ALCHEMY OF SOULS IKALAWANG YUGTO
Kaya inisip ko na nakaupo ako sa taas ng mataas na puno.
Wala akong kakilala
at wala akong kapangyarihan at mag-isa.
Nangarap ako na sana may magligtas sa akin.
At dumating ka.
Ano'ng…
sinabi mo?
Kuwento ko 'yon.
Naisip ko 'yon habang nakakulong ako sa silid na iyon.
Wala sa akin ang bato na 'yon ngayon.
Nababaliw na siguro ako…
dahil sa iyo.
Bakit patuloy mo akong ginugulo?
Saan ka naguguluhan?
Hinawakan mo ang kamay ko at pinakinggan ang mga kuwento ko
pero iba ang iniisip mo.
Kung lubos kang nangungulila sa kaniya, ano kaya kung tulungan pa kita?
Tatabihan ba kita at patutulugin din?
Gawin ko ba ang lahat ng ginawa niya?
Walang ganoong puno sa totoong buhay.
Isang malaki at mataas na puno.
May isang puno na nangako kami
na aakyating magkasama.
Nasa Danhyanggok ba ang punong 'yon?
Tama ba?
Paano ko kaya nalaman ang lugar na 'yon?
Baka nagpunta ako roon noong bata pa ako?
Kaya nahihirapan akong maniwala na sa iyo 'yon.
Ikaw ang bahala kung maniniwala ka o hindi.
Pero kamay ko ang hawak mo,
ako ang kasama mo at ako ang nagpapatulog sa 'yo sa gabi.
Kaya…
kapag nakatingin ka sa akin, tingnan mo kung sino ako
tulad ng ginawa mo no'ng gabing 'yon.
Hindi ako nananaginip.
Nakikilala mo ba ako?
Oo.
Ginising mo 'ko.
May pumasok.
May nakikita akong enerhiya ng tao
sa likod ng puno.
Nakita ko na ang enerhiyang 'yon. Sa tingin ko ay kilala ko siya.
Kilala mo? Taga-Jinyowon ba?
Hindi.
Kaibigan mo, Jang Uk.
Seo Yul?
Jang Uk?
Ikaw nga talaga.
Sinabi niya na nakikita niya ang enerhiya mo.
Ano'ng ginagawa mo rito?
May hinahanap ako.
Alam ko kung paano tanggalin ang parasito sa dugo.
Kung papangalanan mo ang nakakaalam, hahayaan kong mabuhay ang taong 'yon.
Tama nga ako.
May paraan para tanggalin.
Oo. Kaya sabihin mo na sa akin.
Sabihin mo na.
-Si Jin Mu. -Si Jin Mu?
Hindi.
Si Park Jin ng Songrim.
Ano?
Ang totoo…
ang Hari.
Hahayaan sana kitang mamatay na walang nararamdamang sakit,
pero ginusto mo ito.
Tingnan natin kung magagawa mo pa rin na itikom ang bibig mo
pagkatapos mong inumin ang malakas na lasong ito.
Ginang Jin.
Nais po kayong makita ni Jang Uk.
Ngayon talaga? Sabihin mo na natutulog na ako.
Alam po niya na wala kayo sa silid n'yo.
Delikado po kung maglilibot siya para hanapin kayo.
Bakit ka nandito nang ganitong oras?
Naparito po ako para humingi ng pabor.
Pahintulutan n'yo akong saglit na pumasok sa Jinyowon.
Sa Jinyowon?
Naisip kong palihim na humingi ng tulong kay Bu-yeon,
pero parang 'di iyon tama, kaya nagpunta ako rito para magpaalam.
So-i, gumising ka.
Nakikilala mo ba ako?
Seo Yul?
Oo.
Humawak ka sa akin.
Sinabi niya na may paraan.
May paraan para iligtas ka.
Wala na tayong oras ngayon.
Sa labas tayo mag-usap.
Jin Bu-yeon?
Ayos ka lang ba? Ginawa ba 'to sa iyo ng ina ko?
Iniisip mo siguro na ikaw talaga si Jin Bu-yeon.
Anong ibig mong sabihin?
Tinulungan niya akong hanapin ka.
Lumabas na muna tayo rito.
Ito ang ibong apoy.
Hindi pa nangingitlog.
Kapag nangitlog ang ibon na 'to,
magdudusa sa matinding tagtuyot ang mundo.
At mawawasak ang Jinyowon
kapag inilabas mula rito ang itlog?
Tama.
Wala akong balak gawin 'yon, kaya 'wag kang mag-alala.
Puwedeng si Maestro Lee na mismo ang humiling na ipakita ko 'to sa kaniya.
Nakakapagtaka na hiniling niya na pumunta ka rito para tingnan.
Dahil wala siyang tiwala sa 'yo.
Minsan mo nang nilantad ang yelong bato.
Ginawa ko 'yon para iligtas si Bu-yeon no'ng ipinagbubuntis ko siya.
Ang taong hindi nagbalik nito pagkatapos gamitin
ay ang ama mo, si Jang Gang.
At sa huli,
napunta ang yelong bato sa loob ng katawan ng anak niya.
Mukhang 'di tayo kaagad magkakasundo
dahil marami kang dahilan para kamuhian ako.
Kaya nais kong putulin ang ugnayan na ito.
Maayos ang kalagayan ng anak ko sa ilalim ng pangangalaga ko.
Bakit mo siya kailangang kunin?
Wala akong dahilan
hanggang sa nakita ko ang kadiliman sa likod ng lahat ng ito.
Tinatago mo siya sa madilim na silid
at ang pagtahi ng sinulid sa likod niya ay hindi gagawin ng mapagmahal na ina.
Tingin mo ba talaga ayos lang siya?
Siguro masaya ka sa mga ganoong bagay?
Ang makulong sa madilim na silid at matusok ng mga karayom?
Pinapangalagaan ko lang siya.
Siya ang panganay na anak ng pamilya Jin.
Tungkulin niyang alagaan ang Jinyowon
sa pamamagitan ng pagsilang ng anak na babae.
Pinipilit mo ba ako ngayon?
Sana pinakain mo ako ng inahing manok para magkaroon ng madaming anak.
Pero dahil nauna mo na ipinakita sa 'kin ang ibong apoy,
iisipin kong pinapalakas mo ang loob ko.
Talagang sugatan ang taong hinahanap ni Seo Yul.
-Sino siya? -Isang babae.
So-i ang pangalan niya.
So-i?
