God de Schepper...
Oh!
De dokter leeft.
"De dokter leeft."
Ja.
Bel hem gewoon. Zeg hem dat je niet kunt komen.
Londen wordt een gekkenhuis.
Niemand vertelt een man als hij niets.
Maar vandaag is het gevaarlijk.
Blijf hier bij mij, en we wachten op nieuws.
Slecht nieuws vind je overal.
Ga niet weg, Jack.
We hebben één oorlog overleefd, Janie.
Dat zullen we weer doen.
Juist, dat ben ik.
Kinderen evacuatietrein
op platform één
zullen onmiddellijk vertrekken. Iedereen aan boord nu, alstublieft.
Dit is Londen.
Er is nog steeds geen officiële reactie
aan het ultimatum
dat alle troepen worden teruggetrokken.
We hebben net bevestiging ontvangen
hebben de Slowaakse troepen zich aangesloten bij de Duitse invasie.
We keren terug naar het BBC Symfonieorkest
totdat we u meer meer nieuws kunnen brengen.
Uh...
Ik ga niet naar binnen. Ik heb het instituut gebeld.
De studenten verwachten je.
Ze vinden het prima met een vrije periode.
Ze hebben juist vandaag routine nodig van alle dagen.
Ik kan voor mezelf zorgen.
Dr. Schur zal hier zijn met de morfine binnen het uur.
Of was dat gisteren? Ja.
Ook, uh,
een don uit Oxford komt hierheen om me te zien,
die een opleiding nodig heeft in punctualiteit.
-Wie is dit? -Hè?
De Oxford-don. Wie is het? -Professor Lewis.
C.S. Lewis.
-De christelijke apologeet? -Ja.
Hij heeft veel om zich voor te verontschuldigen.
Papa, ik wil Dorothy meenemen.
Op een dag als deze, zou niemand alleen moeten zijn.
We zullen niet alleen zijn.
Ik weet zeker dat Dorothy
comfortabeler in haar eigen huis.
En misschien volgende week.
En dan volgende week, en volgende week.
Hoe vaak moet ik het je nog vragen?
Herinner je je het bezoek van Professor Einstein's bezoek?
-Natuurlijk. -Ja.
Een discussie over de ware indicatie van krankzinnigheid...
als hetzelfde doen keer op keer op keer op keer op keer
en andere resultaten verwachten.
Dus, de zekerste indicatie van geestelijke gezondheid...
zou de mogelijkheid zijn om van gedachten te veranderen.
Ja.
Professor Lewis?
Ja?
-Anna Freud. -Ah!
-Leuk je te ontmoeten. -En jou.
Veel succes.
Jofi, hoor jij iemand aan de deur?
Jofi?
-Dr. Freud. -Professor Lewis.
Ik had je als verloren opgegeven. Of dood.
Wat voor soort hond is hij?
Hij is een Chow. Hij is zeer intelligent.
Zijn naam is Jofi, en hij is mijn persoonlijke assistent.
-Echt waar? -Ja, echt waar.
Ja. Hij blijft bij me tijdens al mijn sessies.
Hij is ook mijn emotionele barometer.
Hoezo?
Nou, als een patiënt rustig is,
Jofi strekt zich altijd uit aan mijn voeten.
Maar als een patiënt onrustig is, staat Jofi aan mijn zijde
en hij neemt nooit zijn ogen weg van de patiënt.
Wat moet ik denken van zijn die wegloopt als hij me ziet?
Nou, hij is ook een fanatiek puncteur.
Kom binnen, alsjeblieft.
Gelukkig voor haar reist mijn vrouw reist met haar neef,
dus ik heb huishoudster Paula gestuurd.
Paula? Ze is weg.
Ik stuurde haar erop uit om ingeblikte goederen of ingeblikt voedsel in te slaan.
Of ingeblikt, zoals je hier zegt.
Want je moet altijd voorbereid zijn op
en het ergste verwachten. Correct?
Ja, ja, natuurlijk.
Ja, het spijt me vreselijk dat ik zo laat ben.
Alle treinen waren gevuld met kinderen
geëvacueerd naar het platteland.
Zegen hen.
Ja.
Ik neem aan dat je naar de radio hebt geluisterd.
Ja, ja. Ik luister altijd naar de radio luisteren.
Ik vind het het handigst om gewaarschuwd te zijn
voordat ze worden gebombardeerd of neergeschoten.
Ik heb verschillende afspraken vandaag,
dus onze ontmoeting moet kort zijn.
Ah. Nou, misschien moeten we het uitstellen.
Uitstellen? Uitstellen tot wanneer? Morgen?
Reken jij op je morgen, Professor? Want dat doe ik niet.
-Natuurlijk. -Natuurlijk. Ja.
Jullie Britten zeggen altijd, "Maar natuurlijk, ouwe jongen."
Ik vraag me af waarom. Wat betekent dat?
Ik weet het niet. Gewoonte, denk ik.
Ja. Interessant. Gewoonte.
Ja.
Nou, je hebt een prachtig huis.
Hartelijk dank.
Hoe lang woon je hier al?
Oh. Een jaar en vier maanden.
Mijn dochter Anna, deed haar best
om ons huis in Wenen na te bouwen.
Je bent ook geen inwoner van dit land,
Heb ik gelijk?
Ik ben geboren in Belfast.
Maar ik ben hier al sinds ik naar kostschool werd gestuurd
op negenjarige leeftijd.
Ja.
We proberen allemaal zo dapper ons verleden achter ons te laten
en onze jeugdherinneringen, nietwaar?
Maar ze zullen ons nooit verlaten, toch?
Ja.
Niet het verdriet van de wereld.
Hmm.
Nou, ik ben bang dat dit...
nooit mijn thuis zijn.
Nee.
Wees nooit mijn Wenen.
Ah!
Ze hebben nog nooit de Goethe-prijs gegeven
naar een psychoanalyticus.
Ze hebben nog nooit psychoanalytici in Duitsland gehad.
Hier is mijn prijs met wie ik zeer tevreden ben.
Goed...
Ja.
-Dr. Freud, alles goed met u? -Ah!
Hier is mijn prijs met wie ik zeer tevreden ben.
-Mijn favoriete bloem... azalea. -Oh.
Wacht even.
Ja.
Ah!
Ja!
-Das ist gut. -Dank je wel.
Aangezien we zo weinig tijd hebben,
moeten we praten over waarom ik je schreef.
Oh, ja, ja, mijn boek, Pilgrim's Regress.
Oh, ja. Het was een satirische parodie gebaseerd op,
uh, The Pilgrim's Progress, was het niet?
Door... Hoe heet hij? Vertel het me niet, vertel het me niet.
-John Bunyan, correct? -Ja.
Ja. Ah, John Bunyan.
Hij was een waar genie.
Ja. En ik denk dat je satire heel mooi zou zijn geweest.
Tenminste, als iemand nog steeds John Bunyan leest.
Ik begrijp dat wat ik heb geschreven u beledigt.
Hoe beledig je me?
Nou, mijn satire op jou met het karakter Sigmund.
Bombastisch, ijdel, onwetend.
Oh.
Misschien was ik een beetje overijverig.
Het spijt me als je het opvatte als een persoonlijke aanval.
Maar ik kan me niet verontschuldigen voor het uitdagen van uw wereldbeeld
als het die van mij volledig tenietdoet.
En dat is?
Dat er een God is.
Dat een man geen een imbeciel hoeft te zijn
om in hem te geloven. En degenen van ons die dat doen, lijden niet
van een obsessionele neurose.
Oh, echt waar? Oh.
Nou, heel interessant. Goed.
Interessant. Zie, Ik heb je boek nooit gelezen.
"Toen ik door de de wildernis van deze wereld,
Ik lichtte op een bepaalde plaats waar ik een hol vond,
en op die plaats, legde ik me neer om te slapen,
en terwijl ik sliep, droomde ik een droom."
John Bunyan.
Ja. Professor Lewis,
vergeef me, maar ik moet je dit vragen.
Waarom zou je hier komen om mij te zien
als je het zo hartstochtelijk oneens bent met mijn standpunten?
Nou ja, niet allemaal.
Toen ik student was, verslonden we elk boek van je
om onze onze latente perversies.
Ik was geschokt toen ik las dat je verklaarde
Pilgrim's Progress een geniaal werk. Serieus?
Een botsing tussen God en Satan?
Ah. Maar ik heb niet gezegd aan wiens kant ik stond, toch?
Je hebt altijd aangedrongen
dat het concept van God belachelijk is.
-Ja. -Dus, wat kan jou dat schelen?
wat ik denk als je tevreden bent in je ongeloof? Waarom...
Waarom ben ik hier?
Waarom?
Nieuwsgierigheid.
Waarom iemand van uw hoogste intellect
plotseling de waarheid zou verlaten
en toen...
...omarm dan een belachelijke droom, een verraderlijke leugen.
Wat als het geen leugen is? Hmm?
Heb je ooit overwogen hoe angstaanjagend het zou zijn
om te beseffen dat je het mis had?
Ooh!
Niet half zo angstaanjagend als voor jou, mijn vriend.
Nee, nee.
Je zei eerder dat je mijn wereldbeeld uitdaagt.
Je daagt mijn geloof uit in ongeloof.
-Klopt dat? -Dat klopt, ja.
Goed. Wunderbar.
Welkom in mijn hol.
Oh. Een moment.
Hallo? Anna?
Heb je je professor je professor al afgeschrikt?
Nog niet.
Binnenkort misschien.
Je gaat terug naar je colleges.
-Das ist gut. -Goed.
Nog een fijne dag.
Zijn dochter?
Ik betaal geen collegegeld om naar haar meningen te luisteren.
Ze is niet eens een dokter.
Waarom zou ik mijn tijd verspillen om naar haar lezing te luisteren?
Dat moet je niet doen, Mr Hensell. Je hebt gelijk.
Je zult niets leren.
Ik weet zeker dat je alles wat er te weten valt
over narcisme bij adolescenten.
Heb je met je vader met je vader gesproken over vanavond?
Je weet toch dat we op het punt staan in oorlog te raken, nietwaar?
Nou, dat is niets nieuws voor hem.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zo oorlogszuchtig is.
-Vroeger vond je hem charmant. -Deed ik dat?
Ik kan het me nauwelijks herinneren.
Dorothy, wees redelijk.
Ik ben toch in Engeland? Met jou.
"Redelijk" zou zijn
dat we tenminste hetzelfde dak deelden. Dat deden we in Wenen.
Kinderen begrijpen het niet eens.
Ik wist niet dat je vader zulke delicate gevoeligheden had.
Ik heb een lezing. Zoek me later op.
Dat doe ik altijd.
-Goedemorgen, heren. -Goedemorgen.
Zullen we beginnen?
Ga zitten, alstublieft.
Niet daar. Dat is de transformatiebank.
-Wees voorzichtig. -Natuurlijk.
Een collega van mij, Erik Larson,
hij belde me vanmorgen
om me te vertellen dat hij een collega van u kent, Mr. Tolkien.
Ja. Ja, we zijn goede vrienden.
Oh. John Tolkien?
Mm.
Briljant. Geniaal.
Dus, vertel me eens, wat zijn de Inklings precies?
Zo noemen we onze literaire groep in Oxford.
We bespreken elkaars werk.
Meestal fantasieën?
Vaak wel, ja.
Ik heb het grootste deel van mijn leven aan het onderzoeken van fantasieën,
dromen proberen te begrijpen.
En toch, op mijn leeftijd...
Ik weet niet meer wat ik denk.
En gezien de weinige tijd die ik nog heb
in dit vreemde huis, misschien moet ik beginnen
door te proberen zin te geven van de werkelijkheid. Wat dat ook moge zijn.
Misschien is het allemaal een droom uiteindelijk.
Griezelig, griezelig, griezelig.
Wil je iets drinken?
Ooh. Nee. Dank je.
Nou, ik ga er een nemen, want ik heb er een nodig.
Ja.
Weet je het zeker?
Whisky.
Whiskey wordt het. Whiskey, ja.
-Dank je wel. -Ja.
"Alles wat we zien of lijken is slechts een droom in een droom."
Edgar Allan Poe schreef dat.
En hij werd gek, dus wees voorzichtig.
Ja.
Kalm.
Vertel me eens, waren het je ouders
wie heeft je geïnjecteerd met dit sprookje van geloof?
Nee.
Mijn geloof eindigde met mijn kindertijd.
Ik heb hem bij mijn moeder begraven. Zij stierf toen ik jong was.
Ah.
Ga verder.
Mijn vader werd verteerd door verdriet,
niet in staat om het te verwerken, of om rekening te houden met die van ons.
Zijn enige oplossing was om ons naar Engeland te sturen
voor kostschool.
Het was misschien wel het grootste trauma van mijn leven.
Meer dan de oorlog.
Het was nu een en al zee en eilanden.
Een groot continent was gezonken,
zoals Atlantis.
Jack, ik kan niet wachten tot je dit ziet.
Op mijn volgende verjaardag, mijn broer, Warren,
gaf me het mooiste cadeau dat ik ooit had gekregen.
Een nieuwe wereld.
Een speelgoedbos dat hij maakte in een koekblik.
Ik vond het het mooiste mooiste was dat ik ooit had gezien.
Mos, takjes, kleine steentjes, bloemen.
Het moment dat ik het zag,
het creëerde een verlangen...
Ik heb me nooit eerder zo gevoeld.
Ik noemde dat gevoel vreugde.
Dat doe ik nog steeds.
Ja. En denk je dat dat
een inherent verlangen naar een schepper?
-Ja. -Ja.
Je zei dat je naar vreugde werd geleid door een doos koekjes.
Of een koekjestrommel. Klopt dat?
Hartelijk dank.
-Ja. -Ja.
Ah. Interessant.
Prost.
Ja, onze diepste verlangens worden nooit bevredigd, toch?
Of zelfs geïdentificeerd.
Zie, in het Duits, wordt het "Sehnsucht" genoemd.
Betekent "verlangen".
Ik heb dat verlangen ervaren, dat verlangen,
toen ik klein was.
Het sterke verlangen om in het bos te wandelen.
Sigmund!
Sigmund, stop!
Sigmund!
Ik was nooit bang.
Ik was nooit verdrietig dat mijn vader verdwenen was,
omdat ik eindelijk alleen was in het donkere bos.
Die donkere bossen...
waartoe ik me altijd aangetrokken voelde.
Waar ik het meest in vrede was met mezelf en met de wereld.
Ja.
Ah.
Had mijn vader maar met mij in het bos had gewandeld.
Dus je zoektocht naar een goddelijke vaderfiguur.
Als er al iets was, het maakte me vastbesloten
om vaderfiguren te vermijden.
Een normale vader-zoon relatie.
De liefde, aanbidding en aanbidding voor de vader
getransformeerd in een erkenning van de onvolmaaktheden van de vader
en in een nog sterker verlangen
te verplaatsen en te doden de oude bastaard.
Toch?
En je relatie met je eigen vader?
Ah...
In het beste geval was het een...
bittere teleurstelling.
Dezelfde woede die je voelt tegenover een God die niets doet.
De wens dat God niet bestaat
kan net zo krachtig zijn als het geloof dat hij doet.
Ah. Goed.
Gasmasker.
-Ik kan hier niet in ademen. -Kom op!
-Ik kan niet doorgaan. -Wel, ik ga niet bij je weg.
-Wees geen dwaas. -Geef me je arm.
Laat mijn arm los. Ik ben in orde.
-Kom op. -Ik ben in orde!
Oké.
Naar de kelder, alstublieft.
Deze kant op naar de kelder.
Blijf in beweging.
Blijf doorlopen. Naar de kelder. Dank je wel.
Kom op.
Professor Lewis?
Is alles goed met je?
Je was in de oorlog, ja? In de oorlog?
-Infanterie. -Inademen.
Diep inademen, ja? Concentreer je op mij, ja.
Concentreer je op mij. Concentreer je op mij.
Daar. Adem in.
Adem uit.
Adem in.
Adem uit.
Dat is goed. Goed.
Vals alarm. Alles is veilig.
Mag ik zeggen dat je er nogal thuis uitziet?
Ah. Het heet kunstbeschouwing.
Voor mij is het als het bestuderen van grotschilderingen. Wie is dat?
God spreekt tot Jozua uit dat hij Jericho heeft bevrijd,
voordat het gebeurt.
Ja?
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan.
En?
St. Roch en zijn been.
-En zijn hond. -Oh.
Dit?
Ik ben bang dat ik geen idee heb.
St. Brigid.
Beschermheilige van nonnen.
-Nee, het is niet St. Brigid. -Wie is het dan?
Heilige Dymphna. Dat moet je weten.
Dank U, Vader.
Keer terug naar jullie huizen. Vals alarm.
Excuses. Er zijn geen bommen.
Wat? Ik begrijp het niet.
"Excuses. Er zijn geen bommen."
Ja?
Wat zou hij doen als dat zo was? Condoleance kaarten sturen?
Ja.
Zo vergeten we.
Deze defensieve humor.
-Ik heb een boek over humor geschreven. -Ja, ja, ik heb het gelezen.
Wij Engelsen nemen onze humor behoorlijk serieus.
Ik vind Engelse humor
is als een vreemde taal voor me.
-Ja, daar ben ik het mee eens. -Ja.
Je voorbeelden waren nogal klinisch.
Grappen vastgepind als dode kikkers.
En dan ontleed.
Wil je zeggen dat dat mijn methodologie gebrekkig is?
Nee, nee, nee, nee, nee. Nee.
Dat waren je grappen. Ze zijn niet grappig.
Maar ik gebruikte klassieke illustraties.
Even denken. Uh... Oh, ja.
-Twee Joden voor een badhuis. -Ja.
De ene Jood zegt tegen de andere, "Heb je een bad genomen?"
En de andere... Hij zegt...
Wat zegt hij?
"Waarom? Mis je er een?"
Dat klopt!
Ja, ja.
Betekenis: een bad nemen, wat baden betekent,
en, "Heb je een bad genomen?" Dat betekent gestolen.
Ja, het is een voorbeeld van mimesis.
Je weet wel, tegenstrijdig. Onze gedachten conflicteren actie.
Ongeveer net zo grappig als een ophanging.
Wat?
Kom op.
Ik voel me beledigd. Je zegt dat ik geen humor heb?
Hallo?
Max?
Hoe laat?
Dat is vrij ernstig.
Ja, ik heb vreselijke pijn.
Ik heb pijn. Ik heb medicijnen nodig.
Max?
Ma...
Is er iets Kan ik iets doen om te helpen?
Nee, dank je.
Met de vernietiging
van de gehele Poolse luchtmacht door de Luftwaffe,
militaire en civiele slachtoffers
worden nu al geschat op meer dan 20.000.
We keren terug naar ons muzikale programma.
Uitschakelen.
Duizendentwintig gedood in slechts twee dagen.
Het is bijna onmogelijk om te bevatten, nietwaar?
Moet meer zijn van Gods mysterieuze wegen.
Ik vraag me af wat jullie Inklings daarvan zouden zeggen?
Volslagen onzin, Weldon. Zoiets bestaat niet.
Het is een fysieke kwaal.
Ik voel het elke keer als ik binnenkom.
Bibliotheekangsten? Houd jezelf tegen.
Voelt niemand anders zich bij het binnengaan van een bibliotheek
en het grijpt je aan...
schrik van het aantal van ongelezen boeken?
-Nee. Nee. Integendeel. -We gaan verder.
-Wie leest er mee? -Wel, ik heb een nieuw hoofdstuk.
Ah.
Tolkien dan.
Hoofdstuk 48.
Ik stel voor dat we eerst eerst nog een rondje bestellen.
Een wonder. Mijn broer koopt.
Warnie.
-Heren, nog een keer hetzelfde? -Ja, alstublieft.
Tolkien, heb je mijn broer weer geïndoctrineerd?
Ik? Nee, nooit.
Hoe zit het met Weldon?
Ah.
-Hij is altijd atheïst geweest. -Hij is rabiaat.
Hoe kon hij, van welke...
Hoe kon hij, van wie dan ook,
de Bijbel letterlijk nemen?
Het is een fictieve bloemlezing van mythen en legenden.
Jack, als je mythen leest over goden
die naar de aarde komen en zichzelf opofferen,
hun verhalen ontroeren je,
zolang je het maar leest ergens anders dan in de Bijbel.
Dat is onzin, en dat weet je.
Heidense mythen zijn geboren door God die zichzelf uitdrukt.
Maar de mythe van Christus,
dat is God die zichzelf uitdrukt door zichzelf.
En wat het meer dan een mythe is dat...
Nou, Christus wandelde op aarde onder ons.
Zijn sterven verandert mythe in waarheid.
En het transformeert de levens van iedereen die in hem gelooft.
John, je bent een geleerde.
Heb je geen een verplichting aan de waarheid?
Ja. Hetzelfde als jij.
Dus doe je onderzoek. Onderzoek het bewijs.
Hmm.
En dat deed ik.
Geen enkel boek was veilig,
van de huidige wetenschap 1600 jaar terug,
te beginnen met de "Codex Sinaiticus".
het oudste bewaard gebleven manuscript kopie van het Nieuwe Testament.
"Matteüs, 400 na Christus".
-Jack? -Hmm?
Bedtijd.
Welterusten.
Wat lees je dat zo fascinerend is?
-De Bijbel? -Ja. Heb je hem gelezen?
Het is naar me geciteerd.
Het is vaak een wapen, nietwaar?
De schepping.
Adam en Eva?
Je gelooft toch niet echt dat allemaal, of wel?
Dat ze echt waren?
Ik geloof dat het niet wat ik denk.
Dat is een opluchting, want ik weet zeker dat er staat
daar dat de mens niet alleen moet zijn.
Kom mee.
Doe wat je goede boek zegt.
Je maakt me bang, Jack.
Er is niets om bang voor te zijn.
Het is gewoon een beetje huiswerk.
Ik ben er volkomen van overtuigd dat wat de evangeliën ook zijn,
het zijn geen mythen.
Ze zijn niet... artistiek genoeg.
Ze zijn onhandig.
Het grootste deel van het leven van Jezus
is volledig onbekend voor ons,
en schrijvers die een legende opbouwen? Dat zou ik niet toestaan.
Je bent overtuigd van het bestaan van Christus
vanwege slecht verhaal?
Het bestaan van Christus staat niet ter discussie alleen wie hij was.
De man werd opgetekend door zijn tijdgenoten
en historici. Zelfs H.G. Wells,
wiens scepsis de mijne evenaarde,
toegegeven, hier was een man.
Dit deel van het verhaal kan niet verzonnen zijn.
Ja, dat Christus een mens was, Dat spreek ik niet tegen.
Zoals Mohammed of Boeddha.
Het spijt me. Wat was dat?
Ik zei dat ik er niet aan twijfel dat Christus een mens was,
zoals Mohammed of Boeddha.
Maar alleen Christus beweerde de Messias te zijn.
Oh, God.
Hij claimde zelfs de macht om zonden te vergeven. Absurd, nietwaar?
Professor Lewis, help me omhoog.
-Gaat het? -Ja.
Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld.
Bedankt. Ah!
Oh!
Oh, professor Lewis,
misschien kun je me helpen iets te begrijpen.
Het is een raadsel, een puzzel die me
vreselijk in de war voor een lange tijd.
Natuurlijk, ja.
Waarom zou ik Christus' claim om God te zijn serieuzer nemen
dan de vele patiënten die ik in de loop der jaren heb behandeld
die beweren Christus te zijn?
Ik bedoel, Licht me alsjeblieft in, want,
naar mijn bescheiden wetenschappelijke mening,
die arme, ellendige patiënten van mij
waren allemaal raaskallende gekken.
Dus moet ik concluderen dat jijzelf en je vrienden,
en ja, de goede timmerman van Nazareth
moeten allemaal een beetje...
Maar dit is slechts mijn bescheiden wetenschappelijke mening.
Wat weet ik ervan?
Ah.
Nou, sta mij toe om te antwoorden.
Heb je één persoon gevonden
wiens concept van de werkelijkheid anders gezond was?
Nee.
Hallo?
Anna?
Ja. Dank u.
Chamberlain.
...verklarend dat tenzij we
van hen om elf uur,
dat ze meteen voorbereid waren
om hun troepen terug te trekken uit Polen,
een staat van oorlog tussen ons zou bestaan.
Ik moet je nu vertellen
dat een dergelijke verbintenis is ontvangen,
en dat, bijgevolg,
dit land is in oorlog met Duitsland.
En zo begint het.
Opnieuw.
Het zijn kwade dingen
waar we tegen vechten.
-Bruut geweld, kwade trouw... -De gesprekken zijn afgebroken.
onrecht, onderdrukking en vervolging.
Tegen hen ben ik er zeker van dat het recht zal zegevieren.
Dat is het einde van de verklaring van de premier.
Anna?
Alles goed met je?
Ik dacht dat we veilig zouden zijn toen we Wenen verlieten.
Nou, we weten niet hoe Hitler zal reageren.
Verlaat het land nu. Morgen.
Laat me je helpen nu nu het nog kan. Alstublieft.
-Waar zou ik heen gaan? -Kom met me mee naar Londen.
Ik weet het niet. Ik moet aan Anna denken.
Hij zal Wenen nooit Wenen verlaten.
En je zult hem nooit verlaten.
En jij?
Ik ben bang dat het tijd is. Voor de kinderen.
Hoewel ik moet toegeven dat ik het het eens ben met je vader.
New York doet ook weinig voor mij.
Wat ik niet zou geven om je te zien
op Madison Avenue, in een nette samenleving.
Wil je naar Londen komen?
Goedenavond.
Sigmund Freud?
Niet doen.
Mijn naam is Dr. Ernest Jones. Ik ben een Brits onderdaan.
Ik ben een persoonlijke kennis van kanselier von Schuschnigg.
-Stap opzij. -Ik ben Sigmund Freud.
-Nee. Nee, nee. -Anna!
-Wat? -Mijn vader is een erg zieke man.
-Wat ben je aan het doen? -Neem mij in de plaats!
Ik weet alles wat hij doet. Ik zal behulpzamer zijn.
-Goed dan. -Wacht. Wees nu stil.
Als ze je pakken, zal niemand veilig zijn.
Hier.
Als er geen hoop is.
Juffrouw Freud, zullen we?
Dames. Heren.
Tot we elkaar weer ontmoeten.
Vuur!
Ja, 12 uur hebben we gewacht.
-Ik vraag me af waarom ze haar hebben laten gaan. -Ik weet het niet.
Misschien was ze niet nuttig voor hen, voor de Gestapo.
Ze is een onschuldig persoon, begrijp je.
Nadat ze was vrijgelaten, kocht ik alle nodige mensen
om het land te verlaten onmiddellijk.
En ik bedoel onmiddellijk, want er was iets
nam me bij de keel en sleepte me mee
zo dicht bij een persoonlijke familietragedie,
dat ik eindelijk wakker was.
Ik werd wakker toen ik plotseling herkende
het gezicht van het beest.
Het monster.
De geschiedenis is bezaaid met monsters.
Oh, daar ben ik het mee eens, daar ben ik het mee eens.
En ze leven allemaal gelukkig en tevreden
in ieder van ons.
Doen ze dat niet? Ja.
De dybbuk. Het beest in de duisternis.
En de boeman. Oh, stil, stil, stil.
Hier komt de boeman.
Kom niet te dicht bij hem. Hij zal je pakken als hij dat kan.
Maar het is te laat, mijn vriend.
Omdat we ervoor gekozen hebben om onze kostbare levens te leven
in de verstikkende rook van het verbranden van de boeken
en de smeulende sintels van onze haat.
Nee, er is geen...
Er is geen ontsnappen aan aan het beest, mijn vriend,
omdat onze morele zekerheid het beest is.
Wij zijn de pest. Wij zijn de hongersnood en de dood.
Wij zijn de apocalyps.
Ja.
En op mijn verheven leeftijd,
Ik ben machtig dankbaar dat ik niet zal leven
om een andere Adolf Hitler te zien.
Godzijdank.
Het spijt me. Wat zei je?
Oh...
Ah.
Ik ben opgevoed door een streng katholiek kindermeisje
die me naar de kerk bracht elke zondag.
Ze was als een moeder voor me.
Mijn vader,
was hij even vroom in zijn geloof.
Ja.
De vechtbijbels, ja?
"Laten we onze naasten liefhebben zoals we van onszelf houden."
Ik heb hier een papier ondertekend door
de Duitse kanselier, Herr Hitler.
Je hebt hem net op de radio gehoord,
uw geliefde eerste minister, Mr. Chamberlain.
Ja. Hij zei precies hetzelfde vorig jaar,
net na de crisis in München. Weet je dat nog?
Hij had ons allemaal gezegd terug te gaan naar onze bedden te gaan en in vrede te slapen?
Ja. Dank je, ja.
"Laat het duidelijk zijn, er vrede zal zijn in onze tijd." Ja.
Oh!
Oh, dank je, ja.
Laten we dus van onze naasten houden zoals we van onszelf houden.
Wat een heerlijk simpel van geest,
imbecilische onmogelijkheid dat was.
Nou, daar ben ik het hartgrondig mee oneens.
Natuurlijk ben je het er niet mee eens. Je moet het er niet mee eens zijn, nietwaar?
Anders zal de hele structuur van je kinderlijke geloof
in puin zou storten, of niet?
Net zoals heel Europa
staat op instorten in puin, ja?
Wat moeten we nu doen?
We moeten, weet je, de andere wang toekeren.
Het Poolse volk verwelkomt de tanks en de Gestapo, ja.
En de vliegtuigen zoals ze, van de Luftwaffe,
terwijl ze hun gebouwen bombarderen
en ze slachten hun kinderen af. Ja, waarom niet?
Keer de andere wang toe. Alsjeblieft.
Ik weet niet of het toeval is,
maar, het lijkt mij, Ik denk, dat Jezus zelf...
Ja, de goede timmerman van Nazareth gebood...
Het staat hier in het goede boek, de Bijbel.
Mattheüs, hoofdstuk 18.
"Voorwaar, Ik zeg jullie,
tenzij jullie worden als kleine kinderen,
zullen jullie het het koninkrijk der hemelen niet binnengaan."
Prachtig.
"Laat kleine kinderen tot Mij komen."
Het lijkt mij, professor, dat we nooit volwassen genoeg zijn geworden
om de terreur onder ogen te zien om alleen in het donker te zijn.
Maar religie...
Voor een helder, stralend moment,
religie maakte de wereld onze kinderkamer,
een kleine box.
Ik heb slechts twee woorden voor de mensheid,
opgroeien.
Kaakchirurgie.
Slecht passende prothese.
Ik ben altijd bang dat ik misschien...
mijn tanden eruit niezen.
En ik heb mijn medicijnen nodig.
Het is deze prothese.
Anna noemt het "Het Monster".
Maar...
Ik moet het schoonmaken en dan...
roep haar om te komen om het bij te stellen.
Wanneer komt je vrouw thuis?
Anna is de enige die het kan aanraken.
-Wat, zelfs jullie dokters niet? -Nee.
Niet mijn artsen.
Vooral niet.
Papa.
Sigmund.
Sigmund!
Als hij er niet was geweest,
zeer zeker Ik zou gestorven zijn.
Ja.
Ik vind dat vreselijk grappig.
Dr. Sigmund Freud, met zijn orale obsessie,
eindelijk sprakeloos.
Dat is pas een grap.
Kan er een betere zijn?
Misschien niet.
Maar als het een grap was,
Wie denk je dat het gemaakt heeft?
Ah! Je hebt zelf een grap gemaakt. Je eerste.
Hallo?
Dr. Schur.
Waar ben je?
Kinderen zijn niet per se bang voor oorlog.
In plaats van weg te rennen,
rennen ze er misschien op af met primitieve opwinding.
Het echte gevaar is niet dat een kind zou kunnen reageren met een schok.
Het echte gevaar is dat het geweld van de wereld...
kan het geweld ontmoeten in het kind.
Het is je vader.
Hartelijk dank.
Ja, vader?
Dr. Schur komt niet. Hij geeft de schuld aan het verkeer.
Ik kan de stad niet in.
Hij zegt dat hij mijn recept zal bellen
naar een farmaceutische apotheek.
En wil je dat ik naar huis kom?
Natuurlijk.
Ik wil je hier hebben. Daarom bel ik je.
Het is alleen... Vroeger zei je niet...
Ik heb vreselijke pijn. Ik heb medicijnen nodig.
Papa--
Denk voor één keer aan mij, in plaats van aan haar.
Ja, vader.
Er is een noodgeval.
Kan iemand mijn klas wegsturen, alsjeblieft?
Van de vijf geplande lezingen in de afgelopen twee weken,
Je hebt er twee geannuleerd,
en vandaag vertrek je halverwege je derde.
Het is onvermijdelijk. Mijn vader heeft veel pijn en hij heeft me nodig.
Net als wij!
Je kunt toch wel een verpleegster.
Dat wil hij niet.
Met alle respect,
Krijgt je vader altijd alles wat hij wil?
Dokter, u bent net zo goed als iedereen
het belang kennen van mijn vaders werk,
naast zijn creatie jouw beroep en het mijne.
Dus ja, hij krijgt alles wat hij wil.
-Als je er een probleem mee hebt... -Het probleem ligt bij jou.
Het heet een hechtingsstoornis.
Je ouders verafgoden voorbij de adolescentie is geen deugd.
Het is een dwangneurose.
Nou...
Bedankt voor de analyse.
Oh. Dus je dochter geeft les.
Ja. Ze had ook
een privé psychoanalytische praktijk voor kinderen.
In het begin was ik bang dat door in mijn voetsporen te treden,
Anna zou zelf geen merkteken achterlaten.
Ik hoopte dat het mijn eigen narcistische angst was.
Oh, de verwarde webben die we weven...
als we eerst oefenen om te bedriegen.
Ja, Anna is toegewijd aan de wetenschap.
En voor jou, lijkt het.
Heeft u een foto van uw vrouw?
Natuurlijk. Maar niet hier.
-Waarom? Ben je getrouwd? -Nee.
Oh. Woon je met iemand samen?
Een vrouw of een man?
Wat zegt u?
Ik zei, woon je met iemand? Een vrouw of een man?
Of is homoseksualiteit beledigend? Zo ja, waarom?
Homoseksualiteit is niet immoreel.
Waarom?
Moreel besef in een mens wordt gecreëerd door angst,
en die angst komt van
het castratiecomplex.
-Dus vrouwen hebben niets te vrezen? -Precies.
Zonder deze angst,
deze impulsen kunnen niet worden tegengegaan.
Hoe worden ze dan bestreden?
Via traditionele relaties
met echtgenoten en vaders.
Je bent een wandelende tegenstrijdigheid.
Nou, ik ben een mens.
Ik ben inherent gebrekkig.
En ik ben diep beschadigd.
En zonder twijfel, Ik ben schadelijk voor anderen.
Anna?
Alles goed met je?
Ja. Het is niets.
Vertel het me.
Ik maak me zorgen om mijn vader.
Ik moet een apotheker vinden.
-Is je moeder... -Ze is weg.
Hij heeft niemand.
-Er moet iemand zijn. -Ik.
Drogisterijen sluiten eerder net als andere bedrijven.
-Laten we eerst wat telefoontjes plegen. -Ik vind er wel een op weg naar huis.
Dan gaan we samen.
Absoluut niet.
Bernbridge heeft geen ongelijk, weet je.
Als uw patiënten dit soort afhankelijkheid,
zou je ze diagnosticeren met een hechtingsstoornis.
Dit is mijn plicht. Waarom zie je dat niet?
Plicht is niet hetzelfde als kruiperige dienstbaarheid.
Dorothy, hij is mijn vader.
Ja.
En wat nog meer?
Verergert roken je mond niet?
Mm-hmm.
Dat klopt.
Het verergert alles. Want ik ga dood.
Ik rot weg. Ik ben aan het aftakelen. We gaan allemaal dood,
wegrottend en rottend.
Maar ik ben vastbesloten
om te genieten en te zwelgen in het enige overgebleven seksuele genot, toch?
Dus, ik zeg u vaarwel, mijn fallische en anale podium,
en ik keer terug naar jou, mijn orale podium, wat dat ook is.
Buitengewoon. We hebben zo lang gepraat,
en dit is de eerste vermelding van seks.
Bravo. Goed opgemerkt. Ja.
Maar ik denk...
Ik denk dat uw definitie veel te beperkt is,
want ik pas de term "seksueel" toe op alle interacties die..,
plezier brengen, ja?
De zuigeling aan de borst van zijn moeder.
De grote Sigmund Freud zuigt op de tepel van een sigaar. Ja.
Seksualiteit is de bron van alle geluk, mijn vriend.
Er is veel meer geluk dan dat.
Seks is slechts één van de vele door God gegeven pleziertjes en...
en, eerlijk gezegd, niet de meest duurzame.
Ah. Het kostte je minder dan een minuut om God in seks te brengen.
Fascinerend.
Maar ondanks jullie kerkelijke propaganda,
Ik denk dat we aanzienlijke vooruitgang
het blootleggen en overwinnen van onze onderdrukkingen vandaag.
Vooruitgang?
We zijn van seks het onderwerp waar nooit over gesproken wordt
dat we niet in staat zijn om te praten over iets anders.
Het is alsof we het hebben uitgevonden.
Misschien wel. Ja.
Ja, psychoanalyse is inherent seksueel.
Oh, ja, we infantiliseren het, veranderen het in een leugen
dat seks onder alle omstandigheden volkomen normaal en gezond is.
Er is een seksuele code
die door het Oude en Nieuwe Testament:
seks moet worden gedeeld tussen twee mensen
die toegewijd zijn aan elkaar.
Goed gedaan. Goed.
Ik denk dat je Bijbel een bestiarium van seksualiteit is.
Ja, een bestiarium. Een encyclopedie ervan.
Help me deze deze schort touwtjes, wil je?
Ja, een bestiarium.
Ja.
Waar is mijn sigaar? Ik heb ergens een sigaar laten liggen. Eh...
Weet je, het is interessant omdat jullie goede mensen zijn,
je kiest altijd die speciale Bijbelverzen,
degene die je je eigen deugdzame vooringenomenheid.
Klopt dat niet?
Zoals, "Geen seks, alsjeblieft, voor het huwelijk," ja?
Het is belachelijk.
Niet alleen naïef, maar ik denk dat het hersenloos is,
Echt sadistische wreedheid.
Zoals je een jonge man om zijn eerste concert uit te voeren
met een geweldig orkest,
als hij alleen maar zijn piccolo
toen hij alleen in zijn slaapkamer was.
Ja. Leg deze dingen in de gootsteen.
Ze gaan zichzelf toch niet zichzelf wassen, toch?
Ik zou gedacht hebben dat afhankelijk zijn van mannen
zou ervoor zorgen dat vrouwen seks helemaal opgeven,
vooral omdat je zegt homoseksualiteit niet immoreel is.
Nou, misschien is lesbianisme anders.
-Hoe dat zo? -Weet ik niet.
Misschien ongecontroleerd, wordt het geleidelijk instabieler.
Maar homoseksuelen niet?
Nee, hun omstandigheden hebben een andere bron.
Ik begrijp het niet.
Wat is de bron van het lesbianisme van een vrouw?
Haar vader.
En hoe zit het met je vader?
Het is te laat om nu terug te keren.
Mijn vader en ik...
Nou, dat is een interessant verhaal.
Mijn vader en ik...
Uh,
hebben vrede gesloten voordat hij stierf.
Hij was...
een goede man.
Ja?
Wat hij zich niet kon veroorloven emotioneel,
maakte hij financieel goed.
-Hij steunde mijn levenswerk. -Uh-huh.
Ja, en, nou, ik woon nu met mijn broer, Warren.
Warnie, noemen we hem. We noemen hem Warnie.
Alleen je broer?
Het is ingewikkeld.
Ja, dat is het meestal, nietwaar?
-Ik heb je verteld dat ik in de oorlog was. -Nee, dat heb je me niet verteld.
Je liet me zien dat je in de oorlog was.
Het gaat altijd terug naar de oorlog, nietwaar?
Ik weet het niet.
Ja.
Mm.
Jack, gaat het?
Stabiel.
De radio is uit. We moeten vooruit.
Ik denk dat ik een een foto van een sterretje moet hebben.
Het is gewoon mijn moeder.
Als ik mijn moeder nog had, zou ik waarschijnlijk hetzelfde doen.
Daar gaat het eten.
Lewis,
beloof het me.
Als mij iets overkomt,
voor mijn moeder zorgen.
En als er iets met je gebeurt,
Ik zal hetzelfde doen voor je vader.
Dat is een bevel.
Dus, hoeveel van die dag herinner je je nog?
Weinig tot niets. Ik was...
Het was vanaf het begin een chaos.
Het was mijn laatste keer over de tassen.
Jack, gaat het in orde? Kom op!
Paddy en ik zijn in niemandsland.
Jack!
Jack! Jack, we kunnen hier niet blijven!
Hel...
Help!
Help! Help alstublieft!
Help!
Help alstublieft!
-Lewis? -Ja. Hij is daar.
Nou, ik was van plan je mee uit dansen nemen.
Ik denk dat we genoegen moeten nemen met een picknick hier.
Mrs Moore?
Het spijt me zo.
Rechts.
Ik kan je niet vertellen wat je bezoek voor me betekent.
De brieven die je me schreef na Paddy's dood,
ze houden me dicht bij hem.
Hij droeg dit met zich mee.
De granaatscherf die hem doodde,
een deel ervan... nog steeds in mijn borst.
Het ligt te dicht bij mijn hart om het te verwijderen.
Nu, Jack,
we moeten praten over iets heel ernstigs.
Je vertelde me over de belofte
die jij en Paddy elkaar hebben gemaakt.
-Mm-hmm. -Het is een mooi gebaar,
maar... Ik heb niemand nodig om mijn beschermengel te zijn.
Ik lijk misschien oud voor jou, maar...
Nee, jij...
Integendeel.
Het juiste antwoord.
En niet te vergeten dat ik niet in engelen geloof.
Of afhankelijk zijn van iemand behalve van mezelf.
Laten we het dan niet zien als een voogdij dan.
Laten we het een vriendschap noemen.
Akkoord.
Een vriendschap.
De moeder van je vriendin.
-Ik heb een belofte gedaan. -Hmm.
Hoe lang heb je deze relatie?
Ik zou het geen een relatie noemen.
Elke band tussen twee mensen is een relatie.
Hoe oud is ze?
Mevrouw Moore was begin 40.
Oh. Hmm.
Heeft Mrs. Moore een voornaam?
Janie.
Janie. Ooh.
Vertel eens, vond je Janie een aantrekkelijke vrouw
-toen je haar voor het eerst ontmoette? -Ze was de moeder van mijn vriendin.
Des te meer reden om haar aantrekkelijker te vinden.
Vaak verliezen mannen die hun moeders op jonge leeftijd
worden aangetrokken tot rijpere vrouwen.
Ik neem aanstoot aan de implicatie,
en mijn persoonlijke leven is echt niet jouw zorg.
-Echt? -Mm.
Maar je conversie is dat wel.
Het fascineert me.
Ja.
Je woonde bij haar, bij Janie,
in je dagen als atheïst,
dus ik zou graag willen weten of uw conversie
of je gevechtstrauma
veroorzaakte een nieuwe maagdelijkheid.
Ik zal dit niet verder.
Mijn privéleven is precies dat. Ja.
Zoals je wilt.
Hmm.
Maar ik vind wat mensen me vertellen veel minder interessant
dan wat ze ervoor kiezen mij niet te vertellen.
Nou, bullebak voor jou.
Laat mij maar.
Hallo. Kan ik u helpen?
Niemand kan dat vandaag, ben ik bang.
Is juffrouw Freud thuis?
Nee, ik ben bang van niet. Nee. Ze is...
Wie is het?
O, het is Ernest, Sigmund.
Hoi, Ernest.
Dr. Ernest Jones.
Jack Lewis. Plezier.
Ik zou je moeten overlaten aan je dokter overlaten.
Hij is niet mijn arts.
Ik loop een rondje, een luchtje scheppen. Ja.
Dat is goed.
Neem Jofi met je mee.
Kom binnen.
Rechts.
Laten we naar de tuin gaan voordat het donker wordt.
Herfstavonden Nu komen de avonden dichterbij.
Ja. Dank u.
Daar gaan we.
Dus, Ernest, waaraan heb ik de eer te danken?
Er is mij verteld over een...
een eersteklas psychoanalytische faciliteit
gevestigd in een stad genaamd Bury.
Het is vlakbij Manchester.
Het wordt een opleidingsziekenhuis worden.
Je hoeft niet... Je verwacht toch niet verwachten dat ik reis
in mijn toestand?
-Nee. Nee, nee. -Oh.
Ik dacht aan Anna.
Oh, ja?
-Ze willen haar graag hebben. -Huh.
-Daar zou ze veiliger zijn. -Ja.
Dat is één ding.
Wat is de andere?
Nou, ze hebben me gevraagd om bij de faculteit te komen.
Oh, ja?
Ah.
Ben je op zoek naar een professionele relatie met Anna,
of is het persoonlijk?
Nou, dat zou Anna's keuze zijn, denk je niet?
Wat denk jij?
Alstublieft. Mijn vader heeft een medische crisis.
Hij heeft onmiddellijk hulp nodig.
Sorry, de apotheker is vertrokken voor vandaag.
Kun je hem terugbellen? Mijn vader is Dr. Sigmund Freud.
De seksdoc?
Veel geluk voor jullie allebei. Het spijt me, mevrouw.
Heeft Anna je enige aanwijzing
dat ze geïnteresseerd zou zijn in een relatie?
Nee, ik heb... Ik heb...
heel weinig tijd met haar.
-Ja? -Ik denk gewoon dat ze dat zou doen
alleen profiteren van een...
een bredere kring van professionele en persoonlijke kennissen.
Naast mezelf?
Nou, nee, ik... Ik wilde niet impliceren...
Nee, natuurlijk niet.
Misschien kunnen we
praat nog eens als je tijd hebt gehad om na te denken.
Dat is niet nodig.
Kan ik haar dan spreken?
Nee.
-Mag ik vragen waarom? -Ja.
Anna en ik hebben een afspraak
dat ze geen een relatie
totdat we allebei het gevoel hebben dat het geschikt is.
Je bent 20 jaar ouder dan Anna, ze is nog steeds een jong meisje.
Ze is veel te jong om te ervaren
seksuele gevoelens. Daarom.
Sigmund.
Wat?
-Wat zeg je? -Huh?
Wat ben je...
Wat zeg je, Sigmund?
Anna was jaren in behandeling voor... voor een complex.
Een complex dat bewijst
is ze in staat tot normaal seksueel gedrag.
Ik wil er niet over praten.
Een complex dat meestal voortkomt uit
van een ongezonde vaderlijke gehechtheid.
Ik wil er niet over praten!
Ik wil nergens over wat dan ook!
Ga!
Dat was 20 jaar geleden.
Wacht hier.
Dr. Schur.
Het is Anna Freud.
Ik heb je hulp nodig.
-Anna. -Alle apotheken zijn gesloten.
Ik kon nergens anders heen. Hij heeft zijn medicijnen nodig.
Kom binnen.
Hartelijk dank.
Dorothy. Misschien volgende week.
Dank u, Dr. Freud.
Niet doen.
Wat kan ik vragen?
Mijn therapiesessies zijn alleen van mij.
Zoek je eigen therapeut.
Je ziet er een beetje blozend uit.
Ik vraag me af waar jullie over had kunnen praten.
Moet handig zijn om boven boven je therapeut.
En ik zou hetzelfde kunnen zeggen van jou, met mij zo dichtbij.
Heel handig.
Maar ik vraag me af wat kan hebben gewekt
zo'n fysieke reactie.
Alles wat met jou te maken heeft en helemaal niets.
Dus dan weet hij het.
Hij weet het.
Sophie, kijk hoe hij loopt.
Sophie, kijk hem lopen.
Ze zal je vangen.
Laten we het nog een keer proberen.
Oh, ja, die kunnen vliegen.
Ja.
Huh. Hij is onontkoombaar.
Deze kant op, Jofi.
-Is Jofi klaar met jou uit te laten? -Ja.
We zagen de aankondiging voor uw lezing.
Voor onbepaalde tijd uitgesteld.
Kom op. Komm zu Papa.
Jofi.
Sorry. Ik dacht dat hij...
Nee, het is mijn mond, zie je. Ja, ik heb mondkanker,
en de geur van verval is niet zo lekker.
Ja.
Nee, hij is niet van je weggelopen.
Hij rende van me weg. Hij rende weg van de stank van de dood.
Ik ben bang dat ik niet langer zijn beste vriend ben.
Ja.
Hey! Ik wil je iets laten zien!
Help me even. Dank u.
Ik wil je Momus laten zien. Ja.
-Ken je Momus? -Momus? Nee.
Momus is een god.
De Griekse god die alle andere goden van Olympus.
Hij lachte ze uit, bespotte ze
voor hun absurde... hun domheid.
Voor het creëren van ons, voor het scheppen van de mensheid.
Dus verbande ze hem.
Ze verbande Momus om bij ons te wonen.
Om met menselijkheid te leven.
-Ja. -Bekend thema.
Ja.
Hij werd de droevige god.
De god van satire en ironie.
Zoals dit? Kijk hier eens naar.
Hoe zou je een een bevestigde ongelovige
wiens bureau, wiens hol wordt bewaakt door
-een myriade van goden en godinnen? -Een verzamelaar. Dat is wat ik ben.
Ik ben een verzamelaar. Dat is de trieste ironie van mijn leven.
Ik ben een hartstochtelijke ongelovige
die geobsedeerd is met geloof en aanbidding.
Oude overtuigingen en aanbidding, De uwe inbegrepen. Ja.
Hmm. Allemaal delen ze soortgelijke concepten.
Goed en fout, goed en kwaad, keuze tussen hen.
-Ja. -Ja.
Ja.
Ik heb meer zakdoeken nodig.
Alles goed met je?
Dus, wat zeiden we? Oh, ja...
Ja, het goede moet gekozen worden.
En uw God, die het goede schiep, of wat dat ook is,
Hij moet ook het slechte en het kwade geschapen hebben.
Ja?
Hij liet Lucifer leven. Hij liet hem bloeien.
Maar, logisch gezien, had hij hem moeten vernietigen.
Heb ik gelijk?
Denk er eens over na.
God gaf Lucifer een vrije wil,
wat het enige is dat goedheid mogelijk maakt.
Een wereld vol met keuzeloze wezens
is een wereld van machines.
Het zijn mensen, niet God,
die gevangenissen creëerde en slavernij en...
...bommen.
Het lijden van de mens is de schuld van de mens.
Wat?
Het lijden van de mens is de schuld van de mens!
Ja, ik hoor je, ik ben niet doof.
Is dat je excuus
en verklaring voor pijn en lijden?
Ik bedoel, heb ik mijn eigen kanker veroorzaakt?
Of is mij doden Gods wraak voor mijn ongeloof?
-Vertel het me. -Ik weet het niet. Ik weet het niet.
Weet je het niet?
Professor Lewis, ik ben geschokt. Ik ben geschokt.
Ik weet het niet en ik doe niet eens alsof. Het is...
Het is de moeilijkste vraag van allemaal, nietwaar?
Als God goed is, dan maakt hij al zijn schepsels
volmaakt gelukkig. Maar dat zijn we niet. Dat zijn we niet.
Dus, God...
God mist goedheid.
Of macht.
Of allebei. Ik weet het niet.
Je weet het niet.
Nou, eindelijk, eindelijk, eindelijk.
We boeken vooruitgang.
Wat als God ons wil vervolmaken door lijden?
Laat ons dat geluk realiseren,
echt geluk, eeuwig geluk,
kan alleen door hem komen.
Als... Als plezier zijn gefluister is,
Pijn is zijn megafoon.
Oh, ja.
Ja.
Nou, ik weet zeker dat
de cherubijnachtige misdienaar, Adolf Hitler,
die in zijn kerk diende elke zondagochtend,
Ik weet zeker dat hij het met je eens is. Ja. Absoluut. Helemaal.
Ik ben bang Ik kan het niet met je eens zijn.
We spreken verschillende talen.
Weet je, jij gelooft in openbaring. Prima.
Ik geloof in wetenschap en het gezag van de rede.
Er is geen gemeenschappelijke basis.
Er is ook de dictatuur van trots.
Waarom maakt religie ruimte voor wetenschap,
maar de wetenschap weigert ruimte te maken voor religie?
Oh, alsjeblieft. Je breekt mijn hart.
Hoe ruim en comfortabel
was Galileo's ziel toen hij de paus vertelde
dat de zon niet rond de wereld beweegt,
maar de andere kant op?
De domheid van kerkleiders is een gemakkelijk doelwit.
Precies! Omdat ze zich verbergen achter hun onwetendheid.
Je verstopt je achter je onwetendheid! Ik verberg me achter de mijne!
Dat doen we allemaal van tijd tot tijd. Dus...
Omdat we mensen zijn.
Omdat we onze moed verloren hebben
en ons vertrouwen in onszelf.
Hoe vaak zeggen we niet tegen onszelf: "God is een mysterie.
He... Wij zijn klein, hij is machtig.
Het is door God geschreven. Het is Gods plan."
Ja, ik zal je iets laten zien.
Gods plan.
Dat was...
Dat was mijn dochter.
Sophie.
Zij... Ze was mijn oogappel. van mijn oog.
En ze stierf aan de Spaanse griep
op 27-jarige leeftijd.
Ze was een moeder.
En een vrouw.
En mijn kleine kleinzoon.
Hij werd van ons weggerukt.
Gedood door tuberculose op vijfjarige leeftijd.
Vijf jaar.
Ja.
Wat een prachtig plan van God...
om een kleine jongen te vermoorden.
Ik zal je iets vertellen.
Ik wou dat kanker mijn hersenen had aangevreten
in plaats van mijn wang en mijn kaak,
zodat ik God kon hallucineren
en zoek mijn bloedige wraak op hem.
Verdomde hypocrieten!
Er is zoveel pijn in deze wereld.
En dat is Gods plan?
Het is dezelfde fantasie Die ik altijd heb.
We zijn te paard.
Zijn familie haat de mijne.
Hij wreekt ze.
Ik kan niet ontsnappen.
De ridder komt dichterbij. Dichterbij.
Dan kust hij me...
overal bloed ik.
Zijn gezicht naar het mijne.
Zijn lippen dichtbij mijn lippen,
rood en druipend.
Hij fluistert...
"Vertel me je familiegeheimen."
Hoe ver gevorderd is je kanker?
Het is onbruikbaar.
En het is slechts een kwestie van tijd.
Hoeveel tijd?
Dat is aan mij om te beslissen.
Dr. Schur en ik hebben een pact.
En kijk niet zo zo, professor Lewis.
Ik weet wat jullie denken van zelfmoord, dat het verkeerd is,
en het is een zonde.
-Het is. -Ja.
Kijk daar.
Zie je, de hel is al gearriveerd.
-Heb je het je vrouw verteld? -Nee.
Ze deelt jouw bijgeloof.
Anna?
Anna? Nee, ze weet het. Ik ga sterven, ja.
Dat je van plan bent om zelfmoord te plegen?
Nee. Waarom zou ik haar pijn doen?
Je beschermt haar,
of ben je bang dat ze je ompraat?
Je bent echt volhardend, nietwaar?
Een echte bekeerling, zoals een hervormde alcoholist.
Heb je nog meer vragen?
Omdat ik moe ben.
Ja,
eigenlijk.
Het is al goed.
-Is Anna getrouwd? -Nee.
Ik ben verrast.
Het is geen gemakkelijke taak voor om de juiste partner te kiezen.
Je bedoelt dat Anna moet kiezen.
Heeft u een vraag voor mij, Professor Lewis?
Dr. Jones vandaag...
Dr. Ernest Jones?
Ja. Hij vroeg om Anna te zien, niet jou.
Deed hij dat?
Ja.
Maar waarom zou ze een partner nodig hebben
als ze alle stimulatie heeft die ze nodig heeft?
-Heb je een vraag voor me? -Ja, heeft ze een relatie?
Man, vrouw, allebei?
Omdat we intrinsiek biseksueel zijn.
Met haar lessen en haar praktijk,
ze heeft geen tijd voor relaties.
Behalve voor jou.
Nou, je hebt veel geluk.
Zeker als je bedenkt ze de enige persoon is
die je toestaat om je mond aan te raken.
Ze is een professional.
Een arts?
Ik zei het je, ze is lid van de Psychoanalytische Sociëteit.
Moeten leden geen artsen zijn?
Nou, er zijn speciale gevallen.
Hij pakt mijn hand,
maakt dat ik hem aanraak.
Daar...
en daar.
Anna presenteerde een artikel dat zeer goed werd ontvangen.
Dat moet het geweest zijn. Wat was het onderwerp?
Hmm?
Sadomasochistische fantasieën.
Ik ontsnap, maar de ridder is te sterk.
Hij vangt me op.
Ik zeg dat hij me moet straffen.
Alleen ben ik nu een jongen.
Deze fantasieën,
waren ze gebaseerd op de behandelingen van Anna's patiënten?
Gebaseerd op haar eigen analyse.
En wie was haar analist?
Hmm?
Ik vroeg wie haar analist was?
Dat was zo.
De ridder neemt de jongen in zijn armen.
Nee.
Alstublieft.
Geen ridder meer. Je bent geen jongen of meisje.
Jij bent mijn dochter. Mijn dochter. Begrijp je dat?
-Waarom? -We moeten dit stoppen.
Het is te pijnlijk voor jou en voor mij.
Ik kan je hier niet mee helpen.
Zou je me sturen naar iemand die minder is dan jij?
-Nee, ik kan je niet helpen... -Papa, ik heb je nodig.
-Blijf kalm. Nee. -Ik heb je nodig. Ik heb je nodig!
Anna, je hebt me niet nodig.
-Luister... -Alsjeblieft.
-Ik heb je nodig! -Alsjeblieft.
Ik heb je nodig.
Alstublieft.
Ja, alles is goed.
Daar.
Goed.
Dat is goed.
Dat is mijn meisje.
Goed.
Ik heb je hulp nodig.
Alles is goed.
Heb je nog meer vragen?
Oh, ja.
Maar ik zal het ze niet vragen.
Ik zal u alleen herinneren aan je eerdere observaties
dat psychoanalyse inherent seksueel is,
en wat mensen zeggen is minder belangrijk dan wat ze niet kunnen.
Dat doe je elke keer, weet je?
Ik wacht op de volgende nieuwsuitzending.
Waarom zet je de de muziek zachter? Waarom uit?
Omdat ik er bezwaar tegen heb gemanipuleerd te worden.
Alle muziek klinkt als kerkmuziek voor mij. Daarom.
Mijn bezwaar tegen kerkmuziek
is dat het de de emoties die ik al voel.
Ik denk dat je bang bent om ze überhaupt te voelen.
Wauw.
Is dat je definitieve diagnose? Fascinerend.
Niet alles. Nee.
Ik denk ook dat je vreselijk egoïstisch bent,
je eigen pijn boven de pijn van degenen die van je houden.
Je liegt tegen jezelf,
denken dat je de dood kunt beheersen...
de manier waarop je je wereld beheerst en je dochter.
Je gelooft dat je...
Overtref je angst
door je te verstoppen achter je bureau in je hol van goden.
Maar...
De waarheid is dat je doodsbang bent.
Begrijpelijk. Maar niettemin doodsbang.
Ja.
We zijn allemaal doodsbang.
Ja.
Jij... Eerder deze middag
toen de luchtaanvalwaarschuwing klonk,
Herinner je je de sirene? Ha!
Je hebt je zeker gedroeg je je niet als een man
die veel troost vond in zijn laatste dagen
in deze verschrikkelijke, verschrikkelijke wereld, of niet?
Ja, dus waar was je grote geloof?
Waar was jouw kostbare vreugde om je geliefde Schepper te ontmoeten?
Verdwenen.
Waarom?
Omdat je weet, voorbij al je zelfbeschermende leugens
en je sprookjes,
dat hij niet bestaat.
Ja.
Zie je, je begraaft je twijfels.
Je begraaft je herinneringen van de oorlog.
Maar in de kern van je wezen...
je bent een lafaard.
We zijn allemaal lafaards...
voor de dood.
Oh, God...
-Oh, God. -Ik bel een dokter.
Nee. Geen ziekenhuis. Geen dokters.
-Haal gewoon wat handdoeken. -Handdoeken? Ja. Ja.
Uh...
Haal dit verdomde ding eruit. Hier.
Het is de prothese. Haal hem eruit.
-Gewoon... -I--
-Steek je vingers erin. Ja. -I...
-Ja. -Het komt niet.
Ah, gewoon trekken.
Het is...
Ik heb het.
-Oh, God. Haal wat water. -Ja.
Kijk eens aan.
Oh.
-Wil je gaan liggen? -Ja, danke. Ja.
Nou, "Het Monster" won bijna.
Kleine klootzak.
Verdomme allemaal.
Wat kan ik doen?
Ga gewoon.
Nee. Ik blijf bij je tot er iemand komt.
Ik wil dat je gaat, alsjeblieft.
-Niet praten. -Dat zou je wel willen, hè?
Geen gepraat meer.
Oh, mijn God.
Bommenwerpers.
Ah...
Transportvliegtuigen. De onze.
Oh. Ik was bang.
Ik ook.
Wat dachten we wel niet?
Het was waanzin om te denken dat we konden oplossen
het grootste mysterie aller tijden.
Er is een grotere waanzin: er helemaal niet aan denken.
Ah.
Ik bel een taxi voor je.
Nee, nee, nee, alsjeblieft.
Ik loop liever naar het station.
Een luchtje scheppen.
Is dat hetzelfde standbeeld dat we in de kerk zagen?
Ja.
Je hebt een katholieke heilige op je plank.
Ja, de heilige Dymphna van Ierland.
Ze was de beschermheilige van de gekken en de verdwaalden.
Klinkt logisch.
Nou, er gaat een trein terug naar Oxford over een uur.
Goed.
Ja.
Nou, het spijt me vreselijk dat ik je teleurgesteld heb.
Nee, nee. De overtreding was van mij.
Ik zei niet beledigd, Ik zei dat ik je teleurstelde.
Mijn idee van God, verandert voortdurend.
Hij verbrijzelt het keer op keer.
Maar toch... Ik voel dat de wereld vol is met hem.
Hij is overal, incognito.
En zijn incognito is zo moeilijk te doorgronden.
De echte strijd is om te blijven proberen.
Om wakker te worden.
Wakker blijven.
Een van ons is de dwaas.
Als je gelijk hebt, kun je me dat vertellen.
Maar als ik gelijk heb, zal niemand het ooit weten.
Help me een handje.
Natuurlijk, ja.
Oh!
Ja.
De dood is net zo oneerlijk als het leven.
Vaarwel, professor Lewis.
Misschien komen we elkaar nog eens tegen.
Als God het wil.
Voordat je gaat, wil ik je iets geven.
Ik heb een boek voor je.
Dank je wel.
Rechts.
Pas met kerst openmaken.
Goed.
Nou, mijn vriend, auf Wiedersehen.
Tot ziens.
Zijne Majesteit, Koning George,
sprekend vanuit Buckingham Palace.
We keren nu terug naar het BBC Symfonieorkest.
Professor!
-Juffrouw Freud? -Ik haastte me.
-Gaat het? -Ik heb zijn medicijnen.
Hij wacht op je, maar hij is in orde, echt.
Maak je geen zorgen.
Ik ben zo blij dat je hier was.
Het lijkt erop dat je je bezoek.
"In de val van omstandigheden,
Ik heb niet geweend, noch hardop gehuild.
Onder de knuppels van het toeval,
mijn hoofd is bebloed, maar niet gebogen."
"Voorbij deze plaats van toorn en tranen,
looms but the Horror van de schaduw.
En toch is de dreiging van de jaren
vindt en zal mij vinden onbevreesd."
Nou, proost op ons allebei.
Ik moet gaan. Hij wacht op me.
Anna.
Het spijt me.
Weet je zeker dat we dit moeten doen?
Van fout naar fout ontdekt men de volledige waarheid.