Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witam, mówi Amanda Riley z Biura Podróży Obieżyświat.
Tak, będzie dobrze, pani Smith.
Rozumiem, bardzo się staramy.
Brakowało mi fajki w czasie kryzysu.
Bingo. Pani Smith wysłała zdjęcie.
Co my tu mamy?
Pytam poważnie.
Co to jest?
Tutaj. Pani Smith, to pani szczęśliwy dzień.
Wiemy, gdzie jesteście.
Tak. Wsiedliście na niewłaściwy statek.
Pewnie, koszulki grupowe wyglądają podobnie.
Tak, zmieniamy trasę, żeby was odebrać.
Nigdy nie jest nudno.
Dobra robota, Amando.
Inny poniedziałkowy kryzys, Wietnam.
Jest na tegorocznej liście najlepszych wakacji marzeń.
Tracimy klientów na rzecz innych firm,
bo nie mamy tam ani jednego autokaru.
Na razie.
Podoba mi się ten ton intrygi.
- Co masz? - Gwiazda Sajgonu.
Mała firma turystyczna. Właściciel chce ją sprzedać.
Jest mało znana, ale ma wspaniałe opinie w sieci.
Kogo wyślemy, żeby sprawdził, czy warto licytować?
Chcę wysłać ciebie, ale mam przeczucie, że będziesz zajęta.
- Zajęta? - Tak.
John dzwonił. Chce, żebyś wróciła dziś wcześniej do domu.
Na pewno coś zaplanował, dlatego idziesz na manicure o 16.
Manicure? Nie nadążam.
Nie nadążasz? Jesteście razem od zawsze.
No wiesz, pięć lat to nie takie „od zawsze”.
I nagle chce, żebyś wróciła wcześniej.
Ten facet na pewno się oświadczy.
Miałam dziewięciu mężów. Znam to. Nie dyskutuj ze mną.
Jaki kolor pasuje do potencjalnie
najbardziej ekscytującego wieczoru w życiu?
- Czyli to wyjątkowa okazja? - Potencjalnie.
To twoja dłoń.
Szefowa uważa, że mój chłopak się dziś oświadczy.
Rany. Brzmi ekscytująco.
Myślę, myślałam… nie wiem, co sobie myślałam,
ale czuję się, jakby to miało nigdy nie nadejść.
John i ja byliśmy skupieni na karierze.
- Ma pracę? Super. - Tak.
Jest księgowym.
Prowadzi skomplikowaną sprawę oszustwa.
Mój chłopak brał w takim udział.
Ale nie jako księgowy.
Chcesz o tym porozmawiać?
- Nie. - Dobra.
Nie mogę. Nakaz sądowy.
Szefowie mówili, że czas na manicure to czas klienta…
Opowiedz swoją historię.
Pierwsza randka była przy farbach i procentach.
John zapłacił kuponem, super.
Malowaliśmy słoneczniki.
Okazuje się, że oboje jesteśmy kiepscy w malowaniu,
ale dobrzy w piciu. Chociaż to nas łączy.
Ale wiedziałam, że to on, gdy zaproponował, że ogarnie moje podatki.
Podatki. Seksowna sprawa.
To jego język miłości.
Zdaje się dojrzałym mężczyzną.
Właśnie.
Czujemy się ze sobą tak swobodnie.
Jest naprawdę dobrze.
Nie mogę uwierzyć, że za rok się chajtnę.
Pracuję w turystyce,
więc liczę, że zaplanuję idealny miesiąc miodowy,
po którym zaczniemy przywykać do nowej normalności.
Może nawet poszukamy domu.
Boże.
Wybrałaś już kolor?
Racja.
Może czerwień?
Czerwony to oświadczenie. Ognisty. Kto nie lubi czegoś takiego?
Albo coś innego. Raczej…
Niebieski.
Coś pożyczonego, niebieskiego.
Nie nadążam.
To takie wyrażenie. Nieważne.
Ten. To jest to. Klasyka.
Ten kolor już masz.
