(ไจแอนต์ฟอล)
เจ้าถ่อมาไกลถึงนี่ เพื่อพักผ่อนหย่อนใจเหรอ
อัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุดเฮาเซอร์
โผล่หัวออกมาสักทีนะ
งั้นข่าวลือเรื่องที่เจ้าตกอับ จนเป็นหัวหน้ากองโจรก็เป็นเรื่องจริงสินะ
ใครเหรอ
ลูกศิษย์ข้าเอง ชื่อเอ็ดลิน
เป็นศิษย์พี่ของดอนนี่ไงล่ะ
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
(เสียงคํารามแห่งการทําลายล้าง)
ข้าจําไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ แต่ข้าได้ยินรายงานเรื่องกลุ่มโจร
ในเทือกเขาดัลแฟลร์ ที่พุ่งเป้าไปที่นักเดินทาง
ไม่นึกเลยว่าพวกมันจะยึดเมืองทั้งเมือง
และปล้นทรัพย์สินของผู้คนไปหมด
เป็นเพราะรายงานนั้นเลย เราจึงสามารถปล้นอาวุธ
จากพวกอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ที่โผล่มาปราบเราและจัดการพวกมันได้สบายๆ
แน่นอนว่าเรายึดอาวุธและม้า ที่เจ้าทิ้งไว้กับโรงเตี๊ยมมาด้วย
พวกโจรงี่เง่า
คิดว่าจะเอาชนะอัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุด เฮาเซอร์ได้
ด้วยเพียงแค่การยึดอาวุธงั้นเหรอ
ถึงจะโดนล้อมอยู่แบบนี้ แต่เขาไม่สะทกสะท้านเลย
สมแล้วที่เป็นเฮาเซอร์ อัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแห่งลีโอเนส
น่าเกรงขามจริงๆ
อาจารย์เฮาเซอร์ ท่านแพ้แล้ว
ข้ารู้ปริมาณแอลกอฮอล์ ที่ร่างกายท่านรับได้อยู่แล้ว
คิดว่าข้าต้องแบกท่าน ออกจากโรงเหล้ามากี่ครั้งกัน
คิดจะทําอะไรกับพวกเรากันแน่
เจ้าโง่ ยังต้องถามอีกเหรอ
จะเอาเด็กอย่างพวกแกไปขายเป็นทาสไง
อย่างนี้นี่เอง
แต่ข้าขอปฏิเสธ
หมอกเหรอ
มิสตี้เรน เบลลาดอนน่า
(มิสตี้เรน เบลลาดอนน่า)
โอ้ รู้สึกดีจัง
อะไรกัน
เจ้าเป็นผู้ใช้เวทมนตร์สินะ
งั้นข้ากับพวกพ้องขอลาไปก่อนแล้วกัน
พวกพ้อง หมายถึงเด็กคนนี้เหรอ
เพอร์ซิวัล ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ข้าวิ่งหนีต่อหน้าพวกเขามาโต้งๆ อีกแล้ว
เป็นนิสัยที่แก้ไม่หายจริงๆ
ท่านพี่ที่ตายไปแล้วคงรู้สึกผิดหวังน่าดู
รู้แล้วน่า เรื่องนั้นข้ารู้ดีอยู่แก่ใจน่า
อยู่นี่เอง ดอนนี่
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ลูกพี่เอ็ดลินเหรอ
ข้าเห็นเจ้าที่โรงเหล้าน่ะ
เพื่อนที่มากับเจ้าคือนักแสดงพเนจรเหรอ
พวกเขาไม่ใช่เพื่อนนักแสดงของข้าหรอก
ว่าแต่ ลูกพี่เอ็ดลินล่ะ
อยู่ระหว่างเดินทางฝึกกับท่านน้าเหรอ
ข้าแยกทางกับชายคนนั้นแล้ว
แล้วก็ล้มเลิกความฝัน ที่จะเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แล้วด้วย
เอ๊ะ ไม่จริงน่า ล้อเล่นใช่ไหม
ทําไมล่ะ ลูกพี่ เจ้ามุ่งมั่นจะเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์มากเลยนะ
