Ty jesteś...
z tej wioski Klanu Demonów...
Nareszcie rozumiem...
dlaczego osiedliłeś się w takim miejscu.
Co?!
By wyleczyć swą poranioną duszę,
przybyłeś tu, trzymając się wiarygodnej plotki.
Kryształy mają w sobie duchową siłę
i są minerałem, który ponoć istnieje nawet w mieście umarłych.
Dlatego używa się ich do przepowiadania przyszłości i rzucania zaklęć.
Innymi słowy,
można powiedzieć, że Kryształowa Grota to miejsce najbliższe tej drugiej stronie.
Chciałaś zobaczyć zmarłą córkę.
To dlatego tu jesteś.
Skąd wiesz o mojej córce?
To nieprawda.
Ukrywałem się w tej grocie na potrzeby misji.
Zawrzyjmy umowę.
Odczyń zaklęcie, które rzuciłeś na te dzieci.
I oddaj mi bursztyn, w którym zapieczętowałeś demony.
Jeśli to zrobisz, twa...
Odmawiam!
Mówisz, że jeśli spełnię twoje żądania,
dasz mi w zamian coś równie wartościowego?
Pomogę ci zjednoczyć się z córką.
Nie igraj ze mną!
Wiem, że blefujesz!
Nie jesteś w stanie tego zrobić!
Osiedliłem się tu pięć lat temu
i ani razu nie widziałam ducha córki.
Kim ty w ogóle jesteś?
Nie jesteś z Klanu Demonów...
I nawet nie zacząłeś młodnieć od mojej magii.
Nie jesteś człowiekiem!
Czas potrzebny tym 16-latkom na powrót do niemowlęctwa
to około 16 minut.
Zgodnie z tym wzorem co minutę młodnieje się o rok.
W takim razie, by mnie unieszkodliwić,
potrzebowałbyś około trzech tysięcy i kilkuset minut.
Czyli prawie trzy dni.
Trzy tysiące kilkaset minut?
Masz ponad trzy tysiące lat?
Kim ty naprawdę jesteś?!
Dobrze.
Powiem ci.
Blask!
Co?
Blask!
Że jak? Co u licha?
Coś ty za jeden?
Jestem zgorzkniałym wrogiem Króla Artura.
Jednym z Siedmiu Grzechów Głównych.
Kozi Grzech, Gowther.
Jesteś jednym z legendarnych grzeszników?
Skoro tak, to czemu pojawiłeś się jako starzec
i stworzyłeś wioskę Klanu Demonów?
Tak jak już mówiłem.
Oni nie lubią konfliktów.
Zamiast żyć w Piekle,
chcą wieść spokojne życie w Britannii.
A ja im je oferuję jako współpracownik.
Kiedy to zrobiłeś?!
Co do mojego wyglądu...
Poza barierą wokół wioski, rzuciłem
zaklęcie iluzji na wszystkie stworzenia w promieniu 16 kilometrów,
by widziały mnie jako starca.
To wszystko przez was,
ludzi szukających okazji, by wyeliminować Siedem Grzechów Głównych.
Co za utrapienie.
Zaczekajcie tu.
Do diaska. Niedobrze...
Teraz mogę tylko uciec.
Gdybym mierzył się z tym legendarnym potworem,
nie miałbym szans, choćbym nie wiem jak się starał!
Co za niespodzianka!
Zdawało mi się, że wyczułem nagły i potężny przypływ magii,
a tu proszę, naprawdę gruba ryba!
Ardbeg, pogadajmy.
Nie podchodź! Nie zbliżaj się!
Jeśli się zbliżysz, wyrzucę dzieciaka
na dno tego wąwozu.
Nie żartuję!
Nie rób tego.
Zamknij...
Naprawdę byłbyś do tego zdolny przed własną córką?
Tego właśnie pragnąłeś, prawda?
To mój prezent dla ciebie.
Tego właśnie pragnąłem, powiadasz?
Jak śmiesz robić ze mnie głupca?
Jesteś podłym łotrem, dokładnie tak jak mówią!
Co to za diabelstwo, bawić się czyimiś emocjami!
Tato!
Moja córeczka...
zmarła tamtego dnia.
To tylko iluzja.
