Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
CHRIS COLE İKARUS'UN YÜKSELİŞİ 3- LABİRENT
VANITY FAIR CHRIS COLE - EN ÇOK ARANAN
GQ CHRIS COLE - DURDURULAMIYOR
BU RESİM BAŞKA YERDE YOK! KARIN KASLARI YAKIYOR!
Merhaba. Ben First We Feast'ten Sean Evans.
Hot Ones'ı izliyorsunuz.
Bugün Chris Cole bizlerle.
İkarus'un Yükselişi adlı süper kahraman filmiyle tanınan bir aktör.
Labirent'in gösterime girmesiyle kariyerinin en iyi dönemini yaşayacak.
SON FİLMİNİN PERDE ARKASI
BULUTLARIN ÜZERİNDE
CHRIS COLE EN ÇOK SORULAN SORULARI CEVAPLIYOR
CHRIS COLE İLE BAŞ BAŞA
HOLLYWOOD ŞÖHRETLER KALDIRIMI
ÖZEL HABER ACELESİ VAR!
BİR AİLE MESELESİ
KALİFORNİYA ICKBTCH
…benlik bir durum yok.
Ben zamanında çıktım.
Aklı başında olan herkes anlar.
O da anlayışla karşılar, herkes anlar.
SÜRÜCÜ ADAYI
Sorun yok, sen buyur geç.
Bu bir imtihan. Şu anda sınanıyorum.
İmtihanım da şu, sana yol verirsem daha hızlı varacağım.
İyilik et iyilik bul.
Çüş artık ya!
Şimdi başlayacağım ama.
Geldiğin için sağ ol.
Planlarını değiştirdin.
Ne demek?
Her zaman yanındayım.
Kusura bakma, kendimi filme kaptırdım.
Merak etme Chris. Ben ilgi budalası değilim.
Aramızda sorun yok.
Tamam o zaman.
Neyse, düşünüyordum da Ashley bu işin neresinde?
Tanıştığıma şükrettiğim bu muhteşem kadın nerede yani…
Büyük bir adım atma vakti geldi.
Spesiyalleri söylüyorum.
-Evet, hepsini söyle. -Hayır.
Kusura bakma, bugün çok açım da.
-Müsaadenizle. -Tabii.
Elbette efendim.
Chris Cole'dan mesaj geldi.
Oku.
Neredesin lan?
Gerekirse ölümle burun buruna ol.
Derhâl gel yoksa kovulursun!
Eyvah.
Aramızdaki şey çok özel…
…ve harikulade…
-Merhaba. -Hani anlarsın ya…
Bana ters ters bakan şu ünlü adam var ya?
Öldürecekmiş gibi bakan. Patronum olur.
Ve benim bunu ona…
Sevinçten deliye dönmüş durumdayım.
Bunu ona vermem lazım yoksa beni cidden gebertir.
Rica etsem…
O gitmeden paparaziler burada olur.
Teşekkürler.
-Oha, şu Bradley Cooper mı? -Nerede?
Yok, sıradan bir adammış.
Su alabilir miyim?
-Tabii. -Teşekkürler.
Hayatım, senle ben çok iyiyiz
ve sırf çok iyi olduğumuz için bana öyle geliyor ki
pek de hazır olmadığımız bir yöne ilerliyoruz.
Kendimi tamamen filme adayacağım. Benim çalışma tarzım bu.
O yüzden düşünüyorum da biz en iyisi
ayağımızı şu gazdan biraz çekelim.
Nasıl yani?
Sıradaki adımı atalım dedin ya.
-"Bir" adım dedim. -"Büyük adım."
-Biliyorum. -Dedin.
Ve işte o büyük adımın amacı da
ilişkiden uzaklaşmak.
Anlatabildim mi?
Bekle, yani…
Bir dakika, ayrılmak mı istiyorsun?
Ashley, ikimiz de biliyoruz ki bizim bir geleceğimiz var.
Ama hemen şimdi başlayan bir gelecek değil bu.
-Tamam -Bak.
Arkadaş kalmak istiyorum.
Arkadaşın var mı ki?
Bunları bırakmam ama. Çok güzeller çünkü.
-Neyse… -Tamam.
-Elveda. -Elveda.
Ama her şeyin sonunda…
Sözlere kulak ver. Cher benden bahsediyor.
Aşktan sonra hayata inanır mısın?
Deniyorum Cher. Deniyorum.
İçimden bir ses diyor ki
Sen yeterince güçlü değilsin sanki
Nerede kaldın bu arada?
-Çüş. -Resmen kapana kısıldım.
Geveleyip durdum, saçmaladım.
Dua et, çocukken doğaçlama şampiyonuydum.
İnan bana hayatımın en iyi performanslarından biriydi.
Yine de dün gece yazdığımdan çok daha fazla dil dökmem gerekti.
Bu da demek oluyor ki Ashley muhtemelen incindi.
Sırf senin yüzünden.
"Benim yüzümden…" Beni mi suçluyorsun?
-Evet. -Öyle mi?
Bazen bu beceriksizliğinle kovulmayı hak ediyorsun.
-Kov gitsin o zaman. -Olmaz.
Mesele film mi?
İster paranoyak de ama 3 iyi gitmezse
4 bitince
beni 5'e ve 6'ya çağırmazlar.
Kimin umurunda? Olsun.
Gerçek bir oyuncu gibi başka işlere vaktin olur.
Senaryo akla yatkın gelmiyor.
Çünkü akla yatkın değil. Çok karışık.
Hani AVM'deki Noel Baba'nın İskandinav teröristi çıkması falan…
Noel filmi bekliyorlar.
Zor Ölüm'le 34. Caddedeki Mucize'nin karışımı.
Noel Baba kaçırılıyor.
Niye Antarktika'ya gitmeden
bombacı ren geyiğiyle karşılaşıyorsun ki?
Ne kadar saçma farkında mısın?
Hiç de bile. İki filmin karışımı.
Biraz da Hız Tuzağı.
O film otobüste geçen Zor Ölüm gibiydi.
Kasten konuyu bulandırıyorsun.
Elden geçmesi lazım.
Hatta müthiş bir yazar buldum bile.
Bir fikrim var.
Yarın müthiş bir yazar buluruz.
Yarın tüm menajerlere göz atacağım.
Akşam sekiz buçukta bende ol
ama önce şu karmaşayı çözüp eşyalarımı Ashley'nin evinden al.
Of, hayır Chris ya…
Kimmy ile Whitney'ye küpe verdiğinde
eşyalarını almak berbat bir histi.
Ganimetçi gibiydim.
Ne? İmzalı Jordan'larım orada kalmıştı.
Himalaya tişörtümü unutmuşum.
Sevilmeyen Olma Cesareti kitabım da orada kalmış.
Birkaç donum kalmış. Milletin onları sattığı oluyor.
Sekiz buçukta bende ol. Latte de getir, inek sütü olsun.
Hakiki inek sütü.
Hâlâ üretiliyor, değil mi?
Yoksa o da mı yok artık?
Farkındayım, tekrara kaçmışım.
-Kusura bakma… -Yok, iş görür elbet.
-Sadece laf kalabalığı var. -Laf kalabalığı.
Bu yazı sanki yeniden döneceğinin habercisi gibi.
Bilmiyorum.
Yazdıklarım önemsiz geliyor.
-Önemsiz hissediyor musun? -Hayır.
Kendimi büyüleyici buluyorum.
Çünkü öylesin.
Korkuyorum.
Kendim için uzun zamandır bir şey yazmadım ve…
Büyüme sancısı bunlar canım.
Hepimiz yaşadık.
Feleğin çemberinden geçtin.
Kendini toparladın. Güzel kızın Zara'yı büyüttün.
Şimdiyse pusulan şaşmış durumda.
Sorun yok.
Heyecan verici.
Kendine "Kimdim ben?" diye sorabilirsin.
"Herkesin derdine düşmeden önce kimdim ben?"
Niçin yazı yazıyorsun?
Niçin mi yazıyorum?
Anlamadığım şeyler hakkında ne düşündüğümü görmek için.
Öyleyse
şu an anlamadığın şeyler nedir?
-Şu an mı? -Şu an.
Charlie öleli beri olan biten her şey.
Charlie'ye dair bir şey yazmadın.
Çünkü kolay değil.
Yazsaydım bile okumana izin vermezdim.
Niyeymiş o?
Kayınvaliden olmadan önce editöründüm.
Önce Charlie'nin annesisin,
sonra benim editörümsün.
Charlie'nin annesi olmadan önce
hedefleri olan genç bir kadındım.
Stevie Nicks olmak istiyordum.
Eskiden ne isek hâlâ oyuz canım.
İnanabilsem keşke.
Anne.
Hoş geldin canım.
Güzel değil mi?
-Babaannem nasılmış? -İyi.
İlk kitabın benim yaşımdayken mi yayımlandı?
Hayır, 29 yaşındaydım.
Niye?
Hayatımın ne zaman başlayacağını merak ediyorum.
Daha 24 yaşındasın kuzum. Zekisin, yeteneklisin.
Sıkı çalışıyorsun. Karşılığını alacaksın.
Chris seni şirketini yönet diye yetiştirmiyor mu?
Bazen unutuyor galiba.
Unutmasına izin verme.
Ne istiyorsan söyle.
Sırf ünlü diye kendini ezdirme.
Hakkına sahip çık.
Başarabilirsin.
Alo.
Uyku tutmuyor.
Bugün film hakkında söylediğin şeyler aklıma takıldı.
Baksana Chris.
İşe ilk girdiğim zamanlarda
bana öğreteceğin bir şeyler vardı ya…
Bana acil bir iş için yardımcı olur musun?
