Kto ma władzę w tym mieście?
Falcone?
Została tylko Sofia i też zmieniła nazwisko.
Maroni?
Sal wyszedł, jasne, ale rodzinka się sfajczyła.
To kto ma władzę?
Ulica pyta,
ale tu na dole, my wiemy.
Zaczęliśmy z dwoma wiadrami. Dwoma, kurwa!
A wyrosło nam całe imperium.
Pichcimy i sprzedajemy Bliss pod własną marką.
Różnymi częściami Gotham,
różnymi dzielnicami rządzą różne ekipy.
I wszystkie chcą się obłowić.
Im więcej prochów rzucimy na rynek, tym więcej gotówki,
żarcia na stołach i ciuchów na grzbietach.
To nie jest gra, do której przywykliście,
wiem,
ale nic wam nie będzie,
tylko trzymajcie gęby na kłódkę.
Milczenie jest złotem i takie tam.
Jeśli spytają, skąd forsa...
- Z budowy. - Wszyscy robimy na budowie!
Wrócił. Co mówi Donny?
- Jara się. - Sullivanowie wezmą produkt?
Sprzedadzą każdą ilość Blissu.
Jasne, kurwa, pokaż.
Nieźle, młody. Będzie z ciebie biznesmen.
Zwerbujemy jeszcze kilka gangów i jesteśmy ustawieni.
Patrz.
Oczyściliśmy trasę do Burnley,
czyli możemy zaopatrywać Masywnych.
- Super. - Patrz: bum, bum, bum.
Masywni nie lubią się z Odessą.
Oni wszyscy się nienawidzą,
dlatego nikt nie może wiedzieć, że się spiknęliśmy.
Ja pierdolę! Chryste!
Bruno skaptował Odessę, Nick zajął się LoBoys.
Mam nawet Linka! Zhao zmienia zdanie,
bo widzi, ile kosimy.
- Serio? - Pazerny skurwiel!
Triady wprowadzą nas na zagraniczne rynki,
a to już inna liga i forsa.
Zeke! Zeke!
Co z prądem? Generatory długo nie pociągną.
Działam,
ale miasto racjonuje. Prąd idzie do bogatych.
Wiadomo, kurwa. Próbuj.
- W porząsiu? - Tak.
Oz,
- pojechałem z dostawą. - Tak?
Ktoś miał oko na Sullivanów.
- Jak to? - Człowiek...
Sala albo Sofii.
- Próbował za mną iść. - Pod ziemię też?
- Nie. - Na pewno?
- Tak. - Dobra.
Dopóki będziemy ich gubić w tunelach,
Maroni, Gigante, czy jak tam się zwą, mogą węszyć.
Niuchają wysoko i nie patrzą pod nogi.
A ty i ja? Rozejrzyj się. Patrz, co mamy.
Ciężko pracujący ludzie z Crown Point
chronią nas i pomagają utrzymać tajemnicę.
Zyskaliśmy ich lojalność
i miłość. A wiesz czemu?
Bo płacimy.
Wiesz, ile to znaczy?
Być tym gościem w okolicy, który pomaga ludziom?
Kiedyś będą o nas opowiadać.
- Tak myślisz? - Wiem, kurwa.
Victor Aguilar,
Oswald Cobb.
Tak.
Będziemy nieśmiertelni.
PINGWIN
Znowu to robisz.
Przypatrujesz mi się.
Podziwiam cię.
Cierpisz?
Zasłużyłem.
Już się mną znudziłaś?
Mam robotę.
Gdy znajdziesz Oza,
wykorzystaj moje doświadczenia.
Dom cię odprowadzi.
Zbiegowie powinni siedzieć w pokojach.
- Nie wierzę, że je otworzyłeś. - Co?
Tylko się kurzyło. Jak twój ojciec.
Posiekać?
Pewnie.
Leo widział kierowcę Oza na terytorium Sullivanów, ale go zgubił.
Mówi, że chłopak zniknął. Jak pozostali.
Oz to chwast.
Ale uwielbia brylować.
Tak.
Nie te.
Te są lepsze.
Nie wiedziałam, że gotujesz.
Nadia zdradziła mi rodzinne przepisy.
Żebym mógł je przekazać dalej.
To khoresh bademjan.
Bakłażan, pomidory, mięso.
Taj...
lubił jeść z jogurtem.
Taj miał rację.
Z jogurtem jest bardzo dobre.
Taj miał rację.
Dobra.
Czyli chwast...
przemyka się po mieście bez ochrony,
zalewa ulice twoim narkotykiem i nikt nic nie mówi.
Jeśli skaptuje kolejne gangi...
Nie.
Żeby się liczyć, potrzebuje triad, a te dogadały się ze mną.
Ludzie kupią wszędzie.
Tego uczył go Carmine.
Wiem.
Boli, nie?
W takim razie musimy dać wszystkim do zrozumienia,
że zabawa z Ozem kosztuje.
Co jest?
Oswald!
Nie grzeje.
- Zasilanie siadło. - Słyszę.
Zamarzam.
Pięknie pachną, co?
- Ale wyglądają... - Ujdą.
Jak w knajpie Pauliego, prawda?
Skoro trzymasz mnie tu jak jakiegoś jeńca,
przynajmniej daj mi słuchać muzyki.
Dziękuję, kochanie.
- Dobry chłopak. - Mamo.
Długo tu nie zostaniemy.
Kosimy mnóstwo forsy, prawda, Vic?
- Vic? - Kupę.
- Tak. - Dobra rzecz.
Mamo, zjedz, żeby mieć siłę.
Trochę.
U Pauliego.
Te plastikowe jadłospisy...
- Tak. - Tak.
Pamiętasz!
Nie kłamie.
Chłopaki, których ściągnąłeś, są pewni,
ale nowi mają mieć małe dłonie.
Dłonie?
Serio.
Grubymi paluchami dwa razy dłużej
- pakują towar. - Jasne.
Kapuję.
Kiedy wreszcie coś z tym zrobisz?
Twoi chłopcy zwyczajnie zamarzają.
- O czym ty mówisz? - Nie!
Nie! Załatw ogrzewanie, bo pójdę do Rexa!
- On to załatwi. - Pomyliło ci się.
Nie jestem tatą.
Otrząśnij się.
Nie martw się tym, bo Jack...
- Jack? - Zapłacił rachunki.
Co robisz?
Wszystko załatwione.
- Włączą prąd. - Jack jest w mieście? Tyle czasu?
- Załatwi to. - Przestań. Tylko pogarszasz!
- Myślałem... - Nie.
Ani słowa o moim bracie.
Nie masz prawa. Rozumiesz?
- Dobrze. - Mamo.
Spójrz na mnie, mamo. Mamo!
Spójrz! Jestem Oswald,
nie tata, kapujesz?
Jacka i Rexa już nie ma.
Zostaliśmy sami,
jasne?
- Tak. - Link.
Co dobrego?
- Zhao się namyślił? - Odbierz telefon.
Link?
Oswald, wiem, co jest grane.
- O czym ty gadasz? - Zajmę się muzyką.
Pokaż wiadomości.
- Daj spokój. - Posprzątaj.
- Sama się wszystkim zajmę. - Nie może być aż tak źle.
Kurwa. Triady wypadły.
Cholera!
Znaleziono trzech wisielców.
- To teren Sullivanów. - Tak.
Każdemu ucięto po palcu.
Pętla i paluch?
Nie wszystko naraz, Sofio.
Oni tylko stali na rogach!
To ostrzeżenie.
Dają znać, że tak skończą ci,
których dorwą z naszym towarem.
Zabójstw dokonano wkrótce po ucieczce Salvatore Maroniego.
A drobiazg nie ma odwagi ani środków, żeby się postawić.
A było tak blisko układu z triadami.
Bez triad zagranica nie weźmie towaru nawet za darmo.
Chyba że...
A gdybym to zrobił?
Ale co?
Gdybym, kurwa, rozdał?
Słuchajcie! Dziś się nie kryjecie!
Rozdajecie towar w knajpach, barach,
restauracjach, na stacjach benzynowych, chuj mnie obchodzi gdzie.
Każdemu, kto chce!
- Każdemu! - Tak.
Niech ludzie wiedzą, że Bliss jest w mieście,
czy tego chcą, czy nie!
Sal i Sofia kojarzą moją ekipę,
- was nie. - I nie bierzemy forsy?
W tym rzecz!
Dzisiaj nie chodzi o pieniądze.
Tworzymy popyt!
Każdy skurwiel w mieście dostanie próbkę.
Nie obijać się!
Do roboty! Towar na ulice!
Gdzie się podziewałeś, Victor?
- Cześć, Squid. - Myślałem, że nawiałeś.
Co robisz w Point?
Skończyła ci się waha?
Tak.
Wbijasz się w modne sneakersy?
Nie. To tandeta.
Nie wciskaj mi kitu, brachu.
Myślisz, że nie widzę?
Skąd bierzesz forsę?
Inni też zarabiają, ale nie na kroplach,
bo wyschły. Co robicie?
Ja nie diluję.
Nie wiem, o czym gadasz.
Nie chrzań, stary!
Co to za staruszka, z którą cię widziałem?
Co z nią? Nie pokazuje się.
Może sam jej poszukam?
Oferuję ci moje usługi.
Chcesz mnie po swojej stronie?
To powiedz swoim, że wchodzę, i kosimy mamonę!
Git?
Witaj na dzielni!
Zaróbmy coś!
A niech to!
Znajdźmy kogoś, na kim mu zależy.
Jemu nie zależy. To jego przewaga.
Wiem.
Chwila! A to kto?
Bracia.
Zmarli w młodości.
Matka też nie żyje.
O ojcu nigdy nie mówił.
Czyli jest sam.
Mnie odebrał wszystko, a sam nie ma nic!
Nic!
Poćwicz uderzenie.
Taa.
Cholera!
OSTATNI NUMER BYŁ DLA CIEBIE
Mamo!
Jesteś głodna?
Oswald!
- W porządku? - Pomóż!
Nie patrz, nie patrz!
Jezu!
- Nie patrz! - Co się stało?
- Wyciągnij mnie. - Chodź.
Wszystko gra?
Ta woda jest lodowata! Długo siedzisz?
Chodź.
Do góry.
Już.
Chryste Panie!
Czekaj.
Całą noc pracowaliśmy. Mogłem do ciebie zajrzeć.
Daruj.
Jeszcze noga.
Właśnie tak.
Chodź.
Wszystko gra. Powolutku.
Dasz radę.
Właśnie tak.
Chodź.
- Wiesz, że nie dam. - Wszystko gra.
Nie dam rady.
- Mamo. - Nie dam!
Będzie dobrze, tylko...
musisz się rozgrzać.
Ta moja choroba jest jak złodziej.
Ciągle coś zabiera.
Nie umiem już liczyć.
Widzę rzeczy, których nie ma.
Czasem widzę chłopców.
Patrzą na mnie jak na obcą.
To mi łamie serce.
Wiem, mamo.
Nie chcę być warzywem.
Nie zniosę tego. Rozumiesz?
Tak.
Nie. Czyli?
Jeśli mój umysł odejdzie przed ciałem,
musisz mi pomóc umrzeć.
Umrzeć? Coś ci się plącze.
Chwilowo nie.
Nie chcę skończyć jako żałosna,
śliniąca się i robiąca pod siebie starucha,
gapiąca się w pustkę i nic nie rozumiejąca,
prócz tego, że jest gorzej.
Co mi pozostało poza godnością?
- Nie potrafię. - Potrafisz.
Spójrz na mnie.
Dasz sobie radę.
Wiem to.
Jesteś moim dzielnym chłopcem.
A ty nie jesteś burkiem,
tylko moją mamą.
Prosisz o coś niezgodnego z naturą.
Nie!
Nie waż się tchórzyć. Przysięgam,
że dałam ci wszystko, wszystko!
Wiem.
Powiedz, że to zrobisz. Z miłości.
Powiedz.
Dobra.
Zrobię to.
Dobrze.
W porządku?
Tak.
Ubierzmy cię.
Na trzy.
- Raz, dwa, trzy! - Trzy.
Kochanie!
Wyglądasz cudnie, mamo.
Jesteś silna.
Jak Gilda.
Cześć.
Dostawy poszły gładko.
Bliss zalał ulice. Słyszałeś coś?
Nie.
To nie wszystko.
Możemy mieć problem.
Jest taki gość, z okolicy.
Wołają na niego Squid.
Dla niego kradłem twoje felgi.
Myślałem, że na niego nie wpadnę, ale...
wpadłem.
Zadaje pytania. O nas.
Chyba nie odpuści.
Pieprzony złom.
Zimno tu, co?
Za zimno dla mamy.
Nawet nie wiedzą, co jej jest.
Najpierw mówili o parkinsonie, potem o alzheimerze,
a potem wyszły im jakieś ciała Lewy’ego,
kurwa, czy coś.
Geniusze z ich dyplomami i maszynami
nie mają pojęcia, co jej jest.
To jak mam ją przed tym ochronić?
Robisz, co możesz,
a ona to wie.
Dobrze, że jest przy tobie.
Co mówiłeś?
Mamy problem?
Nie. Dam radę.
- Na pewno? - Tak.
Patrz.
A ratusz świeci jasno.
Bądź czujny, dobra?
Ma na imię Eve.
- Niestety nie widziałem. - Nie.
Na pewno?
Nie znam cipy.
Potrafisz zepsuć ludziom nastrój.
Roxy.
Spotkałyśmy się w klubie.
Pewnie nie pamiętasz.
Ale mogę ci pomóc.
Za odpowiednią cenę.
Dziękuję za poświęcony nam czas.
Dla policji wszystko.
W tych czasach musimy dbać o siebie nawzajem.
- Do zobaczenia. - Dobranoc.
Koniecznie.
Nie wierzę! Co za dupek!
Złom.
Radny Hardy?
Facet od Carmine’a.
Nie odpisałeś na liścik.
Nie chcesz się kumplować?
To boli.
Spłaciłem długi.
Wobec Carmine’a, nie mnie.
Jasne.
Jasne? Że niby się nie liczę?
To może poznam się z twoimi sprzedajnymi kumplami?
Chodź tu!
Przestań!
A może pogadam z Gazette?
Opowiem, jak z publicznych środków spłacałeś długi hazardowe.
Myślisz, że możesz dymać mieszkańców Gotham?
Cholera! Czego chcesz?
Żebyś robił, kurwa, swoje.
Zabieracie prąd Crown Point.
Rodziny marzną w ciemności,
a wy wracacie do ciepłych posiadłości.
Prąd ma popłynąć do Crown Point.
Wiesz, ile to zezwoleń?!
Nie, proszę, przestań! Zrobię to!
Przestań! Proszę, przestań!
Kurwa!
To tylko nos. Daj krawat.
Posłuchaj. Masz czas do świtu.
Nie robię dla nikogo. Nazywam się Oswald Cobb.
Zapamiętaj.
- I spieprzaj. - Kurwa!
Jezu!
Masz miejsce! Cofaj!
Chryste!
Dobrze, że dzwonisz.
Na chuj zalewasz mój teren towarem?
Że jak? Olałeś umowę, to masz.
Zamordowali mi ludzi.
- Wiesz co? - To ostrzeżenie!
Tak nie będziemy gadać.
Spotkajmy się twarzą w twarz.
- Mam miejsce. - Nie pogrywaj z nami.
Wyślę ci adres.
Victor!
Odmrożę sobie fujarę.
Gdzie twoi ludzie?
Właśnie o tym... chciałem pogadać.
Próbowałem, stary.
Oni teraz... nikogo nie szukają.
Ale...
posłuchaj.
Wiem, że rządzisz okolicą.
Oni też to wiedzą i cię szanują, dlatego...
Masz.
Za tydzień więcej.
A gdy tylko coś się zwolni...
Sam wiesz. Na razie...
musimy przystopować.
I za tydzień więcej?
- Tak. - Bo już mi brakuje.
Towar schodzi.
Masz się za ważniaka?
Chcesz mnie spłacić?
Jesteś dzieciakiem, który nawet nie potrafi walnąć felg,
a zadziera nosa,
bo pracuje z Ozem jakimś tam?!
Tak, pieprzony tajemniczy Czarnoksiężnik z Oz
pociąga za sznurki!
Na ulicy gadają, że rozprowadza Bliss,
a jakieś szychy go szukają.
Może pomogę im i zarobię?
Albo zabierzesz mnie do szefa.
To jak?
Squid,
Oz... on cię zabije.
Prowadź mnie do niego! Nie żartuję.
Jasne, spoko! Dobra.
Idź przodem.
Tędy.
Teraz jesteś gość. Nie utrudniaj sobie życia.
Posłuchaj,
on wróci dopiero za kilka godzin.
Pasuje.
Zaczekam.
Dobra. To pod ziemię.
Pod ziemię? Kopiecie dziury?
Kurwa!
Boże!
Przepraszam. Przepraszam!
Dlaczego mnie do tego zmusiłeś?
Skurwielu!
Cześć.
Co? Nie poznajesz?
Nie jesteś zdziwiona.
To ja wysłałam po ciebie Roxy.
Żeby zaoszczędzić nam kłopotów.
Łatwa forsa.
Napijesz się?
Gdzie on jest?
Nigdy nie powiedziałby tego takiej jak ja.
Przecież go znasz.
Stroisz się tak...
dla siebie czy klientów?
Zależy od sytuacji.
Oz widział tę wersję ciebie?
Kilka razy. Nie lubi jej.
A co lubi?
Nie jest aż tak skomplikowany.
Czyli...
jest najlepszy, jakiego miałaś.
I co jeszcze?
Jest... stworzony do wielkich czynów.
Też okłamywałam takich jak on.
Już nie musisz.
Teraz masz władzę.
Mówisz ludziom, co chcą usłyszeć.
Masz u niego szufladę.
Coś dla niego znaczysz.
Nie przyjdzie po mnie, jeśli na to liczysz.
To nie taki związek, jasne.
To jak?
Płaci ci, czyli...
to nie miłość.
Też bym tak chciała. Urodziłaś się w uprzywilejowanej rodzinie
i stać cię na uproszczone postrzeganie świata.
Mnie i Oza łączy więcej, niż myślisz.
Wiem, kim jest.
To kłamca, narcyz,
morderca...
Ale wszyscy mamy coś za uszami, ty też.
Nancy Hoffman.
Yolanda Jones.
Dla ciebie nic nie znaczyły,
dla mnie były rodziną.
Dalej myślisz, że jestem Katem?
Nie powiedział ci?
Mój ojciec zabił te kobiety.
I moją mamę.
Oz wiedział.
Zawsze.
Pomógł to tuszować,
żeby ojciec mógł dalej zabijać.
Wykorzystał mnie.
Pozwolił mi gnić w Arkham,
żeby piąć się w górę.
Nie powiedział ci o tym?
Pewnie gdyby to zrobił, zadawałabyś niewygodne pytania.
Skąd wie?
Dlaczego pracuje dla człowieka, który zamordował twoje przyjaciółki?
Za duże ryzyko.
Dla niego tak było lepiej.
Gdy się mnie bałaś.
Mówił, że mu cię żal, bo jesteś chora.
Gdybym była chora, zginęłabyś pod drzwiami.
Ale i tak przyszłaś mnie zabić.
Mimo tych wszystkich słów.
Dałaś mu alibi.
Wiedziałaś.
Nie od początku,
ale tak.
Kiedy już tu skończysz,
zostaw moje dziewczyny w spokoju.
Dlatego mnie zaprosiłaś.
Żeby je uratować przed Katem.
Przecież ty taka nie jesteś.
Twoi ludzie cię chronili.
Nie chcieli cię wydać.
Są plusy i minusy.
Oni chronią mnie, a ja ich.
Może urodziłam się w uprzywilejowanej rodzinie,
ale tego akurat nie miałam.
Crown Point.
Przy zoo.
Zasługujesz na szansę.
Ale pochodzenie tej informacji...
Zostanie między nami.
Ostrożnie, chłopcy, bo się rozleje
i po niespodziance. Nick, prowadzisz.
Bruno przypilnuje interesu.
Cokolwiek się dziś stanie, musimy być gotowi.
Gdzie byłeś, Vic? Telefon dzwoni i dzwoni.
Są wkurzeni, ale chcą się spotkać. Wóz albo przewóz.
W porządku?
Co z tobą?
Coś z tamtym?
Załatwiłeś sprawę?
Chyba tak.
To patrz w oczy, nie w dół.
Dobrze zrobiłeś.
Ochroniłeś tych, na których ci zależy.
Jesteś silny.
Potem będzie łatwiej.
Zostań dziś w domu.
Pozbądź się ciuchów.
Doprowadź się do porządku.
Zjedz coś,
odpocznij, bo jutro będziesz do niczego,
a jesteś potrzebny. Słyszysz?
Tak?
Dobra.
Proszę, proszę! Zapraszam i się spóźniam. Błąd, wiem.
Mam dla was niespodziankę.
Dziś dam wam coś większego niż Bliss.
Coś, co zmieni oblicze miasta.
To mój prezent dla was.
Jaja sobie robisz?
Wyluzuj, Abe. Chlapnij sobie piwo. Jezu!
- Poręczyłeś za niego? - Tak, Zhao.
A ty mu podziękujesz.
Drodzy państwo, witam na złotym szczycie.
Z dumą powiecie, że tu byliście.
Choć wiem, że się nienawidzicie.
Spięcia Masywnych i Odessy są już legendarne,
a LoBoys muszą walczyć o szacunek.
Triady,
Sullivanowie, najstarsze ekipy w mieście,
ale najbardziej znienawidzoną osobą w tym gronie...
jestem ja.
Przez ciebie straciłem trzech ludzi!
Nie przeze mnie,
tylko dlatego, że Maroni i Gigante są od ciebie mocniejsi.
Chcecie się mścić? Na co czekacie?!
Są tam,
za mostem Elliota!
Mostem, który zbudowali wasi przodkowie,
ale jakoś nie nazywa się mostem Sullivana,
tylko jakiegoś bogatego oszusta,
który żył z waszej ciężkiej pracy.
Oni srają, my to żremy!
A najgorsze, że nawet nas nie znają!
Nie znają was, ale ja znam. Sal? Bez jaj!
Tylko jęczy, jak to Carmine ukradł mu interes narkotykowy.
Jak myślicie, co zrobi wam do spółki z Sofią?
Odbiorą wam wasze interesy i terytoria,
bo nic dla nich nie znaczycie. Wszystkich was mają w dupie.
A niedaleko stąd
macie bandę bogatych zjebów z ratusza.
Siedzą w wypasionym klubie, popijają winko
i kręcą lody, dzięki którym się dorabiają!
I nienawidzą się,
zupełnie jak wy!
Ale trzymają się razem, bo wiedzą,
że sami nie znaczą nic.
A w kupie te miękkie kutafony rządzą całym miastem.
Dlaczego nie my?
Pewnie, dałem wam Bliss, dzięki któremu nasze akcje skoczyły,
ale prawdziwą siłę zyskamy, gdy będziemy się wspierać.
A wtedy Sal, Sofia, stara gwardia nas nie tknie.
To głupiec. Zdradza każdego, z kim pracuje.
Sofia Gigante?
Alberto Falcone?
Nie ma zasad ani klasy. Pingwin to podrzędny kanciarz.
Robi i gada byle co, a wy to wiecie.
Czyżby?
Ja tam wiem jedno.
Razem mamy największe terytorium, najwięcej ludzi w mieście!
Jeśli chcecie to roztrwonić, śmiało, ale ja mam zasady!
I narażam życie, żeby się nimi z wami podzielić.
Jeśli tu i teraz się zjednoczymy,
będą opowiadać o tym wieczorze.
Gdy zdecydowaliśmy, że lepiej pracować z tymi, których nienawidzimy,
niż żyć pod butem tych, którzy nawet nas nie znają!
Daj mi piwo.
Wszystko, co o mnie słyszeliście,
to prawda.
Ukradłem towar Sofii,
kropnąłem Alberto Falcone.
Zrobiłem to!
I co z tego?
Kantuję. Wiadomo,
robię, co muszę.
Ale koniec końców...
jestem tylko biednym dzieciakiem z Eastside, który ma coś do udowodnienia.
Jak wy wszyscy.
Za odebranie im Gotham!
Oswald!
- Co się dzieje? Która godzina? - Włączyli prąd.
Czekaj.
Nie, nie, nie!
Zostaw.
Kocham tę piosenkę.
Zatańcz ze mną, Benny.
Pamiętasz.
Nie wstydź się, kochanie.
Jesteś moim ciasteczkiem.
Tak.
Rób coś.
Raz, dwa, raz, dwa... Właśnie tak.
Zrobił to.
Oz. Przywrócił zasilanie.
To Oswald?
Dla ciebie.
Zrobił to dla ciebie.
Oswald.
Mój synek.
Zrobił to.
Mój synek!
Oswald!
Tekst polski: Wojtek Stybliński