‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไปๆ
‎เห็นมั้ย อะไรก็เวิร์กไปหมด
‎ฉันอยากเป็นตัวหนังสือบ้าง
‎(ตอน พวกแซงคิว)
‎แม่เจ้า ทำไมแถวยาวขนาดนี้
‎ไม่นะ อย่านะ
‎เฮ้ย กลับไปเข้าแถวเลยนะ
‎ขยะ
‎ได้กลิ่นไหมแม็กซ์ ได้กลิ่นไหม
‎นายรู้กฎดี ใครได้กลิ่นก่อน คนนั้นตด
‎ไม่ใช่ กลิ่นอาหาร
‎สุดยอด
‎นั่นคือกลิ่นหอมของการทดลองแรกของเดิร์ท
‎สุดยอดซี่โครง
‎ปรุงอย่างช้าๆ มาร้อยปี
‎โดยเชฟที่ซึมซาบเอาดีเอ็นเอ
‎มาจากเชฟผู้เกรี้ยวกราดอันโด่งดัง
‎ดูเหมือนเขาจะเหงื่อออกเยอะนะ
‎เฮ้ย อย่าแซงดิ
‎พวกแซงคิว ต่ำตมที่สุดของความต่ำตม
‎ถ้านายจับได้ว่าฉันแซงคิวใคร ‎ไม่ต้องพูดกับฉันอีกเลยนะ
‎อะไรนะ ไม่ เราคุยด้วยการพูด
‎จริง แต่การแซงคิวเป็นอาชญากรรม ‎ต่อสังคมที่เจริญแล้วนะแม็กซ์
‎ใครก็ตามที่ทำแบบนั้นควรโดนขับไล่ ‎โดนรังเกียจ โดนแบน
‎พวกแซงคิวทุกคนคือสัตว์
‎อย่าเคืองกันนะ
‎ฉันเคืองแค่ครึ่งเดียว
‎มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยแหละแม็กซ์
‎ฉันต้องใช้สายพันธุ์ของนายต่อว่านาย ‎เพื่อให้นายเข้าใจฉัน
‎การแซงคิวคือการหลงตัวเองที่สุด ‎เห็นแก่ตัวที่สุด โอหังที่สุด…
‎พบเป้าหมายแล้ว ระบุพิกัดซี่โครงเรียบร้อย
‎คราวหน้าถ้าฉันเห็นคนแซงคิวนะ ‎ฉันจะด่าไม่เลี้ยงเลย
‎เพิ่งมีคนแซงคิวนาย
‎อะไรกันเนี่ย
‎เราไม่ยอมให้เธอแซงคิวเราหรอก
‎ฉันพูดถูกไหม
‎ฉันไม่ได้แซง ประตูข้ามเวลาของฉันพาฉันมาที่นี่
‎ฉันมาที่นี่เพื่อทำภารกิจ
‎และนายไม่มีทางหยุดฉันได้
‎งั้นเหรอ
‎รปภ.ครับ! มีคนแซงคิว!
‎มีคนแซงคิวตรงนี้ครับ!
‎คนแซงคิว แจ้งเตือนมีคนแซงคิว
‎เธอมีปัญหาแล้วละ
‎ร็อกแซนน์ พาเธอไปที
‎ไปท้ายแถวเลยไป!