Ufacık bir iş.
Tabii.
Bu markette olduğundan emin misin?
Adı neydi?
İzole protein tozu veya saf protein tozu.
İkisinden biri olur, fark etmez. Saf olsun yeter.
İyi ki bir süper kahraman rolü aldın. Başımıza biyokimyacı kesildin.
Bir de ilgini çeken bir şeyler görürsen
almaktan çekinme.
Bu da ne demek oluyor?
Acayip açık uçlu oldu.
Benim ilgimi çeken şey senin ilgini çekmez.
Bilmiyorum.
Hoşuma gidebilecek farklı, hoş, ilginç bir şey işte.
Sürpriz olmayacak ama hoşuna gidecek.
En son ne zaman markete gittim hatırlamıyorum.
İkarus 1'de bir tane patlatmıştık.
Beni anlıyorsun değil mi?
Markete gidip salam bile alamıyorum.
Salam mı? Sen salam yer miydin Chris?
Üzerinden on yıl geçmiştir herhâlde.
Olmuş mu o kadar? Yuh ya.
Evet, yuh cidden.
Marketler değişti mi hiç?
Şu an Oreo reyonuna bakıyorum da tamamen kontrolden çıkmış.
Tarçınlı Oreo var, Karla Kaplı Oreo diye bir şey var.
Çilekli filan bile var.
Çığırından çıkmış.
-Çilekli Oreo mu? -Aynen.
Hadi canım.
İster misin?
-Olur. -Tamam.
Çok iyi. Başka neler var?
Acaba haberinin olmadığı başka neler var?
Sebzelerin üstüne su püskürten şeyler hâlâ var mı?
Onları seviyordum.
-Var, evet. -İyi.
Sanırım aradığımızı buldum.
Üzerinde 5 gram BCAA, 0.5 gram yağ, 25 gram protein yazıyor.
Aradığın bu mu?
Bilmiyorum Zara, oyun yazarıyım ben.
Başka bir yazarı düzeltmek doğru gelmiyor.
Altı yazar değişti bile.
Ben yedinci olmayayım.
Getirisi olan bir iş. İstemiyor musun ya?
Aslına bakarsan hayır.
Zenginlerin dolaplarını düzenlemek tatmin edici.
Korkmaya başladım.
Niye bu kadar çok atkısı var?
-Boynu yok. -Hadi ya?
Evet, tıbbi bir durum.
Sorguladım diye kendimi kötü hissettim.
Chris'in senaryosunu düzeltsene.
-Zara. -Hadi ya.
Senaryonu okursa kolayca finansman buluruz.
Böylece filmin çıkmış olur.
Aksiyon kahramanı yazamam ki.
Yazarsın tabii ki.
Benim filmin düzeltmesi ne âlemde?
İyiydi. Daha çok baba sahnesi lazım.
Tabii Chris babayı oynayacaksa.
Konu baba değil ki ama.
Aslında eşcinsel draması.
Bizzat benim hikâyem.
Filmin konusu ne ki?
Zor Ölüm ile 34. Caddedeki Mucize karışımı.
Yani bomboş bir şey.
Sorma. Neyse.
Ama şahane olacak. Ne zaman başlayabilirsin?
Bu kadının bütün hayatını düzene sokmam gerek.
Yani işim yarın biter.
Hayatım boyunca memelerimi böyle saran bir şey görmedim.
At çantana.
ARA
Hayır, şifreyi değiştirdim.
Ne? Onu nasıl yapacağını bile bilmiyorsun.
Taylor'ı aradım.
Taylor mı? Masözünü mü?
Var ya…
Alo?
Sekiz buçukta burada olacaktın.
Aradım, açmadın.
Bahsettiğim yazarla düzeltmeleri konuştuk, görüşme uzadı.
Ne yazarı? Sekiz buçukta gel demiştim!
Of…
Chris, anlıyorum ama…
Boş ver. Batırdın. Çok fena batırdın.
Çok kızgınım.
Özür mektubu bekliyorum.
Eşyalarımı ve latteyi getirsen iyi olur yoksa kovulursun.
Çok ciddiyim.
Hadi ama Joaquin, kes şunu. Bari bunu çekme.
Zara, ben kapıyı açardım.
Bu işi bana bırak Emmanuel.
Hay…
-Mila nerede? -Yukarıda.
Zara Hanım, sizi öfkeli görürsem
sakin ol dememi istemiştiniz. Sakin olun Zara Hanım.
-Bu sefer kalsın Mila. -Eyvah.
Otuz dokuz.
Kırk.
Kim aldı seni içeri?
Kapıya tırmandım.
Kapıya mı tırmandın?
Çaresizliğin bambaşka boyutu bu.
Eşyalarımı getirdin mi?
İstifa ediyorum.
Ne?
Kapıya tırmandım çünkü düşündüm ki en iyisi
istifa ettiğimi sana yüz yüze söylemek.
Bekle.
Zara… Hay.
Zara! Zara, bekle bir saniye.
İstifa etmenin sırası değil.
Pazartesi çekimler başlıyor, prova yapacağız.
İşe aldığın kişiye eğitim veririm.
Lütfen yapmayın Zara Hanım. Chris Bey?
Mila, sal artık.
Zara.
İki günde güvenilir birini bulamam.
Ben de daha fazla kovulmakla tehdit edilemem!
Chris, senin için kıçımı yırtıyorum. Peki ne için?
Hoşuna gitti mi? Mila'yı ağlattın.
İki yıl önce "Asistanım olarak başla,
işi öğrenip önce yardımcı yapımcı,
sonra yapımcı ol, sonra kendi işini kur" demiştin.
Yapımcılık deneyimin yok.
Nasıl deneyim kazanayım?
Anca getir götürünü yapıyorum.
Raymond Farr'ın teklifini kabul et dedim, dinlemedin.
Kabul eden oyuncu Oscar kazandı.
Kör alkolik rolü bana göre değil!
İmajıma ters düşüyor.
Bu gözler kamerada olmayı hak ediyor.
Gözlerin gözükecek demiştim!
Stevie Wonder filmi değildi.
Fark etmez!
İzleyiciler beni ayık ve görür vaziyette istiyor.
İşte tam bundan bahsediyorum Zara.
Bu işten anlamıyorsun.
Bu işten anlamıyor muyum?
Menajerlerin para kazanmak için seni kötü işlerde mi oynatsın?
Sana değer veriyorum. Şirketini ben yönetmeliyim.
-Her şeyden anlıyorsun ya. -Hayır.
Kimse Zorlu Ölüm ile 34. Caddedeki Mucize karışımı görmek istemiyor.
Hız Tuzağı da var!
Bunu bana söylediğine inanamıyorum.
Zaten yeterince stresliyim!
Bana servet ödediler.
Geri ver gitsin.
Geri mi…
Delirdin mi?
Giderlerimi biliyor musun Zara?
Evet.
Güvenlik, reklamcılar, avukatlar, doktorlar,
aşçılar, psikiyatrlar, ilaçlar, uyuşturucular.
Özel uçak tutmak kaç para haberin var mı?
Çok para.
Faturaları ödediğime şükrediyorum!
Beni asla terfi ettirmeyeceksin.
Bu ne…
-Ne? -Dalga mı geçiyorsun?
Şatuşumu kirli ayakkabılarımla aynı plastik poşete koymuşsun.
Neyini?
Bu tişört şatuştan yapılma.
Nesli tehlikede olan Tibet antilobu tüyü bu.
Dünyanın en yumuşak kumaşı.
Türünün tek örneği. Bende iki tanecik var.
Nesli tehlikede olan bir hayvanı mı giyiyorsun?
Santa Barbara'da tanıştığım Tibetli keşişten hediyeydi.
Paha biçilemezdir!
Kovuldun.
-Feci kovuldun! -Var ya…
Senden acayip tiksindim, artık yeter.
-İyi, o zaman evimden defol. -Hayhay.
-İyi. -Elveda.
-Bu kadarmış. -Sayanora, lavuk.
-Dönmeyi düşünme bile. -Gidiyorum.
-Ciddiyim, bitti. -Ben de.
Buraya kadarmış. Artık bitti.
Bu işin dönüşü yok.
Enseni tıraş ederken iyi eğlenceler.
Gerçek hayatta başarılar.
Öf…
Kapıyı çarpayım deme!
Zara! Sakın kapıyı çarpma.
Zara!
Tamam.
Şimdi ne olacak?
-Zara, sen misin? -Evet.
Selam.
Ne oldu?
Hiç. Yorgunum biraz.
Genie arabayı park ediyor. Şık bir şey giymesi lazım.
Resmî bir etkinlikte Malcolm'ın ailesiyle tanışacak.
Ne güzel.
Senin dolabında bir şey yok ama ben veririm.
Benden alabilir.
-Cidden mi? -Evet.
-Çok düşüncelisin. -Sağ ol.
-Anne, geldim. -Hoş geldin.
-Mutfaktayız. -Mutfak.
Kutlama zamanı!
-Değil mi? -Neyi kutluyorsunuz?
İzin almamı.
İzinliyim… İşe gitmiyorum.
Oley.
Kutlama yapmamız lazım.
Fasulye yerine spagetti yapsan olur mu?
Bir de sarımsaklı ekmek.
Spagetti ve sarımsaklı ekmek.
Niye istifa ettiğini söylemedin?
Onunla çalışmama razı değildi.
Haklı çıkacaktı, şimdi hiç kaldıramam.
Aman annen haklı çıkmasın.
-Haklısın. -Mesele haklı çıkmak da değil.
Mesele benim haksız çıkmam ve iki yılımı harcamam…
Ne aptalmışım ben ya?