Mukhang natanggap mo ang mensaheng pinadala ko,
kaya ka dumating para iligtas ako.
Oo.
Iyon ang totoo.
Si Mu-deok mula sa Nayon ng Sari…
ang totoong anak ni Jin Ho-gyeong.
Ibig bang sabihin ay huwad ang Jin Bu-yeon na nakita mo kanina?
Iyon ang una kong naisip noong nagpunta ako roon,
pero totoo siya.
-Ano? -Kinuha ni Jin Ho-gyeong
ang katawan ni Mu-deok mula sa Lawa ng Gyeongcheondaeho at iniligtas.
Pero ang totoo,
nasa loob ng katawang 'yon ang kaluluwa
ni Naksu.
Ni Naksu?
Oo.
Nakatira si Naksu sa loob ng katawan ni Jin Bu-yeon.
At ang mukha ngayon ni Jin Bu-yeon
ay ang mukha ni Naksu.
Kaya pala pamilyar siya noong una kaming nagkita.
Hindi ko siya nakilala dahil 'di ko naisip
na makikita ko ulit siya.
Nandiyan ka pala.
Buhay siya.
Si Jin Bu-yeon…
pala siya.
Ayos ka lang ba?
Mukha kang iiyak.
Masama ba
ang pakiramdam mo?
Ano'ng problema?
Napakasama ba ng pakiramdam mo?
Naligaw na ang isip ko
dahil sa pagkalito sa nararamdaman ko.
Hayaan mo lang muna ako
nang ganito saglit.
Hindi kita puwedeng iwan nang ganito rito.
Mainam kung sasabihin ko 'to kay Jang Uk.
Huwag mong sasabihin sa kaniya.
Ayaw kong malaman niya.
Wala kaming ginawang mali.
Pinapasok kami ni Senyorito Seo Yul.
Ni Yul?
Tama siya.
Ako ang nagdala sa kaniya. Hayaan mo siya.
Anong nangyari?
Narinig ko na si So-i ang babaeng iniligtas mo.
Bakit ka makikialam sa kaniya?
May ginawa ba siya sa 'yo?
Huwag kang mag-alala.
May utang ako sa kaniya.
Narinig ko na kinuha siya ni Ginang Jin, kaya ko siya tinulungan.
Bakit ka may utang kay So-i?
Tinulungan niya ako noong malubha akong nasugatan
sa loob ng harang.
Alam din 'to ni Binibining Heo.
Ganoon ba?
Hindi pa rin ako makapaniwala na inakyat mo ang pader ng Jinyowon.
Nakalabas ako nang 'di nahuhuli, salamat sa 'yo.
Hay naku.
May maitutulong pa ba ako sa 'yo?
May kailangan akong gawin nang mag-isa.
Tungkulin ko na 'to ngayon.
Mabilis niya kaming natalo, kaya 'di po namin nakita ang mukha niya.
Pero sigurado po kaming lalaki.
Sino 'yon?
Si Jin Mu.
Hindi.
Si Park Jin ng Songrim.
Ang Hari.
Walang dapat na makaalam sa kanila.
Kailangan itago ang lihim na ito.
Mabuti at walang malubhang pinsala.
Lagyan mo lang ng gamot ang sugat, at gagaling din siya.
Salamat.
Tama si Senyorito Seo.
Inalagaan siya ni So-i noong malubha ang kalagayan niya.
Wala akong dahilan para 'di ka paniwalaan.
Hiniwa pa nga niya ang sarili niya para salinan siya ng dugo.
Sinalinan niya siya ng dugo?
Hindi 'yon masyadong nakatulong,
pero ganoon siya kahalaga sa kaniya.
Mananatili ka ba sa Jeongjingak?
Mananatili rin ako rito para maalagaan si So-i.
Akala ko
nasa Jinyowon kayo ni Senyorito Jang para bisitahin ang ina mo.
Nagpunta na kami.
May kaibigan kaming tinulungan kaya umalis din kami.
Ah…
Mukhang mas mahalaga kay Senyorito Jang na matulungan ang kaibigan niya.
Wala kang maitutulong, 'di tulad ni Binibining Heo,
kaya umuwi ka na ng bahay.
Ihahatid na kita sa bahay n'yo.
Kaibigan ko ang tinutukoy ko, hindi kaibigan ni Jang Uk.
Kung ganoon, kaibigan mo si Senyorito Seo?
Oo, may dahilan kung bakit ako nandito.
Kakausapin ko ang kaibigan kong si Yul.
Aalis na ako.
Anong kailangan n'yong pag-usapan ni Yul?
Magkaibigan daw po sila.
Tama, gusto kong kausapin ang kaibigan ko.
Kung ganoon, 'di ka uuwi?
Hindi ako aalis. Dito lang din ako.
Paalam, Senyorito Jang.
Paalam. Uuwi na ako ng bahay.
Umuwi na tayo.
Sige.
Sabay na tayo.
Kailan mo pa naging kaibigan si Yul?
Parehas kaming tanga sa sarili naming paraan,
kaya nagkasundo kaming maging magkaibigan.
Maaaring tanga ka, pero malayo si Yul sa 'yo.
Naliligaw siya kapag nagugulat.
Sinabi niya 'yon sa iyo?
Nalaman ko noong magkasama kami.
Ilang beses mo na siyang nakasama?
Medyo maraming beses na.
Nagkasama kami sa Chwiseonru at sa Nayon ng Gaema.
Ah…
Si So-i 'yong babaeng nakita ko sa Nayon ng Gaema.
Nakilala mo na siya?
May ninakaw siya sa akin, at tinulungan ako ni Seo Yul no'n.
Talaga ba?
Ang daming nangyari na hindi ko alam.
Malapit pala kayo ni Yul.
Akala ko na siya ang lalaki na mapapangasawa ko
no'ng una ko siyang nakita sa Chwiseonru.
Kung mas maaga ko siyang nakilala, baka hindi na ako tumakas.
Ganoon ba?
Sayang naman. Maganda sana kung siya ang napangasawa mo.
Guwapo siya at mabait.
Ayos lang siguro sa kaniya na hawakan ang kamay ko 'di tulad mo.
Ayos ka lang ba?
Sinabihan mo ako na tingnan ka sa kung sino ka.
Iyon ang ginagawa ko ngayon.
Jang Uk,
tawagin mo ang mga alitaptap.
Hindi 'yon madaling gawin.
Magpaputok ka na lang.
