Sierż. Lenker do jednostki V7.
Wchodzę do Hatherway Flats, dziewiąte piętro.
Kieruję się do mieszkania 942, podejrzany na wolności.
- Przyjąłem. - Schowaj się.
W drodze. Będziemy za trzy minuty.
Zachowaj ostrożność.
Policja!
- Wchodzę do mieszkania. - Przyjąłem. Dwie minuty.
Dzwońcie po policję.
Stać!
Policja!
Stać!
KARTOTEKA POLICYJNA
AKTA POSTĘPOWANIA KARNEGO
Nie.
To on.
Clive Silcox.
Jestem na sto procent pewna.
Jest w bazie. Co ma na koncie?
Oskarżenia o rozmaite napaści, przemoc domową,
członkostwo w nielegalnej organizacji.
I w skrajnie prawicowych bojówkach.
Nic nie skończyło się wyrokiem.
Od jak dawna ciągną się te oskarżenia?
Sierpień 2009.
Zakłócanie porządku przy Michaels Street.
Michaels Street. Mieszka w okolicy.
Czemu się nim interesujesz?
Ofiara, Maria De Souza.
Myślę, że to ona dzwoniła z Hayes Lane. We wtorek w nocy.
To anonimowe wezwanie?
Tak.
Agresywny partner sugerował, że zabił Adelaide Burrowes.
Prosiłam o dodatkowe wsparcie, pamięta pan?
- June... - A teraz...
Pewnie ma sąsiadów, znajomych z pracy, byłe partnerki.
- Skoro dokonywał wymuszeń... - Posłuchaj...
Nie, już go miałam.
Zrobiłaś, co mogłaś.
Najważniejsze, że jesteś cała.
To się liczy.
Jeśli to ma jakiś związek z tym drugim zabójstwem,
z Adelaide Burrowes...
sprawdzimy to.
Masz moje słowo.
Bez żadnego cackania.
Im wyżej stoją...
Co mogę dla ciebie zrobić, Kim?
...tym mocniej upadną.
Bri, ponoć masz zabójstwo na parafii.
Przepraszam, dzień dobry.
Szukam June Lenker.
- Przyjęto ją jakiś czas temu. - Szlag.
Tam.
Dobrze, dziękuję.
Cześć.
- Żyjesz? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Chodź.
Co zrobili z twoimi ubraniami?
Ściągają z nich dowody: włókna, DNA...
Normalka.
Normalka? W tym nie ma nic normalnego.
Leo, wszystko w porządku. To tylko siniaki i zadrapania.
Nie wiem, co mi jest.
Już dobrze. Poczekaj chwilkę, dobrze?
Przepraszam panią.
Nie przejmuj się.
Pracuje tu jakiś lekarz?
Moja żona jest policjantką i została napadnięta.
Leo!
Dali mi zielone światło.
Czekam już tylko na wypis.
Musi obejrzeć ją lekarz.
- Jasne? Może przyjść teraz? - Chwileczkę.
Dziękuję.
Już dobrze.
Co ty robisz?
Nic.
Czy ja dobrze myślę?
- Publikujesz to w necie? - Nie.
Właśnie że tak. Pokaż mi.
No weź, mamo.
Jacob, co ty...
Fetyszyzujesz obrażenia mamy.
Tata cię nie obserwuje?
Zablokowałem go.
Ale dostałam 13 polubień, a nowych wciąż przybywa. To dobrze?
Brzmisz jak stara babcia.
Ktoś nazwał mnie twardzielką.
To mi się akurat podoba.
Przepraszam.
Tego trzeba, żebyś był ze mnie dumny?
KODEINA 30 MG
NIE MOGŁAM ZASNĄĆ POJECHAŁAM DO PRACY
MIŁOŚĆ NIE POWINNA BOLEĆ ZWRÓĆ SIĘ DO NAS
To on.
Clive Silcox.
To on, Clive Silcox.
Ktokolwiek miał z nim styczność.
Byłe dziewczyny, siostra, rodzina.
Wszystko jest istotne.
STOP PRZEMOCY DOMOWEJ
A to bezpośredni numer do mnie.
To mój nowy numer.
Dziękuję, życie mi ratujesz.
- Biała, łyżeczka cukru? - Dwie. Wrócił stary nawyk.
Nie, może być. Że też wciąż pracujesz na nockach.
