Զանգահարել բոլոր պարեկներին. զանգվածային ակտիվություն դատարանի դիմաց.
Մոտ 50 հոգի։ Վերջնական.
Պահեք աջ կողմը և տվեք մեզ բարձր հնգյակ:
Ի՞նչ կարող եք տեսնել մեքենայի ներսում: Պարզապես ասեք այն, ինչ տեսնում եք:
- Նստարան: - Այո լավ. Էլ ինչ?
- Ղեկ: -Այո: Ինչ որ այլ բան?
Ծառ.
-Ի՞նչ գույն ունի ծառը: - Մանուշակագույն:
Դուք այստեղ եք հենց հիմա: Լավ?
Էլ ո՞վ է այստեղ։
Ձեզ ոչինչ չի պատահի։ Ես խոստանում եմ.
Շնչել.
-Մենք նորից պատրաստ ենք։ - Ժամանում երկու րոպեից:
Ուրեմն ինչ, եղբայր:
- Քրիստոնյա: - Ուրախ եմ քեզ տեսնել.
Ա՛յ, այ շուն, մարդ։
Ծխելու ժամանակ ունե՞նք։
-Կանգնի՛ր: - Հեռանալ.
- Այստեղ արի. - Վերահսկի՛ր այդ պարագիծը։
Հանգստացեք
Չե՞ք կարծում, որ մենք պետք է մտնենք:
Տո՛ւր ինձ կոշիկները։
Դուք լրիվ խուլ եք, թե՞ ինչ:
Դուք ոչ մի տեղ պետք չէ գնալ: Բերեք գարշելի կոշիկները:
Տուր ինձ այդ կոշիկները: Հանե՞մ դրանք քեզ համար։
-Ականջներիդ մազեր ունե՞ս։ -Ես քեզ ոչինչ չեմ արել։
Ես քեզ խնդրեցի հանել կոշիկներդ։ Չե՞ք կարողանում ինչ-որ բան հասկանալ:
- Եւ ինչ? -Կարո՞ղ ես շախմատ խաղալ:
-Այո: -Կարո՞ղ ես շախմատ խաղալ: Ուրեմն արի։
Հեյ. Դուք ունե՞ք ինչ-որ մեկը ձեզ այնտեղ սպասող:
Նայիր ինձ. Ինչ-որ մեկը քեզ այնտեղ սպասու՞մ է:
- ԱՀԿ? - Իմ մայրիկը.
Այսպիսով, մտածեք դրա մասին: Լավ? Դրսում իրական աշխարհն է:
Այստեղ ամեն ինչ խաղ է: Սովորիր կանոնները և հետո անցիր:
Քո հերթն է.
Ինչ կասես քո մասին? Սպասող ունե՞ք:
Քո հերթն է.
-Լավ էր? -Այո:
Հիմա էջերը կպչուն չեն, չէ՞: Դու այնքան հիմար ես.
Դուք այցելություն ունեք ձեր հոր կողմից:
Նստել.
Իմ անունը Հելլե է: Ես գալիս եմ PET-ից:
Դուք նրան այստեղ ճանաչո՞ւմ եք։ Մուհդիր Ասգարի՞ն։
Դուք կարող եք այստեղ ավելի լավ տեսնել նրան:
Նեջ.
Մուհդիրը ավազակախմբի նոր խաղացողն է:
Խելացի, կազմակերպված, բռնության պատրաստ։ Նա լավ է տիրապետում երիտասարդ տղաներին:
Ես երկու մահացած երիտասարդ ունեմ հենց անցյալ շաբաթ: Բայց կապ չունի.
Նրանք, հավանաբար, ձեր եղբոր հետ նույն տարիքում էին:
լավ այո
-Իսկ դա ի՞նչ կապ ունի ինձ հետ։ -Ես ուզում եմ, որ սա դադարեցվի:
Հետո ես պետք է կանգնեցնեմ Մուհդիրին։
Այն, ինչ արեցիր Սեմիոնի հետ, ճանապարհ հարթեց Մուհդիրի համար:
Այսպիսով, նա գիտի ձեր մասին և որոշակի հարգանք ունի ձեր հանդեպ:
Ներթափանցեք բանդա այստեղից: Հետո քեզ կազատեն...
Ես կկանգնեցնեմ քեզ հենց հիմա: Ենթադրում եմ՝ կարդացե՞լ եք իմ գործը։
Հետո դու էլ գիտես, որ ես նման չեմ այստեղի մյուսներին։
Ձեր գործն այլ պատմություն է պատմում:
Ինչպես հիշում եմ, երեք հոգի՞ եք սպանել։
Ես գիտեմ, թե ով է դա։
Քիչ առաջ դատարանի շենքի դիմաց կրակել էին, հա՞։
Ո՞վ էր պատասխանատու նրա համար։ Նրա անվտանգությո՞ւնը։
Ես հավատում եմ, որ երիտասարդի սպանությունը.
- փակել է բոլոր նրանց բերանները, ովքեր այլ կերպ կօգնեին ձեզ:
Եվ հիմա դուք հուսահատ եք:
Բայց հե՜յ, ես ի՞նչ իմանամ։
Ես գիտեմ, որ դու նման չես մյուսներին: Հակառակ դեպքում ես այստեղ չէի նստի։
Դուք բարձր պատրաստվածություն սրտային վիրաբույժ եք:
Դու նախկինում քեզ համար լավ կյանք էիր ստեղծել…
Գիտեմ նաև, որ այցելուներ չես ստանում և քեզ շատ բան ես պահում։
Այն պետք է միայնակ լինի:
Չե՞ք ուզում դուրս գալ և վերադարձնել ձեր կյանքը:
Ինչ վերաբերում է Նոյին:
Ձեր որդու կյանքից դեռ որքա՞ն եք ուզում բաց թողնել:
Լարս!
Ձեզ պետք է տեղափոխել:
- Ինչ ես ասում? - Պետք է հուզվել: Փաթեթավորեք ձեր իրերը:
Ուր ենք գնում?