Yapma, hiç de bile.
Bu iyi bir şey. Tamam mı?
Bok gibi davranıyordu.
Evet ama biraz gergin sadece…
Çifte yaşam sürüyor. Hem süper kahraman hem götün teki.
Sen de o götü temizlemekle uğraşıyordun ki artık uğraşmıyorsun.
O yüzden sana bunu aldım.
SÜPER KADIN
Hayır, buna layık değilim.
Sus, bal gibi de layıksın. Sen süper kadınsın.
Yirmi dört yaşındayım, işsizim. Annemle yaşıyorum.
Süper Kadın büyük şeyler için.
Mesela terfi haberi veya tahlil sonucu gibi.
Chris Cole-negatif çıktın ya?
Bunu her kadın söyleyemez.
Annenin odasında ne arıyoruz?
Hani annem kendini kitaba veremediği zamanlarda
-Vogue'a yazı yazıyor ya? -Evet.
Vogue pek para vermiyor.
Ama bayağı iyi elbise veriyorlar.
-Annem de hiçbirini giymez. -Ne?
Malcolm'ın ailesiyle görüşeceksen
sana Chanel gibi bir şeyler lazım.
Yani annenin bedenine göre olan kıyafetler
bana uyar mı?
Vücudum kutu gibi lan benim!
Deneyeceğim.
-Genie hâlâ burada mı? -Hayır, gitti.
-Anne… -Efendim?
Hayatımla ne yapacağım?
-Ne? -İstifa ettim.
Chris'i bıraktım.
Canım, bu işi bırakmayacaktın hani?
Benim suçum değil ki.
Sorun onda. Beni ciddiye almıyor.
Sen kendini ciddiye alıyor musun?
Şunu kesinlikle söyleyebilirim ki sen beni ciddiye almıyorsun.
Demek istediğim, bazen biraz maymun iştahlı oluyorsun.
-Yok artık. -Öylesin.
Hani senaristlik kursları…
Sen demiyor muydun…
İşletme kursları, belgeselcilik kursları.
Yapımcılık tam bana göre dedin.
-Yapımcılık mı? -"Başka…"
Alınma ama.
Yok, şu an kafayı yiyorum resmen.
Ne yapacağım ben?
Yardım istiyorum, beni çekiştiriyorsun.
-Çekiştirmek mi? Yapma. -Evet.
-Demek… -Evet!
Öyle bir "Hayatımla ne yapacağım?" diyorsun ki
sanki "Yemekte ne var der?" gibi.
-Cevabı ben veremem. -Haklıydın.
Onunla iki yılımı harcadım.
-Haklıydın. -Bırak şimdi onu Zara.
Senin iyiliğini istiyorum.
Tamam, o zaman benim için iyi olacak şeyi söyle.
Bilmek istiyorum.
Cevabı tek sen biliyorsun.
Ben duşa gireceğim.
Aferin oğullarıma.
Güzel mi?
Devamı geliyor.
Al işte, öldüm.
"Terörist cüceleri vurur…"
Berbat ya.
Merhaba?
Kimse yok mu?
Zara?
Ay…
Hay… Affedersiniz.
Sen Zara'nın patronusun.
Ön kapınız açık kalmış da…
Hep öylece içeri mi dalarsın?
Ünlüyüm, o yüzden evet.
Zara'yı arıyorum. Kendisi…
-Çalışan mısın? -Hayır.
Ben Zara'nın annesiyim.
Sen…
-Zara'nın annesi misin? -Evet.
Anaokulundayken mi doğum yaptın?
Zara dışarıda. İşi var.
-Ne zaman döner? -Saatler sürer.
Beklesem garip olur mu?
-Hayır, hiç de bile. -Sağ ol.
Kendine su koymak istersen mutfak şurada.
Üstümü değiştirip geleceğim hemen.
Pardon.
Tekila var mı?
Evet, buyur.
Kötü bir gün mü?
Evet.
Ofisimi temizliyordum da…
Otur lütfen.
Peki.
Aksanın mı var? Güney Afrikalı mısın?
Avustralyalıyım.
Margot Robbie'yi tanıyor musun?
Hayır, tanımıyorum.
Ben tanıyorum.
Zara istifa ettiğini söyledi.
Çok iyi.
Onu kovdum sanmıştım.
-Benim suçum sanmıştım. -Öyle mi?
Dönmesi için yalvarmaya gelmiştim.
-Şahane. -Evet.
-Çok sevindim. -Ben de.
-Dönmesini çok istiyorum. -Evet.
Tabii ki.
Sana da koymuştum.
-Şerefe. -Evet.
Zara'nın dönüşüne.
Biraz cips getireyim.
Tamam.
Chris'e ihtiyacımız yok.
Ondan baba olmaz zaten.
Parayı kendimiz toplarız.
İnsanlardan para mı dilenelim? Asla.
Ben hallederim.
Cadılar Bayramı'nda UNICEF kutularıyla bağış toplardım.
O kadar farklı olamaz.
Bilemiyorum Zar.
Her şey için sağ ol.
Sen üstüme gelmesen bitiremezdim zaten.
Bu benim ilk senaryom, ilk fırsatım. Anlarsın ya.
Stella, yapma bunu bana.
Nabız yokladım.
Nasıl? Kimseyi tanımıyorsun ki.
Şu zengin kadın "Sana yeni yapımcı lazım" dedi.
Gerçek bir yapımcı.
Kusura bakma.
Of ya…
Yanlış anlaşılma oldu.
Son zamanlarda üzerimde çok baskı var.
Bahane değil tabii.
Bir filme başlıyorum da senaryo berbat.
Niye uğraşıyorsun o zaman?
Çünkü devam filmi.
Başladığımdan beri oynuyorum bu karakteri.
İkarus'un Yükselişi izledin mi daha önce?
Yok, hiç izlemedim.
Bir tanesini bile izlemedin mi?
Hayır.
Pardon.
Yok, yani…
İkarus mitinden mi uyarlama?
O teröristleri öldürüyor mu?
Hayır.
Karakterinin kanatları güneşe yakın uçmaktan eriyor mu?
Hayır ama
yeraltı nükleer santraline yaklaşırsa yanıyor.
Nereden bildin?
İkarus'un olayı o.
Kitabı var.
Aslında içinde İkarus miti de vardır.
-Görmek ister misin? -Olur.
Tamam.
İyi misin?
Hemen şurada.
Tamam.
İkarus yan karakter aslında.
Daidalus'un oğluydu. Babası mühendisti.
İnşa ettiği labirentle
Kral Minos, Minotor'u tuzağa düşürmüştü.
Dr. Minotor ilk üç filmde baş düşmanımdı.
İşte.
Çok para isteyince öldürmüştük.
İşte. Biri sende kalabilir.
İki tane var.
-Cidden mi? -Evet.
Sağ ol.
Bu ödülleri nereden kazandın?
Yazarlıktan.
Yazarlık mı?
-Evet. -Yazar mısın?
Harbiden mi?
-Zara hiç bahsetmedi. -Öyle mi?
Hayır.
Burası…
Burası darmadağınık.
Evet.
Anlat bakalım şu senaryoyu.
Ne yapacaksın?
Bilmem.
Saçma sapan kararlarım oldu.
Boş ver, terapide değiliz ya.
Hoşuma gidiyor. Zara bana bir şey anlatmıyor.
Sence ne yapayım?
Film işinde sana tavsiye verecek konumda değilim.
Niye? Şu an odadaki en zeki kişi sensin.
Zara bu konuda ne düşünüyor?
Yeni yazar lazım diyor.
İyi fikir.
Zara zekidir. Zevkleri iyidir.
-Bu Zara'nın babası mı? -Evet.
Evet, vefat etti.
11 yıl oldu.
Başın sağ olsun.
Böyle söyleyince çok uzun zaman önceymiş gibi geliyor.
Evet ama sanki dün gibi, değil mi?
Evet.
Kardeşim de…
Başın sağ olsun.
Uzun zaman önceydi.
Bu da ne?
Olmaz, o ilk kitabımın kapağı.
İlk kitabımın kapağı.
-Ne… -Vay be!
Güzelmiş.
Çözelim şu işi.
Söyle bakalım, senaryodaki en büyük problem ne?
Başlı başına sorun.
Yok, yazar olamam.
Annem de yazar, babam da yazar. Bu onların işi.
Annem benim yaşımdayken 100 deneme yazmış,
bense oturmuş donut yiyorum.
Ay, yeter. Kes artık söylenmeyi.
Kendini annenle kıyaslamayı bırak.
Sana bir sorum var. Seni ne mutlu ediyor?
Bacak kaslarımı sahte sanmışlardı.
-İmplant sanmışlar. -Ne?
People dergisi.
-Dört sayfalık yazı yazmış. -Hayır.
Kaslarım hakkında.
Bana Bacak Kralı diyorlardı.
Komik değil aslında. Dava açmak zorunda kaldım.
Ama kaslarım gerçek.
Bak hareket ediyorlar.
Evet, hissediyorum.
Belli oluyor.
Öyle.
Ameliyat olmuştum gerçi.
-Öyle mi? -Evet.
Nereden?
Buradan.
Sette düştüm.
Evet, gördüm.
Kırık cam battı.
Evet.
Elimi kırmıştım.
-Öyle mi? -Sekiz yaşımda.
Futbol oynarken.
-Futbol mu oynuyordun? -Evet.
Hadi be.
Seninle anlaşmak çok rahat.
Çok iyi.
Çok güzel kokuyorsun.
Ne sürdün?
Güneş kremi.
-Shiseido SPF 35 mi? -Evet.
Olmaz.
Çok pardon.