Właśnie. Jest neutralny, można na nim polegać.
Pasuje do każdego stroju. Zawsze cię wspiera.
Dobrze.
Dziękuję za wysłuchanie.
Nie ma sprawy.
Paznokcie to tylko robota na boku. Jestem terapeutką.
Uwielbiam pomagać innym w znalezieniu ich pasji.
Na pewno jesteś w tym świetna,
ale moje życie w końcu nabiera rozpędu
i będzie tylko lepiej.
- Przestań. - Wybacz.
Uwaga!
John?
Nie, tylko porażająco przystojny intruz plądrujący lodówkę z winem.
Mój chłopak nie będzie zbyt szczęśliwy.
Powinnaś go zaprosić.
Mam dość sushi dla wszystkich twoich chłopaków.
Mona przekazała mi, żebym wróciła do domu wcześniej.
Co świętujemy?
Wina?
Jasne.
Na zdrowie.
Usiądźmy.
Amando Riley.
Obecna.
Spójrz na nas. Pięć lat.
- Udało nam się. - To spory przebieg.
Tak, ale na tych oponach wciąż jest sporo bieżnika.
- Tak. - Bo to solidne opony.
- Mocne. - Tak właśnie o nas myślę.
Jesteśmy jak solidne amerykańskie auto.
Utrzymujące cenę na przyzwoitym poziomie.
To kiepska metafora. Denerwuję się.
Świetnie ci idzie, skarbie.
- Amando. - Tak.
Istnieje…
wiele gatunków drobiu.
Przerwę ci. Dobrze?
Nie radzisz sobie z romantycznymi gestami,
dlatego…
oszczędzę ci kłopotów i powiem:
„Tak”.
Tak?
Zgadzam się na to, na co myślę, że się zgadzam?
Przeprowadzasz się do Ohio?
Reed do mnie zadzwonił.
- Reed? - Reed, kolega z akademika.
Ma ogromną firmę w Ohio
i prosił, żebym kierował działem śledztw finansowych.
To dla mnie ogromna szansa.
Przeprowadzam się? Teoretycznie tak,
ale nie wiem, na jak długo i co będę robił.
Nie poproszę cię, żebyś czekała, aż to ogarnę.
Proszę tylko o przerwę.
Wszystko pozostaje bez zmian. My także.
Dlatego mówiłem o tym solidnym aucie.
Tak przy okazji, masz świetne paznokcie.
Ponoć dbanie o siebie jest ważne, gdy jest się samemu.
Nie, żebyś była sama, ale powinnaś to robić dla siebie.
Dobra. Amando, ja…
wiem, że mogłem przedstawić to trochę inaczej.
Przepraszam.
Wiesz, że konfrontacje napawają mnie lękiem.
Przepraszam, Amando. Naprawdę nie chciałem cię zranić.
Kocham cię.
Przerwa?
Amandy Riley się nie zawiesza.
Nie tę kobietę.
Amandy Riley nie odstawia się na bok jak przystawkę.
To nie jej styl.
Amandy Riley nie odkłada się tak,
jak jakiś wstydliwy zabieg, który trzeba wykonać.
Dziwnie konkretnie, ale nadążam.
Musisz wyjechać z miasta.
Wysyłamy cię do Wietnamu.
Wakacje marzeń zaraz po tym, jak zostałam rzucona.
Właśnie. Poznaj piękny kraj, by zapomnieć, że ktoś rozdarł ci serce na kawałki.
Będziesz naszym tajemniczym klientem.
Kolejna trasa wyruszy za dwa dni z Ho Chi Minh do Hanoi na Tet,
wietnamski Nowy Rok.
Nowy rok.
Nowy rok, nowa ja,
wprowadzająca „Obieżyświata” do Wietnamu jako firmę, z którą należy się liczyć.
- Świetny zwrot nastroju. - Udawany.
Przygotowałam wymarzony plan podróży po Wietnamie.
Każde miejsce konieczne dla najlepszego doświadczenia.
Jedź i bądź naszymi oczami i uszami.