To musi być złudzenie.
To uczucie, że ją trzymam...
ciepło jej maleńkich rączek...
jej zapach...
Zgadza się.
Ta dziewczynka...
to iluzja stworzona na podstawie twoich wspomnień.
Auć...
To prawda kryjąca się w twoich wspomnieniach.
Gdy wrócę do groty, zdejmę na nich zaklęcie.
Muszę ich odczarować tam, gdzie zostały ich ubrania.
Inaczej Anna będzie mi miała za złe aż do śmierci.
To słuszna decyzja.
Szok po stracie córki przebudził we mnie magię.
Ale to bezużyteczna moc, która nie zwróci mi córki,
a to ona jest tu najważniejsza.
Nie obwiniaj się.
Nikt nie przywróci zmarłych do życia.
To mi się przydarzyło właśnie wtedy.
Gdy byłem pogrążony w rozpaczy,
pojawił się ten człowiek.
Nie chciałbyś znów zobaczyć córki?
Żywej córki, do której tak ci tęskno.
Z początku nie rozumiałem, o czym on mówi.
I ani się spostrzegłem, jego nonszalancja mnie zdenerwowała...
Ty draniu!
Ale jak tylko spojrzałem mu w oczy, nagle nie mogłem...
Chcę, byś wsparł naszą sprawę.
Artur Pendragon.
Czyli to naprawdę był on.
Zaufałem tym słowom
i zostałem jego rycerzem.
Aby stworzyć świat dla ludzi,
planowałem wygnać Klan Demonów.
Ale w końcu przejrzałem na oczy.
Umarli nie wracają do życia.
Nawet gdybym dzięki mocy tego człowieka mógł zobaczyć moją żywą córkę,
nie byłbym pewien, czy to córka, którą znam.
Ale nawet jeśli to jest iluzja,
to dzięki tobie spotkałem córkę, którą znam i która mnie kocha.
Dziękuję,
Gowtherze z Siedmiu Grzechów Głównych.
Żaden problem!
Dziwny z ciebie gość.
O, motylek...
Wyczuwam, że nadciąga silny magiczny atak. Z dwóch źródeł!
Dotrą do nas za trzy i osiem sekund.
Ich celami są...
Gowther!
Nadchodzi następny!
Tato!
Zaczekaj chwileczkę, Connie.
Twój tata wkrótce do ciebie dołączy.
Anne...
Ardbeg...
Wyrośnij na wspaniałą
dorosłą osobę.
Ardbeg...
Wyrośnij na wspaniałą
dorosłą osobę.
O rety. Nie wierzę.
Ardbeg osłonił jedno z nich.
Nadal nie mam pewności, czy jeden z Czterech Rycerzy Apokalipsy
i jeden z Siedmiu Grzechów Głównych żyją.
Nic nie widzę przez ten pył.
Dobra robota.
Gdybym wiedział, że to nie twój chowaniec,
załatwiłbym to wcześniej.
A jednak,
gdyby jego zaklęcie nie zostało zdjęte,
nie mógłbym wejść do tej groty.
Tym razem musiałem liczyć na ciebie, Gowtherze.
Mogę zidentyfikować napastnika po śladzie wibracji na włóczni.
To Tamdhu, Rycerz Chaosu, który służy Arturowi.
Wyczuwam wokół niego także kilku innych.
Są niespełna 15 kilometrów stąd.
Dawno się tak nie czułem.
I nadal nie mogę się do tego przekonać.
Święty Skarb, Bliźniaczy Łuk Herritt.
Ej, Tamdhu,
jak to możliwe, że wziąłeś ich z zaskoczenia, a i tak chybiłeś?
Ale pozbyłem się Ardbega, który się wtrącił.
On się nie liczy!
Skoro już wiedzą, że tu jesteśmy,
na pewno będą się bardziej pilnować.
Ironside, Talisker i Ardbeg... Każdy z nich położył swoją misję...
Każdy z własnych powodów zlekceważył swoje cele, bo to jeszcze dzieci.
Ale łączyło ich też to, że wszyscy są mężczyznami w średnim wieku.
Tamdhu, gdzie jest chowaniec, który zniknął?
Tuż za doliną, trochę za szczytem Dalflare.
Naprawdę zmierzają do Liones.
Pospieszmy się i chodźmy za nimi.
Tajemniczy, latający magiczny obiekt!
Goni cię, Tamdhu!
No to po prostu go przechwycę!
Co?
Prześlizgnął się obok mojego ataku?
Ej, co się dzieje?
Nic ci nie jest, Tamdhu?
To tylko czcza pogróżka.
Nieważne.
Dam im jeszcze jedną lekcję...
o mojej magii, Samonaprowadzaniu.
Wkurzyłeś mnie.
Co ty wyprawiasz, Tamdhu?
Nie... To nie ja!
Ktoś kontroluje moje ciało!
Inwazja: Pionek.
Cóż za przerażająca zdolność.
Czyli to jest kontrolująca umysł magia
jednego z Siedmiu Grzechów Głównych,
Gowthera!
Fiddich! Zrób coś!
To nie czas się tym ekscytować...
Rozumiecie, prawda?
Nie wolno ich lekceważyć.
Zajmijmy się nimi szybko i stanowczo.
Anne...
Panie Ardd...
Co się stało, Anne?
Ani się waż... patrzeć w tę stronę!
Splaskała mnie.
Ty też widziałaś nas nago, prawda?
Co?
W życiu!
To plugawy widok.
Ciekawe co się działo, gdy byliśmy bobasami?
Hmm... Ach!
To ta laska, którą miał ten gość.
Pan Ardd... Gdzie on się podział?
Percivalowi nic nie jest, więc chyba zmienił zdanie.
Co ważniejsze,
gdzie bursztyn, który uwięził Dolcho i innych?
Nie martwcie się o to. Misja wykonana.
Pozwólcie, że wyjaśnię szczegóły.
To ten bursztyn!
Kto to jest?
Co za piękność...
Blask!
Te rogi to dobre lekarstwo.
Weźcie wszystko ze sobą.
Nie. Nie potrzebujemy całych, bo tylko będą zawadzać.
Hej, Nasiens.
Te rogi są ponoć dobrym składnikiem leków.
O, naprawdę?
W takim razie muszę trochę sobie zeskrobać.
Ja na pamiątkę wolałbym coś do jedzenia.
Percivalu, przyjdź się jeszcze pobawić.
Tak! Do zobaczenia kiedyś, Dolchomonte!
Innymi słowy...
Gowther...
Stworzyłeś iluzję córki pana Ardda,
a on był z tego zadowolony.
Dlatego odpuścił zabicie Percivala.
Oddał ci bursztyn, którym uwięził Klan Demonów, i odszedł.
Tak było?
Zgadza się.
Kłamiesz.
Kłamiesz, ale tylko w jednej sprawie.
Widzę to dzięki swojej magii.
Powiedz mi, co było kłamstwem?
Nawet gdybym powiedział ci prawdę,
wątpię, czy zrozumiałabyś czyny Ardda.
Co?
Aby otrzymać odpowiedź, która cię zadowoli,
musisz zobaczyć wspomnienia Ardda, które ja widziałem.
Są bardzo bolesne.
Miałem kiedyś córkę.
Gdy była mała, zaatakował ją potwór.
Ktoś mi przyrzekł, że gdy wykonam tę robotę, znów zobaczę córkę.
Dlatego
robię to też dla siebie.
Powiedz mi.
Jakim człowiekiem był pan Ardd?
Wszyscy odeszli...
Tak. Poszli dalej.
Oby dotarli bezpiecznie do Liones.
Mimo że ktoś ich ściga,
nie mogę im towarzyszyć.
Bo mam ważne zadanie,
by was chronić.
W porządku.
Wasz drogi Percival
jest jednym z Czterech Rycerzy Apokalipsy z przepowiedni.
Na pewno poradzi sobie z każdym napotkanym wyzwaniem.
A jednak
to tylko niedojrzałe dzieci. Ciałem i umysłem.
Biorąc pod uwagę umiejętności i liczbę
prześladowców oraz ich mordercze zamiary,
droga przed nimi będzie jeszcze trudniejsza.
W najgorszym wypadku...
Nie.
Histeryk ze mnie, co?
MROCZNE TALIZMANY
Napisy: Karolina Kuczyńska