บริทาเนีย
ครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนแห่งนี้ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ แห่งอาณาจักรลีโอเนสเคยทําการล้มล้างอํานาจ
ชนวนความขัดแย้งนั้น ลุกลามกลายเป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์
ระหว่างเผ่าเทพธิดาและเผ่าปีศาจ
เพลิงนรกแห่งสงครามอันเลวร้าย เกือบเผาวอดทั่วทั้งทวีปจนพินาศ
แต่การปรากฏตัวและเข้าร่วม ของเหล่าผู้กล้าในตํานาน
ที่รู้จักกันในนามอัศวินเจ็ดบาป ก็ยุติสงครามลงได้
เรื่องราวนี้เกิดขึ้น 16 ปีหลังเหตุการณ์เหล่านั้น
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
เรามาถึงช่องเขาเสียงสะท้อนแล้ว
เพอร์ซิวัลอยู่ในนั้นเหรอ
(ปีศาจแห่งช่องเขาเสียงสะท้อน)
ดูเป็นสถานที่ที่เด็กน่าจะสนใจอยู่นะ
ดันสร้างปัญหาให้เราซะได้
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา คนที่ซวยคือข้านะ
การตามหาเขาตอนนี้ อาจไม่มีประโยชน์แล้วก็ได้
ใช่ ป่านนี้คงตกเป็นเหยื่อ ของนาเซียนส์ไปแล้ว
หมอนี่อันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ
พวกเราเห็นมากับตาเลย
บ้าเอ๊ย รีบไปกันเถอะ
อ้าว หมวกเกราะล่ะ
ผ้าคลุมก็ไม่อยู่
แปลกจริงๆ
กว่าจะฟื้นก็น่าจะใช้เวลาตั้งสิบชั่วโมงแท้ๆ
อ๋อ เจ้านี่เอง
เจ้าทําอะไรข้า ทําไมต้องแก้ผ้าข้าด้วย
หนูทดลองของข้าต้องสะอาด
เอาหมวกเกราะกับผ้าคลุมข้าคืนมา
มันเป็นของดูต่างหน้าของท่านปู่นะ
เสื้อผ้าเจ้าถูกเผาและขาดวิ่นเต็มที
ข้าเกรงว่าเจ้าจะใส่ไม่ได้แล้ว
หมวกเกราะกับผ้าคลุมอยู่ทางนั้น
ในนั้นมีเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งอยู่
เป็นไอเท็มเวทที่หายากเลยล่ะ
ไอเท็มเวทเหรอ
ข้าไม่ขโมยหรอก
แต่เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น
เรื่องนี่เป็นอีกเรื่อง
อีกหนึ่งชั่วโมง ยาจะเริ่มออกฤทธิ์และ...
น่าสนใจ
ไม่เห็นน่าสนใจเลย
- ไม่คิดว่าผลจะออกมาชัดเจนขนาดนี้ - แบบนี้ใส่หมวกเกราะไม่ได้แน่
- สงสัยจะกะปริมาณถูกต้อง - แล้วทีนี้จะทํายังไงล่ะ
คิดจะทําอะไรกันแน่
เมื่อกี้เจ้าคิดจะทําเรื่องเลวร้าย กับภูตตนนั้นด้วยใช่ไหม
จริงอยู่ที่ข้าตั้งใจจะใช้เขาเป็นหนูทดลอง
แต่เขาเป็นคนบุกเข้ามาในบ้านข้า และทําร้ายข้าก่อน
แต่ว่าเจ้า...
เจ้าเป็นใคร
เจ้ากัดภูตนั่นจนเลือดหยดจากปากใช่ไหมล่ะ
ข้าชักจะชอบเจ้าแล้วสิ
เห็นผลการทดลองกับเจ้าได้ง่าย แถมยังฟื้นตัวได้เร็วด้วย
เจ้าคือสุดยอดหนูทดลองเลย
นี่ไงที่ข้าพูดถึง
อ๋อ ข้าติดนิสัยกัดริมฝีปาก
ทุกครั้งที่ข้าตื่นเต้น มาตั้งแต่เด็กแล้ว
ข้าว่าเจ้าควรแก้นิสัยนั้นนะ
เธอก็เคยบอกข้าแบบนั้นบ่อยๆ
พี่สาวข้าน่ะ
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
สิ่งมีชีวิตทุกตัวกําลังโจมตีเรา
ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของนาเซียนส์
ยาประหลาดและการทดลองของเขา คือสาเหตุของความชั่วร้ายทั้งหมดนี้
ชั่วช้าอะไรอย่างนี้
เราต้องรีบจัดการเขาแล้ว ไม่งั้นเพอร์ซิวัล...