‎อะไรเนี่ย
‎ไม่ คุณเข้าใจผิดหมดเลย
‎เธอเป็นคนแซงเรา เราไม่ได้ทำอะไรเลย
‎ใบสั่งของฉันไม่ได้บอกแบบนั้น
‎(ก่อกวงความสลด)
‎"ก่อกวงความสลด"
‎นี่ มันเขียนยากนะเวลาที่เรากลัวกระดาษ
‎นี่เป็นการละเมิดสิทธิการพักผ่อนของเรา ‎อย่างน่าอับอายนะ ร็อกแซนน์
‎ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอ
‎นายทำลายภารกิจของฉัน
‎ภารกิจอะไร ภารกิจแซงคิวน่ะเหรอ
‎นายไม่รู้หรอกว่านายทำอะไรลงไป
‎ฉันมาจากยุคสมัยและสถานที่ที่ไม่มีอาหารแปรรูป
‎อนาคตอันหนาวเหน็บ ‎ที่นายต้องทำอาหารทุกมื้อเองตั้งแต่ต้น
‎ไม่มีอาหารจานด่วน ‎ไม่มีของว่างที่เข้าไมโครเวฟได้
‎ลองนึกภาพสถานที่ที่ถ้านายอยากกินซีเรียลสักชาม
‎นายต้องปลูกธัญพืชเอง ‎เก็บเกี่ยวเอง บดธัญพืชเองสิ
‎มันเป็นที่ที่นักเก็ตไก่
‎เป็นแค่สิ่งที่นายอ่านเจอในมุมมืดของอินเทอร์เน็ต
‎มันเป็นที่ที่คุณยายไม่อบคุกกี้ให้นาย
‎เธอแค่เล่าเรื่องคุกกี้ให้นายฟัง
‎ไม่ เป็นไปไม่ได้
‎ฉันใช้เวลาหลายปีในการค้นคว้า
‎ว่าอาหารอะไรดีที่สุดที่ควรย้อนเวลากลับมากิน
‎แต่เป็นเพราะนาย ภารกิจของฉันเลยถูกทำลาย
‎โอ๊ย เพ้อมาก ไม่มีใครเชื่อเธอหรอก
‎แปลว่าเธอมาจากอนาคตเหรอ
‎เล่าอีกสิ
‎โอเค ไหนๆ นายก็เอาเก้าอี้มาแล้ว ‎ฉันชื่อแอคโค่ และนี่คือเบอร์ดี้
‎จากนี้ไปอีก 300 ปี
‎อาหารแย่มาก
‎เป็นเพราะการทดลองของ ‎ศาสตราจารย์ดูมัสในยุคของพวกนาย
‎อ๋อเหรอ ชื่อฟังดูเหมือนแต่งเองนะ
‎ใช่ ฉันแต่งเอง เพราะหนังสือประวัติศาสตร์ ‎ไม่บอกชื่อจริงของเขา
‎มันถูกแก้มาแล้ว
‎แต่นั่นแหละ ฉันอ่านเจอว่าวันนี้คือ ‎วันที่ต้องลองกินซี่โครงที่ดีสุดในประวัติศาสตร์
‎ได้ยินไหมเจมส์
‎ใช่ อีก 300 ปีพวกเขายังพูดกันอยู่เลย ‎ว่าซี่โครงพวกนี้เจ๋งแค่ไหน
‎ซึ่งเป็นเหตุผลที่เธอพยายามแซงคิว ‎และทำให้เราต้องมาอยู่ท้ายแถว
‎นี่พวก นายเป็นคนเริ่มโวยวาย ‎และทำอุปกรณ์ตั้งแคมป์เสียงดังนะ
‎ไม่ต้องมายุ่งกับเราเลย ยัยคนแซงคิว
‎แม็กซ์กับฉันจะไปซื้อซี่โครง
‎โอเค เราแค่เดินไปที่หัวแถว ‎และเอาที่ของเราคืนมา
‎พร้อมไหมแม็กซ์
‎แม็กซ์
‎บอกเจมส์นะว่าฉันสัญญากับเขา ‎ว่าจะไม่พูดกับเขาถ้าเขาแซงคิว
‎นี่ฉันเลยไม่พูดกับเขา
‎ทำไมมันยากจัง
‎เราเข้าแถวรอคิวอยู่แล้วนะ
‎ดังนั้นตามหลักแล้วเราไม่ได้แซง
‎เรากลับมายืนที่เดิม
‎ไง จำเราได้ไหม
‎เต็นท์ จระเข้ยักษ์พูดได้
‎ดี ขอบคุณ ไม่เป็นไร
‎ขืนเข้ามา แกตาย ไอ้เด็กก้อนแป้ง
‎ห้ามแซง
‎ผมแค่กลับไปยืนที่เดิม
‎กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
‎นายทำให้เราอดกินซี่โครงอีกแล้ว
‎นี่ อย่างน้อยฉันก็ไม่ใช่คนโกหก
‎ใครโกหก
‎เธอไง คุณ "ฉันมาจากอนาคต"
‎ก็มันจริง ฉันถึงได้รู้วิธีทำให้ร็อกแซนน์ ‎เพื่อนเก่าของเราเลิกยุ่งกับเราไง
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอโกหก
‎เธอรู้จักร็อกแซนน์ได้ยังไง ‎ถ้าเธอมาจากอีก 300 ปีข้างหน้า
‎ร็อกแซนน์ก็เป็นนักเดินทางข้ามเวลาเหรอ
‎ไม่ใช่
‎เธอเป็นก้อนหินที่ยังมีชีวิตอยู่ในอีก 300 ปี
‎และเธอชอบเล่นเป่ายิ้งฉุบมาก
‎ร็อกแซนน์ไม่ชอบอะไรทั้งนั้น
‎นอกจากการบังคับใช้กฎที่ถูกต้องกับคนที่ผิด
‎เหรอ ท้าเธอแข่งเป่ายิ้งฉุบสิ ‎ถ้านายมั่นใจว่าฉันคิดผิด
‎ฉันมั่นใจ และเธอคิดผิดแน่ และฉันจะท้า
‎นี่ ร็อกแซนน์
‎อยากเล่นเป่ายิ้งฉุบไหม
‎ถ้าผมชนะ คุณต้องให้เรากลับไปยืน
‎ในตำแหน่งที่ถูกต้องของเราที่หัวแถว
‎และถ้าคุณชนะ ‎คุณก็จับเราโยนออกไปจากที่นี่ได้เลย
‎เอาสิ
‎วันนี้ฉันได้โยนนายจนเบื่อแน่
‎เป่ายิ้งฉุบ!
