Czy to możliwe?
Czy to znaczy...?
Wszyscy się zebrali?
Patrzcie! Kto jak kto, ale ja wręcz trzęsę się z emocji!
Rozumiem. Czyli to wy!
Cztery plagi z proroctwa!
Ci, którzy zniszczą Camelot zbudowany przez mojego króla.
Czterej Rycerze Apokalipsy!
Proszę, proszę, ale frajda!
W życiu bym nie sądził, że dostąpię zaszczytu
spotkania tu Czterech Rycerzy Apokalipsy.
Co?
Oni są rycerzami z proroctwa, tak jak ja?
Macie przewagę!
Załatwcie go już!
No i co teraz?
Słuchaj, staruszku.
Tak?
Już ci mówiłem.
Jak chcesz uciekać, to teraz.
- Wykluczone! - Co?
Pozwolisz mu uciec nam sprzed nosa?
Musimy go pojmać i uwięzić!
A kogo to obchodzi?
Od tego starucha emanuje groźna aura, ale nie wyczuwam, by chciał zabijać.
Nie!
To nie zmienia faktu, że jest wrogiem!
Lady Gawain, co o tym myślisz?
Nie sądzisz, że to zbrodnia pozwolić wrogowi uciec?
Zgadzasz się, prawda?
Stracę go.
Co?
Nazywanie mnie małą dziewczynką to ogromny błąd.
Za takie słowa bezsprzecznie należy się śmierć.
Co?
Nie musisz się posuwać aż tak daleko.
Ta dziewczyna to kłopoty.
Percy?
Teraz, gdy otaczają cię zaufani sojusznicy,
nagle porwał cię duch walki?
Nadal nie chcę z tobą walczyć!
Hę?
Bo w odróżnieniu od taty i Króla Artura, ciebie nie umiem nienawidzić, Pellegarde.
Percivalu.
Co on wygaduje?
Możesz mnie wyśmiać za te słowa, bo przecież nic o tobie nie wiem,
ale jakoś tak,
po prostu wiem, że nie jesteś złą osobą.
A jednak wcześniej mówiłeś, że jestem po stronie zła.
Tak, ale...
Mylę się?
Cóż.
Czyli chcesz, bym odciął się od swego pana i dołączył do ciebie?
To właśnie sugerujesz?
Tak! Zrobisz to, prawda?
Wybacz.
Niestety to tak nie działa.
Puść Percivala!
Do mnie.
Mam to!
No dobrze. Zatem posłucham waszej rady i się wycofam.
Nie pozwolę mu uciec!
A was zostawiam z tym.
Sześcian Doskonały.
Sześcian Doskonały, co?
Niedobrze! Jak tak dalej pójdzie...
Percivalu!
Jak mogłeś mnie tak oszukać?
A kiedy ja cię oszukałem?
Przez chwilę pozwoliłeś mi wierzyć, że mnie rozumiesz!
Ależ rozumiałem cię doskonale.
Zrozumiałem, że jesteś beznadziejnym naiwniakiem.
Ale też właśnie to w tobie lubię.
Puść mnie!
- Ty głąbie, ty! - Nie szarp się tak!
Cholera!
Znowu to dziadostwo!
Lancelot już raz w tym utknął.
Użył wtedy zaklętej kuli, by sześcian zniknął.
Oby to nie był jedyny sposób.
Nie jest.
Ale rozbrojenie tego sześcianu wymaga niezwykle zaawansowanego poziomu magii.
Co za wpadka!
Pozwoliliśmy porwać Percivala na naszych oczach.
Dlaczego nie zaatakowałeś, gdy on uciekał?
Swoją magią...
Percy znalazłby się na linii ognia.
A poza tym
on naprawdę się zawahał po słowach Percy’ego.
Książę Tristanie, wrócimy do zamku i sprowadzimy lady Thetis!
Dziękuję, sir Pelio!
Conte distrad zordior berialuin.
Jak?
Lady Gawain?
Nie, teraz muszę ich dogonić!
Magia, której właśnie użyłaś, to Pełna Kasacja, prawda?
Kim ty właściwie jesteś?
Nagnij się do mej woli, święty mieczu Litta!
Lancelocie! My też udajmy się za nimi!
Nie. Będzie dobrze, jeśli damy to ogarnąć Tristanowi.
Zniknęła?
Stój!
Tristan!
O, czyli możesz nadążyć za moją latającą tarczą.
Przed nami też wyczuwam magię.
Miecz?
- Co? Skąd...? - Co?
Czyż nie powiedziałam, że cię stracę?
Zabijesz też swojego sojusznika!
A co mnie to obchodzi?
Oto mój ostateczny cios!
Stój!
Pellegarde!
Nic ci nie jest?
Rety, rety. Jesteś porażająco głupi.
Dlaczego mi pomogłeś, choć jestem twoim wrogiem?
Dlaczego mnie wtedy osłoniłeś?
Co w tym złego, że chronię kogoś, kogo polubiłem?
Dziwny jesteś.
I kto to mówi! Auć!
Jestem potomkiem królów w prostej linii.
Znieważanie kogoś takiego jak ja jest równoważne z urąganiem niebiosom.
Znaj swoje miejsce!
Przestań! Nie wystarczy ci już?
Nie wchodź mi w drogę, książę Tristanie.
Ten dzieciak zaatakował mnie, gdy próbowałam pokonać wroga.
To nieprawda!
Próbowałaś uderzyć jednocześnie w Rycerza Chaosu i Percivala.
Nie odpuszczasz drobnostek, co?
Nie męczy cię to?
Z drogi.
Z pewnością już ci wystarczy.
To ja o tym zdecyduję.
Jest rycerzem z proroctwa, tak jak my!
Krzywdzenie swoich sojuszników jest złem!
To mi właśnie najbardziej przeszkadza.
Kwalifikowanie kogoś takiego jak ja do jednej kategorii
z tobą i tym dzieciakiem jest zwyczajnie upokarzające.
Sojusze? Są dla słabiaków, którzy potrzebują towarzystwa.
Pamiętaj o tym.
Tylko ktoś silniejszy ode mnie może mi rozkazywać i mną rozporządzać.
Innymi słowy, nie ma nikogo takiego, bo jestem doskonała i bez wad!
Jeśli się nie zgadzasz, pokaż mi to siłą.
Chyba że...
te twoje miecze są tylko dla ozdoby.
Nie mam miecza na swoich sojuszników.
Tchórz.
Przeproś!
Tristan jest dobrą osobą. Pomógł mi i moim przyjaciołom,
choć w ogóle nas nie znał i bez względu na niebezpieczeństwo!
Naprawdę mnie wkurzyłaś!
Na takie krnąbrne dziewuchy jak ty...
mówi się...
Niedobrze! Nie prowokuj jej już bardziej!
Jak to było? No...
Już wiem! Taki dziki koń jak ty...
Już ja cię...
zdyscyplinuję.
Na pewno nie powinniśmy iść?
Nie, dopóki nic się nie stanie.
No ale chyba coś już się stało?
Nie obchodzi cię porwanie Percivala?
Zobaczmy zatem, co tam mają.
Pellegarde. Ale z twoją raną...
To da jej niejaką przewagę.
Do tego ta dziwna magia Pelio chyba przestała już działać.
Ty draniu!
Przyszedłeś tu sam, żebym mogła cię wykończyć?
Jest nieokiełznana.
Gawain, przestań!
Spłoniesz razem z tą swoją zbroją.
Nie lekceważ mnie, dziewczynko.
Gówniane przechwałki.
Pellegarde!
On blokuje jej ataki?
Nie, odpiera je.
Co?
To wróg, ale muszę przyznać, że ma potężną moc.
Ataki lady Gawain z pewnością niosą ze sobą niezwykłą siłę i szybkość, ale...
Zbyt przewidywalne.
Tak mnie nie pokonasz.
A masz!
Nie na darmo jesteś rycerzem z proroctwa.
Masz przerażający potencjał.
Jednakże twoje umiejętności zupełnie nie dorównują twemu potencjałowi.
Kompletna amatorka!
Doskonała i bez wad?
Chyba żartujesz.
Nie wykorzystujesz pełni swojej nieskończonej mocy.
Po prostu dajesz się ponieść mocy, nad którą nie panujesz.
Gdyby twoim przeciwnikiem był ktoś inny, zginęłabyś na miejscu.
Najpierw sama przed sobą przyznaj, że jesteś małą, nieopierzoną dziewuszką
i zacznij na poważnie trenować.
Jeśli nie chcesz umrzeć młodo.
Tak długo, jak uważasz się za najlepszą na świecie,
dowodzisz, że przed tobą długa droga.
Pokorne przyjęcie porażki pozwoli ci się rozwinąć i...
Nie!
Nie przegrałam!
Jestem niepokonana!
Jestem najsilniejsza!
Hej! Lepiej słuchaj, co mówię, dziewczynko!
Rety, rety. Jest jak nieposkromiony dziki koń!
Ojej, doprowadziłeś dziewczynę do łez.
Z pewnością się nie mylę.
Rety, rety. No i zabawa zepsuta.
To ja już sobie pójdę.
Chyba że...
Będziesz ze mną walczyć?
Nie chcę walczyć z kimś rannym.
Poza tym jestem twoim dłużnikiem za pomoc Percivalowi.
Ale następnego razu nie będzie.
Rozumiem.
Czyli taką masz rycerską postawę.
Hej! Do mnie.
Ruszamy.
Do zobaczenia, Percivalu!
Następnym razem na pewno zostaniesz moim uczniem.
Szykuj się!
Nie ma mowy!
Auć.
Cóż to była za męka.
Lecz.
Co za idiota.
Nie przegrałabym, gdyby nie jego kontratak!
To nie fair!
O ja biedna!
Przestań już się mazać.
- Co za różnica, że raz przegrasz... - Nie!
Dziadek i babcia też mówili, że jestem najsilniejsza na świecie!
Ja też tak myślę.
Po prostu nie byłaś dziś w formie, co nie?
Daj już spokój. Pobrudzisz sobie ubranie. Wstawaj.
Dobrze...
Następnym razem na pewno wygrasz.
- Naprawdę? - Tak.
- Jestem niepokonana? - Tak!
A jestem najsilniejsza?
Oczywiście!
A zatem powróćmy razem w chwale do Liones!
Szkoda by było, gdyby się rozeszło, że zmagałam się z taką płotką.
- Zmagałaś się? Przecież przegrałaś. - Cicho!
Nie martw się!
Nikt nie wątpi, że rozgromiłaś tego wroga, lady Gawain.
Masz naprawdę dobre oko!
Byłem ciekaw, jak udało mu się sprowadzić taką dziewczynę, ale...
Hej, dzieciaku.
Ze względu na księcia Tristana wybaczam ci ten cios w twarz.
Nie jestem dzieciakiem. Jestem Percival!
I nie obchodzi mnie, czy mi wybaczasz!
Co?
Percivalu! Cierpliwości!
Powiedz to jeszcze raz!
Jeszcze przed chwilą płakałaś i zawodziłaś, bo przegrałaś, mała dzidzio!
Mam 16 lat! Jestem już dorosła!
Skoro tak, to ja też mam 16 lat!
No już, już, nie kłóćcie się.
Aura Pellegarde powoli zanika.
A co z Percivalem?
Jest z Tristanem i Gawain.
Więc jest bezpieczny.
Naprawdę?
Czyli we trójkę pokonali tego starucha?
Nie. Wygląda na to, że zbiegł.
Jestem zaskoczona, że to wiesz. Zupełnie jakbyś ich widział.
Coś się stało?
Przez magię Pellegarde nie zwróciłem uwagi,
ale teraz wyczuwam dziwną magię.
Poczekajcie na Percy’ego i resztę i idźcie z nimi.
Ja pójdę przodem do zamku.
Co? Hej, Lancelocie!
Co w niego wstąpiło? Tak bardzo musi do toalety?
On nie jest taki jak ty.
A więc to wy. Podejrzana para, o której dostaliśmy raport.
Jeśli będziecie współpracować i odpowiadać na pytania, obejdzie się bez kłopotów.
Najpierw zdejmijcie płaszcze i pokażcie twarze.
Poza tymi tutaj w Liones jest wielu innych Świętych Rycerzy.
Nie lekceważcie ich.
Pamiętaj, z kim rozmawiasz, marny człowieku.
Wiesz w ogóle, gdzie jest cel?
Tak. A przynajmniej wiem o Liones więcej
niż ktokolwiek w Camelocie.
Zatem idź i dokończ swoje zadanie.
Cholera! Za nim!
My będziemy waszymi przeciwnikami.
Chaosie, ześlij nowe życie.
Powstań, duszo mego towarzysza zagubiona w czyśćcu.
Cóż to za niezwykła magia?
Razem zemścijmy się na tych, którzy nas upokorzyli.
O, towarzyszu, znany niegdyś jako jedno z Dziesięciu Przykazań.
Powstrzymać ją!
Niedobrze! Załatwcie ją, już!
Doktorze?
To niemożliwe.
Ta złowroga magia jest identyczna, jak ta sprzed 16 lat...
Ale przecież Siedem Grzechów Głównych ich pokonało.
Jak?
Królu! Gdzie Jego Wysokość?
Ze wszystkich ludzi ośmielili się wskrzesić właśnie ich.
Nie wahajcie się! Kim jesteś, do diabła?
Jestem sługą Chaosu, Chaos Melascula.
Ja również. Jestem Chaos Galland.
Król Artur dał nam moc...
By zniszczyć Siedem Grzechów Głównych
i Czterech Rycerzy Apokalipsy.
CZTEREJ RYCERZE KONTRA SŁUDZY CHAOSU
Napisy: Karolina Kuczyńska