Hoy, alam mo kung gaano kamahal 'yon?
At saka, saan ako hahanap ng paputok ngayon?
Huwag mong sasabihin kahit kanino na si Jin Bu-yeon si Naksu.
Oo naman.
Kailangan 'yong manatiling lihim
para iligtas ni Jin Ho-gyeong ang buhay mo.
Hindi rin puwedeng malaman ni Jang Uk.
Alam ko.
Ang dami na niya masyadong pinagdaanan.
-Tungkulin ko na 'to ngayon. -Tungkulin mo?
Anong tungkulin mo kay Naksu?
Alam ko rin.
Alam mo rin no'n
na si Naksu si Mu-deok?
Alam mo, pero inilihim mo? Bakit?
Mababaw lang ang sugat mo, gagaling ka rin kaagad.
Hahanapan kita ng ligtas na lugar.
Umalis ka kaagad kapag handa ka na.
Senyorito Seo, ayos ka lang ba?
Masakit ba?
Isa lang 'tong masamang panaginip.
Ang babaeng 'yon ang palaging nagpapakita
sa panaginip mo?
May isang bagay rin na mahalaga sa 'kin, kaya alam ko ang ibig sabihin niyan.
At dahil hawak mo pa rin 'yan,
may pakialam ka pa rin.
Mukhang kailangan ko na itong itapon.
Kung totoo ang sinabi mo, lahat ng sakit at pagsisisi ko…
ay nagmumula rito.
Huwag mong sabihin…
na balak mong patayin si Naksu?
Hindi ka makakahingi ng tulong sa Jinyowon at mamamatay ka.
Alam ko.
Paano ako mabubuhay…
kung papatayin ko siya?
Kaya nga.
Huwag mo siyang papatayin kung nais mong mabuhay. At isa pa…
gusto mo siya.
Magpahinga ka na.
Senyorito Jang Uk.
Ako…
ay magpapakasal na
kay Panginoong Park Jin ng Songrim.
Bakit ang tahimik mo?
Nalulungkot ka ba na magpapakasal na ako?
-'Wag na ba akong magpakasal? -Hindi sa ganoon…
Hindi ko lang alam ang itatawag ko sa 'yo ngayon.
Naku.
Tawagin mo lang akong Madam Kim.
Kahit na pakasalan ko si Panginoong Park,
ikaw pa rin ang senyorito ko.
Hindi, hindi sa ganoon.
Malaki ang utang na loob ko sa iyo, at mahalaga ka sa 'kin higit kaninuman.
Nais ko na may iba pang sabihin…
bukod sa pagbati sa 'yo.
Sino'ng may pakialam ng itatawag mo?
Maaring para kitang senyorito,
pero para na rin kitang
anak.
Alam ko.
Ako rin.
Madam Kim.
Binabati kita.
Senyorito Jang Uk.
Kaya ka namin pinuntahan kagabi
ay para ipakita 'to sa iyo.
Muli, binabati ka namin sa iyong pagpapakasal.
-Maligayang bati! -Maligayang bati!
Salamat sa inyong lahat.
Magkakaroon na rin ako ng tiya sa wakas.
Magkakaroon din ba ako ng pamangkin?
Alam mo dapat kung kailan titigil.
Bakit ang bilis naman niyang sumuko?
May mga nakita kayong ganito sa mga natuyong balon sa paligid ng Daeho?
Opo, may mga nakita rin sa kanal ang mga mamangkang ito.
May taong sadyang nagtatangkang magdulot ng tagtuyot.
Hahanapin ko po kung saan ito nagmula.
May taglay itong enerhiya ng bulkan, kaya marahil doon 'to ginawa.
Siyasatin n'yong maigi ang lahat ng nanggaling sa bulkan sa katimugan.
Opo.
Susuriin ng Songrim ang lahat ng nasa mga bangka?
Opo.
Hindi ko na po maaaring hayaan ang bangka n'yo.
Parating na sa Daeho ang bangka mula sa bulkan.
Magpadala ka ng kalapati at sabihin na itapon lahat ng nasa bangka.
Opo.
Gusto niyang itapon natin ang lahat?
Pero ayos lang bang itapon 'to sa Lawa ng Gyeongcheondaeho?
Ano'ng problema mo? Kailangan lang nating sumunod sa utos.
Sige na.
Pambihira.
Tiningnan ko ang ibong apoy sa loob ng Jinyowon.
Mas maliit kaysa sa inaasahan, pero ligtas ito.
Ganoon ba?
Akala ko na ayaw mong makialam?
Kinailangan ko ring pumunta, kaya tiningnan ko na rin.
Hindi ka gumagawa ng ayaw mo,
kaya mahirap 'yang paniwalaan.
Ayaw ko talagang makialam,
pero sasabihin ko ang mga narinig ko.
May mga taong hinahanap ang ibong apoy sa Jinyowon.
Natuyo na ang mga balon at kanal
dulot ng mahabang tagtuyot at natatakot na ang mga tao.
Pahintulutan n'yo ang Cheonbugwan na tipunin ang Kapulungan
at paagahin ang araw ng ritwal sa lawa.
Nakakapagtaka na natutuyo ang lahat ng mga balon at kanal
dahil lang sa tagtuyot.
Mabuti na lang at nawala na ang takot sa mga soul shifter
pagkatapos patayin ni Jang Uk si Naksu.
Dadalawin ng Prinsipe si Jang Uk at bibigyan siyang muli ng pabuya.
Kamahalan.
Ngayon po, kailangan siyang bigyan ng mas malaking pabuya.
Italaga n'yo po siyang heneral sa Kuta sa Hilaga at ipadala siya roon.
Hinihiling mo ba sa akin
na paalisin siya ng Daeho?
Kung wala siya, maaaring magkagulo ulit sa kapitolyo.
Sa ngayon po, mas marami ang mga salamangkero ng Cheonbugwan
kaysa sa Jeongjingak.
Sa pangangalaga ng mga salamangkero at pangunguna ng Prinsipe
na taglay ang enerhiya ng Bituin ng Hari,
walang sinuman sa kapitolyo ang makakadama ng takot.
Noong nakaranas ng malubhang tagtuyot ang mundo 200 taon na,
nahulog ang yelong bato mula sa kalangitan.
Mukhang sinusubukan ulit gawin 'yon
ng mga taong 'to sa pamamagitan ng paggising sa ibong apoy.
Ang pamilya ng Hari at ang Cheonbugwan ang nasa likod nito.
