Sprawiedliwość!
PRZYPŁYW
Sílvia, proszę cię.
Sílvia, musisz tu zostać. Nuno cię potrzebuje!
Myślisz, że tego chcę? Nie mam wyboru. Mamo!
Nie mówię, że się mylisz. Straciłem matkę. Nie chcę, by mój syn stracił swoją.
Pojadę z Carlinhosem!
Nie chcę, żeby Nuno…
Nuno, spójrz na mamusię.
Posłuchaj.
- Zostań z babcią. - Nie…
Zamknij się!
Posłuchaj.
Chcę ci coś powiedzieć. Spójrz na mnie.
Mamusia bardzo cię kocha.
Nawet jeśli wyjadę na długo, to pamiętaj, że cię kocham i w końcu wrócę.
Dobrze?
Sílvia, błagam cię. Naprawdę cię błagam!
Rafael, Eduardo przeze mnie odsiedział trzy lata.
Nie pozwolę, by znów wziął wszystko na siebie.
Tatuś cię kocha.
- Boże. - Giselo, pani córka jest…
Akurat oboje jesteście siebie warci!
Kurwa, po tej nocy nie zmrużyłem oka.
- Jakby nastał koniec świata. - Nieźle zatrzęsło.
- Chodzi mi o Banhę. - O Banhę?
- A co z nim? - Kurwa, co tam się dzieje?
Spokojnie. Poczekaj.
- Cofnąć się! - Proszę zostać na schodach.
Zostańcie na schodach.
- Przykro mi. - Chodzi ci o Banhę?
Czy Ciprião Cruza?
A może o zabawę w Nocnych Mścicieli?
Zobaczmy, co tu mamy.
Porwanie, wtargnięcie,
naruszenie własności prywatnej, napaść z pobiciem, kradzież.
Poszedłem do Banhi, żeby pani detektyw go nie…
Jakoś zawsze unikasz tego, co robisz innym.
Niby taki jesteś niewinny, a zawsze zjebiesz.
Załatw sobie adwokata, jeśli chcesz uniknąć…
Nie chcę adwokata.
Do wszystkiego się przyznaję.
Synku, proszę cię. Zastanów się, co robisz.
Sam się w to wplątałem.
Ale teraz się nie wycofam. Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.
Jak w kreskówkach.
I nie spojrzę za siebie, bo zacznę płakać.
Działałem sam. Nikt inny nie brał w tym udziału.
Wiem, że nie zabiłeś Cruza.
Jest nagranie.
Znaleźliśmy też ciała Billy’ego Boba i Natércii Bexigi.
Pani detektyw zdążyła mi wskazać, gdzie je znajdę.
Mam trochę pytań i chcę uzyskać odpowiedzi.
Kim są pozostali Nocni Mściciele? Co robiliście w tamtym domu?
Poszedłem tam, by sprawdzić źródła finansowania kampanii Brum.
Jaja sobie robisz? Ty niby prowadzisz takie śledztwo?
Patrz na mnie, gdy do ciebie mówię!
Co mi tu wciskasz?
- Mam dowód. - Na co?
Nie kłamię!
Znalazłem go, choć jestem rybakiem.
A wy nie widzicie, co się odwala pod waszymi nosami.
Banha jest umoczony. Kazał zabić młodą dziewczynę.
Rybakiem, tak? I kiedy ostatnio łowiłeś i co złapałeś?
O tym, kim jesteśmy, świadczą nasze czyny.
Jesteś dilerem narkotyków. Zwykłym przestępcą.
Akcje w kominiarkach tego nie wymażą.
Sílvia Arruda, Rafael Medeiros, Carlos Galante, Eduardo Melo.
- Nocni Mściciele. - Oni nie mają z tym nic wspólnego.
Jasne, a Santa Clara wygra Puchar Portugalii.
Nigdy nie wygrała.
Właśnie, kurwa. Serio nie załapałeś?
Rozumiesz tylko to, co ci na rękę?
Sílvia, zostań w aucie. Pójdę z Carlinhosem.
- Sam zostań. - Nie wystawię brata!
Ja też nie. Idziemy wszyscy.
Uważaj, Carlinhos.
