SERIAL NETFLIX
Uciekaj!
I wszystko się udało.
Też chcę być literą!
WYCHOWANIE
To było idealne nocowanie.
Nie, Max?
Jasne!
Spałem jak nieudany eksperyment z umysłem i mową.
Dość konkretne porównanie, zwłaszcza że nim jesteś.
I rozerwałeś śpiwór.
Ale jestem zbyt podjarany nocowaniem.
Grafik był idealny, przekąski też.
A Pani Doubtfiacik to świetny film.
I co za twist!
Wiem! Jego ojciec cały czas był autem.
Wyrzuciłem go.
I na koniec idealnego nocowania…
Idealne śniadanie!
Są jajka, ziemniaczki
i absolutnie niezbędna rzecz: idealny tost.
Tak!
Co ma pełno zbóż i drożdżami ocieka?
Chleb tostowy Ludzi i bestii uciecha
Dobra kanapka Jeszcze lepszy tost
Bo gdy tost masz Nie liczy się post
Piecz się, piecz!
Bo tost to piękna rzecz!
Piecz się, piecz!
Piękna, lecz gorąca rzecz!
Piecz się!
Piecz!
Ucztę zrób sobie!
I wtedy chleb tostowy Weź w swe ręce obie!
Idealne nocowanie zepsute.
Chciałem tylko mieć idealne nocowanie.
A ty zniszczyłeś nam śniadanie!
Czemu jesteśmy skazani na tostery?
Niby mają siedem poziomów,
a i tak zawsze spalą chleb.
Co z wami, tostery?
Człowiek nie ulepszył ich od stu lat.
Czemu mamy inteligentne urządzenia od zegarków po lodówki,
ale nie inteligentne tostery?
Czemu nikt ich nie stworzył?
Bo to nasze przeznaczenie!
Może i nie wiem, jak działa toster czy elektryczność,
ale na pewno istnieje technologia,
która ułatwi robienie tostów.
- Sztuczna inteligencja. - Właśnie.
- Stworzymy rewolucyjny toster. - Tak!
Będzie robił idealne tosty.
Razem zmienimy świat.
Dobrze prawisz!
Potrzebujemy tylko chipu,
by toster był inteligentny jak lodówka.
Brawo, Max.
Czas zmienić świat.
O nie! Co teraz?
Tak się robi dzieci?
Jest taki piękny.
Ma twoje oczy.
Nazwę cię Tostek.
Pasuje mu.
Będziesz robił najlepsze tosty na świecie.
Tostek!
Żegnaj, śniadanko!
To dopiero bobas.
Umiałeś robić tosty w jego wieku?
Spójrz, kochanie. Stworzyliśmy życie.
Ciekawe.
Zobaczmy, co sądzi o porażeniu prądem.
Nie umiałeś.
Bez obaw. Wychowamy Tostka
na bardzo inteligentny toster.
Nieprawdaż?
Do dzieła, współtato.
Co robisz?
Jestem ojcem!
Obiekt zdaje się żywą istotą gatunku tosterowego.
Racja. Czas na pierwszą lekcję, tatko drugi.
Tostku, się piecz
Ucztę zrób sobie
I wtedy chleb tostowy Weź w swe ręce obie!
Reaguje pozytywnie na fałsz.
I lubi twoje gotowanie.
Świetnie.
Spróbujmy jeszcze raz.
Dobra robota!
Porażka.
- Usłyszy cię! - I?
To może go zdewastować
i nici z dobrego tosta.
Jak ma robić lepsze tosty,
skoro mówisz mu, że już robi idealne?
Nic nie wiesz o rodzicielstwie.
Dziecko musi uwierzyć, że może mu się udać.
Nie wolno tak robić.
Trzeba się na nie ciągle gapić.
Cały czas.
Potem przechodzi bolesne testy.
I nazywasz je wyłączenie po numerze naukowym,
by zapobiec przywiązaniu.
Dobrze, obiekcie testowy 00001.
Spróbujmy ponownie.
Tostek to nie jakiś nieudany eksperyment.
Co?
To prawdziwy toster, któremu daliśmy życie.
Upewnię się, by miał dobre życie.
Wybacz, ale muszę go wykąpać.
Nie lubi się kąpać.
KINO
To przez ciebie nie złapał!
Straszne!
- To twoja wina. - Chciałem tosta!
- Wpadł przez ciebie. - Złapałbyś go!
- Spójrz na ryby! - To chłopczyk!
Nurek to twoja wina.
CEL
Ten montaż nieźle go zniszczył.
O czym ty mówisz? Tylko się bawi.
Albo nasze kłótnie źle na niego wpływają.
PRZED – DOBRY
PO – ZŁY
Nauka nie kłamie. Poza Księżycem.
Te kłótnie to twoja wina.
Według obliczeń twoja.
Spójrz tylko.
Co? Jestem dobrym rodzicem.
Ty zmuszasz go do porażek.
Może ma to po tobie!
Jak śmiesz!
Moja jedyna porażka to przyjaźń z tobą.
Może czas to zakończyć.
Może tak.
Spokojnie. Tak wyraża siebie.
Moje auto!
Żyje pełnią życia.
Mój dom!
Bądź sobą, Tostek.
Ten toster urwał mi nogi!
- Nie mam więcej banałów. - Dość!
Stłumisz jego kreatywność.
Może demolka to klucz do idealnego tosta?
Dość takiej zabawy!
Czas wracać do domu!
Lody?
Nowy telefon! Bardzo dziękuję…
Lody!
Poczta!
Wiej, Tostek!
NA ROŻKU
Takie zachowanie jest wykluczone.
Czas na kolejne testy.
Nie słuchaj go.
Musisz tylko rozładować napięcie.
Chodź, zrobisz idealnego tosta.
Tak! Wybrałeś mnie!
Nie!
O nie. Jesteś cały, Max?
Chyba nie do końca.
Co? Co to jest?
Coś, czego ojciec nigdy ci nie dał. Uścisk.
Jestem taki zimny.
Jesteś zimnokrwisty.
No tak, wybacz. To moja wina.
Obaj jesteśmy winni.
Rodzicielstwo przysłoniło nam najważniejsze:
idealne śniadanie.
Oraz nas, bo bez tego nie ma idealnego śniadania.
Czemu masz tyle potu?
To nie pot.
Zgłodniałem!
Ile zostało mu kromek?
Trzy, w tym dwie piętki, a one są lipne.
Poddaj się. Jesteś w mniejszości.
Dokąd ucieka?
Do fabryki chleba! To będzie jego raj.
Całe tony chleba.
Z taką amunicją może zniszczyć całe miasto.
Wyliżesz się z tego?
Leć po naszego chłopca.
Głodek.
Tost!
Proszę cię!
To nasza wina, ale możesz się zmienić.
Co ma pełno zboża i drożdżami ocieka?
Chleb tostowy Ludzi i bestii uciecha
Dobra kanapka Jeszcze lepszy tost
Gdy Tostek robi tost Nie liczy się post
Tostku, mój tostku Niech zarumieni się
Tostku, mój Tostku
Nigdy nie zapomnimy cię
Jest idealny.
Nie!
Wiemy, czemu nie ma inteligentnych tosterów.
Napisy: Krzysztof Zając