Przyzwyczajasz się.
Nie przyszłam osobiście, tylko służbowo.
Strzelam w ciemno,
ale próbuję namierzyć tego faceta. Clive Silcox.
Popytam.
4 NOWE WIADOMOŚCI: NADKOM. CHAMBERS NIEODEBRANE POŁĄCZENIE: LEO
Sprawa Hatherway Towers się rozwinęła. Przykro mi. Oddzwoń.
Przepraszam.
Wie pan, że jako pierwsza pojawiłam się na miejscu zdarzenia?
Od razu pani przerwę.
Okazuje się, że ten człowiek, Silcox, jest przedmiotem trwającego już śledztwa.
Naprawdę?
Napad na młodą kobietę w październiku zeszłego roku.
Uznano, że najlepiej będzie przekazać to zabójstwo powołanemu już zespołowi.
Znaleźliście go już?
Pytania proszę kierować do komisarz Gearing.
Ona tym zarządza, ja robię tylko za fasadę.
Ale zaraz.
Sądzi, że on wciąż tu jest?
Nie wygląda to dobrze.
Zanim zginęła, ofiara, Maria,
przedstawiła się dyżurnej jako dzwoniąca z Hayes Lane.
- Z Hayes Lane? - Anonimowe wezwanie,
- o którym mówiłam w środę. - No tak.
Jeśli podejrzany zostanie zatrzymany,
chciałabym go przesłuchać w sprawie tych oskarżeń.
- Jakich oskarżeń? - Zabójstwa Adelaide Burrowes.
Dwa telefony, jedna kobieta – to pani hipoteza?
- Tak. - To aż zbyt piękne.
Nie, Maria powiedziała dyżurnej: „Rozmawiałyśmy już ze sobą”.
Tak, rozmawiały. Ale nie powiedziała gdzie ani kiedy.
Nie możemy tego wykluczyć.
Te kobiety łączą fizyczne podobieństwa.
Podobna budowa ciała, obie są Iberoamerykankami.
Brzmią tak samo.
Widziała pani jej śmierć.
Tak.
Nie chcę zabrzmieć wyniośle,
ale odsłuchałem nagranie i słyszałem, co pani mówiła.
Porady, jakich udzieliła jej pani w ostatnich chwilach życia –
mucha nie siada.
Wykazała się pani.
Wsparła ją.
To ona wtedy dzwoniła.
Ona dzwoniła z Hayes Lane.
- Możliwe... - Widzi pani to, co chce widzieć.
Jak wszyscy.
Chcę go tylko przesłuchać.
Tak jak i ja, sierżantko. Niestety zapadł się pod ziemię.
Minęło już dziesięć godzin!
Marnujecie czas.
Zrzucę to na karb tego guza na głowie.
Nic mi nie jest.
Nie. Padła pani ofiarą napaści.
- Czemu nadal miałby tu być? - To nie kac.
Marnujecie czas i środki.
- Powinniście go szukać. - Proszę odpocząć.
Zależy nam na tym samym.
KOKOS
Posłuchaj. On dawno temu miał dziewczynę.
Taką jak ja.
Mówił: „Głupia dziwka. Nie słuchała się”.
Ciągle wytrącała go z równowagi.
- Jak ma pani na imię? - Maria.
Maria. Dobrze, Mario.
Dzwoniłam. Rozmawiałyśmy już ze sobą.
Tak, pamiętam.
ROZMOWA Z HAYES LANE
Dźgnął ją wiele razy tym samym nożem, który wbił we mnie.
Jeden facet został skazany i odsiaduje 24 lata za jej zabójstwo.
On mówi, że ten facet siedzi w Whitecross.
Mówi, że to frajer i...
Ty głupia dziwko!
- Powiedz, że zrozumiałaś. - Zrozumiałam.
- Połącz... - „Głupia dziwka. Nie słuchała się”.
Ciągle wytrącała go z równowagi.
Spisaliśmy pani wyszukiwania w krajowej bazie pojazdów.
Jak widać, żadne nie ma numeru sprawy. Nie ma przypisanego przestępstwa.
Prosimy, aby przejrzała pani te wszystkie wyszukiwania,
odnalazła i wprowadziła odpowiadające im numery spraw.
Zdaje sobie pani sprawę, że to naruszenie...
Przejrzyj swój rejestr,
odnajdź numery spraw i to wszystko naprostuj, okej?
Chciałabym zlecić analizę głosu w celu sprawdzenia dwóch połączeń alarmowych:
z Hayes Lane i z wczoraj, aby upewnić się, czy to ta sama osoba.
To już nie jest nasza sprawa.
Zgłoszenie z Hayes Lane zaniepokoiło weryfikatora.
Sam pan prosił, żebym to zbadała.
Jeśli dzwoniąca to Maria De Souza, możemy zamknąć sprawę. Tylko o to proszę.
Posłuchaj.
Jesteś wkurzona.
Tak?
Jeśli mam być szczery, to pomyśl lepiej o Jimie.
Został sam z włamaniami w Oakmoor.
- Tak jest. - Więc może tym się zajmij, dobrze?
AKTA POSTĘPOWANIA
APELACJA W SPRAWIE ERROLA MATHISA UZNANEGO WINNYM ZABÓJSTWA DZIEWCZYNY
KOŚCIÓŁ ZMARTWYCHWSTANIA
Gotowi?
Jeszcze raz! Hej, hej, hej, hej!
Dalej.
Do boku, szybciutko.
- Będzie dobrze. - Nie chcę, żeby się gapili.
Jesteś panną młodą. To twój wielki dzień, kochanie.
Musisz błyszczeć.
Pani jest Doris Mathis?
Tak. Już kończymy. Proszę tam zaczekać.
No nie wiem.
Przejrzyj się w lustrze.
- Rany. - No widzisz?
Do zobaczenia za tydzień.
Pa.
- W czym mogę pomóc? - Będzie pięknie wyglądać.
Dziękuję.
Sierżantka June Lenker. Przepraszam, że panią nachodzę.
No dobrze.
Latisha, skarbie, daj znam chwilkę.
Jasne.
Próbujemy ustalić miejsce pobytu tego mężczyzny.
Nazywa się Clive Silcox.
Jest ścigany.
Ustalamy, gdzie może się ukrywać. Jest miejscowy.
Dlatego zwracamy się do wszystkich, którzy mogli mieć z nim styczność.
- Czy pani... - Proszę powiedzieć,
co taka miła kobieta robi w policji?
A pani syn?
Może kiedyś się znali.
Rozmawiała pani z Errolem?
Nie, dlaczego?
Sądzi pani, że się znali?
Mógł odwiedzać Errola w domu? Może znał Adelaide?
Adelaide? Czemu pani o niej wspomina?
Posłuchaj, skarbie.
To dla mnie nie pierwszyzna. Wyczuwam ściemę na kilometry.
Próbuję tylko uzyskać jakąś pomoc.
Ma pani wizytówkę, sierżantko... Jak to szło?
Lenker. June Lenker.
Proszę mnie posłuchać, sierż. Lenker.
Jeśli myśli pani, że może tu przyjść
i przypiąć mojemu Errolowi jakieś nowe zarzuty...
- Nie, to wcale nie tak. - Proszę wyjść.
Kto panią przysłał?
On panią przysłał?
- Kto? - Hegarty.
I jego pachołki.
Jego ekipa, nic tylko kłamią.
Oni...
Odebrali mi syna.
A kiedy próbujesz się bronić, bardzo kulturalnie:
„Przepraszam, ale to pomyłka”.
Pomyłka! Nic więcej.
Proszę mu ode mnie przekazać,
że się nie poddałam.
Dobra, Clive Silcox.
Marzec 2011, mieszkał przy Lake Street 24B.
To tuż za rogiem.
Był dostawcą w Rudin's.
U tych żydów? Rany, ile wspomnień.
Alibi?
Nie znalazłem.
Szkoda. I nie przesłuchaliśmy go wtedy?
Oczywiście, że nie.
No co? Mamy ścigać każdego gnojka w mieście?
Mieliśmy już sprawcę.
Jeśli cokolwiek łączy Silcoksa z Adelaide, Mathisem albo tym mieszkaniem...
Cokolwiek, co może wykorzystać, by pogrążyć mnie lub śledztwo –
muszę o tym wiedzieć, jasne?
- Nie nękałam jej. - Tak to odebrała.
Albo powiesz, co łączy mojego klienta z Silcoksem,
albo przysięgam, że zadzwonię do Biura skarg i wniosków.