Sprawdź, jaką firmę kupujemy.
Jedź tam i pokaż światu, kim jest Amanda Riley.
PRZEWODNIK PO MIŁOŚCI
GDZIE JEST ODBIÓR BAGAŻU?
Cześć.
Znasz moją walizkę?
Hành lys, z takim…
- A potem jeżdżą w kółko. - Odbiór bagażu.
Tak!
- Mówisz po angielsku. - Tak.
Ciekawiło mnie, dokąd to zajdzie.
Gwiazda Sajgonu.
Jestem Sinh. Sinh Thach, twój przewodnik.
Mogłeś od tego zacząć.
Mogłem.
Żeby się upewnić,
jesteś pewna, że to nie twoja torba?
Następny.
Gwoli informacji, jest na to lepszy sposób.
Znam gościa, który zna gościa.
Znasz gościa, który zna gościa, który…
Odzyska twój bagaż.
Nie trzeba.
Zostawmy to profesjonalistom z linii lotniczych.
Dobra.
Następny.
Cześć, jestem Amanda, a ty?
Tak.
Totalna rewelacja. Wieczny pracownik miesiąca, prawda?
Dlaczego to zrobiłam? Tak czy siak, zgubiłam walizkę.
To srebrna torba, na kółkach,
i muszę ją jak najszybciej odzyskać.
Zadzwonimy.
Świetnie, za jakąś godzinę? Może dwie…
Następny.
Bardzo dziękuję.
Tak.
Jasne.
Cześć.
W końcu. Już chciałam was tu zostawić.
Moja kuzynka Anh. Jej ojciec, a mój wujek, jest właścicielem firmy.
Czyli jesteś jakby szefową Sinha.
Masz niezły styl.
Bez bagażu?
Linie lotnicze zgubiły moją torbę.
Nie martw się, Sinh zna gościa.
Tak słyszałam.
Wycieczki korporacyjne.
Wycięli im numer.
Nie poznają prawdziwego Wietnamu tak jak ty.
Prawda.
- Proponujecie wodę na powitanie? - Kupimy ją w hotelu.
Możemy przejrzeć plan po drodze?
Wyluzuj i ciesz się widokiem. Sinh zajmuje się wszystkim.
A ty czym się zajmujesz?
Tym, co robię najlepiej.
Prowadzę.
HO CHI MINH
Dziękuję.
Ale piękny widok.
Z dachu jest jeszcze lepszy.
Mamy tam spotkanie o 19.
Omówimy plan podróży? Jest tyle do zobaczenia.
Notre Dame, główny budynek Poczty…
Zwolnij. Ja decyduję o grafiku.
Jesteś na wycieczce. Czyli brak pracy domowej.
Więc nawet nie zerkniesz na mój pięknie przygotowany plan?
Ma zakładki.
Pewnie.
Coś jeszcze, zanim dotrze bagaż?
Zobaczmy, czy w ogóle dotrze.
Nie masz wiary.
Masz rację, kompletnie,
dlatego zawsze pakuję
przybory toaletowe i czystą koszulkę do plecaka.
- Imponujące. - No cóż. Byłam harcerką.
Miętowe czy kokosowe?
- Kokosowe, oczywiście. - Serio?
- Tak. - Nie, miętowe.
Co? Głupio myślałam, że możemy się zaprzyjaźnić.
Skąd tyle wiesz o harcerkach?
Spędziłem część dzieciństwa w Stanach. Zjadłem wiele miętowych ciastek.
Do zobaczenia. I cokolwiek robisz, nie zaśnij.
Walcz ze znużeniem. Tylko tak przetrwasz zmianę strefy czasowej.
Dobra.
Słowo harcerza.
Nie zaśnij.
Ktoś jednak drzemał.
Wiem, ostrzegałeś. Obudziłam się
i nie znałam własnego imienia.
Z tym pomogę. Amanda Riley.
Mogę też załatwić coś do picia. Co podać?
Białe wino?
Grupa jest tam.
Cześć, jestem Amanda.
Cześć. Jestem Sam. To moja żona, Dom, i nasza córka, Robin,
a to są ich telefony.
Halo?
Przepraszam? Leciałyśmy tu przez pół świata.
Ja muszę odłożyć telefon, ale mama nie?
Mama ma rację, to czas dla rodziny.
Dziękuję,
mówi moja żona, która nadal wysyła maile służbowe.
Wybacz. Jesteśmy cywilizowane, obiecuję.
Schowam swój w geście solidarności.
Cześć. Transmituję na żywo.
- Cześć. - Hej.
Skarbie, ktoś w twoim wieku.
Może korzystać z telefonu.
Jestem Alex. Tylko nim vloguję.
Mam na tej przygodzie ludzi na Facebook Live. Cześć.
Alex, usiądź z nami. Opowiedz nam o sobie.
Robię sobie wolny rok,
zanim zacznę studiować inżynierię rolniczą w Iowa.
Naprzód, Cyclones.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Wybaczcie spóźnienie.
- Ktoś „przypadkowo” się zdrzemnął. - Winny.
Conwayowie, Brian i Maya.
- Cześć. - Hej.
- Miło cię poznać. - Co was sprowadza do Wietnamu?
To nasz miesiąc miodowy.
Miesiąc miodowy? To takie romantyczne.
Pobraliśmy się 40 lat temu, ale wtedy byliśmy spłukani,
a teraz jesteśmy na emeryturze no i oto jesteśmy.
Lepiej późno niż wcale.
A ciebie co tu sprowadza?
Potrzebowałam uciec.
Tak po prostu.
Właśnie ktoś cię rzucił, prawda? No co?
Czemu tak mówisz?
Podróżujesz sama, mądrze dobierasz alkohol.
Najwyraźniej jakiś mężczyzna pozwolił ci się wymknąć.
Naprawdę potrzebowałam urlopu.
Cokolwiek, by uciec od pracy.
A czym się zajmujesz?
Mam pomysł. Będzie fajnie.
Może nie rozmawiamy o pracy, a na koniec
spróbujemy zgadnąć, co kto robi?
Nie rozmawiamy o pracy. Podoba mi się to.
Nie chcesz o tym mówić, bo nie możesz.
Lubisz szczegóły.
Masz doświadczenie w podróży.
Niech zgadnę.
Jesteś zabójczynią.
Szpieg.
Stylowy zbieg.
Niczego nie mogę potwierdzić ani zaprzeczyć.
To wyjdzie na jaw.
Witam w rodzinie Gwiazdy Sajgonu, która jest także moją rodziną.
Macie szczęście, bo wasza wycieczka wypada w Tet,
które, jeśli czytacie przewodniki jak ktoś tutaj…
Wiedzielibyście, że to najważniejsze święto w wietnamskiej kulturze.
Zgadza się. To czas, by zapomnieć o minionym roku
i otworzyć się na nowe możliwości.
Jest jakiś tradycyjny wietnamski toast?
Zwykle mówimy „mot, hai, ba, yoo”,
czyli „Raz, dwa, trzy, start”.
Mot, hai, ba, yoo!
Na zdrowie.
Zgadnij, co przywieziono.
Naprawdę? Walizka?
- Oboje mówimy o walizce? - Tak.
Dziękuję.
Przecież mówiłem.
Pan Gwiazda Sajgonu ma w zanadrzu kilka sztuczek.
Nie potwierdzam ani nie zaprzeczam.
I zaczęłam pokazywać na migi taśmę bagażową,
co, przy okazji, jest naprawdę trudne,
zanim ujawnił, że świetnie mówi po angielsku.
Nie możesz przestać mówić o tym Sinhu.
Ciacho z niego?
Jesteśmy dorosłe. Czemu używasz takich słów?
Nieważne.
Cieszę się na myśl o tym, że wracasz do siebie po rozstaniu.
No dobra, jest bardzo przystojny,
ale Sinh, jego rodzina jest właścicielem Gwiazdy Sajgonu.