Yok, ondan değil. Sorun yok. Sadece…
Fark ettim de öpüşmeyeli…
…çok olmuş.
Yardımcı olabilir miyim?
Sabit durabilirsin.
Elbisen değerli mi?
Yüzde elli indirimli aldım.
Çok ucuza gelmişti.
Şatuş mu bu?
Evet, sorun değil.
Hayatım boyunca seni bekledim.
-Film repliği mi bu? -Evet.
Ama ciddiyim.
Çok seksi.
Sütyenimi çıkar.
Anne.
Zara!
-Ha siktir. -Zara?
-Of… -Zara, iyi misin?
Acili arayayım mı?
-Zara. -Hayatım.
Zara, beni duyuyorsan
Gençlerin Seçimi Ödülü aldığım filmi söyle.
Bence bir şeyi yok.
Seks gibi kokuyorsunuz.
Doğrulabilir misin?
-Tamam. -Doğrul hadi.
Güzel.
-Başın dönüyor mu? -İyiyim.
Dr. Randy'yi aramamız lazım.
Bana çok yaklaştı!
Uzaklaştır şunu.
Bakamıyorum.
-Üstüne bir şeyler giy. -Git.
Tişörtümü yırttın.
-Yuh. -Ben de giyineyim.
Evinden bu kadar uzakta ne işin vardı? Yürüyüşe mi çıktın?
Geleceğini tartışıyorduk.
-Siz mi? -Evet.
Annem soyunmadan önce mi sonra mı?
-Önce. -Zara, altı üstü seviştik.
Ne diyorsun? Bana mı söylüyorsun?
Altı üstü seviştik.
Selam Chris Cole.
Selam.
Annem hakkında sakın öyle konuşma!
Tişört senin mi?
Giysisi yoktu.
Şatuş tişörtümü yırttı.
Her geçen dakika kötüye gidiyor.
Bir anda oluverdi.
-Baksana ona. -Asıl ona bak.
Senden 20 yaş genç değil mi?
On altı.
-Pardon. -Zara, farkındayım…
Kolay değil, incindin.
Ama olanlar…
Hatırlıyor musun, kaşını deldirdiğinde
yapma diye yalvarsam da deldirmiştin?
Çok kötüydü, kavga etmiştik. "Niye deldirdin?" demiştim.
Sen de dedin ki
"Adam deldiği esnada mantıklı gelmişti."
Şimdi ben deldirdim.
Sen de bunu
anca adam seni delerken mi anladın?
Kötü bir benzetme oldu.
-Bana biraz… -İnanamıyorum.
Favori hastam nasılmış?
Biraz sarsıldı Dr. Randy.
Bir aktör tarafından değil ama.
Ağrın var mı?
Kelimeler kifayetsiz kalır.
Pardon.
Bekleme odasını hayranlar sardı da.
Ne?
Chris Cole ofisime gelmiş.
-Nasılsın? -Hadi be.
-Beraber misiniz? -Sayılır.
-Evet. -Hayır.
Söylemeden edemeyeceğim.
Kardeş Belası'ndaki oyunculuğunuz olağanüstüydü.
-Sağ olasın. -Sesiniz ne güzelmiş.
-Çocukken de öyleydi. -Tamam.
Şu heykele tırmanma sahnesi nasıl çekildi hep merak etmişimdir.
Hiçbiri gerçek değildi.
-Vay be. -Halat vardı da…
-Çılgınlık. -Aynen öyle.
Hayran kız, tıbbi yardım alabilir miyim?
Doktor.
Gözlerinle ışığı takip et.
Şu halatla ilgili önemli bir şey soracağım.
-Brooke. -Efendim?
Müsaade eder misin?
Hoşça kal Chris.
Hoşça kal. Görüşürüz.
Of, Titanik'te değiliz ya. Çık arabadan!
Çık arabadan.
Ne istiyorsun?
Seni yardımcı yapımcı yapsam?
Dalga mı geçiyorsun?
Tekrar benimle çalışır mısın?
Chris, canımı çok sıkıyorsun.
Ne yaptım ki? Bir şey yapmadım.
Sırf annem ünlünün tekiyle yattı diye başarı elde etmek istemiyorum.
Ünlünün tekiyle yatmadı. Hakaret sayarım.
Ben film yıldızıyım. O bir yıldızla yattı.
Hiç enerjim yok.
Buraya annenle sevişmek için gelmedim.
Tamam mı?
Sizin eve gelip iş teklifimi sunacaktım.
Altı üstü bir unvan.
Gerçek bir iş bile değil. Boktan bir iş.
Ama bence hazırsın.
Geri dönmene vesile olacak şey buysa
varsın olsun.
Öf…
Sikerler!
Annemle yaşadığın şu şey,
şu iğrenç kaçamak geçmişte kaldı.
Geçmişte kalmalı.
Bir daha olmaz. Asla olmaz.
Tamam, anladık. Bir daha olmaz.
İyi be.
Yarın görüşürüz.
Zara, konuşabilir miyiz?
Şimdi olmaz.
Biraz abarttım.
Mazur görür müsün?
Sabah görüşecek miyiz?
Erken çıkarım.
İşe geri döndüm.
Yardımcı yapımcı oldum.
İyi bir şey, değil mi?
SAHNE 8
Ben uçabileyim diye babam canını verdi.
Özgürlüğüm için öldü.
İntikamını alana kadar durmayacağım.
Güneş batana kadar her birini öldüreceğim.
Kaderimde yazan buysa.
Eyvah!
Kes!
-Hayır… Silah yok. -Silah yok.
-Ateş etmek yok. -Yok.
Bu sefer ne oldu?
-Baksana. -Ne?
Fransızca konuşmak zorunda mı?
Bir kelime, "Kestik".
Çok iyiydim.
İyiydin, sadece ateş etmeni istemiyorlar.
Niye? Motivasyon veriyor.
Bu sahne fragmanda olacakmış. Ateş etmeni istemiyorlar.
Niye ki? Filmin intikam kısmı bu.
Çünkü ülkece silahlarla sorunumuz var.
Söyle ona beni bölmesin…
Bir şey söylemiyorum. Daha ilk günün.
Kendin konuşabilmelisin.
Hayatta olmaz.
Bana şişko dedi.
Aç mısın diye sordu.
Söyleme şeklini duyman lazımdı.
Şöyle yaptı…
"Yemek vakti. Aç mısın?"
Kes şunu!
Senaryoyu düzeltmek için yazar arıyoruz dedin mi?
Sorunlu sahneler geliyor, vakit yok.
Söyledim. Yazar da buldum.
Stella Poms. Usta bir yazar, o halleder.
Senaryoyu karavanına bıraktım. Yarına kadar oku.
Başlıyoruz.
-Tamam. -Tamam.
Hadi.
Tamam.
Yandım be.
Çok sıcak!
Terlerken uçamam.
Senaryoyu okumayı unutma.
Bu gece okurum.
Yönetmeni tam anlayamadığımı söyle.
Çevirmen falan lazım.
-Tamam. -Çamaşırlarımı da al.
Hayat sana güzel.
CHRIS AKŞAM YEMEĞİNE ÇIKALIM MI?
BROOKE BİLMİYORUM…
CHRIS KONUŞMAK İÇİN.
BROOKE YOK, SAĞ OL. BELKİ BAŞKA ZAMAN.
CHRIS REZERVASYON YAPIYORUM.
BAKARSIN FİKRİN DEĞİŞİR.
Ceketinizi alayım.
Teşekkürler.
Gelmesem ne yapacaktın?
Garsonlarla yerdim.
Burada çalıştım.
Merhaba.
Bu kadar uğraş sırf konuşmak için mi?
Bu elbise sırf konuşmak için mi?
Yıllardır dolabımda duruyor.
Abartı mı olmuş?
Çok…
…güzelsin.
Güzel.
Victoria's Secret'taki çatışmayı atıyorum.
Cinsiyetçi geldi.
Hangi yıldayız?
Neyle değiştireceksin peki?
İçini döktüğü bir telefon konuşmasıyla.
İşe yaramaz. Yine de torbacıyı öldürmesi gerek.
Ruhum çürüdü ya.
Üniversiteden arkadaşım
Hollywood'un Asıl Kuryeleri diye bir reality show sattı.
Yok artık. Nefretle de olsa izlerdim.
Aynen.
Sonra İngiltere'den Los Angeles'a taşındım
çünkü Joan Didion olmak istiyordum.
Sonra eşim Charlie ile tanıştım. O da yazardı.
-Nasıl biriydi? -Charlie mi?
Şahane bir adamdı.
Komik ve zekiydi.
Herkesle arkadaş olabilirdi.
Çok iyi bir yazardı.
Muhtemelen elinden gelen her şeyi
dünyaya gösteremedi ama…
Ben yeterince konuştum.
Kendimden bahsettiğim yeter.
Tamam, sana gelelim.
Oyunculuk hep aklında var mıydı?
Hayır, öyle gelişti işte.
Küçükken çok ıssız bir yerde oturuyorduk.
Annem ben küçükken öldü.
Yıllarca sadece babam, abim ve ben vardık.
Ama sonra abim de öldü.
Bilmediğimiz bir kalp rahatsızlığı varmış.
Ondan sonra hiç ev gibi gelmedi.
Sonunda Los Angeles'e taşındım.
Ve…
Ne?
Hiç, ben…
Sende ne var böyle? Ne oluyor…
Niye kafam allak bullak oldu?
Seni etkilemeye çalıştığım için sanırım.
Etkilenmiyorsun.
Fark eder mi?
Eder. Her zaman.
Seninle değişti.
Seni rahatlatır mı bilmem,
gelmeden önce bayağı gergindim.
Cidden mi?
