อย่าบอกนะว่า...
นี่ก็แปลว่า...
ทุกคนมารวมตัวกันครบแล้วสินะ
ดูสิ ข้าตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมดแล้ว
เข้าใจแล้ว พวกเจ้าเองสินะ
สี่กาลวิบัติตามคําทํานาย
ผู้ที่จะมาทําลายคาเมล็อตที่กษัตริย์ของข้าสร้างขึ้น
สี่อัศวินแห่งกาลวิบัติ
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
แหมๆ ช่างน่ายินดีอะไรเช่นนี้
ไม่นึกเลยว่าจะได้มีโอกาส
มาพบกับสี่อัศวินแห่งกาลวิบัติที่นี่
ว่าไงนะ
คนพวกนี้เป็นอัศวินตามคําทํานายเหมือนข้าเหรอ
เกมพลิกแล้วล่ะ
จัดการเจ้านั่นให้ร่วงในคราวเดียวเลย
เอายังไงต่อดีล่ะเนี่ย
นี่ ตาแก่
หือ
ข้าบอกแล้วไง
ว่าถ้าจะหนี ก็ให้รีบไปตอนนี้เลยน่ะ
- ไม่ได้เด็ดขาด - หา
จะปล่อยให้ศัตรูหนีไปต่อหน้าต่อตาเนี่ยนะ
เราต้องจับเขาเป็นเชลยศึกให้ได้สิ
ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่
ตาแก่นี่แผ่รังสีอํามหิตออกมา แต่ข้าไม่ยักสัมผัสถึงจิตสังหารได้เลย
ไม่ได้นะ
ยังไงเขาก็เป็นศัตรูอยู่ดีแหละน่า
แล้วท่านกาเวนคิดว่ายังไงบ้างล่ะ
ท่านคิดว่าอุกอาจไปหน่อยไหม ที่จะปล่อยให้ศัตรูหลุดมือไปน่ะ
ท่านก็คิดเช่นนั้นใช่ไหมล่ะครับ
ประหารเลย
อะไรนะ
เรียกข้าว่าสาวน้อยนี่เป็นความผิดร้ายแรงเลยนะ
พูดแบบนั้นสมควรตายสถานเดียว
หา
เอ่อ ไม่เห็นต้องทําขนาดนั้นก็ได้นี่ครับ
หัวจะปวดกับเจ้านี่แฮะ
เจ้าหนูเพอร์
พอมีเพื่อนฝูงที่พึ่งพาได้
เจ้าก็ฮึกเหิมขึ้นมาเลยเรอะ
ยังไงข้าก็ไม่อยากสู้กับเจ้าอยู่ดี
หือ
ก็เจ้าน่ะไม่เหมือนพ่อข้ากับกษัตริย์อาร์เธอร์ ข้าทําใจเกลียดเจ้าไม่ลงหรอก เพลล์การ์ด
เพอร์ซิวัล
เขาพูดอะไรของเขาเนี่ย
เจ้าคงจะหัวเราะเยาะข้า เพราะข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าเลย
แต่ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
ข้ารู้แค่ว่าเจ้าไม่ใช่คนเลวอะไรหรอก
ไหนเมื่อกี้เจ้าบอกว่าข้าอยู่ข้างคนชั่วไง
มันก็ใช่อยู่หรอก
ข้าพูดผิดงั้นเหรอ
อืม...
เจ้าเลยอยากให้ข้าตัดสัมพันธ์กับนายท่าน แล้วเข้าร่วมกับเจ้างั้นหรือ
เจ้าหมายความว่าแบบนั้นใช่ไหม
ใช่แล้ว เจ้าจะมาร่วมกับข้าแทนใช่ไหม
โทษทีนะ
น่าเสียดายที่มันคงไม่เป็นเช่นนั้นนะ
ปล่อยเพอร์ซิวัลเดี๋ยวนี้นะ
มานี่สิ
มาแล้วแฮะ
งั้นข้าจะทําตามคําแนะนําของเจ้า ขอถอยก่อนก็แล้วกัน
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าหนีหรอกน่า
ข้าขอมอบสิ่งให้พวกเจ้าก็แล้วกัน
เพอร์เฟ็คต์คิวบ์
เพอร์เฟ็คต์คิวบ์เหรอ
แย่แล้ว ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป...
