บริทาเนีย
ครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนแห่งนี้ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ แห่งอาณาจักรลีโอเนสเคยทําการล้มล้างอํานาจ
ชนวนความขัดแย้งนั้น ลุกลามกลายเป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์
ระหว่างเผ่าเทพธิดาและเผ่าปีศาจ
เพลิงนรกแห่งสงครามอันเลวร้าย เกือบเผาวอดทั่วทั้งทวีปจนพินาศ
แต่การปรากฏตัวและเข้าร่วม ของเหล่าผู้กล้าในตํานาน
ที่รู้จักกันในนามอัศวินเจ็ดบาป ก็ยุติสงครามลงได้
เรื่องราวนี้เกิดขึ้น 16 ปีหลังเหตุการณ์เหล่านั้น
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
(พลังที่มิอาจรู้)
ข้าไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตอย่างเจ้า บนนิ้วแห่งพระเจ้าเลย
สวัสดี ข้าเพอร์ซิวัล
ข้าเพิ่งลงมาจากนิ้วแห่งพระเจ้า
ใช้เวลาตั้งสองวันเชียวนะ
นี่ เจ้ารู้จักสถานที่แถวนี้ ที่มนุษย์อย่างข้าอาศัยอยู่ไหม
ตามที่ท่านปู่บอก มีสถานที่ที่เรียกว่า
หมู่บ้านและเมือง ที่มนุษย์จํานวนมากมารวมตัวกันด้วยแหละ
เจ้าคงไม่เข้าใจภาษามนุษย์สินะ
มันต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ เลย ที่เราได้มาเจอกันแบบนี้
มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
ไม่นะ เดี๋ยวก่อนสิ
ข้าไม่รู้จักใครที่นี่เลย ข้ารู้สึกไม่สบายใจจริงๆ นะ
รอก่อน เอ๋...
เอาล่ะ ทุกคน เร่เข้ามา
การแสดงอันแสนวิเศษจากคณะละครสัตว์แคตซ์ กําลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
มาเริ่มจากข้า แคตซ์ผู้เป็นหัวหน้าก่อนเลย
เศษกระดาษพวกนี้...
แหม ช่างมหัศจรรย์จริง
มันกลายเป็นประกายไฟลุกโชนในพริบตาเลย
ต่อไป ท่านหญิงเอลวา
จงดูลิงของเธอกระโดดลอดห่วง
หายไปแล้วก็กลับมาใหม่
นี่ก็มหัศจรรย์จริงๆ
และดาวเด่นของคณะละครสัตว์เรา...
เฮ้ย ดอนนี่ ตั้งใจซ้อมหน่อยสิ
จะซ้อมไปทําไม ในเมื่อไม่มีใครดูอยู่
ก็ต้องแสดงแบบไม่มีผู้ชมสิ ถึงจะเรียกว่าซ้อมน่ะ
เลิกอวดฉลาดได้แล้วน่า
- นั่นใครน่ะ - นั่นใครน่ะ
สุดยอดๆ
สุดยอดเลย อยากดูอีกรอบจัง
อยากดูๆ
เด็กนี่คนแถวนี้เหรอ
แถวนี้เหรอ แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนะ
นี่ เจ้าหนู
ของแบบนี้ไม่ได้ดูฟรีๆ นะ
จ่ายเงินมาซะ
แค่แอบดูตอนซ้อมนิดเดียวเอง จะไปขู่เขาทําไม
เราต้องทํามาหากินเหมือนกันน่า
เงิน คืออะไรเหรอ
เอาล่ะ งั้นขอยืมสัมภาระของเจ้าหน่อย
อือ นี่ไง
- ดีล่ะ ข้าจะแสดงกลของข้าให้ดู - ไชโย
ลอยอยู่เหรอ
นี่ข้าลอยจากพื้นเหรอเนี่ย
ลอยอยู่จริงๆ แหละ
นี่ เจ้าทําได้ยังไงน่ะ
เดี๋ยวสิ
ดอนนี่ แบบนี้มันโหดร้ายไปแล้วนะ
ถือเป็นบทเรียนที่ดีเลยล่ะ ว่าโลกนี้มันเป็นยังไง
เดี๋ยวก็หมดฤทธิ์แล้ว ไม่มีปัญหาหรอก
ปัญหาใหญ่เลยล่ะ
เจ้าจะทิ้งเด็กไว้ในที่แบบนั้นไม่ได้นะ
จากที่เห็น เหมือนจะไม่ได้มากับใครด้วย
จะบอกให้กลับไปหรือไงเล่า
เราหนีมาไกลเกินแล้วล่ะ
รอด้วย
มาไกลไปหน่อยแฮะ
เขาวิ่งตามเราทันเนี่ยนะ
เอ่อ...
