‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎เจ้า…
‎เป็นใครกัน
‎ตามที่เจ้าเห็น
‎ข้าคือผู้แปรวิญญาณที่มีร่องรอยสีน้ำเงิน
‎อยู่ในดวงตา
‎ว่าไงนะ
‎ร่องรอยสีน้ำเงินปรากฏขึ้นมาอีกครั้งโดยบังเอิญ
‎ทำให้ข้าจำได้ว่าตัวเองเป็นใคร
‎ข้าไม่ใช่จินบูยอน
‎วิญญาณของข้าคือคนอื่น
‎ที่เข้ามาอยู่ในร่างนี้
‎คนอื่นหรือ
‎ข้าเลยตั้งใจหนีมา ‎เพราะไม่อยากถูกเจ้าจับได้
‎แต่สุดท้ายเจ้าก็ได้เห็น
‎ทีนี้เจ้าจะทำยังไง
‎จางอุก
‎เจอนางหรือยัง
‎เจอแล้วพ่ะย่ะค่ะ นางปลอดภัยดี
‎เจ้าบาดเจ็บตรงไหนไหม ‎ไม่เป็นไรใช่ไหม แม่หมอ
‎นางแค่ตกใจเพราะภูตผีวิ่งเข้าใส่นางพ่ะย่ะค่ะ
‎นางกำลังสงบสติอารมณ์อยู่
‎ทรงอย่าเป็นห่วงเลย
‎งั้นหรือ มีภูตผีหรือ
‎ก็จริงแหละ ที่นี่เป็นป่าที่อึมครึมสุดๆ
‎ถ้าไม่อยู่ใกล้เจ้าในระยะนี้ก็มองไม่เห็น
‎ข้าจะตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไรกับเจ้า
‎ให้ข้ารู้คนเดียวก็พอ
‎จำใส่ใจไว้นะ
‎แค่ข้าคนเดียว
‎ที่อยู่ใกล้ในระยะนี้ได้
‎ได้สิ
‎คนที่จะใกล้ข้าในระยะนี้ได้
‎มีแค่เจ้าคนเดียว
‎นักซูระลึกได้แล้วหรือว่านางคือใคร
‎ข้ารู้สึกเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้นักซูจำได้แล้ว ‎ถ้าอย่างนั้นวิญญาณนั้นจะออกจากร่าง
‎และบูยอน ลูกของข้า ‎จะกลับมาโดยสมบูรณ์หรือเจ้าคะ
‎ข้าได้ยินมาจากซอยุลเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไม่โทษที่ท่านหลอกลวงข้า ‎เพราะงั้นบอกมาเถิดเจ้าค่ะ
‎ถ้าหาก
‎วิญญาณของนักซูสลายไป ‎และกลับมาเป็นบูยอนในควีโด
‎นางจะกลับออกมาอย่างปลอดภัยได้ไหมเจ้าคะ
‎นางจะปลอดภัย
‎วิญญาณที่อยู่ในร่างนั้นกับนักซู
‎มีพลังยิ่งใหญ่ที่ข้าเองก็คาดไม่ถึง
‎สิ่งที่โจมตีข้าเมื่อครู่คือภูตผีจากศพนี้
‎ภูตผีอื่นต่างก็หนีข้ากันหมด
‎มีเพียงมันที่ไล่ตามข้ามา
‎ไอ้สีน้ำเงินข้างในนั้นคืออะไร
‎นี่คือหินน้ำแข็งพ่ะย่ะค่ะ
‎หินน้ำแข็งหรือ มันหลงเหลืออยู่ในนี้ด้วยหรือ
‎หินน้ำแข็งนี้ไม่มีพลังจากฟากฟ้าแล้วเพคะ
‎มันต่างจากของจางอุกเพคะ
‎สิ่งนี้จะดูดกินพลังของผู้คน
‎เหมือนผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
‎ไม่แตะต้องมันจะดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ
‎หากคนคนนี้ตายในควีโด ‎และครอบครองหินน้ำแข็ง
‎นี่คงเป็นศพ ‎ของจอมเวทตระกูลชเวผู้นั้นสินะ
‎ถ้าเป็นจอมเวทตระกูลชเว ‎ก็น่าจะโกรธแค้นจินซอลรันมาก
‎มันคงวิ่งเข้ามาหาเจ้า ‎เพราะเจ้ามีสายเลือดตระกูลจิน
‎น่าจะใช่เพคะ
‎มันคงรู้ว่าร่างนี้มีเลือดของตระกูลจินเพคะ
‎ว่าแต่ทั้งคู่
‎- มาที่นี่ได้อย่างไรกัน ‎- เจ้าเรียกพวกเรามาไม่ใช่หรือ
‎เรียกหรือ
‎- ข้าน่ะหรือ ‎- ใช่แล้ว
‎ข้าเห็นเจ้าเข้าไปในควีโดเลยไปบอกจางอุก
‎แล้วเจ้าเรียกเรามา ‎พวกเราเลยมาช่วยเจ้าด้วยกัน
‎ทรงเห็นด้วยกับจินมูส่งหม่อมฉันเข้ามาที่นี่
‎แล้วเสด็จมาช่วยหรือ
‎พระองค์เสด็จไปถึงป้อมเหนือเพื่อบอกจางอุก
‎ว่าหม่อมฉันเข้ามาในควีโดหรือเพคะ
‎ข้าไม่ได้ไป…
‎ที่ป้อมเหนือตั้งแต่แรกแล้ว
‎ข้าก็ไม่ได้อยู่ฝั่งจินมูเหมือนกัน
‎ข้าอยู่ฝั่งเขา
‎ทรงไม่ต้องยืนใกล้กระหม่อมก็ได้
‎อยู่เฉยๆ เถอะน่า
‎ข้าเสนอให้เขาร่วมมือกับข้าเอง
‎เพราะข้าเป็นองค์รัชทายาทไง
‎ข้าจะซ่อนอยู่ข้างหลังจินมูตามที่เจ้าบอก
‎เจ้าจงไปให้ไกลซะ
‎ฟังดูเหมือนว่า
‎กระหม่อมต้องไปให้ไกล พระองค์ถึงจะเริ่ม ‎แผนที่ร่วมกับจินมูได้เลยนะ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าต้องอยู่ข้างจินมู ‎เพื่อเปิดโปงเบื้องหลังของอำนาจที่เขามี
‎ทรงหมายถึงกลุ่มลับของจินมูหรือ
‎ผู้แปรวิญญาณมากมาย ‎ที่จินมูแปรวิญญาณให้ด้วยผงขับวิญญาณ
‎ยังคงช่วยเขาอยู่
‎แม้ข้าจะไม่รู้จำนวนและตัวตนของพวกเขา
‎แต่ข้ามั่นใจว่าพวกเขาต้องการ ‎หินน้ำแข็งอย่างมากเพื่อทำให้ตัวเองควบคุมได้
‎ถ้าเราจะขัดขวางแผนการของเขา
‎เราก็ต้องกำจัดกลุ่มลับนั้น
‎และคนที่จะทำเช่นนั้นได้ ‎มีเพียงแค่เจ้าเท่านั้น ไม่ใช่ข้า
‎ทรงจะสื่อว่า
‎จะร่วมมือกับกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎อันดับแรก จงบอกไปว่าเจ้าจะไปป้อมเหนือ
‎แล้วกลับมาที่นี่ทันที
‎ผู้แปรวิญญาณ ‎ที่ตลอดมาเจ้าตามจับทีละคนสองคน
‎ข้าจะต้อนมาให้เจ้า ‎จับพวกเขาได้ในรวดเดียว
‎ถ้าทรงเลือกยืนฝั่งจินมูก็จะมีพลังที่ยิ่งใหญ่ได้นะ
‎เหตุใดถึงตัดสินพระทัยต่อต้านเขาหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาเอาเต่าของข้าไปทิ้ง
‎เต่าหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะไม่ยกข้ออ้างยิ่งใหญ่ ‎อย่างเช่น ข้าจะกอบกู้โลก
‎หรืออะไรก็ตามหรอก
‎ทันทีที่เขานำเต่าของข้าไปทิ้ง
‎ข้าก็ตัดสินใจทิ้งจินมูเช่นกัน
‎ทำไม
‎เจ้าเชื่อไม่ลง เพราะเหตุผลเป็นแค่เต่าหรือ
‎ทรงตัดสินใจต่อต้านเขาเพียงเพราะเต่าตัวเดียว
‎ดูน่าเชื่อถือกว่า ‎ทิ้งเขาด้วยเหตุผลยิ่งใหญ่อีกพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วทรงตามหาเต่าเจอหรือยังพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ว่าหาแค่ไหนก็ไม่เจอเลย
‎มันเป็นเต่าที่ฉลาด
‎มันคงหาทางกลับบ้านของมันเจอได้แน่ๆ
‎หรือมันอาจจะตายไปแล้วก็ได้
‎ข้าขอแต่งตั้งจางอุกแห่งตระกูลจาง
‎ให้รับตำแหน่งนายพลแห่งป้อมเหนือ
‎จางอุก เราจะปิดเรื่องที่เจ้ายังไม่ได้ ‎ไปป้อมเหนือเป็นความลับไปสักระยะก่อน
‎ข้าส่งคนไปกับเรือที่จะต้องขึ้นแล้ว
‎เพราะงั้นจะไม่มีใครรู้ว่าเจ้าไม่ได้ไป ‎จนกว่าเรือจะถึงที่นั่น
‎เจ้าพักอยู่ที่นี่เพื่อรอจินมูเคลื่อนไหวแล้วกัน
‎ดังกูกับยุลจะสลับกันมาเยี่ยม
‎ว่าแต่หาที่สะอาดๆ ให้ข้าอยู่ไม่ได้หรือขอรับ