Możliwe, że Silcox posiada istotne informacje
w sprawie morderstwa Adelaide.
Wszystko, co łączy Silcoksa z Adelaide albo Errolem, cokolwiek...
„Istotne informacje”?
Co masz na myśli? On jest świadkiem?
Czy podejrzanym?
Nie mogę, to tajne.
Na miłość boską.
- Chloe? - No?
Masz znajomych w Hackney Downs, prawda?
- No? - Zrobiłabyś coś dla mnie?
Jeśli chodzi o to morderstwo...
- No weź. - Nie mogę się mieszać.
Przecież wiesz, to poufne.
Proszę. Nie prosiłabym cię, gdyby to nie było ważne.
Jak duża ta przysługa?
- Proszę. - Dzięki.
Najmocniejsza w Dalston. Najpierw spróbuj, potem dziękuj.
No więc rozmawiałam z Doris i Errol chodził z nim do szkoły.
- Z kim? - Clivem Silcoksem.
Szkoła św. Józefa.
Clive był dwie klasy wyżej, więc nie byli specjalnie blisko.
- Ale Doris zna jego rodzinę. Tak jakby. - Tak jakby? Czyli?
Kuzyn Errola, Jameel, zarywał do siostry Silcoksa.
Ale Doris tupnęła nogą, więc...
Czyli Errol go znał?
Errol go znał.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Czy sprawiam wrażenie agresywnej?
Agresywna? Czyli że jaka?
Nerwowa.
Zacięta. Wybuchowa. Wściekła. Możesz mi przerwać w każdej chwili.
Roy nazwał mnie wkurzoną.
Ale to szyfr, prawda? Szyfr oznaczający wariatkę.
- June. - No co?
Sporo ostatnio przeszłaś. To normalne, że się martwi.
Czyli przesadzam.
Seksownie parkujesz.
To dziwnie niszowy komplement.
- Tak jak teraz? - Nie.
- A teraz? - O kurwa.
- Chcesz sam dokończyć? - Nie.
Mogę pójść po lody.
Wszystko gra?
Wpakowałam się w kłopoty.
No dalej.
Podaj!
I co z tego, że przeszukałaś bazę?
Każde wyszukiwanie musi się wiązać z konkretną sprawą.
No i?
Nie szukałam dla siebie, tylko dla mamy.
No dobra, ile razy?
Nie wiem. Osiem?
Osiem? June. Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo wiem, co byś powiedział.
Nie wyślę jej znów do psychiatryka.
Nie zrobię jej tego.
Czyli to jest rozwiązanie? Nielegalne wyszukiwania?
Nie byłoby problemu, gdyby nie ten skurwiel.
- Hegarty. - Ponoć to losowy audyt.
On ma wtyki, wszystkich zna.
Zduś to w zarodku. Pogadaj z szefem.
- Royem? - Przyznaj mu się.
- To najgorsze, co mogłabym zrobić. - Bo?
To służbista. Stwierdzi, że ma obowiązek to zgłosić.
To pójdź wyżej. Pogadaj z komendantką pomocniczą.
Tą, dzięki której przeszłaś do kryminalnego.
Mam do niej dryndnąć? „Joł, pamiętasz mnie?
Byłaś dla mnie miła podczas weekendu rekrutacyjnego w Hounslow”.
- Czemu nie? - Bo nie jestem tobą, dobra?
Nie mogę tak pewnie iść przez życie.
To nie zbrodnia być asertywną.
Asertywną?
Nie jestem pewna, co to oznacza.
Dobra. Czyli to jest przywilej białych.
Nie wiem, Leo.
Wiem tylko, że nie nakrzyczałabym na biedną pielęgniarkę z ratunkowego,
która akurat się napatoczyła, gdy musiałam się wyżyć.
- To jest ta asertywność? - Co?
Może. Prawdopodobnie. Nie wiem.
- Sędzia! - Posłuchaj, to był faul.
Co się dzieje?
- Sfaulował go. - Serio?
Tak, podciął go.
Posłuchaj go, Jake.
Dostajesz ostrzeżenie. Jeszcze raz i schodzisz.
Dobra, gramy.
Dalej, Jakey. Głowa do góry.
Posłuchaj.
Przepraszam, dobrze?
Jeśli chamsko się zachowałem, ale byłem w kiepskiej formie.
Zamartwiałem się, bo dopiero co do mnie zadzwonili.
I przez chwilę... Słuchasz mnie?
Myślałem, że nie żyjesz.
Dalej, młody.
Wiesz...
czasem wątpię, czy żyjemy w tym samym świecie.
- Halo? - Cześć, June.
Mówi Becca ze schroniska przy Moore Street.
- Cześć. - Szukałaś Clive'a Silcoksa?
- June? - Znaleźliśmy...
Praca.
Mamy sobie wrócić autobusem?
Ktoś się do nas zgłosił...
Nie ma sprawy.
Dzień dobry. Czy pani to Dawn Taylor?
- Tak. - Przepraszam za najście.
Jestem sierż. June Lenker.
Próbuję namierzyć pani znajomego, Clive'a Silcoksa.
Ponoć utrzymywaliście kontakt w 2018 r.
Wie pani, gdzie go znajdę?
Może jacyś znajomi? Miejsca, które...
- Nie. - Nie? Dobrze.
Chodź ze mną.
Dziękuję za pani czas.
Czemu nie?
Moja mama.
Zero Yankee Delta. Mówi sierż. June Lenker.
Jestem na Verlaine Road 70.
Chyba namierzyłam Clive'a Silcoksa.
Przyjęłam. Wsparcie jest już w drodze.
Jak daleko?
Zero Delta Bravo. Sześć minut.
Sześć minut. Pozostań na miejscu. Poczekaj na wsparcie, odbiór.
Przyjęłam.
KOCHAM CIĘ.
Zero Delta Yankee. W domu doszło do zajścia. Odbiór.
Bądź w pogotowiu, wsparcie w drodze.
Pierdolę to.
Policja! Otworzyć.
Policja!
Zero Delta Yankee. Napaść w toku w domu.
- Co jest? - Mogę przejść ogrodem?
- Tak. - Poczekaj na wsparcie.
Do wszystkich jednostek.
Zero Delta Yankee. Potrzebna pilna pomoc straży pożarnej.
Zero Delta Yankee, powtórz.
Dom się pali!
Wzywam straż pożarną.
Halo?
Dawn?
Halo?
- Jest tu kto? - Pomocy! Tu jesteśmy!
Odsuńcie się od drzwi!
Wychodźcie! Na dół!
Dalej!
June.
Tak?
Nie masz tego ode mnie.
Przysięgnij.
Protokół sekcji zwłok?
Przysięgnij.
- Przysięgam. - Usuń od razu jak przejrzysz.
Jasne.
PROTOKÓŁ SEKCJI ZWŁOK MARIA DE SOUZA
PROTOKÓŁ JEST POUFNY
Gotowa?
Tak.
On wie, że będę na spotkaniu?
Tak. Nawet sam to zaproponował.
Dziękuję, że znaleźliście czas...
- Żaden problem. - Z ostatniej chwili.
Silcox przyznał się do zabójstwa.
Wspaniale.
Nie próbował się wykpić.
Zabójstwo Marii De Souzy. Unikanie aresztowania.
Zadarł nie z tą policjantką.
Zgadza się.
Wiecie, jaki podał motyw?
Rozlała farbę na dywan.
- Nie. - Farbę.
W głowie się nie mieści.
Za zgodą prokuratury trzy godziny temu postawiliśmy mu zarzuty. Wszystko gotowe.
Proszę o zgodę na jego przesłuchanie.
- W sprawie? - Zabójstwa Adelaide Burrowes.
To stara sprawa. Z dwa tysiące...
2011 roku.
Dwa tysiące jedenastego. To stare morderstwo.
Chłopak, Errol Mathis, odsiaduje...
- 24 lata. - Chcę z nim porozmawiać.
Powinniśmy oczyścić atmosferę. Dojść do jakiegoś porozumienia.
Sierżantko... Mogę mówić June?
- Jasne. - Dobrze, June.
Jakie nowe informacje wskazują na to, że Clive Silcox był w mieszkaniu
z Adelaide Burrowes?
Mieszkał wtedy w pobliżu.
Lake Street 24B.
Zgadza się.
- Pół kilometra od Towers. - To wielka dzielnica.
Silcoksowi zarzucano wcześniej przemoc wobec kobiet.
Najpierw w 2009 roku, a potem...
Maj 2011. Tak. Co jeszcze?
Chodzili razem do szkoły. Silcox i Errol Mathis.
Św. Józef, ponad dwa tysiące uczniów.
Różne roczniki.
Silcox miał siostrę, Leanne, która była blisko z kuzynem Errola.
Wszyscy mamy kuzynów. Niektórzy więcej, inni mniej.
Przesłuchaliście go?
- June... - Żeby wykluczyć jego udział?
Powiedz mi, June. Znasz pojęcie „nieuświadomiona stronniczość”?
Odsiedziałem swoje na szkoleniu. Dostałem certyfikat.
Było bardzo pouczające.
W nieuświadomionej stronniczości chodzi o to...
Wiem, czym ona jest.
Dla tych, co mają braki. Bez urazy, Roy.
Czasami wnosimy do sprawy wykrzywiony punkt widzenia.
Ze względu na własne, ośmielę się rzec, wcześniejsze uprzedzenia.
Uprzedzenia?
Dobrze, w porządku. Pójdźmy na kompromis. Wiarę?
Przekonanie? Co ty na to?
June jest przekonana, że ten Errol Mathis,
człowiek, dla ścisłości, pochodzenia zachodnioafrykańskiego, tak?
Został niesprawiedliwie potraktowany z powodów, które są dość mętne.
Dostaliśmy nagłe wezwanie.
Bądźmy precyzyjni. Dwa wezwania. Dwie kobiety.
Dwa wezwania. Jedna kobieta.
Nie możemy tego wykluczyć.
Wiesz, ile mieszkanek miasta padło ofiarą przemocy domowej
tylko w zeszłym roku? Oczywiście, że wiesz.
Prawie ćwierć miliona.
Obie mówiły po portugalsku.
To niewiele zawęża.
Mówimy o 80 000-90 000 osób.
Dlatego należy zlecić analizę kryminalistyczną...
Na miłość boską.
...aby potwierdzić, czy to była lub nie ta sama kobieta.
Dobrze.
A co z nią? Z Marią?
Kim? Ofiarą. Nie wspominając o kosztach.
Już i tak przekroczyliśmy budżet.
Zatrzymaliśmy mężczyznę, który jest gotów przyznać się do winy.
Oszczędzając jej matce, jej bratu, jej dwóm osieroconym synom męki procesu.
Jej ciało jest już w drodze do São Paulo. To dobre wiadomości.
A ty chcesz to zepsuć z powodu własnej obsesji.
Maria miała dwie stare rany kłute.
Ramię. Jama brzuszna.
Zgłaszająca z Hayes Lane też została dźgnięta przez partnera.
Powiedziała: „Dźgnął ją”, mając na myśli Adelaide,
„wiele razy tym samym nożem, który wbił we mnie”.
Zaraz, skąd te informacje?
- To jej własne słowa. - Nie mówię o wezwaniu.
Mówię o obrażeniach pani De Souzy.
Widziałaś protokół sekcji zwłok?
Moim zdaniem ważne jest to...
Nie. Wybaczcie, że drążę,
ale ten protokół wysłano poufnie do Viv i jej zespołu.
Tak? Pokazałaś go sierż. Lenker?
Nie.
Muszę więc zapytać: jak znalazł się na twoim biurku?
Nie znalazł się.
Ktoś ci go pokazał?
Nie.
Więc co? Jesteś hakerką i masz konszachty z Koreą?
Twierdzisz, że nie czytałaś tego protokołu?
- Nie, proszę pana. - To skąd masz te informacje?
Widziałam je.
Widziałaś je?
Byłam tam pierwsza.
Kiedy znalazłam Marię, sprawdziłam jej funkcje życiowe.
Widziałam je.
Widziałam jej obrażenia.
Dwie wyblakłe rany. W ułamku sekundy.
Dwie dzwoniące. Takie same rany kłute.
To chyba zawęża krąg?
Zaczynaj. Czysty odbiór. Musisz wyczuć kiedy.
Musisz... Widzisz?
Dobrze.
Jeszcze raz. Było idealnie.
- Jest! - Świetnie.
Jeszcze raz.
No dalej. Dobrze.
A to co? Dodatkowy trening?
No to lecimy. Czekaj.
Co za bramka!
- Ucz się ode mnie. - Mamo, to nie ręczna.
Kompromitujesz się.