ขอโทษแล้วกัน เอ้า ข้าจะคืนของให้
คือว่าข้ากําลังตามหาคนคนหนึ่งอยู่
ต้องทํายังไงข้าถึงจะหาเขาเจอเหรอ
เจ้าไม่ได้โกรธหรอกเหรอ
แล้วคนที่ตามหานี่ชื่ออะไรเหรอ
ไอรอนไซด์
ไอรอนไซด์ คนรู้จักของเจ้าเหรอ
เขาคือพ่อของข้าที่ฆ่าท่านปู่
ฟังแล้วใจคอไม่ดีเลยแฮะ
เจ้าออกเดินทางเพียงลําพังเพื่อล้างแค้นสินะ
ข้าไม่รู้
ข้าถึงอยากพบเขา และถามเขาด้วยตัวเอง
ว่าทําไมเขาถึงฆ่าท่านปู่
และทําไมเขาถึงตัดสินใจ มาปรากฏตัวต่อหน้าเราตอนนี้
แต่ก่อนอื่น ข้าจะซัดเขาให้หมอบเลย
ไม่ ชื่อนั้นไม่คุ้นเลย
ขอโทษนะ ข้าก็ไม่รู้
งั้นเหรอ
ก็นะ ข้าไม่แน่ใจว่าเบาะแสแค่นั้น จะพาเจ้าไปได้ไกลแค่ไหน
แต่ถ้าเจ้าไปที่หมู่บ้าน เจ้าอาจจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง
หมู่บ้านเหรอ หมู่บ้าน
หมู่บ้านเหรอ
หมู่บ้าน
ที่ที่ลือกันว่ามีคนกับบ้านอยู่เยอะนี่เอง
อยากไปหมู่บ้านถัดไปกับเราไหม
ไป
ไม่ได้แปลว่าจะได้ขึ้นฟรีๆ นะ
หยุดนะ ดอนนี่
เจ้าน่ะ ไม่มีกลอะไรเลยเหรอ
กลเหรอ
มาดูฝีมือของเจ้ากัน
ข้ายืนอยู่ข้างหลังแท้ๆ ทํายังไงถึงเล็งมาที่ข้าได้กันเล่า
แปลกแฮะ
ไม่ต้องห่วง เจ้าหนู เราจะให้เจ้าติดรถไปฟรีๆ
เราเป็นคณะละครสัตว์ที่เดินทางไปทั่วบริทาเนีย
และหาเงินด้วยการเล่นกล ตามเมืองและหมู่บ้านที่เราไป
โห กลเหรอ ข้าประทับใจมากเลย อย่างกับเวทมนตร์แน่ะ
แค่กลกระจอกหลอกเด็กพวกนั้นก็ทึ่งแล้วเหรอ
พลังครึ่งๆ กลางๆ แค่พอเลี้ยงปากท้องได้ก็บุญแล้วแบบนี้
บางทีไม่มีซะยังจะดีกว่าอีก
หา
ยังไงความฝันของข้าก็เกินเอื้อมอยู่แล้ว
พวกเราเองก็มีภูมิหลังที่ซับซ้อนน่ะ
คณะละครสัตว์แคตซ์ เป็นการรวมตัวของคน
ที่ครั้งหนึ่งเคยอยากเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ต้องฝันสลาย
อัศวินศักดิ์สิทธิ์เหรอ
จริงสิ พ่อข้า...
วันนั้นเจ้าบ้านั่นบอกข้าว่า
อ๋อ ข้าเป็นเพื่อนเก่าของเขาน่ะ
สมัยที่ยังเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์กัน
เขาบอกว่าเขากับท่านปู่เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์
งั้นเจ้าก็เป็นลูกชายของอัศวินศักดิ์สิทธิ์เหรอ
เรื่องจริงเหรอ
พวกเขาเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรไหนล่ะ
อาณาจักรเหรอ ข้าก็ไม่แน่ใจ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร
แต่ข้าเบื่อจะฟังเรื่องอัศวินศักดิ์สิทธิ์เต็มทนแล้ว
นี่ๆ กลของเจ้าใช้บินขึ้นฟ้าได้หรือเปล่า
หนวกหูน่า ไม่ต้องมาพูดกับข้าเลย
เจ้าทําได้ยังไงเหรอ
อยากลอยเคว้งอีกหรือไงกัน
ทําให้ข้าดูอีกรอบทีสิ
มีคนกําลังมาทางเรา
คนจากหมู่บ้านเหรอ
ช่วยด้วย
หมู่บ้านแย่แล้ว
เกิดอะไรขึ้น
มีหมาป่าออกอาละวาดในหมู่บ้าน
ช่วยขี่ม้าไปเรียกอัศวินศักดิ์สิทธิ์มาที เร็วเข้า
หมาป่าคืออะไร
ไม่เคยเห็นเหรอ
ไร้สาระ
ใช่เรื่องที่ต้องเรียกอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ไหนกัน
ถ้าเป็นแค่หมาป่า เราจะไล่มันไปให้เอง
เฮ้ย ดอนนี่ เจ้าทําแบบนี้...
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน คืนนี้หมู่บ้านต้องให้เราพักและกินฟรีด้วยล่ะ
ตัวเบ้อเริ่มเลย
หมาป่าปีศาจเหรอ
ไปแจ้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์กันเถอะ
เดี๋ยว มีคนอยู่ข้างใน
เราทําอะไรไม่ได้แล้วน่า
เพอร์ซิวัล
อยากตายหรือไง
ท่านปู่พูดเสมอว่า
"ขจัดคนชั่ว ช่วยเหลือผู้อ่อนแอ
ถวายชีวิตปกป้องสิ่งที่มีค่าต่อตน"
พอกันทีกับการต้องเจ็บปวด
หรือปล่อยให้คนอื่นต้องเจ็บปวดเช่นนั้น
พอได้แล้ว ไอ้หมาป่า
ข้าจะจับแกต้มในหม้อแล้วกินซะ
หน็อยแก
โอ๊ย
โอ๊ยๆ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เจ็บโว้ย
เจ้ากลับมาทําไม
ความผิดเจ้าเลยนะ...
เจ้าทําให้สิ่งที่คุกรุ่นมันติดไฟขึ้นมาอีกครั้งน่ะสิ
หนีไป เพอร์ซิวัล
กล้าดียังไงถึงทําแบบนั้น
สุดยอดเลย เด็กนั่นเอาชนะหมาป่าปีศาจได้...
เรารอดแล้ว
ทุกคน เราปลอดภัยแล้ว
เด็กนั่นทําได้ เขาเอาชนะหมาป่าได้
เป็นเด็กน้อยที่พลังเหลือล้นจริงๆ
ใครจะไปคิดว่า เขาจะเอาชนะสมุนของข้าได้
เอาล่ะ มาเริ่มบททดสอบต่อไปกันเลย
(ศึกตํานาน 7 อัศวิน: กาลวิบัติ 4 อัศวิน)
เป็นลางร้ายหรือเปล่านะ
ไม่เคยเห็นหมาป่า ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย
ข้ากลัวจนขนลุกไปหมดแล้ว
มีข่าวลือว่าพักนี้หมู่บ้านอื่น
ก็มีสัตว์ประหลาดน่ากลัวปรากฏตัวด้วย
โอ๊ยๆ
เจ็บชะมัด
เลิกทําเสียงน่าสมเพชได้แล้ว
นี่เป็นบาดแผลที่มีเกียรติเชียวนะ
ไม่ต้องมาปลอบข้าหรอก
บ้าเอ๊ย รู้สึกสมเพชตัวเองจริงๆ
ว่าแต่ วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่อยู่ไหนล่ะ
อ๋อ เอลวาพาเขาไปที่บ่อน้ําบนเนินเขาน่ะ
โหดร้ายมากเลย นี่คือแผลที่เจ้าได้มาวันนั้นเหรอ
อือ
ไม่จริงน่า มันทะลุถึงหลังเจ้าเลย
อือ
เพิ่งหายเมื่อไม่นานนี้เองนี่นา
อือ
แหม เอาแต่ตอบแบบไม่แยแสเลยนะ
เป็นเด็กเป็นเล็ก แต่ทําตัวเป็นผู้ใหญ่เชียว
เหมือนที่ท่านปู่บอกเลย
ต้องล้างเนื้อล้างตัวเจ้าให้สะอาดด้วยล่ะ
ชาวบ้านอุตส่าห์เตรียมต้อนรับเจ้าอยู่เลยนะ
บรื๋อ
ดอนนี่เป็นคนดีจริงๆ ว่าไหม
เราเพิ่งเจอกันวันนี้ แต่เขาเสี่ยงชีวิตปกป้องข้าเลยนะ
เจ้าเองก็พุ่งเข้าหาอันตราย เพื่อคนที่ไม่รู้จักด้วยซ้ํา
ดีกว่าหมอนั่นเยอะเลย
จริงเหรอ
ดอนนี่คงจะได้รับอิทธิพลมาจากเจ้าละมั้ง
ใจจริงเขาอาจจะยังไม่ยอมแพ้ เรื่องการเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็ได้
นี่ เอลวา อัศวินศักดิ์สิทธิ์คืออะไรเหรอ
"ดวงตามองทะลุความชั่วร้าย
ปากพูดแต่ความสัตย์จริง
หัวใจเปี่ยมความยุติธรรม
คมดาบสยบความเลวทราม"
พวกเขาเป็นอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ ที่มีเวทมนตร์ทรงพลัง
และปกป้องอาณาจักรกับประชาชนไงล่ะ
ท่านปู่ก็ชอบพึมพําแบบนั้นบ่อยๆ
เวทมนตร์คืออะไรเหรอ
ใช่ที่เจ้ากับดอนนี่แสดงให้ข้าเห็น ตอนเราเจอกันครั้งแรกไหม
ก็ประมาณนั้นแหละ
แต่เวทมนตร์ของเรา ไม่แข็งแกร่งพอจะเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ได้
แต่สิ่งที่สําคัญที่สุด
คือสิ่งที่เจ้าทําไปโดยไม่คิดด้วยซ้ํา
เจ้าสู้กับปีศาจตนนั้นโดยไม่สนใจอันตราย เพื่อปกป้องคนแปลกหน้า
นั่นสุดยอดมากเลยนะ
เจ้าอาจเกิดมาพร้อมคุณสมบัติ ของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นได้
ต้องยัดแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอ
ไง กําลังรออยู่เลย
วีรบุรุษของวันนี้มาแล้ว
แด่ผู้มีพระคุณผู้ยิ่งใหญ่ที่ช่วยหมู่บ้านเราไว้
- ดื่ม - ดื่ม
อร่อยจัง อะไรเนี่ย
น้ําผลไม้เบอร์รี่ผสมน้ําเชื่อมน่ะ
ข้าชอบเบียร์มากกว่านะ
เจ้าดื่มสุราได้แล้วเหรอ ดอนนี่
อย่าเอาข้าไปเหมารวมกับเด็กอย่างเจ้าสิ
ทําตัวแก่แดดไปได้ เจ้าก็อายุแค่ 16 เท่ากับข้าแหละ
อ๊ะ ข้าก็ด้วย เราสามคนอายุเท่ากันเลย
ไม่จริงน่า เจ้าก็อายุ 16 เหรอ
อือ
เขาเห็นทุกอย่างเลย
พี่ชาย
ขอบคุณที่ช่วยข้าเมื่อกี้นะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลานชายข้า...
ขอบคุณนะ
- จากนี้ก็ดูแลท่านปู่เจ้าดีๆ ล่ะ - อือ
ผู้ชายในชุดเกราะสีแดงเหรอ ไม่เคยเห็นเลย
ไอรอนไซด์เหรอ ไม่เคยได้ยินชื่อเลย
ผู้ชายในชุดเกราะเหม็นโฉ่เหรอ
ไม่ใช่เหม็นโฉ่ ชุดเกราะสีแดงต่างหาก
ฟังดูคุ้นหูนะ แต่อาจไม่คุ้นก็ได้
คุ้นหรือไม่คุ้น แบบไหนกันแน่
ใจเย็นหน่อยสิ
ออกมานะ ไอรอนไซด์
ตะโกนไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ
ข้ารู้จักชื่อนั้น
มีคนลอยอยู่กลางอากาศ
ข้ามาหาเด็กน้อยผู้แข็งแรง ที่จัดการสมุนของข้าได้
แต่น่าสนใจอะไรอย่างนี้ โชคชะตาเล่นตลกชัดๆ
รายงานบอกว่าจัดการทั้งปู่และหลานชายได้แล้ว
แต่เจ้ากลับยังแข็งแรงปึ๋งปั๋งเลยนี่หว่า
สงสัยเขาคงยังรักลูกชายตัวเองอยู่บ้างล่ะสินะ
แต่อย่าบอกนะว่าแม้แต่วาร์กีสก็ยังมีชีวิตอยู่
เจ้ารู้ชื่อท่านปู่ได้ยังไง
นี่ เจ้าน่ะ ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเป็นใคร แต่ขอโทษเด็กคนนี้ซะ
เด็กคนนี้เพิ่งเสียปู่ไปนะ
หัวหน้า...
ชุดเกราะนี่ คงเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์สินะ
อย่าคิดว่าพอเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แล้ว
จะพูดอะไรตามอําเภอใจได้นะ
ข้ามีธุระกับเด็กน้อย ที่ยืนอยู่ข้างหลังเจ้าต่างหาก
เจ้านี่ไม่ขยับเลยสักนิด
อย่าขวางทาง
- หัวหน้า - เขาเป็นอะไรไหม
อ้าว ขอโทษที ข้าแค่จะสะบัดเบาๆ
เจ้าเป็นใคร
เจ้ารู้จักท่านปู่กับไอรอนไซด์ได้ยังไง
ข้าคือเพลล์การ์ด อัศวินดํา
ปู่กับพ่อเจ้าคือสหายร่วมรบข้า เด็กน้อย
ข้าไม่ใช่เด็กน้อย
ข้าชื่อเพอร์ซิวัล
ใจสู้ดีนี่
ถ้าเจ้าคือพวกเดียวกับเจ้านั่น เจ้าก็ต้องรู้สินะว่าเขาอยู่ไหน
เจ้าไม่สั่นกลัวต่อหน้าข้าคนนี้แม้แต่น้อย
ถูกใจข้าจริงๆ
บอกมาว่าเขาอยู่ไหนก่อนที่ข้าจะนับจากห้าจนจบ
พวกเขาคุยกันโดยไม่ฟังอีกฝ่ายเลย
- ห้า สี่ สาม... - ข้าชื่นชมคนแข็งแกร่ง
- สอง หนึ่ง... - ไม่ว่าจะเป็นเพศไหน
ไม่เข้าใจกันจริงด้วย
- ดีล่ะ งั้นมาสู้กัน - ดีล่ะ งั้นมาสู้กัน
- จู่ๆ ก็ใจตรงกันเฉยเลย - จู่ๆ ก็ใจตรงกันเฉยเลย
มาเลย
อย่าไปนะ
สู้เขานะ พี่ชาย
เอาล่ะนะ
หือ ช้าก่อน อาวุธเจ้าล่ะ
คิดจะสู้กับข้าด้วยมือเปล่าเหรอ
มีพลังพอจะดันชุดเกราะหนักๆ นี่ให้ขยับได้
เจ้าเด็กน้อยคนนี้น่าสนใจจริงๆ
ถ้าข้าชนะ เจ้าต้องบอกข้าว่าเขาอยู่ไหน
ย่อมได้
แต่ถ้าข้าชนะ เจ้าต้องเป็นของข้า
มีแววใช้ได้เลยนี่
ข้าชักอยากเลี้ยงเจ้าเองแล้วสิ
เพอร์ซิวัล
ใครจะไปยอม คนอย่างเจ้ากัน
ชัยชนะ...
ต้องเป็นของข้า
ข้าจะชนะ ชนะๆ
เจ้ายอมเสี่ยงอันตรายเพื่อผู้อ่อนแอ
เจ้ายืนหยัดสู้กับศัตรูที่น่าเกรงขามได้
ยอดเยี่ยม
พี่ชาย...
ถ้าไม่ใช้อาวุธ อย่างน้อยก็ใช้เวทมนตร์ซะ
ไม่งั้นข้าก็สนุก กับการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ได้น่ะสิ
ข้าไม่มีเวทมนตร์
อะไรนะ บุตรแห่งไอรอนไซด์ไม่มีเวทมนตร์เหรอ
ข้าประเมินเจ้าสูงไปงั้นเหรอ
แต่เอาเถอะ การได้ฝึกเจ้ามันก็ยิ่งจะคุ้มค่า
ถ้าอย่างนั้น มาจบการประลองนี้กันเถอะ
เร็วเข้า ยอมรับความพ่ายแพ้ซะ
ไม่มีทาง
เจ้าเด็กดื้อด้าน
เจ้าสู้เขาไม่ได้หรอก
มันอันตรายเกินกว่าที่เจ้าจะลงมือทําอะไรนะ
เจ้าจะบอกว่าข้าควรทนดูเฉยๆ เหรอ
ใครก็ได้หยุดเขาที
แค่พูดน่ะมันง่าย
ถ้าเขาเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ล่ะ
พี่เพอร์ซิวัลไม่แพ้หรอก
เพราะเขาเป็นวีรบุรุษ ที่ช่วยท่านปู่กับข้าไว้ยังไงล่ะ
เขาไม่มีวันแพ้เด็ดขาด
อะไรน่ะ
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
ทําไมข้าถึง...
เจ้าเพิ่งบอกว่าตัวเองไม่มีเวทมนตร์แท้ๆ
แล้วสิ่งที่เอ่อล้นออกมาจากตัวเจ้าคืออะไร
ตอบมา เพอร์ซิวัล
(สี่อัศวินแห่งกาลวิบัติ)
คําบรรยายโดย: ปาณัสม์ เกียรติยศเจริญ