UNHA SERIE DE NETFLIX
Veña!
Ves? Saíu todo ben.
Quero ser unha letra!
Eco atopou onde vivir?
Díxenlle que podía quedar na caravana por agora.
Que amable deixarlle as túas cousas.
Son unha boa persoa,
pero se me enfadas vouche dicir catro cousas.
COBAIA
Non vas dicir nada?
Si, xa vou.
- Que? - Nada, todo xenial.
Por un momento parecía que pasaba algo.
Se tivese un problema, saberíalo.
Xenial. Vou buscar bólas de queixo.
Abur, divírtete.
Non ve o que fixo aquí? É un vertedoiro.
Intentáchelo, meu!
Oín os suspiros. Se cadra non o entendeu.
Non suspiran no futuro?
Vas ter que falar con ela. E con palabras.
Por que lle teño que dicir que é unha invitada horrible?
É o normal.
Paréceme vergoñento que os ofendidos teñamos que dicirllo á infractora.
E os nosos dereitos
de deixar pistas, falar ás costas ou deixar notas?
Por que lle temos que dicir a quen o fai mal que o fai mal?
Teslle medo a Eco.
Non! Medo? Non.
Seguro? Cheiro o medo. Coma unha abella.
Non teño medo.
Ten que deixar de tirar lixo aquí.
Vaslle dicir como te sentes e que respecte esta casa?
Si!
NON ENTRAR - FÓRA!
Sendo pasivo-agresivo!
Eh, que pasa?
Aínda non o sabes? Sagu é unha especie protexida.
Un tesouro nacional!
Vas ter que buscar outro lugar onde vivir.
Síntoo. Que vas facer?
Quedarei contigo logo.
Si, supoño que quedarás comigo logo.
Por que non llo dixeches?
Non pasa nada.
Seguro que meus pais non deixan que Eco quede na casa.
Que fas?
Prepararme.
Vai ser un desastre e quero velo todo.
Que graciosa.
Así foi como o Profesor Dumas arruinou a comida!
Odio ese tipo.
Parécevos ben que quede na casa?
Pois claro.
Cando pode unha astrofísica vivir con alguén do futuro?
Túa nai mais eu sempre falamos de ter unha rapaza.
Patrick, non fales tanto.
Eco vaise mudar cos pais de Eco! Fai flocos de millo!
Creeite para que ti me fixeses flocos!
Estás deseñado con brazos para facer flocos nun caso así.
Teño fame.
Eco, ti como se estiveses na túa casa.
Vale!
Os meus zapatos non fan iso!
Eco, queres unha rosquilla? Hai das túas favoritas na cociña.
Rosquillas!
Azucre,
sácame deste pesadelo.
Quero unha rosquilla.
Tamén teño brazos para facer rosquillas?
Non. Iso é o único do que me esquecín.
Agora cala, quero ver a escena.
Doces!
No futuro só hai o buraco das rosquillas.
O espazo das rosquillas. Non existen no futuro.
- Dáme! - Eh!
Quérela?
Non, grazas.
Seguro? Están boísimas.
Non, estou ben.
Para que non se estrague.
Non se pode deixar por aí, atrae invitados non desexados.
Si, invitados non desexados.
Se cadra non ten mal. Aínda non prendeu lume.
Vou ver un capítulo de For Real Housewives Of Atlantis.
Ai, Bridget, non é así!
Pero Bridget, es demasiado boa para el!
Veña, Bridget!
Hora da televisión! Pódome unir?
Claro.
Ves isto?
Non podo evitar velo!
Ai, mimá, vai tolear!
BANH
Cres que nacín onte? Vas levar cunha bota!
Bota.
Non che gusta?
No futuro funciona todo coa voz.
Aí vai! Vai dicir algo!
Vou para o meu cuarto.
Que aburrido, non hai conflito!
Mira, xa está. Vou chamar a cadea.
Por fin paz.
Diga?
Non falaches con ela.
É duro apoiarte neste capítulo.
Capítulo? É a miña vida.
Arruínaa, como a caravana.
Bótalle unha espiña dorsal.
Eu teño dúas e moi útiles.
- Teño que durmir contigo. - Que xa empeza!
A espiña esquerda!
Antigallas!
Debe estar roto.
Eh, estás ben?
Perfectamente.
Xenial.
Vou dar unha volta no remuíño de auga.
A bóla de cristal! A alfombra!
Unha vez máis e xa podemos xogar coas figuriñas.
Bridget!
Non pode estragar nada se non teño nada!
Mimá, xa toleou! Isto si que é unha boa serie.
E as túas cousas?
Son minimalista.
Dende que fun ó baño?
Si, precisaba un cambio.
Logo xa non queres ningunha das túas cousas.
Non, só preciso comida, roupa e casa.
Máis ben só comida e casa.
O meu chan é teu. Durme onde queiras.
Non, grazas. Preciso unha cama.
Por fin! Marchou.
Non pode ser.
Si. Aburrido.
Debe ser un anuncio.
Acabou o anuncio!
ALMOFADA DE ECO
Eh, pero que…?
Cama de Eco?
Móbil de Eco?
Espello de Eco?
Póster de Eco?
Porta de Eco?
Puf de Eco?
Bóla de cristal de Eco?
Non toques as miñas cousas, que soa a alarma.
Como que as túas cousas?
Dixeches que non as precisabas e eu si.
Agora son miñas.
Vas ó colexio, sabes mates.
Si, mates.
Quero subtraerte do meu cuarto.
Que dixeches?
Nada.
É xenial que non che importara que tocara as túas cousas,
pero non me gusta que toquen as miñas.
No futuro iso chámase cortesía común.
Todo ben, James?
Tocar!
Eh, vexo cores!
Son bonitas, brillantes e…
E branco e negro.
Tocar!
Non toques as miñas cousas!
Eh, deixa a Sagu tranquilo! É un tesouro nacional!
Non é un tesouro nacional.
Que?
Inventeino para que marchases
porque deixabas todo cheo de lixo e os mandos con manteiga.
Viñeches á miña casa, comiches as rosquillas
e apoderácheste da televisión e de todo.
Emporcaríalo todo.
Nada disto pasaría se soubeses que es tan desaliñada!
Que queres dicir?
Es unha porca!
Vale.
Se querías que limpase, por que non o dixeches?
Listo.
Xa está?
No futuro non somos pasivo-agresivos.
Somos agresivos.
Xa non hai lixo.
Case o esquezo!
Mira, efectos especiais!
Non quero alterar o minimalismo, así que vaporicei todo!
Apoio que sexas zen!
A que senta ben dicir o que pensas?
James!
Non queres dicir nada?
Oio suspiros.
Non, estou ben.
Subtítulos: María Suárez Seijas
Bridget.