Yaklaşık 20 elbise denedim.
Peki seni buraya gelmeye iten ne oldu?
Olanlar hakkında konuşmamız gerek diye düşündüm.
Çünkü Zara'nın bundan haberi bile yok. Söylemem lazım.
Tamam.
Sanırım olanlar…
…bir daha yaşanmaz.
Bence yaşanmamalı.
Kötü oldu.
Neyse…
Arkadaş kalalım mı?
Evet, çok isterim.
Ben de.
Hiç gerçek dostum yok.
-Öyle mi? -Yok.
Buraya 19 yaşında geldim.
-Kimsem yoktu. -Evet.
Sonra ünlü oldum, herkes tanır oldu.
Ama aslında tanımıyorlar.
Kendin gibi olabiliyor musun?
Evet.
Yani…
Bilmiyorum.
Açıkçası daha önce kimse bu yanımla ilgilenmedi.
Tanıdılar mı ki?
Güzel nokta.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Güzel duruyor. Teşekkürler.
Afiyet olsun.
Yemekten sonra yürüyelim mi?
-Los Angeles'ta nerede yürüyorsun? -New York'ta.
THE MORE THE MERRIER ŞİMDİ SAHNEDE
Çok iyi.
-Hazır mısın? -Evet.
Ne?
Aynı karakteri oynayıp durmaktan sıkıldığın oluyor mu?
Evet.
Bazen sıkılıyorum.
Ama tabii ona çok teşekkür borçluyum
çünkü açıkçası
herkesin beni tek önemseme sebebi o.
Herkesin değil.
Benim değil.
Evet, senin değil.
Sende durum ne?
Bende durum ne?
Muhteşem Harwood şu ara ne yazıyor?
Muhteşem miyim bilmiyorsun.
Yazdığım hiçbir şeyi okumadın.
"Âdeta bir ada gibiydi.
Tüm gemileri denize uğurlamıştı."
Tamam, etkilendim.
Gerçekten muazzam.
Sağ ol.
O adam kim bilmiyorum ama ona acıyorum.
Kimin hakkında?
Hepimiz hakkında aslında.
Bence öyle. Herhangi birimiz olabilir.
-Öyle mi dersin? -Evet.
Hepimiz adayız, hepimiz gemiyiz.
Hayat ikisi arasında bir dans gibi âdeta.
-Tamam, bazı kurallar var. -Çok iyi geldi.
-Beni dinle. -Söyle.
Kalbimi kırmayacaksın.
Lütfen.
Ve sakın bana yalan söyleme.
Buna olduğundan fazla anlam yükleme.
CHRIS SANKİ DOKUZ KERE BULUŞTUK.
HEPSİ DE HARİKAYDI. İYİ GECELER BROOKE C.
Bu elbise ne ayak?
Beğenmedin mi?
Beğendim de ne alaka?
Ne yapıyordun?
Seninle konuşmam gereken bir konu var.
Peki.
Konu Chris.
Peki.
Seni kızdırmak istemedim ama akşam yemeğine çıktık.
Chris'le birlikte ve…
Söylemek istedim ama açıkçası
cesaret edemedim.
Tamam. Söyle, korkma.
Yemeğe çıktık çünkü konuşmamız gerekiyordu ve o çok hoş biri.
Bence göründüğünden daha derin biri.
Düşündüğünden daha derin.
Hayır değil.
Sadece yemek mi yediniz?
Evet.
Berbat hissediyorum.
Ne yapacağımı bilemedim, yüzüne karşı yalan söyledim.
Resmen kızımdan gizli iş çeviriyorum.
Şahane ya.
Dahası olmadığı ne malum?
Sadece yemek yedikleri ne malum?
Yemek yemişlerdir yani…
-Dur. -…sevişmemişlerdir.
Duymak istemiyorum.
Seninle kızının dertlerini dinlemekten
kendi hayatıma zaman ayıramaz oldum.
Yanında biri mi var?
Tabii ki var.
Kendisine sordun mu?
Nasıl sorayım?
"Anne, patronumla mercimeği fırına mı veriyorsun?"
İşler tersine döndü.
Asıl mesele şu.
Kızına söyleyecek kadar seviyor musun o adamı?
Annem Öğleden Sonra Aşk filmi misali kötü patronumla
akşam yemeği yiyor.
Çok şirin bir gönderme oldu.
Tatlılar sanki.
Yakışıyorlar bence.
İkincisi, seviştiler mi bilmiyorsun.
Vogue elbisesini giyiyordu.
Tamam, sevişmişler.
Diğer kızların canını yaktığı gibi onu da üzecek.
Sonra onu geberteceğim.
Adam film yıldızı. Gerçek değil.
Brooke, biraz hayatını yaşa.
Büyük aşklarda mantık aranmaz zaten.
Hadi.
Beynim yandı!
-Biraz konuşabilir miyiz? -Olur.
Pardon, ses geliyordu.
Tamam.
Chris ne yapacağını tam anlamadı galiba.
Tercüman gelene kadar çeviriyi ben yaparım.
Fransızcam süperdir.
Los Angeles'ta konuştuğum sürece tabii.
Olur. Ben de Fransızca konuşsam iyi olur zaten.
Oui, oui.
Bir şey daha.
Chris yönetmenlerin ona sert davranmasına bayılır.
-Peki. -Çevirirken
birazcık daha sert sözcükler kullanabilirim.
-Tamam. Süper. -Très bien.
Tamam.
Kayıt.
Ariadne.
Dondum.
Ses ver asker!
-Dondum. -Hey!
-Donuyorum. -Dayan!
Gözlerini aç. Bana bak. Benimle kal!
Dayanman gerek!
Uçma vakti.
Tamam. Kestik.
Kestik. Tamam.
-Tamam. -Bak.
Şimdi ne oldu?
Tamam.
Güzel ama duygu lazım.
Çevir.
Vasatsın. Daha iyisini bekliyor.
Gerçek hislerini ön plana çıkar.
Oyunculuğun bok gibi.
Sana inanmıyor.
Nasıl göründüğünü takma.
Duyguların taşınca çirkin gözükmen normal.
Askere öyle bir bak ki
geçmişte ihanet ettiğin kadınlar gelsin aklına.
İçten içe ne kadar çirkin bir insan olduğunu göster.
Ne kadar pişman olduğunu.
Kadınlara nasıl bok gibi davrandığını, onları nasıl kullandığını göster.
Peki.
Askerler…
Kadını asker gibi düşün.
-Oldu mu? -Kadını asker gibi.
-Evet. -Öyle mi dedi?
Evet.
Tabii canım.
-Tamam mı? -Tamam mı?
Bana mı diyor? Uyar.
Muhteşem.
Muhteşem olacak.
Öyle dedi.
Önemli bir nokta bence.
Çok önemli bir nokta.
-Onu sevdim. -Ben de.
#Bende.
Onun anlamı o değil.
-Ne kadar oldu? -4.04.
Tamam.
-Direkt etkinliğe mi geçeceksin? -Önce eve geçerim.
Misafirimi yazdın mı?
-İsmi ne? -İsme gerek yok. Benimle.
Senaristi yönetmenle hallettik.
Stella mı?
Bu iş ona göre değil.
İyi birini buldum.
Onun senaryosunu sevmiş miydin?
Evet.
Harika bir senarist.
Ama senaryoda babaya fazla yer vermiş.
Hikâye onun değil.
Tamam. Ne kadar oldu?
4:52.
Eyvah.
Çıksana.
Olmaz.
Buz banyosu bana koymaz.
İstesem bütün gün dururum. Yastık getir.
Burada uyurum ben be.
Mesele farklı.
Farklı işte.
Çok kavga ediyoruz…
Tipik Malcolm işte. Çok iyisiniz.
-Selam. -Selam tatlım.
Selam.
Karşılaşmayı beklemiyordum. Çıkmak üzereyim.
Belli ki pilatese yazılmışsın.
Elbise için çok teşekkür ederim.
Malcolm'ın ailesiyle görüşme nasıldı?
Sanırım ailesi elbisemi benden daha çok beğendi.
Seni de sevmişlerdir.
Neyse, gitmem lazım. Size iyi eğlenceler. Görüşürüz.
-Görüşürüz. -Peki.
-Hızlıydı. -Aynen.
Bana söylemeden senarist bulduğuna inanamıyorum.
Malcolm hâlâ mesajıma dönmedi. İlginç.
İlginç, değil mi?
İşi vardır.
Yardımcı yapımcılık olayı da tam bir saçmalık.
Uydurma bir unvan.
Hiçbir yetkim yok.
Hâlâ getir götürünü yapıyorum.
Var ya, şimdi anladım.
Ayağım masada yanlışlıkla annesine çarptı.
Bıktım artık ya.
Herkes beni bir yere savuruyor.
Sonuçta bu işte senin de adın geçmeyecek mi?
Müthiş bir başlangıç.
Sevin biraz.
Daha şarabın var mı? Ben de sevineyim.
Barda var. Bana da koyar mısın?
-Tabii. -Hemen dönerim.
İKARUS'UN YÜKSELİŞİ 4 BROOKE HARWOOD
-Genie! -Ha?
Tıraşını ol. Çıkıyoruz.
İKLİM GALASI
Hadi bakalım.
Selam.
Pardon.
Zara Ford.
Chris Cole'un asistanıyım.
Teknik olarak bu gece katılmıyorum
ama Chris arayıp
-diyetisyenini istedi. -Selam.
Karar vermekte zorlanıyormuş…
-Seçenek çok. -Bunun için varım.
Kusura bakmayın, listede adınız yok.
Az önce dediğim gibi asistanı oluyorum.
-Az önce aradı. -Doğru.