เลิกพูดเรื่องนั้นเถอะ ว่าแต่ ดอนนี่ เรามาร่วมมือกันดีไหม
หา
มีงานง่ายๆ สบายๆ อยู่งานหนึ่งนะ
เดี๋ยวนะ
"ง่ายๆ สบายๆ " เหรอ พูดแบบนี้ไม่สมเป็นเจ้าเลย
อัศวินศักดิ์สิทธิ์ ไม่ควรมีแรงจูงใจจากผลประโยชน์นี่นา
อย่างที่บอก ข้าไม่สน เรื่องเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ
ฟังนะ
มาแสร้งทําเป็นชาวบ้านในเมือง แล้วปล้นเงินและข้าวของจากนักเดินทางกัน
มันง่ายจนน่าขําเลยล่ะ
ลูกพี่ล้อเล่นอะไรล่ะเนี่ย นั่นมันเหมือนที่พวกโจรเขาทํากันเลยนี่
แถมเรายังมีพันธมิตรที่แข็งแกร่งด้วย
หา
เจ้าจะร่วมมือกับข้าใช่ไหม ดอนนี่
ลูกพี่ ข้าดีใจนะที่ได้คุยกัน หลังจากผ่านมานานขนาดนี้
งั้นข้าขอกลับไปหาเพื่อนๆ ก่อนนะ
พรรคพวกของเจ้าอยู่ในกํามือข้าแล้ว
หมายความว่ายังไง
เพื่อนที่เข้าใจเจ้าจริงๆ มีแค่ข้าคนเดียวเท่านั้นแหละน่า
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ข้าไม่ปล่อยไว้แน่
เจ้าเปลี่ยนไปนะ
ข้าไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก
ข้าแค่ตระหนักได้...
ว่าโชคชะตาของข้าคืออะไร
โอ๊ย เจ็บนะ
เราจะเอาเงินพวกนี้คืนมาให้หมดเลย ไอ้พวกเด็กเวร
นี่มันอะไรกัน
ก็แค่เศษขยะชัดๆ
เจ้าทึ่มเอ๊ย
เรากําลังตกที่นั่งลําบากแล้วสิ
ดูเหมือนพวกเขาจะไม่มีของมีค่าเลย
ให้ตายสิ แค่รีบเอาเด็กพวกนั้น ไปแลกกับเงินก็พอแล้วแท้ๆ
หวังว่าดอนนี่กับคนอื่นๆ จะสังเกตเห็นว่ามีอะไรผิดปกตินะ
เขาไม่มาช่วยเจ้าหรอก เขามันไอ้ขี้ขลาด
สุดท้ายเขาก็คิดถึงแต่ตัวเอง
เฮ้ย พวกเจ้าเป็นอะไรไหม
ข้าจะปล่อยเจ้าออกไปเดี๋ยวนี้แหละ
เจ้าคือเถ้าแก่ที่โรงเหล้านี่
เป็นเด็กที่น่าประทับใจจริงๆ
ดื่มไปเยอะขนาดนั้น แต่ยังดูสร่างเมาอยู่เลย
นั่นเป็นเพราะว่า เมื่อก่อน
ข้าแอบชิมเหล้าของท่านปู่
แถมข้ายังสามารถถอนพิษ ที่เคยได้รับเข้าไปได้ด้วย
ไม่ธรรมดาเลยนะ แอลกอฮอล์คือพิษงั้นสินะ
เฮ้ย เฮาเซอร์ ทําใจดีๆ ไว้
เจ้ารู้ชื่อข้าได้ยังไง
ดูให้ดีๆ สิ
เจ้าเคยชนะข้าขาดลอยที่งานประลองการต่อสู้ไง
เจ้าคือไทซูเหรอ
เจ้าแก่ลงนะ
นี่ไม่ใช่เวลามาหัวเราะนะ
ขืนเป็นแบบนี้ เมืองต้องถูกทําลายแน่
ฝีมือเอ็ดลินเหรอ
ไม่ใช่ฝีมือเขา
แต่เป็นมังกรโบราณที่เขาฝึกจนเชื่อง
แปลกใจเหรอ
ตราบใดที่เรามีมังกร เราก็ไร้เทียมทาน
ไม่ต้องมาถลึงตาใส่ข้าหรอก
ข้าหมายถึงเราสองคนนั่นแหละ
นี่ เจ้าจะไปไหน
เราต่างก็เคยลําบากมาเหมือนกัน
เราสองคนควรจะเข้าใจกันดีสิ
ตื่นได้แล้ว
โล่งอกไปที
เราอยู่ที่ไหนเหรอ
นึกว่าเราอยู่ในโรงเหล้าซะอีก
เรื่องนั้น ดูเหมือนเราจะเข้าไปพัวพัน กับสถานการณ์ที่ซับซ้อนน่ะ