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎- ใยแมงมุมเยอะเลยพ่ะย่ะค่ะ ‎- ให้ตายเถอะ
‎ดูเหมือนเขาก็ไม่ชอบที่นี่เหมือนกันนะ
‎- ตรงนี้ยังมีใยแมงมุมอยู่เลย ‎- ระวังนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะผ่านไปยังไงเนี่ย
‎ให้ตายเถอะ
‎ข้าคิดว่าเจ้าไม่พอใจที่เขาค่อยๆ คลานมาหาเจ้า
‎สุดท้ายก็ยอมให้เขาอยู่ข้างๆ สินะ
‎เขาตรัสว่าไม่อยากจ่อดาบใส่กันอีกแล้ว
‎ข้าจึงยอมให้เขามาอยู่ข้างๆ ‎เพื่อไม่ให้เขาทำตัวน่ารำคาญขอรับ
‎ให้ตายเถอะ
‎ซงริมให้ความสนับสนุนจางอุก ‎อยู่ข้างหลังอย่างเต็มที่ด้วย
‎ส่วนข้า
‎จะคอยแอบเปิดทางให้
‎ข้าจะให้นำมันเข้ามา ‎พร้อมเครื่องราชบรรณาการจากภูเขาไฟแล้วกัน
‎สิ่งของของจินมูจะเข้ามา ‎พร้อมเครื่องราชบรรณาการของวังหลวงขอรับ
‎อย่าตรวจสอบพวกมันแล้วปล่อยให้เข้ามาด้วย
‎- ขอรับ ‎- เราต้องนำมันไปไว้
‎ที่ทางน้ำต่างๆ ก่อนพิธีเซ่นไหว้ทะเลสาบ
‎ทรงช่วยให้ทำเช่นนั้นได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะแจ้งหน่วยเวรยาม ‎ที่ลาดตระเวนในเมืองหลวงตอนกลางคืนให้
‎ใช้พวกเขาแล้วกัน
‎หน่วยเวรยามทำสัญลักษณ์ ‎ในจุดที่วางเครื่องดินเผาไว้แล้วขอรับ
‎ไว้เราค่อยมาตามเก็บพวกมันตามนี้ได้ขอรับ
‎เครื่องดินเผาจะช่วยให้พลังของนกเพลิง
‎แข็งแกร่งมากขึ้นเมื่อมันตื่นขึ้นมา
‎เหมือนเป็นการเติมน้ำมันใส่ไฟยังไงล่ะ
‎เมื่อมีการเปิดประชุมลงมติ ‎จินมูจะเล่นงานจินโยวอน
‎แล้วข้าจะช่วยเขา
‎เมื่อเขาได้จินโยวอนแล้ว ‎เขาคงนำนกเพลิงออกมาทันทีพ่ะย่ะค่ะ
‎กลุ่มลับของจินมู ‎จะเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อทำเช่นนั้นเร็วๆ นี้
‎ตอนนี้บูยอนอยู่ที่จินโยวอนใช่ไหม
‎เด็กคนนั้นรู้ไหมว่าเจ้าอยู่ที่นี่
‎ข้าไม่ได้บอกนางขอรับ
‎อย่างนี้เอง
‎ถ้านางไม่ทราบเรื่อง ‎แล้วนึกว่าเจ้าไปที่ป้อมเหนือคนเดียว
‎นางคงน้อยใจน่าดู
‎ขอรับ
‎เจ้าไม่ได้บอกแม่หมอหรือ
‎ทำไมล่ะ
‎นางไม่ใช่แม่หมอนะ ท่านขันที
‎พวกเจ้าทะเลาะกันหรือ
‎ไม่ใช่ว่าไม่บอก แต่บอกไม่ได้สินะ
‎ให้ตายเถอะ
‎ทำไมล่ะ
‎ทำไมถึงทะเลาะกัน
‎สมัยที่นางเข้าใจว่าข้าเป็นขันที
‎ข้าพอรู้เรื่องของพวกเจ้าสองสามีภรรยาอยู่
‎บอกมาสิ
‎นาง…
‎พูดถึงกระหม่อมบ่อยหรือ
‎นางพูดถึงแต่สามีของนางทุกที ‎นางปวดใจเพราะเจ้ามากเลยล่ะ
‎ให้ตายเถอะ แล้วทีนางล่ะ
‎ทำไม
‎ครั้งนี้แม่หมอเป็นฝ่ายทำเจ้าเสียใจหรือ
‎นางนอกใจเจ้ากลับจริงๆ หรือ
‎จริงหรือ
‎ข้าแค่พูดเล่นๆ เองนะ ‎นางไปมีผู้ชายคนใหม่จริงหรือ
‎ไม่ใช่คนใหม่หรอก
‎คนเก่านี่เอง
‎แล้วยังไง นางกลับไปหาเขาหรือ
‎ไม่ได้ไป
‎เขาจำนางไม่ได้ ‎และนางก็ไปหาเขาไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นหรือ
‎งั้นแสดงว่าผู้ชายคนนั้น…
‎- แต่งงานแล้วสินะ ‎- แต่งงาน…
‎แต่งงานแล้วหรือ
‎ก็เขามีภรรยาแล้ว เขาถึงทำเป็นไม่รู้จักนาง
‎และห้ามให้นางไปหาไง
‎บ้าเอ๊ย
‎ดูจากที่เขาขีดเส้นกั้นนาง ‎แปลว่าเขาก็เป็นคนดีอยู่นะ
‎คนที่อันตรายคือแม่หมอนี่แหละ
‎นางพร้อมจะทิ้งเจ้าและกระโดดเข้ากองไฟ ‎เหมือนแมลงเม่าแล้วสินะ
‎นางไม่ใช่แมลงเม่านะ
‎และนางก็ยังไม่ได้ทิ้งกระหม่อมด้วย
‎"ยัง" หรือ
‎แปลว่าเจ้าเตรียมใจยอมถูกนางทิ้งแล้วหรือ
‎ให้ตายเถอะ
‎ไม่ใช่สถานการณ์ที่ข้าจะพูดเล่นได้สินะ
‎มันเป็นไปแล้ว เพราะงั้นทรงอย่า…
‎ทำให้กระหม่อมสับสน
‎ด้วยการพูดว่าเขาแต่งงานแล้ว ‎หรือนางเป็นแมลงเม่าเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎ทั้งที่เจ้าครอบครองหินน้ำแข็ง ‎และมีพลังถึงขั้นฮวันซูแล้ว
‎แต่เจ้าก็ยังคว้าใจภรรยา ‎ที่อยากจะจากไปไว้ไม่ได้
‎พลังของเจ้าช่างไร้ประโยชน์จริงๆ นะ
‎ถึงเจ้าจะอึดอัดใจ แต่สถานการณ์เป็นเช่นนี้ ‎เจ้าจะไปหานางก็ไม่ได้
‎ไว้ข้าไปหาจินบูยอน ‎แล้วถามนางให้เองว่าเรื่องเป็นยังไง
‎รอที่นี่นะ
‎ชายที่แต่งงานแล้วหรือ
‎บ้าเอ๊ย
‎ข้าดันมาเจอนางในสถานการณ์นี้ซะได้
‎จะถามก็คงไม่ได้
‎ถ้าข้าออกหน้าห้ามจินมูตอนนี้
‎แผนทุกอย่างก็จะพัง
‎โอกาสครั้งใหญ่ ‎ที่จะโจมตีจินโยวอนมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎นางไม่มีแผ่นป้ายอยู่ในมือ ‎และลูกสาวก็ติดอยู่ในควีโด
‎แถมจินโฮกยองก็กำลังอ่อนแอลง ‎เกินกว่าที่จะปกป้องลูกสาวด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้างั้นท่านจะเคลื่อนไหวเลยหรือ
‎กระหม่อมสัญญาว่าจะเชิญพระองค์ ‎ไปแนะนำกับกลุ่มลับแล้วใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเราจะรวมตัวกันคืนนี้
‎และจะเปิดประตูจินโยวอนพ่ะย่ะค่ะ
‎คืนนี้หรือ
‎โอกาสมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะพ่ะย่ะค่ะ
‎โปรดทรงแจ้งซงริมด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
‎ตอนนี้จินบูยอนถูกขังอยู่ในคุกของชอนบูกวัน
‎คุกหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ที่นั่นคือควีโด ‎เป็นคุกที่ใช้ขังจอมเวทที่ใช้เวทมนตร์ดำ
‎ตอนนี้จินบูยอนถูกขังอยู่ที่นั่น
‎ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าเปิดประตูควีโดตอนนี้
‎ข้าก็จะทำเช่นนั้น
‎แต่ว่า
‎ถ้าข้าไปอยู่ฝั่งจินโยวอนตอนนี้
‎วันนี้กลุ่มลับก็จะไม่เคลื่อนไหว
‎และจินมูจะไม่เชื่อใจข้าอีก
‎เจ้าจะทำเช่นไร
‎ข้าจะทำตามที่เจ้าบอก
‎กระหม่อมต้องเข้าไปในควีโดพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ทรงทำเป็นไม่รู้ ‎แล้วอยู่ห่างจากเรื่องนี้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุก
‎นั่นเต่านี่
‎มันเป็นเต่าของข้านี่นา
‎จินบูยอนพาเต่าตัวนั้นเข้าไปในควีโดด้วยนะ
‎นี่ เจ้าเต่า
‎เจ้าออกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
‎จางอุก ออกมาหน่อย
‎นี่คือประตูที่ไปสู่ควีโดนะ
‎มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
‎เจ้าออกมาจากตรงนี้หรือ
‎มีใครบางคนเปิดประตูของควีโดที่นี่พ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนคนคนนั้นจะสร้างประตู ‎เพื่อให้เราไปที่นั่นนะ
‎ใครกัน
‎เจ้าเต่า ฝีมือเจ้าหรือ
‎ในเมื่อคนคนนั้นเรียกเราไปที่นั่น
‎ก็คงเป็นคนที่อยู่ในนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎จินบูยอนใช้พลังเรียกจางอุกมาสินะ
‎นางคงเปิดประตูควีโดเพื่อปกป้องร่างของตัวเอง
‎ไม่ใช่ฝีมือเจ้าหรือ
‎ถูกต้องแล้วเพคะ จินบูยอนเป็นคนเปิดประตู
‎เจ้ามีพลังที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
‎ถ้าเจ้ามีพลังขนาดนั้น ก็น่าจะไล่ภูตผีไปสิ
‎จะเปิดประตูเรียกจางอุกมาให้ลำบากทำไม
‎นั่นสิเพคะ
‎ไม่น่าใช้พลังให้เปล่าประโยชน์
‎เพื่อให้ใครบางคนเห็น…
‎ในสิ่งที่ไม่ควรเห็นเลย
‎หินน้ำแข็งที่อยู่ในตัวจางอุก
‎เป็นสิ่งที่ท่านอาจารย์ซอกยอง ‎หลงเหลือไว้เพื่อช่วยจินซอลรัน
‎แต่จินซอลรันก็ตายไป
‎แล้วเจ้าคิดว่า ‎ทำไมเขาถึงหลงเหลือมันไว้ในจินโยวอนหรือ
‎ทั้งที่แค่ทำลายทิ้งก็ได้
‎ท่านอยากพูดอะไรกันแน่เจ้าคะ
‎ข้าได้ยินว่าเจ้าเป็นคนแรก
‎ที่นำหินน้ำแข็งออกมา ‎เพื่อช่วยลูกที่ตายอยู่ในครรภ์
‎แล้วลูกที่เจ้าช่วยชีวิตไว้ก็คือจินบูยอนใช่ไหม
‎ถ้าหากวิญญาณของจินซอลรัน ‎ยังหลงเหลืออยู่ในหินน้ำแข็งนั้น
‎ข้าก็สงสัยขึ้นมาว่า
‎เด็กที่เจ้าใช้หินน้ำแข็งช่วยชีวิตขึ้นมา ‎อาจจะเป็นจินซอลรันก็ได้น่ะ
‎นางเกิดมาตาบอด
‎และมีพลังที่ยิ่งใหญ่เหมือนจินซอลรัน
‎เจ้าเองก็ไม่เคย
‎คิดสงสัยเลยสักครั้งหรือ
‎นางเป็นลูกสาวที่ข้าคลอดและเลี้ยงมา ‎มันเกี่ยวอะไรกันเจ้าคะ
‎ยังไงซะ ถ้าหากบูยอน ‎มีพลังที่ยิ่งใหญ่พอๆ กับจินซอลรัน
‎นางก็คงออกมาจากควีโด ‎ได้อย่างปลอดภัยสินะเจ้าคะ
‎บางทีนักซูอาจจะไปที่นั่น ‎โดยหวังให้พลังของนางกลับคืนมาหมดก็ได้
‎นางตัดสินใจ
‎ที่จะสลายไปในนั้นอย่างนั้นหรือ
‎ข้าเดินดูรอบๆ แล้ว ไม่มีสิ่งที่เป็นอันตราย
‎แต่ที่นี่กว้างใหญ่มาก
‎เจ้าจะตามหาแผ่นป้ายเจอคนเดียวได้หรือ
‎ร่างนี้ซึ่งมีพลังยิ่งใหญ่พอๆ กับจินซอลรัน ‎คงหาเจอเองแหละเพคะ
‎จางอุกพยายามใช้หยกสีแดงตามหาเจ้าด้วย
‎หยกสีน้ำเงินอยู่ที่เจ้าหรือ
‎เขาเรียกหม่อมฉันด้วยสิ่งนี้หรือเพคะ
‎หม่อมฉันไม่ทราบเลย
‎จางอุกมอบมันให้เจ้าหรือ
‎มันไม่ใช่ของเจ้านี่
‎มันมีเจ้าของของมันอยู่นะ
‎หม่อมฉันทราบเพคะ
‎เขาแค่ฝากมันไว้กับหม่อมฉันชั่วคราว
‎เพื่อให้ดูความทรงจำของเจ้าของมัน
‎เจ้าดูของพวกนั้นได้ด้วยหรือ
‎เจ้าไม่ใช่แม่หมอ ‎แต่เป็นนักบวชหญิงที่เก่งกาจสินะ
‎เอามาให้ข้าเถิด
‎มันไม่ใช่ของเจ้า ข้าจะเอาไปคืนให้จางอุก
‎ในอดีตทรงเคย
‎พยายามแย่งมันไปด้วยใช่ไหมเพคะ
‎ข้าคืนไปแล้วนะ
‎อย่าพูดปดเลยเพคะ
‎ทรงทิ้งมันแล้วนางก็เก็บได้ต่างหาก
‎เจ้ารู้เยอะจริงๆ นะ
‎เด็กคนนั้น
‎คงจดจำว่าข้าเป็นคนชั่วสุดๆ สินะ
‎นางหวังให้
‎พระองค์อยู่ฝั่งจางอุก ไม่ใช่ศัตรูของเขา
‎มาตลอดเพคะ
‎หากนางได้เห็นว่าตอนนี้ทรงอยู่เคียงข้างเขา
‎นางคงโล่งใจเพคะ
‎เมื่อข้าระบายจิตใจที่คับแคบกับนาง
‎นางก็จะช่วยด่าไปกับข้าด้วย
‎แต่ทั้งที่ทำแบบนั้น
‎นางก็น่าหมั่นไส้และน่าประทับใจเหลือเกิน ‎ที่ยังอยู่ฝั่งเจ้านายของนางจนถึงที่สุด
‎ข้าจึงได้ถูกใจนาง
‎นางหลอกลวงพระองค์…
‎ตั้งแต่ต้นจนจบเพคะ
‎ข้ารู้
‎เพราะงั้นตอนที่เด็กคนนั้นตายไป
‎ข้าปลอบใจตัวเองว่านางคงหายไปจากใจข้าได้ ‎เพราะนางหลอกข้า
‎แต่ว่า
‎นางไม่ได้หายไปเลย
‎ข้าต้องการครอบครองเด็กคนนั้นที่ข้าถูกใจ
‎และตอนที่ข้าตัดสินใจหันหลังให้จางอุก
‎คงจะมีจิตใจที่แสนคับแคบ
‎ที่อยากทำลายสิ่งที่ตัวเอง ‎ไม่อาจครอบครองได้ทิ้งไปซะอยู่ด้วยแน่นอน
‎เพราะงั้นเวลาที่ข้านึกถึงเด็กคนนั้น
‎ข้าจะรู้สึกสมเพชตัวเอง ‎รู้สึกผิดต่อนางและเจ็บปวดอย่างมาก
‎ถ้านางรู้ว่าพระองค์ทรงเจ็บปวด
‎นางคงจะคิดว่า
‎"แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว" เพคะ
‎ใช่แล้วล่ะ
‎นางไม่ใช่คนที่จะบอกให้ข้าเลิกเจ็บปวดหรอก
‎ถ้าเป็นไปได้ ข้าก็อยากให้นางรู้ว่า
‎ข้ากำลังเจ็บปวด
‎และเป็นทุกข์อย่างมาก
‎แต่ถึงอย่างไร
‎นางคงไม่หวังให้ทรงเจ็บปวดตลอดไป
‎โปรดทรงเจ็บปวดแค่พอประมาณ
‎แล้วปล่อยไปเถิดเพคะ
‎ข้าเจอมันอยู่ในสัมภาระของโซอี ‎ตอนจัดงานศพให้นางขอรับ
‎ข้านำมาด้วยเพราะคิดว่ายานี้ดูน่าสงสัย
‎นี่คือยาควบคุมวิญญาณที่ใช้ในเวทมนตร์ดำ
‎มันจะทำให้คนไม่มีสติ
‎และเชื่อฟังเสียงกระดิ่ง ‎เป็นยาที่ชั่วร้ายเลยล่ะ
‎ท่านหมอ
‎ยานี้เหมือนกับยาที่ใช้กับ ‎พระมเหสีที่ถูกแปรวิญญาณ
‎ตอนที่นางถูกขังไว้หรือเปล่าขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎มันเป็นยาที่แม่หมอตระกูลชเวทำขึ้นมา
‎เด็กที่ชื่อโซอีมียานี้ได้ยังไง
‎โซอี
‎ถูกจินมูแห่งชอนบูกวันจับจุดอ่อน ‎และหลอกใช้อยู่ขอรับ
‎มันอาจจะมาจากที่นั่นก็ได้ขอรับ
‎ข้าจะไปตามสืบดู
‎นี่น่าจะเป็นยานั้นนะขอรับ
‎นายหญิงกับยอมซู จอมเวทแห่งชอนบูกวัน
‎จะนำยาไปให้คนอื่น ‎หนึ่งถึงสองครั้งต่อเดือนขอรับ
‎นางเรียกว่ายากระดิ่งนะ
‎ยากระดิ่งหรือ
‎นางบอกว่าถ้ากินยานี้ ‎จะได้ยินเสียงกระดิ่งและเสียสติขอรับ
‎เจ้ารู้ไหมว่านางเอาไปใช้กับใครที่ไหน
‎ไม่รู้เลยขอรับ
‎นางไม่ค่อยบอกข้อมูลของชอนบูกวันกับข้า ‎เพราะอันตรายขอรับ
‎นางเคยพูดถึงคนที่ทานยานี้ขอรับ
‎ตลอดชีวิตของข้า ‎ไม่ว่าข้าจะทำอะไร ข้าก็ไม่รู้สึกผิดเลย
‎แต่มีแค่คนเดียว
‎ที่ติดใจข้าเหลือเกิน
‎คนคนนั้นเป็นคนดี
‎และดีกับข้ามาก
‎คงเป็นผู้ชายสินะขอรับ
‎ไม่ใช่นะ