Gusto n'yo po bang labanan ko sila?
Iisipin nilang nag-aalsa ka kapag nilabanan mo sila.
Kapag nanalo ka sa laban,
puwede kang maging hari.
Bakit?
Alam mo na ang Bituin ng Hari, na iniisip ng lahat na sa Prinsipe,
ay sa 'yo talaga.
Ibig sabihin ay alam mo kung sino ang tunay mong ama.
Gaano katagal mo akong balak ikulong dito?
Hindi dahil nais ko
na ikulong ka rito
ay gagawin ko.
Taglay mo ang kapangyarihan ng yelong bato.
Alam kong nagtitiis ka para sa kapakanan ko.
Si Jin Mu
at ang pamilya ng Hari ang nasa likod ng lahat ng ito.
-Kailangan kong malaman ang ginawa nila. -At anong gagawin mo?
Papatayin mo ba silang lahat?
Gaya ng sinabi mo, 'di imposible sa kapangyarihang taglay ko.
Pag-aalsa ang paglaban sa pamilya ng Hari at Cheonbugwan.
Gagamitin mo ba ang enerhiya ng kalangitan para guluhin ang mundo?
Wala akong pakialam!
Wala akong pakialam sa mundong ito.
Patay na ang nag-iisang tao na gusto kong iligtas.
At sa pinakamalupit…
na paraan.
Heto.
Lagi mong iniisip kung si Jang Gang ba ang tunay mong ama.
Ito ang gintong plake at sulat na iniwan sa 'yo ng tunay mong ama.
Sandaling nagpalit ng katawan si Jang Gang at ang ama mo
gamit ang alchemy of souls.
Pinuntahan ng kaluluwa ng ama mo ang ina mo, at nagsilang siya ng sanggol,
at ikaw iyon.
Ikaw ang anak ng yumaong hari.
Ipinanganak ka dahil sa alchemy of souls.
Kung hindi dahil doon, hindi ka ipapanganak.
Hindi ka dapat nabuhay.
Sinasabi mo ba
na isang kasalanan ang pagkabuhay ko?
Noong gabing ipinanganak ka,
nasa langit ang Bituin ng Hari.
At para pagtakpan 'yon,
namatay ang ama ni Naksu, na si Cho Chung.
Namatay din si Jang Gang para pagbayaran at manatili itong lihim.
At ang nag-iisang tao na nais mong iligtas…
ay marahil ginamit at pinatay ng mga taong gusto kang mamatay.
Kung gusto mong gamitin ang kapangyarihan
na nakuha mo dahil sa Bituin ng Hari para lang magdala ng gulo sa mundo,
ako rin…
gagawin ko ang lahat para pigilan ka,
kahit mamatay ako sa mga kamay mo.
Nakokonsiyensiya ako na nabuhay ako
nang hindi naman dapat.
Kaya nagpasya akong wala akong gagawin.
Jang Uk.
"Mas mabuti pang mamatay kaysa walang gawin."
Iyon ang laging sinasabi sa 'yo ng guro mo.
Ang guro ko, si Seo Gyeong,
ay ipinanganak din na taglay ang enerhiya ng Bituin ng Hari,
pero hindi siya naging hari.
Sa halip ay iniligtas niya ang mundo.
Paano ko ililigtas ang mundo gayong 'di ko nga nailigtas
ang isang tao na nangako akong aalagaan?
Mukhang hindi ka masaya na taglay mo kapangyarihan ng bato
dahil nakuha mo ito nang pinatay ka ng isang taong 'yon.
Bakit iniwan
ni Maestro Seo Gyeong ang yelong bato?
Sinulat niya sa Mga Salita ng Puso na para iligtas ang mahal niya,
si Jin Seol-ran.
Pero namatay rin siya.
Bakit niya itinago sa Jinyowon ang yelong bato?
Malamang ay para sa 'yo. Ipinanganak ka ring may Bituin ng Hari.
Aalis na ako.
Natagpuan po namin ang mga ito.
Nandito nga ang mga ito.
Ang galing mo.
Alam ko na kung bakit sinasabi ng mga tao na naaalala nila sa 'yo si Jin Seol-ran.
Nakakamangha na nakikita mo ang ganoong uri ng enerhiya.
Tanging makakita ng enerhiya ang kaya kong gawin.
Sinabi mo na babalik ang kapangyarihan mo kasabay ng mga alaala mo.
Sabihin mo sa akin.
Marami ka na bang naaalala?
May mga nakita na po akong ilang alaala,
pero hindi po sila sa akin.
Nakikita ko ang mga alaala ng ibang tao kapag hinawakan ko ang gamit nila.
Sa tingin ko ay unti-unti na pong bumabalik ang kapangyarihan ko.
Ganoon ba?
Natutuwa akong marinig 'yon.
Kung mapanganib ang mga bagay na 'yan,
puwede ko silang patuloy na hanapin.
Puwede mo ba 'yong gawin para sa akin?
Sinuman ang kasama mo
ay makakaiwas sa mga mapanganib na bagay.
May mga tao na nagtataglay ng enerhiya na dapat iwasan.
May nakita ka na bang ganoong tao?
Minsan ay pabago-bago ang enerhiya sa loob ng isang tao,
pero 'di ako makahinga kapag malapit ako sa mga taong may marahas na enerhiya.
Sinasabi ng mga tao na para kang tagsibol
dahil 'yon ang pinakamagandang panahon sa apat.
Tunay na nakikita ko sa 'yo
ang isang magandang kasiglahan.
Salamat po.
Ang tulad kong matamlay…
ay desperado sa sigla ng tagsibol.
Gusto kita. Simula ngayon, bisitahin mo ako nang madalas.
Nais kong masulyapan
ang tagsibol na malapit nang dumating.
Opo.
Kamahalan, bakit bigla n'yo pong gustong mangaso sa malayo?
Hindi ako makahinga sa palasyo.
Gusto kong umalis ngayon, kaunti lang dalhin mo.
Opo, Kamahalan.
Ipaalam mo sa akin kapag nakita mo ang enerhiya.
Ititigil natin ang bangka.
Sige.
Sandali lang.
Itigil n'yo ang bangka.
Naaalala kong minsan akong nakalambitin dito.
Kailan 'yon?
Bakit?
Wala akong lakas.
Ano'ng problema?
Bakit bigla kang naglambitin?
Minsan akong nakalambitin doon
at napagtanto kong wala akong lakas.
Ganoon ba…
mukhang pagod ka na.
