‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว…
‎พวกเราเคยชอบกันมาก่อน
‎ว่าไงนะ
‎ข้าจำตอนที่เราแบ่งปันสิ่งนี้ขึ้นมาได้
‎จำอะไรได้นะ
‎คราวก่อนเจ้ากุพยานที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมา
‎คราวนี้จะแต่งความทรงจำขึ้นมาหรือ
‎"ไข่นกนี่นา"
‎"งั้นข้าเลือกก่อนนะ"
‎"ข้าเลือกสีแดง เจ้าเอาสีน้ำเงินไป"
‎งั้นข้าเลือกก่อนนะ
‎ข้าเลือกสีแดง เจ้าเอาสีน้ำเงินไป
‎ถูกใช่ไหม
‎รอบนี้ข้าไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาใช่ไหม
‎เจ้ารู้ได้ยังไง
‎ก็บอกว่ามันผุดขึ้นมาในหัว ‎ตอนที่ข้ากำหยกนี้ไง
‎ทำไมต้องเป็นเจ้าด้วย
‎นั่นก็เพราะ…
‎ข้าเป็นนักบวชหญิงที่เก่งกาจ
‎มันคงไม่ใช่ความทรงจำของข้าหรอก
‎คงเป็นของเจ้าของหยกสีน้ำเงินนี้ต่างหาก
‎หยกหยินหยางนี้
‎มาจากจินโยวอนใช่ไหม
‎ข้าคงเคยเห็นมันตอนเด็กๆ ล่ะมั้ง
‎พอเห็นปุ๊บ ข้าก็จำอะไรขึ้นมาได้ ‎เลยนึกว่าเป็นความทรงจำตัวเอง
‎ที่แท้เป็นความทรงจำของเจ้าของหยกนี้แหงๆ
‎ความทรงจำของนาง…
‎ยังหลงเหลืออยู่ในนั้นหรือ
‎ข้าคงเป็นนักบวชหญิงที่เก่งกาจจริงๆ แน่เลย
‎ข้าเห็นความทรงจำ ‎ที่หลงเหลือในสิ่งของได้ด้วย
‎ข้าลองเรียกดูเพราะคิดว่าเจ้าจะดีใจที่ ‎ความสามารถของข้าค่อยๆ กลับมา
‎แต่เจ้าวิ่งมาเพราะคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเรียกสินะ
‎คงผิดหวังน่าดูเลย
‎อือ
‎ข้าผิดหวังมาก
‎ข้าจะเอาหยกนี้คืนที่เดิมนะ
‎มันถล่มอีกแล้วแฮะ
‎แล้วเจดีย์หินที่เจ้าก่อในป่าคืออะไร
‎มันไม่ใช่เพื่อไว้อาลัยถึงนางที่ตายจากไป ‎แต่เพื่ออธิษฐานให้นางกลับมาหรือ
‎ต้องขอบคุณเจ้าเลยที่ทำมันพัง
‎ทำลายมันแล้ว ไม่ต้องก่อมันใหม่หรอก
‎ข้าไม่ได้แตะต้องมันจริงๆ นะ มันถล่มลงมาเอง
‎งั้นหรือ
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าใช้พลังที่ยิ่งใหญ่ ‎เพื่อทำให้ข้าผิดหวังหรือ
‎ข้าพูดจริงนะ
‎ข้าเจอหยกนี้โดยบังเอิญ
‎และตอนแรกข้าก็นึกว่า ‎ความทรงจำที่ผุดขึ้นมาเป็นของข้า
‎ถ้าเจ้ามาที่นี่ตอนที่ข้ายังไม่รู้เรื่อง
‎ข้าก็คงจะดีใจไปแล้ว
‎ค่อยยังชั่วนะ ที่ดูเหมือนว่าเจ้าก็ผิดหวังเหมือนกัน
‎เจ้าเข้าใจผิดว่า ‎เป็นความทรงจำของตัวเองได้ยังไงนะ
‎เพราะเจ้ากำมันอยู่ ‎เลยคิดว่าเป็นของเจ้าหรือ
‎ไม่มีความทรงจำอะไรผุดขึ้นมาอีกแล้วหรือ
‎ไม่มี
‎ข้าเห็นแค่นั้น
‎การมองเห็นความทรงจำของคนอื่น ‎ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีนี่
‎เอาคืนไปสิ
‎ทำไม ไหนบอกว่าเจ้าดีใจ ‎ตอนที่นึกว่ามันเป็นของเจ้าไง
‎งั้นก็รื้อฟื้นเหมือนเป็นความทรงจำเจ้าดู
‎เหมือนที่เจ้าบอก พวกเราชอบกันมานาน
‎ก่อนตายนางรู้สึกยังไง
‎ข้าก็อยากรู้มากเช่นกัน
‎ข้าไม่เห็นอย่างอื่นแล้ว
‎ปล่อย ข้าเจ็บนะ
‎เจ้าเก็บหยกนั้นไว้เถอะ
‎ถ้าเจ้าได้พลังคืนก็คงเห็นอะไรบ้าง
‎จะให้ข้าไปแทรก ‎ระหว่างเจ้ากับหญิงที่ตายไปแล้วหรือ
‎เจ้ามาแทรกเองต่างหาก ‎ด้วยการใช้สิ่งนั้นเรียกข้า
‎ต้องขอบคุณมันเลย ‎ข้าเจอประโยชน์ของเจ้าอีกอย่างแล้ว
‎คำตอบที่ข้าคิดว่าคงไม่อาจได้ฟัง
‎ซึ่งถูกฝังไปกับหลุมศพหิน
‎ข้าคงได้ฟังผ่านเจ้าได้
‎ข้าเรียกเจ้ามาเพราะหวังว่าเจ้าจะไม่มา
‎เจ้าไม่น่ามาเลย
‎เพราะเจ้าเป็นแบบนี้ ทุกคนถึงได้…
‎ไม่เชื่อว่าเจ้าแต่งงานกับข้า
‎ข้าคาดหวังโดยที่ไม่รู้อะไรเลย
‎เจ้าได้สิ่งที่ต้องการจากการแต่งงานไง
‎ได้ออกมาจากจินโยวอน
‎มีที่ไปและได้รับอิสระ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าเองก็สบายใจ ‎ที่ความคาดหวังพังทลายลงแล้วเหมือนกัน
‎เจ้าสาวตัวจริงของเจ้าคือเจดีย์หินนี่สินะ
‎ข้าจะก่อ…
‎เจดีย์หินของนางให้เหมือนเดิมเอง
‎ตามใจเจ้าเถอะ
‎ไอ้คนเลว
‎เจดีย์หินเป็นเมียหลวง ‎แล้วข้าเป็นเมียรองหรือไง
‎งั้นก็น่าจะบอกกันแต่เนิ่นๆ สิ
‎ข้าจะได้ไม่รู้สึกหึงกองหินนี้ไง
‎ทั้งหมดนี้เป็นเพราะจางอุกเลย
‎เจ้าคนเลว จางอุก คนเลวเอ๊ย
‎ข้าควรจะดูออกตั้งแต่แรก
‎ว่าเขาเป็นไอ้คนเลว
‎ไม่สิ
‎หรือว่า "สามีเลว" ดีนะ
‎ให้ตายเถอะ หิวชะมัด
‎อะไรน่ะ หมาป่าหรือ
‎คงไม่ได้มีเสืออยู่บนเขานี้ใช่ไหม
‎เอาเลย มาจับข้าไปกินเลยสิ
‎ถ้าข้าถูกเสือจับกิน
‎เขาก็คงก่อเจดีย์หินให้ข้าใช่ไหม
‎ข้าเรียกเสือ
‎แต่กลับมีแมลงมาแทนแฮะ
‎ข้าเรียกมันมาหรือ
‎คุณหนูบูยอน
‎- คุณหนู ‎- คุณหนู
‎- ท่านอยู่ไหนขอรับ
‎- คุณหนูบูยอน ‎- ตอบหน่อยสิขอรับ
‎- คุณหนู ‎- ข้าอยู่นี่
‎- คุณหนู คุณหนูบูยอน ‎- ทางนี้ ข้าอยู่นี่
‎คุณหนูหรือขอรับ
‎โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‎คุณหนู พวกเราเป็นห่วงเหลือเกิน
‎รีบกลับบ้านเถิดขอรับ
‎ลงมาเร็ว
‎- ระวังนะขอรับ ระวังนะๆ ‎- ขอบใจนะ
‎พอพระอาทิตย์ตก อากาศจะเย็นขอรับ
‎นี่ขอรับ
‎โธ่เอ๊ย เราเดินลงเขากันเถิดขอรับ
‎- ขอบใจนะ ‎- ไปกันขอรับ
‎ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหม
‎ถ้าถึงบ้านแล้วก็ต้มน้ำอุ่นๆ ให้นางอาบด้วยนะ
‎กระหม่อมจัดการเรื่องแป้งผัดหน้าเงียบๆ ‎ตามที่รับสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎หลังจากนี้ หากมีข่าวลือว่า ‎พระมเหสีทรงเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ดำอีก
‎ให้มารายงานข้าทันที
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าแต่องค์รัชทายาท
‎เหตุใดทรงพามันมาด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎อ้อ มันเอาแต่ยืดคอมองข้า ‎ข้าจะปล่อยให้มันตายไม่ได้นี่
‎ข้ากลัวแม่หมอที่แนะนำเต่าตัวนี้ ‎จะสาปแช่งข้า เลยพามันมาด้วยน่ะ
‎แม่หมอหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ใครสักคนน่ะ
‎นางแนะนำให้ข้าเลี้ยงเจ้าเต่านี้แทนลูกหลาน
‎นางเป็นใครถึงได้บังอาจ
‎พูดจาสามหาวเช่นนั้น ‎กับองค์รัชทายาทกันพ่ะย่ะค่ะ
‎นางคงพูดเพราะไม่รู้น่ะ
‎นางเข้าใจผิดว่าข้าเป็นขันที
‎- นางคงโง่ล่ะมั้ง ‎- ถ้าอย่างนั้น
‎กระหม่อมจะเลี้ยงเต่าตัวนี้เองพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ต้องหรอก สายไปแล้ว
‎มันรู้แล้วว่าข้าเป็นเจ้าของ ‎มองและเชื่อฟังแต่ข้า
‎- เต่าน่ะหรือพ่ะย่ะค่ะ ‎- ใช่ ดูสิ
‎นี่ เจ้าเต่า
‎เงยหน้าขึ้นหน่อย
‎เห็นไหม
‎อ้อ
‎นางว่ามันเป็นเต่าที่มีพลังดี
‎ฉลาดสุดๆ เลยล่ะ ‎ข้าว่ารอบหน้าจะลองให้มันหงายท้องดู
‎องค์รัชทายาท ถ้าเต่าหงายท้อง ‎มันจะตายนะพ่ะย่ะค่ะ
‎- งั้นหรือ ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎นี่ เจ้าเต่า เจ้าห้ามหงายท้องเป็นอันขาดเลยนะ ‎นี่เป็นคำสั่ง
‎มันไม่หงายท้องด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎เต่านี่รูปงามดีนะ
‎ไม่ว่าข้าจะไปที่ใด ก็จะมีศีรษะตกลงสู่พื้น ‎พวกเขาจึงเรียกข้าว่า "นักซู"
‎ข้าจะตามหาร่างที่จะแปรวิญญาณไป ‎และกลับมาอีกครั้ง
‎ช่วยข้าด้วย
‎ช่วยข้าด้วยขอรับ
‎- ช่วยด้วย ‎- ดูนั่นสิ
‎- ว่ายมาทางนี้ ‎- ทางนี้ๆ
‎- ว่ายอย่าหยุดนะ ‎- มาเร็ว
‎นักซูปรากฏตัวขึ้นแล้ว
‎นักซูกลายเป็นผี
‎และสังหารผู้คนที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎นางบอกว่าจะแปรวิญญาณกลับมา
‎นักซูปรากฏตัวขึ้นแล้ว รีบหนีเร็ว
‎รีบหนีเร็วๆ
‎นักซูกลับมาแล้ว
‎หนีเร็ว
‎รีบหนีเร็ว
‎หนีไปเร็ว
‎- วิ่งเร็ว ‎- นักซูกลับมาแล้ว
‎- นักซู
‎- นักซูกลับมาแล้ว ‎- เร็ว วิ่งเร็ว
‎ซอยุลหรือ
‎ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎ข้าย้ายมาเมื่อคืน
‎ข้าสบายใจกับจองจินกักที่คุ้นเคยนี้ ‎มากกว่าชวีซอนรูน่ะ
‎เจ้าล่ะ ทำไมถึงไม่อยู่บ้านตัวเอง ‎แล้วมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎ข้าก็เหมือนกัน ข้าสบายใจกับที่นี่น่ะ
‎เจ้าไม่ควรสบายใจกับที่นี่สิ
‎เจ้ามีคนรออยู่ที่บ้านนี่
‎เจ้าคงเจอนางแล้วสินะ
‎แม่บ้านคิมยืนกรานใหญ่โต ‎ว่าต้องจัดพิธีแต่งงานให้ได้
‎ข้าเลยระมัดระวังตัวก่อนหน้านั้นน่ะ
‎ถ้างั้นพวกเราแค่อวยพรก็พอใช่ไหม
‎แค่นั้นจริงๆ ใช่ไหม
‎แล้วร่างกายเจ้าล่ะ ดีขึ้นหรือยัง
‎ก่อนไปจากที่นี่ เจ้าเจ็บหนักมากนี่
‎สีหน้าเจ้ายังดูไม่ดีอยู่เลยนะ
‎ข้าแค่ยังไม่หายเพลียจากการเดินทางน่ะ
‎แบบนั้นแปลกกว่าอีก
‎ผ่านมาตั้งกี่วันแล้ว ‎เจ้ายังไม่หายเพลียอีกหรือ ซอยุลเนี่ยนะ
‎เพราะจองจินกักถูกปล่อยว่างนานหรือเปล่านะ ‎ทำให้อากาศในนี้เย็นจัง
‎ข้างนอกอากาศร้อน แต่ในนี้กลับหนาว
‎คงเป็นเพราะข้าน่ะ
‎พวกภูตผีชอบแห่กันมาหาหินน้ำแข็ง ‎อากาศรอบตัวข้าเลยมักจะหนาวเย็น
‎งั้นหรือ
‎อุก ถ้าอย่างนั้นเจ้า
‎คงหนาวอยู่เสมอสินะ
‎ยุล
‎อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ
‎พอเจ้าพูดว่า "คงหนาวสินะ"
‎ข้าก็อยากตอบว่า "ขอรับ ข้าหนาว" ‎แล้วโผกอดเจ้านะ
‎ข้ายอมให้เจ้ากอดนะ
‎เอ้า มานี่สิ
‎เป็นอะไรเนี่ย ‎สามปีที่ผ่านมาเจ้ากินอะไรผิดสำแดงมาหรือ
‎- เหงามากหรือ ‎- ใช่ ข้าเหงา
‎- นานๆ ทีข้าขอกอดเพื่อนหน่อยเถอะ ‎- เป็นอะไรเนี่ย
‎- ขอกอดหน่อยเถอะ ‎- ไม่เอาๆ ไม่เอาจริงๆ
‎อะไรกัน
‎อะไรกันๆ สองคนนี้มีอะไรกัน
‎อยู่ด้วยกันคืนเดียว ‎มีเรื่องอะไรกันไม่บอกข้าเลย
‎เดี๋ยวข้าก็ย้ายของมาอยู่ที่นี่ด้วยเลย
‎พัคดังกู ซอยุลแปลกไป
‎เขาเคยเป็นคนใสซื่อ
‎- ดูสิๆ เขาดูมีเลศนัยขึ้นมา ‎- ยุลของเราน่ะหรือ
‎ซอยุลของเราที่บริสุทธิ์ใสซื่อ ‎เหมือนน้ำแร่ธรรมชาติที่ใสสะอาด
‎เสื่อมทรามลงหรือ
‎เขาเปลี่ยนไปหรือ
‎ข้าเปลี่ยนไปหรือ
‎เขาว่าถ้าจู่ๆ คนเปลี่ยนไป คนนั้นจะตายนะ
‎แต่ข้าก็ดีใจที่ได้มาเจอพวกเจ้าแบบนี้นะ
‎ดีแล้วที่กลับมา
‎อือ ยุล แต่เดี๋ยวเจ้าจะนึกเสียใจแล้วล่ะ
‎ท่านอาเรียกเราสามคนให้ไปกินข้าวด้วย ‎เขาทำอาหารเช้าไว้
‎- บอกเขาว่าข้ากลับไปแล้วนะ ‎- บอกว่าไม่เห็นข้านะ
‎ถ้าพวกเจ้าไม่ไป
‎ข้าก็ต้องกินของสามคนคนเดียวนะ
‎พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่
‎- ช่วยข้าหน่อย ‎- เอาไงดี
‎- ไปกันเถอะ ‎- อือ ไปกัน
‎อือ ใช่แล้ว ไปกินข้าวกันนะ
‎เอาล่ะ พวกเจ้ากินข้าวกันหมดแล้ว
‎ของหวานคือต็อกล่ะ
‎เมื่อกี้เราจัดการศึกหนักไปแล้ว ‎แค่ต็อกเองจะเป็นไรไป
‎นี่จานสุดท้ายแล้วนี่
‎ถ้าเป็นต็อกธรรมดาคงน่าเบื่อ
‎ข้าเลยตั้งชื่อต็อกพวกนี้มาด้วย
‎ชื่อของมันก็คือ "ต็อกเสี่ยงดวง"
‎สองในสามชิ้นนี้เป็นต็อกไส้น้ำผึ้ง ‎ส่วนอีกหนึ่งชิ้นเป็นไส้น้ำปลา
‎น่าสนุกไหมล่ะ
‎ข้าใช้เวลา
‎สองวัน…
‎หนึ่งคืนในการพัฒนามันขึ้นมาเลยนะ
‎ทำไมท่านต้องเสียเวลาพัฒนามันขึ้นมาด้วยขอรับ
‎เจ้าสามารถทำนายดวงประจำวัน ‎ได้ด้วยต็อกพวกนี้
‎คนที่เลือกโดนต็อกไส้น้ำปลาจะซวยไปทั้งวัน
‎ระวังด้วยล่ะ
‎รีบเลือกคนละชิ้นเลย
‎ถ้าเป็นน้ำปลา มันก็น่าจะได้กลิ่นนะ
‎ข้ารู้ว่าจะเป็นแบบนั้น ‎เลยใช้พลังตอนที่ทำต็อกนี้ขึ้นมาด้วย
‎จะไม่มีกลิ่นน้ำปลา ‎เล็ดลอดออกมาจากต็อกเด็ดขาด
‎ท่านถึงขั้นใช้พลังที่ล้ำค่าในการทำต็อกด้วย
‎ท่านคงเบื่อมากนะขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าต้องเบื่อแค่ไหน ถึงมาเล่นแบบนี้ล่ะ
‎รีบเลือกเถอะ
‎ข้าเลือกอะไรแบบนี้ไม่ค่อยได้ด้วย
‎งั้นข้าเลือกก่อนนะ
‎- ไส้น้ำผึ้ง ‎- โธ่เอ๊ย ข้าว่าจะเลือกชิ้นนั้นเลย
‎ข้าไม่อยากเลือกชิ้นสุดท้ายหรอก
‎- ไส้น้ำผึ้งนี่นา ‎- ทำไมท่านต้องทำของแบบนี้
‎ให้วันของคนอื่นซวยด้วยขอรับ
‎นี่ อุก
‎รู้แล้วว่าเป็นไส้น้ำปลาแล้วจะกินทำไม
‎มาแบ่งกันกินกับข้าเถอะ
‎พวกเจ้า
‎จะไม่ตรวจสอบหรือ ‎ว่าข้างในต็อกนี้เป็นไส้อะไร
‎ท่านอาบอกว่าหนึ่งในนี้เป็นไส้น้ำปลา ‎ก็คงเป็นไส้น้ำปลาไงขอรับ
‎เจ้ามั่นใจหรือว่ามันเป็นไส้น้ำปลา
‎ขอรับ ข้าเชื่อท่านอาขอรับ
‎ข้าไม่อยากเสี่ยงตรวจสอบเจ้านี่ ‎เพราะความสงสัยหรอกขอรับ
‎หากเป็นตามกติกาที่กำหนด ‎มันก็เป็นไส้น้ำปลาแน่นอนขอรับ
‎หากสงสัยในกติกา ‎ก็คงคาดเดาอะไรบนโลกไม่ได้ขอรับ
‎- ไส้น้ำผึ้งหรือ ‎- ไส้น้ำปลาใช่ไหม
‎ทำไมถึงเล่นอะไรแบบนี้ขอรับ
‎ชีวิตเป็นการเสี่ยงดวง ‎และเจ้าเป็นคนเลือกโชคชะตาเอง
‎ไม่ว่ามันจะเป็นรสหวานหรือขม
‎ก็จงลิ้มรสด้วยตัวเองและกลืนมันลงไปดู
‎ข้าลืมเอาน้ำข้าวมาเลย
‎รอเดี๋ยวนะ
‎- ไส้อะไรหรือ ‎- ถ้าเป็นตามที่ท่านผู้นำบอก
‎ไม่ว่าข้าจะบอกว่ามันคือไส้อะไร ‎พวกเจ้าก็คงไม่เชื่อ
‎มีแค่ข้าที่รู้ว่ารสชาติที่ข้าเลือกคืออะไร
‎น้ำปลาใช่ไหม ไส้น้ำปลาล่ะสิ
‎ทุกคนอยู่ที่นี่เอง
‎ทำไม
‎มีเรื่องอะไรหรือ
‎มีข่าวลือเหลวไหลแพร่ไปทั่วทั้งคืน ‎แต่มันใหญ่เกินจะเพิกเฉยขอรับ
‎ข่าวลือเหลวไหลหรือขอรับ
‎ผู้คนบนเรือลำหนึ่งที่แล่นผ่าน ‎ทะเลสาบคยองชอนแดโฮถูกสังหารหมู่
‎และพวกเขาลือว่าเป็นฝีมือนักซูขอรับ
‎นักซูหรือ
‎นักซูตายไปแล้ว ‎นางจะสังหารคนได้อย่างไรกันขอรับ
‎พวกเขาบอกว่าวิญญาณนักซูกลายเป็นผี ‎มาปรากฏตัวที่ทะเลสาบ
‎และนางบอกว่าจะแปรวิญญาณกลับมาด้วยขอรับ
‎ตอนนี้ในเมืองหลวงต่างก็พูดถึงนักซูขอรับ
‎เร่เข้ามา ยันต์ที่ใช้ป้องกันผีนักซูขอรับ
‎ยันต์นี้จะป้องกันนักซู วิญญาณชั่วร้ายขอรับ
‎นี่เป็นยันต์ที่ใช้ป้องกันผู้แปรวิญญาณขอรับ
‎นักซูจะมาแปรวิญญาณนะขอรับ
‎ใช้ยันต์นี้ป้องกัน
‎เอาเลยขอรับๆ
‎ปกป้องตัวเองและครอบครัว
‎- จากนักซู ‎- ขอข้าด้วย
‎- ขอรับ ‎- ใช้ยันต์ป้องกันนะ
‎เอ้านี่
‎จริงๆ ข้าขายให้ไม่ได้ แต่ข้าให้เป็นพิเศษเลย
‎ท่านแม่
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ข้าตรวจสอบเรือทั้งหมดแล้ว ‎แต่ไม่มีเรือลำไหนที่มีคนตายเลยขอรับ
‎ถ้างั้นก็มีใครบางคนโกหก ‎และกุเรื่องนักซูขึ้นมาสินะ
‎ที่ผ่านมาก็มีข่าวลือเกี่ยวกับผีนักซูอยู่บ่อยๆ
‎แต่ที่ลือว่านางจะแปรวิญญาณกลับมา ‎คือเรื่องอะไรกันนะ
‎อีกไม่นานจะถึงวันครบรอบสามปี ‎ที่นักซูตายไปขอรับ
‎พวกเขาเชื่อว่า ‎นักซูจะแปรวิญญาณกลับมาในวันนั้น
‎อ้อ ข่าวลือออกมาเพราะวันนั้นสินะ
‎อุกคงว้าวุ่นใจน่าดู
‎วันนี้
‎เขาดวงซวยจริงๆ แฮะ
‎ข้าอยากตามสืบที่มาของข่าวลือขอรับ
‎มันเป็นแค่ข่าวลือเหลวไหลที่แพร่ออกมาบ่อยๆ
‎เพราะคนในหมู่บ้านแกมาอยากขายยันต์เฉยๆ ‎เจ้าจะสืบอะไรอีก
‎แต่มันเริ่มมาจากเรือที่ไม่มีอยู่จริงนี่นา
‎ช่วยตามหาด้วยขอรับ ‎ว่าชายหนุ่มที่ว่ายน้ำขึ้นมาจากทะเลสาบคือใคร
‎ขอรับ
‎มีข่าวลือเรื่องนักซูแพร่ไปในชั่วพริบตาเพคะ
‎นางเป็นมือสังหารที่ตายแล้ว ‎ก็ยังสร้างข่าวลือหนวกหูอีก
‎ตอนนี้หญิงสาวในเมืองหลวง ‎ต่างก็กลัวว่าจะถูกนักซูแย่งชิงร่างไป
‎หาซื้อยันต์กันให้วุ่นเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าแต่ผู้คนรู้หรือว่า ‎หน้าตาของนักซูที่พวกเขากลัวเป็นอย่างไร
‎ข้าไม่รู้นะ
‎พวกเขารู้ถึงได้กลัวหรือ
‎บางคนบอกว่านางตัวสูงใหญ่กว่าผู้ชาย
‎บางคนก็บอกว่านางไม่ปรากฏตัว ‎เพราะมีใบหน้าน่าเกลียดพ่ะย่ะค่ะ
‎และบางคน
‎ก็บอกว่านางงดงามมากด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นหรือ
‎ตอนมีชีวิต นางก็เป็นมือสังหารเงา
‎แล้วไปซ่อนตัวอยู่ในร่างคนรับใช้
‎ไม่มีใครรู้ว่าคราวนี้นางจะปรากฏตัว ‎ด้วยหน้าตาแบบไหนสินะ
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้คนกลัวนักซูกันมากสินะ
‎นางเป็นคนยังไงกันนะ
‎คุณหนูก็จะซื้อยันต์ด้วยหรือเจ้าคะ
‎ข้าเห็นทุกคนต่างก็ซื้อไปคนละใบ ‎เลยสงสัยว่าคืออะไรน่ะ
‎ถ้ามันเป็นยันต์ไล่นักซูจริงๆ
‎คุณหนูก็น่าจะต้องการนะเจ้าคะ
‎เพราะคนที่นางไม่สบอารมณ์ด้วยที่สุดก็คือคุณหนู
‎ก็คุณหนูแย่งคู่หมั้นนางไปไง
‎ท่านแย่งมาได้หรือเปล่านะ
‎ท่านรู้จักนักซูด้วยหรือ
‎คนที่ข้ารู้จัก ‎เป็นแค่เด็กรับใช้ตัวเล็กๆ คนหนึ่งเจ้าค่ะ
‎นางแข็งแกร่งและมีชะตาที่โหดร้าย
‎ขอยันต์ 30 ใบที่จองไว้กับธูปหนึ่งกำเจ้าค่ะ
‎- เจ้าค่ะ ‎- ข้าจะจุดธูปให้นางในวันครบรอบวันตาย
‎ท่านสนิทกับผู้หญิงคนนั้นไหม
‎โอย ไม่เลยเจ้าค่ะ
‎ข้าพูดออกมาไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ ‎ข้าก็ต้องทำมาหากินนะ
‎ท่านอยากไปดื่มไหม
‎นายหญิง องค์รัชทายาทเสด็จมาเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาทหรือ เขาไม่ได้เสด็จมานานเลยนะ
‎ทรงขอเหล้าขิงและอบเชยที่เคยเสวยเจ้าค่ะ
‎คุณหนู พอดีข้ามีแขกคนสำคัญ ‎ข้าคงต้องขอตัวสักครู่
‎ท่านไปรอที่ห้องด้านในนะเจ้าคะ
‎ยังมีเหล้าขิงและอบเชยเหลือไหมนะ
‎องค์รัชทายาทหรือ
‎นางซื้อมาเยอะเลยแฮะ มันแพงมากเลยนะ
‎แม่หมอ
‎แม่หมอเต่า
‎ใช่จริงๆ สินะ
‎ท่านขันทีตอนนั้นหรือ
‎เรามาเจอกันอีกแล้วนะ
‎เจ้ามาขายยันต์หรือ
‎เจ้าก็เที่ยวขายของพรรค์นั้นเหมือนกันสินะ
‎นายหญิงของที่นี่ซื้อมาเจ้าค่ะ
‎เจ้าขายหมดนั่นเลยหรือ งั้นก็คงมีเงินแล้วสินะ
‎เจ้าเอาเงินที่ได้มาไปซื้อเต่าได้แล้วล่ะสิ
‎วันนั้นท่านไม่ได้พามันไปด้วยหรือ
‎ท่านปล่อยมันไว้ที่นั่นหรือเจ้าคะ
‎แล้วมันทำไมหรือ
‎ข้าจะพามันมาทำไม มันไร้ประโยชน์จะตาย
‎ข้าบอกว่ามันมีพลังดีไง แถมยังน่ารักด้วย
‎น่ารักตรงไหนกัน
‎เจ้ารู้บ้างไหมว่า ‎สัตว์เลี้ยงที่ข้าเลี้ยงอยู่เท่ขนาดไหน
‎มีทั้งนกยูงและม้าสีขาวด้วย
‎เจ้าเต่านั่นเทียบไม่ได้หรอก
‎อ้อ
‎ถ้าท่านมีสัตว์ที่ชอบอยู่แล้ว
‎ก็เป็นไปได้ที่ท่านจะไม่เหลือใจมอบให้เต่า
‎ถึงจะทอดทิ้งและจากข้าไป
‎ข้าก็คงโกรธเกลียดไม่ลง
‎อะไรกัน มีใครทอดทิ้งเจ้าหรือ
‎สามีทิ้งข้าไป ไม่กลับบ้านเลย
‎สามีหรือ
‎ทำไมล่ะ
‎อ้อ
‎สามีของเจ้าคงมีนกยูงของตัวเองอยู่สินะ
‎ท่านมีสัตว์ที่ชอบอยู่แล้ว
‎ข้าต้องขอโทษ ‎ที่ตื๊อให้ท่านพาเต่ากลับไปด้วยนะ
‎ไม่รู้ว่ามันยังมีชีวิตอยู่ไหม ‎ข้าคงต้องไปดูสักหน่อยแล้ว
‎เจ้าเต่าไม่อยู่ที่นั่นหรอก
‎ข้าพามันมาแล้ว
‎เจ้าบอกว่ามันมีพลังดีนี่
‎พอพามาแล้วมันก็ฉลาดและน่ารักด้วย
‎ถึงจะเทียบนกยูงไม่ได้
‎แต่ก็มีเสน่ห์ของมันอยู่
‎เพราะงั้นแม่หมอก็
‎อย่าท้อไปเลย
‎ข้าดูคนถูกจริงๆ
‎ท่านเป็นคนดีจริงๆ
‎ดูคนถูกอะไร
‎แล้วเจ้าเต่าเชื่อฟังท่านและสบายดีไหม
‎เจ้าคิดถึงเจ้าเต่าหรือ อยากเจอมันสักครั้งไหม
‎ถ้าคิดถึงมัน ไว้ข้าพามาที่นี่ก็ได้
‎ทำแบบนั้นได้ด้วยหรือ
‎เหมือนว่าท่านจะถวายการรับใช้องค์รัชทายาทอยู่
‎แล้วท่านพามันมาได้หรือ
‎อือ รัชทายาท…
‎องค์รัชทายาททรงไม่ว่าอะไรเรื่องนั้นหรอก
‎เขาดูเหมือนจะเป็นคนดีอยู่น่ะ
‎ข้าจะฝากไว้ที่นี่สองสามวัน เจ้าก็แวะมาหามันนะ
‎ได้เจ้าค่ะ
‎ข้าคงต้องขอตัวก่อนแล้ว
‎ท่านขันทีก็รีบเข้าไปเถิดเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาท
‎ทรงรู้สึกดีขึ้นแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกนางหาน้ำจัณฑ์ขิงและอบเชยเจอแล้ว
‎เสด็จข้างในเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎ช่างเถอะ
‎พอได้พูดคุย ข้าก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว ‎กลับวังหลวงกันเถอะ
‎ถ้าเสด็จกลับตอนนี้ ‎จางอุกน่าจะอยู่ที่นั่นนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้เข้าเฝ้า ‎เพราะข่าวลือเรื่องนักซูพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกน่ะหรือ
‎แล้วทำไมเพิ่งมาบอกตอนนี้ ถอยเลย
‎เห็นตรัสว่าจะมาเสวยน้ำจัณฑ์ ‎เพราะอารมณ์ไม่ดี…
‎องค์รัชทายาท จะเสด็จไปหาจางอุกหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาท
‎นักซูที่เป็นภูตผีปรากฏตัว ‎ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎เรือที่จะแล่นผ่านที่นั่นจึงหยุดชะงัก
‎และทำให้เกิดความเสียหายในการขนส่งครั้งใหญ่
‎จางอุก เจ้าจงไปตามจับและกำจัดภูตผีนั้น
‎เพื่อให้ราษฎรคลายความกังวลหน่อย
‎หากกระหม่อมออกหน้า ‎เข้าไปยุ่งกับข่าวลือที่ไม่มีอยู่จริง
‎จะทำให้พวกเขาคิดว่า ‎เรื่องนั้นเป็นเรื่องจริงได้นะพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าเองก็ไม่เชื่อข่าวลือเท่าไร ‎แต่มันก็หนวกหูมากมิใช่หรือ
‎โปรดทรงปล่อยให้เป็นข่าวลือ ‎ที่ไม่นานก็จะซาลงเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ฝ่าบาท
‎ถ้าหากจางอุกไม่ออกหน้ากับเรื่องนี้
‎กระหม่อมก็เกรงว่าจะทำให้ราษฎร ‎ตื่นตระหนกมากขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ตื่นตระหนกหรือ
‎ผู้แปรวิญญาณที่ปรากฏตัวในครั้งนี้
‎ต่างจากผู้แปรวิญญาณ ‎ที่จางอุกเคยกำจัดในครั้งก่อนๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎นางคือนักซูนะพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุก เจ้ากับนักซู ‎เคยสัญญาว่าจะแต่งงานกันนี่
‎และผู้คนในป้อมแดโฮต่างก็รู้ความจริงนั้น
‎ฝ่าบาท
‎กระหม่อมกังวลเรื่องนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมเกรงว่า ‎ผู้คนจะคิดว่าเขาไม่ตามจับนักซู
‎เพราะยังเหลือเยื่อใยกับนางอยู่
‎ไม่ใช่เพราะนางไม่มีตัวตนอยู่จริง
‎ตลอดสามปีที่ผ่านมา ‎จางอุกได้รับการอนุญาตจากที่ประชุมลงมติ
‎ให้ใช้พลังจากหินน้ำแข็งในการกำจัดผู้แปรวิญญาณ
‎แม้ราษฎรจะเกรงกลัวพลังที่จางอุกมี
‎แต่ก็เชื่อว่าจางอุกจะปกป้องพวกเขา ‎จากเวทมนตร์ดำได้
‎แต่ถ้าหากเรื่องนักซูทำให้พวกเขา ‎เกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา
‎กระหม่อมเป็นกังวลเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ
‎ที่จินมูพูดก็มีเหตุผล
‎จางอุกจงออกหน้าในการกำจัดนักซู ‎ซึ่งกลายเป็นภูตผี
‎เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องตื่นตระหนกไร้สาระด้วย
‎เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ทรงเป็นกังวลขนาดนั้น ‎กระหม่อมจะกำจัดนางเองพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมขอให้คำสัญญา
‎และทูลลาก่อนพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาจะตามล่านักซู ‎ที่ไม่มีตัวตนอยู่จริงได้อย่างไรกัน
‎ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาจะจับนักซูที่ไม่มีอยู่จริงได้อย่างไรล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ทว่าหลังจากนี้ ‎จางอุกจะมิอาจหลุดพ้นจากนักซูได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้คนเชื่อว่านักซูจะแปรวิญญาณ ‎และกลับมาหาจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้แปรวิญญาณที่มาปรากฏตัว ‎ต่อหน้าจางอุกตั้งแต่นี้ไปจะถูกสงสัยว่าเป็นนักซู
‎แล้วถ้าหากมันสังหารผู้คนขึ้นมา
‎มันจะกลายเป็นฝีมือของนักซู ‎และจางอุกต้องรับผิดชอบพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกจะต้องตามล่านักซู ‎ที่ไม่มีตัวตนอยู่จริงต่อไปเรื่อยๆ
‎อย่างไม่มีที่สิ้นสุดพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาจะถูกขังอยู่ในการเฝ้าระวัง ไม่ไว้ใจ ‎และความหวาดกลัวของทุกคน
‎และต้องตะเกียกตะกายพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าผูกมัดจางอุกไว้ด้วยร่างแหที่ชื่อนักซูสินะ
‎ทั้งหมดนี้ก็เพื่อองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ
‎สิ่งแรกที่กระหม่อมจะทำ
‎คือการนำสำนักจินโยวอน ‎มาถวายให้ราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ
‎จินโยวอนหรือ
‎เราจะปล่อยจินบูยอน ผู้สืบทอดจินโยวอน ‎ไว้ข้างๆ จางอุกไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ด้วยชื่อของนักซู ‎จะช่วยแยกทั้งสองคนออกจากกันพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้ารู้ตัวชายที่บอกว่าเจอนักซู ‎และว่ายน้ำหนีออกมาจากเรือแล้วขอรับ
‎ใครหรือขอรับ
‎เขาชื่อบยองกู ‎รับจ้างทำงานจิปาถะและกินนอนบนเรือขอรับ
‎ข้าสงสัยว่าเขาปล่อยข่าวลือ
‎เพราะรับเงินมาจาก ‎พวกแม่หมอที่ขายยันต์ขอรับ
‎เขาว่ายน้ำขึ้นมาจาก ‎ทะเลสาบคยองชอนแดโฮกลางดึกนะขอรับ
‎ข่าวลือจึงได้แพร่ไปเหมือนเป็นเรื่องจริง
‎เขาคงไม่เสี่ยงชีวิตตัวเอง ‎เพื่อสร้างข่าวลือหรอกขอรับ
‎ได้ยินว่าเขาจะนำเงินที่ได้ไปเล่นพนัน
‎ข้าจะลองค้นหาทั่วบ่อนพนันในป้อม ‎และตามหาเขาดูขอรับ
‎เจ้าออกไปจากป้อมแดโฮก่อนเถิด
‎ก่อนวันที่หกเดือนหน้า ‎ห้ามโผล่หน้ากลับมาเด็ดขาด
‎คือวันครบรอบที่นักซูตายใช่ไหม
‎ในวันนั้น
‎นักซูจะแปรวิญญาณกลับมาจริงๆ หรือขอรับ
‎ถ้านางแปรวิญญาณกลับมาจริงๆ
‎ข้าก็อยากเจอนางนะ
‎ข้ามีเรื่องอยากถามนางหลายเรื่องเลย
‎เท่าที่เจ้าเล่า ‎ก็ทำให้ข้ารู้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแล้ว
‎พอเถอะ
‎ทั้งสองคนเจอกันครั้งแรกที่นี่
‎และขอแต่งงานกันที่นี่ด้วยเจ้าค่ะ
‎ข้ารู้เรื่องทุกอย่างดี
‎ข้าไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องพวกนั้นก็ได้ พอเถอะ
‎วันที่เด็กคนนั้นเมาอยู่ที่นี่
‎นายน้อยก็พานางขี่หลังกลับไปด้วยตัวเอง
‎ทุกครั้งที่เห็นขนมยักกวา
‎นางก็ห่อกลับไปเสมอเพราะนายน้อยชอบ
‎เอาล่ะ ทุกคนดื่มเถิด
‎วันนี้ฝ่าบาทและพระมเหสี ‎ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้ามีรับสั่งให้เข้าเฝ้า
‎ข้าเลยแวะไปที่วังหลวงมา
‎และวันก่อน ข้าก็ไปดื่มชา ‎กับหัวหน้าสำนักจินมูมาด้วย
‎ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ท่านก็ ‎ไม่กลับป้อมซอโฮแล้วหรือขอรับ
‎เดิมทีจองจินกักถูกก่อตั้งโดย ‎ท่านอาจารย์ซอกยองจากตระกูลซอของข้า
‎แต่มันเจ๊งไปแบบนั้น
‎ข้าก็คิดอยากจะเข้าไปดูแลที่นั่นด้วย
‎จองจินกักหรือขอรับ
‎สุดยอดจริงๆ ขอรับ
‎นั่นเป็นแผนของข้าน่ะ
‎ข้าก็ต้องกราบทูลพระมเหสีอีกที
‎ทำไมไม่เห็นนายหญิงเลย
‎ข้ามาเพื่อเลี้ยงรับรองแขกเชียวนะ
‎ตอนนี้นายหญิงอยู่กับ ‎คุณหนูจินบูยอนแห่งตระกูลจินเจ้าค่ะ
‎จินบูยอนหรือ
‎เขาเจอนางและขอนางแต่งงานที่นี่หรือ
‎บ้าเอ๊ย ข้าไม่น่าฟังเลย
‎มาแต่งงานกับนายน้อยนะ
‎อะไรกัน
‎ความทรงจำของผู้หญิงคนนี้สินะ
‎ความทรงจำของนางผุดขึ้นมาตลอดเลยแฮะ
‎คุณหนู
‎มีคนต้องการพบท่านเจ้าค่ะ
‎เขาบอกว่ารู้จักกับท่าน
‎ยุล
‎นี่ ไม่เจอกันนานเลยนะ
‎ท่านอายุนโอ
‎ท่านจะกลับป้อมซอโฮเช้าตรู่พรุ่งนี้มิใช่หรือ
‎ข้าตัดสินใจอยู่ที่เมืองหลวงต่อสักพัก
‎ยุล เจ้าก็มานั่งดื่มด้วยกันสิ
‎ข้าแค่ตั้งใจจะมาลาเฉยๆ ขอรับ
‎ข้าบอกให้นั่งไง
‎เดี๋ยวเจ้าจะได้ดูอะไรสนุกๆ
‎รู้จักจินบูยอน ‎ที่ถูกข้ายกเลิกงานแต่งไปใช่ไหม
‎นางอยู่ที่นี่ ข้าเลยเรียกนางมา
‎เขาบอกว่านางหัวไม่ค่อยดี
‎แต่หน้าตาสะสวย ‎เขาเลยตัดสินใจแต่งงานกับนาง
‎พอพวกเราอยากรู้ว่านางเป็นยังไง ‎เขาเลยเรียกนางมาให้พวกเราเจอน่ะ
‎ว่าแต่ ถ้านางยอมมา ‎ตามที่ผู้ชายที่ยกเลิกงานแต่งเรียก
‎นางก็บื้อจริงๆ หรือเปล่า
‎พวกเจ้าเข้าใจคำพูดของท่านอาผิดไปสินะ
‎เขาดีใจแค่ไหน
‎ที่ตระกูลจินที่ยิ่งใหญ่ ‎ยอมรับเขาเป็นลูกเขยเข้าบ้าน
‎แต่เขาก็ถูกยกเลิกการแต่งงาน ‎โดยฝ่ายเดียวในวันพิธี
‎เขาเศร้าใจมากที่การแต่งงานที่เงื่อนไขดี ‎ถูกยกเลิกไป
‎แล้วพวกเจ้าก็ไม่มีไหวพริบ ‎บอกเขาว่าอยากเจอนางหรือ
‎ถ้าได้เจอนาง ‎เขาจะรู้สึกเสียศักดิ์ศรีและเสียดายแค่ไหน
‎ท่านอา
‎เพื่อนของข้าไม่มีไหวพริบ ‎และทำให้ท่านตกที่นั่งลำบาก
‎ข้าต้องขอโทษแทนพวกเขาด้วยขอรับ
‎ท่านเป็นคนเรียกข้ามาหรือ
‎ขอรับ ข้าเอง
‎ดึกแล้ว กลับด้วยกันเถิดขอรับ
‎ยังหัวค่ำอยู่เลยนะ
‎ท่านเรียกข้ามาเพราะจะไปส่งข้าหรือ
‎ขอรับ
‎วันนี้ท่านจะไม่หลงทางใช่ไหม
‎ขอโทษขอรับ
‎พอดีเมื่อสักครู่ข้ามีเรื่องอารมณ์เสีย
‎เลยหลงทางอีกแล้ว
‎ท่านพามาผิดทางตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้ว
‎แต่ข้าก็ไม่ได้แย้ง ‎เพราะท่านดูใจเย็นลงแล้ว
‎ไม่ทราบว่า
‎สุขภาพของท่านแย่มากหรือ
‎ข้าบอกว่ามองเห็นพลังได้ไง
‎ทำไมถึงมีของแปลกๆ อยู่ในตัวของท่านล่ะ
‎ถ้ามีมันอยู่ในตัว ‎แล้วเกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมา…
‎ทำเป็นไม่เห็นด้วยขอรับ
‎ข้าขอร้อง
‎การปล่อยอาการป่วยไว้ ‎เป็นการกระทำที่โง่เขลานะ
‎พวกเราตกลงว่า
‎จะเป็นคู่หูซื่อบื้อใช่ไหมขอรับ
‎ท่านช่วยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ‎ที่สหายทำเรื่องโง่เขลาด้วยขอรับ
‎ข้าเห็นว่ามันอร่อยเลยห่อมา ทานหน่อยไหม
‎ถ้าทานของหวานจะทำให้อารมณ์ดีขึ้นนะ
‎ยักกวาเป็นขนมที่อุกชอบขอรับ
‎ข้ารู้
‎ข้าก็เลยห่อมาบ้างน่ะ
‎แล้วท่านชอบทานขนมอะไรหรือ
‎ข้าชอบขนมเกสรสนขอรับ
‎งั้นหรือ
‎ท่านชอบทานขนมแพงๆ สินะ
‎ในอดีต
‎ข้าเคยพูดคุยเช่นนี้กับใครบางคนน่ะขอรับ
‎แล้วคนคนนั้นเคยซื้อขนมเกสรสนให้ท่านไหม
‎พอมาคิดดูแล้ว
‎ข้าก็ไม่เคยได้รับจากนางเลย
‎ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ
‎ฝ่าบาททรงมีพระราชบัญชา ‎เจ้าก็ควรไปเฝ้าอยู่ที่ริมทะเลสาบสิ
‎มันคงไม่ออกมาจากที่นั่นหรอกขอรับ
‎แต่ถึงยังไงผู้คนก็ยังกลัว ‎จนไม่กล้าแล่นเรือเลย
‎ถอยไปซะ ไม่มีที่เลย
‎ข้าจะนอนแล้ว
‎ไหน
‎คืนนี้เจ้าจะขอนอนที่นี่หรือ
‎- ไม่มีทางซะหรอก ‎- ข้าไม่ได้มาค้างที่นี่ขอรับ
‎ทำไม
‎เจ้าใจเต้นจนนอนไม่หลับหรือ
‎เพราะได้ยินว่านักซูจะกลับมา
‎ทำไมจ้องข้าแบบนั้น
‎เจ้าถึงขั้นก่อเจดีย์หินและรอคอยนางเชียวนะ
‎มันไม่มีแล้วขอรับ มันถล่มลงมาแล้ว
‎อุก
‎เจ้าเปลี่ยนใจเพราะสิ่งที่ข้าบอกเจ้าไปหรือ
‎ไม่มีทางหรอกขอรับ
‎จินบูยอนทำมันพังขอรับ
‎ตามคาดเลย ‎การกระทำของนางเร็วกว่าคำพูดสินะ
‎นางบอกว่าจะปกป้องเจ้า นางทำได้ดีจริงๆ
‎วันที่จินบูยอนเดินทางมาทักทาย นางพูดไว้น่ะ
‎ว่าจะปกป้องเจ้า
‎อย่ามาอยู่ที่นี่เลย ‎กลับบ้านไปปกป้องเจ้าสาวของเจ้าเถิด
‎ตอนข้ากำลังห่อเกี๊ยวอยู่ที่ห้องครัว
‎พวกผู้หญิงก็พูดกัน
‎ว่าถ้านักซูปรากฏตัว ‎นางคงไม่ปล่อยเจ้าสาวของเจ้าไป
‎พวกนางว่าผีก็หึงได้เหมือนกัน
‎พวกเขาต้องการสิ่งนี้เองหรือ
‎อะไรหรือ
‎ท่านผู้นำ ข้าจะกินเกี๊ยวที่ท่านทำทั้งหมดเอง
‎คืนนี้ให้ข้าค้างที่นี่นะขอรับ
‎และข้ามีเรื่องจะขอร้องด้วยขอรับ
‎งั้นหรือ
‎อุก ข้าจะไปนึ่งเกี๊ยวให้
‎พวกเราค่อยๆ คุยกันนะ
‎ตายจริง
‎ห้าสิบชิ้นหรือร้อยชิ้นดี
‎ข้าจะนึ่งมาก่อน 50 ชิ้นแล้วกัน
‎ฝ่าบาท
‎หม่อมฉันคิดว่าจะจัดงานเลี้ยงนอกวังเพคะ
‎เจ้าบอกว่าจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน ‎ด้วยร่างที่แปรวิญญาณมา
‎แล้วจะจัดงานเลี้ยงหรือ
‎เพราะข่าวลือเรื่องนักซู ทำให้ช่วงนี้ ‎หญิงสาวไม่กล้าออกจากบ้านเลยเพคะ
‎น่าขันซะเหลือเกินเพคะ ที่ทั้งเมืองหลวง ‎ต่างก็วุ่นวายเพราะนักซูเพียงคนเดียว
‎เจ้าจึงจะจัดงานเลี้ยง ‎เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศหรือ
‎หม่อมฉันตั้งใจว่าจะจัดงาน ‎ในวันที่นักซูจะกลับมาเพคะ
‎หม่อมฉันจะจัดงานเลี้ยงกลางแจ้ง ‎ที่งดงามและโอ่อ่า
‎โดยเชิญเหล่าหญิงสาวที่เชื่อว่านักซู
‎จ้องจะแย่งชิงร่างของพวกนางมาเข้าร่วมเพคะ
‎พระมเหสีทรงเชิญคุณหนูจินบูยอน
‎ให้เข้าร่วมงานเลี้ยงขอรับ
‎งานเลี้ยงของพระมเหสีหรือ
‎เป็นงานเลี้ยงในรอบกี่ปีเนี่ย
‎ข้าได้รับเชิญหรือเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ คุณหนู
‎สมัยก่อน ทุกครั้งที่ข้าพา ‎นายหญิงโดฮวาไปงานเลี้ยง
‎ข้ารู้สึกตื่นเต้นเหลือเกินที่ได้เห็นทุกสายตา
‎จับจ้องมายังคนที่ข้าแต่งตัวให้
‎ข้าคงได้รู้สึกแบบนั้นอีกนะเจ้าคะ
‎คุณหนู ไม่มีเวลาแล้วเจ้าค่ะ
‎ตั้งแต่นี้ไป คุณหนูจะยุ่งมากๆ เจ้าค่ะ
‎เสื้อผ้า เราต้องตามหาเสื้อผ้าก่อนเจ้าค่ะ
‎เราต้องได้เสื้อผ้าของช่างตัดชุดโจก่อนใคร
‎พ่อบ้านอี
‎เอากลับไปซะ
‎สวยมาก
‎ตัวนี้ก็สวยเหมือนกัน
‎ไม่
‎ไม่เอา
‎เดี๋ยว นี่ชุดของช่างโจหรือ
‎อือ สวยมาก
‎มันดูเยอะไปไหมนะ
‎มันล้าสมัยไปแล้ว
‎โป๊ไปเจ้าค่ะ
‎ใส่อะไรก็สวยแฮะ
‎ชุดมากมายขนาดนี้ ‎แล้วเราจะเลือกยังไงหรือเจ้าคะ
‎ตายจริง นี่เพิ่งแค่เริ่มต้นเองนะเจ้าคะ
‎ต้องลองใส่สัก 30 ชุดก่อน ‎แล้วค่อยเลือกกันสิเจ้าคะ
‎สามสิบชุดหรือ
‎รอบนี้ช่วยนางสวมชุดนี้หน่อยนะ
‎- เจ้าค่ะ ‎- เจ้าค่ะ
‎อ้อ
‎พ่อบ้านอี
‎รอบนี้ไปร้านของช่างตัดชุดโอหน่อย
‎- อีกแล้วหรือขอรับ ‎- ไปเถอะน่า
‎นางคงวุ่นวายใจ ‎เพราะข่าวลือไร้สาระในเมืองหลวง
‎ถ้าเราทำให้นางหมดแรง ‎ก็จะทำให้ใจนางสงบได้บ้าง
‎ขอรับ เดี๋ยวข้ากลับมานะขอรับ
‎แต่ว่าเมื่อสักครู่นายน้อยกลับมาแล้วขอรับ
‎อยู่ที่ห้องหนังสือ
‎งั้นหรือ
‎เขากลับมาแล้วหรือ
‎ข้าเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเจ้าค่ะ
‎ตัวนี้เป็นยังไง…
‎เจ้าดูยุ่งนะ
‎เทียบกับความมั่นใจในหน้าตาที่สูงเฉียดฟ้าแล้ว ‎ชุดดูจัดเต็มเกินไปหรือเปล่า
‎ข้าขอบอกไว้ก่อนเผื่อจะเข้าใจผิด
‎ข้าไม่ได้แต่งตัวรอเจ้า ‎เพื่อให้ดูดีในสายตาเจ้าหรอกนะ
‎ข้ารู้ เจ้าจะไปงานเลี้ยงเพราะพระมเหสีเชิญ
‎ถึงไม่ได้แต่งให้ข้าดู แต่ขอดูหน่อยได้ไหม
‎สวยดีนะ
‎ข้าหมายถึงชุดน่ะ
‎- ส่งมือมาหน่อยสิ ‎- ทำไม
‎เจ้าบาดเจ็บ ‎เพราะไประบายความโกรธกับเจดีย์หินนี่นา
‎เล็บเจ้ายาวพอดีเลย
‎บอกให้แม่บ้านคิมตัดให้ด้วยนะ
‎ข้าเป็นเด็กหรือไง
‎ที่จะขอให้คนอื่นมาตัดเล็บให้
‎ทำแบบนั้นเถอะ เพราะมันล้ำค่า
‎เล็บของเจ้าน่ะ
‎จู่ๆ มาพูดเรื่องเล็บข้าทำไม
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ก็ลองชุดต่อไปเถอะ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ไม่ทราบว่า…
‎พอไปงานเลี้ยง
‎ก็นั่งตรงที่ที่เด่นที่สุดด้วย
‎ให้ทุกคนที่นั่นมองเห็นเจ้า
‎คงไม่มีใครสนใจข้าหรอก
‎ทุกคนคงยุ่งพูดถึงเจ้าสาวตัวจริงของเจ้า ‎ที่จะกลับมาอีกครั้งมากกว่า
‎เพราะงั้นเจ้าถึงต้องให้คนอื่นเห็นไง
‎เจ้าสาวของข้าในตอนนี้คือเจ้านะ
‎ถ้างั้นข้า…
‎ข้าขอติดโนรีแกที่มีสัญลักษณ์ตระกูลจางไปนะ
‎- อือ ‎- ถ้าอย่างนั้นข้า…
‎ขอบอกว่าพวกเราเป็นคู่รักที่รักกันดีนะ
‎- เอาสิ ‎- ถ้างั้นข้า…
‎ขอพูดอวดคนอื่น
‎ว่าเจ้าเรียกแสงไฟมาส่องสว่างให้ข้า
‎ในคืนที่มืดมิดนะ
‎ได้สิ พูดแบบนั้นได้เลย
‎ทำไมอารมณ์ดีขนาดนั้นเจ้าคะ
‎ชอบชุดที่ลองวันนี้หรือเจ้าคะ
‎ข้าเห็นแมลงมา
‎ก็เลยมีความสุขมากน่ะเจ้าค่ะ
‎นี่เป็นของที่นายน้อยขอไว้เจ้าค่ะ
‎คงไม่อันตรายใช่ไหมเจ้าคะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎วันนี้แม่บ้านคิมก็จะไปงานเลี้ยงด้วยใช่ไหมขอรับ
‎เจ้าค่ะ
‎พอท่านแต่งตัวเช่นนี้ก็สวยจริงๆ
‎นี่เป็นชุดที่ข้าใส่เป็นประจำ
‎ข้าก็ต้องแต่งตัวดีๆ ไปงานเลี้ยงสิเจ้าคะ
‎ถ้าอย่างนั้นแปลว่า ‎ท่านก็จะสวยกว่านี้อีกหรือขอรับ
‎พูดอะไรเนี่ย
‎อย่าทำเช่นนั้นเลย
‎ถ้าท่านสวยกว่านี้
‎หญิงสาวที่ไปร่วมงานนั้นจะใจฝ่อแค่ไหนล่ะ
‎งั้นหรือเจ้าคะ
‎ถ้างั้นข้าแต่งตัวเบาๆ ดีไหม
‎แต่งตัวเบาๆ เถิด
‎เบาๆ
‎เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ
‎นานๆ ทีท่านผู้นำจะออกไปข้างนอกที
‎ท่านก็แต่งตัวให้หล่อด้วยนะเจ้าคะ
‎ข้าชอบชายหนุ่มที่แต่งตัวหล่อเหลา ‎จัดเต็มไปเลย
‎เข้าใจแล้ว
‎ข้าจะแต่งตัวจัดเต็มให้หล่อเหลาเลย
‎นายน้อยดังกู
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎ท่านไปงานเลี้ยงด้วยใช่ไหมขอรับ
‎เจ้าค่ะ ข้าจะไปพร้อมคุณหนูบูยอนเจ้าค่ะ
‎งั้นถ้าท่านเจอคุณหนูโชยอนที่นั่น
‎ข้าฝากสิ่งนี้ให้นางได้ไหมขอรับ
‎เดี๋ยวนะ นี่คือเพชรที่ถูกเรียกว่า ‎"น้ำตาแห่งมังกร"
‎ที่ซงริมเพิ่งซื้อไปนี่เจ้าคะ
‎- ทำไมของล้ำค่าเช่นนี้ถึง… ‎- ข้าซื้อมาเองขอรับ
‎แต่ว่าถ้าคุณหนูโชยอนติดสิ่งนี้บนผม
‎ผู้คนก็น่าจะรู้ว่านายน้อยดังกูเป็นคนให้มา
‎นางจะรับมันไว้ไหมนะ
‎ถ้านางไม่รับมันไว้
‎ก็คงแปลว่านางปฏิเสธข้าสินะขอรับ
‎ช่างเถิดขอรับ
‎ถ้าให้นางไปแล้วถูกปฏิเสธมาจังๆ ‎ข้าคงอยู่ไม่ได้ขอรับ
‎งั้นท่านจะไม่ตรวจสอบ ‎ความรู้สึกของคุณหนูโชยอนต่อไปหรือเจ้าคะ
‎ท่านว่านางจะรับมันไหมขอรับ
‎- หรือนางจะปฏิเสธหรือขอรับ ‎- ต้องให้ก่อนถึงจะรู้สิ
‎ท่านพูดถูกขอรับ
‎เหมือนที่ต้องลองกินก่อน ‎ถึงจะรู้ว่าเป็นต็อกน้ำผึ้งหรือน้ำปลา
‎ท่านอา
‎ข้าหวังให้เป็นต็อกน้ำผึ้ง ‎แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าจะเป็นไส้น้ำปลา
‎แต่ข้าก็จะลองกินด้วยตัวเอง
‎คิดว่าเป็นโชคชะตาแล้วกลืนลงไปขอรับ
‎ฝากให้นางด้วยนะขอรับ
‎งานเลี้ยงของพระมเหสีใกล้เริ่มแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎จินบูยอนไปที่นั่นหรือเปล่า
‎เห็นว่าผู้ที่ถูกเชิญไปเข้าร่วมแล้ว ‎ตอนนี้นางน่าจะอยู่ที่นั่นพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วจางอุกล่ะ
‎เขาขึ้นเรือไปทะเลสาบคยองชอนแดโฮ ‎ตามพระราชบัญชาของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าหากมีผู้แปรวิญญาณโผล่มาที่นั่น ‎และสังหารจินบูยอน
‎ผู้คนจะคิดว่าผู้แปรวิญญาณตนนั้นคือใครหรือ
‎พวกเขาก็คงเชื่อว่า ‎นักซูแปรวิญญาณกลับมาแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าจินบูยอนถูกโจมตี นั่นจะเป็นฝีมือของนักซู
‎และจางอุกก็ต้องรับผิดชอบทุกอย่างสินะ
‎ด้วยชื่อของนักซู ‎จะช่วยแยกทั้งสองคนออกจากกันพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาทไม่เสด็จไปงานเลี้ยงหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎อีกไม่นานจะมีการคัดเลือกพระชายาแล้ว
‎นางอาจเป็นหนึ่งในหญิงสาว ‎ที่อยู่ในงานเลี้ยงตอนนี้ก็ได้
‎เสด็จไปเลือกคนที่ถูกพระทัยไว้ก่อนสิพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่เอาล่ะ
‎ข้าตัดสินใจตามใจไม่ได้อยู่แล้ว
‎ถ้าข้าหมายปองคนที่ไม่สามารถครอบครองได้อีก
‎ข้าก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไร
‎ข้าไม่ต้องการให้คนจากซงริมเข้าไปในจินโยวอน
‎แล้วท่านมาเพราะอะไรเจ้าคะ
‎ข้าไม่ได้มาเพราะเรื่องซงริมขอรับ
‎ข้ามาที่นี่เพื่อเด็กที่ข้ารักเหมือนลูก
‎และลูกสาวของผู้อำนวยการจิน
‎ถ้าท่านหมายถึงบูยอน
‎ก็ช่วยสั่งให้จางอุกคืนนางมาด้วยเจ้าค่ะ
‎ก่อนหน้านั้น นักซู…
‎เราต้องจับนางก่อนขอรับ
‎นักซูหรือเจ้าคะ นางตายไปแล้วนะ
‎ท่านผู้นำก็เชื่อ ‎ข่าวลือไร้สาระพรรค์นั้นด้วยหรือเจ้าคะ
‎ข่าวลือไร้สาระนั่น ‎อาจทำให้ลูกสาวของท่านตายได้นะ
‎สำนักจินโยวอนโปรดช่วยเราด้วย
‎บุตรสาวคนรองตระกูลจินแห่งจินโยวอน
‎จินโชยอนเพคะ
‎เจ้าเป็น…
‎ลูกสาวของจินโฮกยองและจินอูทักสินะ
‎ฮอยุนอ๊กแห่งตระกูลฮอจากป้อมวอลเพคะ
‎นางเป็นหลานสาว ‎ของท่านหมอฮอยอมแห่งเซจุกวอนเพคะ
‎ไม่เห็นต้องแนะนำตัวเลย
‎หมอหญิงฮอรักษาข้า ‎พวกเราเจอกันบ่อยๆ อยู่แล้วนะ
‎บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลจิน ‎จินบูยอนเพคะ
‎นางเป็นคู่หมั้นของนายน้อยจางอุก ‎แห่งตระกูลจางเพคะ
‎ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าแต่งงานกันแล้วนี่
‎พวกเรากำลังเตรียม ‎พิธีแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่อยู่เพคะ
‎โปรดทรงแสดงความยินดีกับนางด้วย
‎งั้นก็ถือว่านางเป็นคนของจินโยวอนอยู่มิใช่หรือ
‎ข้าเชิญมาแค่ตระกูลละคน
‎แต่มีคนจากตระกูลจินมาถึงสองคนสินะ
‎ให้จินโชยอน บุตรสาวคนรองกลับไปซะ
‎พระมเหสี
‎ผู้สืบทอดที่จะดูแลสำนักจินโยวอนต่อ ‎คือจินโชยอน บุตรสาวคนรองเพคะ
‎หากมีใครสักคนต้องกลับไป
‎หม่อมฉันจะกลับไปแทนโชยอน ‎น้องสาวของหม่อมฉันเองเพคะ
‎ช่างเถอะ
‎ไหนๆ ก็ถูกเชิญมาแล้ว ‎เจ้าทั้งสองอยู่เพลิดเพลินกับงานเลี้ยงเถิด
‎เป็นพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงให้หม่อมฉัน ‎เข้าร่วมงานเลี้ยงที่งดงามนี้เพคะ
‎ข้าเองก็รู้สึกดีจริงๆ ‎ที่นานๆ ทีได้ออกมานอกวังหลวง
‎เอาล่ะ
‎ทุกคนมาเพลิดเพลินกับงานเลี้ยงกันเถิด
‎งดงามใช่ไหมเจ้าคะ
‎เอาล่ะ
‎มาเล่นอีกรอบกัน
‎โธ่ ใจเย็นๆ
‎มาเล่นอีกรอบกัน แจกไพ่เลย
‎- บ้าเอ๊ย ‎- ลูกพี่ แจกไพ่หน่อย
‎ทำไมหมอนั่นถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ข้าสั่งให้เขาออกจากเมืองหลวงจนถึงคืนนี้นี่
‎โธ่เอ๊ย
‎เขาเลิกได้ที่ไหนกันล่ะขอรับ
‎พอได้เงินมาก็เลยเอามาเล่นพนันล่ะมั้งขอรับ
‎ไอ้คนบ้านั่น
‎ไหน ดูหน่อยสิๆ
‎ได้แล้ว ข้าได้เงินแล้ว
‎นักพนันที่ชื่อบยองกูคือใคร
‎บยองกูหรือขอรับ
‎นี่ ถ้าท่านไม่ได้จะมาเล่นพนัน ‎ก็ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
‎- หือ ‎- ถอยไป
‎ทำอะไรน่ะ
‎- หุบปากแล้วรีบไปซะ ‎- ขอโทษขอรับ
‎ข้าสั่งไม่ให้เจ้ากลับมาไง
‎- เจ้าบ้าเอ๊ย แค่นี้ก็ทนไม่ได้หรือ ‎- ขอโทษขอรับ
‎เจ้าเองสินะ
‎ท่านคงน้อยใจน่าดูนะเจ้าคะ
‎ที่ถูกแนะนำตัวว่าเป็นคู่หมั้นของนายน้อย ‎ไม่ใช่ภรรยา
‎ไม่เป็นไรหรอก ‎ข้าได้รับความรักจากเขาอย่างเต็มที่อยู่
‎ท่านไม่เข้าใจคำแนะนำที่ข้าเคยบอกหรือเจ้าคะ
‎ข้าเข้าใจดี
‎พวกเราขัดแย้งกันนิดหน่อย
‎แต่กลับมาใกล้ชิดกว่าเดิมเพราะท่านเลย
‎ขอบคุณนะ
‎ทุกคนเจ้าคะ นายน้อยจางอุกของข้า
‎ได้เตรียมดอกไม้ไฟ ‎เพื่อเฉลิมฉลองในงานเลี้ยงของพระมเหสีเจ้าค่ะ
‎เราจะได้ดูดอกไม้ไฟหรือ
‎ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎คุณหนูบูยอนซึ่งเป็นคู่หมั้นของเขา
‎ขอให้เขาจุดไฟส่องสว่างในคืนที่มืดมิดให้
‎เขาจึงส่งของขวัญนี้มาเจ้าค่ะ
‎- น่าอิจฉามากเลย ‎- น่าอิจฉาจริงๆ
‎- น่าอิจฉาจัง ‎- น่าอิจฉาเนอะ
‎อีกไม่นานจะมีดอกไม้ไฟ ‎เบ่งบานบนฟากฟ้าราวกับดอกไม้
‎โปรดจับตาชมด้วยนะเจ้าคะ
‎ออกไปดูข้างนอกกันไหม
‎- ออกไปดูข้างนอกกันเถอะ ‎- เอาสิ
‎ลองไปที่สวนด้านหลังนะเจ้าคะ
‎เจ้ามาด้วยตัวเองเลยหรือ
‎เพื่อมามอบแสงไฟให้ข้าหรือ
‎ใช่
‎เจ้าได้เอาข้าไปพูดอวดไหม
‎ต้องขอบคุณเจ้าเลย
‎ทุกคนที่นี่ไม่สงสัยที่ข้าเป็นเจ้าสาวของเจ้าแล้ว
‎ดีแล้วล่ะ
‎งั้นอีกไม่นานนักซูก็คงปรากฏตัวที่นี่สินะ
‎นักซูหรือ
‎งานนี้ถูกจัดขึ้นเพื่อเรียกนักซูออกมาน่ะ
‎ทำไมล่ะ
‎พวกเขาต้องการให้เจ้าสาวของข้า ‎ถูกสังหารด้วยมือของนักซู
‎จินบูยอน
‎ขอโทษนะ
‎แต่เจ้าคงต้องตายที่นี่แล้วล่ะ
‎ดูนั่นสิ
‎สวยจัง
‎หากจินบูยอนตาย
‎ด้วยมือของผู้แปรวิญญาณต่อหน้าทุกคน
‎ผู้แปรวิญญาณนั้นจะถูกคิดว่าเป็นนักซู
‎และจางอุกจะต้องรับผิดชอบทุกอย่างพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกจะกลายเป็นศัตรูกับจินโยวอน
‎และจินโยวอนจะตกมาอยู่ในมือของเราพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านพี่
‎นั่นผู้แปรวิญญาณนักซู
‎นักซูสังหารจินบูยอน เจ้าสาวของจางอุกสินะ
‎ท่านพี่
‎คุณหนูบูยอนปลอดภัยดีเพคะ
‎เหตุใดเจ้าถึงยังมีชีวิตอยู่ล่ะ
‎เจ้าตายไปแล้วนี่
‎คนที่ตายเมื่อสักครู่ไม่ใช่หม่อมฉัน
‎แต่เป็นควีซอ หนูขาวซึ่งเป็น ‎ของต้องมนตร์ของจินโยวอนเพคะ
‎"ควีซอ" หรือ
‎หากหนูกัดกินเล็บที่ตัดตอนกลางคืน
‎จะกลายร่างเป็นเหมือนเจ้าของเล็บนั้นเพคะ
‎หนูซึ่งกัดกินเล็บของคุณหนูบูยอนไป
‎ได้กลายร่างถอดแบบคุณหนู ‎และรับดาบแทนนางเพคะ
‎ถูกต้องเพคะ
‎เมื่อสักครู่คือควีซอ ‎ที่เคยอยู่ในจินโยวอนเพคะ
‎มันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
‎แม่ของท่านส่งมาที่นี่เพื่อปกป้องลูกสาวเจ้าค่ะ
‎ดูเหมือนทุกอย่างจะจบลงอย่างราบรื่นนะขอรับ
‎ตอนนี้ก็เหลือแค่
‎ให้อุกจับผู้แปรวิญญาณมาก็พอ
‎ผู้แปรวิญญาณที่โจมตีหม่อมฉัน
‎กำลังถูกนายน้อยจางอุกไล่ล่าอยู่เพคะ
‎ตราบใดที่พวกเขาไม่เห็น ‎ว่าข้ากำจัดนักซูด้วยมือตัวเอง
‎พวกเขาก็จะพูดถึงนางต่อไป
‎ข้าอยากให้นางไปสู่สุคติ
‎เพราะงั้นแล้ว
‎เจ้าช่วยข้าหน่อยนะ
‎เมื่อเขากำจัดนักซูซึ่งเป็นผู้แปรวิญญาณได้แล้ว
‎นักซู
‎จะหายไปตลอดกาลเพคะ
‎นางไม่ขยับตัวแล้ว
‎นางตายแล้วแน่เลย
‎- นางตายแล้ว ‎- คุณพระ
‎วันนี้ กระหม่อมกำจัด ‎ผู้แปรวิญญาณนักซูที่ปรากฏตัว
‎ในงานเลี้ยงของพระมเหสีแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎นางคือนักซูจริงไหม
‎นางจ้องเล่นงานคู่หมั้นของจางอุก ‎คงเป็นนักซูจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนนี้ไม่มีทางที่นักซูจะปรากฏตัว
‎บนโลกแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎โปรดทรงหายห่วง…
‎และวางพระทัยเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าวางแผนกับพวกแม่หมอที่หมู่บ้านแกมา
‎และทำไปเพื่อหาเงินจากการขายยันต์เจ้าค่ะ
‎ข้าแค่สร้างข่าวลือเฉยๆ ‎ถ้าท่านจะจับข้าก็เชิญเจ้าค่ะ
‎เจ้าส่งยามาให้ข้าตลอดใช่ไหม
‎เจ้ารู้สินะว่าอะไรเข้ามาอยู่ในตัวข้า
‎ถ้าท่านทานยานั้นต่อไป
‎ก็จะไม่มีปัญหาอะไรเจ้าค่ะ
‎ข้า…
‎ไม่ได้กินยาที่เจ้าส่งมาให้
‎ไม่ได้ทานหรือ
‎ถ้าไม่ทานยานั้น ท่านจะเจ็บปวดมากเลยนะ
‎บอกมา
‎สิ่งที่อยู่ในตัวข้าคืออะไร
‎ข้าต้องการรู้ว่ามันคืออะไร
‎ก่อนจะตายไป
‎นักซูตายแล้วหรือ
‎- ขอรับ ‎- อือ เล่าให้ฟังอย่างละเอียดหน่อย
‎ยอม
‎ข้ามาแล้ว
‎- ยอม ‎- ท่านอาจารย์
‎ท่านอาจารย์
‎ท่านอาจารย์ขอรับ
‎ท่านอาจารย์
‎ที่ผ่านมาท่านไปอยู่ที่ไหนมาขอรับ
‎ข้าไม่ได้เจอท่านมาสามปีแล้ว
‎ไม่ได้เจอกันสามปี ยอมของเราดูแก่ขึ้นนะ
‎ที่ผ่านมาท่านไปอยู่ที่ไหนมาหรือขอรับ หือ
‎ไม่อยู่ที่ดันฮยังกกด้วย
‎ข้าไปดูแลและรักษาคนไข้คนหนึ่งมาน่ะ
‎คนไข้หรือขอรับ
‎ลูกสาวของผู้อำนวยการจินโยวอน
‎ได้ยินว่านางแต่งงานกับจางอุกใช่ไหม
‎เดี๋ยวนะ
‎ท่านอาจารย์เป็นคนรักษาจินบูยอนหรือขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าช่วยชีวิตเด็กคนนั้น ทำให้นางฟื้น
‎และลบสิ่งที่ไม่จำเป็นให้นาง
‎เจ้า…
‎ไม่เคยไปที่หน้าผา ‎ที่เด็กคนนั้นตกลงไปตายใช่ไหม
‎ไปดูด้วยตัวเอง
‎และร้องไห้ให้นางซะ
‎ข้าอยากให้นางไปสู่สุคติ
‎ถึงนั่นจะไม่ใช่นักซูตัวจริง
‎แต่เมื่อนายน้อยใช้พลังจากหินน้ำแข็ง
‎ก็จะมีภูตผีแห่มาหาเขาเจ้าค่ะ
‎เจ้าเป็นคนแรกเลย
‎ที่พยายามช่วยชีวิตข้า
‎ข้าเกือบตายไปแล้วก็เพราะท่าน
‎ท่านอาจารย์สุดบ้าคลั่งของข้า
‎ลูกศิษย์ของข้า
‎จางอุก ลูกศิษย์ของท่าน
‎จะยกย่องและปกป้องอาจารย์มูด็อกด้วยชีวิตขอรับ
‎ตอนนี้ข้าเป็นไข่นกที่อยู่ในรังบนยอดต้นไม้นั่น
‎คนที่มาหาและโอบกอดข้าไว้ ‎ก็มีแต่เจ้าคนเดียว
‎ได้สิ
‎ข้าจะพาเจ้าขึ้นไปที่ยอดต้นไม้นั่นเอง
‎ข้าก็คิดถึงเจ้าเหมือนกัน
‎นี่คือคำตอบของข้า
‎จางอุก
‎ข้าชอบเจ้ามากเหลือเกิน
‎จางอุก
‎เจ้าเป็นอะไรไหม
‎ข้าร้องไห้ออกมาไม่ได้
‎เพราะมันเหมือนว่า…
‎เจ้าถูกทอดทิ้งไว้ที่นั่นจริงๆ
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ถึงไม่ทำให้พวกเขามาเกี่ยวข้องกัน…
‎เจ้าก็ดันพาตัวนางที่จินโฮกยอง ‎พยายามซ่อนอย่างมิดชิดมาสินะ
‎หัวหน้าสำนักก็หยุดเถิด
‎ถ้าทรงต้องการให้กระหม่อมหยุด
‎พระองค์ก็เสด็จไปเปิดเผยทุกอย่าง ‎กับจางอุกสิพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าเพียงกลับมาเพื่อจัดการเรื่องทุกอย่าง
‎ท่านเหมือนจะร้องไห้เลย
‎ดึงทึ้งหัวใจออกมาและทำลายมันเป็นเสี่ยงๆ
‎ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าในระยะห่างเท่านี้ไปตลอด
‎ข้าสัญญา
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน