Nie przytulisz starego druha, wilczku?
Broghan, jeśli mnie słyszysz, daj znak!
Najlepsze srebro dla naszego gościa honorowego.
- Dlaczego to robisz? - Mam propozycję.
Wysłucham cię, jeśli go odwołasz. Proszę!
Co to?
Twoje wyznanie.
Wyznanie?
Przyznasz, że nie masz prawa do tronu.
Że nie jesteś synem Wergara.
Nigdy nie będziesz królem.
A jeśli odmówię?
Wszystkie lojalne ci miasta spłoną!
Od Motley po Redmire i Brackenholme.
Ale jeśli to podpiszesz, nic im nie będzie.
Masz moje słowo.
Dotrzymujesz go?
Nie, nie podpiszę się pod kłamstwami.
Tak myślałem.
No to ktoś inny pobawi się z biednym Broghanem.
Trent!
WILCZY KRÓL
Gdzie jestem?
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK CURTISA JOBLINGA
Śmierć nadejdzie.
Nie wzywałem cię! Wracaj!
Śmierć przyjdzie po młodego króla i jego przyjaciół.
Niektórzy nie przeżyją upadku wilka!
Hector.
- Koszmary? - Tak.
To nie wstyd. Ledwo uszliśmy z życiem.
- Dokąd płyniemy? - Archipelag. Zbierzemy siły i ludzi.
Płyniesz do domu? Nie ma czasu! Drew może zginąć!
Ostrzegałem cię, ale zaufałeś rekinowi.
Drew jest na linii ognia kociej armady.
- Zostawicie go tak? - Przykro mi.
Musi radzić sobie sam.
Zostaw mojego brata!
Zostawiłeś go, żeby opatrzył go magister.
Obiecuję, że dobrze się nim zajmę, jeśli będziesz współpracował.
Jeśli chcesz kogoś torturować, to mnie! Zostaw go!
Zrobię to.
Gdy podpiszesz wyznanie i zrzekniesz się prawa do tronu!
Pierwszy raz postąpiłeś słusznie.
Nie! Najpierw go uwolnij i nas wypuść.
Oczywiście. Oddaj mi to, a będziecie wolni.
- Nie ufam ci. - Nie masz wyjścia.
- Podpisałem to. Czas na twój ruch. - Dobrze.
Trent! Nie!
Myślisz, że twoje kości pokonają srebro?
Jak wolisz.
Jak się tu znalazłyśmy?
Widziałam tę sztuczkę.
Baron Ewan.
Co zrobił Drew?
Nie!
Zostaw mnie!
Zostaw mnie! Puszczaj!
Dość tego. Ostrzegałyśmy cię!
Przepraszam za niego.
Rolff jest nieokrzesany. Jest silny, ale milczący.
Baba Korga? To ty?
Tak myślę. Widziałam ją w lustrze.
To ja, Whitley!
Jestem stara, ale pamięć mam dobrą, dziecko.
Wiem, kim jesteś.
Chancer!
Już dobrze. Jesteście bezpieczne.
Świetnie, no nie?
Nie wierzę.
Gdybyś nie ugościł tak Lucasa, nie bylibyśmy w tym bagnie.
Ja? Ty wymieniłeś Drew na złoto.
Najwięksi zdrajcy w Lyssii
ogrzewają się przy ognisku.
Księżniczko, wyjaśnię to. To nie tak, jak myślisz.
Daj spokój, Conrad. Jest tak, jak myśli.
- Nasze ludy były zagrożone. - Więc kłamaliście i sprzedaliście Drew?
I nas zaczarowałeś?
Cieszysz się nagrodą?
Krwawe pieniądze. Jak możemy odzyskać honor?
Zrobiłem, co musiałem. Spaliliby moje miasto.
Kazałeś nam zostawić Drew, gdy potrzebował pomocy.
Broghan zapłacił życiem, a ty pomogłeś zabójcy!
Naiwne owieczki.
Możemy to naprawić. Drew został tam sam.
Co z tym zrobicie?
Będziemy walczyć.
Odbijemy kotom Cape Galę.