-Ի՞նչ ես անում, մարդ: - Եկավ:
Բարի գալուստ, ձեր շուն:
Ի՞նչ եմ ես անում ավազակային բաժանմունքում: Ինչու՞ պետք է ինձ տեղափոխեն այստեղ:
Դու դա նկատի չունես:
արի հիմա։
Բարի գալուստ։
Ինչ կա? Եկեք տեսնենք, թե ինչ ունեք: Դուք մեզ համար լավ բաներ ունե՞ք:
- Անունդ ինչ է? -Ուրեմն պատասխանիր նրան։
- Չե՞ք լսել, թե ինչ ասաց: - Զեյդ:
Ինչ ասացիր? Սալի՞ն։
Կպչուն պիտակներ է պատրաստում: Դու գժվե՞լ ես, խելագար։
-Նայեք այստեղ: -Իրականում շատ լավ է:
- Ահա, Սիդի: - Անմեղսունակ:
Գալիս է մեզ նվերներ տալիս։ Մեզ դա դուր է գալիս։
Դա ի՞նչ անիծյալ է:
-Աղջիկ է, թե տղա: -Դա Սալի դուստրն է:
Եթե ​​դու խելացի ես խաղում, դու վերջացել ես:
Ես քեզ կքամեմ, եթե նորից խելոք խաղաս։
Դին Ադամ.
-Բարես նրան: - Ճաղատ Ադամ, մարդ:
-Ստինեն է: -Բարև Սթինե: Զեյդն է։
- Ինչպես ես քեզ զգում? - Ես լավ եմ զգում.
- Ե՞րբ կա տորթ: -Մի րոպեից:
Ի՞նչ ես ուզում, Զեյդ:
Կարո՞ղ եմ խոսել Նոյի հետ և շնորհավորել, ինչպես մենք խոսեցինք:
Մենք պայմանավորվեցինք, որ դուք պետք է ավելի վաղ զանգահարեք:
-Այստեղ բաներ են տեղի ունեցել: -Հիմա այնքան էլ լավ չէ:
Դուք գիտեք, որ դուք չեք կարող զանգել աննկատ:
-Լավ գիտեմ։ -Ուրեմն ի՞նչ, Սալի:
Ամեն ինչ կարգին է?
Ես իսկապես պետք է լսեմ նրա ձայնը:
Կարո՞ղ եմ խնդրում եմ:
Պահ. Նոյ, արի։
- Ով է դա? - Հայրիկն է:
Նոյա՞ն։
Լսո՞ւմ ես ինձ։
Ծնունդդ շնորհավոր.
Կարո՞ղ ես բարև ասել, Նոա:
Ի՞նչ ես ուզում, Զեյդ:
Եթե ​​ես սա անեմ…
Այլևս ոչ մի բանտարկություն, այլևս ոչ մի հանձնարարություն: Ոչինչ։
Ես պարզապես ուզում եմ իմ կյանքը վերադարձնել:
Դուք դա հասկանում եք:
Ահա պայմանական վաղաժամկետ ազատման փաստաթղթերը. Գործում է ստորագրման օրվանից:
-Ե՞րբ կարող եմ դուրս գալ: -Ադիլն այստեղ ղեկավարում է ավազակախմբի բաժինը։
Նա կարող է ձեզ հնարավորություն տալ մուտք գործել դրսում գտնվող ավազակախմբին:
Հենց որ հասկանաք դրանցից, ես սկսում եմ թողարկման գործընթացը:
Ստացեք Ադիլի ուշադրությունը: Ձեռք բերեք նրա հարգանքը:
Փոքրիկ բոմժ.
Պառկել!
Դուք հանձնվում եք:
Քանի դեռ ծխում է, դու խաղաղություն ունես։
Դրանից հետո ես քեզ համար ավելին ոչինչ չեմ կարող անել։
Նրանք մտան ինձ մոտ: Ես ուրիշ բան չէի կարող անել։
Ինձ չի հետաքրքրում, թե դու ով ես դու կարծում:
Ես որոշում եմ, թե երբ են ամեն ինչ սկսվում և ավարտվում:
Հարցն այն է, թե երբ է այն ավարտվում ձեզ համար:
Գիտեմ, որ դու ես որոշում:
Դուք կարող եք թույլ տալ, որ նրանք հիմա ցատկեն ինձ վրա: Հետո տեղի է ունենում այն, ինչ տեղի է ունենում:
Բայց կա նաև մեկ այլ հնարավորություն.
Ես լավ հարաբերություններ ունեմ պահակների հետ։ Ես ազատորեն շրջում եմ:
Ես գիտեմ, որ պարտք եմ: Միգուցե ձեզ ինչ-որ բան պետք է A-ից B-ն:
Դու որոշիր։
- Բաժանմունք F? Դուք ճանապարհորդում եք այնտեղ: -Այո:
Ցույց տվեք նրան տրակտորիստ տղայի նկարը։
Զ բաժանմունք, 157 բջ.
-Ես կզրուցեմ նրա հետ: -Ի՞նչ եք կարծում, դա նարգիլեի սրճարան է:
Եթե ​​ուզենայի խոսել, կասեի։
Նրա մայրը չպետք է կարողանա ճանաչել նրան։
Զեյդ, ուրեմն ժամանակն է։
-Հեյ, հիմա վերջ: - Մենք պատրաստ ենք.
Ինչ ես անում?
Ի՞նչ ջհանդամ ես անում։
Եւ ինչ? Կարո՞ղ եմ ինչ-որ բանով օգնել: Ցանկանու՞մ եք ինչ-որ բան գնել:
Փնտրում եմ ելքը 23. Գիտե՞ք որտեղ է այն:
-Իմ անունը Զեյդ է: -Դիդդի:
-Դիդդի? -Այո, Դիդդի:
-Դուք նրան ճանաչե՞լ եք: -Այո:
Դարուշ! Որտեղ էիր? Սնունդը պատրաստ է։
Նախ պետք է ինչ-որ բան ուղղեմ: Հետո ես կգամ։
- Շտապիր. - Վերելք 23.
Սես... Դարուշ։
- Բարեւ Ձեզ. - Բարեւ Ձեզ. Ինչպես կարող եմ օգնել?
-Ստինե, նա այստե՞ղ է: -Այո:
-Կարո՞ղ եմ խոսել նրա հետ: -Այո: Կցանկանա՞ք վերցնել Սթայնին:
- Նա մի քիչ այստեղ կլինի: -Լավ, շնորհակալություն:
-Ցանկանու՞մ եք ինձ հետ հանդիպում կազմակերպել։ -Դա կարող ես հավատալ։
Կարո՞ղ ենք հետ խոսել:
Շնորհավորում եմ։ Գիտե՞ք ինչ է դա։
Տղա է։
Գործարքն այն էր, որ ես կզանգեի, երբ պատրաստ լինեի քեզ տեսնելու։
- Ինչ ես անում այստեղ? -Ներողություն:
Ես ուզում էի տեսնել քեզ:
Չգիտեմ ինչ ասեմ։ Ես քեզ այլևս չեմ ճանաչում։
Այո, դու անում ես.