Magpahinga ka muna sa malapit.
Alaala ko ito.
Naaalala ko rin na sumakit ang kamay ko.
Nakalimutan kong iuwi sa bahay ang pagong.
Muntik ko na 'tong iwanang mag-isa.
Sinabihan ko po ang may-ari na alagaan nang mabuti.
Kahit na, sigurado na hinihintay niya ang amo niya.
Lumabas ka muna at magpahangin.
Ano po?
Maglakad-lakad ka muna.
Ah.
Sige po, Kamahalan.
"Wala akong lakas"?
Ibig bang sabihin ay malakas ako dati?
Hindi niya gusto 'yan.
Eunuch.
Nandito ka pala.
Karneng nakabalot sa letsugas ang kinakain ng pagong na 'yan.
-Talaga ba? -Tanga ka ba?
Tumatanggi siya dahil sa 'yo. Hindi 'yan tumatanggi kapag pinapakain ko.
Tingnan mo.
Pagong.
Ito ang letsugas.
Kumain ka.
Nakita mo 'yon?
Sa akin lang siya may pakialam. Matalinong pagong.
Nakita mo kung gaano siya kabilis?
Sigurado akong siya ang pinakamabilis na pagong sa Daeho.
Masuwerteng pagong
dahil lubos siyang minamahal.
Bakit?
Hindi pa ba umuuwi ang asawa mo dahil sa paboreal na 'yon?
Umuuwi na siya nitong mga nakaraan,
pero mag-isa pa rin akong natutulog.
Bakit wala kang ginagawa? Isa kang babaylan.
Isumpa mo ang paboreal para iwanan niya ang asawa mo.
O pakainin mo ang asawa mo ng gayuma para mabighani siya.
Masyado ka pang bata para maging malungkot.
Ano'ng alam ng eunuch na tulad mo sa buhay may asawa?
O kahit tungkol sa pagtulog mag-isa?
Maaaring 'di ko alam ang mga 'yon, pero alam ko ang kalagayan mo.
Kung umalis siya ng bahay, puwede kang umasa na umuwi siya.
Pero ang magkahiwalay matulog?
Wala ng pag-asa.
Kung 'di ka niya pinupuntahan sa silid mo,
mas mabuting umalis ka na.
Tama ka.
Tapos na akong mag-isa sa silid na 'yon.
Tama. Mangaliwa ka rin.
Tigilan mo na ang pagpapayo sa akin ng mga 'di magaganda.
Maghahanap ako ng sarili kong silid.
Wala kang sariling silid?
Nababalisa ako dahil parang 'di akin ang silid na tinutuluyan ko.
Naguguluhan lang siya
kaya hindi niya ako mahanap.
Kailangan kong makahanap ng sarili kong silid.
Salamat sa payo mo. Talagang nakatulong.
Talaga ba?
Kung 'di ka makahanap ng silid, puwede kang tumira kasama ko.
Maraming silid sa bahay ko.
Saan ka pala papunta?
Maraming silid sa bahay ko, pero 'di maginhawa ang pakiramdam ko sa kanila.
Puwede mong sabihin na lumayas ako para umiwas.
May taglay kang dakilang enerhiya,
pero mukhang mayroon ka ring paboreal na gumugulo sa 'yo.
Oo, mayroon.
May lalaking kinaiinisan ko na walang kaparis.
Narinig mo na ba ang tungkol sa uwak na naglagay ng balahibo ng paboreal
para magmukhang paboreal?
Ako ang uwak na 'yon.
Kung ayaw mong magpanggap, bakit hindi mo tigilan?
Malayo na ang narating ko.
Wala na akong pag-asa.
Iniligtas mo ang pagong na ito.
Imposibleng mawalan ng pag-asa ang lalaking tulad mo.
'Di ka marunong manghusga ng pagkatao pero alam mong magpagaan ng loob ng tao.
Salamat sa pagpapalakas ng loob ko sa mga alangan mong salita.
Aalis na ako at tatapusin ang ginagawa ko.
Mag-iingat ka.
Sa halip na mangaso, siguro dapat kong bisitahin si Jang Uk…
dahil inalagaan ka rin niya.
Sinabihan ko po siya na bibisita kayo.
Ang lakas ng loob niyang 'di kayo batiin.
Aalis po ako at dadalhin si Jang Uk.
ANG ITLOG NG IBONG APOY
ANG IBONG APOY
Ang ibong apoy.
Mukhang alam na ni Jang Uk ang tungkol dito.
Nandito ka ba para bigyan ako ng pabuya?
Maaari mong iwanan.
Nais ng Hari
na bigyan ka ng mas malaking pabuya.
Ipapadala ka niya sa Hilaga
pagkatapos ka niyang hirangin na heneral.
Sa Hilaga?
-Malayo 'yon. -Ano ang gagawin mo?
Pupunta ka ba?
Makakahinga ka ba kung lalayo ako?
Huwag kang umalis kung ayaw mo.
Totoong nangangamba ako,
pero isa kang malaking balakid kay Jin Mu.
Mukhang sa wakas ay 'di ka na palagay na makipag-ugnayan kay Jin Mu.
Pero sayang,
ayaw kong maging balakid sa kaniya para sa sarili mong kapakanan.
Iniisip mo na ginagamit kita para bantayan si Jin Mu.
Naiintindihan ko.
Ganoon ang iisipin mo anuman ang sabihin ko.
Bakit mo 'to biglang sinasabi sa akin.
Ang pagong.
-Bakit mabait ka sa pagong ko? -Pagong mo?
Kung galit ka sa akin, bakit mabait ka sa pagong ko?
Sa iyo ang pagong na 'yon? Akala ko kay Eunuch Oh 'yon.
Kaya pala.
Nagkamali ako.
Akala mo ba
na ginawa ko 'yon dahil mabait ako?
Dahil lang sa mabuti ako sa pagong mo?
Higit pa ro'n.
Nagkaroon ako ng sapat na lakas ng loob para pumunta at kausapin ka
sa kabila ng galit at kawalan ng tiwala mo sa akin.
Kalimutan mo na.
Mukhang hindi ka pupunta sa Hilaga
gayong nagbabasa ka tungkol sa ibong apoy.
Paano kung magpunta ako?
Alam mo kung gaano ka mapanganib ang ibong apoy, pero aalis ka?
Mabuti at iniwan kong bukas ang aklat na 'to.
Nakita ko ang ekspresyon na 'yan sa mukha mo.