Az önce dediğim gibi listede adınız yok.
Ay ne kadar önemlisin sen, öyle mi?
Çok önemli biri.
Hiç anlamamıştım valla.
Baksana canım.
Anlıyorum. Kim üzdü seni?
Annen mi baban mı?
Selam Jesse! Kendisi Chris'in reklamcısı olur.
Chris'in reklamcısıdır. Bizi içeri aldırsana.
Chris diyetisyenini istedi de.
-Evet. -Larissa nerede?
O hamile.
Hamile.
Tabii ki hamileyken de çalışabilir.
Kadınlar hamileyken her şeyi yapabilir.
-Bugün öğrendi de. -Evet.
-Şimdi de doğuma girdi. -Evet.
Aramanı tavsiye etmem. Keyfi yerinde değil.
Yerine bu geldi.
-Selam. -Siz kimsiniz?
Adım Clarissa Mia Thermopolis. Hizmetinizdeyim.
Her türlü atıştırmalık konusunda rehberlik ederim.
Neyse. Sonra açıklarsın.
-Beraberiz. Gelin. -Sağ ol Jesse.
Kadınlar adına tam bir fiyaskoydu.
Yiyişmek için biri girsin diye mi bekliyorsunuz?
Peki.
İnsanları içeri alıyoruz.
Bir saniye. Pardon.
İKLİM GALASI
Yalan söyledin.
Her şeyi anlatacaktım.
-Öyle mi? -Gece.
Ne yalan sıkacaktın?
Bu konuda mı yoksa senaryoyu yazman mı?
-Çok iyi fikirleri var. -Hayır.
Özür dilerim, söylemem gerekirdi. Yanlıştı.
Seni daha akıllı sanırdım anne.
Bu aşırı ilgiye kanmazsın sandım.
Hislerimi hiç umursamıyorsun.
Affedersin Chris. Fotoğraf çekecekler.
-Tamam. -Peki.
-Kusura bakma. -Bol şans.
-Onun bir suçu… -Konuşma.
-İyi be. -Sesini yükseltme.
Hayatım boyunca duygularını önemsedim.
Evet.
Senin için bir yüküm yani.
-Pardon. -Yük mü?
-Öyle demedim ki. -Öyle hissettirdin ama.
Yapma Zara.
Niçin böyle yapıyorsun? Seks için mi?
-Niçin? -Seks mi?
Tamam.
Kenara gel bakayım.
Tatlım, ondan daha fazlası var.
Daha fazlası filan yok.
-Üzgünüm ama yok. -Var.
Çıktığı her kadın öyle sanıyor anne.
-Bu farklı. -Ciddiyim. Dinle.
Kadınları kullandığını anlamak için dâhi olmaya gerek yok.
-Niye inatlaşıyorsun? -Bence haksızsın.
Bir daha hissetmeyeceğimi sandığım şeyleri hissetmeye başladım.
Babandan beri böyle hissetmemiştim.
Ne?
-Tamam. -Deme öyle!
Neyin var?
İnanamıyorum sana!
Babamla karşılaştırayım deme!
Babamdan bahsediyoruz! Kes şunu!
Beni hiç önemsiyor musun sen?
Tabii ki seni önemsiyorum.
İllaki seçim yapmak zorunda değilim bence.
İkisi birden olmaz.
-Niye? -Çünkü ben sen değilim anne.
Ben Pulitzer ödüllü,
ulusal kitap ödülü alan bir yazar değilim.
Ne alaka şimdi?
Çünkü anlamıyorsun anne.
Senin kızın olmak ne anlama geliyor asla anlamayacaksın.
Asla senin seviyene gelemeyeceğim. Asla.
Benim seçtiğim senaristi bırakıp seni seçti.
Bunu elimden aldın.
Elinden hiçbir şey almadım.
-Aldın ama. -Özür dilerim. Bilsem yapmazdım.
Bu ilişkiyi bitirmezsen mecburen evden çıkacağım anne.
Belki de eve taşınman hataydı zaten.
Tamam. Zara.
-Nasılsınız? -Selam Malcolm.
Alayım.
Sağ ol.
Alo.
Selam.
İyi misin?
Sayılmaz, hayır.
Zara nasıl?
Genie'de kalıyor.
Yanlış bir şey yapmadık.
Biraz yalan söyledik o kadar…
Biraz mı?
Ne zaman görüşürüz?
Big Bear'e gidip erkenden kayınvalideme
Noel için yardım edeceğim.
O yüzden bilmiyorum. Tatilden sonra olabilir.
Yılbaşı ne olacak?
Chris.
Zara haklı olabilir, zorlayamam ki…
Kızıma bakmam lazım yani…
Sorun değil.
Tamam. Sağ ol.
Sadece…
Dinlen biraz. Takma kafana.
Yılbaşından sonra görüşürüz.
Tabii ki.
Şimdiden mutlu Noeller.
Sana da.
Seni seviyorum.
Görüşürüz.
Efendim?
Gelip seni görsem?
Şimdi mi?
Garip geliyor.
İkisi de bana ihanet etmiş gibi geliyor.
Sorun ben miyim?
Hayır, sen değilsin.
Sorun annen ve patronun.
Garip zaten.
Chris'in huyunu suyunu biliyorsun.
-Evet. -Aynen öyle.
-Ama öte yandan… -Sağ ol.
Bu olayların seninle ilgisi olmayabilir.
Neyse, sorun değil.
Çok garip bir durumdayız.
O yüzden tatilden sonra gelip
sizde kalsam süper olur.
Tatilde ne yapacaksınız?
Şikago'ya mı gidiyorsunuz? Malcolm'ın ailesine mi?
Henüz karar vermedik.
Belki tek ziyaret ederim.
Chris'le nasıl ayrıldınız?
Zara kendini rahat hissedemez dedim.
Chris'in gelmesini istiyorsan çağır. Zara zamanla atlatır.
Gelmesini çok isterim de…
Doğru olmaz. Zara çok kızgın.
Zara'yı biliyorum. Bırak konuşayım. Ben hallederim.
Torunumu ikna edip çekici bir esmeri
Noel için çağıramayacaksam ne için varım?
Onu Google'dan aratmana izin vermiyorum.
Kendime engel olamıyorum ki.
-Bu işin sonu iyi değil. -Çok…
Gerçek hayatta daha da yakışıklıdır.
-Kes şunu. -Değil mi? Kanlı canlı.
-Onu benden çok istiyorsun. -Evet.
Ara şunu hadi.
-Terbiyeli ol ama. -Tamam.
Çok sıkıcısın.
-Hoş geldin canım. İyi ki geldin. -Babaanne!
Babamla kıyasladı.
Çok yakışıklıydı.
Annen geldiğinde durmadan ağladı.
Hayatını düzene soksun diye ne kadar uğraşıyorum, haberin var mı?
Baban öldüğünde ne kadar da zorlandı.
13 yaşında bir ergen çok ilgi bekler.
Kimseyle çıkmaması benim suçum değil.
Değil de şimdi biriyle görüşüyor, sense engel oluyorsun…
Mesele biriyle görüşüyor olması değil, görüştüğü kişi.
Kendinden başkasını düşünmez, çok bencil ve…
Tam bir diva ya.
Öyledir. Sen de öylesin.
Niye birdenbire birine ihtiyaç duydu anlamıyorum.
İhtiyaç duymuyor.
Her şeyi bilmene gerek yok.
Bilmem, bence gerekiyor.
Ya Chris onu mutlu ederse?
Kendi hayatı.
İncinmesini istemiyorum. Sonuçta annem.
Annen mi? Hepsi bu kadar mı?
Başka ne olsun?
Çocuk gözüyle bakarsan sadece anne tabii.
Ama yetişkin gözüyle bakarsan onun da kendi hayatı var.
Buraya mı geldi?
Ben çağır dedim, beni suçla.
Babaanne.
Hislerini anlıyorum ama beni dinle.
Seni seviyorum.
Olan bitenleri anlamaya çalışıyorum.
Ben de annen incinsin istemem.
İnsan sarrafı gibiyimdir.
Burası benim evim ve Noel'deyiz.
Bu asık suratlı hâlin hepimizi üzer.
Düzgünce halledelim, olgun ol.
Olamıyorsan da öyleymiş gibi davran.
Tamam.
Seni seviyorum.
Niyeyse gruptan ayrı düştüm.
Galiba çişimi yapmaya gidince öyle oldu.
Ortam kapkaranlıktı.
Kurtulmanın tek yolu dümdüz gitmekti.
-Çölün ortası. -Su olmadan mı?
Tek damla yok.
-Ciddi… -Doğru.
İnanılmaz.
Al sana orta yaş krizi tatilim…
Böylesini hiç duymamıştım.
Güzel hikâye, değil mi?
-Muhteşem. -Burada olduğum için şanslıyım.
Ben de filmlerde neler neler yaptım.
Başıma gelmeyen kalmadı.
-İnanın. -Doğrudur.
-Zara anlatır. -Denizin Altında.
-Of… -Ne oldu?
Hiç başlama.
-Chris. -Hadi.
Denizin Altında ne?
Görünmez zombiler beynini yosuna çeviriyor.
-Beynini yosuna mı çeviriyor? -Yosun.
Sevmediğini bilmiyordum.
-Yosunu mu? -Aman.
Of ya…
Dürüst olmak gerekirse demek istediğim
filmlerde neler neler yaptım ama gerçekte çok az şey yaşadım.
-Evet. -Şerefe.
-Tam bir efsanesin. -Sen de öyle.
Kesinlikle öyle. Leila'ya.
Şerefe.
Çok teşekkür ederim. Sizinle olmak harika.