My wszyscy.
Ale nudy.
Teraz lepiej.
Chodźcie, ustawcie się.
Weźcie broń i czekajcie na moje rozkazy. Tędy.
Odważne serca, silne ręce.
Pokażmy, na co nas stać.
- Brak straży na moście. - A w Błękitnej Stajni?
- Mnóstwo. - Nie wejdziemy. Potrzebujemy armii.
Zostawcie to mnie.
Nie rób tego, Broghan!
Jesteś za słaby, żeby być królem.
Twoim przeznaczeniem jest śmierć tutaj.
Czy istniał ktoś bardziej niegodny bycia królem?
Nie prosiłem o to.
Próbuj się zmieniać, ale nie pokonasz tego srebra.
Otwierać! To rozkaz króla Leopolda!
Otwórz.
Zamknij bramę!
Idziemy!
Chodźcie!
Atakować!
Ewan, dasz radę iść?
Nie przejmuj się mną. Znajdź Drew.
Pokażmy im, do kogo należy to miasto!
Dla Cape Gali!
Dla wilka!
Nie. To niemożliwe.
Przepraszam.
Nie!
Dla wilka!
Kłamca. Mówiłeś, że nie żyją.
Żyją i mnie potrzebują.
Moi ludzie mnie potrzebują! Moje królestwo mnie potrzebuje!
Trzymaj się, Drew! Idziemy!
Nie!
Nie uratujesz ich.
Członkowie twojego buntu zapłacą za twoje czyny!
Trent, obudź się!
Drew! Chodź.
Na tyle cię stać?
Dopiero się rozkręcam.
Trent!
Nie!
Pudło, wilku.
Nie celowałem w ciebie.
Co?
Nie.
Wracajcie tam. Rozkazuję wam!
Proszę, wróćcie tam! Nie!
Trent!
Obudź się!
Szybko.
Trent, słyszysz mnie?
Wybacz, że cię w to wciągnąłem. To wszystko przeze mnie!
Trent!
Drew, zostań tam! Przyjdę do ciebie!
Nie! Tu nie jest bezpiecznie! Uciekaj stąd!
- Ale… - Uciekaj!
Tam, na balkonie! Drew!
Pora na ostatni skok.
Nie!
- Drew! - Drew!
On odszedł, Whitley!
Drew!
W końcu w domu! Nasi przeciwnicy za wszystko zapłacą.
Zdrajcy trafią na szubienice.
Przypominam, że koty prawie straciły Lyssię
przez lekkomyślność twojego ojca.
Masz zrobić, co trzeba, żeby to się nie powtórzyło.
Jasne?
Twoi poddani cię obserwują, panie.
Pokaż im, jak król wraca do swojego pałacu.
Nasz gość honorowy, mój kuzyn Orsino. Witaj.
Pamiętaj, młody książę. Lyssia jest tak silna jak jej król.
Koty zwyciężyły, pokonaliśmy naszych wrogów!
Jestem zwycięzcą!
Ale dziękuję ci za twoją pomoc, kuzynie.
To nie była pomoc.
To był ratunek, sprzątanie bałaganu, który narobiłeś.
Prawda, wasza wysokość?
Odbierz to, co twoje.
Vanmorten, co robisz?
Zyskuję nowych przyjaciół.
Teraz.
Lucas, co się dzieje?
Nie!
Zdrajca.
Niech żyje król.
Gdzie jestem?
- Na razie jesteś bezpieczny. - Co?
- Płyniemy na wycieczkę. - Ty!
Wracam do Lyssii!
Przyjaciele mnie potrzebują!
Nie zobaczysz już Lyssii ani swoich przyjaciół.
Jesteś mój.
Możesz mnie zamknąć. Wywieźć na drugi koniec świata.
Ale wiedz, że jestem Drew Ferran.
Jestem synem wilka Wergara i prawowitym królem Westlandu!
Lud Lyssii, mój lud, mnie potrzebuje.
Wrócę do nich.
Biada tym, którzy chcą mnie powstrzymać.
UPADEK WILKA
Napisy: Kamila Krupiński