Kung hindi matindi ang galit ko sa 'yo,
baka naisip ko na nag-aalala ka para sa buong mundo.
Taglay mo ang nakapalakas na kapangyarihan,
pero wala ka pa ring sinabi sa akin o sa pagong ko.
Dahil wala akong nais pangalagaan.
Jang Uk, makinig ka.
Naaalala mo ba ang sinabi mo noong iniligtas mo ang lahat sa harang?
Sinabi mong mas mabuti pang mamatay kaysa walang gawin,
katulad ng tinuro sa 'yo ng guro mo.
Noon, puno ka ng sigla kahit na nawalan ka ng kapangyarihan.
Pero ngayon wala kang buhay kahit may malakas kang kapangyarihan.
Sige.
Huwag kang kumilos.
Kung tutuusin, patay ka na.
"Pag-asa"?
'Di ganito kaliit 'yong puno na naaalala ko.
Mas malaki at mataas.
Nasa taas ako ng puno.
Naroon akong mag-isa,
at siguradong akin
ang alaalang 'yon.
Gusto kong akyatin ulit ang puno na 'yan.
Senyorito Seo Yul!
Ayos ka lang ba?
Buksan mo ang pinto.
Buksan mo ang pinto!
Ayos lang ako. Umalis ka na.
Bakit ayaw mong pumunta ng Jinyowon kahit nahihirapan ka na?
Sige.
Pupuntahan ko ulit si Jin Ho-gyeong.
Ano'ng iniisip mo?
Bakit mo ito ginagawa sa sarili mo?
Para pagbayaran ko
ang mga pinagsisisihan ko.
Dahil ang sakit na 'yon…
ay mas masakit pa sa nararamdamn ko ngayon.
Binigyan mo ako ng pagkakataon na magawa 'yon.
Nagpapasalamat ako sa 'yo.
Kaya hindi mo kailangang…
may gawin pa para sa akin.
Sapat na ang nagawa mo.
Binigyan ako ni Binibining Heo ng gamot para sa sakit.
Dadalhan kita.
Siguraduhin mong iinumin mo, Senyorito.
At dahil buhay pa sila kahit na may parasito sa dugo
sa sentro ng enerhiya nila,
ibig sabihin na mataas ang kakayahan nila na tiisin ang sakit.
Pero,
kapag nagwala ang parasito matapos rumagasa ang enerhiya sa maling paraan,
mababaliw sila sa sakit at mamamatay.
Kakailanganin nila ang tulong ko kung gusto nilang mabuhay.
Kaya hindi nila mailalabas ang lihim ni Bu-yeon.
Pero may paraan po ba para alisin ang parasito
kapag nasa sentro na ng enerhiya?
Kinakain ang mga insekto…
ng mga ibon.
Talagang isang babaylan si Jin Bu-yeon na may nakakamanghang kapangyarihan.
Nagsimula nang bumalik ang kapangyarihan niya?
Sinabi mo na kapag bumalik ang mga alaala niya,
babalik din ang kapangyarihan niya.
Hindi.
Kapag bumalik ang kapangyarihan niya, babalik ang mga alaala niya.
May pinagkaiba po ba?
Ipahanap mo sa kaniya ang iba.
Kapag bumalik ang kapangyarihan ni Jin Bu-yeon,
babalik din ang mga alaala ni Naksu
at sa kalaunan ay tatanggihan ng katawan niya.
Ta-da.
Binigyan ako ng Spirit Plaque ng Songrim.
Sinabi nila na kapantay ko ang mga taga-Jeongjingak,
malaya akong makakapasok.
Pinaghirapan kong makuha 'yan,
pero ngayon nakikita kitang ganiyan, parang sayang ang lahat.
Pinaghirapan mo?
Mukhang mababa ang grado mo.
Pang-ilan ka no'ng nagsasanay ka?
Pagkabukas ng daluyan ko ng enerhiya,
mabilis kong naabot ang Chisu kumpara sa iba.
Nagsanay ka siguro ng matindi.
Dahil sinigurado ng isang tao
na manganganib ang buhay ko kapag 'di ko ginawa ang makakaya ko.
Sino?
Ang…
guro ko.
Lagi akong nilalagay sa panganib at tinutulak ng malupit kong maestra.
Salamat do'n,
natutunan kong bumangon.
Hindi ako hinayaan ng guro ko
na sumuko at walang gawin.
Mas mabuti pang mamatay kaysa walang gawin.
Bakit?
Naguluhan ka ba ulit?
Hindi ko na talaga alam kung sino ang kausap ko.
Pero nakakapagtaka.
Madaming beses ko 'yang narinig ngayong araw.
Siguro dahil naiisip kong sumuko.
Anong ibig mong sabihin?
Isusuko mo na ba ang lahat?
Oo.
Naisip kong natagpuan ko na sa wakas
ang paraan para mawala ang pasan ko.
Sobra ka na bang…
nabibigatan?
Sinabi ni Panginoong Park na magaling ako
habang binibigay niya ito sa akin.
Dahan-dahan ako na magiging makapangyarihan,
at gagamitin ko ang kapangyarihan na 'yon…
upang pangalagaan ka.
Nagsisimula na rin akong maguluhan
kung ano talaga…
ang gusto ko mula sa iyo.
Balak ko
na hanapin ang sarili kong silid.
Hahanapin ko kung sino talaga ako at aayusin ang silid ayon sa gusto ko.
Sana…
mas madali na para sa iyo na mahanap ako.
Papanatilihin kitang mainit
at tutulungan kang makapagpahinga nang maayos.
Nagawa kong paagahin ang araw ng ritwal,
pero tinapon n'yo ang lahat sa lawa?
'Di ko puwedeng hayaan na malaman ng Songrim.
Kailangan kong ibalik si So-i sa pamamahala sa pagpasok ng mga kalakal.
Ilabas n'yo na siya.
Ilang araw na pong nawawala si So-i sa pasugalan.
Habang-buhay siyang nasa kontrol ko
hanggang nasa katawan niya ang parasito.
Hintayin mo siyang magpakita at dalhin mo siya rito.
Opo.
Ipakita mo 'to sa kanila.
At aalagaan ka nila.
Kailan mo bibisitahin si Jin Ho-gyeong?
Wala ka nang oras.
Alam ko.
Sana makabalik kang buhay.
Babalik ka sa Seoho kapag magaling ka na, 'di ba?
Mag-iingat ka sa biyahe.
Sinusubukan kong pumili
ng pinakamagandang araw para sa kasal natin.
Magpakasal na tayo kaagad.
Sige.
Kailangan ko na ring pumili ng araw ng kasal ni Senyorito Jang.
Imbitahin natin sa kasal ang bawat isa
sa pamilya mo mula sa Moog ng Wol.
Magpapadala ako ng malaking bangka.
Salamat.
Sino ang iimbitahan ko sa kasal ni Senyorito Jang?
Wala siyang pamilya, pero ayaw kong maramdaman niya 'yon.
Madam Kim, bakit ka nagbabalat ng mga kastanyas?
Paborito ni Senyorito Jang ang kaning may kastanyas.
Nalulungkot ako.
Parang para sa iyo,
laging una si Uk.
Dahil 'yon sa senyorito ko siya.
Nag-aalala rin ako sa kaniya.
Heto.
Kung nalulunod ako at si Uk,
sino'ng una mong ililigtas?
Bakit ko kayo ililigtas?
Kaya n'yo namang lumangoy.
Paano kung 'di namin kaya?
Paano kung parehas kaming nahihirapan na makaalis sa tubig?
Sino ang una mong tatawagin?
Kung ganoon…
-Ja-- -Malamang,
si Jang Uk ang una mong tatawagin.
Kay Uk ka lang may pakialam.
Wala kang pakialam
sa akin.
Eh, ikaw.
Minsan mong sinabi na isasara mo ang pinto
kahit na mamatay pa ako sa loob.
-Kailan ko 'yon sinabi? -Grabe.
Kung ganoon, tatanungin ulit kita.
Sabihin nating nakulong ako sa loob ng mapanganib na silid,
at kailangan mong isara ang pinto.
Isasara mo ba ang pinto o hindi?
Gaano kalala ang sitwasyon?
Kapag 'di ko isinara ang pinto,
manganganib ba ang buong mundo?
Pakinggan mo ang sarili mo!
Paano mo pa 'yon naisip
gayong ako ang nasa panganib?
Mamamatay ako.
Huwag kang magsalita na napakasakit na sitwasyon.
Hindi ka kailanman…
malalagay sa panganib.
Lagi akong nandoon para iligtas ka.
Ikaw talaga.
Kahit na magpasya kang isara ang pinto,
alam ko kung gaano 'yon kasakit para sa iyo,
kaya hindi na ako masyadong nasasaktan.
Kaya kahit na mauna kong tawagin si Senyorito Jang,
hindi 'yon dahil mas maliit ang pagmamahal ko sa iyo.
Nagkamali ako.
Ibig sabihin din ng tanong na iyon
ay makikita mong mamatay ang mahal mo.
Kailangang iligtas ang dalawa.
Iligtas mo silang dalawa anuman ang mangyari.
Walang malulunod sa kanila.
Alisin mo ang puso at durugin.
Gusto mong pumunta sa Danhyanggok?
Bakit?
Narinig ko na may napakalaking puno ro'n at gusto kong makita mismo.
May napakalaking puno roon.
Nagpunta ako roon kasama si Uk, si Yul, at si…
Magkakasama kaming pumunta roon.
Sarili kong puno ang gusto kong makita.
Ano?
May naaalala akong napakalaking puno,
at gusto kong makita
kung may gano'n talaga.
Hindi ako sigurado kung pareho ang puno na tinutukoy natin,
pero nasa mataas na lugar ang punong 'yon, kaya madali lang mahanap.
Gusto kong ako mismo ang magdala sa 'yo doon,
pero abala ako.
Papasamahan kita sa Danhyanggok.
Magsasabi ako kung kailangan ko.
Pupunta ka sa Danhyanggok?
Mas alam ni Yul kaysa sa akin ang pasikot-sikot ng Danhyanggok.
Madalas siya roon noong bata pa siya.
Gusto ko ring bumisita.
Gusto mo bang sabay na tayo?
Puwede kang dalhin doon ni Yul. Sumama ka na sa kaniya.
Narinig ko na mapanganib do'n.
Ayos lang ba 'yon sa 'yo?
Oo.
Sabay tayong pumunta.
ANG IBONG APOY
Mukhang sinusubukan ulit gawin 'yon
ng mga taong 'to sa pamamagitan ng paggising sa ibong apoy.
Alam mo kung gaano ka mapanganib ang ibong apoy, pero aalis ka?
Mas mabuti pang mamatay kaysa walang gawin.
Wala sa akin ang bato ngayon.
Kung wala talaga sa kaniya,
nasa silid lang 'yon.
Ano'ng ginagawa mo?
Ang bilis mong dumating.
Bakit?
'Di ka ba makatulog? Gusto mong matulog sa mga bisig ko?
Paano 'yon makakatulong sa 'kin?
Hindi ako nagpunta rito dahil doon.
Nandito ako para tingnan
kung 'di mo talaga dala-dala ang bagay na iyon.
Tingnan mo. Tinago ko rito.
Ikaw talaga
ang nagsabi ng mga salitang 'yon?
Nagtataka rin ako,
kaya balak kong pumunta bukas sa Danhyanggok?
Sa Danhyanggok?
Para tingnan ang isang puno.
Sinabi mo sa akin na may ganoon talagang puno.
Gusto ko ring makita kung totoo ang puno sa alaala ko.
Dahil sa jade na 'yan, mas nakakalito tuloy.
Pero may isang sigurado.
Alam ko ang punong 'yon
bago pa kita makilala.
Makaktulong na malaman ko kung sino ako kapag nakita ko ang punong 'yon.
Sige, pumunta ka.
-Pupunta-- -Pupunta ako kasama si Yul.
-Si Yul? -Inalok niya akong samahan.
Kabisado niya ang lugar.
Bakit mo siya aabalahin?
Gusto rin niyang makita ang puno.
Mabait lang siya dahil kaibigan ko siya.
Hindi lang siya maka-hindi sa 'yo.
-Kaibigan ko rin siya. -Hindi, kaibigan ko siya.
'Di kayo puwedeng maging magkaibigan.
-Bakit hindi? -Kaibigan ko si Yul.
Kung kaibigan mo siya, magkaibigan din tayo.
'Di ba puwede 'yon?
Paanong kaibigan ko lang ang yumayakap at nagpapatulog sa akin?
Magsaya ka
sa Danhyanggok kasama ang kaibigan mo.
Ayos lang sa akin na magkaibigan kayo ni Yul.
Nababaliw na ako.
Ito pala ang Danhyanggok.
Ang ganda ng tanawin.
'Di ba sabi mo na madalas ka rito noong bata ka?
Oo.
Dito tayo unang nagkita.
Nagkita tayo noong mga bata pa tayo?
Nagpupunta ako rito para makita ka.
Wala akong pakialam kahit masakit ang binti ko,
at hindi ako natatakot na mapagalitan…
dahil talagang gusto kita.
Hindi ko mapigilan ang nararamdaman ko,
kaya wala akong ginawa kahit na kilala kita.
At dahil doon kaya sobra akong nagsisisi.
Sa pagkakataong ito, masaya akong una kitang nakilala.
Sa wakas, magagawa ko na ang kailangan kong gawin.
Senyorito. Senyorito Seo.
Mukhang malalim ang iniisip n'yo.
Gusto po kayong makita ni Maestro Heo.
Sinabi sa akin ni Yun-ok
na tinulungan mong magtago ang babaeng si So-i.
Wala na po siya.
Pinapunta ko na siya sa malayo, 'wag na kayong mag-alala.
Bakit…
iniiwasan mo ako?
Galit ka pa rin ba sa akin dahil pinadala kita sa Seoho?
Kailangan mong ipagpatuloy ang angkan ng Seo,
kaya ayaw kitang madamay kay Naksu.
Alam ko po.
Mukha kang may sakit.
Titingnan kita.
-Sumunod ka sa loob. -May kailangan po akong puntahan.
Dadaan po ako…
pagbalik ko.
Sige. Siguraduhin mo.
Kapag 'di ka nagpunta, hahanapin kita.
Opo.
Patawad po, Maestro Heo.
Alagaan n'yo ang kalusugan n'yo.
Madam, ano pong ipinag-aalala n'yo
kaya kayo nagpasyang bumalik?
Aalis tayo kapag nakita natin siya na pumunta ng Jinyowon.
Bakit sobra kayong nag-aalala sa kaniya?
May gusto kayo sa kaniya?
Ang tanging mundong alam ko…
ay puno ng dumi at kadiliman.
Nakita ko siya noong nanloloko ako ng mga tao
at nagpapanggap na bulag.
At sa unang pagkakataon…
ang mundo ay parang…
naging malinis at maliwanag.
Iyon
ang naramdaman ko.
Tara po. Tingnan natin.
Bibili lang ako ng noodles.
Mukhang nanguna na ang mga salamangkero ng Cheonbugwan habang wala ako.
Ikaw, tatakas ka 'no?
Imposible 'yon habang nasa loob mo ang parasito.
Natanggal mo na ba sa katawan mo?
Sabihin mo sa akin ang totoo kung gusto mong mabuhay.
Tinanggal mo ba ang parasito sa katawan mo?
Ipinagbalot tayo ni Madam Kim ng tanghalian.
Ang ganda ng panahon.
Para tayong magpipiknik.
Nagpaalam ka ba kay Uk.
Oo.
Sinabi niya na magsaya ako kasama ang kaibigan ko.
Kumusta ka?
Ayos ka na ba?
Ginawa ko ang hiniling mo at hindi sinabi kay Uk.
Patawad.
Senyorito Seo!
Ano ang ginagawa mo rito?
-Hindi ka ba sumakay ng bangka? -Ano po…
Nahuli si Madam So-i ng mga salamangkero ng Cheonbugwan.
Ano ang parasito sa dugo?
Pinapahirapan nila siya dahil daw wala na 'yon sa kaniya.
Nasa pasugalan ba siya?
Opo.
Nasaang katawan ang parasito sa dugo?
Kanino mo ibinibigay ang gamot?
Sinabi ko na sa inyo, iniinom ko ang gamot!
Akala ko na makakabuti 'yon sa akin.
Sabihin mo sa akin ang totoo.
Kapag dinala kita sa Gwanju, dudurugin ka niya.
Bitiwan mo 'yan.
Bitiwan mo 'yan!
Huwag! Bitiwan mo!
Isang parasito sa dugo?
Ano 'yon?
Hindi ko rin alam.
Pero 'yon ang narinig ko.
May hindi ako sinasabi sa iyo.
Sinabihan niya ako na 'wag sasabihin sa iyo.
Pero malubha ang sakit ni Seo Yul.
May nakita akong kakaibang enerhiya sa loob ng katawan niya.
Sa tingin ko, 'yon ang parasito sa dugo.
Ilabas n'yo lahat ng gamit ni So-i na mula sa Cheonbugwan.
-Opo. -Opo.
Ikaw ba ang taong gustong iligtas ni So-i?
Kailanga ko siyang isama.
Tumabi ka.
Masyadong maraming alam na lihim ng Gwaju si So-i.
Kung hahayaan ko siyang dalhin ng Songrim, manganganib ako.
Hindi puwede.
Hinahanap siya ng Cheonbugwan.
Sinabi kong tumabi ka.
Bakit ililigtas ang tulad niya ng isang kagaya mo?
Hindi kita hahayaan
na dalhin siya kay Jin Mu ng Cheonbugwan.
Kailangan ko nang bilisan.
Manganganib ako kapag gumamit ako ng maraming enerhiya.
Ang parasito sa dugo?
Ang parasito na inilagay kay So-i
ay na kay Seo Yul na ngayon.
So-i.
Masaya ako na bago ako mamatay…
nakikita kita…
na siyang gumawa sa mundo ko…
na mukhang malinis at maliwanag.
Pakiusap…
'wag kang mamamatay.
'Di ko alam kung paanong ang maharlikang katulad mo
ay nasangkot sa babaeng katulad niya.
Pero dahil nangyari na ito,
'di ko hahayaang umalis ka rito nang buhay.
Yul.
Uk.
Patawad.
Walang kahit isa rito…
ang makakalabas ng buhay.
ALCHEMY OF SOULS IKALAWANG YUGTO
Sino ang naglagay niyon sa katawan ni So-i?
Si Jin Mu ba?
Pigilan si Jang Uk na makapasok sa Cheonbugwan!
Kapag namatay si Seo Yul,
magsisimula ang malaking gulo sa pagitan ng Songrim at Cheonbugwan.
Sinabi niya na ayaw niyang malaman, kaya balak kong ipakita 'to sa kaniya.
Tatlong paghinga lang.
Sinabi mo na 'di mo naaalala kung sino ka, 'di ba?
Sumibol ang asul na marka sa mga mata niya na parang mga bulaklak.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez