รวมพล
- ลุย - ลุย
บุก
คอยดูเถอะ
พวกข้าจะโค่นเจ้าให้ได้เลย
- ไอ้เจ้าจิ๋วพวกนี้ - ไอ้เจ้าจิ๋วพวกนี้
สุดยอดเลย
พวกเขาฝากรอยแผลให้เมลากาแลนด์ได้แล้ว
นี่สินะ พลังแห่งความหวัง
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
รู้สึกถึงพลังที่ก่อตัวขึ้นในตัวข้าเลยล่ะ
ถ้าเป็นตัวข้าในตอนนี้ แม้แต่เครื่องรางแห่งความมืดมิด
หรือมังกรโบราณ ข้าก็เอาชนะได้หมดเลย
อย่าเหลิงไปหน่อยเลย
เจ้าโง่
อิโซลเด
ตั้งสติหน่อยสิ
ขะ ข้าขอโทษ
ยัยบ้าเอ๊ย
โธ่เว้ย
ชิ
ปล่อยข้านะ
คนที่แตะต้องตัวข้าได้ มีแต่ท่านทริสตันคนเดียวเท่านั้น
เฮ้ยๆ
ถ้าไม่จับไว้ เดี๋ยวเจ้าก็ร่วงลงไปน่ะสิ
อิโซลเด ใช้พลังเวทของข้าสิ
บอสสั่งมาแล้ว
พวกเราลุย
พวกมันมาแล้ว
ไล่พวกมันกลับไป
โพละ
แย่แล้ว
อย่าถือสาเลยนะ
- เจ็บจุง - บุกเยย
- ถล่มตู้มเลยแล้วกัน - วู้ฮู
ท่านทริสตัน
- ไอ้พวกเด็กเวร - ไอ้พวกเด็กเวร
อิโซลเด
ไม่ต้องห่วงข้า เร็วเข้า รีบไปโค่นมันเถอะ
- ตายซะ - ตายซะ
ข้าวางกับดักไว้แล้ว
สําเร็จแล้ว
เจ้าคิดว่าสําเร็จแล้วงั้นเรอะ
วิกฤตพิฆาต
พลังเวทนี้จะเพิ่มพลังในการต่อสู้ของกาแลนด์
ให้ถึงขีดสูงสุด แลกกับที่ต้องเสียการควบคุมไป
แต่ตอนนี้ข้าหลอมรวมกับเขาแล้ว ข้าจึงควบคุมเขาได้ไงล่ะ
รีบปิดฉากพวกมันเลย
จับได้แล้ว
พะ พวกมันแข็งแกร่งเกินไป
เพอร์ซิวัล
เริ่มจากเจ้าก่อน
จากนั้นก็เป็นตาลูกชาย ของเมลีโอดาสกับเอลิซาเบ็ธยังไงล่ะ
เลิฟบอมบ์
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าทําแบบนั้นหรอก
นังเด็กนี่
รู้ทั้งรู้ว่าฝีมือสู้ไม่ได้ยังจะพยายามอีกเหรอ
สู้ไม่ได้งั้นเหรอ
ว่าไงนะ
พลังเวทจะแสดงออกมา ผ่านความมุ่งมั่นอันแรงกล้า
ความคิด และประสบการณ์ที่ตัวเองสั่งสมมาไงล่ะ
ข้าจะบดขยี้ทุกคนที่พยายามทําร้ายท่านทริสตัน ให้แหลกละเอียดเลย
เลิฟบอมบ์
พลังเวทของข้าเกิดจากความรัก ที่ข้ามีต่อท่านผู้นั้นยังไงล่ะ
งั้นก็กอดความรักนั้นไว้แน่นๆ แล้วตายไปซะ
อิโซลเด
พวกข้าจะขยี้เจ้าให้แหลก
ไปพร้อมกับความรักขี้ปะติ๋วของเจ้านั่นแหละ
เจ้านี่ชอบบุ่มบ่าม
เอาตัวเองไปเสี่ยงเพื่อข้าตลอดเลย
ท่าน...
ทริสตัน
ขอบคุณนะ เพอร์ซิวัล
เจ้าเด็กเปื้อนมลทิน
ที่เกิดมาระหว่างเผ่าปีศาจและเผ่าเทพธิดา
ไอ้เนฟิลิม
จงสลายไปซะ
คุณเฮนดี้ครับ
ฝากดูแลอิโซลเดด้วยนะครับ
ได้เลย
เดี๋ยวสิ
นี่เจ้าคิดจะไปสู้คนเดียวหรือไง
ข้ามีเรื่องจะขอร้องครับ
ช่วยเรียกเขามาด่วนที
เรียกแลนสล็อตมาเดี๋ยวนี้เลยครับ
เห่ยชะมัด
ไม่มีเพื่อนเลยสู้ไม่ได้เหรอ
ข้าคนเดียวควบคุมตัวเองไม่ได้ต่างหาก
ช่างกล้าดีนักนะ
อยู่เป็นไม้ประดับก็หุบปากไปซะเถอะ
ทริสตัน
สมฝีมือจริงๆ สุดยอดเลย
ฝุดยอด
ทําไมเขากลายร่างเป็นแบบนั้นล่ะ
สมกับที่เป็นโอรสของฝ่าบาทจริงๆ
ใช่แล้ว
พลังของเผ่าปีศาจนี่ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ
เจ้าทริสตันตัวดี
"พลังนี้มันใช้ได้แค่แป๊บเดียว" บ้านเจ้าสิ
อ้าว เจ้าฟื้นแล้วเหรอ
แหม ถ้าให้ข้าจัดการ ป่านนี้ข้าคงฝังมันกลบดินเรียบร้อยแล้วล่ะ
งั้นข้าเลิกแบกเจ้าแล้วนะ
ข้าจะให้เจ้าแบกต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน
เป็นเกียรติกับเจ้ามากนะแบบนี้
เจ้านี่นะ
ชูฟกูออน รัดนาอุน
- อ็อกฟูเกลโมโซ - มันมาแล้ว ระวังด้วยล่ะ
โอลโกลอา จุ๊ปส์
ไอ้พวกนี้มันตัวอะไรเนี่ย
นี่มันอะไรกัน
เป็นมือของพวกคนตายน่ะ
พวกมันจะลากทุกคนไปภพหน้ายังไงล่ะ
มื้อค่ําแห่งปรโลก
บ้าเอ๊ย ปล่อยนะ
ข้าสู้พวกมันไม่ไหวเลย
ปล่อยข้านะ
ขืนเป็นแบบนี้ ไม่มีใครรอดแน่
ท่านทริสตัน
อะไรน่ะ มันอะไรกันเนี่ย
ดูเหมือนพวกมันจะกลัวพลังเวทของเขาแน่ะ
อะไรน่ะ
เจ็บนะ เจ็บ
หยุดเถอะ ข้าขอร้องล่ะ
ก็ได้
จะ จริงเหรอ
ทําไมล่ะ
เมื่อกี้เจ้าบอกว่า "ก็ได้" นี่
บอกแล้วไง
ว่าข้าควบคุมตัวเองไม่ได้เวลาเป็นแบบนี้น่ะ
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เขากลัวการใช้พลังนั่น มากกว่าอะไรทั้งหมดเลยนี่นา
ไม่น่าแปลกใจหรอกน่า
ตอนนี้ทริสตันน่ะ
เขามีเพื่อนที่เขาไว้ใจได้เต็มร้อยแล้ว
นั่นสินะ
แกเป็นตัวอะไรกันแน่วะเนี่ย
ตายซะ ไปตายซะ ไป๊
ปะ เป็นไปไม่ได้
ขนาดพวกเราร่วมมือกันยังสู้ไม่ได้ แต่เขาจัดการมันได้ด้วยตัวคนเดียวเลยครับ
โอ๊ย เจ็บ
ทริสตัน
พอได้แล้ว กลับมาเป็นปกติสักทีเถอะ
อย่าเข้ามานะ
ข้ากลับเป็นปกติไม่ได้ง่ายๆ หรอก
นี่คือสิ่งที่ข้าต้องแลกกับการใช้พลังนี้น่ะ
ทริสตัน...
เขาไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
เยี่ยมมาก
อะไรเนี่ย เสียงมันมาจากไหน
ข้าได้ดูของดีก่อนที่จะได้ประเมินเจ้าเองอีกแฮะ
เสียงมันสะท้อนเข้ามาในหัวข้าโดยตรงเลย
น่าทึ่งจริงๆ
บอกตามตรง ก่อนจะได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง ข้าประเมินเจ้าต่ําไปแน่ะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เจ้านี่ดื้อจริงๆ นะ กาเวน
ซวยแล้ว
หนีออกจากบ้านมาตามอําเภอใจแบบนี้
คิดบ้างไหมว่าพี่ชายเจ้าจะเป็นห่วงแค่ไหน
พูดอะไรของเขาเนี่ย
นี่ท่านลุงข้าเอง
ท่านลุง อะไรนะ
รีบออกนอกเมืองเร็ว
ช่างหัวข้าวของไปก่อน
ความปลอดภัยของทุกคนสําคัญกว่านะ
ระวังสะดุดล่ะ
อพยพแล้วทําตามที่พวกเขาบอกนะ
นั่นอะไรเนี่ย
บ้าน่า
ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่ อย่าหยุดเดินสิ
นี่ข้าฝันไปหรือเปล่าเนี่ย
ช่างงดงามเหลือเกิน
คราวนี้มันอะไรอีกล่ะเนี่ย
ข้าตั้งใจจะมาพบพวกเจ้า
ด้วยตัวเองอย่างน้อยสักครั้งหนึ่งน่ะ
เด็กวัยรุ่นสี่คนที่บาร์ทร่าราชาองค์ก่อน มองเห็นผ่านนิมิต
ผู้ชายคนนั้น...
ข้าเองก็ตั้งใจจะประเมินว่า
สี่อัศวินแห่งกาลวิบัติ
มีพลังมากพอที่จะทําลายทั้งข้าและคาเมล็อต
ได้จริงหรือเปล่า
อย่าบอกนะ...
ขอทีเถอะ
จอมบงการปรากฏตัวแล้ว
ศัตรูตัวฉกาจของพวกเรา
เจ้าแห่งคาเมล็อต
อาร์เธอร์ เพนดราก้อน
เจ้าหมอนี่...
คือกษัตริย์อาร์เธอร์แห่งอาณาจักรคาเมม็อตสินะ
เมลีโอดาส เจ้าจะไปไหนเหรอ
จะให้ข้านิ่งดูดายอยู่ที่นี่ ในฐานะที่เป็นราชาของอาณาจักร
แล้วก็เป็นพ่อของลูกข้าด้วย
ได้ยังไงกันเล่า
คุ้มกันที่นี่ไว้นะ
- พ่ะย่ะค่ะ - พ่ะย่ะค่ะ
พลังเวทนี้มัน...
ฝ่าบาท...
ราชามาออกโรงเองเลยสินะ
หมอนี่คือ...
กษัตริย์แห่งไอรอนไซด์
เพราะไอ้หมอนี่...
ปู่ก็เลยต้อง...
หนีไป เพอร์ซิวัล
ในวันข้างหน้าจากนี้ไป ข้าก็จะอยู่กับเจ้าเสมอ
เพอร์ซิวัล หลานรักของปู่
เพอร์ซิวัล
คืนปู่ข้ามานะ
อ้าว เจ้าเป็นลูกชายของไอรอนไซด์เองเหรอ
แต่ว่า...
ยังไม่ถึงตาเจ้าหรอกนะ
ช่วยรอหน่อยได้ไหม
สต็อปปุ
โจมตีไปก็ไม่มีประโยชน์นะกั๊บ
เปลี่ยนแผน
- รวมพล - มารวมกันเร็ว
เพอร์ซิวัล
บ้าเอ๊ย
คนแรกที่ข้าอยากจะทดสอบคือเจ้า
เจ้าชายทริสตัน
บุตรชายของศัตรูตัวฉกาจของเรา ราชาและราชินีแห่งลีโอเนส
ถ้าอย่างนั้น ข้าจะส่งเจ้าไปโลกหน้าเดี๋ยวนี้แหละ
ราชาแห่งความโกลาหล
เจ้าดูต่างจากเมื่อก่อนนะเนี่ย
เหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโซเลย
เพราะเลือดเผ่าปีศาจป่าเถื่อนในตัวเจ้าสินะ
หุบปากไปซะ
อาร์เธอร์ เพนดราก้อน...
ออร่าช่างท่วมท้นเหลือเกิน
ใช่หนุ่มน้อยคนนั้นที่ข้าเคยรู้จักจริงๆ เหรอ
อย่าไปเกรงกลัวมัน
เราจะโจมตีพร้อมกันทีเดียว
- ได้ - ได้
ขยับตัวไม่ได้เลย
เฮ้ย ดึงสติไว้ก่อนสิ
ไม่ไหวหรอก
ทําไมล่ะเนี่ย
ขยับสิ ขยับ
รู้สึกเหมือนสัญชาตญาณข้าปฏิเสธไม่ให้ต่อต้านเลย
อาร์เธอร์
จงศิโรราบให้แก่อํานาจของกษัตริย์เสียเถิด
ผู้ช่วยเหลือสิ่งชั่วร้ายทั้งหลายเอ๋ย
(จุติ)
คําบรรยายโดย: มนัสวี อิสรธํารง