นาเซียนส์ไม่ใช่เด็กแบบนั้น อย่าเข้าใจเขาผิดนะ
ข้าขอโทษที่เข้าใจเจ้าผิด
แต่ข้าต้องไปแล้ว
การทดลองผสมยาครั้งต่อไปจะเป็นครั้งสุดท้าย
จริงเหรอ
แต่ว่า
ถ้าข้ากะปริมาณผิดแม้แต่นิดเดียว...
เจ้าจะตาย
เจ้าตัวสั่นอยู่เหรอ
ทําไมถึงทําอะไรแบบนี้ล่ะ
ข้ามีเป้าหมายที่ต้องทําให้สําเร็จ
ข้าก็มีเป้าหมาย ที่ต้องทําให้สําเร็จเหมือนกัน
เพื่อตามหาพ่อที่ฆ่าท่านปู่ และเตะก้นเขาสักป้าบ
และออกผจญภัยสถานที่แปลกๆ ทั่วบริทาเนีย
ข้าไม่มีเวลามาเล่นหรอกนะ
ฮิโยสึ เบลลาดอนน่า
ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอก
นั่นก็เป็นเวทมนตร์เหรอ
เดี๋ยวนะ หมวกเกราะข้า...
ฟังนะ ถ้าเจ้าเดือดร้อน ข้าจะช่วยเจ้าเอง
คนแปลกหน้าอย่างเจ้าน่ะเหรอ
ข้าแค่ต้องการหนูทดลองเพื่อทดสอบยานี้
แต่ข้าเสี่ยงใช้มันกับตัวเองไม่ได้
ถ้าข้าตาย ข้าจะปรุงยาไม่สําเร็จ และรักษาช่องเขาเอาไว้ไม่ได้
ช่องเขาเหรอ
เลิกคุยเล่นกันได้แล้ว
นี่คือยาล้ําค่าของเจ้าสินะ
เดี๋ยวก่อน ก็ได้
ข้าจะไม่ทําร้ายเจ้าอีกแล้ว
เพราะงั้นส่งยานั่นมาให้ข้าเถอะ ขอร้องล่ะ
ข้าไม่ให้หรอก
ถ้าข้าส่งให้เจ้า เจ้าก็จะเอาไปทดลองกับคนอื่นใช่ไหมล่ะ
หยุด...
อีกนิดเดียวจะเสร็จแล้วแท้ๆ ไม่สิ มันควรจะเสร็จสมบูรณ์แล้วล่ะ
เสียสติไปแล้วหรือไง ถึงได้ดื่มยาพิษเข้าไป...
ทําไมทําแบบนั้นล่ะ
ขมมาก...
หรือว่าไม่ได้ผล
อาเจียนออกมาให้หมดเดี๋ยวนี้
รู้สึกถึงพลังพลุ่งพล่านไปทั้งตัวเลย
กระปรี้กระเปร่าจนอดตะโกนไม่ได้เลย
ตูม
เจ้าทึ่ม
เสียงสะท้อนงี่เง่านี่มัน
ดูเหมือนเขาจะปลอดภัยนะ
ค่อยรู้สึกโล่งขึ้นหน่อย
ทําไมล่ะ
ทําไมถึงทําอะไรบุ่มบ่ามแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่ามันเสี่ยง
ข้าไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์หรอก
แต่เจ้าปรุงยานั่น เพื่อรักษาช่องเขาเอาไว้ไม่ใช่เหรอ
ได้ผลไหม
ดูจากอาการของเจ้าแล้ว ก็เห็นได้ชัดเลยล่ะ
มันได้ผล
งั้นเหรอ
เยี่ยมเลย
ข้าชื่อนาเซียนส์
เจ้าชื่ออะไร
เพอร์ซิวัล ฝากตัวด้วยนะ
เพราะเจ้า ข้าถึงรักษาช่องเขาไว้ได้
ปริมาณแค่นั้นจะพอเหรอ
เอ๊ะ
หา
เพอร์ซิวัล
หา
ดอนนี่
นี่เจ้าไปทําอีท่าไหนเนี่ย
รักษาช่องเขาเอาไว้เหรอ
ใช่ เขาว่าอย่างนั้น
หลอกข้าไม่ได้หรอก ยาของเขาไม่ใช่แบบนั้นเลย
ออร์โด
ออร์โดเหรอ นั่นชื่อคนเหรอ
ออร์โดเป็นนักสมุนไพรสูงวัยคนเก่า ที่เคยอาศัยอยู่ในช่องเขานี้
ออร์โดมาก่อนที่โดโลเรส หรือนาเซียนส์จะเข้ามาซะอีก
นี่
ตายจริง ไม่ยักรู้ว่ามีภูตอยู่ด้วย
ขอโทษที่ไม่ได้ทักทายนะ
เจ้าทําอะไรอยู่งั้นเหรอ
ข้าเป็นนักสมุนไพรน่ะ
ที่นี่เป็นขุมทรัพย์ของวัตถุดิบเลยนะ
แน่นอน ข้าไม่คิดจะทําลาย หุบเขาอันงดงามนี้โดยไม่ยั้งคิดหรอก
ถ้าพวกเจ้าบาดเจ็บ ก็มาหาข้าได้เลย
ออร์โด
มียักษ์หลงทางมา
งั้นเหรอ
อยู่นอกหมู่บ้านคงรู้สึกไม่สบายใจสินะ
ถ้าเจ้าต้องการ จะอยู่ที่นี่นานเท่าไรก็ได้นะ
เอ๊ะ
ตายจริง
ทารกมนุษย์เหรอ
ถูกทิ้งไว้หรือเปล่าเนี่ย
แร่นี้คืออเมทิสต์ เป็นส่วนผสมที่ใช้ทํายาสมุนไพร
พืชชนิดนี้คือเฮมล็อก มันมีพิษร้ายแรงมาก
ต้องระมัดระวังให้ดีล่ะ
ทําไมถึงมีพิษล่ะ
เพราะว่า...