-İyi ki geldin. -Sağ ol.
Uzun zamandır Noel'de gidecek doğru dürüst bir yerim yoktu.
George Clooney ile göle gidecektin?
-Zara. -Ben…
Cidden mi?
Demek istediğim sıradan bir yer değil, bir yuva.
Sağ ol.
Siz olmasanız çok ama çok üzgün bir adam olurdum.
Çok üzgün, ünlü bir adam.
Of ya…
Hayatım bu işte.
-Uyarmıştın. -Her gün böyle.
Papatyalı olan.
-Sorrento'dan mı? -Ma certo.
-Şerefe. -Şerefe.
Tamam.
Ne düşünüyorsun?
Canım, adam şahane.
-Değil mi? -Evet.
Kim bilir çıplak hâli nasıldır.
Yapma!
Kalpten giderim.
Asıl o kalpten gider.
O zaman gözüm arkada kalmaz.
İş ciddiye biniyor gibi hissediyorum.
İş ciddiye biniyor mu?
Evet, bir nevi… Ya da…
Bilmiyorum.
Ama Charlie'yle yaşadıklarımı yaşamak istemiyorum.
Charlie çok genç öldü. Korkunçtu.
Onu demek istemiyorum, sadece…
Sana hiç anlatmadım ama sorun yaşıyorduk.
Teşhis konmadan önce.
Büyük sorunlar. Söyledi mi?
Hayır.
Benimle evli kalmak istemiyordu. Boşanmak istiyordu.
Charlie…
Çok üzüldüm.
Charlie için zor bir dönemdi.
Hastalanmadan önce öyleydi.
Üç yıl o kitabı yazmakla uğraştı.
Kimse umursamadı.
-Sonra benim kitabım çıktı… -Evet.
Benimle gurur duyuyordu.
Ama benim için çok zordu.
Evet.
Sonra çöküşünü izledim.
Onu kurtarmaya çalıştım ama başaramadım.
Daha da kötü oldu.
Kendini daha iyi hissetsin diye geri planda kalmaya çalışırdım.
Sonra da tanı kondu.
Sonra hiç bu konuyu konuşmadık.
Öylece halının altına süpürdük.
Yanında kaldım, elini tuttum ve onu sevdim.
Biliyorum.
Sonra da öldü.
Bunca zaman bunu içinde mi tuttun?
Niye bana söylemedin ki?
Çünkü…
Seni kızım gibi gördüğümü bilmiyor musun?
Haberin yok mu?
Mutlu olmanı istiyorum.
Biliyorum.
Bu adam seni mutlu ediyor mu?
Evet, yanında çok mutlu hissediyorum.
Hiç mantıklı gelmiyor
ama harika hissediyorum.
-Mantıklı geliyor mu? -Evet.
Yarın ayrılsak bile sorun olmaz ama…
Ona bağlanmak istemiyorum.
Çünkü bağlanırsam bittiğinde çok üzülürüm.
Bittiğinde çok üzülürüm.
Canım, sonunu boş ver sen.
Yanında olmayı seviyorsun.
Bu işin başlangıcı ve sonu bu.
Yarın her türlü yaşanacak.
Tamam.
Bence oylama yapalım.
Ben evet diyorum.
-Ben de. -Şahane.
Şerefe.
Şuna bak.
-Muhteşem. Bayıldım. -Evet.
Çok sağ ol.
Ne demek. Mutlu Noeller.
Bakalım neymiş.
Şuna bak.
"Zara Ford - Yardımcı Yapımcı."
-Aynen, müthiş. -Evet.
-Mutlu Noeller. -İyiydi.
Bu da senin için.
Sağ ol.
BROOKE HARWOOD ANTOLOJİSİ
Ne?
İçinde The New Yorker ve Vogue'daki yazıların var.
Bütün kısa hikâyelerin tek bir yerde.
Ne kadar uğraşmışsın.
-Beğendin mi? -Sağ ol. Bayıldım.
-Güzel. -Sağ ol.
-Mutlu Noeller. Rica ederim. -Sağ ol.
Sırada ne var?
Onu ben alırım.
-Tutuyor musun? Ağırdır. -Evet.
Sıkıntı yok.
Sağ ol.
Bir kere daha sarılalım.
Her şey için sağ ol.
Çok tatlıydı. Sağ ol.
-Cansın. -Çok sağ ol.
Geçirdiğim en güzel Noel'di.
Olmasa anlardın zaten.
Evde görüşürüz o zaman.
Tamam.
Zara.
Zara, ne oldu?
Bir şey yok. İyiyim. Evde görüşürüz.
Evet.
Tamam. İyi yolculuklar.
Size de.
-Evet. -Aynen.
Olur mu? Birini tanıyorum.
Aynen, eğlenceli olur.
Aynen öyle.
Gidelim. Dans iyi olur.
Selam bebeğim.
Yemek söyleyeceğiz. Tayland yemeği sever misin?
Çok acıktım.
Bence burada kalmamalısın Chris.
Zara, yapma.
Sorun ne?
Az kalsın sana kanacaktım.
Bütün bu tatil.
Neredeyse paçayı kurtarıyordun.
-Peki. -Neden bahsediyorsun?
Annemle gönül eğlendirmek istedin.
Maksat tatili geçirecek biri olsun.
Pişman olacağın şeyler söyleme.
Onu tanıdığını sanıyorsun ama tanımıyorsun.
Biliyor musun adam bana sırf dirsekleri için Japonya'dan
500 dolarlık losyon aldırdı?
-Peki. -Egzamam var.
Yetmezmiş gibi köpeklerinin doğum günü için ve altı ayda bir
sepet hazırlatıyor.
Ama parasını ben ödüyorum yoksa şaşırmazlarmış.
Evet, bütün olay şaşırmak zaten.
-Ben… -Ne oluyor…
-İstesem… -Ne?
Havayı temizlemezsem beni kovacağını söyledi.
Bir kere. Sadece bir kere oldu.
Ne zaman bir hata yapsam
özür mektubu yazmamı istiyor.
Hata yapmasam bile bazen içten içe istiyor.
Doğru mu bu?
Kendimi kaptırdım ya.
Asıl konu bu bile değil.
En çok üzüldüğüm şey de
ne zaman bir kadından ayrılsa
ama her seferinde
onlara aynı elmas küpelerden alıyor
ve sana almış bile.
Ne diyorsun? Bu doğru değil.
Yapma.
Öf ya…
Bekle bir saniye.
Zara, o başka… Bak, hediyeydi o. Tamam mı?
Kitap aklıma gelmeden önce
panik yaptım…
-Ne alacağımı bilemedim. -Keser misin?
Kes artık Chris.
Seni New York Sokağı'na götürdü mü?
Git lütfen.
-Brooke… -Gitmeni istiyor Chris.
Gitmeni istiyorum.
Tamam.
Çok küçük düşürücüydü.
New York Sokağı'nı nereden anladın?
Çünkü sete girebilmesi için
güvenlikten izni genelde ben alıyorum.
Bilmiyorum…
İşler sarpa sardı, durumu iyi idare edemedim
ama gerçekte kim olduğunu bilmeni istedim.
Sen kim olduğunu biliyor musun?
Evet, onu çok iyi tanıyorum.
Ama nasıl oluyorsa iki yıl onun için çalışıp
onu önemsememe rağmen
o beni hiç tanımıyor.
Sanırım ben de tanımıyorum.
Keşke böyle yapmasaydın.
Bu…
Nereden başlasam bilmiyorum.
Yani…
Chris'in çantasında anneme alınmış küpe vardı.
Bunun anlamını biliyorsun…
Zara, keser misin artık?
Biraz dur.
Malcolm nerede?
Yoksa senin yatağında uyuyayım mı?
Malcolm'la ayrıldık.
On gün oldu.
Ne?
Ne? Ben de sizinle kalıyordum.
Beraberdiniz ya.
Hayır, değildik!
Tamam mı? Sana söylemedim.
-Neden peki? -Bilmiyorum.
Benim için endişelenecek durumda değildin.
Ya da beni önemseyecek. Sadece…
Seni önemsemiyor muyum?
Şu sıralar mesele hep sensin Zar.
Sadece şu sıralar da değil.
Biliyorum, kızgınsın. Bunu ima etmedin
ama çok kabasın.
Hayır, onu ima ettim.
Tamam mı? Çünkü sana tartışıyoruz dedim
ve bir kere iyi miyim diye sormadın.
Gerçekten de o kadar kötü bir arkadaş olduğumu,
yaşadıklarını umursamadığımı mı sandın?
Kendini duyuyor musun?
Bu konuyu bile kendine çekiyorsun.
Anlatırken bile.
Sana nasıl hissettirdiğimi söylüyorsun.
Yoruldum artık.
Seni seviyorum ama artık yoruldum.
Olmuyor.
Böyle olmuyor artık.
-Merhaba Zara. -Merhaba Mila.
Önemli değil.
TIMES MEYDANI YILBAŞI SAYACI
MİTOLOJİ
Selam.
Mutlu yıllar.
Selam.
Boktan bir ayrılığa en iyi bunlar gelir diye düşündüm.
Ayrıca farkındayım. Bok gibi bir arkadaş oldum.
SÜPER KADIN
Bak sen. Bana geri mi veriyorsun?
Berbat biriyim.
Hiçbir olumlu yanım yok.
Tek bildiğin abur cubur.
MUTLU YILLAR TIMES MEYDANI SAYACI
-Mutlu yıllar. -Mutlu yıllar.
MUTLU YILLAR. SENİ SEVİYORUM.
Annen mi?
BEN DE SENİ.
Bloomingdale's'ın başına geçebilirdin
ama şimdi buradasın ve patlamak üzeresin.
