Panie Marquez!
Zaraz.
Co jest grane?
- Trzeba nam pomóc. - z powderpuffem.
Co to jest?
Gdy dziewczyny grają w futbol, a my robimy za cheerleaderki.
A, tak. Przykro mi, guzik wiem o futbolu.
Nie. Ludziom nie przeszkadza, że one grają,
tylko że my się przebieramy.
Mówicie mi to, bo jestem gejem?
Miło mi, ale nie chcę zasłynąć z tego, że walczę o wasze prawa do przebieranek.
Panie Marquez.
To ostatni rok. Naczekaliśmy się bardzo.
„Naczekaliście się bardzo”? Gramatyka, Jason.
„Bardzo na to czekaliście”.
Tak, o to chodziło. Już pan pomaga.
Przykro mi, ale nie.
Niech pan pomyśli.
- Pogadam z trenerem po lekcjach. - W dechę!
Zbiórka! Słuchajcie.
Bardzo chciałyście mieć w tym roku trenerkę,
a ponieważ każdy dostaje, czego chce, powitajcie panią Sanders.
Cześć, dzięki.
Niestety, średnio nam futbol od strony technicznej,
więc trener Hillridge pomoże mi z drobiazgami.
Na przykład w którą stronę biec z piłką i kiedy się ją kopie.
Tak, trenuje was dziś pani Sanders, więc na mnie nie patrzcie.
Będę tylko uczył ją, jak uczyć was gry.
- Właśnie. - Każ im biec.
Biegać!
Evan, łap!
Obiecałem chłopakom pomóc uratować ich występ na powderpuff. Chcesz go odwołać?
Czy ja chcę go odwołać? Weź, uwielbiam ten szajs!
Wielkie dryblasy przebrane za cheerleaderki!
Szczyt komedii, stary.
Jezu, Gwen.
- Idź do Morettiego. - Właśnie idę.
- Co teraz? - Krokodylki.
- Kokodylki! - Krokodylki!
- Grant? - Nie, Evan!
Skończyłem pracę, a mój wóz to nie teren szkoły.
Dlaczego odwołujesz ten cały powderpuff? Co jest?
Nic nie jest odwołane! Nic a nic!
Rozmowy trwają. Nie mowa o całym powderpuffie, tylko...
Występ chłopaków to nieco drażliwa kwestia.
Niech rodzice wyluzują.
- Nie rodzice. - Co?
Rodzice to uwielbiają. Zawodnicy przebrani za babki, boki zrywać.
- Swojego czasu też brałem w tym udział. - Serio?
Śpiewaliśmy o tyłkach. Nawet nóg nie ogoliłem.
- Druga Hilary Duff. - Dzięki.
- W takim razie komu to przeszkadza? - Uczniom.
Mniejszości LGBTQ+IA2S+.
Nie mogli przyjść do mnie? Wysadzałem ich sztandar cekinami.
- Mają cię za homofoba. - Jak to?
Bo nie wierzysz w lesbijki.
To było wyjęte z kontekstu.
A o co chodziło?
Powiedziałem tylko Gwen w rozmowie,
że trudno mi uwierzyć, że lesbijki nie lecą na facetów.
Czyli...?
To stara, boomerska tradycja, oparta na szydzeniu z dziewczyn.
I przede wszystkim na tym, że zawodnicy „zmieniają płeć” dla żartu,
podczas gdy dla uczniów trans i niebinarnych to nic śmiesznego.
Pablo, pobudka.
Ale czy kogoś to złości? Jeśli chcą się przebierać, pozwólmy im.
Właśnie.
Lubię powderpuff, bo pokazuje chłopakom, jak się staramy.
Wypisałaś się z tego.
Bo zabiłam się i trafiłam do piekła na trzy minuty.
Nie gadaj o tym.
Nie lubię powderpuffu od zawsze.
- Dlaczego? - Mierzi mnie.
- To zbyt piękne. - Świr.
Kto tutaj należy do mniejszości LGBTQIA2S+?
Gdybyście do mnie przyszli,
przypomniałbym wam delikatnie, że choć macie dobre chęci,
w istocie jesteście przeciwni występowi w dragu na Południu.
Dość tego gadania.
To pieprzenie, że zawodnicy mogą się ubierać, jak chcą, a reszta ich chwali.
Ale to nie autentyczny drag, tylko żart.
Chcecie więc, żeby było autentycznie i z szacunkiem?
- I po sprawie? - Tak.
Dobra, dobrze wiedzieć.
- Tiffany. - Po co gadamy o tym na kółku książki?
Mów do chłopaków prostym językiem. To dla nich nowość.
- Dobra. - Mogą być w lekkim szoku.
Dalej chodzisz na czytania poezji?
Nie, przestałem, gdy skończyłem A&M.
Tęsknię za tymi balangami. Nie chciałeś robić zdjęć cyfrówką.
„Tylko prawdziwe klisze”. I miałeś taką plerezę.
Już nie jestem takim frajerem.
- Co tu robisz? - Uczę anglika.
Cześć!
Chcę wam przedstawić moją bliską przyjaciółkę.
Oto... Shazam.
Witajcie, moje dziecinki.
Cześć.
Była królową dragu na studiach,
a teraz wystawia w Austin sztukę Kobieta z La Manczy.
Zdjęli ją. Teraz wystawiamy Wtorkowe popijawy.
Może wybierzcie się, gdy już będziecie mogli pić. Nie cytujcie mnie.
Czyli jesteś chłopem?
Jestem chłopem. Takim fajnym, jak wy. Siedzę w domu,
noszę skarpetki, smarkam, mam włosy na ciele.
Ale w tym stroju - to Shazam.
W tym stroju... jestem waszą mamą.
Czy ktoś ma fretkę?
- Fretkę? - Szukam wspólnego języka.
- Nie mają ośmiu lat. - Nie wiem, ile mają.
Shazam nauczy was, jak prawidłowo przebierać się za dziewczyny.
Właśnie.
Jeśli macie pić albo coś ćpać, to lepiej pod okiem rodzica.
Kiepski przykład. Będziemy waszymi trenerami.
To prawdziwe zderzaki, czy co?
Nie, skarbie, są sztuczne.
Ale takie realistyczne!
- Są super. - Cycaty śliniaczek.
A to - peruka na siatce.
Matka taką ma.
Masz też taki śliniak na fiucie, czy jak to działa?
Jest schowany.
Jak w sportowe gatki.
Tak jakby...
Wskakuje?
Przywiązuję go do piłeczki, którą wtykam sobie w dupę.
Nieładnie się śmiać.
Wolno wam. Właśnie w tym rzecz.
Shazam i drag bywają bardzo zabawne.
Jeśli zamiast przebierać się tylko dla żartu lub po prostu za cheerleaderki
pokażecie autentyczny drag, jak ona, mniejszości się na was nie pogniewają.
Czyli... mamy wyglądać o, tak?
Słonko, nie masz jaj, żeby tak wyglądać.
Dobrze, w tym rzecz!
Możecie sobie tak docinać.
A jestem cięta jak mało kto.
W dragu chodzi o ekspresję i życie pełną gębą.
Na studiach Shazam mawiała: „Nie odstawiamy chałtury”...
„Idziemy na całość”.
- Co to znaczy? - Albo na całość, albo tak.
„Raz, dwa, trzy, cztery”.
A ma być...
Jak nie staranie się na boisku.
My pójdziemy na całość? Zgoda? Czy nie?
Jebać, to ostatni rok. Brawa dla Shazam!
Sarah, trzymaj piłkę. Podasz ją do...
- Rozgrywającej. - Tak, właśnie!
Gdy ją złapiesz, rzucisz do...
- Skrzydłowej. - Ella, łap.
Pięknie! Jak ją złapiesz...
Wiem: wszystkie się na nią rzucicie.
Przywalcie jej mocno! Z klaty!
To nie futbol flagowy?
- Tak. - Nie. Co?
- Flagowy. - Dlaczego nie zwykły?
- Żeby nie zrobił sobie krzywdy. - Zgrywasz się?
- Nie. - Zaczyna się.
Dziewczynom nie wolno się bić. Dlatego nas porywają.
Ktoś mówi nam: „Wsiadaj”, robimy to,
by nie było mu smutno, a on okazuje się zabójcą.
Nie martwimy się o zabójców na boisku.
- Pan nie. - Słucham?
Może pan bez obaw wyjść wieczorem do samochodu.
Przecież ty też. Tylko nie stawaj w kiepskiej dzielnicy.
- Pan żartuje. - Nie.
Dla 50-kilowej dziewczyny cały świat to kiepska dzielnica.
Właśnie.
- Nie wiesz, z czym się borykamy. - Nie w tym rzecz.
Ty boisz się, że cię wyśmieją, a my - że ktoś nas zgwałci i zabije.
One nie muszą tego słuchać.
Stale o tym słyszą.
Na stanowym uniwerku to był jedyny temat.
Pokazywali wam, gdzie stoją wszystkie awaryjne słupki?
- Musieli. - Właśnie.
Tylko że my nie gadamy o seryjnych mordercach z uczelni,
tylko o powderpuffie. O zabawie!
Jak mają się bronić na boisku,
skoro nie mogą w codziennym życiu?
Jak obronią się przed takim zabójcą z autostrady?
Przed kim?
Jest taki podcast: Śmierć na złamanie karku.
No, świetny.
Mają taką dobrą chemię.
To jak się rozśmieszają...
- Powtórz tytuł. - Zabójca z autostrady.
Posłucham, co mi tam. 302 odcinki.
A: okrążenie.
Tak. Okrążenie, jazda!
Miałeś się nie mieszać.
Gdy chcesz opanować grę na pianinie, wzywasz nauczyciela.
Oni mają umieć się przebierać...
Rodzice już wydzwaniają. Co jeśli to wariatka albo bandytka?
Tylko dlatego, że jest drag queen? Słyszysz, co mówisz?
Nie w tym rzecz. Nie wolno tu wpuszczać obcych.
Chciałem tylko zadowolić mniejszości seksualne.
Po co ulegać tej czwórce gejów? O to nie prosiłem.
A nie ósemce?
Wystarczy ich wysłuchać. Wcale nie trzeba nic robić.
- Mieli mocne argumenty. - Wysłuchaj tych.
Na trybunach będą ich rodzice i kurator Boone.
A oto ich oczekiwania. Czytaj na głos.
„Odpowiednie i zatwierdzone stroje na występie w przerwie meczu:
spięte włosy, brokat, lakier do paznokci, stroje cheerleaderek”. Niedorzeczne!
Ma być fajnie i uroczo. Wszyscy setnie się ubawią
i nikogo nie zwolnią. Pomyśl o robocie!
Jeśli ktoś sięgnie po wasze szarfy,
musicie mocno ruszać biodrami. Spróbujcie.
Wyobraźcie sobie, że ktoś...
Przestańcie.
Przesłuchałem osiem odcinków tamtego podcastu
i guzik mnie obchodzą wasze zagrywki i bieganie po boisku.
Ważne, żebyście nie skończyły w kawałkach w czyjejś zamrażarce.
Nie uczmy ich, jak grać, tylko jak się bronić.
- Markie! - Zostałem feministą.
Pan?
Tylko w kwestii przemocy. Nie zgodzę się na równe płace.
Niektórzy pracują mocniej. Znacie jakąś prezeskę?
Elizabeth Holmes.
Dobra, zaczynamy kurs z podstaw samoobrony.
Ja chcę grać.
- To spadaj. - Wykurwiaj.
Chłopaki, z żalem ogłaszam, że mam złe wieści.
Przyszedł mail z kuratorium,
wyliczający, co wolno wam na siebie włożyć na występ.
To, co robimy, oczywiście nie jest na liście.
I chcą wygonić Shazam.
Jak z bociankowego siostry.
- Mam ją przeczytać? - Nie.
No to...
- Jebać! - Nasze boisko!
Nasze!
Rozciągnij je, to będą lepiej pasowały.
A teraz to. Pięknie.
To biustonosz, ale zakrywam nim oczy, gdy latam ekonomiczną.
Gdzie masz kluczyki, gdy wracasz po ciemku do wozu?
- Z przodu. - Źle! Nie żyjesz.
Trzymaj je między palcami, jak Wolverine.
Mocno oberwie.
Z kim chodzisz, że nie widziałeś stanika?
Krok, krok, krok.
Dalej, chłopcy, nie cudujcie, tylko spadajcie.
Widziałyście, co zrobiła?
Rozumiecie? Właśnie tak wygląda chałtura.
Ktoś zostawił ci karteczkę!
Pewnie wielbiciel. Zobaczmy.
Odwrócił twoją uwagę. Po tobie.
W bok, w bok.
- Wyjdziesz za mnie? - Pewnie.
Nie żyjesz. Najwięcej kobiet ginie z ręki męża.
Zróbcie tak z rękami.
Było widać sutek, odpadamy.
- Nie żyje. - Sprawdzę puls.
Teraz ty nie żyjesz!
Spróbujesz? Tak!
Ty i rodzina nie żyjecie. Nie żyjesz!
Chyba są gotowi!
Świetnie się spisałeś. Jestem taka dumna.
Otworzyłaś mi oczy.
Dzięki. Niech cię uściskam, kolego.
Chloroform. Nie żyje.
Wychodzicie, stajecie w rządku, a potem publika widzi mnie.
Lewa w bok, prawa do tyłu, bach.
Czy ja wiem. Lepiej, żeby wystąpili tylko oni.
Nie, panie Marquez. Shazam ma zostać do końca.
Da z nami czadu.
Dobra. Skoro chcecie, może się pokazać pod koniec występu.
Brayden, wyprowadź nas.
Na trzy! Raz, dwa, trzy!
Koniec!
Chodźcie, szmaty.
Jutro o tej samej porze.
Gazu. Myślę, że robimy dobry uczynek.
- Ja też. - To twoja ładowarka?
Raczej nie.
Mama idzie do łazienki odkleić wacka, bo już boli.
Dobra, bez pośpiechu. Zdołowany łysol to nasz dyrektor, radzę go unikać.
Keith, zostawiłeś torbę.
Wydaje się coraz cięższa. Co ty tam wozisz?
Same peruki.
- Co masz w bagażniku? - Peruki.
- Okradasz szkołę? - Nie, to było moje.
Jak to było twoje? Co to znaczy?
Boże, co jest w torbie?
Karma dla fretek pani Mallory?
Mam dzieci do wykarmienia.
I dajesz im karmę dla fretek?
Bo są fretkami. Nie mam całej szkoły dzieci.
Muszę to zabrać.
- Co? - Wszystko!
- Pomogę. - Nie dam ci! Jesteś jebanym złodziejem.
Poręczyłem za ciebie! Powinienem wezwać gliny!
Poręczyłeś? Kiedyś byłeś takim punkiem. Zmieniłeś się.
A ty jesteś pojebany!
- Widzimy się na próbie. - Nie widzimy, bo cię zwalniam!
Słyszę to już od wszystkich.
- Drukarki są potrzebne! - Nara, Evan.
Bo w szkole się drukuje!
Bogu dzięki, że nie wcisnąłbyś tam ksera!
Dziesięć drukarek, pięć laptopów, moje oprawione zdjęcie,
amerykańska flaga, liczydło, 20 kilo karmy dla fretek,
blisko 20 do 30 ładowarek do iPhone'ów.
I ktoś pożyczył mu 300 dolarów.
To ich nie odzyska.
Nie mogłem wiedzieć, że jest...
Nie mogłeś?
Twój kolega ma kartotekę. Dopuścił się kradzieży.
Sprowadziłeś tu złodziejką drag queen,
lejąc wodę na młyn konserwatystów.
Nie pomyślałeś, żeby sprawdzić, czy jest notowana?
Nie, to stary znajomy...
Nie, bo pochłaniała cię twoja misja. Gratulacje.
Gratuluję sukcesu.
Boże.
- Odwołuję występ chłopaków. - Dlaczego?
Bo te trzy minuty nie są warte tyle zachodu.
Dzieci LGTBQ już do mnie piszą. Nie wiem, skąd mają mój numer.
A w dodatku przyjeżdża kurator Boone.
Nie rozumiesz, jakie to istotne?
Nie chodzi o żartobliwy występ w trakcie meczu, tylko o drag!
Tylko według ciebie.
Mniam.
- Czyli była notowana? - Tak.
Skąd mogłem wiedzieć, że ma trzy wyroki za jazdę po pijaku i zakaz wstępu do zoo?
Trzeba się wybrać. Zapamiętaj.
Nie wiedziałem i tyle. Szkoda, że to koniec.
Przepadło. Oby chociaż mecz minął fajnie.
Nie wiem, czy nauczyły się grać...
ale gwarantuję ci, że nie zginą na postoju.
Chyba nie przyjdę na mecz.
Musisz przyjść.
Czy ja wiem. Będzie tak smutno.
Chciałabym cię zobaczyć na trybunach. Napracowałam się.
Możesz siedzieć z książką.
- Dobra. - Dzięki.
Do cholery!
- To Nick? - Pracuje przy basenie.
Kopie go własnoręcznie, zgadza się?
Oszczędzimy kupę forsy.
Nie potrzeba spychaczy ani ekipy. Wystarczy parę łopat i materiały.
- Co za obłęd. - To tylko trochę betonu i kopania.
A potem zamieścimy go na Swimply.
Co znaczy to słowo?
To taka apka pozwalająca wynajmować swój basen na godziny.
Obcy przychodzą i ci płacą.
- Gdy jesteście w domu? - Tak.
Łazienka - za dodatkową dopłatą.
Powinszować.
- Zawołam go, to ci wyjaśni. - Nie trzeba...
Nie musisz przychodzić. Cześć.
- Cześć. - Co tam?
Chwaliłam się właśnie basenem.
Tak. Żaden z naszych sąsiadów nie jest na Swimply.
Mają baseny, ale nie apkę.
Tylko wydaje mi się, że jeden wczoraj słyszał nas w sklepie.
Dlatego trzeba się śpieszyć.
Cóż, wspieram was. To duża inspiracja.
Jest super. Wracam na dwór.
Dobra, pa. Mój ty kopaczu basenów.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Jesteście tacy słodcy.
Dobrze, że znalazł jakieś zajęcie.
Szukanie pracy już go przytłaczało.
DZIŚ O 18:00 MECZ POWDERPUFF
Do tyłu, kurwa!
- Tak! - Zapunktowaliśmy?
Tak jest!
Evan.
- Jak leci? - Dobrze cię widzieć.
Znasz kogoś, kto użyczyłby mi 20 drukarek?
Dobre.
Pan kurator Boone, a to nasz psycholog, Rick.
Miło cię poznać. Tylko nie proś o podwyżkę.
Byłoby w dechę, gdybym mógł panu zająć pięć minut.
Może skoczymy do Ruth's Chris?
Nudy. Spadam do domu. Miło było.
- Lecisz? - No.
A to co?
Co jest grane?
Sami to zrobili! To nie mój pomysł!
Siema, mamy pytanko. Brzydzicie się nami?
Ktoś nauczył nas, że gdy coś nie idzie po naszej misji,
nie odwalamy chałtury, tylko idziemy na całość, słonko.
Dzięki, trenerze Marquez.
A jeśli nie czaicie, o co chodzi, to zaraz się dowiecie.
- Gotowe, szmaty? - Gotowe!
Raz, dwa, trzy, cztery!
Tak!
Markie, panuj nad drużyną!
Ja dałem im kluczyki!
Niech się babki wytańczą!
- Tak jest, Markie! - Powderpuff to nasza tradycja.
- Czas na końcówkę. - Wchodzi pan!
Przepraszam pana. Nie spodziewałem się.
Żartuje pan? Ubaw po pachy!
Za moich czasów uczyli nas, żeby pruć na pełnym gazie.
To był pełny gaz i jeszcze trochę!
Kurwa, naprawdę im się udało. Czad.
Napisy: Piotr Kacprzak