แล้วคนที่ชื่อออร์โดนั่นอยู่ไหนเหรอ
เขาหายตัวไปจากช่องเขาน่ะ
อะไรนะ
มันเริ่มจากตอนนั้นแหละ
นั่นคือตอนที่นาเซียนส์ เริ่มทําการทดลองแปลกๆ
ก่อนที่เจ้าเด็กน่ารําคาญนั่น จะทําอะไรที่ไม่จําเป็น
รีบทําลายป่านี้กันเถอะ
เข้าใจไหม ออร์โด
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
นาเซียนส์
เร็วเข้า ข้าต้องเอายาที่สําเร็จแล้วไปที่ช่องเขา
เจ้ายังไม่ควรฝืนตัวเองนะ
สองสามวันมานี้ การเสื่อมสลายมันเร็วขึ้นเรื่อยๆ
ต้องรีบก่อนที่มันจะสายเกินไป
นาเซียนส์ คราวนี้เจ้าตั้งใจ จะทําลายช่องเขาจริงๆ ใช่ไหม
พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว
พวกเราไม่ได้เข้าใจผิดสักหน่อย เราทุกคนเห็นนะ
ออร์โดคงจากไปเพราะรู้ธาตุแท้ ของนาเซียนส์แล้วแน่ๆ
ออกไปจากช่องเขาซะ เจ้าลูกหลานปีศาจ
หมับๆ
ทําไม
เฮ้ย เจ้ามนุษย์ เจ้าปกป้องเขาทําไม
หุบปาก
นาเซียนส์พยายามปรุงยา เพื่อรักษาช่องเขาเอาไว้ต่างหาก
เดี๋ยวก่อน
เกิดอะไรขึ้นกันน่ะ
ป่ากําลังเหี่ยวเฉา
แม้แต่สัตว์ก็ด้วย เป็นไปได้ยังไงกัน
ไม่มีเวลาแล้ว ข้าต้องใช้ยานั่น
แต่ไม่มียาเหลือแล้วนะ
ไม่ มันยังมีอยู่
สีนี้มัน ที่ข้ากับเจ้าเพิ่งดื่มไปนี่
การกินยาพิษด้วยตัวเอง และให้ร่างกายจดจําไว้
ข้าสามารถสร้างและผสมพิษได้ตามต้องการ
นั่นคือเวทมนตร์ของข้า มิกซ์เวน่อม
ทุกคน ปิดปากไว้
มิสตี้เรน
หมอกกําลังกระจายไปทั่วช่องเขาแล้ว
ต้องเป็นลมที่พัดมาจากช่องอากาศแน่
ไม่อยากจะเชื่อเลย ช่องเขากลับมาเป็นปกติแล้ว
เรื่องจริงเหรอเนี่ย
นี่ ทําไมถึงต้องเป็นยาพิษล่ะ
เพื่อรักษาบาดแผลและโรคภัยไข้เจ็บ
เจ้าต้องเข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับพิษก่อน
สมุนไพรพิษ สัตว์มีพิษ และสารพิษจากแร่ธาตุ
เจ้าสามารถสร้างยารักษาจากพวกมันได้ ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าใช้มันยังไง
นี่คือสิ่งที่ออร์โด ท่านปู่ของข้าเคยพูดไว้
"ถ้าไม่เข้าใจเรื่องพิษก็ช่วยชีวิตคนไม่ได้"
หวังว่าเจ้าจะได้เจอท่านปู่อีกนะ
อือ ข้าอยากเจอเขาอีกครั้ง
เฮ้อ ดีขึ้นเยอะเลย
ชุดที่ข้าตัดให้นาเซียนส์ก่อนหน้านี้ก็ใส่ได้พอดีเลย
ดีนะที่เจ้าตัวเล็กมาก
ใช่ โชคดีจัง
สวมหมวกเกราะ
ยกโทษให้เราด้วย นาเซียนส์
เราหลงนึกว่าเป็นเพราะยาของเจ้า ที่ทําให้ช่องเขาแปลกไป
เราทําไม่ดีกับเจ้าจริงๆ
ไม่เป็นไร
อีกอย่าง มันก็จริงที่สัตว์ในช่องเขา กลายเป็นสัตว์ร้าย
เพราะผลข้างเคียงจากยารักษาของข้า
ตอนนี้เจ้าคงเจ็บปวดมาก แต่ช่วยร่วมมือกับข้าทีเถอะ
ข้าสัญญาว่าจะทําให้ทุกคน และช่องเขานี้กลับมาเป็นปกติให้ได้
อะไรทําให้ช่องเขากลายเป็นแบบนี้กัน
ข้าไม่รู้
ตั้งแต่วันที่ออร์โดหายตัวไป
พลังชีวิตของสัตว์และพืชก็ค่อยๆ จางหายไป
นาเซียนส์
นี่
แทนที่พวกเจ้าจะขอโทษข้า ช่วยขอบคุณเขาแทนเถอะ
พิษที่ต้านโรคร้ายแรงถึงตายได้
อาจทําให้ช่องเขาราบเป็นหน้ากลอง หากไม่ได้ผสมอย่างถูกต้อง
แต่เขาเต็มใจเป็นหนูทดลองเพื่อมัน
ดูนี่สิ
ข้าใส่เสื้อผ้าของท่านปู่ไม่ได้แล้ว ก็เลยใส่ของเจ้าแทน
วีรบุรุษแห่งหุบเขามาแล้ว
ขอบใจนะ เจ้าหนูทดลอง
ขอบคุณนะ
อะไรกัน
โอ้โฮ เท่จัง มีปีกด้วย
โรคร้ายอะไรนั่นของป่านี้ ดูเหมือนจะส่งผลต่อดินในช่องเขาด้วย
ไม่ใช่แค่สัตว์และพืชเท่านั้น
พูดอีกอย่างก็คือ มันทําให้ทั้งช่องเขาปนเปื้อน
เดี๋ยวนะ
หรือสาเหตุจะเกี่ยวกับลมจากช่องอากาศ
เพอร์ซิวัล
หือ
นั่นสัตว์ประหลาดเหรอ
ออร์โด
หือ
นั่นท่านปู่ของนาเซียนส์เหรอ
ตัวใหญ่กว่าท่านปู่ข้าสามเท่าเลย
จะเป็นอย่างนั้นได้ไงกันเล่า
ออร์โด
ทําไมสภาพเป็นแบบนั้นล่ะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่จริงน่า ป่ากําลังเสื่อมสลาย...
ท่านไม่อยากไปจากหุบเขานี้เหรอ ออร์โด
ไม่อยากหรอก
ที่นี่เป็นแหล่งวิจัยสําคัญของนักสมุนไพร
และยังเป็นบ้านของข้า ที่พวกเจ้าซึ่งเป็นครอบครัวข้าอยู่
ออร์โด หยุดนะ
หยุดเถอะ
ช่องเขานี้คือบ้านของท่านไม่ใช่เหรอ
พูดอะไรหน่อยสิ
ถ้าต้องถูก ทําลาย...
ทําลายช่องเขา ทําลาย
นาเซียนส์
ปล่อยเขานะ
ท่านคิดจะทําร้ายครอบครัวตัวเองเหรอ
พี่ครับ
ไม่นะ ไม่จริง ทําไมต้องทําร้ายเธอด้วย
เลิกคร่ําครวญได้แล้ว ไอ้เด็กเวร
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น เพราะเจ้าเข้ามายุ่งตั้งแต่แรกไงล่ะ
อย่างที่คิดเลย ความเป็นจริง และความงดงามของความตาย
มันเข้าใจยากไปสําหรับเด็กเมื่อวานซืน
ภูตที่นาเซียนส์จับตัวไป...
เขาคือผู้บงการที่ทําให้นักสมุนไพร กลายเป็นอสุรกาย
อะไรนะ
จิ้งจอกพูดได้หรือ
ข้าประทับใจนะที่เจ้าคิดออก
ทําไมเจ้าถึงทําอะไรแบบนี้
ทําไมน่ะเหรอ
เพราะนักสมุนไพรผู้นี้เป็นอาชญากรไงล่ะ
เอาล่ะ ออร์โด จงทําลายช่องเขา เพื่อไถ่บาปของเจ้าซะ
ข้าควรทํายังไงดี
มาทําให้ท่านปู่เจ้ากลับเป็นปกติ
ด้วยกันนะ
เพอร์ซิวัล...
(ความมุ่งมั่นที่ถูกขัดเกลา)
คําบรรยายโดย: ปาณัสม์ เกียรติยศเจริญ