‎นางเป็นเด็กผู้หญิงที่ข้าเจอที่หมู่บ้านซารี
‎ถ้าข้าไม่ขโมยของนาง
‎และนางได้เจอพ่อแม่ของนางทันที
‎นางก็คงไม่เสียสติและตายไปเช่นนั้น
‎เสียสติจนตายหรือขอรับ
‎นางก็โดนยากระดิ่งเหมือนกันน่ะ
‎เด็กผู้หญิงที่นางเจอที่หมู่บ้านซารี
‎ก็โดนวางยากระดิ่งนี้ด้วยหรือ
‎ขอรับ
‎เจ้าเมินข้าเหมือนพ่อของเจ้า ‎ไม่ยอมมาทักทายข้า
‎แต่จู่ๆ ก็บุกมาหา ‎และถามเรื่องยาควบคุมวิญญาณงั้นหรือ
‎กระหม่อมได้ยินว่าทรงถูกบังคับ ‎ให้เสวยยานั้นตลอดเวลาที่ถูกขัง
‎ไม่ทราบว่าตอนนั้น
‎ทรงได้ยินเสียงกระดิ่งไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่อยากคิดถึงความทรงจำตอนนั้น พอได้แล้ว
‎นี่เรื่องสำคัญพ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนมีใครบางคน ‎ยังควบคุมผู้แปรวิญญาณด้วยยานี้อยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้ที่แปรวิญญาณพระมเหสี
‎คือพี่น้องตระกูลชเวและจางกังขอรับ
‎พวกเขาก็ตายไปแล้ว อย่ามาทำให้ ‎พระมเหสีทรงเป็นทุกข์เลย
‎ความทรงจำของพระองค์ ‎อาจผิดเพี้ยนไปเพราะยานี้ก็ได้
‎โปรดทรงลองนึกดูหน่อยพ่ะย่ะค่ะ
‎แม้มันอาจจะเจ็บปวด
‎แต่โปรดนึกถึงตอนที่ถูกขังหน่อยพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าบอกให้พอไง
‎ตอนนี้ข้าก็ยังเจ็บปวดอยู่
‎เจ้าไม่ได้จะมาช่วยข้า แล้วจะถามข้าทำไม
‎กระหม่อมทำเพื่อขัดขวางการแปรวิญญาณ ‎ต้นเหตุความเจ็บปวดนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่อยากขัดขวางมันนะ
‎ทำไมมันถึงเป็นสิ่งต้องห้ามหรือ
‎ข้าซึ่งเป็นมเหสี ‎อยากได้ร่างของเด็กสาวที่ต้อยต่ำข้างนอกนั่น
‎แล้วทำไมถึงทำไม่ได้
‎ยุล เจ้าเกือบตายมาใช่ไหม
‎ถ้าการแปรวิญญาณสามารถทำได้
‎ลูกชายที่ล้ำค่าของตระกูลซออย่างเจ้า ‎ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะตายเลย
‎ท่านผู้นำแห่งซงริมที่ยิ่งใหญ่อย่างท่าน ‎ก็สามารถกุมอำนาจตลอดไปได้
‎แล้วท่านไม่ต้องการหรือ
‎หากคนแข็งแกร่ง
‎ครอบครองทุกอย่างและเป็นอมตะ
‎แล้วโลกจะเป็นอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
‎เหมือนกับฝนที่เป็นสิ่งจำเป็น ‎จะตกตลอดเวลาไม่ได้
‎และพระอาทิตย์จะขึ้นตลอดเวลา ‎โดยไม่ลับฟ้าไม่ได้
‎มนุษย์เรา
‎ก็จะแข็งแกร่งและมีชีวิตอมตะไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ความจอมปลอมนั่นทำให้ทุกคนไม่สะดวกสบาย
‎ท่านคิดว่าผู้มีอำนาจคนอื่นจะคิดอย่างไรล่ะ
‎การอยากร่วมมือผู้ที่สัญญาว่าจะทำให้ครอบครอง ‎อำนาจที่เป็นอมตะนั้นได้ต่างหาก
‎ที่เป็นจิตใจที่แท้จริง
‎ผู้ที่บอกว่าจะทำเช่นนั้นให้
‎คือจินมูหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎- ว่าไงนะ ‎- เย็นพระทัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนนี้พระมเหสีกริ้วมาก ‎ทุกคนกลับไปก่อนเถิดขอรับ
‎จินมูควบคุมผู้แปรวิญญาณด้วยกระดิ่งขอรับ
‎บางทีนักซูเอง
‎ก็อาจจะโดนเขาควบคุมก็ได้ขอรับ
‎แต่อย่างไรความจริงที่นักซู ‎ทำการแปรวิญญาณด้วยตัวเองก็ไม่เปลี่ยนไปหรอก
‎ถึงอย่างนั้น ข้าก็อยากเปิดเผยความจริงนี้ ‎เพื่อลดความรับผิดชอบ
‎เรื่องโศกนาฏกรรมเมื่อสามปีก่อนให้นางขอรับ
‎อุกเองก็ลำบากเพราะแบกความรับผิดชอบ ‎เรื่องเด็กคนนั้นอยู่นี่ขอรับ
‎เจ้าคิดว่าอุกลำบาก
‎เพราะต้องรับผิดชอบ ‎ในความผิดของนักซูอย่างเดียวหรือ
‎วันนี้พระมเหสีตรัสเช่นนั้นใช่ไหม
‎ว่าการที่คนแข็งแกร่ง ‎ครอบครองพลังที่เป็นนิรันดร์ได้
‎มันเป็นความผิดตรงไหน
‎แต่อุกครอบครองพลังนั้นอยู่
‎สิ่งที่เป็นภาระหนักอึ้งสำหรับอุกที่สุด
‎คือการที่เขาต้องรับผิดชอบ
‎พลังซึ่งคนอย่างจินมูหรือพระมเหสี ‎ต้องการครอบครองมันต่างหาก
‎เพราะโลกอาจจะแห้งแล้งตามที่จินมูต้องการ
‎หรือเขาอาจจะขัดขวางมันได้ ‎ขึ้นอยู่กับว่าเขาเลือกเล็งคมดาบ
‎ไปยังทิศทางไหน
‎ไม่ว่าเขาเลือกเล็งไปที่ใคร
‎หรือเลือกเล็งไปที่ทิศทางไหน
‎ก็เลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะลำบากและรู้สึกหนักอึ้ง
‎มันยากเกินกว่าที่มนุษย์จะรับมือไหว
‎ข้าเป็นคนช่วยชีวิต
‎และดูแลเด็กคนนั้น
‎เจ้าก็ดันพาตัวนางที่จินโฮกยอง
‎พยายามซ่อนอย่างมิดชิดมาสินะ
‎ไม่มีทางที่ท่านอาจารย์อี ‎จะไม่รู้ว่ามีวิญญาณอื่นอยู่ในร่างของนาง
‎เขารู้ว่านางเป็นใคร
‎และทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเหมือนในอดีต
‎ร่องรอยในจุดเดียวกัน
‎มีต้นไม้ใหญ่อยู่ในสถานที่ที่ข้าเคยอาศัยอยู่
‎ข้าพยายามคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว ‎บนยอดต้นไม้ที่สูงใหญ่
‎ความทรงจำเดียวกัน
‎ถ้าเจ้าจะไม่ทำอะไร ก็ตายไปซะเถอะ
‎หากไม่ทำอะไรสักอย่าง ‎สู้ตายไปซะก็ยังดีเสียกว่านี่
‎พวกนางเป็นคนเดียวกันหรือ
‎เรามาที่นี่ได้เพราะมันเลย
‎บางทีมันอาจจะช่วยเจ้าตามหาแผ่นป้ายได้ ‎เจ้าพามันไปด้วยเถิด
‎ข้าจะออกไปข้างนอกก่อน
‎เจ้าไปคุยกับจางอุกก่อนเขาออกไปเถิด
‎ถ้าทะเลาะกันก็คืนดีกันซะ
‎วันนี้จางอุก
‎จะต้องต่อสู้ครั้งใหญ่สินะเพคะ
‎กลุ่มลับของจินมูจะรวมตัวกันเพื่อโจมตีจินโยวอน
‎และเขาจะกำจัดผู้แปรวิญญาณทั้งหมดที่อยู่ที่นั่น
‎เรายังไม่รู้จำนวนของพวกเขา ‎และไม่รู้ว่าพวกเขาแข็งแกร่งแค่ไหน
‎แต่ว่าเราต้องกวาดล้าง ‎ผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ให้ได้ภายในรวดเดียว
‎ความโลภที่ไม่รู้จบของจินมูถึงจะสิ้นสุดลงได้
‎และคนที่จะทำเช่นนั้นได้ก็มีเพียงจางอุกเท่านั้น
‎ถ้าจะทำให้สิ้นสุดก็ต้องกำจัดทั้งหมดเพคะ
‎ห้ามให้เหลือแม้แต่คนเดียว
‎องค์รัชทายาทเสด็จออกไปก่อนแล้ว
‎ตอนนี้ที่นี่…
‎มีแต่เราสองคนเท่านั้น
‎เอาล่ะ
‎ถามสิ่งที่เจ้าอยากถามมาเถอะ
‎ไม่
‎ข้าจะไม่ถาม
‎เพราะงั้นแล้ว ‎เจ้าก็อย่าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
‎การต่อสู้ที่ข้าจะออกไปทำ
‎เป็นสิ่งที่ถูกต้องอย่างชัดเจน
‎เพราะข้าจะไปทำสิ่งที่ข้าทำได้เพื่อขัดขวาง
‎ไม่ให้พวกเขาทำสิ่งที่ไม่ควรเด็ดขาด
‎ไม่ว่าใครจะยกข้ออ้าง ‎อะไรมาอ้างเพื่อให้มันถูกต้อง
‎หรือยกเหตุผลมากมายมาอ้างก็ตาม
‎การต่อสู้ครั้งนี้ ‎ก็เป็นการต่อสู้ที่ถูกต้องอย่างแน่นอน
‎เป้าหมายที่ข้าเล็งดาบไปหาจึงชัดเจน
‎และทิศทางของข้าก็แน่ชัดด้วย
‎เพราะงั้นแล้ว
‎ข้าจะรู้ตัวตนของเจ้าไม่ได้เด็ดขาด
‎แต่ว่า
‎ข้าขอถามคำถามอื่นแทน
‎ข้า…
‎ไม่ออกไปจากที่นี่
‎ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
‎แล้วอยู่กับเจ้าที่นี่ดีไหม
‎เอางั้นหรือ
‎ข้าอาจจะปิดประตูควีโดได้
‎พวกเรา…
‎อยู่ที่นี่ด้วยกันดีไหม
‎แต่ว่าคำตอบนั้น
‎เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องอย่างชัดเจนและแจ่มแจ้ง
‎ไม่ว่าเราจะยกเหตุผลอะไรมาอ้าง
‎และถึงแม้พวกเรา
‎จะโหยหา
‎และคิดถึงกันมากก็ตาม
‎ดังกู เจ้าไปที่จินโยวอน
‎แจ้งเรื่องกับพวกเขาและอยู่คุ้มกันที่นั่นซะ
‎- ขอรับ ‎- ส่วนยุลกับซังโฮ
‎เมื่อผู้คนเริ่มรวมตัวกันที่ห้องลับ
‎พวกเจ้าก็เข้าไปในชอนบูกวัน ‎และขัดขวางเจ้าหน้าที่ที่อยู่นอกห้องลับซะ
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น
‎ข้าจะเดินทางไปยังวังหลวง ‎และเข้าเฝ้าฝ่าบาทขอรับ
‎ข้านึกว่าจางอุกไปป้อมเหนือแล้วซะอีก
‎แต่เขาร่วมมือกับองค์รัชทายาทโจมตีจินมูสินะ
‎นายน้อยตัดสินใจรับผิดชอบครั้งใหญ่จริงๆ
‎โปรดปกป้องเขาด้วยนะเจ้าคะ
‎และท่านก็ระวังตัวด้วย
‎เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ‎กลุ่มของจินมูจะเริ่มรวมพล
‎เมื่อผ่านพ้นคืนนี้ไปด้วยดี
‎โลกที่พวกเขาปรารถนา ‎จะไม่มีวันเป็นจริงเด็ดขาด
‎ฟากฟ้าของวันนั้นเมื่อ 200 ปีก่อน ‎จะถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง
‎เมื่อโลกแห้งแล้ง
‎และเราทำพิธีเซ่นไหว้ต่อฟากฟ้าแล้ว
‎หินน้ำแข็งซึ่งบรรจุพลังแห่งฟากฟ้า ‎จะตกมาสู่มือของพวกเรา
‎เราจะอาศัยอยู่ในโลกที่คนมีอำนาจ
‎จะมีอำนาจเพิ่มขึ้นและเป็นอมตะ
‎พวกเขาทั้งหมดคือผู้แปรวิญญาณหรือ
‎ผู้ที่ปรารถนาความอ่อนวัยจะได้อยู่ในร่างที่อ่อนวัย
‎ผู้ที่ปรารถนาอำนาจก็จะได้อยู่ในร่างที่มีอำนาจ
‎และผู้ที่ปรารถนาความงดงาม ‎ก็จะได้อยู่ในร่างที่งดงามตามต้องการพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาต่างก็ได้สิ่งที่ต้องการ
‎ผ่านการแปรวิญญาณสินะ
‎ตอนนี้พวกเขาอาจต้องปกปิด
‎แต่เมื่อประตูแห่งโลกใหม่เปิดขึ้น
‎พวกเขาทุกคนจะกลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ ‎ของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
‎หัวหน้าสำนัก
‎หากประตูแห่งโลกใหม่ที่ท่านว่าถูกเปิดขึ้น
‎พวกที่ถูกแย่งร่างไปจะเป็นอย่างไรหรือ
‎คนหนุ่มสาวจะกลายเป็นคนแก่
‎ผู้ที่มีอำนาจจะถูกแย่งชิงมันไป ‎และผู้ที่งดงามก็จะอยู่ในร่างที่น่าเกลียดมิใช่หรือ
‎องค์รัชทายาท
‎กระหม่อมเคยทูลแล้วว่าอย่าทรงใส่พระทัย ‎ในเรื่องเล็กน้อยมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่คิดว่าการปกป้องสิ่งเหล่านั้น ‎เป็นความคิดที่อ่อนแอหรอกนะ
‎มันกลับแข็งแกร่งมากกว่าอีก
‎และข้าจะทำให้หัวหน้าสำนักได้เห็นเอง ‎ว่ามันแข็งแกร่งขนาดไหน
‎ทรงหลอกลวงกระหม่อมสินะ
‎ข้าไม่ได้หลอกท่าน ‎แต่ท่านมองว่าข้าอ่อนแอต่างหาก
‎กระหม่อมทำทุกอย่างเพื่อพระองค์
‎แล้วทรงทอดทิ้งกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เราไม่ใช้คำว่าทอดทิ้ง ‎กับศัตรูที่ประจันหน้ากันอยู่หรอก
‎ข้ามาเพื่อต่อสู้กับหัวหน้าสำนัก ‎ร่วมกับจางอุก
‎จางอุกหรือ
‎โจมตีได้
‎มีเกราะกำบังปกคลุมห้องลับหรือ
‎จางอุก
‎เจ้ามาแล้วสินะ
‎ไม่ต้องตกใจหรอกขอรับ
‎ข้าเพียงสร้างเกราะกำบังขึ้นมา
‎มันยากและซับซ้อนกว่าอันที่ท่าน ‎เคยขังข้าไว้ในอดีตอีกใช่ไหมขอรับ
‎ข้ายุ่งนิดหน่อยเพราะกำลังต่อสู้ ‎กับผู้แปรวิญญาณทั้ง 78 คนที่อยู่ที่นี่
‎ช่างน่าขันจริงๆ
‎ท่านที่เป็นหัวหน้ากลุ่มลับ ‎ไม่แปรวิญญาณอยู่คนเดียว
‎กลัวจะควบคุมตัวเองไม่ได้หรือ
‎ทั้งที่ร่างแบบนั้นก็ไม่ได้ดี ‎แล้วทำไมถึงเสนอให้คนอื่นล่ะ
‎สุดท้ายเจ้าก็เดินทางมาเพื่อแก้แค้นข้าสินะ
‎ถ้าเป็นเพราะเรื่องแค่นั้น ข้าก็ไม่มาหรอก
‎ข้าถึงขั้นทอดทิ้งโลกที่ข้าโหยหา ‎และคิดถึงมาตลอดเชียวนะ
‎คิดว่าข้าจะทำแบบนั้น
‎เพียงเพื่อสังหารท่านคนเดียวหรือ
‎สิ่งที่ท่านทำอยู่มันผิดอย่างชัดเจน
‎และเป็นสิ่งถูกต้องอย่างชัดเจน ‎ที่ข้าต้องขัดขวาง
‎ข้าแค่มาทำสิ่งที่ควรทำเท่านั้น
‎ข้าเกลียดท่านแทบบ้าก็จริง
‎แต่ไม่ใช่หน้าที่ข้าที่จะแก้แค้นท่าน
‎ไปซะ
‎จงไปทำสิ่งที่เจ้าควรทำซะ
‎ข้าจะทำ…
‎สิ่งที่ข้าควรทำอยู่ที่นี่
‎ส่งจินมูมาที่นี่ที
‎ทำไมข้าถึงมาอยู่นี่
‎หินน้ำแข็งหรือ
‎ข้ามองเห็นหินน้ำแข็งจริงๆ นะ
‎มันมีอยู่ในนี้ด้วยหรือ
‎มันอยู่ในนี้จริงๆ ด้วย
‎มันคือหินน้ำแข็งเจ้าค่ะ
‎จริงด้วย
‎เจ้าอยู่ในนี้ด้วยสินะ
‎จินบูยอน
‎เจ้าหาสิ่งนี้เจอหรือ
‎ข้าตามหามันเจอที่นี่ ‎เหมือนที่เจอที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮเจ้าค่ะ
‎ข้านึกว่าเจ้าสูญเสียความทรงจำซะอีก
‎ยังไงก็เถอะ เจ้าช่างสุดยอดเหลือเกิน ‎ที่ตามหามันเจออีกครั้ง
‎ข้าจะมอบให้ท่านเจ้าค่ะ
‎นำไปเถิด
‎หินน้ำแข็งมีพลังแห่งฟากฟ้า
‎คนที่ไม่ได้ถูกเลือกไม่สามารถครอบครองมันได้
‎ทั้งจางกังและจอมเวทตระกูลชเวก็เคยใช้มัน
‎แต่ก็ครอบครองพลังของมันเป็นของตัวเอง ‎เหมือนจางอุกไม่ได้
‎ให้ข้าช่วยไหมเจ้าคะ
‎เจ้าหรือ
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าเป็นนักบวชหญิงที่มีพลังพอๆ กับ ‎จินซอลรันที่เคยอยู่เคียงข้างซอกยองนี่นา
‎ก็ได้
‎เอาเลย
‎ข้าจะ…
‎ทำให้มันเป็นของท่านเจ้าค่ะ
‎เกิดอะไรขึ้นกับข้ากัน
‎พลังของข้า
‎หินน้ำแข็งนั้นว่างเปล่าเจ้าค่ะ
‎มันจะดูดกินพลัง
‎เหมือนผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
‎ท่านจะไม่ตายเร็วหรอก
‎ท่านจะค่อยๆ แห้งเหี่ยว
‎เหมือนท่อนไม้เจ้าค่ะ
‎เหมือนจอมเวทตระกูลชเวคนนั้น
‎ทำไม…
‎เจ้าถึงทำเช่นนี้กับข้า
‎ท่านน่าจะจำใบหน้าของข้าได้แม่นนะ
‎ดูเหมือนท่านจะคาดไม่ถึงว่าเป็นข้านะเจ้าคะ
‎ท่านดันจู
‎นักซูหรือ
‎ท่านบอกว่าที่นี่เป็นคุกขังผู้ใช้เวทมนตร์ดำนี่
‎ช่างเป็นการตายที่คู่ควรกับท่านจริงๆ
‎อย่าได้โกรธแค้นข้าให้มากเลย
‎บางทีข้าก็อาจจะหายไป
‎ณ ที่แห่งนี้ด้วยเช่นกัน
‎จางอุก
‎เจ้าสิ้นสุดทุกอย่างได้สินะ
‎อุก เจ้าเป็นอะไรไหม
‎ตัวเจ้าเย็นเหมือนน้ำแข็งเลย
‎ข้ายังทนไหว
‎ข้ายังไหวอยู่
‎จินมูอยู่ที่ไหน
‎ข้าส่งเขาไปในควีโดขอรับ
‎เขาจะตายด้วยวิธีที่คู่ควรกับเขาที่นั่นขอรับ
‎แต่จินบูยอนยังอยู่ในควีโดนี่
‎นางขอให้ส่งเขาไปที่นั่นพ่ะย่ะค่ะ
‎นางบอกว่าจะรับผิดชอบ ‎ในส่วนของคนคนนั้นเอง
‎อุก
‎จินมูแห่งชอนบูกวันถูกส่งไปที่ควีโด ‎ซึ่งเป็นคุกของผู้ใช้เวทมนตร์ดำ
‎และผู้แปรวิญญาณในกลุ่มลับของเขาทุกคน ‎ก็กลายเป็นหินและตายไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกและซงริมจัดการเรื่องทั้งหมดเอง
‎โดยไม่บอกใครอย่างนั้นหรือ
‎เพราะเราคิดว่าหากไม่ใช่วันนี้ ‎ก็จะไม่มีโอกาสอีก
‎จึงไม่มีเวลาหารือ ‎กับที่ประชุมลงมติและราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ
‎พลังของหินน้ำแข็ง ‎ที่จางอุกครอบครองอยู่ก็ยิ่งใหญ่จริงๆ
‎ซงริมครอบครองพลังนั้นแต่เพียงผู้เดียว
‎และกำจัดจินมูแห่งชอนบูกวันซึ่งเป็นปรปักษ์ไปแล้ว
‎ตอนนี้การโจมตีราชวงศ์และที่ประชุมลงมติ ‎ก็คงไม่ยากเกินกำลังพวกเจ้าแล้วสินะ
‎พวกเราไม่ได้ต่อสู้เพื่อชิงอำนาจพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเราแค่ขัดขวางแผนการอันตรายของจินมู
‎ที่ตั้งใจจะนำนกเพลิงในจินโยวอนออกมาพ่ะย่ะค่ะ
‎ยังไงก็เถอะ
‎มันก็เป็นความจริงที่ซงริมครอบครองพลัง
‎ซึ่งไม่อนุญาตให้ใครครอบครองได้ ‎แต่เพียงผู้เดียวนี่
‎ผู้คนคงพูดกันหนาหู
‎จินมูตายแล้วหรือ
‎ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ข้าจะทำยังไง
‎ตอนนี้ข้า…
‎จะไม่อาจหลุดพ้นจากร่างนี้ได้หรือ
‎เขาถูกขังอยู่ในควีโดพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาคงรอดออกมายาก
‎จงหาวิธีมาซะ
‎หาวิธีมาให้ได้
‎ดูจากที่จินมูมาที่นี่
‎งานของจางอุกกับเจ้าของเจ้าคงราบรื่นสินะ
‎ข้าจะอยู่ที่นี่ต่อไป
‎และวิญญาณของข้าจะสลายไป
‎แล้วจะเหลือแค่จินบูยอนที่ออกไปจากที่นี่
‎ถ้าอย่างนั้น
‎จางอุกก็คงไม่ต้องทำงานสุดท้ายของเขา
‎ลงทะเลไปแล้วแฮะ
‎ก็จริง เจ้าเป็นเต่านี่นา
‎เป็นธรรมชาติของเจ้าที่จะลงทะเล
‎แผ่นป้ายของจินโยวอนนี่
‎เจ้าตามหาแผ่นป้ายให้ข้า
‎เพื่อให้ออกไปจากที่นี่หรือ
‎ยังไงก็เถอะ
‎ขอบคุณนะ
‎(เต่าดำ)
‎ข้าเจอสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังของเต่าดำด้วย
‎มันตั้งใจไปที่แห่งหนึ่ง
‎มันคงตามหาเส้นทางให้ใครบางคนแล้วสินะ
‎ข้าได้ยินว่าจางอุกเข้าไปตามหาจินบูยอนในควีโด
‎ดูจากที่เขาออกมาจากที่นั่น แปลว่าเขาก็ตามหา ‎เส้นทางของเขาเจอได้อย่างดีเช่นกันสินะ
‎หลังอุกเสร็จสิ้นการต่อสู้ที่ยากลำบาก
‎ตอนนี้เขาก็กำลังรับผลตอบแทน ‎ที่ใช้พลังนั้นอยู่คนเดียวขอรับ
‎เขากำลังรับมือกับภูตผี ‎ที่หลั่งไหลมาหาพลังจากฟากฟ้า
‎เขากำลังต่อสู้อีกครั้ง ‎ในที่ที่หนาวเย็นและมืดมิดอยู่คนเดียวขอรับ
‎ทำไมภาระที่ลำบากและหนักอึ้งนั้น
‎ถึงได้มาหาอุกกันนะขอรับ
‎เขากำลังชดใช้ความผิด ‎ที่เกิดมาเพราะการแปรวิญญาณหรือขอรับ
‎ตอนที่ผู้มีอำนาจที่สุดในโลก ‎กำลังต่อสู้เพื่อหินน้ำแข็ง
‎พลังนั้นก็เดินทางไปยังที่ที่จางอุกอยู่
‎ข้าคิดว่า
‎คนคนนั้นคงอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ด้วย
‎คนคนนั้นหรือ ท่านหมายถึงใครขอรับ
‎คนที่ได้รับหินน้ำแข็ง ‎จากท่านอาจารย์ซอกยองเป็นคนแรก
‎ข้าสงสัยว่านางยังหลงเหลืออยู่ที่นี่ ‎และปกป้องหินน้ำแข็งตลอดมา
‎ท่านกำลังพูดถึงจินซอลรันหรือขอรับ
‎เป็นแค่สมมติฐานของข้าคนเดียวว่า ‎ทั้งจางอุกและเด็กคนนั้น
‎ถูกนางเลือกมาแล้ว
‎ท่านพี่เป็นอะไรไหม
‎ขอโทษนะ
‎ข้าไม่ควรให้ท่านมาแทนข้าเลย
‎ข้าไม่เป็นไร
‎เจอแผ่นป้ายแล้วเจ้าค่ะ
‎เจ้าหามันเจอสินะ
‎เจ้าเป็นบูยอน ลูกของข้าจริงๆ
‎ขอโทษเจ้าค่ะ
‎ขอโทษอะไรกัน
‎ท่านพี่ตามหาแผ่นป้ายเจอแล้ว
‎ตอนนี้จินโยวอนจะปลอดภัยแล้วล่ะ
‎จะมีการเปิดประชุมลงมติเพราะเรื่องจินมูในวันนี้
‎เจ้าต้องไปเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในควีโดด้วย
‎เจ้า…
‎ทำเช่นนั้นได้ไหม
‎ทำได้เจ้าค่ะ
‎ข้าจะไปเข้าร่วมที่ประชุมลงมติเจ้าค่ะ
‎ซอยุลรอเจ้าอยู่
‎ไปเจอเขาเถิด
‎พวกเราสองคน
‎ตัดสินใจว่าจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน
‎ท่านก็ทำเช่นนั้นด้วยเถิด
‎ข้ามีเรื่องจะบอกท่านขอรับ
‎จินมูควบคุมผู้แปรวิญญาณด้วยกระดิ่งได้ขอรับ
‎ข้าเชื่อว่า
‎โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นที่ซงริมเมื่อสามปีก่อน
‎อาจไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความตั้งใจของนักซู ‎แต่เป็นฝีมือจินมู
‎เสียงกระดิ่งที่ข้าได้ยินตอนนั้น
‎เป็นเพราะแบบนี้นี่เอง
‎ถ้าท่านคิดโทษตัวเองในเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นอยู่