Նոյը երբեք չի փորձել կորցնել քեզ:
Նա քեզ չի ճանաչում: Ես փորձել եմ կորցնել քեզ և դա…
Դրա համար ուզում էի զանգահարել, երբ պատրաստ լինեի։
Ես հանդիպում ունեմ. Ես հիմա չեմ կարող խոսել:
Ե՞րբ կարող եմ տեսնել նրան:
- Դեռ ոչ. - Հետո ե՞րբ:
- Ինչ-որ պահի պետք է տեսնեմ նրան: -Ի՞նչ պետք է:
Դու ոչ մի բանի իրավունք չունես, Զեյդ։ Դուք չեք կարող պարզապես գալ թափելու:
-Ես նրա հայրն եմ: - Նա հայր ունի:
Կներեք, ես եկել եմ առանց մեր նշանակման:
Եվ դուք իրավացի եք։ Ես չեմ պատրաստվում...
Ես պարզապես ուզում եմ տեսնել նրան։
Ես պարզապես ուզում եմ մի հայացք գցել իմ տղային:
Արդյո՞ք ինձ թույլ չեն տալիս բավականաչափ տեսնել նրան:
Կրկին համեցեք! Ասգերը հաջորդն է, ով փոխանցում է գնդակը:
Մայրիկ, ես ծարավ եմ:
Միլասը միշտ կանգնած է դարպասի աջ կողմում։ Կրակեք դեպի ձախ:
Այդպիսին.
- Բարեւ Ձեզ? -Ջիմմին է: Դուք Զեյդն եք:
-Ադիլն ասում է, որ դու վրա ես: - Ես եմ.
Դուրս եկեք հինգ րոպեից:
Ես չգիտեմ, թե դու և Ադիլը ինչ պայմանավորվել եք:
Բայց այստեղ ես եմ որոշում:
Բժիշկը ինչ է ուզում մեր նման մարդկանցից:
Ես կստուգեմ քեզ:
Եթե ​​քո մեջ գտնեմ ամենաչնչին բանը, որը ինձ դուր չի գալիս...
...ապա ես քեզ կսպանեմ։ Դու հասկանում ես?
Պետք է.
Դուրս արի իմ մեքենայից:
Խելացի՞ է այստեղ հանդիպելը։
Խմբի հետաքրքրությունը ուշ ոսկեդարի նկատմամբ սահմանափակ է։
Մենք կարող ենք նաև նստած լինել Հյուսիսային բևեռում:
Երեկ ես կապ եմ հաստատել։ Ջիմի անունով մեկը վերցրեց ինձ։
Մենք քշեցինք հաճելի ճանապարհորդություն:
Միկրոֆոններ և GPS մագնիսներ: Ստացեք ինձ որքան կարող եք շատ տեղեկություններ:
Այն ամենը, ինչ դուք կարող եք ստանալ Մուհդիրում, որպեսզի մենք կարողանանք գործ կառուցել:
- Ջիմմին ստուգում է ինձ: -Ոչինչ չի գտնում:
Միայն դուք և ես գիտենք գործարքը:
Ոստիկանությունը ոչինչ չգիտի. Նրանք կարծում են, որ դու բանդայի անդամ ես:
Նոյին տեսե՞լ ես։
Դա ինչպես էր?
Լավ էր.
Կրկին իրականություն դուրս գալը կարող է դժվար լինել:
Աշխարհն այստեղ դեռ աչքի չի ընկնում։ Դա կարող է ճնշող լինել:
Կտեսնվենք.
-Այո՞: -Դու պետք է մեզ հետ վարես:
Ինչ'? Ես գալիս եմ!
Շտապիր!
Արի, մարդ։
Դե արի։
Եկեք այստեղ:
Կանգնեք հենց այնտեղ: Հանեք բաճկոնը։ Բարձրացրեք վերնաշապիկը:
Հանի՛ր այդ պիղծ բաճկոնը, մարդ։
Բարձրացրեք վերնաշապիկը: Յալլա, քաշիր վերնաշապիկդ:
Շրջվել. Արի, մարդ։
Ջա՜խ, մանդա՜
Նրա.
-Նրան պետք է շտկել։ - Ո՞վ է դա:
- Նրա վրա կրակե՞լ են: -Այո: Չե՞ս տեսնում:
Ես կարծում էի, որ դու բժիշկ ես: Դե արի։
Կա այն ամենը, ինչ ձեզ հարկավոր է: Խմիչք և այդ ամենը:
Ձեռք բերեք նրան շտկելու համար:
Լսո՞ւմ ես ինձ։
Լսո՞ւմ ես, թե ինչ եմ ասում: Անունդ ինչ է?
Նաշար. Նաշար.
Ինչի՞ համար ես նրա անունը օգտագործելու: Շտկե՛ք նրան։
Ես հավանաբար կօգնեմ նրան: Բայց դու և մնացած բոլորը պետք է գնան:
-Ի՞նչ եք կարծում, ո՞վ է որոշում այստեղ: -Ես վիրահատում եմ, ուրեմն դա անում եմ։
Ինձ պետք է հանգստանալ։ Մի գոռացեք և մի գոռացեք ինձ վրա:
Վերքի մեջ արկ կա, արյունահոսում է։
Ես դա չեմ արել տարիներ շարունակ: Վերքի մեջ չպետք է վարակ լինի։
Ես զզվել եմ քո խենթությունից: Կատարեք այն, ինչ ասված է:
Ջիմի.
Վերջացրու դա.
Ես կմնամ. Դա իմ եղբայրն է:
Ես հիմա հանում եմ արկը։ Դա ցավելու է:
Ես ոչ մի անզգայացում չունեմ:
Բոբա, փոքրիկ պոռնիկ! Նրան այն պետք է վերադարձնել:
- Նա պետք է հետ ունենա: - Հանգիստ պառկիր:
- Խոսքը միայն տիկնոջ մասին է: - Երդվում եմ, եղբայր։
Ամբողջ «Ես առաջինը տեսա նրան». Բոբան և Նաշարը խաղում են գորիլաներ։
- Նա պետք է լինի տասը տարեկան: - Մաքս. հինգ.
Նա ունի մեծ այգի:
- Հանդիպում կազմակերպեք: Պետք է հանգստություն լինի. -Այո, շեֆ:
Չե՞ք պատրաստվում...
Նրա.
Յալլա, շաբաբներ։ Լավ ժամանակ անցկացրու. Ես գնացել եմ.
Շնորհակալ եմ եղբորս մասին հոգ տանելու համար։
Դուք մեզ օգնեցիք դուրս գալ ծանր իրավիճակից։ Շնորհակալություն.
Խնդրեմ.
կարոտու՞մ եք։ Բժիշկ լինել.
Ինձ այլևս երբեք թույլ չեն տա դա անել, ուստի…
Ոչ, ես չեմ ուզում ժամանակ ծախսել դրա վրա:
Ինչ-որ մեկի հետ խնդիրներ ունե՞ք: Պարտք? Ինչ-որ բան պետք է իմանամ:
Նեջ.
Միգուցե ես ունեմ որոշ փոքր առաջադրանքներ, որոնք կարող են ձեզ ոտքի կանգնեցնել:
Այո խնդրում եմ. Եթե ​​ինչ-որ բան կարող եմ անել՝ օգնելու համար:
Դուք ունեք երեխաներ?
Ես տղա ունեմ, բայց նրա հետ կապ չունեմ:
- Բարեւ Ձեզ. - Բարեւ Ձեզ.
-Դու մի քիչ շուտ ես էդ մեկից: - Օ, ներողություն.
-Ես կարող եմ զբոսնել թաղամասում: -Ոչ, լավ է: Ներս արի։
Բարեւ Ձեզ.
Գանձ.
- Բարեւ Ձեզ. Թոմաս. - Զեյդ:
- Ուրախ եմ վերջապես ծանոթանալու համար: - Դու նույնպես.
Տեսնեմ՝ կարո՞ղ եմ գայթակղել նրան:
- Հե՞շտ էր գտնելը: - Այո այո.
Մենք թույլ տվեցինք նրան Minecraft ունենալ: Այժմ նա սոսնձված է էկրանին։
Բարեւ Ձեզ.
-Կարո՞ղ ես բարեւել: - Բարեւ Ձեզ.
Մայրդ ասաց, որ դու իսկապես լավ ես ֆուտբոլ խաղալու մեջ:
Այսպիսով, ես բերել եմ ձեզ համար:
-Այդ դեպքում ի՞նչ կասես: - Շնորհակալություն:
Խնդրեմ. Դա իսկական աշխարհի առաջնության ֆուտբոլ է:
- Կարո՞ղ եմ բարձրանալ իմ սենյակ: -Հիմա հյուրեր ունենք, հա՞:
Ոչինչ, եթե նա ուզում է վեր կենալ:
Լավ.
-Սուրճը պատրաստու՞մ եք: -Սուրճ ուզու՞մ ես, Զեյդ:
- Այո խնդրում եմ. -Երեւի կիջնի։
Հիշու՞մ ես, երբ ինձ տվեցիր այդ ծաղկամանը։
Այո՛։ Կոնկրետ ի՞նչ եք արել մեր բոլոր իրերի հետ:
Ես վաճառեցի դրա մեծ մասը: Ինչ-որ բան դուրս գցեք, ինչ-որ բան տվեք:
-Ուրեմն վերջապես Ռիո եկար։ - Բարեբախտաբար, մենք բավականին շատ ենք ճանապարհորդում:
Թոմասի գրաֆիկով մենք ավելի ճկուն ենք, քան այն ժամանակ...
Լավ ես արել, Ստինե։ Այդ ամենի հետ միասին:
- Բարեւ Ձեզ. -Վայ, ինչ շատ լեգո ունես:
Ես պարզապես հանում եմ կոշիկներս: Կարո՞ղ եմ մի քիչ այստեղ նստել:
Այսպիսով.
Սրանք մի քանի հիանալի շենքեր են, որոնք դուք կառուցել եք:
- Դու ինքդ ե՞ս կառուցել։ -Ամենից շատ, բայց հայրիկն ինձ մի քիչ օգնեց։
Լավ.
Դուք շատ բաներ ունեք:
Վա՜յ։ Կարո՞ղ եմ այնտեղ նայել այդ տուփի մեջ:
Կարծում եմ՝ սա իմ հինն է։
-Ուզու՞մ ես վերադարձնել: -Չէ, չէ, հիմա քոնն է:
-Գիտե՞ք դա ինչ է։ - Ոչ:
Այն կոչվում է ստետոսկոպ:
Դուք այն օգտագործում եք, օրինակ, սիրտ լսելու համար։
Ցանկանու՞մ եք փորձել:
Լավ.
Լավ, պարզապես փորձիր մազերը շարժել: Այդպիսին. Հետո դու վերցնում ես այսպես.
Նրանք, ովքեր իջնում ​​են, պետք է ուղղված լինեն դեպի դուրս:
Մենք օգտագործում ենք մեծ էջը մեծ սրտի համար: Պատրաստ ես?
Դուք պետք է լսեք այնպիսի ձայն, որը հնչում է այսպես. Lup-dup, lup-dup:
-Ինչ-որ բան լսու՞մ ես: -Լյուփ-դուփ, լյուփ-դուփ:
Wolf-dup, wolf-dup.
Կան նպատակներ.
Ի՞նչ ես անում այստեղ, Զեյդ:
-Եկե՛ք: - Ոչ ոչ.
Արի, ծերուկ: Դու կարող ես. Ես դա տեսնում եմ իմ ոտքերի վրա:
- Բարի ախորժակ. - Նստել.
- Ամբողջ ընտանիքը քեզ հետ տարել ես։ -Մի քիչ ընդլայնվում ենք։
-Դա էլ կարո՞ղ եք պարզել: -Մենք կարող ենք դա անել։
Ես բռնեցի փոքր եղբորը և մի փոքր նշան դրեցի:
-Դու անմիջապես վազում ես մեծ եղբոր մոտ։ - Նորի՞ց:
Ես կանգնած եմ հենց այստեղ:
Ուրեմն վեր կաց։ Վե՛ր կաց, մարդ։
Նստիր այծի՛կ:
Ուզու՞մ եք փող աշխատել կամ պատերազմ սկսել։
Բոլորը պահում են իրենց: Բոլորը փող են աշխատում։ Հասկացա՞ր:
-Դու ինձ հետ պատերազմ չես ուզում։ - Վստա՞հ եք դրանում:
Իսկապես ուրախ եղեք, որ վատ եք հարվածել:
Էլեր՞ս։
Դուք ամբողջովին գնացել էիք:
Ամբողջովին ավարտված:
Ի՞նչ դժոխք էր դա այնտեղ: Նրանք ինձ հրեցին, Մուհդիր:
Էլ չես պատասխանի։ Գիտե՞ք, թե որքան թույլ է դա մեզ դարձնում:
Լռիր, այ մարդ! Ես թույլ եմ? Նայիր ինձ!
Ես թույլ եմ? Մի անգամ էլ ասա։ Ես թույլ եմ, հա՞։
Համարձակվու՞մ ես ինձ ասել, որ ես թույլ եմ:
Դուք մոռացե՞լ եք, թե ում հետ եք խոսում:
Հորեղբայրս Դուբայում լիզինգային բիզնես ունի։
Մի քանի տարի հետո ես էլ կգնամ այնտեղ։
Հետո ես բացում եմ պաղպաղակի խանութ։
Այն պետք է անվանել Men El Simma, habibi:
-Բայց Էլ Սիմա՞ն: Դրախտ. -Այո:
Դրախտային սառույց: Լավ անուն է։ Ինչպե՞ս ստացաք այդ անունը:
Փախիր քեզ հետ: Ես չեմ պատրաստվում խաղալ Ալբերտ Էյնշտեյնին.
Հարցի առանցքը այստեղ՝ պաղպաղակն է:
Պաղպաղակ սիրում են բոլորը։ Համաձա՞յն ենք։ Թոշակառուները պաղպաղակ են սիրում.
Դուք սիրում եք պաղպաղակ: Իսկ տիկնայք պաղպաղակ են սիրում։
Դուբայում կանայք շատ են քրտնում.
Նրանք ներս են մտնում, և Ռաշիդը զովացնում է նրանց։ Վերցնենք այնտեղից։
Մուկը հասկանում է. Պատկերացրեք սա.
Դուք մտնում եք գեղեցիկ խանութ, և Նաոմի Քեմփբելը մտնում է ներս:
Բարձրահասակ, գեղեցիկ, իսկապես համեղ, և նա քրտնած է: Դաֆը հենց քեզ հետ է:
Նա ներս է մտնում և տեսնում Մուստիին։ Պարզապես ժպտացեք ծառայությանը: Դե արի։
Դա ամենահիվանդագին խայտառակությունն է, որ երբևէ տեսել եմ:
Դուք և Ջիմին կարող եք աշխատել հետևի սենյակում: Դուք կարող եք այն հարել:
- Դիդդի, մարդ: Մենք թարմ ե՞նք։ -Այո, հանգիստ:
Դու կանգնած ես Ջիմիի հետ ժելատերիա է պատրաստում, մի քիչ հիմար:
- Գուֆի հետ շորբեթի խառնուրդը: - Հաճելի է լսել.
-Ուրեմն ի՞նչ, Դիդդի: - Զեյդ: Եւ ինչ?
Դուք գրեթե հարևաններ եք: Դա ճիշտ է. Նստի՛ր, Զեյդ։
Դիդդին իմ եղբայրն է։ Թաղամասի հմայքը.
Նա բոլոր տիկնանցին փող է տալիս: Նա ամբողջ խայտառակությունն ունի մեկ փաթեթում:
- Էլի չէ, Մուհդիր: -Մարդիկ պետք է իմանան, թե ով ես դու:
- Իսկ ընտանիքնե՞րը: -Դու գիտես մայրիկիս:
Դուք լավ եք սովորում մարզասրահում, ուրեմն պատրաստ եք մի փոքր ավելին:
Միշտ.
Մի քիչ ձեզ համար, մի քիչ ընտանիքի համար: Մի ծախսեք այս ամենը կանանց վրա:
-Տուր Ռաշիդին: - Կտեսնվենք.
Ես ձեզ համար խնդիր ունեմ. Դուք միացնու՞մ եք: Դա պարզապես պիկապ է:
Յալլա, վերադարձիր մյուսներին: Մեծահասակները պետք է գործով խոսեն։
Ձեր կարծիքով ո՞ւմ պետք է ուղարկենք:
Կարծում եմ՝ պետք է Ռաշիդին ուղարկենք։
Դա նկատի ունես: Սրանք մի քանի անփույթ մեքենաներ են:
Երբ դուք ունեք փաթեթը, դուք երկու երթուղի եք քշում տուն: Ճիշտ?
Երկու երթուղի!
Սմութ.
Մուհդիրը քեզ դուր է գալիս։ Չեմ հասկանում, թե ինչու:
Եթե ​​այս մեկը փչացնես...
...Ես անձամբ եմ հոգում քո մասին։
Այն, ինչ քոնն է: Հիշեք՝ սպասեք երեք, հետո քշեք:
- Պառկել! -Հանգստացիր:
- Լռիր! - Պառկիր, այ բոմժ:
Ես կսպանեմ քեզ, մարդ: Վերցրեք այդ իրերը:
Հանգիստ պառկիր։
Ջա՜
Հելլե, դա Զեյդն է: Ինձ պետք է տեղորոշում gps tracker-ում:
Չգիտեմ ինչ թիվ։ Այն շարժվում է հենց հիմա:
- Ուրեմն ինչ, Գ. Կորած ես? -Ես պատրաստվում եմ խոսել Բոբայի հետ:
Այստեղ Բոբան չկա, եղբայր: Սմութ.
Ասա Բոբային, որ ես իմ ծաղիկները վերցնեմ:
Նա լրիվ հեռացե՞լ է, թե՞ ինչ:
Ինչ-որ Ադամ հարցնում է ծաղիկների մասին:
Ուրեմն ի՞նչ, պարոն Օ.Գ.
Դու լավ գիտես, քո վերցրած բաները Մուհդիրինն են։
Ես չեմ կարող վերադառնալ առանց նրա իրերի:
Դա իմ խնդիրը չէ, եղբայրս։
Դա քո խնդիրն է, քանի որ ես նստած եմ այստեղ:
Եղբայր, դու խելագար ես:
Ինչպե՞ս հասցրիր այդ փղերի քթերը մինչև Պենտհաուս:
Երբ դուք փախչում եք, խփեք նրանց անիվի ձեռնասայլակի մեջ և իջեք վերելակով:
Մուհդիրը ավարտված է: Նա անհետացել է, դինոզավր:
Նա հեռու է բետոնից, տեղ ունի Վեդբեկում։
Նա ընդհանրապես չի մտածում քո մասին: Թե՞ նա քեզ մենակ կուղարկե՞ր այստեղ։
Դա նույնպես ճիշտ է, այնպես չէ՞:
Գուցե նա չգիտի, որ դու այստեղ ես: Նա չգիտի, որ դու այստեղ ես, չէ՞:
Մենք փաթեթավորում ենք իրերը ձեզ համար: Դուք դրանք ստանում եք ճանապարհին:
Նստիր այծի՛կ:
Մնացե՛ք այնտեղ։ Մնացե՛ք այնտեղ։
Դու վերջացրիր:
Ուր ես գնում?
Ներքև, ներքև, ներքև:
Հանգստացեք.
Արի եղբայր:
- Քշիր մեքենան: -Դու ինձ ոչինչ չպիտի անես։
Դուք պետք է ստանաք ամեն ինչ:
Ես չեմ ուզում քո իրերը: Քշեք
Ես քեզ չեմ վիրավորի, լա՞վ: Ես չեմ...
Ես չեմ...
-Ուրեմն գլորվե՞լ ես: -Այո, ես գլորվել եմ:
Բոբան և նրա մարդիկ պետք է իմանան առաքման մասին։ Տարան։
Ես ստիպված էի դուրս քշել և ինքս վերցնել: Այս ամենը այստեղ է:
Դուք ակնկալում եք, որ ես հավատամ դրան:
Բոբաս ատրճանակ.
Դա Բոբինն է: Եթե ​​ինձ չես հավատում, հարցրու նրան։
Տղաներից մի քանիսին վերցրու քեզ հետ: Նա լավ տրամադրություն չունի։
Ես գիտեի, որ կարող եմ հույս դնել քո վրա:
- Ինչ կա? - Ես իմ հետույքի վրա եմ:
Ինձ չեն վճարի, բայց ամեն դեպքում վերցրել են։
- Ինձ 3000 է պետք, Զեյդ: -Այդ դեպքում բացատրիր Մուհդիրին, թե ինչ է տեղի ունեցել:
Ինչպե՞ս վերադառնալ առանց փողի:
-Ես խաբվում եմ: - Ինչ ես անում?
- Մտա, վերելակով բարձրացա... - Ի՞նչ ես անում, Դիդդի:
- Ես հենց դա եմ փորձում բացատրել: - Ինչ ես անում?
Դուք պարամետր եք պատրաստում: Ուզու՞մ եք տիկնայք դարձնել, տուն ունենալ:
Մարբելայի լողափի՞ն ներքև: Արդյո՞ք դա այն է, ինչ երազում եք:
Ի՞նչ ես անում, մարդ։
Ցույց տվեք, թե որտեղ է այն:
Փոքր փոփոխություն է։ Վերցրեք գանգուր վերնաշապիկը և ջղայնացրեք դրանից:
Քիչ հետո ինձ կազատեն։ Վեր կաց և վճարիր պարտքդ։ Գնացինք.
Ո՞րն է ձեր սիրելի կենդանին իրականում:
Գուշակե՞մ։
Դա ընձուղտ է:
Առյուծ? Ուտիճ.
- Կապիկ է: - Կապիկ, լավ:
Սա օրիգամի է: Դա մի բան է, որ ես սովորել եմ, -
- որտեղ դուք թուղթը ծալում եք տարբեր խորհրդանիշների և կենդանիների մեջ:
Դա խեցգետին է: Ես չեմ կարող կապիկ սարքել։ Միգուցե ես կարողանամ սովորել դա:
- Դուք եղել եք բանտում։ -Այո:
Վերադառնա՞ս։
Նեջ.
Ես ոչ մի տեղ չեմ գնալու։
Նոյ. Ես կմնամ հենց այստեղ։
Մի՞թե միայն վատ մարդիկ չեն բանտ նստելու։
Ինչ ես արել?
Այստեղ. Վերջին 14 օրերը.
Ես գաղտնալսել եմ Բոբայի մարդկանց ձայնագրությունները։ Նրանք խոսում են քո մասին:
Այդ ճամբարում շատ երկրպագուներ չունեք։ Զգույշ եղիր.
Եւ ինչ?
- Լավ ես? -Լա՞վ եմ:
Այո՛։ Ես հիանալի ժամանակ եմ անցկացնում: Ինչո՞ւ։
Դու լավ ես անում: Գործ կառուցելու համար ժամանակ է պետք, բայց դա լավ է ընթանում:
-Ի՞նչն է այդքան լավ անցնում: - Մենք շատ նյութ ենք ստանում...
Որ ես օգնե՞մ Մուհդիրին երիտասարդ տղաներ հավաքագրել:
Որ ես ամբողջ ժամանակս ծախսում եմ Ջիմիի ու Ռաշիդի վրա՝ իմ տղայի փոխարեն։
Որն, ի դեպ, ինձ հարցնում է, թե արդյոք ես չար եմ:
Որին անկեղծորեն չգիտեմ ինչ պատասխանել։
Մի օր Նոյը կիմանա, թե դու ինչ ես արել այստեղ:
Բայց սա քո մասին ամբողջ պատմությունը չէ:
Մի օր կարող ես նրան ասել, որ իր հայրը վերջ է դրել այդ խայտառակությանը:
Որ դուք օգնեցիք ապահովել, որ ոչ մի երիտասարդ տղա չլինի Յասինի նման:
Դուք հիմա Նաշարի հետ եք ձիավարում։ Հետևեք, մինչև Բոբայի մասին կարգավորենք:
Այո, լավ:
Եվ վերցրեք Դիդդին ձեզ հետ: Նա պատրաստ է ավելիին։
-Դու պետք է վաղը գաս: -Մոռացե՞լ եք, թե ով է որոշում։
Յալլա, յալա, յալա:
Շնորհակալություն. Ես նրանց էլ կտանեմ այնտեղ։
- Տվեք ինձ մի զույգ M-եր և M-ներ: - Դու էլ, մարդ։
Ահա ձեր խեղճ Մ-ն ու Մ-երը: Ուզում ես?