‎กรรไกร
‎ค้อน
‎เราซวยแล้ว
‎ฉันว่าฉันพูดถูกนะ และนายมันโง่บรมโง่
‎ใช่ เจมส์ นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎มันเป็นแผนที่ดี
‎ฉันรู้ว่าร็อกแซนน์รู้ว่าฉันรู้ว่ากระดาษห่อค้อน
‎ฉันเลยคิดว่าเธอจะหลอกฉัน ‎ด้วยการออกกระดาษ ซึ่งห่อค้อน
‎ฉันถึงได้เลือกออกกรรไกร ซึ่งตัดกระดาษ
‎นายไม่เข้าใจหรอก เพราะฉันเล่นหมากรุกสี่มิติ
‎น่าเสียดายที่เธอเล่นเป่ายิ้งฉุบ
‎นี่เป็นความผิดเธอที่แซงคิวเรา
‎แล้วมาป่วนเราด้วยเรื่องโกหกบ้าบอ ‎ว่า "ฉันมาจากอนาคต"
‎นี่ ถ้านายไม่อยากให้ฉันเตือนนาย ‎เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันรู้มาเรื่อง…
‎ศาสตราจารย์ดูมัสอีกแล้วสินะ
‎ไม่ เรื่องที่เชฟมนุษย์ปรุงช้าพวกนี้
‎คือเอเลี่ยนที่ขุนชาวเดิร์ทโบราณ ‎อย่างพวกนายให้อ้วนเพื่อกิน
‎ก็ไม่เป็นไร
‎ขุนเราให้อ้วนเพื่อกินเราเหรอ
‎ฉันไม่อยากโดนเอเลี่ยนกิน
‎ถ้าเป็นตั๊กแตนตำข้าวก็ว่าไปอย่าง ‎แต่ฉันยอมให้แค่นั้นนะ
‎ไม่ แม็กซ์ อย่าไป
‎เธอโกหกเราด้วยทฤษฎีสมคบคิด ‎แบบหมวกฟอยล์ดีบุก
‎ฉันไม่ใส่หมวกฟอยล์ดีบุกย่ะ
‎ฉันมีเทคโนโลยีที่ป้องกันไม่ให้คนอ่านใจฉันได้
‎และฉันไม่ได้โกหก
‎ซี่โครงนั่นจะทำให้เนื้อนายนุ่มจากข้างใน
‎นายจะได้นุ่มเวลาพวกเขาปรุงนาย
‎เธอก็แค่พยายามทำให้แม็กซ์สติแตก
‎นายกำลังปฏิเสธและกีดกันเขาจากความจริง
‎แต่เธอเป็นคนที่แซงคิว
‎แต่นายเป็นคนทำให้เราโดนไล่ออกจากแถว
‎เพราะเธอเป็นคนที่พยายามจะแซงคิวเรา
‎ฉันทนฟังเพื่อนรักของฉัน
‎กับคนที่ฉันแทบไม่รู้จัก ‎แต่มีแนวโน้มจะเป็นเพื่อนได้มาก
‎เถียงข้อเท็จจริงกันอย่างโกรธแค้นไม่ได้แล้ว
‎ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้จบๆ ไป
‎ยังไง
‎ด้วยการแอบเข้าไปหลังร้านอาหารนั่น
‎และได้กินซี่โครง หรือไม่ก็โดนเอเลี่ยนกินไปเลย
‎บอกตั๊กแตนตำข้าวนะ ‎ว่าฉันไม่ยอมให้พวกเขากินแล้ว
‎- นี่ คิดจะเดินไปที่ไหนไม่… ‎- กระดาษ
‎เอาออกไปที
‎ฉันจะไปตามเขาเอง
‎ทำไมล่ะ เพราะนายเชื่อฉัน ‎ว่าเขาตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม
‎เปล่า เพราะฉันพิสูจน์ว่าเธอผิด ‎จากข้างนอกนี่ไม่ได้
‎และถ้าเขาจะแซงคิวจริงๆ ฉันก็ต้องหยุดเขา
‎เพื่อนทะเลาะกัน
‎ซี่โครงช่วยให้ดีขึ้น
‎- ซี่โครง! ‎- ซี่โครง!
