บริทาเนีย
ครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนแห่งนี้ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ แห่งอาณาจักรลีโอเนสเคยทําการล้มล้างอํานาจ
ชนวนความขัดแย้งนั้น ลุกลามกลายเป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์
ระหว่างเผ่าเทพธิดาและเผ่าปีศาจ
แต่การปรากฏตัวและเข้าร่วม ของเหล่าผู้กล้าในตํานาน
ที่รู้จักกันในนามอัศวินเจ็ดบาป ก็ยุติสงครามลงได้
เรื่องราวนี้เกิดขึ้น 16 ปีหลังเหตุการณ์เหล่านั้น
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
(เครื่องรางแห่งความมืดมิด)
- ซิน - ต้องรีบหน่อยแล้วล่ะ
พวกที่ไล่ตามเรามามันตีประชิดเราเห็นๆ เลย
นี่ ซิน
เจ้าได้ยินที่กอว์เธอร์พูดแล้วใช่ไหม
ศัตรูของเราไม่ได้มีแค่คนเดียวนะ แถมพวกมันยังฆ่าพวกเดียวแบบไร้ปรานีด้วยนะ
นี่ ซิน
อะไรของเจ้าตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเนี่ย
คนอื่นไม่เห็นตามมาเลย
เอ๊ะ
เท่านี้ก็เรียบร้อย
ทะ ทําอะไรเนี่ย นี่มันของดูต่างหน้าคุณอาร์ดนะ
คทานี้เป็นของขวัญจากกษัตริย์อาร์เธอร์
เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกําจัดมันนะ
ขะ ข้าไม่รู้กับเจ้าด้วยหรอกนะ
มันอันตรายจริงๆ นะ
ปู่ของข้าก็เคยโดนเสกให้เป็น สัตว์ประหลาดเพราะคทานี่เหมือนกัน
ถ้าข้าเป็นไอ้หมอนั่น ข้าคงใช้คทานั่นทําลายทั้งหมู่บ้านไปแล้ว
ถึงเขาจะเป็นศัตรู แต่เขาก็เป็นคนอ่อนโยนไงล่ะ
เพราะงี้แหละมั้งถึงได้ตายเนี่ย
แน่จริงลองพูดอีกทีสิยะ
เอาล่ะ ไปกันดีกว่า
เจ้านึกว่าตัวเองเป็นใครเนี่ย
ข้าเตือนเจ้าในฐานะเพื่อนยังไงเล่า
เพื่อนเพิ่นอะไรกันเล่า เจ้าไม่เข้าใจหัวอกมนุษย์บ้างเลยหรือไง
เจ้าก็คงไม่เข้าใจอยู่แล้วละมั้ง ก็เจ้าเป็นอสุรกาย ไม่ใช่มนุษย์นี่เนอะ
เจ้าเล่นบทนางเอกละครน้ําเน่าจบหรือยัง
ซิน พูดเกินไปแล้วนะ
นี่เจ้าเป็นพวกเดียวกับเราจริงหรือเปล่า
ว่าไงนะ
ทุกครั้งที่พวกเราลําบาก เจ้าก็หายไปตลอดเลย
เจ้ามันไร้ประโยชน์สุดๆ แถมยังมาพูดจาจองหองอีก
ข้าไม่อยากให้เจ้า มาทําตัวเป็นเพื่อนสนิทมิตรสหายที่สุดเลย
คนที่ต้องมาลําบากก็มีแต่พวกข้านี่แหละ
ข้าขอโทษ
- ผีเสื้อจ๋า... - แอนน์ เลิกปรักปรําซินเถอะ
อะไรเล่า ฉันรู้แล้วน่า
พวกเจ้า รีบตามหัวหน้ามาเร็วสิ
แอนน์ดูอารมณ์ดีขึ้นนะ
เขาแค่แกล้งทําเป็นอารมณ์ดีต่างหาก
ความโกรธมันกระตุ้นคนได้มากกว่า น้ําตาและความเศร้าน่ะ
เจ้าเลยตั้งใจยั่วโมโหเขาใช่ไหมเนี่ย
ดูท่าซินจะเหนือกว่าอยู่ขั้นหนึ่งนะ
เดี๋ยวเถอะ เลิกอืดอาดได้แล้ว
นี่ เจ้าหนูเพอร์
