Britannia.
Święci Rycerze Królestwa Liones zorganizowali zamach stanu,
który przerodził się w świętą wojnę
między klanami Demonów i Bogiń.
Ale pojawienie się legendarnych bohaterów,
znanych jako Siedem Grzechów Głównych, zakończyło wojnę.
Ta historia rozgrywa się 16 lat po tych wydarzeniach.
MROCZNE TALIZMANY
- Hej, Sin. - Pospieszmy się.
Nasi prześladowcy z pewnością już się zbliżają!
Hej, Sin.
Słyszałeś, co mówił Gowther, prawda?
Mamy licznych wrogów, którzy bez litości zabiją nawet własnych sojuszników.
Hej, Sin!
No, o co chodzi?
Reszta grupy stanęła.
Co?
Teraz będzie spokój.
Dlaczego to zrobiłeś? To była pamiątka po panu Arddzie!
Ten kostur był podarkiem od Króla Artura.
Nie było innej opcji, jak go zniszczyć.
A co mnie to obchodzi?
Był naprawdę niebezpieczny.
Jednym z nich zamieniono mojego dziadka w potwora.
Gdybym był na miejscu tego drania, użyłbym tego kostura, by zaorać całą wioskę.
Może i był wrogiem, ale miał miękkie serce.
I pewnie dlatego zginął.
Taki jesteś? To powtórz to!
Chodźcie, idziemy.
Za kogo ty się w ogóle uważasz?!
Po prostu cię ostrzegałem, jak przyjaciółkę.
Jak przyjaciółkę? Nie rozumiesz ludzkiego serca?
Ależ oczywiście, że nie! Jesteś zwierzęciem, nie człowiekiem!
Skończyłaś odgrywać pokrzywdzoną panienkę?
Sin! To już przegięcie!
Naprawdę jesteś po naszej stronie?
Co?
Zawsze gdzieś znikasz, gdy robi się gorąco.
Jesteś kompletnie bezużyteczny, a mimo to zawsze się rządzisz!
Nie masz prawa zgrywać naszego przyjaciela!
Tylko nam jest ciężko.
Mój błąd...
- O, motylek... - Anne, przestań obwiniać Sina.
Co? Niech będzie.
Dobrze, drużyno! Podążajcie za liderką!
Anne chyba poprawił się humor.
Tylko udaje.
Gniew jakoś tak lepiej motywuje ludzi niż łzy i użalanie się nad sobą.
Dlatego ją sprowokowałeś?
Wygląda na to, że Sin jest o krok przed nią.
Chodźcie, no! Bez ociągania!
Słuchaj, Percy.
Skoro jestem kompletnie bezużyteczny,
to nie jestem przyjacielem?
Mnie tam cieszy samo twoje towarzystwo, Sin!
Percivalu! Chodź to zobaczyć!
O co chodzi?
Pospiesz się, Sin!
A... Tak.
Co tam?
Rosną, jakby nie dbały o to, gdzie góra, gdzie dół.
Splątany Las!
Dziadek mówił mi o takim lesie,
z którego nijak nie da się znaleźć wyjścia.
Możemy to wykorzystać.
Zwabimy tu naszych prześladowców.
Słuchajcie, zwabimy tu naszych prześladowców!
To właśnie powiedział Sin.
Wygląda na to, że jeden z Mrocznych Talizmanów został pokonany.
Wiem już o tym.
Kto go wyeliminował?
Gowther, jeden z Siedmiu Grzechów Głównych.
Rozumiem.
Czyli nie miał szans.
Tak czy inaczej, oczekuję, że Talizman spełni swoje zadanie.
Myślę, że pozostałe cztery zbliżają się do grupy Percivala.
Niebawem staną z nimi do walki.
Mogę sprawdzić, jak im idzie, jeśli taka twoja wola.
Co ważniejsze, Pellegarde,
nie pomożesz w poszukiwaniach mojej narzeczonej?
Zadanie znalezienia kogoś lepiej powierzyć
komuś tak skrupulatnemu i metodycznemu jak Ironside.
Niech będzie po twojemu.