Ես իրականում նախընտրում եմ կարմիրները:
Կապույտները մի քիչ համով...
Այստեղ արի! Արի՛
Նրանք փախչում են դեպքի վայրից։ Ավտոմատներով զինված երկու կասկածյալ.
Դիդի! Հեյ
Դե արի։
Դուք վազում եք մինչև վերջ:
- Ինչ կասես քո մասին? - Ես գալիս եմ. Պարզապես վազիր:
Ջի՛մ:
- Լավ ես? -Այո:
Նայիր փախչելու համար: Ես կուղղեմ այն:
Ցտեսություն, եղբայրս։ Ես բռնեցի Բոբայի շներից մեկին։
Նայե՛ք տեսախցիկին։ Նայե՛ք տեսախցիկին։
Սկզբում նա ամբողջովին փակ էր։ Բայց հետո... մեծ ապտակ ստացավ։
Նշեք «ֆաք Բոբային»:
Նշեք «ֆաք Բոբային»: Նշեք «ֆաք Բոբային»:
Ֆաք Բոբա!
-Ինչո՞վ ավարտվեց: - Ինչ?
Սովորաբար, եղբայրս։
Ինչու կա միայն մեկը: Ես ասացի չորս, Ջիմի։
Դուք կարող եք դա կառավարել:
Ի՞նչ կա եղբայր:
- Ինչ-որ մեկը խոսում է: - Ինչի մասին ես խոսում?
PET շրթունքը մտավ զրոյական հինգ կետով: Ի՞նչ եք կարծում, դա պատահականությո՞ւն է։
Նրանք Մուհդիրի մեքենայում հաղորդիչ են հայտնաբերել։
- Ինչ? Ինչու ես չգիտեմ: -Հենց նոր լսեցի:
Պահպանեք ցածր պրոֆիլը:
Զեյդը?
Ուր ես գնում?
Ես պարզապես ուզում էի տուն գնալ: Ես հոգնած եմ.
Մենք բոլորս ենք, Զեյդ:
Մենք գնում ենք զբոսանքի: Այդ դեպքում ես կարող եմ ձեզ ինչ-որ բան ցույց տալ:
-Ո՞չ: -Այո:
Դե արի։ Հեռու.
Հրաձգությունից անմիջապես հետո հայտնվեց մի գեղեցիկ ոստիկան:
Նա պետք է հենց անկյունում լիներ:
- Դուք նրան չե՞ք տեսել: -Չտեսա:
-Այսինքն դու նոր փախա՞ր։ -Այո:
Նայիր ինձ.
-Ի՞նչ ես ասել Բոբային: - Ես ոչինչ չեմ ասել:
-Ես ոչինչ չեմ ասել։ - Ազնիվ եղիր.
Ես ոչինչ չեմ ասել։
Եթե ​​հիմա ազնիվ չես, դա այլ կերպ կլինի։
-Բռնիր նրան: Դե արի։ - Մուհդիր! Մուհդիր!
Ես ոչինչ չեմ ասել! Մուհդիր! Մուհդիր!
Շ. Շ.
-Ի՞նչ ես ասել նրան: -Չասացի...
Ես ոչինչ չեմ ասել։
Հակառակ դեպքում դա մեծ խնդիր է։ Դուք չափազանց շատ եք խոսում:
Ես ոչինչ չեմ ասել։
Մարդ վեր կաց և պահիր նրան, մարդ։ Հիմա պարզապես պահիր նրան:
-Ես ոչինչ չեմ ասել։ -Բա՛ր բերանդ։
- Ես ոչինչ չեմ ասել: -Նա ոչինչ չի կարող ասել, եթե...
- Նա չի կարող խոսել, անիծյալ: - Լռիր!
-Մայրիկս ունեին։ - Ինչ ես ասում?
Ինչ ասացիր?
Ինչ?
Նրանք ունեին իմ մայրը: Ի՞նչ կարող էի անել։
Նրան ուզում էին գնդակահարել։ Ես նրանց միայն ասացի առաքման մասին։
Ես չգիտեի, թե ինչ է լինելու։
-Ներողություն: -Ուրիշ բան կա՞, որ պետք է իմանամ:
Կա՞ որևէ այլ բան, որը ես պետք է իմանամ: Ի՞նչ կասեք մեքենայի վրա դրված չիպի և PET պոռնիկի մասին:
-Ես ավելին չեմ ասել։ - Համոզված ես?
Գիտեք, ես պետք է վստահ լինեմ:
Համոզվեք, որ մենք ապահով ենք, Ջիմի:
Մուհդիր, խնդրում եմ։ Դա պարզապես առաքումն էր:
Մի՛
-Ներողություն: -Բավականին լավ է:
Մենք ձեզ կուղարկենք մի փոքրիկ ճամփորդության, որպեսզի կարողանաք ցածր գնահատական ​​ունենալ:
Դուք ազնիվ եք եղել ինձ հետ: Ինձ դա դուր է գալիս, չէ՞:
Եթե ​​ինչ-որ բանի կարիք ունեք, տեղեկացրեք ինձ:
Անցնել ձեզ հետ:
Ինչ ես անում? Ինչ? Ո՞ւր է նա գնում։ Մուհդի՞ր։
Նրանք սպանեցին տղային՝ Հելլեին։
-Այլևս չեմ կարող։ -Շնչիր:
- Դու այստեղ ես. Դու կատարեցիր դա. - Դուք նրան ունեք Ռաշիդի սպանության համար:
- Մարմին չկա, Զեյդ։ -Նրանք այնքան մոտ են ինձ դուրս հաշվելուն:
-Եթե հիմա կանգ առնենք, ամեն ինչ իզուր է: -Ես չեմ բանակցում։ ես դուրս եմ!
Այսպիսով, ինչ եք անում: Ուր ես գնում?
Ի՞նչ եք կարծում, ո՞վ է հոգում ձեր մասին: Չե՞ք կարծում, որ նա կգտնի ձեզ:
Ես նկարներ ունեմ, որտեղ դուք կոկա եք լցնում մեքենայից: Կարող է տալ 8-10 տարի։
Ես կարող եմ քեզնից ինչ-որ բան վերցնել: Հեշտ. Դու աշխատում ես ինձ համար, ոչ թե հակառակը:
Միակ ելքը միջով անցնելն է։ Ես ձեզ կտեղեկացնեմ, երբ ավարտեք:
Այս օրերին ձեզ շատ բան չի երևում: Ի՞նչ կա Դիդդի:
Ես զբաղված եմ եղել դպրոցով:
Դա լավ է.
-Ցավում եմ Նաշարի համար: - Պետք չէ մտածել.
Լավ է, որ քեզ ոչինչ չի պատահել:
-Ի՞նչ է եղել այդ օրը: -Գնացինք փաթեթը վերցնելու։
Եվ հետո մենք վերադարձանք մեքենան, իսկ հետո մեզ վրա կրակեցին:
Զեյդը ինձ դուրս բերեց մեքենայից։ Մենք նորից վազեցինք խանութ։
Հետո վազեցինք նկուղ, իսկ հետո... բաժանվեցինք։
-Ինչպե՞ս կարող է լինել: - Ես չգիտեմ.
Ինչ? Ինչ-որ բան կա՞, որ թաքցնում ես, Դիդդի:
- Ինչ է պատահել? -Մուհդիր, ես հենց նոր վազեցի:
Նայիր ինձ, երբ ես խոսում եմ քեզ հետ: Ինչ է պատահել?
-Ես հենց նոր վազեցի: -Ես քո խեղճ ուսուցիչը չեմ։
Ես հպարտ եմ, որ դու նման չես քո հորը:
Դուք առնետի պես աջ ու ձախ չեք խոսում։
Բայց այս անգամ ամենալավը ձեզ համար է, որ խոսեք:
Ինչ է պատահել?
Զեյդին կանգնեցրեց զրահը։ Մի տիկին.
Նա բաց թողեց նրան։
Սա նա՞ է, Դիդդի:
Պարզապես պահեք այն: Երբ պատրաստ լինեք, ձգանը հետ քաշեք:
Այդպիսին. թողնում եմ։ Հետո մենք անում ենք այսպես.
Բում. Նորից փորձեք:
Նպատակ. Հանգիստ շնչեք։ Հետո արտաշնչիր։
Այո լավ է։
-Դու պետք է: -Պարզե՞մ:
-Ես ուզում եմ այդ արջուկը: - Հիանալի:
Այն?
Ահա դուք գնացեք: Վայելե՛ք։
-Ի՞նչն է քեզ ամենաշատը դուր եկել: - Ինձ ամենաշատը դուր եկավ սլայդը:
Ես նույնպես. Ես նույնպես.
Լավ ես? Ոչինչ չի եղել։
Դա լավ. Ոչինչ չի եղել։
Դուք ինքներդ պատրաստե՞լ եք:
Դա հաճելի.
Սովորե՞լ եք կապիկ պատրաստել:
Նեջ.
- Ոչ, դեռ ոչ. -Գուցե հաջորդ անգամ:
Մմ Այո՛։ Հաջորդ անգամ.
Նոյ. Ինձ լավություն կանե՞ս։
Եվ.
Խոստացեք ինձ միշտ հիշել…
...որ սիրում եմ քեզ։
Ես քեզ շատ-շատ եմ սիրում Նոա։
Եվ դա այն է, ինչ ես միշտ կանեմ։
Անկախ նրանից, թե որտեղ եք դուք:
Հիմա մենք տուն ենք գնում։ Մենք գնում ենք ձեր մոր տուն:
Ջա՜
Նրանք դա գիտեն։
Նրանք գնդակահարեցին Նոյին և թալանեցին իմ բնակարանը։
Զեյդը?
- Սա է: - Այստեղ արի.
Նստել. Նստել!
- Զեյդ: - Մուհդիր.
Հակառակ դեպքում, ես մեծ ակնկալիքներ ունեի մեր երկուսից։
Երբ մենք վերջացնենք ձեզ հետ, ես կայցելեմ Ստինե։
- Ես արվեստ եմ գնում, որ տուն տանեմ: - Ոչ: Մուհդիր, լսիր։
-Սա իմ և քո միջև է: -Գուցե Նոյին բարեւեմ:
- Իմ ընտանիքի հետ ոչինչ չպիտի անես։ -Դա պետք է նախկինում մտածեիր։
- Ոչ, Մուհդիր: Մի վիրավորիր նրանց: -Երեւի պետք է բարեւեմ։
Արա այն, ինչ ուզում ես ինձ հետ: Դուք նրանց ոչինչ չպետք է անեք։
- Խնամել. - Դուք չպետք է անջատեք հեռախոսը:
Մուհդիր! Հետ կանչիր նրան։ Հետ կանչիր նրան։
-Խոսելը չեմ վերջացրել! - Զեյդ:
Ես չեմ ավարտել նրա հետ խոսելը: Կանչիր նրան։
- Աղաչում եմ քեզ, Ջիմի: -Լսիր։
Դուք չեք կարող ավելին անել ձեր ընտանիքի համար: Միայն քեզ համար։
Եթե ​​դու ինձ ինչ-որ բան ասես, որն ինձ ուրախացնում է...
...ապա արագ կանեմ: Այսպիսով, ինչ կլինի:
Ի՞նչ կլինի դա։
-Ես քեզ մի բան պիտի ասեմ. - Դու մրմնջում ես, հաբիբի:
Ես պետք է ձեզ մի բան ասեմ.
Ինչ ես ասում?
Դե ինչ, Ջիմմի:
Մուհդիր. Մուհդիր!
Մուհդիր!
Գնա տուն.
Գնա տուն քեզ հետ։
Դու ցցված փոքրիկ առնետ:
Մուհդիր...
Ի՞նչ ես անում, Դիդդի:
-Պետք է հանգիստ թողնել նրան: -Տո՛ւր ինձ այդ ատրճանակը:
-Պետք է հանգիստ թողնել նրան: -Դիդդի, տուր ինձ!
Դուք հիմա՞ր եք, թե՞ ինչ:
- Զեյդ: - Ինչ ես անում այստեղ?
- Ես ասացի, որ դու պետք է գնաս տուն: - Լավ ես?
Ոչ, Դիդդի:
Դուք հիմա պետք է տուն գնաք: Եվ դու չես վերադառնա։
Լավ? Դե արի։
Դե արի։
Դանիերեն տեքստեր. Malene Hollnagel սկանդինավյան տեքստային ծառայություն