ถ้าข้าไม่ได้ทําประโยชน์อะไรให้เจ้าเลย
เจ้ายังจะนับข้าเป็นเพื่อนไหม
แค่มีเจ้าอยู่ด้วย ข้าก็มีความสุขแล้วล่ะ
นี่ เพอร์ซิวัล มาดูนี่สิ
อะไรเหรอ
ซิน เรารีบไปดูกันเถอะ
เอ่อ อืม
อะไรเหรอ
มันโตขึ้นเรื่อยๆ เหมือนไม่สนฟ้าสนดินเลยนะ
ป่าพัลวัน
ท่านปู่บอกข้าว่ามีป่าแห่งหนึ่ง
ที่พอหลงเข้าไปแล้วจะไม่มีทางหาทางออกเจอน่ะ
ท่าจะใช้ป่านี้ได้นะ
เราจะล่อพวกที่ไล่ตามให้เข้าไปในป่านี่
ทุกคน เราจะล่อพวกมันให้เข้าไปในป่านี่นะ
ซินเพิ่งพูดไปเองนะ
ดูเหมือนเครื่องรางแห่งความมืดมิด จะถูกจัดการไปหนึ่งคนแล้วนะครับ
เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แล้วล่ะ
ฝีมือใครล่ะ
หนึ่งในอัศวินเจ็ดบาป กอว์เธอร์ครับ
อย่างนี้นี่เอง
งั้นก็ช่วยไม่ได้สินะ
แต่ข้าก็หวังว่าเครื่องรางจะทําหน้าที่ของมันนะ
คาดว่าอีกสี่คนที่เหลือ กําลังเข้าประชิดพวกเพอร์ซิวัล
และใกล้จะเปิดศึกกับพวกเขาแล้วครับ
ถ้าท่านไม่ติดอะไร ให้ข้าไปดูลาดเลาให้ไหมครับ
ที่สําคัญกว่านั้นนะ เพลล์การ์ด
เจ้าจะไม่ช่วยตามหา เจ้าสาวของข้าให้หน่อยเลยเหรอ
ข้าว่าให้คนที่ละเอียดอ่อนรอบคอบ
อย่างไอรอนไซด์เป็นคนไปตามหาดีกว่านะครับ
เอาเถอะ ตามใจเจ้าก็แล้วกัน
ไม่ต้องมารายงานข้าทุกเรื่องก็ได้
ยกเว้นว่าถ้ามีข่าวดีน่ะนะ
รับทราบครับ
รอข้าก่อนนะ เพอร์ซิวัล
มาดูกันว่าเจ้าเติบโตขึ้นได้น่าเอร็ดอร่อยแค่ไหน
การตอบสนองของพลังเวทแบ่งออกเป็นสี่แหล่ง
พวกมันคงพยายามทําให้ กําลังรบของเรากระจัดกระจายกันสินะ
ให้สู้กับเจ้าพวกเด็กน้อย ถึงต้องสู้สี่ต่อหนึ่งก็เหลือๆ น่า
ก็ได้นะ ลองเล่นไปตามน้ําหน่อยก็แล้วกัน
อีกสิบนาที เราจะหิ้วหัวของพวกมัน แล้วกลับมารวมตัวกันที่นี่
กระจายกําลังได้
ทางนี้
ทางนี้ ทางนี้ ทางนี้
พวกนั้นจะหลงกลเราจริงไหมเนี่ย
ไม่ต้องห่วง
สิ่งที่พวกมันตรวจจับได้ในป่าตอนนี้น่ะ
มีแค่พลังเวทจากเหล่าเจ้าหนูเพอร์ตัวจิ๋วนั่นแหละ
ตราบใดที่เรายังอยู่ในวงแหวนนี้ พวกมันก็จะตรวจจับพลังเวทของเราไม่ได้
เจ้าไปเรียนวิชาเวทแบบนี้มาจากไหนเหรอ
ราชาแห่งภูตสอนข้ามาน่ะ
อะไรนะ ราชาแห่งภูตเหรอ
นาเซียนส์ เจ้าทําอะไรน่ะ
ข้าคิดว่าควรทดสอบประสิทธิภาพ ของเขาแห่งเคอร์นันนอส
ที่ได้มาจากหมู่บ้าน ตอนที่ข้ายังทําได้น่ะ
ปะ เป็นอะไรไปเหรอ
อย่าบอกนะว่ามันเป็นพิษน่ะ คายออกมาเดี๋ยวนี้เลย
เปล่าหรอก ข้าแค่ตื่นเต้นกับผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง...
เลยเผลอกัดริมฝีปากตัวเองน่ะ
โธ่เอ๋ย เอาอีกแล้วเหรอ
เอาอีกแล้วอะไรกันของเจ้าน่ะ
นี่ ซิน
เราซ่อนอยู่ที่นี่ไปเลยดีกว่าไหม...
ชู่ว เงียบก่อน
มันมาแล้ว
ทางนี้ ทางนี้ ทางนี้
นี่มันอะไรกันเนี่ย
บ้าเอ๊ย คว้าน้ําเหลวจนได้
อุ๊ยตาย เจอเข้าจังๆ เลยเหรอเนี่ย
แล้วคนไหนชื่อเพอร์ซิวัลล่ะ
ข้าเอง
แล้วคนไหนเล่า
ข้าไง ข้าเอง
แล้วทําไมถึงลงมาโผล่ข้างหลังพวกเราล่ะเนี่ย
แต่ช่างเถอะ ยังไงข้าก็จะฆ่าหมดทุกคนอยู่แล้ว
นาเซียนส์ แอนน์
สูงขนาดนี้ ตกลงไปคงตายคาที่นั่นแหละ
ตกลงไปสองตัวแล้ว
แล้วเจ้าจะเอายังไงดีล่ะ
ดะ รอเดี๋ยวก่อน คือข้า...
ข้าให้เวลาสิบวินาที ลองหนีไปสิ
ใครจะหนีกันเล่า
แจ๋วเลย ดอนนี่
กล้าดียังไงกันยะ
- ลุยมันเลย - อื้อ
ควอร์เทต แอตแท็ก
- สแลช สควอล - สแลช สควอล
น่าสนุกขึ้นมานิดๆ แล้วสิ
นึกว่าโดนจังๆ ซะอีก
ไม่ได้ผลเลยแฮะ
หลบไปได้แบบเฉียดฉิวสินะ
การโจมตีของเจ้ามันเดาง่ายเกินไปยังไงล่ะ
อย่ามาล้อกันเล่นน่า
มือสมัครเล่นอย่างแก จะเป็นอัศวินตามคําทํานายได้ยังไงกัน
แต่ฝีมือดาบของยัยนั่นไม่เบาเลย
ถึงเจ้าเด็กที่ใส่หมวกจะไม่มีพลังเท่าไร แต่สัญชาตญาณนั้นเฉียบคมมาก
แล้วก็นะ...
ทุกคนเข้าขากันได้ดีมาก
ไม่มีอะไรจะพูดถึงข้าหน่อยเรอะ
กลยุทธ์ของเจ้าคือใช้ตัวล่อแยกพวกข้า แล้วจัดการพวกข้าทีละคนใช่ไหมล่ะ
คงกะจะล่อพาข้ามาที่แคบๆ
เพราะกลัวว่าจะเกิดการปะทะกันจนชุลมุนงั้นสิ
จะมาแล้ว
เจ้าขุดหลุมฝังตัวเองแท้ๆ
เอพิคูเรียน สเลเวอร์
เพอร์ซิวัล นาเซียนส์
ใช้พลังเวทห่อหุ้มอาวุธของทุกคนไว้เร็ว
เข้าใจแล้ว
อะไรเนี่ย
หลบเร็ว
พลังมหาศาลอะไรขนาดนี้ ที่มั่นของเรามัน...
ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่แค่ผลจากการโจมตีด้วยดาบ
หน็อย แก...
อย่างที่คิดเลย พลังเวทของแกคือพลังลอยตัวสินะ
พยายามเข้าล่ะ
แกคงไม่อยากฆ่าพวกพ้องตอนนี้ใช่ไหม
หยุดนะ
บอกแล้วไงว่าการโจมตีของแกมันอ่านง่ายเกินน่ะ
นี่แน่ะ
ตั้งสติหน่อย เจ้าหนูเพอร์
ใช้พลังเวทของเจ้าทําให้ทุกคนบินได้ก็พอ
แบบนั้นก็แย่น่ะสิ
นี่แน่ะ
โจมตีเบามากแท้ๆ แต่ทําไม...
น่าจะเป็นพลังเวทสายเปลี่ยนแปรน่ะ
ถูกต้องแล้วคร้าบ
พลังเวท "วิทเธอร์" ของข้าสามารถลด ความแข็งและความแข็งแกร่งของทุกอย่างลงได้
ไม่ได้มีผลแค่กับโลหะงั้นเหรอเนี่ย
แกอยากลองโดนด้วยไหมล่ะ
ขออัดหน้าสวยๆ ของแกหน่อยเถอะ
นาเซียนส์
ดีใจจังที่ได้ทดสอบมันในการต่อสู้จริงๆ
มิกซ์เวน่อม เขาแห่งเคอร์นันนอส
เห็นได้ชัดเจนเลยว่ามีประสิทธิภาพ ในการเสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพ
และความแข็งของร่างกายผู้ที่กินมันเข้าไป
สมแล้วที่เป็นเขาสัตว์ในตํานาน
ดูเหมือนจะลบล้างพลังเวทของคนระดับเจ้า ได้อย่างง่ายดายเลยนะเนี่ย
บังอาจมาล้อข้า...
นึกว่าจะพรางตาข้าได้เรอะ
ตายซะ
เฮือก ได้ยังไงกัน
ข้าให้เจ้าได้ลิ้มรสพลังเวทของตัวเองคืนยังไงล่ะ
เมื่อนาเซียนส์ได้รับพิษเข้าไปในร่างกาย
เขาก็สามารถเอาพิษนั้น...
ไปใช้เป็นของตัวเองได้ไงล่ะ
บ้าเอ๊ย
ในที่สุดก็จัดการคนแรกได้สักที
หนทางยังอีกยาวไกลเลยนะเนี่ย
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
ซิ่งสุดๆ เลย
แบบนี้เราสลัดพวกที่ไล่ตามได้แน่
นี่ เจ้าหนูเพอร์
อธิบายที่เจ้าทําเมื่อกี้มาซิ
การช่วยพวกพ้องเป็นเรื่องปกติ
แต่ทําไมเจ้าถึงช่วยศัตรูล่ะ
ก็เพราะ...
การฆ่าคนมันไม่ดีน่ะสิ
ไอ้เจ้าพวกนั้นมันพยายาม ฆ่าพวกเจ้าแบบเอาจริงเอาจังเลยนะ
หรือเจ้าคิดว่าศัตรูจะเปลี่ยนใจ
ถ้าเจ้าเมตตาพวกมันงั้นเหรอไง
เปล่านะ
ข้าแค่ไม่อยากฆ่าใครเลยต่างหากล่ะ
เจ้ามันไร้เดียงสาจริงๆ
เพอร์ซิวัล
เจ้าแบกทุกคนเดินทางไกลด้วยความเร็วขนาดนี้
พลังเวทของเจ้าจะหมดเร็วเอานะ
อย่าทําอะไรบุ่มบ่ามสิ
สะ สบายมาก
นาเซียนส์เองก็เหมือนกัน เจ้าลองยาพิษเสี่ยงอันตรายไปด้วยนี่
ทั้งที่ข้าควรจะเป็นหนูทดลองแท้ๆ
เรื่องนั้น...
ข้าไม่ได้คิดแบบนั้นจริงจังสักหน่อย
เจ้าหนูเพอร์ ความเร็วของเจ้ามันลดลงแล้วนะ
ตอนนี้พักก่อนดีกว่า จะได้เก็บพลังเวทที่เหลืออยู่น้อยนิดเอาไว้
แต่ถ้าทําแบบนั้น...
มีพลังเวทสองแหล่ง ตรงนั้นไง
ม้าเหาะเหินเดินอากาศได้แน่ะ
สิ่งมีชีวิตจากแดนนรกเหมือนเคอร์นันนอสไงละ
อาร์เธอร์มอบไอเท็มเวทกับสิ่งมีชีวิตจากแดนนรก ให้เบี้ยล่างของเขาแบบนี้แหละ
รู้ละเอียดจังเลยนะ
นั่นคืออัศวินตามคําทํานาย กับพวกพ้องของเขางั้นเหรอ
พวกมันหนีสเลปเนียร์ ของขวัญที่ฝ่าบาทประทานให้ไม่พ้นหรอก
ไม้เท้าแห่งธาตุทั้งสี่ ข้าขอสั่งเจ้า
จงสรรค์สร้าง วินด์ ซิคเคิล
เพอร์ซิวัล ลงไปข้างล่างกันเถอะ
พลังเวทของเจ้าทนได้อีกไม่นานหรอก
จงสรรค์สร้าง แซนด์ วอลล์
เกือบไปแล้ว
เพอร์ซิวัล
ดึ๋งๆ
ดึ๋ง
โพละ
เพอร์ซิวัล
ปะ เป็นอะไรหรือเปล่า
เขาสู้ต่อไม่ไหวแล้ว
พวกเราต้องทําอะไรสักอย่างกันเองแล้วล่ะ
จะว่าไปเจ้าก็ร่อแร่แล้วเหมือนกันนี่
ดูเหมือนว่าจะเป็นผลข้างเคียง ของเขาแห่งเคอร์นันนอสน่ะ
ข้าเป็นคนลากทุกคนเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้
ข้า... ต้องสู้กับพวกมัน
เพอร์ซิวัล
หนึ่งในสี่อัศวินแห่งกาลวิบัติและสหาย
ข้าจะเด็ดหัวพวกเจ้า
เป้าหมายของเจ้าคือข้าใช่ไหมล่ะ
อย่าทําร้ายคนอื่นๆ นะ
นี่เจ้า...
ตายจริง
ช่างเป็นเด็กที่น่าชื่นชมจริงๆ
ข้าก็ไม่ได้รังเกียจคนอย่างเจ้าหรอกนะ
แต่ไม่ได้หรอก ข้าจะขอเด็ดหัว สหายของเจ้าไปด้วยแล้วกัน
เจ้าอย่าคิดว่าเราถูกลากเข้าไปพัวพันด้วยเลย
เพราะพวกเราเดินทางมาด้วยกัน ด้วยความสมัครใจยังไงเล่า
แอนน์
ตามมารยาทของอัศวินแล้ว ก่อนอื่นก็ต้องแนะนําตัวกันก่อนสิ
มารยาทเหรอ เด็กอย่างเจ้าเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย
พวกมันคือเครื่องรางแห่งความมืดมิด
เบอร์กี้จอมลวงกับโดโรนัคผู้ไร้เทียมทาน
ระวังตัวด้วยล่ะ
พวกเขาไม่ประมาทแบบที่เอลกิ้นดูถูกพวกเจ้าแน่
เขารู้ชื่อพวกเราได้ยังไงกัน
น่าจะมีแค่ไม่กี่คนในคาเมล็อตแท้ๆ ที่ล่วงรู้ข้อมูลของหน่วยลอบสังหาร
พวกเจ้าคงเป็นคู่ต่อสู้ที่สมน้ําสมเนื้อน่าดูเลย
เอาล่ะ อังกัลฮาด "ว่าที่" อัศวินศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว
ดอนนี่ เจ้าก็มาลุยด้วยกันเลย
ครับๆ
ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร ข้าก็จะฆ่าให้หมดซะ
คนที่ชอบจุ้นแบบยัยนี่มักโดนเกลียดกันหมดนั่นแหละ
นี่ ถ้าเป็นไปได้ ข้าขอสู้กับคนตัวเล็กได้ไหม
เรียกใครว่าผู้หญิงชอบจุ้นกันยะ
เฮ้ย
เข้ามาเลย ยัยเปี๊ยก
ข้าจะจําภาพเจ้ากรีดร้องโหยหวนเอาไว้
แล้วค่อยๆ ฆ่าเจ้าอย่างช้าๆ เอง
งะ งั้นคู่ต่อสู้ของข้าก็คือ...
ขืนโดนฟันเข้าไป ข้าจบเห่ในพริบตาแน่
ทีนี้ขวานที่เจ้าภูมิใจหนักหนา ก็ทําอะไรข้าไม่ได้แล้ว
"อิมแพกต์" เป็นพลังเวทของข้า
ดอนนี่
เท่าที่ดูแล้ว รัศมีที่พลังเวทอิมแพกต์ ของหมอนั่นส่งไปถึง
ไกลกว่าของเจ้าเกือบสองเท่าแน่ะ
ไม่ให้ความหวังกันเลยนี่หว่า
จิ้งจอกนั่นเป็นใครกันเนี่ย
เอาล่ะ ทีนี้เจ้าจะทํายังไงต่อล่ะ
จงสรรค์สร้าง อควา พิลลาร์
จงสรรค์สร้าง เฟลม ซอร์ด
จงสรรค์สร้าง วินด์ ซิคเคิล
มาไม่หยุดไม่หย่อนเลย
เธอนี่เป็นเด็กที่รั้นจริงๆ นะ
แอนน์
การโจมตีของยัยนั่นมาจากไอเท็มเวท
เล็งไปที่ไม้เท้าก่อนแล้วจัดการนางซะ
จิ้งจอกนั่นมันอะไรกัน
เล็งไปที่ไม้เท้าเหรอ พูดน่ะมันง่ายนะ
จงสรรค์สร้าง อควา พิลลาร์
จะให้ข้าเข้าใกล้ยัยนั่นยังไงล่ะเนี่ย
ดอนนี่ ทําให้มันลอยอีกรอบสิ
เปล่าประโยชน์น่า
โอ๊ย
ไม้เท้าข้า
คราวนี้ก็กันไม่ให้ใช้ไม้เท้าได้แล้ว
นี่ใช้ข้าเป็นตัวล่อพวกมันหรอกเรอะ
คราวนี้ถึงตาข้าแล้วนะ
อย่าคิดเองเออเองไปหน่อยเลย
คิดว่าเอาไม้เท้าข้าไป แล้วจะชนะข้าได้จริงๆ เหรอ
"มิราจ" นี่คือพลังเวทของข้าไงล่ะ
ดูออกไหมว่าตัวจริงอยู่ที่ไหน
นี่มันพลังเวทสายลวงตา
- เข้ามาสิ - เข้ามาสิ
ทะ ทําไมกันล่ะ
ประทานโทษทีนะ
ข้ามีความสามารถในการแยกแยะ ว่าอะไรจริงและไม่จริงน่ะ
ทําได้แล้วนะ แอนน์
วิ่งหนีได้น่าประทับใจมากเลยนะเนี่ย
สู้กับข้าสิ แล้วก็ตายไปซะ
ข้าไม่อยากตายโว้ย
ถ้าเจ้าใช้อาวุธสู้กับข้าอย่างยุติธรรม
ข้าก็จะไม่ใช้พลังเวทเหมือนกัน
นี่ เจ้ายักษ์
อย่าลืมสิ่งที่เจ้าพูดเมื่อกี้ล่ะ
ถ้าอย่างนั้น ข้าจะสู้กับเจ้าอย่างยุติธรรมเอง
ดอนนี่
เดี๋ยวสิ ทําไมถึงไปรับคําท้ามันล่ะ
คนถือมีดจะไปเอาชนะคนถือขวานได้ไงกันเล่า
- ไม่จริงน่า - โห
สุดยอดเลย ดอนนี่
ทําไมไม่ใช้ท่านั้นให้เร็วกว่านี้ล่ะ
เพราะถ้าฟันโดนเลือดก็ออกน่ะสิ คงเจ็บแย่เลย
- ถามจริง - ดอนนี่ ใจดีเกินไปแล้ว
โง่หรือเปล่าเนี่ย
เจ้าจะมาใจอ่อนในเวลาแบบนี้ไม่ได้นะ
เพราะงี้ข้าถึงได้สู้อยู่นี่ไง ถึงจะไม่อยากสู้ก็เถอะ
รีบยอมจํานนทีเถอะ
ถามจริง แบบนี้เป็นไปได้ไงกัน
ล้มโดโรนัคผู้ไร้เทียมทานด้วยมีดไม่ได้หรอกน่า
คนที่ต้องตายก็คือแก
อิมแพกต์
ว่าแล้วเชียวว่าไม่ไหวหรอก ไอ้พลังเวทกระจอกๆ ของข้าเนี่ย
ใครมันพูดแบบนั้นกันเล่า
พลังเวทมันมาจากจินตนาการนะ
ถ้าให้เปรียบเทียบมันก็เหมือนดินเหนียวนั่นแหละ
จะปั้นเป็นลูกบอลหรือสี่เหลี่ยมก็ได้
จะบิให้เป็นชิ้นเล็กๆ หรือสร้างปราสาทยังได้เลย
ดอนนี่ พลังเวทของเจ้าทําอะไรได้บ้างล่ะ
ก็แค่ทําให้ของลอยได้นี่นา
เจ้าน่ะจํากัดจินตนาการของตัวเองอยู่นะ
ลองคิดซะว่าเจ้ายักษ์นั่นเป็นแค่ก้อนกรวด แล้วกํามันไว้ในมือดูสิ
มีก้อนกรวดไหนใหญ่ขนาดนั้นบ้างเนี่ย
กําก้อนกรวดด้วยมืองั้นเหรอ
เจ้าทําได้แค่กําก้อนกรวดไว้ในมือ แล้วยกขึ้นหรือไง
จะพยายามอีกกี่ครั้ง ก็เอาชนะข้าไม่ได้หรอก
เอาชนะได้สิ กับอีแค่ก้อนกรวดเนี่ย
อัดให้น่วมยังได้เลย
นี่คือ... พลังเวทของข้าเหรอ
พลังเวทของเจ้าไม่ใช่การลอยตัว
แต่เป็นความสามารถในการเคลื่อนไหวสสาร ได้อย่างอิสระ
เทเลคิเนซิสยังไงละ
(ร่ําลาซิน)
คําบรรยายโดย: มนัสวี อิสรธํารง