Nie musisz mnie informować o każdym szczególe.
Chyba że o dobrych wieściach...
Tak jest.
Zaczekaj na mnie, Percivalu!
Nadciągam, by zobaczyć, jak smakowicie zmężniałeś!
Wyczuwam, że ich magia podzieliła się na cztery części.
Pewnie chcą nas rozproszyć.
To dzieciaki. Nawet jeśli jedno z nas zmierzy się
z ich czwórką, to będzie pikuś.
Nie ma obaw. Niech będzie jak oni chcą.
Za dziesięć minut każde z nas wróci tu z jedną z ich głów.
Rozproszyć się!
Tutaj.
Ciekawe, czy naprawdę się na to nabiorą.
Nie martw się.
Jedyna magia, jaką wyczuwają teraz w lesie,
to magia mini Percych.
Dzięki osłonie z kręgu nasza magia pozostanie dla nich niewykrywalna.
Gdzie się nauczyłeś takiej magii?
Od króla Wróżek.
Co? Króla Wróżek?
Co ty robisz, Nasiens?
Póki mogę, chciałem sprawdzić działanie rogu Cernunnosa,
który zdobyłem w wiosce.
Co się stało?
Nie mów, że to trucizna! Wypluj to, ale już!
Nie, po prostu pozytywnie zaskoczyły mnie skutki jego spożycia
i przygryzłem wargę...
Czyli to co zwykle.
Jak to co zwykle?
Hej, Sin.
Może pozostańmy tu w ukryciu?
Cicho.
Nadchodzi.
Tutaj...
A co to ma znaczyć?
Cholera! Wodzili nas za nos.
A może... Niemal wprost do celu.
To które z was ma na imię Percival?
Ja!
To które z was nim jest?
Ja!
Czemu wylądował akurat za nami?
Nieważne. I tak zabiję was wszystkich.
Nasiens! Anne!
Po upadku z takiej wysokości pewnie zginęli na miejscu.
Dwa bachory z głowy...
Co masz zamiar zrobić?
Chwila moment... Ja...
Masz dziesięć sekund. Spróbuj uciec.
Myślisz, że ucieknę?
Dobra robota, Donny!
Jak śmiesz!
- Teraz! - Tak!
Atak Kwartetu!
- Nawałnica Cięć! - Nawałnica Cięć!
Wygląda na to, że jednak będzie niezła zabawa!
Byłem pewien, że trafiliśmy!
W ogóle nie zadziałało!
Pewnie uniknął ciosu o włos.
Wasze ruchy są zbyt przewidywalne.
To jakiś ponury żart.
Jak taki amator może być rycerzem z przepowiedni?
Ale dziewczyna dobrze włada mieczem.
A chłopak w kapeluszu moc ma może słabą, ale za to instynkt bystry.
No i...
byliście dobrze skoordynowani.
O mnie nic nie powiesz?
Chcieliście nas rozdzielić na różne wabiki i wybić po kolei, prawda?
Zwabiliście mnie na wąską ścieżkę,
obawiając się walki wręcz, ale...
Nadchodzi!
Wykopaliście sobie własne groby.
Epikurejski Ślinotok!
Percivalu! Nasiensie!
Okryjcie magią bronie każdego z was!
Robi się!
Co to?
Zbliża się!
Co za moc! Nasz grunt pod nogami...
Nie, to nie tylko skutek ciosu mieczem!
Ty draniu!
Tak jak myślałem, twoją magią jest lewitacja, prawda?
Trzymaj się!
Przecież nie chcesz zabić przyjaciół, prawda?
Stój!
Mówiłem, twoje ruchy są zbyt przewidywalne.
A masz!
Weź się w garść, Percy!
Wznieś wszystkich magią w powietrze!
To na nic.
Proszę.
Jego ataki są takie słabe, więc jak...?
To pewnie dzięki magii zmiennokształtnego.
Bingo.
Moja magia, Marnienie, może zmniejszyć twardość i wytrzymałość czegokolwiek.
Więc to nie działa tylko na metal...
Też chcesz jej posmakować?
Pozwól, że rozkwaszę ci tę śliczną buźkę!
Nasiens!
Fajnie, że mogłem przetestować go w prawdziwej walce.
Mieszanie jadu. Róg Cernunnosa.
Wygląda na to, że znacznie zwiększa
wytrzymałość i twardość każdego, kto go spożywa.
Róg mitycznej bestii faktycznie jest potężny.
Wygląda na to, że bez trudu dorównuje magii twojego poziomu.
Jak śmiesz kpić...
To ma mnie oślepić?
Giń!
Jak?
Poznałeś smak własnej magii.
Gdy Nasiens spożyje truciznę...
może ją sobie...
przywłaszczyć.
Cholera.
W końcu jednego zdjęliśmy.
To nie wróży dobrze.
Ale szybko pędzimy!
W tym tempie zgubimy pościg!
Słuchaj, Percy!
Wytłumacz swoje wcześniejsze działania.
Pomoc przyjaciołom była czymś naturalnym,
ale czemu pomogłeś wrogowi?
To dlatego...
że zabijanie jest nie w porządku.
Ci dranie naprawdę chcą was wszystkich zabić!
A może sądzisz, że twój wróg zmieni zdanie,
jeśli okażesz mu litość?
To nie tak!
Ale nie chcę nikogo zabijać, bez względu na to, kim jest!
Naiwny z ciebie dzieciak.
Percivalu,
niosąc wszystkich z taką prędkością na takim dystansie,
zużywasz zbyt wiele magii.
Nie rób nic lekkomyślnego.
Nic mi nie jest...
Do tego sam zażyłeś truciznę, która mogła być niebezpieczna, choć to ja
miałem być twoim królikiem doświadczalnym.
Słuchaj...
Ja nie mówiłem tego poważnie.
Percy, zwalniasz.
Zrób sobie przerwę, by zachować resztki magii.
Ale jeśli to zrobię...
Dwa źródła magii! Tam!
Czy ten koń biegnie w powietrzu?
To stworzenie z czyśćca, jak Cernunnos.
Artur daje swoim pionkom magiczne przedmioty i takie stwory z czyśćca.
Dużo o nich wiesz.
Więc to jest ten rycerz z przepowiedni i jego przyjaciele?
Nie umkną przed Sleipnirem, darem ofiarowanym przez króla.
Kosturze Czterech Żywiołów, rozkazuję ci.
Tworzenie, Sierp Wiatru!
Percivalu! Zniżmy się!
Twoja magia długo już nie wytrzyma!
Tworzenie, Piaskowy Mur!
Mało brakowało.
Percivalu?
Bęc!
Pyk!
Percivalu!
Nic ci nie jest?
On już nie może walczyć.
Sami musimy coś zrobić.
Ale ty też jesteś wyczerpany!
To chyba efekt uboczny rogu Cernunnosa.
To ja wszystkich w to wciągnąłem.
Więc... muszę walczyć.
Percivalu...
Ty, jeden z Czterech Rycerzy Apokalipsy, i wy, jego przyjaciele,
skrócę was o głowy!
To mnie chcecie dopaść, nie?
Nie krzywdźcie pozostałych!
Percivalu...
Ojej.
Ale z ciebie godny podziwu chłopiec.
Nie mam nic do takich jak ty.
Ale odmawiam. Twoich przyjaciół też skrócę o głowy.
Nie myśl, że nas w to wciągasz.
Podróżujemy z tobą z własnej woli.
Anne...
Wypadałoby się przedstawić, czyż nie, państwo rycerstwo?
Wypadałoby? Co ty bredzisz?
To Mroczne Talizmany.
Burgie „Wiedźma” i Doronach „Niepokonany”.
Bądźcie czujni.
Oni was nie zlekceważą, jak to zrobił Elgin.
Skąd on zna nasze imiona?
Tylko garstka wybrańców w Camelocie ma ponoć informacje
o korpusie asasynów.
Zdaje się, że będziecie dla nas godnymi przeciwnikami.
Nadchodzi Anghalhad, przyszły Święty Rycerz!
Donny, ty też!
Dobra.
Zabijam bez względu na to, kim jest mój przeciwnik.
Takie namolne dziewczyny nie cieszą się sympatią innych.
Słuchaj, mogę dostać tę mniejszą?
Kto tu niby jest namolny?
Hej!
No, chodź, dziewczynko!
Wyryję sobie w pamięci twoje zawodzenie i krzyki,
gdy będę cię powoli zabijać.
Czyli moim przeciwnikiem jest...
Wystarczy, że mnie trafi, a będzie po mnie.
Twój ukochany topór teraz mnie nie dosięgnie!
Wstrząs, moja magia.
Donny!
Z tego co widzę, zasięg jego Wstrząsu jest niemal dwa razy
większy od twojej magii!
No to nie mam szans!
Kim jest ten lis?
I co teraz zrobicie?
Tworzenie, Filar Wody!
Tworzenie, Miecz Płomieni!
Tworzenie, Sierp Wiatru!
Jeden po drugim!
Nieznośna z ciebie dziewczynka.
Anne!
Źródłem jej ataków jest magiczny przedmiot!
Celuj w jej kostur i zneutralizuj go!
Co to za jeden, ten lis?
Celować w jej kostur? Łatwo powiedzieć...
Tworzenie, Filar Wody!
Jak mam się do niej zbliżyć?
Donny! Unieś go jeszcze raz.
To na nic!
Auć!
Mój kostur!
Teraz nie może używać kostura.
Wykorzystałeś mnie do odwrócenia uwagi?
Teraz moja kolej.
Nie tak szybko.
Naprawdę myślisz, że wygrasz, odbierając mi kostur?
Miraż. To moja magia.
Zgadniesz, która z nas jest prawdziwa?
Magia „zwodziciela”!
- Chodź! - Chodź!
Jak?
Twój pech.
Potrafię rozróżnić, co jest prawdziwe, a co nie.
Udało ci się, Anne!
Jego umiejętność ucieczki jest niemal imponująca.
Walcz! I giń!
Nie chcę ginąć!
Jeśli będziesz walczyć ze mną uczciwie, wybraną bronią,
ja też nie będę używać magii!
Hej, kolosie.
Nie zapomnij, co powiedziałeś.
W takim razie będę z tobą walczył uczciwie.
Donny?
Czemu dajesz mu się podpuścić?
Nożem nie pokonasz kogoś walczącego toporem!
- Niemożliwe. - Proszę, proszę.
Niesamowite, Donny!
Czemu nie zrobiłeś tego wcześniej?
Bo to skutkuje krwotokami i bywa bolesne.
- Ty tak serio? - Donny, masz takie dobre serduszko.
Co za idiota.
Nie możesz sobie pozwolić na takie sentymenty!
Dlatego to robię, choć wolałbym nie!
Poddaj się już!
Poważnie? Jak to możliwe?
Doronacha „Niepokonanego” nie załatwisz nożem!
To ty zginiesz!
Wstrząs!
Wiedziałem, że nie mam szans. Nie z moją marną magią.
A kto tak powiedział, do cholery?
Magia to wytwór twojej wyobraźni.
Dla porównania: jest jak glina.
Można uformować z niej kulę albo kwadrat,
podzielić na kawałki lub zbudować zamek.
Donny, co robi twoja magia?
Ona tylko unosi rzeczy, jasne?
Ograniczasz swoją własną wyobraźnię.
Wyobraź sobie, że ten kolos to mały kamyk. Złap go.
W życiu nie widziałem tak masywnego kamyka.
Jakbym trzymał kamyk...
I nic więcej nie możesz z tym kamykiem zrobić? Tylko go podnieść?
Nie pokonasz mnie, choćbyś próbował tysiąc razy.
Pokonam... skoro jesteś tylko kamykiem.
Mogę nawet tobą miotnąć.
To jest moja magia?
Twoja magia to nie lewitacja.
To zdolność swobodnego przenoszenia obiektów.
Czyli Telekineza!
ROZSTANIE Z SINEM
Napisy: Karolina Kuczyńska