Sprawiedliwość!
Niektórzy lubią komplikować sprawy, ale jedno w życiu jest proste:
jesteśmy osobnikami stadnymi.
Nawet Pauleta sam nie wygra meczu.
Sprawiedliwość!
Wiesz, co stało się z Nocnymi Mścicielami?
Tymi prawdziwymi?
Poszli siedzieć.
A ci, których ponoć bronili, zaczęli się ich bać.
Wiesz, czym jest strach?
Wiesz?
Stali się bardziej skorumpowani niż ci, których postanowili karać.
Wiesz, jaki pojawia się problem, gdy nadużywa się władzy?
Nie rozróżniasz sprawiedliwości od zemsty.
Zaczynasz myśleć tylko o sobie. Nie tak było w twoim przypadku?
Gdybyście wykonali swoją robotę, nie musiałbym bawić się w Sherlocka.
Gdybyśmy ją wykonali, poszedłbyś siedzieć na 20 lat.
Ale nadal może się tak stać, bo zamierzam wykonać swoją robotę.
Możecie się uciszyć na chwilę? Ja pierdolę.
Sprawiedliwość!
Ale burdel, co?
Poczekaj tu sobie, a ja wrócę z twoją ekipą.
Jutro czeka was pierwsza rozprawa.
Ja pierdolę.
- Co się dzieje? - Lepiej sam zobacz.
Jestem zajęty.
To naprawdę ważne.
Sprawiedliwość!
Co jest, kurwa?
Którzy z was to Nocni Mściciele?
Naliczyłem 34. Co robimy?
Aresztujcie wszystkich albo nikogo!
Nie aresztujemy całej wioski.
Podobno sprawiedliwość jest ślepa. Tutaj ślepy prowadzi ślepego.
Sprawiedliwość!
- Co tam się odjebało? - Rabo de Peixe dba o swoich.
Jeden za wszystkich i wszyscy za jednego! Jak w kreskówkach!
Chcesz pogadać o akcji z tą detektyw?
Nie.
Słyszałeś o Ianie?
Siostro…
Tak sobie myślałem…
Może wpadniesz do mnie po zmianie? Zamówimy pizzę.
No i poruchamy się.
Skąd ta smutna mina?
Nie lubisz pizzy? No to weźmiemy kurczaka.
- Cześć. - O kurwa, Ian.
Zbliż się do wujka, bo nie mogę mówić głośniej.
Faszerują mnie tu syfem, który tylko zamula.
Ogarnijcie mi jakieś prawdziwe dragi.
- Ja pierdolę, Ian. - Jasne, ogarniemy.
- Spójrz na biedaka. - Dzięki.
Stary, kto cię tak urządził?
Jakiś koleś.
Jebany chciał się dowiedzieć, kim są Nocni Mściciele.
Ale bez obaw.
Nie powiedziałem mu. Milczałem jak zaklęty.
- Dobrze to słyszeć. - Przynajmniej ten łomot nie był na darmo.
To co, łajzy?
Ustalicie, kim są te chujki?
Mam to rozwalić? Czy zaczniesz gadać?
Co tam, panie doktorze?
Eduardo, zawsze będę ci wdzięczna za to, co dla mnie zrobiłeś.
Daj mi broń.
Policja! Rzućcie broń!
Nie.
Ale proszę, zapomnij o tamtej nocy.
Lada chwila stąd wyjdziesz. Nie wracaj do tego.
Przez tych dupków straciliśmy naszą kasę.
Nie było to naszą winą.
Dostarczyliśmy towar, który następnie ktoś ukradł.
Dlatego tu jestem.
I skończy się to, gdy ustalę, kto to był.
Chyba cię pogięło, jeśli myślisz, że z tobą pojadę.
Osoba, której szukasz, czeka na ciebie.
Nie będziesz potrzebował kija.
Chodź.
No dalej.
Idziemy.
TERMINAL DLA STATKÓW WYCIECZKOWYCH W RABO DE PEIXE
Właśnie dotarli.
Na początku ich nie mieliśmy, ale szybko naprawiliśmy ten błąd.
To wy. Rapexinhos.
Wyglądasz na zmęczonego.
Miałeś ciężki dzień, a ja kazałem cię obudzić, więc może kawy?
To zabrzmi dziwnie,
ale większość ludzi nie widzi przyszłości, dopóki ta nie nastanie.
Czekałeś trzy lata, by dowiedzieć się, co wtedy zaszło.
Kto ukradł dragi i dokąd trafiły. Nie dlatego stworzyłeś Nocnych Mścicieli?
Oto odpowiedź.
Dzięki zyskom z tego towaru Rabo de Peixe czeka rozwój.
Chcieliście poprawić ludziom życie. To właśnie robię dla Rabo de Peixe.
- Ludzie przez to zginęli. - Ludzie giną codziennie bez powodu.
Ale poświęcenie tutejszych osób zapewni nam rozwój i bogactwo.
Dlatego opłaca pan kampanię Brum?
Pozwoli panu zbudować ten port, jeśli wygra wybory?
Dzięki tobie, Eduardo Melo. Bez tych dragów potrwałoby to dłużej.
A co z kasą, którą pan zarobi na skupowanej ziemi?
Ma się pan za rekina, co?
To pan decyduje, kto ma żyć, a kto umrzeć.
- Ale pewien reporter już to bada. - Wiem.
Mam tu nawet artykuł, który napisał Pedro Neves.
Chcesz go przeczytać? Śmiało.
WSTRZĄSY PRZED WYBORAMI
Nie zostanie opublikowany.
Historię piszą zwycięzcy.
Reszta to co najwyżej przypisy.
A pieniądze są podstawą funkcjonowania społeczeństwa.
Każdemu należy się nagroda za ciężką pracę.
Pora, byś i ty otrzymał zasłużoną sumkę.
Bez obaw. To tylko pieniądze.
Tak naprawdę wszyscy walczymy o to samo.
Po prostu świat inaczej nas postrzega.
Jak chcesz zostać zapamiętany?
Jako makrela czy rekin?
Czekam na twoją decyzję do piątku.
Jutro
Tylko jutro mi w głowie
I głęboko wierzę
Że będzie to piękny dzień
Życie to ciągła ciekawość
Z wiekiem budzi się to we mnie
Pełen ciekawości przez życie prę
Nie idę na kompromisy
GŁOSUJ NA CRISTINĘ BRUM
Sięgam po bogactwo, co we mnie tkwi
Każdy rozdział daje radość
Odnajdywanie, odnawianie Uciekanie i powtarzanie
NA SPRZEDAŻ
Życie jest miłe mi
Do kiedy? Tego nie chcę mówić dziś
Kto dba o to, kim zostanę? Ale dalsze życie wciąż mi pisane
- Mogę tu wysiąść? - Jasne.
Weź garniak.
Co pan tu robi?
Przepraszam.
Chcesz canelę?
Dzięki, ale nie mam ochoty.
Prosto z piekarnika od lokalnego piekarza.
Czemu dał ci canelę?
Jest fanem Nocnych Mścicieli.
- Nie jestem głodna. - Na canelę nie trzeba być głodnym.
- Siema. - Co robicie?
- Oglądamy kreskówki z młodym. - Mogę?
Pewnie. Wbijaj.
Cześć, Eduardo.
Cześć.
- Cześć. - Przywitaj się.
- Cześć, wujku. - Siema, młody.
Za każdym razem wydaje się większy.
Mam coś dla ciebie.
Zobacz.
Figurka.
- Malutka, co? - Tak.
Może canelę?
- No wiesz co? - Chętnie.
- Rafael! - Zjesz, jak zgłodniejesz.
Wybacz, brachu.
A to co?
Garniak.
Po co ci?
Rafael, otwórz.
Jak w burdelu.
- Rafael! - Zwariował!
- Tak. - Nic nie słyszałeś!
Nie zaprosiliście mnie?
- Kłamczuchy. Canele! Macie więcej? - Nie! A ta jest dla Sílvii.
- Rafael, przestań. - Sílvia…
Podzielmy się.
Szykuje się impreza.
Zanieś kawałek babci.
Zuch chłopak.
Dlatego dali mi garniak.
- Mam na nią pójść. - Impreza?
I kto ci go dał?
- O kurwa. - To bal.
Idziecie ze mną?
Sílvia?
- Sílvia! - Co ci jest?
Dajcie jej wodę!
Gisela! Wody!
- Sílvia! - Wypluj wszystko!
Rafael…
Ja pierdolę!
Dobra, wyjdę za ciebie.
- Rafael, to było takie romantyczne! - Mówisz serio?
Rafael!
- Prawie umarłam! - Gratulacje!
- Prawie mnie zabił. - Nie, to było romantyczne!
Mówisz poważnie?
Kocham cię.
Ojcze.
A gdzie ojciec Antonio?
Zrezygnował z kapłaństwa. Chyba przeniósł się na kontynent.
- W czym mogę pomóc? - Chcemy wziąć ślub.
- Kiedy? - Teraz.
- Teraz albo nigdy, ojcze. - Oni nie żartują.
Tu i teraz.
Nadal konieczna będzie wizyta w urzędzie, ale Chrystus nie przepada za biurokracją.
Drodzy.
Pozwólcie, by przepełniło was miłosierdzie,
dobroć, łagodność i cierpliwość.
- Wspierajcie się. - „Łagodność”?
Wybaczajcie sobie wszelkie krzywdy i waśnie.
Tak jak wybacza wam Bóg, tak i wy musicie wybaczać.
Podziękujcie naszemu Panu.
Oto Słowo Boże.
- Amen. - Amen.
Co więc Bóg złączył, tego niech człowiek nie rozdziela.
I tak oto w oczach Boga ogłaszam was mężem i żoną.
Już możecie.
Dziękujemy, ojcze.
- Dziękuję, ojcze! - Dziękujemy!
Pora poszerzyć listę najlepszych uczuć świata
o ślub z kobietą, którą kochałem od 13. roku życia,
mając u boku syna i najlepszych przyjaciół.
To dla ciebie.
KARTA POKŁADOWA
W końcu lecisz na wycieczkę.
Do cioci.
Daruj sobie.
Chcesz, bym zabrała małego, co nie?
Ale tak to już wygląda na tej wyspie.
Po kilku słonecznych dniach zawsze przychodzi burza.
Mamo.
Muszę coś załatwić.
- Nuno powinien stąd zniknąć na wypadek… - Na wypadek czego?
Twojej śmierci albo odsiadki?
Nie mieszam się w twoje sprawy,
ale za często takie same akcje odwalał twój ojciec.
- Tata był kryminalistą i nieudacznikiem. - A ty czym się niby zajmujesz?
- Wymierzaniem o sprawiedliwość. - Sprawiedliwości?
Sprawiedliwości…
Jest jeszcze lista najgorszych uczuć. Zapisz ją sobie.
Oto pierwsze i najgorsze.
Rodzice wyjeżdżają na jakiś czas.
I powiem wprost: będzie ci w chuj ciężko.
Ale bez obaw. Jesteśmy superbohaterami.
Włosi chcieli odciąć nam głowy.
- Brazylijczycy spalić żywcem… - Rafael!
Co ty wyprawiasz?
Chcesz, żeby miał koszmary? O czym mu powiedziałeś?
No o wszystkim. Nie chcę mieć tajemnic przed synem.
No dobra, nie powiedziałem mu, jak nasikałaś na prawnika…
- Mama zrobiła jedynkę. - Może jednak powiedziałem.
Nie pamiętam.
Jezu, Rafael!
„Jezu, Rafael!”
Reszty dowiesz się z telewizji.
Trzymaj.
Pilnuj go.
Dobra, koniec z półśrodkami. Są do dupy jak środa.
- Środa zaraz ci pokaże. - Wal się.
Muszę wam o czymś powiedzieć. Wybieram się do Lizbony.
Przeszedłem dalej w programie.
Carlinhos!
Gratulacje!
- Wiedziałam! - Chodź tu, piękna!
Wymiatasz. I posłuchaj. Będę twoją agentką.
Będziesz zapełniał sale koncertowe. Zapamiętaj moje słowa.
Rapexinhos.
Dziś startuje nasza przyszłość.
I to my ją piszemy. Jebać każdego, kto twierdzi inaczej, tak?
Tak czy nie?
Za naszą przyszłość!
GŁOSUJ NA BRUM
- Cześć. - Co tam?
Potrzebuję przysługi.
- Nie ma sprawy. - Dzięki.
Powodzenia.
Pięknie wyglądasz.
Za to ty masz za długie nogawki.
Ja pierdolę.
Ale się odjebaliśmy.
Nie martwicie się tą sprawą z Nocnymi Mścicielami?
Mamy dziś niespodziankę.
Witaj, drogi chłopcze.
Dobry wieczór.
Zawsze warto mieć przygotowany tekst. Niełatwo jest przemawiać publicznie.
- Idziemy? - Skoczę tylko do łazienki.
- To tam? - Tak.
- Dobry wieczór. - Witamy.
Ostrożnie! Podłoga jest mokra.
- Możesz poczekać tutaj? - Tylko się pośpiesz.
Tylko nie przewal na dziwki i viagrę.
Szybko!
„Lepiej umrzeć w wolnym kraju niż żyć w zaborze”. Idziemy.
Ej, chuju brodaty!
Ja pierdolę.
Masz przejebane.
Lepiej się odwróć.
Podnieście go.
To za Iana, skurwielu.
Chciałabym ci podziękować.
Wszystko gra.
Z każdym waszym przestępstwem moje notowania w sondażach rosły.
Bo jeśli obiecuje się oczyścić São Miguel…
trzeba najpierw klęknąć.
Przyznaję, że czasami czułam nawet…
podniecenie na wieść o waszych kolejnych wyczynach.
No dalej. Pokaż mi, co ma do zaoferowania Nocny Mściciel
Powodzenia z przemową.
Nasz następny gość tak ożywił nastroje, że nawet ziemia się trzęsie.
Brum próbowała mnie zerżnąć.
To potwierdza, że Cristina Brum to odpowiedź na potrzeby Azorczyków.
Głos teraz ma Eduardo Melo.
Dobry wieczór.
Przede wszystkim dziękuję panu Monizowi za zaproszenie mnie tutaj.
Bez niego cała ta inicjatywa nie byłaby możliwa.
Powołałem do życia Nocnych Mścicieli,
bo krzywdzili nas ci, którzy mieli nas chronić.
Nie jestem ważniejszy od Rabo de Peixe.
Miałem w życiu tak samo trudno jak inni mieszkańcy.
Mój wujek Joe tuż przed śmiercią powiedział mi:
„Zrób coś dobrego z życiem”.
Kurwa…
Wujku…
Mam nadzieję…
że patrzysz teraz na mnie, siedząc razem z moimi rodzicami.
Bo w końcu…
zrobię coś dobrego z moim pieprzonym życiem.
Spokojnie! Wszystkie drzwi są zamknięte.
Zachowajcie spokój, a będzie dobrze.
Razem aż po grób.
- Mamy dowód… - Nie dajcie się zastraszyć!
Władze nakazały ewakuację wszystkich mieszkańców
z najbardziej zagrożonych terenów, zwłaszcza z Rabo de Peixe.
Doszły nas też wieści, że samozwańcza grupa Nocnych Mścicieli
wzięła zakładników podczas wiecu w siedzibie sztabu Cristiny Brum.
Oto relacja na żywo.
Dziś Azorczycy w końcu poznają prawdę.
Szybko, pomóż mi. Musimy uciekać przed tymi ludźmi.
Jesteś jedną z nich?
Ci ludzie są wszędzie.
…w Rabo de Peixe.
W okolicy potwierdzono trujące gazy i pył wulkaniczny.
Gdy zrozumiałam, w co się wplątałam, nie było już dla mnie odwrotu.
To nie była moja decyzja.
Oszukano mnie.
Canto Moniz obiecał mi przyszłość. Rozumiesz?
Pomogę ci.
Zrób, co ci każę, a okrzykną cię bohaterką.
Bogaci sądzą, że mogą nami rządzić i stanowić o naszym losie.
Decydować, gdzie mieszkamy. Niszczyć nasze łodzie.
Kształtować naszą przyszłość za nas.
Poczekajcie!
Ma rację.
Nocni Mściciele właśnie poinformowali mnie,
że szanowny Canto Moniz
wykupił praktycznie całą ziemię i domy w Rabo de Peixe…
by obłowić się na budowie portu.
Jestem do dyspozycji władz.
Służę pomocą.
Zamknij się! Nie słuchajcie jej!
Mam im powiedzieć, skąd wzięłaś kasę na kampanię?
Śmiało. Jeśli masz odwagę.
Otwórzcie drzwi!
Masz się za twardziela, a srasz teraz w porty.
Proszę spokojnie wychodzić.
- Jest. - Pani prokurator, policja sądowa.
- Dzięki Bogu. - Jest pani aresztowana.
- Co? - Proszę ją zabrać.
Wszyscy mieszkańcy Rabo de Peixe proszeni są o natychmiastową ewakuację.
Ogłoszono czerwony alarm. Należy bezzwłocznie się ewakuować.
- Musimy porozmawiać. - Wie pan, kim jestem?
Wiem. I dlatego musimy pomówić. Zabierzcie go.
…wulkanu w Caldeira Velha.
Prosimy się ewakuować.
Ogłoszono czerwony alarm.
Bezpośrednie zagrożenie.
To oni.
Dokonaliśmy tego, co?
Kurwa, policja za nami.
- Kurwa! - Ja pierdolę!
Kurwa, gazu!
Szybciej!
Zarządzono ewakuację. Olej ich. Jadą do Rabo de Peixe.
Wszystko tam pójdzie w diabły!
Francisco, mam rodzinę.
- Zatrzymali się. - Odpuścił.
- Poddał się. - Jedź, Sílvia.
Kurwa, to koniec świata.
Ja pierdolę.
To popiół! Kurwa.
Wchodźcie.
Kurwa.
- Nic im nie będzie? - No ba.
Oglądają sobie wszystko bezpiecznie z Flores.
Co teraz?
Macie ochotę popływać?
I popatrzeć na koniec świata?
Nie boimy się.
Jesteśmy z Rabo de Peixe.
Chyba nici z portu dla wycieczkowców.
Tak chciał Bóg.
No co? Tak chciał, prawda?
Jak wyglądałoby wasze życie…
gdyby Bóg nie miał na nie wpływu?
Łatwe pytanie.
Wygrałbym ten konkurs.
Podpisałbym milionowy kontrakt na trzy pełnoprawne albumy.
Plus składanka.
Ruszyłbym w trasę. Byłbym gwiazdą na Rock in Rio w Brazylii.
- Poznałbym Davida Bowiego. - To on chciałby poznać ciebie.
A po powrocie?
Matka czekałaby na mnie z obiadem.
Przywitałby mnie mój chłopak.
Pocałowalibyśmy się i nie byłaby to pokusa ani grzech…
tylko miłość.
Ja byłabym mamą na pełen etat.
Zajmowałabym się dzieckiem w domu.
Zatańczymy?
Pewnie!
Kurwa, żartuję.
Robiłabym i to, i wiele więcej.
Byłabym wyrachowaną biznesmenką. Najlepszą agentką z topowymi klientami.
Jednym z nich byłby nasz Carlinhos.
Skąd pomysł na Iana jako asystenta?
Każdy agent gwiazd rocka musi kołować im najlepsze dragi.
ODDANY AZOROM
Wygrałbym Puchar Portugalii z Santa Clara. Gol w samej końcówce.
Trafiłbym do reprezentacji.
Wygryzłbym Pauletę ze składu. Okrutne, ale takie życie.
Potem królowałbym jako trener.
I odrzucił ofertę Benfiki.
Zostałbym tutaj.
W klubie sportowym w Rabo de Peixe. Robiąc mistrzów z moich Rapexinhos.
Co jest?
Nic.
Mnie nie ma w waszych marzeniach?
Żyłbyś sobie jak król w Ameryce.
Odwiedziłbym cię podczas trasy.
Tato!
Nie tego chciałeś? Udać się do Ameryki?
Nie.
Pieprzyć Amerykę.
Moja Ameryka jest tutaj.
I chuj!
Napisy: Krzysiek Igielski