‎เก็บไว้ให้ฉันมั่ง
‎เดี๋ยว ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
‎ถ้าฉันกินซี่โครงพวกนี้
‎ฉันก็จะไม่ได้ดีไปกว่า ‎พวกแซงคิวพวกนั้นที่ฉันไม่พอใจ
‎ฉันคงไม่กล้าสู้หน้าตัวเองในกระจกอีกต่อไป
‎ใครต้องการกระจกล่ะ
‎วัยรุ่น มาทำอะไรหลังร้านเนี่ย
‎แม็กซ์ นั่นเชฟอังกฤษผู้เกรี้ยวกราดนี่
‎ดูเหมือนงานเลี้ยงของเราจะเริ่มเร็วนะ
‎ครับเชฟ ขอบคุณครับเชฟ
‎เห็นไหม เอเลี่ยน
‎- เอเลี่ยน! ‎- เอเลี่ยนเหรอ
‎แค่พวกเขาเป็นแมลงยักษ์พูดได้ ‎ไม่ได้แปลว่ามาจากนอกโลกนะ
‎ไม่เชื่อหรอก
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้มากินซี่โครง
‎เพราะศาสตราจารย์ดูมัส ‎ทำลายอนาคตอาหารหรอก
‎ก็ยังไม่ได้โกหกอยู่ดี
‎เอาละ ผู้บุกรุก… ‎หรือฉันควรเรียกว่าอาหารเรียกน้ำย่อยดี
‎พวกนายได้รับเกียรติ ‎ให้เป็นคนกลุ่มแรกที่ถูกเรากิน
‎ดริปฟล็อง สมอร์กแพลงก์ จัดการเลย
‎ครับเชฟ ขอบคุณครับเชฟ
‎ชุ่มฉ่ำจัง
‎ทำอะไรน่ะ
‎กินไง
‎มากินตอนนี้ได้ยังไง
‎เรากำลังจะถูกแมลงอังกฤษ ‎ที่อาจเป็นหรือไม่ได้เป็นเอเลี่ยนเขมือบนะ
‎เพราะฉันมาจากอนาคต ฉันรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ
‎นายตาย ถ้าไม่ยอมรับว่าฉันพูดถูก
‎ไม่มีวัน
‎โอเค
‎ครับเชฟ ขอบคุณครับเชฟ
‎ฉันจะเริ่มจากเจ้าเตี้ยอ้วนฉุละกัน
‎เจมส์
‎เดี๋ยว แต่ฉันไม่ได้นุ่มทั้งตัว
‎ขอร้องล่ะ ให้ฉันกินซี่โครงก่อนนะ
‎แกไม่ต้องการซี่โครงหรอก
‎แกดูเหมือนมาร์ชเมลโลว์ฟูนุ่มอยู่แล้ว
‎โอเค แอคโค่ เธอพูดถูก
‎เธอพูดถูก
‎เจ๋ง
‎หยุดนะ
‎ฉันก็มาที่นี่เพื่อกินเหมือนเธอนั่นแหละ
‎ถอยทัพ
‎ครับเชฟ ขอบคุณครับเชฟ
‎ก็ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นเอเลี่ยน
‎เรายังไม่ตาย
‎ปกติฉันจะไม่ตีมือกับพวกแซงคิวนะ แต่…
‎ก็ยังไม่ใช่พวกแซงคิวอยู่ดี
‎ฉันคงไม่มาที่นี่ถ้าศาสตราจารย์ดูมัส ‎ไม่ทำลายอาหารตลอดเวลาที่เหลืออยู่
‎เอาละทุกคน กินกันเถอะ
‎พวกนายไม่ควรมาอยู่ข้างหลังนี่
‎เดี๋ยวนะ
‎ถ้าเราเป่ายิ้งฉุบกันอีกรอบล่ะ
‎แต่คราวนี้ถ้าผมชนะ ‎เราจะได้กินอาหารนี้จนหมดเป็นไง
‎ได้เลย
‎เป่ายิ้งฉุบ
‎ถามจริงนะ นายมีปัญหาอะไรเนี่ย
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล
‎ไส้กรอก!