Jeszcze raz.
Halo?
Dopięłaś swego.
Biorąc pod uwagę, cytuję, „wyjątkowy charakter okoliczności”...
Więzień idzie.
...możesz przesłuchać podejrzanego.
Dziękuję.
Plan przesłuchania zostanie wcześniej zatwierdzony.
Dobrze.
Nawiązania do zabójstwa Adelaide Burrowes są zabronione, jasne?
Dobrze.
Innych zastrzeżeń nie ma.
Dziękuję panu.
Przyznałeś się do zabójstwa Marii De Souzy.
Ale dzisiaj chcę poprosić o współpracę w innej sprawie.
W marcu 2011 r. mieszkałeś przy Lake Street 24B. Czy to prawda?
Tak.
Rozpoznajesz go?
Znasz go?
Errol.
Errol Mathis. Chodziliście razem do św. Józefa?
Tak.
Znałeś jego rodzinę?
Chodź.
Wiesz, że Errol Mathis
- odbywa długą karę więzienia? - Dzięki.
Dwadzieścia cztery lata, nie?
Zgadza się. Wiesz gdzie?
- Whitecross? - W więzieniu Whitecross. Zgadza się.
- I co z tego? - Sierż. Lenker.
Wiesz dlaczego?
- Tak, to powszechna wiedza. - Przepraszam...
Jeśli to prowokacja...
Nie. Chcę tylko, aby to padło z jego ust.
Jak miała na imię?
- Dobrze. - Powiedz to.
Koniec przesłuchania.
Jest godzina 14.36.
A tej o co biega?
- Znał ich. Znał ich oboje. - June.
- Dan, chcesz... - Nie, śmiało.
W świetle twojej prośby nadkomisarz uznał za roztropne pójść o krok dalej
i zlecił analizę kryminalistyczną tych połączeń alarmowych.
To pewne.
Fonetyk i inżynier doszli do tego samego wniosku.
Różne akcenty. Różna wymowa samogłosek.
Różne kobiety.
- Co? - Nie mieli wątpliwości.
To nie Maria dzwoniła z Hayes Lane.
Nie ma najmniejszych powodów, by łączyć Silcoksa z tym zabójstwem.
Jasne?
Zgodzisz się?
Raz na zawsze zakończmy ten temat.
W porządku?
Co jest z tobą? Spójrz na Chloe.
Nie stwarza problemów. Wykonuje swoją pracę.
A co z normami zawodowymi? Odezwałaś się do nich? Nie?
Załatw to. Wlepią ci naruszenie obowiązków.
June.
On miał rację. Ja się myliłam.
Kurwa, nienawidzę tego.
Posłuchaj...
Krąży pewna plotka.
Dzień po tym, jak Silcox zamordował Marię de Souzę...
Hegarty zlecił analizę tych dwóch telefonów na cito.
Co?
Wiedział, że to dwie różne osoby...
Ale to przemilczał.
Czekaj.
To całe spotkanie.
Zgoda na przesłuchanie.
Po co? Po co miałby to robić?
Nigdy nie marnuj dobrego kryzysu.
Wykiwał mnie.
Weszłam prosto w zastawioną pułapkę.
Myśli, że przyłożył tak mocno, że już się nie podniosę.
Nie.
Nie ja.
On dawno temu miał dziewczynę.
Mówił: „Głupia dziwka. Nie słuchała się”.
Ciągle wytrącała go z równowagi.
Dźgnął ją wiele razy tym samym nożem, który wbił we mnie.
Jeden facet został skazany i odsiaduje 24 lata za jej zabójstwo.
On mówi, że ten facet, co siedzi w Whitecross...
Mówi, że to frajer i...
Z kiedy to?
Zeszły wtorek.
Słuchaj, te rozmowy są tajne.
Jeśli komukolwiek o tym powiesz, oni rozdepczą mnie jak robaka.
Masz.
Nie jesteś muzułmanką?
Jestem sikhijką, ciołku. Singh? Sonya Singh?
Żłopiemy to jak izotonik.
No dobrze. Myliłaś się.
Przegrałaś bitwę, wielkie mi halo.
Wiesz co?
Ona żyje.
Jest jedyną osobą, która może pomóc Errolowi, i żyje.
Tak.
A my ją odnajdziemy.
Napisy: Daria Okoniewska