เพอร์ซิวัล
หลอกข้าแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย
ข้าหลอกเจ้าเมื่อไหร่กัน
เจ้าแกล้งทําเป็นเข้าอกเข้าใจข้าอยู่แป๊บหนึ่งนี่
ใช่ ข้าว่าข้าเข้าใจเจ้าดีเลยแหละ
ข้าเลยได้รู้ว่าเจ้านี่ช่างไร้เดียงสาจริงๆ
แต่ข้าก็ชอบที่เจ้าเป็นแบบนี้นะ
แต่ก่อนอื่น เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ
- เจ้าทึ่มนี่ - เฮ้ย อย่าดิ้นสิ อยู่นิ่งๆ
บ้าเอ๊ย
เป็นแบบนี้อีกแล้วเหรอ
แบบเดียวกับที่กักขังแลนสล็อตก่อนหน้านี้เลย
ตอนนั้นเขาใช้ลูกแก้วเวทมนตร์ ทําให้คิวบ์มันหายไปนี่
อย่าบอกนะว่านั่นเป็นวิธีเดียว ที่จะทําให้คิวบ์มันหายไปได้น่ะ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
แต่การทําลายมันต้องใช้พลังเวทขั้นสูงน่ะ
ผิดพลาดอะไรถึงเพียงนี้เนี่ย
ปล่อยให้เพอร์ซิวัล ถูกลักพาตัวไปต่อหน้าต่อตาเนี่ยนะ
ทําไมไม่โจมตีตอนผู้ชายคนนั้นหนีไปเล่า
พลังเวทของเจ้าน่ะ...
เดี๋ยวเจ้าหนูเพอร์ก็โดนลูกหลงไปด้วยสิ
อีกอย่าง ตาแก่นั่นน่ะ
ลังเลตอนได้ยินคําพูดของเจ้าหนูเพอร์จริงๆ
องค์ชายทริสตัน เราจะกลับไปที่ปราสาท แล้วจะไปเรียกท่านธีทิสมานะขอรับ
ขอบคุณมากเลยนะครับ คุณเปลิโอ
กอนเต ดิสทรัด ซอร์ดิออร์ เบเรียลูอิน
เป็นไปได้ยังไงเนี่ย
ท่านกาเวน
ไม่สิ ตอนนี้ข้าต้องรีบตามพวกเขาไปแล้ว
พลังเวทที่เจ้าใช้เมื่อกี้ คือพลังเวทสลายสิ้นใช่ไหมล่ะ
เจ้าเป็นใครกันแน่
จงตอบรับความปรารถนาของข้าเถิด ดาบศักดิ์สิทธิ์ลิตต้า
แลนสล็อต เราก็ตามพวกมันไปกันเถอะ
ไม่ต้องหรอก ปล่อยให้ทริสตันจัดการ เดี๋ยวก็เรียบร้อย...
เขาหายตัวไปเหรอ
หยุดนะ
ทริสตัน
แหมๆ เจ้าจะบินตามโล่บินของข้าทันไหมน้า
ทําไมข้าสัมผัสถึงพลังเวทจากด้านหน้าได้ด้วยล่ะ
ดาบงั้นเหรอ
- เฮ้ย มาจากไหนเนี่ย - อะไรเนี่ย
ข้าบอกเจ้าแล้วนี่ว่าข้าจะประหารเจ้าน่ะ
เจ้าจะทําให้พวกพ้องของเจ้าตายไปด้วยนะ
ข้าสนที่ไหนเล่า
ได้เวลาเผด็จศึกแล้ว
หยุดนะ
เพลล์การ์ด
เป็นอะไรหรือเปล่า
ให้ตายสิ ข้าล่ะหมดคําพูดกับเจ้าจริงๆ
ทําไมถึงช่วยข้าทั้งที่ข้าเป็นศัตรูล่ะ
แล้วเจ้ามาปกป้องข้าทําไมล่ะ
ข้าปกป้องคนที่ข้าถูกใจมันผิดตรงไหนล่ะ
แปลกคนจริงๆ
กล้าพูดนะ โอ๊ยเจ็บ
ข้าเป็นทายาทสายตรงของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
การท้าทายคนอย่างข้า ก็เหมือนกับการท้าทายสวรรค์
รู้จักที่ต่ําที่สูงซะบ้าง
หยุดนะ ท่านน่ะพอได้แล้ว
อย่ามาขัดข้าสิ องค์ชายทริสตัน
เจ้าเปี๊ยกนั่นโจมตีข้าตอนข้ากําลังจะโจมตีศัตรูนะ
ไม่จริงสักหน่อย
ท่านพยายามโจมตีเพอร์ซิวัล ไปพร้อมกับอัศวินแห่งความโกลาหลต่างหากล่ะ
เจ้านี่หยุมหยิมเสียจริงนะ
ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง
หลีกไปซะ
เจ้าคงพอใจแล้วสินะ
เรื่องนั้นเดี๋ยวข้าตัดสินใจเอง
เขาเป็นอัศวินตามคําทํานายเหมือนเรานะครับ
เป็นพวกเดียวกันแท้ๆ แต่มาทําร้ายกันแบบนี้มันผิดแล้วครับ
เรื่องนี้มันกวนใจข้ามานานแล้วล่ะ
ทําไมข้าต้องถูกจัดให้อยู่ประเภทเดียวกับเจ้า แล้วก็เจ้าเปี๊ยกนั่นด้วยล่ะ
มีแต่จะทําให้ข้าอับอายขายหน้าก็เท่านั้นแหละ
พวกพ้องงั้นเหรอ ก็แค่การรวมตัว ของพวกอ่อนแอนั่นแหละ
จําใส่กะโหลกไว้ให้ดีล่ะ
คนที่จะสั่งข้าและให้ข้าทําโน่นทํานี่ได้ มีแต่คนที่แข็งแกร่งกว่าข้าเท่านั้นแหละ
พูดอีกอย่างก็คือไม่มีใครสั่งข้าได้ทั้งนั้น เพราะข้าสมบูรณ์แบบและไร้ที่ติยังไงล่ะ
ถ้าเจ้าไม่เห็นด้วย ก็ลองแสดงฝีมือให้ข้าเห็นสิ
หรือว่า...
ดาบข้างกายเจ้านี่เป็นแค่เครื่องประดับงั้นเหรอ
ข้าไม่มีดาบที่ใช้สู้กับพวกเดียวกันหรอกนะ
เจ้ามันขี้ขลาด
ขอโทษเขาซะ
ทริสตันเป็นคนใจดีที่ช่วยข้ากับเพื่อนๆ
ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่รู้จักกัน แม้แต่ตอนที่ตกอยู่ในอันตรายด้วยนะ
เจ้าทําข้าโกรธแล้วนะ
เด็กผู้หญิงเกเรอย่างเจ้าเนี่ย...
เอ่อ เรียกว่าอะไรนะ
แย่แล้ว อย่ายั่วโมโหเขาไปมากกว่านี้เลย
เขาเรียกว่าอะไรนะ เอ่อ...
จริงสิ ม้าพยศอย่างเจ้า...
ข้าคนนี้...
จะเป็นคนสั่งสอนเจ้าเอง
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
นี่ แน่ใจนะว่าเราไม่ต้องไปน่ะ
รอที่นี่จนกว่าจะเกิดอะไรขึ้นนั่นแหละ
เอ่อ มันเกิดไปแล้วไม่ใช่เหรอ
เพอร์ซิวัลถูกลักพาตัวไปนะครับ
ไหนมาดูซิว่าฝีมือจะขนาดไหน
เพลล์การ์ด เจ้าเจ็บขนาดนี้ คงไม่ไหวหรอก
ข้าต่อให้ไง ฝีมือจะได้สูสีกัน
แถมตอนนี้พลังเวทประหลาด จากเจ้าเปลิโออะไรนั่นก็เหมือนจะหมดฤทธิ์แล้ว
ไอ้บัดซบเอ๊ย
แส่เข้ามาแบบนี้ อยากให้ข้าส่งเจ้าไปโลกหน้าหรือไง
เอาไม่อยู่เลยแฮะ
กาเวน พอได้แล้ว
ไหม้ให้เป็นจุณไปทั้งชุดเกราะนั่นแหละ
อย่าดูถูกข้าสิ สาวน้อย
เพ้อเจ้อน่า
เพลล์การ์ด
เขาต้านการโจมตีได้เหรอ
เปล่า เขาปัดการโจมตีไปทางอื่นต่างหากล่ะ
ว่าไงนะ
ถึงจะเป็นศัตรู แต่ช่างมีพลังที่น่าเกรงขามมาก
จริงอยู่ที่การโจมตีของท่านกาเวน หนักแน่นแถมยังเร็วเหลือเชื่ออีก
เดาง่ายเกินไปแล้วมั้ง
แบบนี้เจ้าเอาชนะข้าไม่ได้หรอก
เจอนี่หน่อย
สมกับเป็นอัศวินตามคําทํานายจริงๆ
เจ้ามีศักยภาพที่น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
แต่ความสามารถของเจ้า ยังไล่ตามศักยภาพของเจ้าไม่ทัน
มือสมัครเล่นชัดๆ
สมบูรณ์แบบไร้ที่ติงั้นเหรอ
น่าขันสิ้นดี
เจ้าไม่ได้ใช้พลังที่มีอยู่มากมาย ให้เต็มศักยภาพของมัน
เจ้าแค่ถูกควบคุม โดยพลังที่เจ้าไม่รู้วิธีใช้ก็แค่นั้นแหละ
ถ้าคู่ต่อสู้ของเจ้าไม่ใช่ข้า เจ้าคงตายอยู่ตรงนี้แล้วล่ะ
ก่อนอื่น เจ้าต้องยอมรับว่าตัวเอง เป็นสาวน้อยผู้อ่อนต่อโลก
แล้วอุทิศตนให้กับการฝึกฝนซะ
ถ้าเจ้าไม่อยากอายุสั้นน่ะนะ
ตราบใดที่เจ้ายังหลงคิดว่า ตัวเองยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
มันก็พิสูจน์ได้ว่าหนทางของเจ้า ยังอีกยาวไกลยังไงล่ะ
การยอมรับความพ่ายแพ้อย่างตรงไปตรงมา จะช่วยให้เจ้าเติบโตแล้วก็...
ม่ายเอาๆ
ข้าไม่ได้แพ้สักหน่อย
ข้าไร้เทียมทาน
ข้าแข็งแกร่งที่สุด
นี่ ฟังที่ข้าพูดหน่อยสิ สาวน้อย
ให้ตายสิ เจ้านี่เป็นม้าพยศ คุมไม่อยู่จริงๆ
อะไรเนี่ย ทําเด็กผู้หญิงร้องไห้งั้นเหรอ
ข้าไม่ได้ทําผิดอะไรนะ
ให้ตายสิ บรรยากาศกร่อยหมดแล้ว
วันนี้ข้าขอตัวก่อนแล้วกัน
หรือว่า...
เจ้าอยากจะสู้กับข้าล่ะ
ข้าไม่อยากสู้กับคนเจ็บหรอก
อีกอย่าง ข้าเป็นหนี้เจ้าที่เจ้าช่วยเพอร์ซิวัลไว้
แต่คงไม่มีคราวหน้าแล้วนะ
ข้าเข้าใจแล้ว
นี่คงเป็นวิถีแห่งอัศวินในแบบของเจ้าสินะ
เอ้า มานี่เร็ว
เอ้าฮึบ
ไว้เจอกันนะ เพอร์ซิวัล
คราวหน้าข้าจะปั้นเจ้าให้เป็นศิษย์ข้าเลยคอยดู
เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ
ไม่เอาด้วยหรอก
โอ๊ย
เป็นบททดสอบที่โหดจริงๆ
ฮีล
เจ้าเด็กน้อยเอ๊ย
ถ้าเจ้านั่นไม่โต้กลับ ข้าก็คงไม่แพ้หรอก
ขี้โกง ขี้โกงชะมัดเลย
ข้านี่น่าสงสารสุดๆ เลย
เลิกร้องไห้ได้แล้วน่า
- แพ้แค่ครั้งเดียวจะเป็นไรไป... - ม่าย
ปู่กับย่าบอกข้าว่าข้าน่ะแข็งแกร่งที่สุดในโลก
ข้าก็คิดแบบนั้นนะครับ
วันนี้แค่ฟอร์มตกเฉยๆ ใช่ไหมล่ะครับ
ไม่เอาน่า เดี๋ยวเสื้อผ้า ก็เลอะเทอะหมดหรอก ลุกขึ้นก่อนนะ
อือ
คราวหน้าต้องชนะแน่ครับ
- จะ จริงเหรอ - จริงสิครับ
- ข้าไร้เทียมทานเหรอ - ใช่ครับ
ข้าแข็งแกร่งที่สุดเลยเหรอ
แหงอยู่แล้วนี่ครับ
เอาล่ะ เรากลับไปลีโอเนสพร้อมชัยชนะกันเถอะ
เกิดคนเขาเชื่อว่าข้าต้องต่อสู้ดิ้นรน กับปลาซิวปลาสร้อยแบบนั้นคงแย่เลย
- ดิ้นรนเหรอ เจ้าแพ้เขานี่นา - ชู่ว
ไม่ต้องห่วง
ไม่มีใครสงสัยเรื่องชัยชนะอันท่วมท้น ของท่านกาเวนหรอกครับ
เจ้านี่ตาแหลมจริงๆ
สงสัยจังว่าเขาพาคนแบบนี้มาได้ยังไง คงจะทําแบบนี้เองสินะ
นี่ เจ้าเปี๊ยก
ข้าจะให้อภัยเจ้าที่เจ้าโจมตีใส่หน้าข้าก่อนหน้านี้ ถือว่าเห็นแก่องค์ชายทริสตันก็แล้วกัน
ข้าไม่ใช่เจ้าเปี๊ยกสักหน่อย ข้าชื่อเพอร์ซิวัลต่างหากล่ะ
ข้าไม่สนหรอกนะว่าเจ้าจะให้อภัยข้าหรือเปล่าน่ะ
ว่าไงนะ
เพอร์ซิวัล อดทนไว้นะ
แน่จริงก็พูดอีกทีสิ
เมื่อกี้เจ้ายังร้องไห้คร่ําครวญ เพราะแพ้อยู่เลย เจ้าเด็กไม่รู้จักโต
ข้าอายุ 16 แล้ว ข้าเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
ถ้าจะพูดอย่างนั้น ข้าก็อายุ 16 เหมือนกันแหละ
ไม่เอาน่า พอเถอะนะ ทั้งคู่เลย
รังสีของเพลล์การ์ดค่อยๆ จางหายไปแล้ว
แล้วเพอร์ซิวัลล่ะ
เขาอยู่กับทริสตันแล้วก็กาเวนน่ะ
เขาปลอดภัยดีสินะ
จริงเหรอ
สามคนนั้นเอาชนะตาแก่นั่นได้เหรอ
เปล่าหรอก เหมือนเขาจะหนีไปเฉยๆ น่ะ
เจ้านี่รู้เรื่องไปหมดเลยเนอะ อย่างกับเจ้ามองเห็นกับตาเลย
มีอะไรหรือเปล่าครับ
ตอนนั้นข้าไม่ทันสังเกต เพราะพลังเวทของเพลล์การ์ดมันฉูดฉาดมาก
แต่ตอนนี้ข้าสัมผัสพลังเวทแปลกๆ ได้น่ะ
พวกเจ้ารอเจ้าหนูเพอร์กับคนอื่นๆ แล้วค่อยตามมาพร้อมพวกเขานะ
ข้าจะมุ่งหน้าไปที่ปราสาทก่อน
อ้าว แลนสล็อต
ทําไมเขาดูรีบร้อนจัง ปวดห้องน้ําเหรอ
เขาไม่ใช่เจ้าสักหน่อย
พวกเจ้าเองสินะ บุคคลน่าสงสัยสองคน ที่เราได้รับรายงานมาน่ะ
ถ้าพวกเจ้าให้ความร่วมมือในการสอบปากคํา พวกเจ้าจะไม่เจอปัญหาอะไรแน่
ก่อนอื่นให้พวกเจ้าถอดเสื้อคลุมออก แล้วเปิดเผยโฉมหน้าของตัวเองซะ
นอกจากพวกนี้แล้ว ยังมีอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งลีโอเนสอยู่อีกมาก
อย่าประเมินพวกเขาต่ําไปล่ะ
เจ้ามนุษย์ชั้นต่ํา เจ้ากําลังพูดกับใครอยู่น่ะ
เจ้าน่ะรู้หรือเปล่าเถอะว่าเป้าหมายอยู่ที่ไหน
รู้สิ อย่างน้อยข้าก็รู้จักลีโอเนส ดีกว่าใครในคาเมล็อต
งั้นก็รีบไปทํางานของเจ้าให้เสร็จสิ
บ้าเอ๊ย ตามพวกมันไป
ศัตรูของพวกเจ้าคือพวกเรา
ความโกลาหลเอ๋ย จงมอบชีวิตใหม่ให้ทีเถิด
จงตื่นเถิด วิญญาณของสหายข้าที่หลงอยู่ในแดนนรก
พลังเวทอันท่วมท้นนี่มันอะไรกัน
เรามาร่วมมือกันล้างแค้น ไอ้พวกที่ทําให้เราอับอายกันเถอะ
สหายผู้เคยเป็นหนึ่งในบัญญัติสิบประการร่วมกับข้า
หยุดมันไว้ให้ได้
แย่แล้ว รีบไปจัดการมันเดี๋ยวนี้เลย
คุณหมอคะ
ปะ เป็นไปไม่ได้
ไอ้พลังเวทอัปมงคลนี้ มันเหมือนกับพลังเวทเมื่อ 16 ปีก่อนเลย
แต่อัศวินเจ็ดบาปกําจัดพวกมันไปแล้วนี่
ทําไมกัน
ฝ่าบาท ฝ่าบาทอยู่ไหนเนี่ย
พวกมันกล้าชุบชีวิตพวกนั้นขึ้นมางั้นเหรอ
อย่าไปกลัวมัน
เจ้าเป็นใครกันแน่เนี่ย
ข้าคือผู้รับใช้แห่งความโกลาหล ความโกลาหล เมลัสคิวลา
ข้าก็เป็นความโกลาหลเหมือนกัน ความโกลาหล กาแลนด์
เราได้รับพลังจากกษัตริย์อาร์เธอร์
เพื่อนําความพินาศมาสู่อัศวินเจ็ดบาป
และสี่อัศวินแห่งกาลวิบัติ
(สี่อัศวินแห่งกาลวิบัติ ปะทะ ผู้รับใช้แห่งความโกลาหล)
คําบรรยายโดย: มนัสวี อิสรธํารง