ซับซ้อนเหรอ
ทําไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่กับเราล่ะ
เป็นไปได้ไหมว่าเขารู้ว่า ข้าเป็นลูกสาวของตระกูลคัลเดน
และพยายามมอมเหล้าข้าเพื่อขายข้า
หรือว่าเขาวางแผนจะทําเรื่องไม่เหมาะสมกับข้า
เพราะเขาแอบปิ๊งข้า
ขอโทษที่ทําให้ผิดหวังนะ แต่ข้าไม่สนใจเด็กอมมือหรอก
ฮือๆ ศักดิ์ศรีความเป็นผู้หญิงของข้า ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เลย เพอร์ซิวัล
เจ้าต่อยดอนนี่ไม่พอ แต่ยังทําแอนน์ร้องไห้ด้วย
ข้าจะไม่ยกโทษให้ใครก็ตาม ที่ทําร้ายเพื่อนข้าแน่
เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ผู้ชายคนนี้คือ...
ทําร้องไห้เนี่ยนะ ข้าก็แค่พูดความจริงเองน่า
และที่ข้าต่อยดอนนี่ ก็เพราะเขาทําเรื่องไม่ดี...
นี่สําหรับดอนนี่
และนี่สําหรับ...
เดี๋ยวก่อน
อย่าไปขัดเขาสิ เขายังไม่ต่อยหมอนั่นให้ข้าเลย
ชายผู้นี้คืออัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแห่งลีโอเนส
เป็นน้าของดอนนี่
ขยะแขยง
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
ชายผมแดงกําลังลงไป
ใครก็ได้ ช่วยจับเขาให้ได้ก็พอ
แต่อย่าให้เขาบาดเจ็บเด็ดขาดล่ะ
เราไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเขาเป็นใคร
แล้วจะให้เราจับเขา โดยไม่บาดเจ็บเนี่ยนะ
ถามจริง เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ไม่ต้องสนใจๆ ฆ่าหมอนั่นเลย
ถ้าข้าต้องการเจ้า ไว้จะเรียกหาอีก
กลับไปที่รังซะ
ข้าบอกให้กลับไปไง
ไม่สนเหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้านี่
หัวหน้า เราหาผู้ชายผมแดงไม่เจอเลย
ค้นให้ทั่ว
ไม่มีตาหรือไง
หัวหน้า ที่สําคัญกว่านั้น เรื่องเด็กที่เราจับได้ก่อนหน้านี้
ขอเราชิมก่อนเอาไปขายหน่อยสิ
ข้าไม่ยอมให้เจ้าทําตามอําเภอใจหรอก
ถ้ามีเวลามาคิดเรื่องโง่ๆ แบบนี้ ก็ไปตามหาชายหัวแดงนั่นซะ
ก็ได้
ประมาณหนึ่งปีก่อน ข้าได้พบกับเอ็ดลิน
ตอนที่เขาเข้ามาในโรงเหล้าของข้า ข้าสังเกตเห็นความบูดบึ้งของเขาทั้งที่อายุยังน้อย
เขามีสีหน้าแบบเดียวกับข้า ตอนที่ข้าสูญเสียเป้าหมายในวัยเยาว์
ข้าอดเป็นห่วงไม่ได้ ก็เลยพยายามคุยกับเขา แต่ว่า...
ไม่กี่วันต่อมา...
ขอเหล้าให้เจ้าพวกนี้ด้วย
พวกเจ้าเป็นกองโจรแห่งเทือกเขาดัลแฟลร์เหรอ
เปล่านะ ข้าไม่มีปัญหาอะไรหรอก
แค่เห็นว่าพวกเจ้ามีหัวหน้าที่เด็กมาก
ถ้าตัดสินเขาจากหน้าตา เจ้าจะโดนเล่นงานเหมือนพวกเราเอานะ
เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่ใช่แค่แข็งแกร่งนะ แต่ใจกล้าด้วย
เขาถึงกับปีนเข้าไปในถ้ํามังกรโบราณ ด้วยตัวคนเดียว...
