CHICAGO 33°
PENTATONIX LIVE SA WAKE UP AMERICA
SNOWFALL FORECAST
Hindi!
Naku! Sira ang Pasko!
Naman!
DEPARTURES - 17:36 DELAYED - CANCELLED
Merry Christmas sa 'kin.
Nakansela?
May ibang flight?
Ayokong mag-isa sa Pasko sa Manhattan.
Tanner, Pasko 'to.
Panahon ng himala.
Nasa apat akong standby.
Makakauwi ako at aabot sa Pentatonix show.
Na pinanonood natin taon-taon.
Na lagi nating ikinatutuwa.
Saka alam mo?
Walang traffic sa Route 9 bukas, kaya
magbubukas tayo ng regalo bago ang parada.
Ang daming himala niyan.
Oo, at may isa pang himala sa Pasko.
Mag-order sa Chili's ng Awesome Blossom bago magsara?
Hindi, tiningnan ko na.
Sarado sila, pero...
corporate trip ito
kaya gamit ko ang corporate card ko.
Ibig sabihin...
Makakapasok ako sa lounge.
Ta-da! Himala ng Pasko.
Ay, hindi.
- Iyo na. - Sorry. Sa 'yo na.
Hindi, sige na.
Nakaapat na 'ko.
- Apat? - Medyo excited ako sa buffet, kaya...
Bihira ako sa lounge.
Kung gano'n, dapat iyo na 'yan.
- Sigurado? - Oo.
- Okay. - Pero tip lang.
Mas masarap ito kung may Sriracha.
- Bahala ka. - Salamat. Ganito...
Ayan.
Salamat.
- Walang anuman. - Ayos.
- Naku, sorry. - Ah, alam mo, ano...
- Tulong? May hawak ako... - Hindi, ako na.
Mga pahabol na regalo.
Merry Christmas.
Hindi, kakakausap ko lang kay Santa. Tama.
Di siya mapipigil ng bagyo.
Okay?
Mahal ka ni Tito James. Andiyan na 'ko pagkagising mo.
Sige, bye.
- Puwesto. - Pwede.
Merry Christmas sa 'kin.
Nabulalas ko ba?
Oo, eh.
Sinabi ko rin 'yan kanina.
Di ito ang gusto mong bisperas, 'no?
- Hindi. - May nakaupo riyan?
Wala, sige.
Basta walang paghusga kung makarami ako ng wine habang
nanonood ng It's a Wonderful Life.
Basta walang paghusga pag umiyak ako
pag nilabas nila ang pera sa ending.
Aba, okay.
Makikilala ko pala si Jimmy Stewart sa airport lounge.
Di naman, pero...
Ako si James.
- Di ka mukhang Mary. - Hindi, Layla ako.
Layla ka?
- Oo. - Okay.
Masayang makilala ka, Layla.
Pasko sa Paris, 1,000%.
- Laging una sa bucket list ko. - Di ba? Ako rin.
'Yong architecture saka
namamasyal sa market pag Pasko, parang fairy tale.
Balang araw.
Oo.
Ito si Derek.
Tatlong taon lang, graduate na sa Langston. Coder na sa Google.
Langston, sa Oklahoma?
Aba, okay.
May alam sa historical Black universities.
Graduate kasi ako ng Morehouse pero wag puro ako.
Ikaw ang nagpaaral sa mga bata?
Hindi ako, 'yong NGO na pinapasukan ko.
Tutok kami sa mga HBCU.
Bale santo kang may MBA.
Naku, di ako santo.
Maniwala ka, nagnanakaw ako ng toilet paper lagi sa opisina.
Teka.
May lalaking nakalaglag nito. Baka nahulog sa bag ko.
Di ko siya makita.
Itago mo na. Di mo na siguro makikita, 'no?
Baka may paggamitan ka.
Paper clip?
Malas.
- Bihirang mangyari 'yon. - Oo nga.
Di ko inasahang ganito ang Pasko ko.
Oo nga. Dapat kasama kong magpasko ang kapatid at pamangkin ko.
- Ang sweet no'n. - Kasi...
Naglalakad dapat kami ni Tanner matapos ang Pentatonix show.
Sinong Pentatonix?
Seryoso?
Di mo kilala ang Pentatonix? Okay, teka.
Maganda 'to. Saglit.
Heto, isa sa 'yo...
Sige, ganda.
- Heto na. - Sige.
Ngayon lang parang naging Pasko.
- Di ba? - Totoo.
Kaya taon-taon kong pinanonood ang concert nila sa city.
Boarding na'ng flight ko.
Ano...
Ms. Layla.
Panalong bersiyon 'to ng stranded sa airport.
Oo nga.
Okay, ganito.
Sasabihin ko lang,
alam kong may boyfriend ka
pero kunwari,
kung may nagkakilala at may koneksiyong gaya ng atin,
iisipin nating sila dapat, di ba?
Ibig sabihin, kunwari single sila?
- Na ako ay... - Hindi.
Pero malay natin?
Di ba? Baka sa isang taon...
Umaasa ka bang mamatay ang relasyon ko?
Hindi.
Siguro, konti, pero sinasabi ko lang.
Kahit papaano,
sakaling single tayo, walang obligasyon...
Alam mo,
sobrang obligado ako. Di ako bibitaw.
Pakinggan mo lang.
- Pinakilala mo ang Pentatonix, tama? - Oo.
Sa bisperas ng Pasko... Magkita tayo sa susunod nilang concert?
Pero 'yon ay kung sa di inaasahan,
di naiwasan, at nagkataong single ka.
Bahala na'ng tadhana.
- Tadhana? - Oo, tadhana.
Walang apelyido, walang social media.
Tadhana.
Pwedeng magkita tayo sa concert o hindi na ulit.
Flight 808, lahat ng pasahero.
Okay.
- Boarding na... - Okay?
- Sige. - Date 'to?
Siguro muna.
Sobrang aliw pero sobrang imposibleng siguro.
Okay, siguro.
Pwede na.
Tinatawagan lahat ng pasahero ng flight 808, boarding na ang flight...
Merry Christmas, Layla.
Merry Christmas, James.
PASKONG WALA SI @LAYLA_LOVES
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
Pasok ang kambal.
Ateng, naipasok mo pareho?
Ibang eskuwela, isang city. Spelman si babae, Morehouse si lalaki.
Ateng, magaling kang maghimala!
Ang totoong himala, maaga akong uuwi. Sosorpresahin ko si Tanner ng dinner.
Katapusan na ba ng mundo? Magluluto ka?
Hindi. Bibilhin ko'ng paborito niya.
Takeout, Italian, may pamaskong dagdag.
Babe?
- Layla. Wag! - Anong kalokohan 'to?
Labas!
Ang kapal mong gawin 'to sa bahay ko.
Nasa bahay ang maid. Hinayaan ko munang maglinis.
Ano? Tanner!
Maaga ka kasing umuwi.
Layla, pag-usapan natin...
- Ano? - Oo! Sa sofa!
Ay, buwisit siya!
Di ko maintindihan. Ang romantic naman niya.
Ang...
Naghanda sa birthday ko ng lahat ng paborito kong pagkain.
'Yong may pad thai na nilagyan ng mani kahit allergic ka?
'Yon ba, ha?
Pinagmukha kang magang isda.
Doktor siya. Nalimutan ang allergy mo?
Ewan ko.
Anong lalaki ang manloloko bago magpasko?
'Yong papatay ng isda mo.
- Aksidente 'yon. - Talaga ba, ha?
Alam mo, sorry na.
Ayokong isiping mamamatay-isda ang date ko.
Ano kasi...
Gusto kong maniwala sa tadhana.
- Pero hirap talaga 'ko sa isang 'to. - Okay.
Baka kasi nakakalahati na 'kong bote ng wine pero
tough love muna, ha.
Tipo ng Layla 'yang Tanner.
Matalino, kahanga-hanga, masipag.
Surgeon na may six-pack.
Eight-pack.
Pag summer.
Pero kahit cool lahat 'yon,
nakalimutan mo yata ang mahalaga.
Libreng pagkonsulta sa doktor?
May halaga 'yon, pero hindi.
Mabait ba siya? Ano'ng prayoridad niya?
Suportado ka ba niya? Kakampi mo siya?
Alam mo, tama ka.
Laylay si Tanner pero ganyan ang makaka-partner ko.
'Yan naman.
Pero alam mo?
Di ako makapaniwalang pinagpalit ko ang cute sa tangang 'yon.
Di ba? Si Airport James!
- Si Airport James. - Asan na kaya 'yon?
Wala 'kong ideya.
Nangako kaming di kami maghahanapan, di ba?
Hahanapin ko siya. Taga-Philly, 'no?
Aba. May pamilyar ba rito?
O siya, sige.
Ma-bookmark 'to mamaya. Hi.
Diyos ko. Teka.
Sabi namin, bahala na ang universe
pero nangako kaming kung pareho kaming single,
magkikita kami sa Pentatonix concert! May saysay na!
Ganito ang simula ng mga epic love story.
Kaya ako niloko tatlong araw bago magpasko.
Kaya lagi kang may Pentatonix ticket taon-taon.
- Puwera ngayong taon. - Ha?
Gustong panoorin ni Tanner si Macklemore!
- Hindi red flag 'yon? - Alam ko!
Paano ka ba bumibili ng Pentatonix ticket mo?
Doon sa Rockefeller website.
Okay. Rockefeller website.
Naku po!
- Hindi... - Okay. Oo, asar 'to.
Pero nakaisang taon na kasi.
Baka kasal na siya at may asawang buntis.
Teka lang.
Ang may buntis bang asawa,
bibili ng ticket para makasama ako?
Ateng...
Siya 'to. Si James 'yan!
Diyos ko! Ateng, tama ka. Ang pogi.
Nagsalita na ang universe.
Ano ang posibilidad na bibili siya ng ticket
sa eksaktong oras na kinunan ito
at makikita ko naman ang photo sa website?
Diyos ko.
Mas mataas na power o Amang Pasko o kahit sino,
naninigurong manonood ako.
Tawag ka sa Live Nation. Ako sa American Express.
Kukuha tayo ng ticket mo!
Inalok ko ng 2,500 mo 'yong isang online seller
at minura lang niya 'ko.
Magkano ang gusto niya?
4,000.
Sorry. Di ko kayang punan ang sobra. Alam mo naman ako...
Oo, walang perang burgis.
Ano'ng gagawin ko? Dadating kasi si James.
Aasahan niyang may magic na mangyayari pero wala ako.
Teka.
Teka! Ba't di ko naisip 'to agad?
- Alin? - Impromptu!
Impromt-sino?
Personal na concierge service.
Makukuha nila kahit ano'ng maisip mo.
Pinatawag ako ng boss ko sa gallery
para makuha ang mailap na wine para sa birthday ng asawa niya.
Ayos! Punta tayo ro'n.
- Na ininom na natin. - Naku.
Kaya tatawagan ko sila ulit.
- Uy! - Uy!
Pero di sila mura.
Di bale.
- Okay. - Baka kami ni James.
Tawagan natin sa umaga!
Kukuha tayo ng ticket mo!
Mala-himalang trabahador sila.
Oo.
Magandang umaga sa lahat!
Sorry at late ako.
Ganito ako magpasko.
Saka pinalamig ko pa ang fudge. Bagong recipe 'to, masarap 'to.
Gluten-free 'yang ibabaw kung gano'n kayo.
Alam mo'ng di masaya sa Pasko?
- Ang may colitis. - Totoo!
O, sige na.
Trabaho na.
Pangmeryenda na 'yan. Teddy, usap tayo.
Boss, di kita nalimutan.
Baka kakaibang pamasko 'to
pero paborito mo 'yan, cioppino.
Teddy, gusto ko ang ano mo...
Teka, ayokong pag-usapan ang cioppino.
'Yong trabaho mo muna.
Okay, may babae sa opisina mo.
Siya si Layla. Kliyente mo ngayon.
May kliyente bang pumupunta rito?
Wala. Ngayon lang may tatlong beses nag-email bago mag-5:00 a.m.
at naunahan ako rito ilang araw bago magpasko.
Ba't ko siya...
Desperado siyang magka-ticket sa Pentatonix show bukas ng gabi.
Gusto ko ang Pentatonix.
Teddy, tutok. Wala akong panahong pagandahin ito.
Pangit ang mga review mo.
Ano, kasi...
Gusto kong sabihing laging pwedeng bumuti.
Tatapatin kita.
- Naku. - May talento ka.
Panalo ang cioppino mo
pero di yata bagay sa 'yo ang pagiging concierge.
Tama.
Patapos na ang probation mo
at kailangan kong magdesisyon kung tutuloy ka.
Alam mong kailangan ko itong trabaho.
Alam ko.
Kaya iyo na itong assignment.
Kunin mo ang ticket at magandang review.
Rason 'yan para di kita sisantehin.
Kuha ko.
Layla?
Gusto mo ng kape o hot choco o kahit ano?
Wow, di pa 'ko naaalok ng hot choco sa propesyonal na opisina.
Wag na, pero salamat.
Bakit? May sumabit sa buhok ko?
Alam ko na. Lincoln High.
Ako? Ay, hindi.
- Wilson Elementary? - Hindi.
- Di ako nakakalimot ng mukha. Saglit lang. - Wala akong oras.
Kailangan ko ng ticket. Alam mo kung asan ang concierge ko?
Ako 'yon. Ako si Teddy.
Ang lisensiyadong... Di kami lisensiyado
pero mahusay na concierge.
Okay. Alam mo, sorry ha...
Di ka kasi naka-suit gaya ng iba rito.
Ah, oo, kasi...
Di naman kasi talaga required...
Sobrang ineengganyo lang.
Kunin natin ang ticket mo, ha?
Okay, ayos. Salamat.
Alam mo, medyo natataranta ako
kasi sinubukan ko na lahat pero wala rin.
Di ako sanay sa city at ano na lang... naku, 35 oras.
Bawas ng dalawa sa paggayak ko kaya 32.5 na lang.
Halos.
Tama.
Sige. Maraming salamat sa sobrang detalyadong oras.
Suwerte ka, ilang minuto lang 'to.
- Sasaglit ako sa Live Nation. - Tumingin na 'ko riyan.
Pati sa Ticketmaster, TickPick, StubHub, at OfferUp.
May hinihintay akong sumagot sa Craigslist pero
may nag-alok ng isa bilang... tip sa OnlyFans, pero ayoko.
- OnlyFans? - Humingi ng litrato ng paa ko.
Nag-sign out ako at nag-clear ng cache.
Pero tiyak, meron ang Impromptu na
maraming koneksiyong nagbebenta ng ticket, tama?
Oo. Sigurado. Meron.
Sa katunayan, may sarili kaming database ng ticket sa concert.
Bigyan mo lang ako ng isang segundo, tahimik ka muna, ha...
WALANG NAHANAP NA TICKET
Anong tunog 'yon? Parang tunog ng "hindi".
Tunog nga ng "hindi".
Okay, ganito kasi.
Kailangan ko talaga ang ticket na 'to.
Kalma lang. May kakilala 'ko.
Wala sa database pero may ticket sa lahat.
- Sige, tawagan natin. - Hindi, ano...
Di basta-basta natatawagan. Makaluma siya.
Wala siyang phone. Pupuntahan sa kiosk niya.
Kailangan ko palang magmadali. Maaga siyang nagsasara pag holiday.
- Kaya... - Ayos, sige. Tara.
"Tara"? Hindi. Hindi 'yon.
Kukunin ko ang ticket at ihahatid ko sa 'yo.
- 'Yon ang serbisyo. - Ganito.
Baka nakadepende ang magiging love life ko sa ticket.
Sasama 'ko hanggang makuha.
Ano...
Mauna ka na.
Buwisit.
Ayos!
Ah, nakaraang Bagong Taon, Times Square.
Hindi.
Bagong Taon, si ex, party sa bahay.
Akala ko ikaw 'yon.
- Banda rito. - Okay.
Ako'ng bahala. Alam ko kung saan may ticket.
Sumagot 'yong nasa Craigslist. Meron siya.
- Sino? - Taga-Davey's Tickets.
"Davey's Tickets"?
Di ko sila kilala. Baka peke 'yan.
Papunta tayong kiosk na walang phone
pero ito, baka peke?
Trabaho ko 'to. Nakatrabaho ko na halos lahat ng lisensiyadong seller.
Kung di ko kilala, baka scam 'yan.
Saka ang kiosk ng kilala ko ay...
andun?
Tinakasan yata ang upa.
Baka hindi. Tingnan ko lang...
'Yong sa Davey's Tickets, pwedeng kitain sa Village.
- Malapit tayo ro'n? - Malapit, pero 'wag...
Okay, wala tayong masyadong pagpipilian...
Puwera kung kaklase mo si Scott ng Pentatonix at di mo lang nasabi.
Propesyonal akong concierge.
- Marami akong paraan. Saglit lang. - Malamang nga.
Ngayon, paraan ko muna.
Desperadong panahon, desperadong kilos.
Okay.
Salamat.
- Salamat. - Kumusta'ng tunog sa parada?
Magaling, maganda.
- Di ka nanood, 'no? - Hindi, pero tiyak magaling kayo.
Becca, napakahalaga. Parating ang tita ko.
May apat siyang kaibigan. Pakilista.
Apat kong tita.
'Yong best friend ko nga pala.
PATULONG SA HIMALANG PAMASKO
Buong grupo na nila kasi ano ako?
Maalaga!
Susmaryosep.
Mga ano 'yon, 23 ticket?
Ay, hindi.
Hindi.
Ubos na ang pangkaibigan at pamilya.
- Walang natira. - Mag-print pa.
Di gano'n 'yon. Nag-aral ka ba ng economics?
- Becca, pop star ako. - Sarado na ang listahang ito.
Di pwede. Dapat kong isama ang derma ko.
- May derma ka? - Ganda ng mukha mo.
Alam ko. Kaya di siya dapat magalit.
Nakuha ko na.
Di ko na alam ang sasabihin.
Wala nang ticket. Sold out na. 'Yon na.
Okay, "sikat."
- Sasabihin ko nga rin. -"Sold out."
- Kakaiba ang buhay! - Nakakabaliw.
Nakakabaliw na nagbago ang buhay
Di tayo sikat Pero ngayon, tayo ay sikat
Mahirap ang kilala ng lahat
- Pero 'yon tayo! - 'Yon tayo
'Yon tayo!
- Sold out na! - 'Yon tayo! Hoy!
Dito ka raw niya kikitain?
Sa bar ng 9:30 ng umaga.
Baka di nga peke.
Okay, alam mo, Teddy?
Noong teenager ako,
nakakuha ako ng ticket ng NSYNC sa abandonadong Quiznos.
Weird ba? Oo.
Totoo ba ang ticket? Oo.
Nakindatan ba ako ni JC noong "Bye Bye Bye"?
Oo naman.
Ang punto, dapat sumugal paminsan-minsan.
Si Davey kaya 'yon?
Wala kayang ibang tao rito.
Ikaw siguro si Layla.
Ako nga.
- Propesyonal mong napansin. - Wow.
Alam ko'ng iniisip mo. Kaduda-dudang scalper sa bar.
May paliwanag ako riyan.
- Lasenggo ako. - Okay. Sige.
Biro lang. Maganda itong pang-meeting sa kliyente. Di matao.
- Biro lang. - Oo.
May Starbucks naman yata rito.
Sorry, propesyonal 'yang abiso ng isang college intern?
- Di ako college intern. - Sorry, nasa suot mo kasi.
Paano ka nakakuha ng ticket? Wala 'kong mahanap kahit saan.
Mahirap pero trabaho ko 'yon.
Tatapatin kita.
May mas malaking bid sa 'yo pero naantig ako sa kuwento mo.
Parang magic na pagtatagpo sa airport sa Pasko.
Nakakatuwa.
Kinuwento mo lahat sa kanya?
Nabanggit lang noong nagte-text kami. Salamat.
Salamat sa pagpili sa akin.
Sinasalba mo ang Pasko ko.
'Yon lang ang kabayarang gusto ko.
'Yon at ang 800 na napag-usapan natin.
Teka, 800 ba?
Sabi mo, 500.
Teka.
May 500 lang ako.
Naglalakad kang may ganitong pera? Di ka nga tagarito.
Malaki ang nakataya rito.
Ikaw ba...
- Dapat maging handa. - Okay.
Sana handa ka sa 800.
May alok akong 1,200...
Baka ibang Layla ang ka-text ko.
Itong Layla 'yon.
Kailangan ko 'yang ticket.
700.
Wag kang tumawad. May 500 ka lang.
Alam mo, may card ako!
Hindi, kadiri. May fees 'yang credit card...
- Sira ang kita ko. - Okay.
Ano...
Layla. Lay... wag...
- Wag mong ibigay. - Halos 150 ito.
- Wag mong ibigay 'yan. - Kukunin ko.
Okay, at...
Ipapadala ko ang ticket. Tapos!
Kuha ko!
Magsisimula na ang fairy tale mo.
Enjoy ka bukas ng gabi. Napakasuwerte nitong si James.
Sino si James?
'Yong lalaki sa airport na kikitain niya sa show.
Ako lang ba ang di alam ang kuwento?
Happy holidays sa inyo.
Scammer pala, ha.
- Luma na 'tong ticket. Hoy! - Ha?
Hoy! Hindi.
- Akin na. - Di ba kaibigan ka?
- Grabe! - Sorry.
Mata ko!
Sorry! Davey!
Ano'ng tingin mo sa balakang ko?
'Yong totoo?
- Okay naman. - Pirmahan ang poster.
Naku.
Okay. Pagkatapos nito,
kakanta kayo sa The Today Show
tapos isang oras kayo sa SiriusXM
tapos may interview ng journalist sa hotel
at tapos na.
Mukhang di ako makakanood sa Broadway mamaya.
Uy, alam kong matrabaho 'to
pero matapos ang holiday, pahinga na tayo.
- Talaga? - Hindi.
- Oo.
Diyos ko, Teddy.
May nangyari? Teka.
- Sino si Teddy? - Ay, sorry.
Wala ‘to. Ano...
Concierge siyang DM nang DM sa account n'yo.
Di ko pinapatulan
pero na-pepper spray siya kakahanap ng ticket.
- Naku. - Ha? Patingin.
- Aba, ma-share si kuya. - Gusto talaga niya ng ticket.
Nakataya raw ang love life ng kliyente niya rito.
Wow. Nakataya rin dito ang pagpapaderma ng mukha ko.
Baka may love story na maganap dito.
Potensiyal na...
pamaskong love story
Asar ako riyan.
Uy Scrooge, meron yata ritong tatlong beses ang liit ng puso.
Nahahalo-halo mo ang mga pelikula.
Wala tayong oras diyan. Bilis.
- Maglaan tayo ng oras. Akin na ang phone. - Patingin.
Wow.
Ano...
na-pepper spray ako
pero kumakain ka ng chips.
- Galing. - Sorry na talaga.
Naku.
Dinalhan kita ng gatas.
Alam mong gusto ko 'to?
Para sa mata mo 'yan.
- Pangmata. - Ha?
Akin na.
Dahan-dahan, ha.
Uy, ang sarap niyan.
Yumuko talaga siya, eh.
Mukha siyang mabait.
Di mo nahalatang scammer siya?
Di kasi gano'n ang mga taga-amin, okay?
Sige.
Saka nagiging desperado na 'ko.
Parang di tayo sinusuwerte ngayong umaga.
Maraming sablay ang concierge bago makuha ang hinahanap.
Basta may proseso ako.
Asan na ba tayo sa proseso mo?
Umuusad na.
Kausap ko ang kliyenteng may ticket ng Pentatonix.
Sasagot na lang.
Wow. Nagpapaka-concierge.
Tutulong sa tadhana.
Kung gano'n kahalaga 'to, mag-DM ka na lang sa kanya.
Na hirap ka sa ticket.
Nang nagkakilala kami,
parang magic.
Pero maling lugar at maling panahon lang.
Nagpasya kaming kung kami talaga,
pagtatagpuin kami ng tadhana
kaya kailangan ko ng ticket sa concert na 'to.
Baka nasa gitna ako ng pinaka-cute na love story.
Okay?
Baka si James ang para sa akin.
Naniniwala kang may kapareha ang lahat?
Oo. Ikaw ba?
Hindi.
Hindi gano'n.
Okay.
Sige. Pakinggan mo.
Dinig mo 'yan?
Pinarinig ko 'yan kay James para ipakilala siya sa Pentatonix.
Okay? Senyales 'yan.
O baka pamaskong Spotify playlist.
Hindi, tadhana 'yan.
Nagsalita ang universe.
Ewan kung ano'ng sabi ng universe sa 'yo
pero responsable ako para maganap ang love story na 'to kaya...
May balita.
Sumagot ang kliyente. Makikipagkita para sa ticket.
Okay. Ano'ng ginagawa natin? Tara.
- Salamat po. - Wala 'yon.
- Wow. - Aba.
Teddy.
Nasa ibang mundo na yata tayo.
Wala na yata tayo sa Manhattan.
Aba! Tingnan mo ang kisame!
Tingnan mo ang kisame!
Kayo si Teddy at Layla?
Oo.
Aba.
May problema ba?
Wala...
Sa tingin ko...
Sige...
Kukunin n'yo ang Pentatonix ticket?
Ang totoo...
Kailangan ko
ang isang ticket mo.
Ganito kasi.
Mahal namin ang Pentatonix.
Talaga?
Kinakausap kami ng boses nila.
- Nang malaliman. - Napakalalim.
Sobrang lalim.
Sige...
Mahal n'yo ang banda.
Oo, at sinabihan kaming baka may ticket kayo
na baka gustong ibenta sa amin.
Sige.
Mag-usap kayo.
Ikaw, sundan mo ako.
Halika na.
- Layla. - Gusto ko ng ticket.
Layla!
- Ayan. - Hi.
Ngayon, bibilisan kong mamili.
Babalikan ito mamaya ng mga assistant ng designer.
Gusto ko ng opinyon ng babae kaya tingnan mo.
Mga designer?
Oo.
Gaya nitong LaQuan Smith. Orihinal, di pa nasuot.
Wow.
Dinadamitan niya lahat.
Si Beyoncé, Rihanna, Serena.
- Mamahalin siguro. - Oo.
Magarbo si Javi sa Pasko lalo na't anniversary namin.
Sobrang romantic at magical ng Pasko.
Hello.
Oo nga.
Hermano.
Mag-usap tayo sa patio.
Mas nakakaisip ako kapiling ng mataas na ulap.
Gaano ba tayo kataas sa city?
Mga 86 na magagandang palapag.
- Oh. - Di ba?
Dito lahat ng makabuluhan kong desisyon, at ang bumitaw sa ticket ng Pentatonix...
Makabuluhan para sa ating dalawa 'yon.
Magagalit ako sa sarili ko nito, pero oo.
Halika, Teddy.
Okay.
Uy wow, maganda 'yan.
Sige...
Ba't isang ticket lang ang kailangan sa concert sa bisperas ng Pasko?
Sabihin na lang nating
nagsimula sa boyfriend kong nanloko bago magpasko
at sana matapos pag nagkita kami ng lalaking pangarap ko sa concert.
Grabe naman.
Alam ng lahat na dapat sa January nakikipag-break.
- Galit ako sa manloloko. - Di ba?
Baka di ka maniwala
pero sasama pa rin ako kay Javi kahit walang-wala siya.
Totoong-totoo kasi kasama ko siya noong wala pa siya.
Ang punto ko,
masaya ang pera at kagamitan
pero ang mahanap ang mag-aaruga sa puso mo
gaya ng pag-aaruga niya sa sarili,
'yan ang tunay na susi sa relasyong mapagmahal.
Pero para mahanap 'yon, alamin mo kung ano ang mahalaga sa 'yo.
- Lagi kong naririnig 'yan ngayon. - May kulang sa 'yo.
Ito.
Hindi, di ko...
Pang-department store lang kasi ako.
Wala akong pupuntahang suot ko 'yan.
Kikitain mo ang pangarap mong lalaki, di ba?
Layla, atin na raw ang ticket. Pero may pinapagawa muna siya...
- Dapat magmadali. Tara na. - Okay.
Heto.
Wag na.
Sige na.
Kasukat mo.
Isipin mong senyales mula sa universe.
Salamat.
Okay.
Okay...
Tara na.
At kung walang mangyari sa lalaki sa Pentatonix,
'yang Teddy... medyo nakakatuwa.
Medyo.
- Medyo. - Medyo.
Oo.
Medyo nakakailang?
Okay, medyo matindi pero medyo sweet din.
- Di ba... - Kasi...
May natitigan ka na ba nang gano'n? Ewan ko...
Parang nasa magic bubble kayo, parang naglaho ang buong mundo.
Di pa 'ko nakipagtitigang
nawala ang nasa paligid, buong mundo pa kaya?
Kung gusto mo itong ticket na buwis-buhay kong...
Okay.
Sorry talaga sa pepper spray.
Pepper... Di ko nga... Alam mo, bilisan na natin.
- Okay? - Sige. Okay, paano ba 'to?
Atin na ang ticket na binili niya para sa nanay niya
kung makukuha natin ang mas gusto niya sa ticket.
Baka naman ticket kay Macklemore 'yan?
- Kasi may ticket ako no'n. - Hindi, di Macklemore concert.
Kunin daw natin itong bag sa Chanel. Basta.
Babayaran niya. Kukunin natin.
Parang inutusan lang niya tayo?
- Oo. - Okay, Teddy.
May kakayahan ka.
Siguro nga.
Okay.
- Alam ko na. - Okay.
- Summer camp. - Okay... Camp Carmel.
Ay. Sa Camp Greenwood ako.
Grabe, gutom na gutom na 'ko. Sobra.
- Seryoso ka? - Oo.
Nakatatlong potato chips ka at mainit na pretzel sa bar.
Teka. Sandali.
Heto.
May meryenda ka sa bulsa? Nakakatuwa naman 'yon.
- Lagi akong may trail mix. - Teka. May mani rito?
Grabe, sobrang allergic ako.
Hindi, pwede 'yan. Gawa ko 'yan.
Okay.
Ano'ng ginagawa mo?
Wow. Ang sarap nito, ha.
Ano'ng laman nito?
Tinuyong cranberry, may cardamom, at ang paborito ko,
malutong na quinoa imbes na mani.
Okay, sikretong chef.
Maniwala ka, magaling siyang mag-granola.
Oo, iyo na.
Tara na.
Pangit na mime.
Ang mime ay masamang sinasayang.
- Mga 29 na oras bago ang concert. - Anong bag ang kukunin?
'Yong parang telang may kadena? Gusto ko 'yon.
Hindi, Sugar Plum daw.
Alam mo 'yon?
Parang espesyal.
- Oo nga, 'no? - Oo.
Tingnan mo 'to.
Sir, may appointment kayo?
Sa tindahan? Wala. Sasaglit lang para sa Sugar Plum.
Sir.
Ang Sugar Plum ay pang-holiday lang na produkto.
Ang walang appointment, makikipila na lang sana rito.
Mukhang espesyal nga ang Sugar Plum.
Sige, maghanda ka.
Makikilala na natin ang isa't isa.
- Okay. - Salamat.
'Yon pala ang buwis-buhay na pagkuha mo ng ticket?
- Oo. - Heights?
Sobrang simple no'n.
- Simple? - Oo.
Akala ko, ang sasabihin mo... exotic,
gaya ng jungle cat o tailored suits.
Okay, Layla, nakuha ko. Gusto mong mag-suit ako.
Oo na.
Matanong nga kita.
Ba't di ka magpapasko sa pamilya mo?
Di mahilig sa gano'n ang mga magulang ko.
Lola ko lang ang mahilig sa Pasko pero wala na siya.
Sorry.
Oo, ako rin.
Bongga pa rin akong magpasko. Boyfriend nga lang ang kasama.
Wala ka nang boyfriend.
Kaya kailangan ko 'tong ticket.
Magandang umaga. Dito tayo.
Welcome.
Paris 'yon.
- Mukha nga. - Hindi.
Di mo nakuha.
Isa pang senyales 'to.
Sabi namin ni James, bucket list city namin 'to.
Wow, malapit na tayo.
- Ito pala ang patok. - Wow.
Bago ka siguro.
'Yon lang ang rason kaya ganyan kang magsalita sa akin
at saka naisip mong bagay sa 'yo ang lipstick ng nakaraang taon.
Sorry po, mam.
Dalawang taon na ako rito at polisiya ito ng tindahan.
Dapat pumila rin kayo gaya ng lahat.
- Pakausap nga ng manager. - Saglit lang.
O kahit sinong merong...
Uy. Hi.
Uy, ano... Hello po.
Kapaskuhan naman. Hinay-hinay lang sa kanya.
Sorry, di ako tumatanggap ng abiso sa pastor ng kabataan.
Ano'ng mali sa khaki at polo?
Ililista ko?
Ay, wow, ang bastos mo.
Alam mo, mahal ng Diyos ang magalang at matiyaga.
Pumila ka na lang kaya?
Pila.
- Pero... - Pila.
May pila.
- Ibang klase siya. - Maraming salamat.
Para saan?
Nagtatrabaho ka lang
at di siya nakainom ng gamot niya.
O nainom niya lahat.
Pusta ko, nilahat.
Oo, malamang.
Salamat, ha.
May magagawa ba ako para sa 'yo?
Wala, nakapila lang ako para sa Sugar Plum tulad ng iba.
Okay.
Sabihin mo lang kung may maitutulong ako.
Sige.
Baliw siya.
Baliw siya. Pero siya, mabait.
- Mabait? - Oo.
Mabait sa 'yo.
Ibig sabihin?
Di mo napansin ang pagtitig sa 'yo?
Naman. Hawak niya ang siko mo.
Hinawakan nga ang siko ko.
Ganyang babae? Na nagtatrabaho sa Chanel? Malabo.
Okay, lapitan mo at kunin ang number niya.
Lalapit tapos basted lang. Baliw ka.
- Teddy. - Ayoko.
May tsansa ka kaya.
'Yang granola mo, maginoo ka.
- Okay. - Sumugal ka lang.
Di ako palasugal.
Ibahin mo 'yan.
Teddy naman.
Minsan, gusto ng babae, lumapit ang lalaki
at tingnan siyang nagsasabing,
"Alam kong di talaga tayo bagay
pero sobrang galing mo kaya susubukan ko."
'Yan ang tingin.
Ano? Gamitin mo. Lapit do'n.
- Di ko... Ayoko... - Kunin mo'ng number.
- Okay. - Salamat.
Naman...
Sir, nahulog yata ang phone mo.
Ay, salamat.
Pagkabili ng bag, wala na para sa bagong phone.
- Oo nga, eh. - Oo.
Para sa mama ko. May sakit siya.
- Timmy, wag na nating... - Totoo naman.
Nakakatakot talaga.
Sorry, pero...
Muntik na siyang mawala.
Maiisip mong baka wala nang kasunod na panahon.
Kaya bibigyan ko siya lahat ng kaya ko habang kaya ko.
Malaking blessing na makukuha mo 'yan para sa kanya.
Abante na. Baka mawala ang puwesto mo.
- Merry Christmas. - Merry Christmas din.
May balita ako.
Mukhang iisa na lang ang Sugar Plum
at ipupuslit sa atin ni Michaela.
Ayos...
Di ko matatanggap.
- May mas karapat-dapat kaysa sa akin. - Ha? Sino?
'Yong lalaking may anak.
Eh ano naman? Kailangan natin ang bag para sa ticket.
Trabaho ko 'to.
Ka-partner mo 'to.
Buong araw nating pinag-uusapan 'to.
Nagbibiro ka ba? Seryoso ka?
- Ang gloves mo, sir. - Salamat.
- Hindi, ano... - Ano ba...
Sorry, Michaela.
Salamat talaga rito
pero pag-aari ito ng iba.
Hindi, gloves ito.
Ubos na ang Sugar Plum puwera 'yong nasa display.
Ha? Ubos na?
Akin 'yang display!
Uy, tiwala lang.
May 29 na oras pa.
Uy! Nakuha ni Teddy ang bag!
Aba, di nga?
Pero binigay ni Layla sa iba.
Ha? Bano, Layla.
- Bano-la, di ba? - Ayos.
Para raw sa asawa kasi maganda ang love story nila.
Ah, okay. Ang sweet pala.
Ang dami niyang DM na sweet at mapagbigay daw si Layla.
Sandali.
Uy.
- Tingin n'yo... - Crush ni Teddy si Layla.
- Oo! - Crush nga.
Nabago na.
Alam ko. Team Lames tayo pero dapat pala Team Tayla.
Mismo! Kung sila pala ni Teddy, di niya dapat makasama si James sa Pasko.
O kaya alam mo?
Matapos ang matinding paghihiwalay,
dapat mapag-isa muna si Layla para kumonekta sa sarili at maghilom.
- Nabasa ko sa libro ni Brené Brown... - Scott, naman.
Paisang quote lang. Dapat tama. Mabilis lang.
Alis na 'ko.
Ang sinasabi niya...
- Nakita n'yo na ang view sa balcony? - Dito. Bilis.
Diyos ko.
Ayos lang. Mamaya na lang.
Pinakawalan mo nga ang bag?
Ba't naman? Susi 'yon sa love story mo.
Di mo naiintindihan.
Dapat marinig mo 'yong mag-ama.
Akin pa rin ang bag. Diyan tayo nagkaiba.
Itutuloy ko lang kung ano'ng kaya ko.
Dapat makarating ka sa show. Bye.
Okay, bye.
Kung pwedeng bumoto, tama si Roxy.
Bawal kayong mas malungkot sa akin kasi wala pang ticket.
Nakataya ang trabaho ko rito...
Alam ko, sorry na.
Kung narinig mo ang kuwento nila, maiintindihan mo.
Espesyal siguro para ipagpalit sa pangarap mong lalaki.
Kasi... Iniisip ko na kung sulit ba lahat.
Ano 'yon?
Kung saan-saan tayo pumunta makakuha lang ng ticket.
Lagi namang wala.
Baka sinasabi ng universe na wag akong pumunta sa concert.
Ano?
Gagandahan ko'ng review mo, pangako.
Eh ang ka-partner mo?
Ewan ko.
Kung talagang kami ni James, ganito ba dapat kahirap?
Ikaw ba...
Ewan. Baka sinusubukan ka ng universe kung gusto mo talaga 'to.
Ang alam ko, di tayo titigil, okay?
Sandali.
Mga flight attendant.
Nakilala mo si James sa airport
at biglang may flight attendant?
Senyales 'yan.
Pilit din kahit para sa akin.
- Naman. - Pero gusto ko'ng naiisip mo.
Damihan natin 'yan.
Damihan ng? Flight attendant?
Hindi.
Pag-iiba ng isip.
Pag-iiba nga ng isip 'to.
Magagandang ilaw.
Magandang...
park.
- Okay. Saan tayo pupunta? - Harlem. Kay Roxy.
- Masayang paraan 'to ng pagpunta ro'n. - Okay.
Saglit lang.
Dinig mo 'yon?
Alin?
Banayad na beat.
Parang paborito kong kantang Pentatonix.
Tigilan.
Fan ka ba?
Ikaw lang ba ang maka-Pentatonix?
Naman.
Teddy, kasi naman, sa tagal natin dito, di mo sinabing,
"Hello, Layla. Alam mo, Pentatonix fan din ako."
Puro ka sorpresa.
Para maging alerto ka. Tingnan mo 'to.
Paborito ko.
Paborito ko rin 'yan.
- Kaya mong gawin? - Oo, ikaw?
Okay.
- Aba naman. - Uy, hindi.
- Noong... - Seryoso ka?
- Okay, sorry na. - Delikado ka talaga.
- Sinadya mo 'yon. - Hindi...
Okay.
Nakarami na tayo ng wine.
Alamin na natin kung paano magkaka-ticket.
- Teddy! - Ateng, unli dapat ang wine.
- At hayaan mo siya. - Ba't naman?
- Gaano katagal gumawa ng sandwich? - Kalimutan 'yan.
Nahanap niya ang spices at kalderong di ko alam na meron ako o paano gamitin.
Piging na 'to.
Naisip kong mapapagana ng pagkain ang utak natin.
May karne ako at may vegan.
At may braso ka.
Medyo mainit dito.
Sa karne ako nakatingin.
- Sa plato. - Tama.
Kuya, dami mong kakayahan.
Layla, may kakayahan siya?
Teddy.
Sorry kay Mama pero ito ang pinakamasarap kong nakain.
Salamat. Nagtrabaho ako sa Alinea dati...
Di nga? Alinea? Alinea na may Michelin star?
Kakapunta natin do'n.
Oo, birthday ko. Noong spring.
Nakakabilib.
'Yong sea bass...
Teka, andun pa 'ko noong spring. Malamang luto ko 'yang sea bass.
Teddy, may talento ka.
Ba't di ka nagluluto?
Ganyan ang buhay.
Nagkasakit kasi si Mama.
Kinailangan akong umuwi at tumulong...
Hindi flexi ang trabaho ng chef kaya...
Concierge.
Mabuti kang anak, Teddy.
Pero kawalan ang di mo pagluto.
Salamat. Pero bilang concierge, alam kong higit pa sa tadhana
ang makuha ang ticket nitong babaeng nararapat kaya...
O baka hindi.
'Yong pinsan ko raw, may dalawang ticket.
Kunin daw natin. Nasa bahay ng mama ko sa Brooklyn.
Ang tagal mo. Wala na tayong oras.
Ha? Gaano katagal ba...
magka-ticket?
Kasi...
Medyo komplikado.
Komplikado?
Ipapaliwanag ko. Makinig ka at sundan ako, okay?
Jordy, papasukin mo siya bago mo utusan.
Jordy, anong komplikasyon?
Teddy, buti andito ka na. Ikaw na'ng tumapos nitong mga brûlée
para matapos ko ang panregalo sa mga kaibigan at kapitbahay.
Sandali. Sino'ng nag-uutos?
- Mama niya 'ko. Mag-uutos ako... - Lagi silang ganito...
Teddy.
Sino 'to?
Ito si Layla. Ang... Uy, hindi.
'Yang tingin mo. Kliyente ko siya.
Nakaabang siya sa ticket pagpasok namin.
- Hinga. Papatulan kita. - Sabihin mo...
May bisita tayo.
- Masayang makilala ka, Layla. - Kayo rin po.
- Tita, kailangan ko silang... - Jordy.
Makakapaghintay ang pakulo mo pagkatapos ng maayos na pagpapakilala.
Pakulo. Sorry, ha.
- Layla, pinsan ito ni Teddy, si Jordy. - Hi.
Hello! Okay, magkakakilala na.
Pwede nang magpraktis para manalo sila ng ticket?
- Praktis? - Praktis?
Ipapag-lip-sync mo 'ko at pagsasayawin sa Snow Ball?
Anong Snow Ball?
Ang lip-sync battle na tatapos sa lahat ng lip-sync battle.
Ngayong taon, mapapanalunan ang Pentatonix ticket.
Mukhang masaya!
Para kanino?
Layla, di mo naiintindihan.
Gusto niyang sumali tayo.
Dinidibdib 'to at sineseryoso ng sumasali.
- OA 'yang si Teddy. - Ako pa...
Okay.
'Yong nakaraang runner-up, binutasan ang gulong ng kotse ng nanalo.
- Kasi pangalawa lang siya? - Oo.
- Sana na-ban siya. - Oo!
Nang isang taon. Pero dinaya ako.
Teka, ikaw 'yon?
At isang gulong lang 'yon.
Medyo ano 'ko... competitive.
Pero 'yon ang tutulong sa inyong manalo ng ticket, kuha n'yo ba?
Di ito gano'n kadali.
Snow Ball ito.
Institusyon ito.
Ang makakalaban ay hindi Housewives of Canarsie.
Understudy sila sa Dear Evan Hansen
at runner-up sa RuPaul's Drag Race.
Naku po. Palaban ang mga drag queen.
Hoy, nasabi ko bang ayokong gawin 'to?
May stage fright pa 'ko.
Teddy, ano ka ba?
Little Mr. Wildwood siya ng dalawang taon.
Little Mister... ano?
Teka.
- Nag-pageant ka? - Diyos ko, labas 'to sa usapan.
Anim na taon ako noon!
May puntong pag-uusapan natin 'to.
Okay, makinig!
Dapat ibigay n'yo ang isip, katawan, at kaluluwa
sa susunod na 12 oras.
Anong 12 oras? Jordy naman!
Okay, medyo mahaba nga.
- 14 na oras! - 14?
Kung gagawin n'yo, baka meron kayong
tsansang manalo ng ticket.
Maghanda nang bumongga at kumislap!
Alamin natin ang abilidad. Five, six, seven, eight!
One at two at three at four at five at six at seven at eight.
One at two at three at four, five, six, ikaw na!
One at two at three at four at five at six at seven at eight.
One at two at three at four, sunod! Tara!
One at two at three at four at five at six at seven at eight.
One at two at three at four, mali 'yan! Dapat ganito!
Ito!
Dapat ganito!
Sige, dapat may pakulo tayo para bumongga.
Kaya naisip ko 'yong lift, okay?
Ituturo ko kung paano.
- Okay. - Halika.
- Sige. - Tayo rito. Ang kamay mo, sa bewang niya.
- Ngayon? - Oo, ngayon.
Ano... ikaw.
Ilalagay mo ang kamay mo sa bewang niya.
Magpi-plié... Kamay sa bewang!
- Kamay. Dito lang. - Iwan mo riyan!
- Dito lang. - Wag kang gagalaw!
- Dito lang? - Oo!
- Oo na. - Oo.
Ngayon, hahawakan mo ang kamay niya.
- Okay. - Suporta mo 'yan, okay?
Ito ang gagawin mo. Magpi-plié ka.
Plié pababa, tama? Parang ganito.
Ano ka... Sobra 'yan.
'Yong puwit. Ipasok ang puwit.
- Baba! Balikat! Taas! - Kuha ko!
Baba, balikat, taas!
- Kuha ko. - Si babae?
Asan si babae?
Paano bababa, balikat, taas kung wala siya?
Di ako ganyan.
Ilang beses na naming nagawa. Sige, hawakan mo'ng kamay ko.
Okay, heto na. Iikot, boom, hawakan ang hita.
Five, six, seven, eight. One at two at three at four...
- Teddy! - Naku!
Five, six, seven, eight.
One, two, three.
Naku.
Naku, Teddy.
Tama! Dip!
Nagawa natin.
Teddy Wilkins.
- Mama. - Ang crème brûlée ko?
Makakapagpraktis pa kaya tayo?
Oo, saglit lang dapat 'yon.
Sriracha.
Sa crème brûlée?
Hindi.
Hindi, ikaw.
Sa may airport lounge.
Nilagayan mo ng Sriracha ang quiche ko.
Nahulog mo ang isa nito sa bag ko.
Di nga 'ko nakakalimot ng mukha.
Lalo kung maganda.
Sinasabi ko lang.
Mukhang tama ka.
Mukha nga.
Sisimulan ko na 'to para makapagpraktis na tayo.
Sana makatulong ako.
Pwede naman.
Hindi.
Malas ako sa kusina.
Kalokohan 'yan.
Ipapakita ko.
Dapat talaga mag-restaurant ka na para maging suki ako.
Ayoko nga. Alam mo kung ilan ang bukas-sara sa isang taon?
Hindi ang iyo.
Salamat ha, pero
wala akong kumpiyansa sa universe gaya mo.
Sige. Di dapat pareho ang kumpiyansa sa universe pero
siguro dapat kumpiyansa sa sarili.
Ganyan ka manghikayat ng estudyante?
Oo, minsan pati magulang nila.
Tingin nila, di nila kaya ang college.
Kung pera man o lagay sa buhay,
takot, napipigilan silang mangarap.
Tama ka, anak.
Mama.
Teddy, wala na 'kong sakit.
Gusto kong andito ka pero di kita kailangan dito.
Oras na para tigilan ang pag-aalala sa akin at balikan mo'ng buhay mo.
Ang crème brûlée at seryosong usapan
ay di makakakuha ng ticket. Balik. Tara.
- Okay, sige... - Hoy.
- Isa pa. - Bawas angas, mas kislap.
- Aalis na. - Tara. Sige na.
Ano'ng hinihintay mo?
Parang ewan 'to pero
ang payapa niya lang.
Di siya payapa pag di nakuha ang ticket.
- Hindi! - Gising-gising!
Hi, ateng.
Sorry, naglaway ba 'ko?
- Hindi. - Naghilik?
Maghahanda pa kasi tayo sa show
at di dapat mag-aksaya ng oras kung papagandahin ka.
Jordy, maganda na siya.
Ang gandang Snow Ball, iba sa gandang umaga.
Ateng, ito ang glam squad mo.
Paghandaan mo ang pagbabago mo.
Tingnan mo nga!
Buti andito kayo.
Slay siya sa stage!
Palakpakan natin ulit.
Slay siya! Si Priyanka!
Ateng, matindi ang kalaban.
Uy!
- Pahingi ng isa. - Wag.
Pwedeng humingi.
Kilala ko ang caterer. Tiyak kong may mani 'yan.
Salamat.
Ang turukan ka sa puso ng EpiPen
ay di ko balak isama sa mga kalokohang ginawa natin.
Wow, hindi ro'n tinuturok ang EpiPen.
Salamat at naalala mo.
Merry Christmas, ateng.
Ateng, kailangan natin ang lahat ng sigla mo para manalo.
Pag natinga ka sa granola, yari ang ipin.
Jordan.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Bawal ka na sa Snow Ball.
May fliers ako.
Ang pangit ng photo ko.
Alam ko.
Alan, sa kabila ng pagtatangka mong itaob ako,
di mo madudurog ang diwa ng Pasko kasi coach ako ngayon.
Sino'ng tinuturuan mo?
Si Layla at Teddy.
Isa sila sa bagong bonggang team sa Gowanus.
Mas "uwi na kayo team" pero good luck.
Maghanda na tayo.
Wow, ang galing nilang dalawa.
Oo. Alam mo'ng meron tayo na wala sila?
Ano?
Dating Little Mr. Wildwood.
Sa harap ng 25 magulang 'yon.
Bongga ang inaabangan dito.
Eh di bonggahan natin.
Sige, kayo na. Makinig.
Wala kayong kilos, rhythm, o talento.
Para manalo ng ticket, daanin n'yo sa bongga at kislap.
Bongga at kislap.
Nag-iinit 'yon, di ba?
- Palakpakan! - Sige...
Teddy, phone mo. Walang phone na sisira sa choreography ko.
Kuha ko.
Sige, pinsan.
- Galingan n'yo. - Tara na.
Bongga at kislap...
- Ngayon, mula sa Gowanus... - Alisin nga 'to! Nakakainis!
Si Layla at Teddy!
Okay, kislap!
Palakpakan natin si Layla at Teddy!
- Bilis. - Tara!
Ayos.
Doon.
Ang galing nila, 'no?
Grabe.
Ang ano no'n...
- Ang galing... - Okay!
Di ko turo ang karamihan do'n pero saka na 'ko magagalit.
Pero panalo 'yong halikan.
Grabe, benta kayo!
Bago sa Snow Ball ang ganyang tindi.
Kung di ko kayo kilala, mukha nga kayong in love.
Totoo! Bentang-benta kayo.
Oo, ang ano no'n...
Oo. Talagang nabenta namin, 'no?
Kahit ano basta manalo, di ba?
- Di ba? - Oo.
O sige. Premyo na!
Gaya ng dati, pinili ang mananalo
batay sa eksperto kong pagtingin sa pinalabas nila
at sa reaksiyon ng tao.
Kaya, heto na,
sasamahan ako rito ng top three nating performer.
Walang order ito,
si Patrice at Tyler!
Si Priyanka!
At si Layla at Teddy!
Grabe!
Paluin ako sa puwit at tawaging Rudolph! Pamaskong himala!
- Akyat na ro'n! Bilis! - Hello? Huy?
Layla at Teddy?
Wag na kayong mahiya! Layla at Teddy!
Ang nasa third place,
baka makilala n'yo sila sa regional tour ng In the Heights.
Si Patrice at Tyler!
Magaling. Heto na.
At nasa second place,
ang panlaban ng Gowanus,
si Layla at Teddy!
Wow. May tinatago pala kayo. Magaling, mahusay.
Ibig sabihin, ang nanalo ng Snow Ball ngayong taon ay...
Slay siya, si Priyanka!
Oras ko 'to. Alis diyan.
- Ayos! - Darling, panalo ka!
Mahal ko ang Pasko!
Salamat! Ayos!
Tingnan n'yo.
Nasa second place,
ang panlaban ng Gowanus, si Layla at Teddy!
- Di ako makapaniwalang talo sila. - Ako, oo.
Nakita mo si Priyanka?
'Yan ang slay... bell.
- Ayos. - Salamat.
Ang tindi no'n.
'Yon na 'yon. Ang huling tsansang magka-ticket.
Oo, ubos na ang ticket. Wala na tayong backstage pass.
Okay na rin siguro.
Malinaw na may ganap na sa kanila.
Ang lungkot na di niya makikita si James.
Di ba Team Tayla ka?
Ewan ko na kung saan ako. Nakakalito na kasi.
Oo nga. Buti wala tayong ticket. Di natin alam ang gagawin diyan.
Balita. May ticket pa.
Ano?
Paano n'yo alam kung... Basta. Wala 'kong pakialam.
May nagkansela sa palibre. Nasa pa-email ko tuwing umaga.
- Pa-email. - Kaya natin...
Okay, sige, kalma. Okay?
Mabibigyan natin ng ticket si Layla?
- Oo. - Ayos!
Pwede, pero di dapat.
Hindi dahil naghahanap ng ticket sa snow ang lima kong tita
pero parang di magandang makialam.
Oo nga. Dapat sila ni Teddy. Istorbo lang 'yang si James.
- Pero alam ba natin 'yon? - Huy.
Di natin desisyon 'yon.
Baka dapat sila ni James o ni Teddy.
Ang punto, desisyon ni Layla 'yon.
- Sige. - Bagot pero sige na nga.
Paano si Teddy? 'Yong nararamdaman niya?
Wala bang halaga 'yon?
Wag!
Alam mo ba kung ano'ng nangyari ro'n?
Ano...
Di ko...
alam.
Sige.
Kasi ako...
Okay, wag kayong malungkot.
Di nga kayo nanalo ng ticket. Pero ang pumangalawa rito?
Di ako makapaniwala.
Sa totoo lang, batay sa performance n'yo, ako rin.
Pero... may bongga at kislap naman.
At 'yang gift certificate sa spa weekend sa Catskills
ay akin.
Salamat.
Tara. Nakakauhaw ang second place.
Ako lang ba o merong...
May bagay na...
Parang...
Nangyari?
- Oo. - Oo.
- Doon. - Oo.
Ano kasi...
Anuman 'to, makakapaghintay. May ticket ka.
- Ticket? - Oo.
Sa Pentatonix. Nagpadala sila ng ticket.
Paano?
Nag-text sa phone mo! Maggayak ka na.
Pero siya... Kasi...
Iniisip lang naming...
Mag-uusap kami.
Pagkatapos na ng pagkikita nila ng mahal niya.
Ramdam kong magic ang pag-ibig.
Napapaniwala mo ako.
Bihisan mo siya at ihatid sa teatro. Ha?
Ikaw din, kilos na.
Teka. Ba't ako sasama?
Para makuha niya ang ticket,
sabi ng Pentatonix, magsa-Santa ka sa show nila.
- Ha? - Bakit?
Ewan. Baka may sakit 'yong gagawa.
- Ano ba? Alis na! - Jordy, mukhang imposibleng...
- Okay. - Paano kung minamadali ko?
Magkikita na kayo ng lalaking pangarap mo. Shock 'yan.
Pero may Pentatonix ticket ka na!
Airport James, parating ka na.
Jordy. Di ko kaya! May stage fright ako.
Tanga, kakasayaw mo sa stage.
Pero may linya si Santa.
Di linya ang "ho ho ho" kundi ingay. Marunong ka no'n!
- Pero di bilog ang tiyan ko... - Teddy! Nakaasa sa 'yo ang kliyente mo.
Gawin mo'ng trabaho mo, punta na sa teatro, at mag-Santa ka.
Wag mong sirain ang magandang kuwento ni ateng. Alis na!
- 'Wag mong hawak... - Alis!
Ateng, alam mong di ako pang-magic na romance.
Pero magic na romance nga 'to.
Ba't ka nag-aalangan?
Di ako nag-aalangan.
Di ko lang...
sigurado.
Di sigurado, alangan. Gusto mo ng diksiyonaryo?
Email mula Impromptu. Humihingi na ng review.
Dapat kong gawin.
- Nakataya ang trabaho ni Teddy. - Aba, uy.
Ako na. Mag-contour ka.
Sige na.
"Magalang ba ang concierge mo?" Oo.
Napakapropesyonal ni Teddy at matulungin.
At ang sweet din niya.
Tinuruan akong mag-crème brûlée. Eh di ako nagluluto.
Di nga. Konektado ba 'yon?
- Tumutok ka nga. - Okay.
"Irerekomenda mo ba siya sa kaibigan o katrabaho?"
May mga diskarte siya.
'Yong Snow Ball.
Parang wala akong ibang kilalang gagawa no'n.
Parang di yata kasama sa trabaho ng concierge
ang maging semi-professional dancer.
At magaling humalik.
Oo o hindi lang 'yong tanong. Ilalagay kong oo.
Ano ba?
Paganda nang paganda ang araw...
Naman!
Ano ba?
Di 'to kasama sa trabaho ko.
Hi, ako si Teddy, 'yong magsa-Santa.
Palusot ka. May Santa na.
May nag-text sa 'kin.
Tito, ako na.
- Teddy? - Oo.
Dito tayo.
Dito.
Sige, di ko alam ang plano nila.
- Grabe, si Kirstin 'yon? - Oo, siya nga.
At si Mitch!
Sila nga.
- Si Kevin! - Oo.
- Aba! Ayun si Matt. - Oo, alam ko.
Diyos ko, grabe 'to. Teka.
- Si Scott? - Sino'ng nagtatanong?
Biro lang. Uy, andito na si Santa Claus.
- Uy! - Uy, Santa!
- Uy. - Di ako makapaniwala.
Uy, wow.
Ano'ng nangyari, Santa? Nag-away kayo ng galit na reindeer?
Aba!
Reindeer kasi si Santa 'ko!
Di nakakatawa.
Niloloko ka lang nila.
Di talaga nakakatawa.
Di nga nakakatawa
Lagi silang ganyan.
Okay, alam ko na.
'Yong halik.
Nangyari na. Pero si Airport James.
Matagumpay, guwapo,
mayaman siguro,
at si Teddy ay... sweet.
Di lang gano'n si Teddy.
Okay, marunong magluto.
Mabait at maalalahanin at matalino.
At nakakatawa ang pamilyang puno ng pagmamahal.
At nakakatuwa ang mama niya.
Pag-alis ko, niyakap niya akong parang anak.
At nang halikan ka ni Teddy...
Natunaw ang mundo.
Diyos ko.
In love ako kay Teddy.
Di ako dinala ni universe kay James.
Lahat ng senyales ay nakaturo kay Teddy.
Ganito kasi.
- Di ka si Santa. Si Reggie 'yon. - Hi, Reggie!
'Musta, Reggie? Ayos ka.
Dahilan 'yon para mapunta ka rito kasi gusto na naming malaman.
Gusto mo si Layla?
- Sige na. - Teka. Paano n'yo...
Tutok kami. Sinusundan namin ang lahat.
Nagpadala ka ng 710 DM.
Di lang text ang binasa, subtext din.
Oo, at kami na si Sherlock Holmes.
At 'yong mga emoji? Sobra ka nang halata.
Kaya gusto naming malaman. May nararamdaman ka sa kanya?
Kung oo, di niya dapat kasama ang ibang lalaki.
Roxy, baliw bang hahabulin ko si Teddy?
Ateng, baliw ka.
Pero baliw na in love.
Layla, alis. Habulin ang lalaki mo.
Sigurado kang ito ang gusto mong gawin?
Sigurado.
Gusto niya ng enggrande. Itotodo ko.
Singit lang si Santa sa "Here Comes Santa Claus."
Mag-slide ka sa chimney at magsabi ng "Ho ho ho."
- Di komplikado. - Ayos.
Ayos lang kay Reggie?
Mukhang lasing si Reggie kanina pang alas-tres.
Ayos lang 'yan.
Buti na lang may extra silang costume. Basa ang iyo.
At di magandang isuot ang kanya.
Dapat may balbas ka.
Hinahanap ko nga pala si Teddy.
Dapat siya si Santa. Maganda ang ngiti.
Di mo pansin sa una tapos biglang,
"Wow. Ang pogi mo pala."
- Mahahanap ko siya sa backstage. - Sige, kung ikaw ay...
- Salamat. - Pwede sa backstage!
Ay, sorry.
James.
Wow, andito ka.
Ganito. Alam kong ayaw mong marinig ito pero sasabihin ko.
Sorry. In love ako pero di sa 'yo.
Akala ko sa 'yo pero sa iba palang nakakabilib.
Gano'n ka rin naman.
Ilang araw kong iniisip na magaling ka.
Pero gano'n si Teddy.
Siya 'yon, si Teddy.
At kailangan ko siyang mahanap para magtapat.
Ayokong madismaya ka kasi di ako para sa 'yo.
Andiyan ang para sa 'yo, mahahanap mo rin.
Hahanapin ko si Teddy.
Pasensiya na, James. Merry Christmas.
Sorry, mahal.
- Traffic. - Babe.
Teddy!
Sorry. Akala ko kakilala kita.
Dito ang daan.
Heto na tayo.
Aba! Di ako aakyat diyan!
Aakyat ka.
Paano ka poposisyon?
Saan ang posisyon?
Sa taas ng bahay.
Bilis. Para maka-slide pababa ng chimney.
Pababa na.
Sige na.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bigay mismo ng Pentatonix ang ticket. Di ba 'ko makakapasok kahit saan?
Hindi.
Salamat. Maraming salamat.
Heto na.
Pero alam kong nasa likod si Teddy.
Magsa-Santa siya. May isang salita siya, okay?
Ginagawa lang niya para makita ko ang ibang lalaki.
Pero ayoko sa iba. Ang gusto ko, siya.
Tadhana 'to.
Ha?
- Dapat yata doon ka. - Hindi.
Ayokong pumunta ro'n.
- Bilis! - Wag kang kumaway. Di ako eroplano.
Di ko kaya. Gumagalaw pa rin.
Naipit yata si Santa.
- Tulungan natin siya. - Kanta tayong lahat, okay?
- Sige na! - Kung tayong lahat...
Ayos, gawin natin.
- Sige, lakasan n'yo ang pagkanta. - Tulungan natin siya.
Heto na!
Akala ko, pag-ibig 'to at gusto mo ng enggrande.
Oo nga, pero...
Magpapa-enggrande ka sa kanya o bababa ka?
Bababa ako.
Okay.
Gusto kong bumaba!
Ho ho ho?
Si Santa.
- Kaya mo 'to, Teddy. - Oo, kaya ko 'to.
Sige na.
Nakuha ko na.
Sorry sa abala sa concert.
- Kahit na Pasko... - Teddy. Ang suit mo.
- Tingnan mo 'yan. - Ayos, Teddy.
Sobrang cool nila.
Mala-Kupido sila at...
Gusto nilang magpabilib ako kaya binihisan ako nang espesyal.
- Uy, sige na naman, okay? - Di ako ang hinahanap mo.
Teka.
Alam kong andito ka lang...
Dinig mo?
...sa tingin mo, siya ang lalaki...
'Yong sinasabi mong romance at tadhana?
Ako'ng tinutukoy niya! Ako! Ako si Layla.
Naintindihan ko na.
Kasi dinala ka ng tadhana sa akin.
Ano'ng kailangan mo? Lisensiya?
Bill? Credit card?
Ang kailangan ko ay backstage pass.
Layla.
Pinaramdam mong kaya ko ang lahat.
Binago mo ang pagtingin ko sa universe.
Sige na, Pasko naman.
Tinatawag niya 'ko.
Kampi ako sa pag-ibig pero di siya ang boss ko. Pwede ang ticket mo sa harap.
- Takbo na. - Totohanan na.
Akala ko baliw ka noong sabi mo,
hahabulin mo ang nakilala mo nang tatlong oras lang.
Isa't kalahating araw kitang nakilala
pero hahabulin kita...
habambuhay...
hanggang sana maging tayo.
Kung ramdam mo...
ang ramdam ko, sana samahan mo 'ko rito
at ang pinakapaborito mong musical group.
Aba!
- Papasok ako. - Sa intermission na.
Sige.
- Teka. Saan ka pupunta? Tigil! - Sorry!
Di bale. Sa liit ng suweldo ko...
Layla?
Sinubukan ko lang.
Teddy!
Ramdam ko rin 'yon!
Layla?
Diyos ko.
Narinig ko lahat.
Narinig mong bukod sa ikaw
ang pinakamagaling, maganda, maalalahanin,
nababago mo'ng pag-iisip ko,
mula sa pagbukas ng restaurant ko hanggang sa... pagtiwala sa universe?
Nababago rin ang isip ko.
Alam ko na ang gusto ko sa partner ko.
'Yong gaya mo.
Wow.
Mukhang malaman nga 'yong halik.
Mukha nga.
Hi. Sorry sa pagsingit
pero matapos ang lahat,
parang dapat mas higit pa sa "Mukha nga."
Dapat yata, mas sigurado ka?
Oo, sobra na naming inaabangan 'to.
Noong naghalikan tayo,
natunaw ba ang mundo sa 'yo?
Hindi ang mundo.
Buong universe.
Layla at Teddy, samahan n'yo kami sa kantang 'to.
Palakpakan natin ulit ang dalawang nagmamahalan.
Nasa ere ang pag-ibig ngayon.
Babe, siya 'yong...
'Yong babae sa airport.
Sobrang ganda no'n.
- Dapat pinadaan ko sa likod. - Oo.
Nagsalin ng Subtitle: Libay Linsangan Cantor