Sorunumuz var.
Chris? Benim, Zara.
Ne oluyor?
Chris?
Ne yapıyorum ben?
İyi adamı oynamak benim neyime ki?
Sevdiğim ve önemsediğim hiç kimse benimle konuşmuyor.
Kötü adamı oynamam lazım.
Kötü biri değilsin Chris.
Sadece bazen öyle oluyorsun.
Benden nefret mi ediyor?
Hayır, nefret filan etmiyor.
İşi var.
Ders vermek için Princeton'a gidiyor.
Evet.
Zara.
Bana inanmayacaksın ama o küpeler
sıradan küpeydi.
Tamam, bak. Aklımın ucundan geçti mi geçti.
Ayrılacaktım da sırf alışkanlıktan
çünkü işler yolunda gittiğinde kaçarım ben.
Aklıma ona özel kitap hazırlama fikri geldi.
Onu ne kadar mutlu edeceğini düşünüp durdum.
İstediğim tek şey onu mutlu etmekti…
Unuttum.
Küpeleri unuttum. Çantamda olduğunu unuttum.
Sete gelince… Orası benim gizli limanım.
Fotoğrafçılardan kaçabileceğim tek yer orası.
Gidebileceğim pek bir yer yok…
Benimle çıkmak zor.
Seninle çalışmak da öyle.
Evet.
Biliyorum artık geç ama…
Belki bir gün ona söylersin.
Zara, New York…
Hayır, fazla ileri gittim.
Cidden kusura bakma.
Annenle gittiğimde farklıydı.
Nasıl yani? Neden onunla gitmek farklıydı?
Daha önce hiç New York'ta âşık olmadım.
İstifa edecek misin?
Evet.
Yerime birini bulacağım.
Her zamanki gibi.
On beş dakika içinde dans etmeye hazır mısın?
Daima hazırım.
Tamam.
Baksana Zara.
Evet?
Sağ ol.
Yapımcılık işini çözdün.
-Selam. -Selam.
-Gidiyor musun? -Hazırlanıyorum.
Genie'yle beğendiğiniz elbise varsa ben bağışlamadan söyleyin.
Film nasıl gidiyor?
Tamam, anne niye…
Niye Princeton işini kabul ettin?
Değişime ihtiyacım var.
Bir süre yazı yazmamak bana iyi gelecek.
Niye?
Chris'le hiçbir alakası yok yani?
Yok. O konuda haklıydın.
Ben…
Evet, bana öyle şeyler yaptırdı.
Özür mektupları filan.
Ama bilmiyorum yani…
Yaşadığımız şeylere bakarsak
ben sana çok daha kötüsünü yaptım.
Yedi yaşımda kendimi Eyfel Kulesi'nin tepesine taşıttım.
Doğru diyorsun.
Sürekli çığlık atmıştın.
Bir de 12 yaşına gelene kadar her gece
uyurken zorla seni yanımda oturttum.
Para da almadın.
Karşılığında bir şey de istemedin.
Babam öldüğünde
13 yaşında mutsuz bir ergendim
ve tüm sorunlarımı sana yansıttım.
Diğer çocukların
okyanus kadar kocaman hayalleri vardı
ve aileleri yapamazsın diyordu.
Sense tam tersi.
Biliyorum ki hayatımda ne yaparsam yapayım…
…sen yanımdasın…
…ve çok şanslıyım.
Niye bunca zamandır anlamadım bilmiyorum.
Mutluluğun bana zarar veren bir şey değil.
Olması gereken o. Mutlu olmayı hak ediyorsun.
Yaşamın tadını çıkarıp anlaşılmayı hak ediyorsun.
Nihayet seni anlıyorum anne.
Gerçekten.
Bak.
Senin annen olmak kadar sevdiğim başka bir şey yok.
Biliyorum.
-E? -Evet?
Konuyu değiştirmek istemem ama…
Değiştir hemen.
Chris ne olacak?
Hayır, o iş bitti.
Bitti. Ayrıldık.
Gerçek hayata döndüm.
Biliyorum, makarna yapmayı sevmiyorsun. İrmik unu daha iyi olmaz mı?
Mesele un değil.
Karbonhidrata karşı alerjim var.
Karbonhidrat alerjisi diye bir şey yok. Gluten…
Çoğu kişide bu alerji vardır.
Emin misin?
Chris, bir şey olmayacak.
Bana güven. Tam zamanı.
-Hadi. -Galiba burada bekleyeceğim.
Sakın… Çantamı ver.
Hadi gidelim.
Söz veriyorum. Eğleneceğiz. Güzel vakit geçireceğiz.
Evet.
Hayır. Hadi ya.
Çok güzel olacak.
Kimsenin taktığı yok.
Kadife ceket giymiş sıradan bir adamsın. Markete gidiyorsun.
-Süet bu. -Süet mi? Tamam, neyse işte.
Kimse fark etmedi.
Çok iyi gidiyorsun.
Ne oluyor?
Bilmem. Bugün herkes normal takılıyor galiba.
Yok artık!
İşte bu!
Adı neydi?
Kiwano. Boynuzlu kavun.
Amacı nedir?
Bunamaya iyi geliyor.
Bunama yok ki sende.
Çünkü boynuzlu kavun yiyorum ve sadece burada satılıyor.
Acele et. Üç tane lazım.
Tamam, hemen dönerim.
Organik avokado da ister misin?
Tabii ki.
Hepsi organik mi?
Öyledir.
Chris, hadi ama.
Bunları sıvı sanıyordum.
Brooke?
Selam.
Burada ne arıyorsun?
Leila'nın acilen boynuzlu kavuna ihtiyacı varmış.
Bunamaya iyi geliyormuş.
Şu an ne kadar saçma olduğunu anladım.
Zara, ne yapıyorsun sen?
Tamam, bu… Nasıl desem ki?
Nasıl desem?
Tamam, yanılmışım.
Özür dilerim.
Evet, zor oldu.
Yani ben de özür dilerim.
Ben de. Çizgiyi aşmıştım.
Ben de biraz…
Yeter, hepimiz üzgünüz. Birbirimizi seviyoruz, çok tatlı.
Birbirimizi seviyoruz.
Hepimiz yanıldık ve üzgünüz.
Bunların hiçbiri normal değil. Belki de işin sırrı budur.
Her şeye rağmen birbirinize yakışıyorsunuz.
Beklediğim şey tam olarak bu değildi ama…
Söylemek istediğim şey, bence bir şansı hak ediyorsunuz
ve daha fazla engel olmayacağım.
Aramızı mı "yaptın" şimdi? "Yapımcılık" bu mu?
-İyi değil mi? -Evet.
Çok iyi. Benim kızım.
Neyse, ben yoluma bakayım.
Size iyi eğlenceler.
Ne planlıyordu bilmiyorum
ama inan bana benim hiçbir ilgim yoktu.
Bir şey söyleyebilir miyim? Sadece bir şey.
Elbette. Ne oldu?
Hayatım boyunca insanları hep cepte gördüm.
Tamam mı? Açıkçası Brooke, seninle tanışana kadar
neye dönüştüğümü bilmiyordum.
Neye dönüşmüşsün?
Yalnız bir adaya.
Yalnız bir ada olmak istemiyorum.
Altyapım buna müsait değil.
Anlamıyorum… Sanki…
Chris, yürümesi pek olası değil.
Ne olmuş yani? Denememek için bir sebep var mı?
Sonunu düşünmemek lazım sanırım.
Evet. Niye sonunu konuşuyoruz ki?
Daha başlamadık bile.
Hadi.
Tamam. Ne yapmak istersin?
Ne mi yapmak istiyorum?
Brooke, alışveriş arabası alıp,
bir liste yapıp
şuradaki gevrek reyonuna gitmek istiyorum.
çünkü harika duruyor ve ben…
Hiç gevrek reyonu görmedin mi?
Böylesini görmedim. Burası inanılmaz.
Girdiğim en iyi market. Şaka değil.
Alışveriş yapmaya pek fırsatım olmuyor.
Hoşlandığım biriyle alışveriş yapmaya ise hiç fırsatım olmuyor.
Oradan başlasak olur mu?
Başlamak için güzel bir yer gibi duruyor.
Yağmur efekti. Şimdi.
Şimdi gök gürültüsü.
İstedikleri kadar dursunlar.
Figüranların mesaisini Chris öder.
Teşekkürler.
Affedersiniz. İçeride kim var?
Chris Cole mu? Doğru mu bu?
Anlayamadım.
İçeride sadece annemle erkek arkadaşı var.
BİR YIL SONRA
BROOKE HARWOOD İKİNCİ BAHAR
Hadi başlayalım.
Evet.
Bana ve yönetmene birer dijital kopya,
Chris'e de basılı kopya gönderir misin? Dijitalden okuyamaz da.
Set sorumlusuyla telefon görüşmesi ayarlar mısın?
Yeni repliği konuşmamız lazım.
Birkaç sorum var.
Bir de müsait olunca kahve getirirsen süper olur.
-Tamamdır. -Sağ ol.
-Kaçta başlıyoruz? -Akşam 7'de.
-Gece çekimi için hazır mısın? -Tabii ki hazırım.
Bütün gece uyanık durduğunu hiç görmedim de…
Annen öyle demiyordu.
Öyle demek istemedim.
Çık dışarı!
Çık dışarı.
-Annen demek istemedim. -Hayır.
Başka bir yere varacaktım. Şakaydı.
Kes sesini.
-Pardon. -Bir daha gelme.
-Pardon. -Hayır.
Görüşürüz.
-Seviliyorsun. -Sen de.
Alt yazı çevirmeni: Harun Dallı