‎ข้าก็อยากบอกว่าไม่ต้องคิดเช่นนั้นหรอกขอรับ
‎อย่างน้อยก็ใช้ข้ออ้างนี้
‎ทำให้อยู่ในที่ที่ท่านอยากจะอยู่ได้เถิด
‎ข้าเป็นเพียงผู้แปรวิญญาณ ‎ที่ถูกแรงพยาบาทควบคุมเจ้าค่ะ
‎ข้าเป็นมือสังหารที่เติบโตที่ดันฮยังกกทั้งชีวิต ‎ด้วยความคิดนั้น
‎และข้าก็ได้พบจุดจบน่าสมเพชที่คู่ควรแล้ว
‎เพราะฉะนั้น
‎ข้าใช้ข้ออ้างนั้นไม่ได้หรอก
‎ท่านจะไปที่ป้อมเหนือจริงๆ หรือเจ้าคะ
‎ถ้าข้าอยู่ที่นี่
‎พวกเขาจะหาเรื่องซงริมและท่านผู้นำ ‎เรื่องหินน้ำแข็งไม่หยุด
‎ข้าต้องทำตามพระราชโองการของฝ่าบาท
‎จึงจะดีต่อองค์รัชทายาทด้วย
‎ท่านจะไปเมื่อไหร่เจ้าคะ
‎มันเป็นตำแหน่งที่ถูกมอบหมายไว้อยู่แล้ว ‎ข้าจึงต้องออกเดินทางทันที
‎เพราะงั้นขอโทษด้วยนะ
‎ข้าคงอยู่ร่วมงานแต่งแม่บ้านคิมไม่ได้
‎งานแต่งใช่ปัญหาที่ไหนกัน
‎ท่านจะเดินทางไกล ไม่รู้ว่าจะกลับมาตอนไหนนะ
‎ไว้เจ้าเดินทางไปเยี่ยมข้ากับท่านผู้นำก็ได้
‎ถ้างั้นให้ข้าตามท่านไปที่นั่นก่อน…
‎ไม่ได้
‎ห้ามเลยนะ
‎ห้ามพูดแบบนั้นกับเขาเด็ดขาด ‎แค่นี้เขาก็อิจฉาที่ท่านทำเพื่อข้าจะตายอยู่แล้ว
‎ช่วยไม่ได้เจ้าค่ะ
‎นายน้อยเป็นอันดับหนึ่งสำหรับข้านะเจ้าคะ
‎ข้ารู้
‎ถึงยังไงก็อย่าแสดงออกต่อหน้าเขาเลย
‎เขางอนเก่งจริงๆ แหละ
‎แม่บ้านคิม
‎ถึงข้าจะเข้าร่วมพิธีแต่งงานไม่ได้
‎แต่เจ้าก็ต้องสวยที่สุดนะ
‎ให้เห็นว่าเจ้าเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก
‎เจ้าค่ะ
‎ข้าจะสวยและมีความสุข
‎ที่สุดในโลกเจ้าค่ะ
‎ไม่นึกเลยว่าอุกจะเป็นห่วงเรื่องนั้นล่วงหน้า
‎ไว้เสร็จสิ้นพิธีแต่งงานแล้ว ‎เราก็ไปอยู่กับอุกกันเถอะ
‎ทำเช่นนั้นได้จริงๆ หรือเจ้าคะ
‎ตอนนี้ข้าไม่ใช่ผู้นำแล้วนะ ข้าจะไปที่ไหนก็ได้
‎เพราะงั้นท่านถึงไม่เข้าร่วม ‎การประชุมลงมติครั้งนี้หรือเจ้าคะ
‎ถ้าข้าอยู่ที่นี่
‎พวกเขาจะยกเรื่องหินน้ำแข็งมาหาเรื่องอุกขอรับ
‎ท่านพูดเหมือนนายน้อยเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎เราออกเดินทางทันที ‎หลังเสร็จพิธีแต่งงานกันนะ
‎สัญญากับข้าด้วยเจ้าค่ะ
‎เดี๋ยวนะ
‎ทำไมท่านถึงสวมแหวนที่นิ้วนี้ล่ะ
‎ข้าซื้อมาให้สวมที่นิ้วนางนะ
‎มันเล็กไปเจ้าค่ะ เล็กไป
‎ถ้าใส่นิ้วนี้ เลือดจะไม่เดินเลยเจ้าค่ะ
‎งั้นหรือ
‎งั้นถอดออกมาเถอะ
‎ข้าจะเอาไปขยาย
‎หรือไม่ก็ซื้อใหม่ให้เอง
‎จริงๆ เลย
‎ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
‎นี่เป็นสัญญาแทนใจว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
‎ใส่นิ้วนี้ก็ไม่เป็นไรหรอก
‎ได้เลย
‎ข้าสัญญา
‎เจ้าจะไปที่ป้อมเหนือคนเดียวตามกำหนดเดิมหรือ
‎ข้าต้องอยู่ให้ไกล ‎ทุกคนถึงจะสงบสุขและใช้ชีวิตเงียบๆ ได้
‎อุก
‎สุดท้ายแล้วข้าก็เดินทางมาบอก
‎เรื่องที่จะทำให้เจ้าสบายใจและอยู่เงียบๆ ไม่ได้
‎ความเจ็บปวดที่ต้องรู้เรื่องนั้น ‎และความเจ็บปวดที่ต้องใช้ชีวิตโดยไม่รู้เรื่อง
‎ทั้งหมดก็เป็นสิ่งที่เจ้าต้องรับมือใช่ไหม
‎มันไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะตัดสินใจได้
‎จึงเดินทางมาบอกเจ้า
‎อีกไม่นานนักซูจะหายไป
‎นางบอกว่าไม่ว่าจะยกอะไรมาเป็นข้ออ้าง ‎เจ้าทั้งสองก็ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้
‎งั้นนี่จะเป็น…
‎ข้ออ้างของเจ้าให้อยู่ร่วมกันได้ไหม
‎ยุล
‎ตอนที่ข้าตัดสินใจ
‎ออกมาจากที่นั่น ‎โดยแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่านางเป็นใคร
‎เจ้ารู้ไหมว่าข้ารู้สึกอย่างไร
‎ข้าเดินออกมาเพราะรู้ว่า
‎ข้าจะต้องสังหารนาง หากรู้ตัวตนของนาง
‎แม้นางกำลังจะหายไป
‎ก็เป็นข้ออ้างให้เราอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก
‎แทนที่จะใช้ข้ออ้างขี้ขลาดว่ายังไงข้าก็ต้องตาย
‎สู้ให้พวกเรา
‎แยกกันเจ็บปวดดีกว่า
‎หม่อมฉันจินบูยอน บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลจิน
‎ได้ตามหาแผ่นป้ายในควีโด ‎เพื่อพิสูจน์ความสามารถ
‎ในฐานะนักบวชหญิงแล้วเพคะ
‎ข้าได้ยินว่าจางอุกส่งจินมูเข้าไปในควีโด
‎เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือ
‎ข้าเจอหินน้ำแข็งที่จอมเวทตระกูลชเว ‎เคยครอบครองในอดีต
‎จึงได้นำมันใส่ในตัวเขา
‎จินมู
‎จะแห้งตายอยู่ในนั้นเจ้าค่ะ
‎สิ่งนี้จะดูดกินพลังของผู้คน
‎เหมือนผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
‎นางนำมันใส่ในร่างจินมูสินะ
‎แม้มันจะสูญเสียพลังแห่งฟากฟ้าไปแล้ว
‎แต่ยังไงมันก็คือหินน้ำแข็ง
‎เจ้านำมันใส่ในร่างของจินมูงั้นหรือ
‎พลังของเจ้าช่างน่าทึ่งจริงๆ
‎ถ้าเจ้านำหินน้ำแข็งใส่ร่างของจินมู
‎แปลว่าเจ้าก็สามารถนำมันออกมาได้เช่นกันสินะ
‎เหตุผลหลักของการประชุมลงมติในวันนี้
‎คือการหารือว่าจะทำอย่างไร ‎กับหินน้ำแข็งที่จางอุกครอบครองอยู่
‎ในเมื่อจินบูยอนสามารถนำหินน้ำแข็งออกมาได้
‎หากที่ประชุมมีมติ
‎เราก็สามารถเรียกคืน ‎หินน้ำแข็งของจางอุกได้ขอรับ
‎ถ้าเอาหินน้ำแข็งออกจากร่างจางอุก ‎เด็กคนนั้นก็จะตายนะ
‎เขาตายไปแล้วตั้งแต่สามปีก่อน
‎ที่เขามีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะมติ
‎ของราชวงศ์และที่ประชุมลงมติขอรับ
‎ถ้าจางอุกไม่ขัดขวางจินมู
‎นกเพลิงจะออกมาสู่โลก ‎และเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่นะขอรับ
‎ซงริมไม่ต้องมายุ่งเลย
‎พวกท่านทำเรื่องใหญ่ขนาดนั้นตามลำพัง ‎โดยไม่ได้รับการเห็นชอบ
‎จากราชวงศ์และที่ประชุม ‎พวกเราจึงต้องมาหารือกันเช่นนี้มิใช่หรือ
‎ตัวข้า…
‎ก็ร่วมมือกับพวกเขาด้วย
‎เจ้าไม่ต้องเข้ามายุ่งหรอก
‎พวกเจ้าเคลื่อนไหวโดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้า
‎- นี่ก็ถือเป็นปัญหาเช่นกัน ‎- ฝ่าบาท
‎ที่ประชุมลงมติอนุญาตให้จางอุก ‎ครอบครองหินน้ำแข็ง
‎เพื่อกำจัดผู้แปรวิญญาณเท่านั้นนี่
‎ในเมื่อผู้แปรวิญญาณถูกกำจัดไปหมดแล้ว
‎ก็ไม่มีเหตุผลให้เขาครอบครองพลังนั้นต่อไป
‎- ใช่แล้ว ‎- ถูกต้องเลย
‎- ถูกต้อง ‎- ควรทำเช่นนั้น
‎จริงเลย
‎- ใช่แล้ว ‎- เขาพูดถูก
‎หากที่ประชุมมีมติ
‎จินบูยอนซึ่งเป็นผู้สืบทอดของจินโยวอน ‎สมาชิกของที่ประชุม
‎ก็ต้องทำตามด้วย
‎ถ้าที่ประชุมลงมติมีมติเช่นนั้น
‎ข้าก็ต้องทำตามเจ้าค่ะ
‎พระมเหสี
‎นั่นคือประตูไปสู่ควีโดพ่ะย่ะค่ะ
‎เราแค่เข้าไปตามหาจินมูในควีโด
‎แล้วถามหาที่อยู่ของผงขับวิญญาณ
‎และวิธีแปรวิญญาณกับเขาก็พอพ่ะย่ะค่ะ
‎ยุนโอ เจ้าเจอกุญแจเปิดประตูควีโดได้อย่างไร
‎กระหม่อมได้มาจากสายของกระหม่อม ‎ที่อยู่ในชอนบูกวันพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นหรือ
‎รีบเข้าไปกันเถิด
‎อุก
‎จินบูยอนล่ะ
‎เมื่อครู่นางตกลง ‎จะทำตามคำสั่งของที่ประชุมลงมติ
‎และกลับไปแล้ว
‎พวกเรากำลังหารือว่าจะทำอย่างไร ‎กับหินน้ำแข็งที่เจ้าครอบครองอยู่
‎หากที่ประชุมมีมติแล้ว
‎จินบูยอน นักบวชหญิงแห่งจินโยวอน ‎จะเรียกคืนหินน้ำแข็งที่อยู่ในตัวเจ้า
‎จินบูยอนบอกว่าจะทำตามคำสั่งนั้นหรือขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎และนางก็ได้เปิดเผยความผิด ‎ที่เจ้าปกปิดไว้ตลอดเวลาที่ผ่านมาด้วย
‎เมื่อคืน
‎จางอุกได้ปล่อยผู้แปรวิญญาณคนหนึ่งไปเจ้าค่ะ
‎ทั้งที่เขารู้ว่าคนคนนั้นเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎แต่แสร้งทำเป็นไม่รู้เจ้าค่ะ
‎ที่จินบูยอนพูดเป็นความจริงหรือเปล่า
‎ขอรับ
‎แต่ข้าทำเป็นไม่รู้แล้วปล่อยไป
‎นางเลยบอกให้ข้าไปตรวจสอบ ‎แล้วไล่ล่าผู้แปรวิญญาณนั้นหรือขอรับ
‎ช่วยบอกให้เขาเลิกแสร้งทำเป็นไม่รู้ด้วยเจ้าค่ะ
‎ให้เขาตามล่าและตรวจสอบ
‎และเฝ้ามองผู้แปรวิญญาณนั้น
‎ตายจากไปด้วยเจ้าค่ะ
‎นางสร้างเหตุผลและข้ออ้าง ‎ให้ข้าตามหาผู้แปรวิญญาณนั้นให้ได้สินะ
‎เหตุผลและข้ออ้างหรือ
‎นั่นเป็นหน้าที่ที่เจ้าต้องทำนะ จางอุก
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ข้าจะเลิกแสร้งทำเป็นไม่รู้
‎เพื่อทำสิ่งที่ข้าต้องทำขอรับ
‎ข้าจะตามหาให้เจอและตรวจสอบ
‎และจะเฝ้ามองจนกว่าผู้แปรวิญญาณนั้น ‎จะตายจากไป
‎ถ้างั้น
‎ข้าขอตัวก่อนขอรับ
‎เจ้าจะไปไหน
‎พวกเรากำลังไต่สวนความผิดของเจ้าอยู่นะ
‎พวกท่านถามความรับผิดชอบจากข้าจบแล้ว
‎ข้าจะยอมรับเหตุผลและข้ออ้างของพวกท่าน
‎และตอนนี้ข้าก็ขอตัว
‎จะเอาแต่พูดว่าเหตุผลและข้ออ้างไม่เลิกหรือ
‎พวกเราแค่บอกสิ่งที่เจ้าต้องทำนะ
‎เราจะไม่เรียกคืนหินน้ำแข็งจากเขาหรือ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ยังมีผู้แปรวิญญาณเหลืออยู่หรือ
‎ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ
‎และอุกจะไม่กลับมา
‎จนกว่าจะจับผู้นั้นได้
‎สุดท้ายแล้ว
‎ท่านก็สร้างเหตุผลและข้ออ้าง ‎ให้พวกเราเป็นคนที่ต้องฆ่าและถูกฆ่า
‎แล้วเรียกข้ามาที่นี่สินะ
‎ท่านอาจารย์สุดโหดของข้า
‎ทำไมข้ายังเป็นอาจารย์ของเจ้าอยู่ล่ะ
‎ข้าอนุญาตให้เจ้า
‎ยกเลิกการฝึกฝนไปแล้วนะ
‎เจอแล้วพ่ะย่ะค่ะ จินมูอยู่ตรงนี้พ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านหัวหน้าสำนัก
‎ท่านกำลังจะตายสินะ
‎จินมู
‎ก่อนตาย บอกอะไรข้าสักอย่างเถิด
‎ผงขับวิญญาณยังเหลืออีกอันใช่ไหม
‎มันอยู่ที่ไหน อยู่กับท่านหรือเปล่า
‎ตั้งสติหน่อย ข้าถามว่ามันอยู่ที่ไหน
‎จินมู ส่งผงขับวิญญาณมาให้ข้าเถิด
‎เจ้าสัญญากับข้าแล้วนี่
‎ส่งมาให้ข้าก่อนเจ้าจะตายไปเถิด
‎ว่าไง
‎มันอยู่ที่ไหน
‎ผงขับวิญญาณสุดท้ายที่กระหม่อมมีอยู่
‎มันถูกใส่ไว้ในเลือดของจอมเวทตระกูลชเว
‎ที่สร้างมันขึ้นมาพ่ะย่ะค่ะ
‎มันอยู่ในเลือดของร่างนี้หรือ
‎ตอนที่พระมเหสีกำลังถูกแปรวิญญาณ
‎กระหม่อมใส่มันไว้ในร่างนี้
‎ทรงจำไม่ได้สินะ
‎ตอนนี้ข้าจำได้แล้ว
‎คนที่แปรวิญญาณของข้าและขังข้าไว้
‎คือจินมู
‎เจ้านี่เอง
‎ท่านหัวหน้าสำนัก
‎ข้ามาเพื่อช่วยท่านหัวหน้าสำนักขอรับ ‎ออกไปด้วยกันเถิดขอรับ
‎ได้สิ
‎ข้าจะออกไปกับเจ้า
‎ไม่สิ
‎ข้าจะออกไปด้วยร่างของเจ้า
‎เจ้ากลับมาจากควีโดแล้วหรือ
‎จินมูยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
‎คนที่ส่งกระหม่อมไปช่วยจินมูที่ควีโด ‎คือฝ่าบาทเองสินะพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้ารู้สึกเสียดายอำนาจ ‎ที่จินมูสัญญาว่าจะมอบให้กับข้า
‎อย่างน้อยข้าก็ต้องฟังวิธีที่จะได้มันมาจากเขาสิ
‎ว่ายังไง เจ้าเจอจินมูหรือเปล่า
‎ฝ่าบาทกำลังทอดพระเนตรเขาอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาท
‎ทรงไม่ทราบหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมคือจินมูเอง
‎เจ้าแปรวิญญาณมาสินะ
‎นี่คือพลังที่จินมูสัญญากับข้าสินะ
‎ถ้าพวกเราแบ่งปันหินน้ำแข็งด้วยกัน
‎ผู้ที่มีอำนาจก็จะมีอำนาจมากขึ้นและเป็นอมตะได้
‎เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นทุกคนจงออกมา
‎และร่วมเดินทางเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมาด้วยกันเถิด
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎นี่คือจดหมายตอบกลับเดียว
‎ที่ข้าจะมอบให้เจ้าได้ในช่วงเวลาสุดท้ายของเรา
‎เราเดินทางไปที่จินโยวอนเดี๋ยวนี้ ‎แล้วนำนกเพลิงออกมากันเถิด
‎- จงนำหินน้ำแข็งมาให้ข้า ‎- ฝ่าบาท
‎เจ้าหลอกลวงฝ่าบาทและที่ประชุมลงมติ ‎เพื่อทำอะไรกันแน่
‎อุก
‎อุก จิน…
‎ข้ากลัวเหลือเกินว่ายุคแห่งความโกลาหล ‎จะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‎นกเพลิงจะตื่นขึ้นมาพ่ะย่ะค่ะ
‎นั่นเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน