Tak!
GWIEZDNE WOJNY: PRZYGODY MŁODYCH JEDI
Mamy jeszcze kawał drogi do Rezerwatu Przyrody Sil Gohtta.
- Jak stworzenia? - Świetnie, Aree.
My też.
Super, że możemy ci pomóc.
Podróże stresują niektóre istoty.
Lżej im, kiedy widzą znajome twarze.
Nie ma nic lepszego niż puchate istoty.
I te z łuskami. W ogóle wszystkie.
Jaka urocza gargantua.
Brawo, Lys. Masz dar.
To nieśmiały gatunek.
Płochliwy.
Serio? Ten olbrzym?
Przez ciężar zużyliśmy za dużo paliwa.
Kończy się. Ale możemy zatankować na planecie nieopodal.
Napełnimy bak,
a potem wznowimy trasę do rezerwatu.
Spokojnie, Gargantuś.
Niedługo wracamy.
Hej, Slaygh, kolejny statek tankuje.
Słyszałaś, Slaygh?
To chyba piżmokret albo coś.
Ja wiem, Braygh?
Mnie to brzmi na coś większego.
Może i tak.
Sprawdźmy, czy wszystko gra.
Na gwiazdozbiór!
Widziałaś kiedyś tyle dziwnych istot?
Niektóre są ogromne i niebezpieczne.
Na przykład ta.
Wstawaj, wielkie straszydło.
Uważaj!
Coś ty zrobiła?
Ta istota zwiała.
Ja? To ty wcisnęłaś guzik.
Niebezpieczna istota szaleje w naszym mieście.
Powstrzymajmy ją.
- Co to? - Potwór!
- Ale wielki! - Bestia!
- W nogi! - Potwór!
Uwaga!
To brzmiało jak ryk gargantui.
O nie! Gargantuś zniknął!
Co?
- Uwaga! - Widział ktoś gargantuę?
- Wiej! - Ja widziałam!
Wielka, straszna istota wypadła stąd i pognała w siną dal.
Jakim cudem?
Znaczy…
To teraz mało ważne.
Najważniejsze, żebyśmy złapały go, zanim narozrabia.
Tak! Pełna zgoda!
To łagodne zwierzęta.
Przyjazne.
Nie brzmiało przyjaźnie.
Spokojnie.
Znajdziemy tę bestię i będziecie bezpieczni.
Chodź, Slaygh.
Nie jest dobrze.
Wystraszą go albo skrzywdzą.
Znajdźmy Gargantusia, zanim zrobią mu krzywdę.
Ale jak? Może być wszędzie.
Wykorzystajmy naszą wiedzę o gargantuach.
Są nieśmiałe i nie lubią tłumów.
Więc poszedł w ciche miejsce.
Jest też nocną istotą,
a więc śpi w dzień i budzi się nocą.
Może poszedł w ciemne miejsce, żeby się przespać.
Racja, Nubs.
Lądując, widziałem jaskinie.
Są ciemne i ciche.
Może tam jest.
Warto sprawdzić.
Może wy to zrobicie?
Ja zostanę i przypilnuję reszty.
Dobry pomysł.
Chodźcie.
Gargantuś!
Gdzie jesteś?
Patrzcie! Jaskinie!
Zacznijmy szukać.
Gargantuś!
Gdzie jesteś?
Tam słyszałam głos bestii, chyba kogoś krzywdzi.
Powstrzymajmy ją!
Głos dochodzi stamtąd!
Bierzmy ją!
Nubs!
Nubs, wszystko gra?
Spadłeś i cię złapał?
No jasne.
Przecież mówiłam, że pomimo rozmiaru, to łagodne istoty.
Prawda, Gargantusiu?
Łagodne?
- Delikatnie. - Gargantusiu.
Nie lękaj się!
Braygh i Slaygh cię uratują!
- Gargantusiu, nie! - Wracaj!
Uważaj! Biegnie do miasta!
Szybko!
Ta bestia nie skrzywdzi nikogo więcej.
Nie jest bestią.
I nikogo nie skrzywdzi!
Wiem, czemu budzi strach.
Sam z początku się bałem, bo jest wielki,
ale Gargantuś jest miły.
Może te dzieciaki nam pomogą.
Dobra, działamy razem.
Ruchy!
Wrócił!
- Uwaga! - Potwór!
- Wrócił! - O nie!
Bestia!
Uważajcie!
Wrócił!
Potwór!
Wpadł w absolutny szał.
Bo się boi!
Przestańcie krzyczeć, to się zatrzyma.
- O nie! - Hej!
Co? Ale… Jedi?
W nogi! Szybko!
Nadciąga!
Slaygh, patrz!
Rozniesie miasto.
Musimy go zatrzymać za wszelką cenę!
Jestem cały.
Dziękuję, młodzi Jedi.
Spójrzcie! Tam na wieży!
Nie dajmy im go skrzywdzić!
Stój, potworze!
Do tyłu, koleś!
Nie rozumiecie!
Nie!
Wynoś się, niebezpieczny złolu!
Braygh!
O nie!
Niewiarygodne!
Olbrzym nas uratował, Braygh.
Ale dlaczego?
Bo jest łagodny.
Wiem, że wydaje się straszny,
ale to słodziak.
Nie bójcie się.
Podrapcie go.
Wyglądasz na strasznego.
Ale jesteś pieszczochem, co?
Gargi jest miły, ale nieśmiały.
Jeśli zachowamy spokój, bezpiecznie wróci do statku.
Dobrze?
- Da się zrobić. - Musimy być cicho.
Ale jednego wciąż nie rozumiem.
Jak uciekł ze statku?
Przeze mnie.
To był wypadek,
ale bałam się, że wszyscy się na mnie pogniewają.
Przepraszam.
Przepraszamy.
Naprawimy szkody po Gargim.
Jaki mięciutki.
To najlepszy uścisk mojego życia.
Cieszę się, że bezpiecznie wrócił.
My też.
Możemy dostarczyć wszystkie istoty do nowego domu.
Będziemy tęsknić, mały.
To znaczy, duży.
Wiesz, co mam na myśli.
Możemy go odwiedzać?
Oczywiście.
Rezerwat z radością was ugości.
Jesteś dla niego świetną przyjaciółką, mała Jedi.
Dotarliśmy. Pięknie tu, prawda?
Ja też będę tęsknić.
No idź, śmiało.
Poznaj swój nowy dom.
Pa, Gargi. Będziemy tęsknić.
- Na razie, duży. - Pa, Gargantusiu.
No dobra, RJ.
Jedi przysłużyli się Kublop Springs.
I dlatego dziś w świątyni urządzimy dla nich koncert.
Wszystko musi być idealne.
Sprawdźmy stan przygotowań.
Dekoracje.
Stoiska z jedzeniem.
Scena dla zespołu.
Wyżej z twojej strony, Nubs.
Jesteście cali?
Mniej więcej.
- Okej. - Super.
Bo scena musi być gotowa przed występem.
Świetny pomysł, Nubs.
Pracujmy razem i użyjmy Mocy.
Wszystko nabiera kształtów.
Noc muzyki i jedzenia to świetny pomysł na uczczenie kultury Kublop Springs.
Co za wspaniały pomysł, Nash.
Chyba przyda im się pomoc.
Bawcie się dobrze.
Nie mogę się doczekać koncertu twoich przyjaciół.
Pokochasz Ku-Bops.
Są najlepsi.
To Metz. Śpiewa i gra na chordofonie.
Bruff gra na wibrującym basie, a Kit jest didżejem.
RJ to największy fan Kita.
Już tu są.
Przedstawię was.
Dawaj, Bruff. Gdzie jesteś?
To Kit, didżej i Metz, główny wokalista.
- Cześć. - Hej.
Miło was poznać.
Nash, musimy pogadać.
Wiem, obiecałam, że scena będzie gotowa.
Scena jest w porządku.
Ale Bruff zaginął.
Co? Zaginął?
Nie mogę się z nim skontaktować. Bez niego nie wystąpimy.
Ciężko pracowaliśmy nad koncertem.
Może się spóźnia?
Bruff się nie spóźnia.
Oby nic mu nie było.
Kiedy go ostatnio widziałeś?
Wczoraj na próbie.
Pracowaliśmy nad nową piosenką.
Nie mogę się doczekać występu.
Okej, okej. Znajdziemy Bruffa, ale kto przygotuje koncert?
- I… - Nash,
ważne, żeby Bruff był bezpieczny.
Racja. Oczywiście.
Ale jeśli się znajdzie, a nic nie będzie gotowe, to po koncercie.
Nubs i ja dokończymy.
Kit, RJ, wy też nam pomożecie?
Świetnie.
Mamy dużo pracy, do dzieła.
Znajdziecie Bruffa. Niech moc będzie z wami.
Wiesz, dokąd Bruff poszedł później, Metz?
Zwykle wracamy do domów.
Więc go odwiedźmy.
Śmigaczami będzie szybciej.
Chodźcie!
Musimy przetestować głośniki.
Nubs! Nubs!
Pewnie, Nubs.
No, spróbuj.
Chyba działa.
Już blisko.
Za mną.
Hej, Sep. Twój brat jest w domu?
Nie.
Ale wrócił wczoraj do domu?
Tak.
Wiesz, gdzie jest teraz?
Nie. Wyszedł.
Nie był zadowolony.
Wiesz dlaczego?
Masz fajne, fioletowe włosy.
Dzięki, Sep.
Bardzo nam pomogłeś.
Okej, pa.
Metz, czy Bruff się czymś zdenerwował?
To możliwe.
Ale byłem skupiony na przygotowaniach do koncertu.
W trudnych chwilach oglądam ptaki Tika na ulubionym drzewie.
Od razu mam lepszy humor.
Czy Bruff ma ulubione miejsce?
Ma.
Kranik u Hapa.
Może nadal tam jest.
Chodźmy.
Spóźniam się na koncert
Ale się napiję I znów przywitam słońce
Hap, widziałeś Bruffa?
Mój napój!
Przestraszyliście mnie.
Wybacz. Szukamy Bruffa.
Nie ma go.
Był tutaj?
A był.
Zdawał się przybity, więc podałem mu ulubiony napój.
- Co go zmartwiło? - Coś ze śpiewaniem.
Byłem zajęty przygotowaniami.
Nie bardzo pamiętam.
Ale zostawił to.
Swój bas?
Pewnie był tak smutny, że o nim zapomniał.
Wiesz, dokąd poszedł?
Nie, dzieciaki.
Bruff, gdzie jesteś?
Stanowisko gotowe, Kit.
Sprawdzimy nagłośnienie?
Brzmi dobrze, Kit.
Wszystko gotowe na koncert.
Tylko zespołu nie ma.
Bruff był smutny, dokąd mógł iść?
Lubi grać nad rzeką.
Mówi, że go to uspokaja, ale nie zabrał basu…
Włóczyłem się Zupełnie sam…
Co to za dźwięk?
Jedna z naszych piosenek.
To Bruff?
- Metz! - Czekaj!
Cieszę się
Nie ma opcji.
Bruff, przed nami ważny koncert.
Całe miasto czeka.
Musisz wrócić.
Nie chcę, Metz.
Powtarzałem, że chcę śpiewać,
obiecywałeś, że pogadamy później. I nic.
Ale to ja śpiewam.
Jestem głównym wokalistą.
Hej! Zaraz zacznie się koncert. Może pogadamy
po drodze do świątyni. Okej?
Napisałem piosenkę, żeby ją zaśpiewać. Jeśli nie śpiewam, nie idę.
Bruff, proszę. Zlituj się.
Skupiliście się na koncercie i nie myśleliście o mnie…
Uważaj!
O nie!
Zawsze chcesz wszystko robić.
Sterowanie nie działa.
Spróbuję je naprawić.
Nie słuchasz mnie, Metz.
Uwaga! Zbliżacie się do progów!
Do czego?
Musimy im pomóc!
Do Karmazynowego Pioruna!
Złapiemy ich!
O nie!
To… to wodospad!
Trzymajcie się! Lecimy.
Mam pomysł.
Przesunę tę kłodę.
Przywiążcie się.
Przeholujemy was.
Chciałeś mnie zrzucić.
Zrzucić? Ratowałem cię.
Jesteście tak skupieni na błędach, że się nie słuchacie.
- To jego wina. - To jego wina.
To wina was obu. Ale jesteście kumplami.
Musicie sobie wybaczyć.
Metz, wiem, że śpiewasz,
ale jeśli Bruff też chce spróbować, sama chętnie posłucham.
Może zaśpiewacie obaj?
Bruff, przepraszam.
Ja też.
Byłem samolubny i nie myślałem o tym, co dla ciebie ważne.
Zaśpiewaj swoją piosenkę.
Mówisz serio?
Dziękuję, Metz!
Wzruszająca scena,
ale jeśli się nie ruszymy, żaden nie zaśpiewa.
Pośpieszmy się.
Szejki gotowe!
Bierzcie szejki!
Do wyboru, do koloru!
Gdzie oni są?
Tak!
Dawaj, Bruff.
Łap za mikrofon.
Tak!
Cześć, sorki za spóźnienie.
Jesteśmy Ku-Bops i damy czadu!
Włóczyłem się Zupełnie sam
Wolałem żyć solo
Aż pewnej nocy Myślę: „wiesz co”?
Co, co, co?
Solo nie jest mi wesoło
Cieszę się
Że was mam
Z kumplami
Nie jestem sam…
Nie wiedziałam, że macie takich artystów.
Wszyscy świetnie się bawią, Nash.
Dzięki, Mistrzyni Z. Bez kumpli nie dałabym rady.
Chyba ktoś na ciebie czeka, Nash.
Zagraj z nami, Nash.
- Tak! Tak! - O nie. Ja…
Okej!
Czadu, Ku-Bops!
Jestem w zespole Jestem w zespole
Tak! Dawaj, Nash!
Jestem w zespole…
Tak!
„Dziewczyna i jej gargantua” „Ocalić koncert”
Napisy: Zuzanna Chojecka