แถมยังขโมยไข่มาด้วย
ตั้งแต่นั้นมา มังกรตัวนั้น ก็อยู่ในกํามือของหัวหน้า
คนธรรมดาทําแบบนั้นไม่ได้หรอก
ที่เหลือก็อย่างที่รู้ๆ กัน
ตอนนี้เอ็ดลินเป็นราชาของแคนท์แล้ว
มังกรจะตกอยู่ในกํามือของมนุษย์ ด้วยไข่แค่ฟองเดียวได้ยังไง
มังกรตัวนี้แก่มากแล้ว
นี่อาจเป็นไข่ฟองสุดท้ายของมันก็ได้
ข้าสงสารมันจริงๆ
เจ้าได้ยินข่าวลือเรื่องลูกศิษย์ของเจ้า
ก็เลยมาที่เมืองนี้ใช่ไหม
ไม่ใช่เรื่องของเจ้าสักหน่อย
ไอ้ขี้เมานี่เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุดเหรอ น่าผิดหวังจริงๆ
อย่างเดียวที่สมเหตุสมผล คือเขาเป็นน้าของดอนนี่นั่นแหละ
ท่านปู่แข็งแกร่งจะตาย แต่อัศวินศักดิ์สิทธิ์สูงสุดกลับอ่อนแอเหรอ
แต่ก็แปลกนะ
ข้ากําลังพูดถึงมังกรน่ะ
ไข่จะฟักเมื่อไหร่ก็ได้
จะใช้มันเป็นข้อต่อรองตลอดไปคงไม่ได้หรอก
ใช่แล้ว ไข่ที่เขามีตอนนี้เป็นของปลอม
มันจะหลอกตามังกรได้จริงๆ เหรอ
อิมิเทชั่น
เวทมนตร์ของเอ็ดลินน่ะ
เขาสร้างของเลียนแบบได้เหมือนต้นฉบับ ทั้งรูปลักษณ์และพื้นผิว
แต่ยังไงมันก็เป็นแค่ภาพลวงตา
งั้นเพอร์ซิวัลที่ข้าเห็นเมื่อตอนนั้น ก็เป็นภาพลวงตาสินะ
ข้ารู้แล้ว เขาคงกินไข่จริงเข้าไปแน่เลย
เปล่า ไม่ใช่หรอก
ยังไงก็ตาม ดูเหมือนมังกร จะเริ่มรู้ความจริงแล้วเหมือนกัน
ไม่ช้าก็เร็วมันต้องรู้แน่
ขอร้องล่ะ เฮาเซอร์
หยุดเอ็ดลินที
ไม่งั้นจะสายเกินแก้แล้วนะ
ข้าไม่สนหรอก เขาสมควรโดนแล้ว
ไม่ใช่แค่มังกรที่ตามล่าเอ็ดลินนะ
พวกพ้องของเขาก็เกลียดเขาเหมือนกัน
เพราะถึงยังไงซะ เขาก็ไม่ยอม ให้พวกนั้นทําร้ายผู้หญิงหรือเด็ก
เขาไม่ยอมให้พวกนั้นฆ่า อัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่เอาชนะได้ด้วยซ้ํา
สุดท้ายเขาก็ปล่อยมนุษย์ทุกคนที่จับมาได้
ที่จริงเขาเป็นแค่เด็กจิตใจดี ที่แสร้งทําเป็นวายร้ายเท่านั้นเอง
ขอแค่มีสิ่งนี้ มังกรจะทําตามที่เราสั่งทุกอย่าง
โลกนี้เป็นของเราแล้ว
พวกเจ้า เอาคืนมานะ
เราเบื่อการฟังคําสั่งจากเจ้าแล้ว
เราจะใช้ไข่ฟองนี้ให้เป็นประโยชน์เอง
แย่แล้ว
อะไรน่ะ
อะไรกัน ภาพลวงตาเหรอ
เกิดอะไรขึ้น นึกว่าควบคุมมังกรได้แล้วซะอีก
เอ็ดลินทําพลาดซะแล้ว
หนีเอาชีวิตรอดเร็ว
นายท่าน ขืนอยู่ที่นี่เราแย่แน่
ลงไปใต้ดินกันเถอะ
ข้าสัมผัสได้ถึงเวทมนตร์ของพวกเจ้าหนูเพอร์
ยังไงก็เถอะ ทําไมพวกมนุษย์ ถึงชอบสร้างปัญหาอยู่เรื่อยเลย
มังกรโกรธมากเลย
ขอร้องล่ะ เฮาเซอร์ เจ้าต้องช่วยข้านะ สถานการณ์มันร้ายแรงมากนะ
อะไรน่ะ นั่นเสียงร้องเหรอ
ห้องลับเหรอ
นี่คือลูกมังกรเหรอ
มังกรน้อย
งั้นไข่ของจริงก็ฟักออกมาแล้วสินะ
แต่อย่างที่เห็น มันไม่ค่อยสบาย
เอ็ดลินรู้สึกแย่ที่ต้องคืนลูกให้แม่ในสภาพนี้
และปฏิเสธเสียงแข็ง
ดูไม่ออกเลยว่าเขาอยากทําเรื่องไม่ดี หรือเรื่องดีกันแน่
เขาเหมือนดอนนี่เลย
มันอ่อนแอและหายใจแผ่วเบา
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คงอยู่ได้ไม่ถึงสามวัน
ข้าจะลองให้ยาดู
ซิลแวน เป็นไปได้ยังไง
ซิน เห็นดอนนี่ข้างนอกไหม
เจ้าขี้ขลาดนั่นคงหนีไปไกลแล้ว
และทิ้งพวกเจ้าไว้
ดอนนี่ไม่ใช่คนขี้ขลาดหรอก และถึงเขาจะหนีไป เขาก็จะกลับมาเสมอ
เอ้านี่ ท่านน้าช่วยเอาไปคืนดอนนี่ ด้วยตัวเองด้วยนะ
ข้าจะไปตามหาดอนนี่
นี่ ไปคนเดียวมันอันตรายนะ
ซิลแวน
ดอนนี่...
บอกข้ามาสิว่าทําไม
ข้านึกว่าเจ้าตั้งใจจะเป็น อัศวินศักดิ์สิทธิ์มาตลอดเสียอีก
ข้าไม่มีเวทมนตร์เหมือนท่านน้านี่นา
ข้าขอโทษนะ ทั้งสองคน
วิธีใช้เวทมนตร์มันมีนับไม่ถ้วน
ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน และวิธีที่เจ้าใช้มันต่างหาก
อีกอย่าง...
ข้าไม่อยากตาย
นั่นคือสิ่งที่เจ้าพูดตอนหนีไปไม่ใช่หรือไงกัน
ข้ากําลังจะตายสินะ
ข้าทําให้เจ้าลอยอยู่ รีบๆ หาอะไรเกาะไว้เร็ว
คนที่ทิ้งการเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ มาช่วยเหลือคนอื่นเนี่ยนะ
เจ้าควรพูดขอบคุณ ก่อนที่จะประชดประชันไม่ใช่เหรอ
ไม่ว่าข้าจะทําอะไร มันก็ไม่เคยไปได้ดีเลย
ไม่ว่าจะพยายามเป็นผู้ผดุงความยุติธรรม หรือเป็นผู้ร้าย
เจ้ายังเด็กเกินกว่า จะมัวสาธยายถึงชีวิตของตัวเองน่า
แล้วเจ้าล่ะ ไปได้สวยไหม
ข้าเลิกเป็นนักแสดงพเนจรแล้ว
อะไรนะ
ข้าจะลองพยายามเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง
แต่เจ้าบอกว่าไม่อยากตายนี่
ใช่ ข้าไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง เพื่อปกป้องคนแปลกหน้าหรอก
แต่ข้าได้เจอคนที่ข้าไม่รังเกียจ ที่จะเสี่ยงชีวิตเพื่อเขาแล้ว
อยู่นี่เอง
ดอนนี่ โดดเลย
ได้ เอ็ดลิน โดดเลย ข้าจะพยุงเจ้าเอง
ข้าเข้าใจว่าทําไมเจ้าถึงโกรธที่โดนขโมยไข่ไป
เอ๊ะ
แต่ข้าเองก็มีสิ่งที่อยากจะ...
ปกป้องเหมือนกัน
(อัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง)
คําบรรยายโดย: ปาณัสม์ เกียรติยศเจริญ