
Łóżko Echo?
Telefon Echo?
Lustro Echo?
Plakat Echo?
Drzwi i leżysko Echo?
Kula Echo?
Nie dotykaj moich rzeczy. Włącza się alarm.
Twoich rzeczy?
Nie chciałeś ich, a ja akurat potrzebowałam.
Teraz są moje.
Znasz zasady.
Jasne, zaraz zasadzę ci kopa.
Co?
Nic.
KRZESŁO ECHO
Super, że pozwalałeś mi dotykać rzeczy,
ale wiedz, że mi to nie pasuje.
W przyszłości to po prostu dobre maniery.
W porządku?
Dotykam wszystkiego!
Widzę kolory!
Tak piękne i barwne!
I znów czerń i biel.
Dotykam!
Nie dotykaj moich rzeczy!
Zejdź z kaktusa. To pomnik przyrody.
Nie jest pomnikiem przyrody.
Co?
Zmyśliłem to, byś się wyniosła.
Wszędzie śmieciłaś i brudziłaś pady masłem orzechowym.
Trafiłaś do mnie, zjadłaś mi pączki,
zabrałaś telewizję i wszystko, co miałem,
by zmienić to w śmieci.
A wszystko to przez swoje niechlujstwo.
To znaczy?
Jesteś flejtuchem!
Jasne.
Mogłeś poprosić, bym posprzątała kampera.
Gotowe.
I już?
W przyszłości nie ma pasywnej agresji. Tylko pełna.
Śmieci wyparowały.
Właśnie!
Co za efekty specjalne.
Zniszczyłam ci wszystko, by pomóc z minimalizmem.
Propsy za zen!
Fajnie w końcu być szczerym?
James!
Chcesz coś powiedzieć? Westchnąłeś.
Nie, jest dobrze.
Napisy: Krzysztof Zając
Bridget!