Jest koszmarną partią na wakacyjny romans.
Nie bądź taką cnotką.
Opowiedz mi o tym.
Jedziemy na wycieczkę rowerową po Ho Chi Minh.
To fajniejsze niż mój wieczór.
Ja wyciągam klienta z paryskiego aresztu.
Co za tłumok kradnie pamiątki w Luwrze?
Powodzenia.
Nie usłyszałem prawdziwej odpowiedzi.
Dlaczego Wietnam?
To główny cel podróży turystycznych.
Poza oczywistą listą najlepszych, jaki ty masz powód?
Dobra.
Cały ranek będziemy razem.
Równie dobrze możemy się poznać.
Wiesz, przechodzę przez coś osobistego,
musiałam zerwać z rutyną.
Podróże są na to dobre. Wypychają nas ze strefy komfortu.
Kiedyś dużo podróżowałam, zawodowo,
ale teraz jestem przykuta do biurka.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Jeśli musisz wiedzieć,
zbieram informacje o Tet.
- O, nie! - Nie.
Odłóż przewodnik.
- Bo? - To dla turystów.
- Jestem turystką. - Podróżniczką.
Co za różnica?
Turysta chce uciec od życia, podróżnik chce go doświadczyć.
Okazjonalna ucieczka od życia jest zła?
Nie wiesz, ile pożyjesz. Po co marnować je na ucieczkę?
Poświęć je na doświadczanie.
Takie targowiska to centrum handlu w Wietnamie.
To też centrum życia społeczności.
Można tu kupić wszystko, od lokalnych dzieł sztuki,
przez najnowsze projekty, po świeże ryby.
Kto lubi zakupy?
Ja.
Torby na słodycze.
Rety!
Proszę bardzo.
Nieźle dzisiaj zaszaleję. Dzięki za kasę, mamo.
Że co? Ile jej dałaś?
- Dziękuję. - Nie wiem.
A ile to dziesięć milionów dongów?
To niedorzeczne.
OCENA WYCIECZKI: WODA NA POWITANIE!
TORBA TO MIŁY DODATEK.
Tak?
Dobra, raz kozie…
To naprawdę pyszne.
- Co tam masz? - Powąchaj.
Śmierdzi?
To durian. Owoc popularny w Azji.
Słynie ze swojego aromatu.
Wyraźnie go czuć.
Powinnaś zobaczyć swoją twarz. Mogę cofnąć.
Proszę, nie.
Śmierdzi, ale smakuje tak dobrze.
Naprawdę smaczny.
Spróbuj.
Raczej nie.
Spróbuj.
Dobra. Pewnie. Wygląda…
- Mam go wziąć? Wyciągnąć. - Jest duży.
Dobra.
Jest jak banan…
Nie wiem jak, ale jest naprawdę dobry.
Smakuje jej!
Feniks. To święte stworzenie w Wietnamie.
Symbolizuje regenerację i nowy początek.
- Idealne. Wezmę to. - Tak?
Ile za to?
Dziesięć dolarów.
- Dziesięć dolarów amerykańskich. - Super.
Chwila, co ty robisz?
Kupuję apaszkę.
Trzeba się targować.
Powiemy pięć dolarów.
To tylko kilka dolców. Zapłacę.
Nie chodzi o kasę. Próbuje cię oszukać.
Najpierw się targuj.
Przepraszam.
Może pięć dolarów?
- Nie sprzedam za pięć. - To tylko pięć dolarów.
Jeśli nie zaakceptuje ceny, odejdziemy.
Ulegają, zanim się oddalimy.
Jeśli coś naprawdę kochasz,
oddaj to, a jeśli wróci do ciebie po niższej cenie, to przeznaczenie?
Chodzi o odejście.
Dobra, zróbmy to.
Nie, dziękuję.
- Nie woła nas. - Po prostu idź dalej.
Dobra.
Nie zmiękła.
Niektórzy sprzedawcy są uparci. Zdarza się.
Następnym razem.
Spotkamy się na zewnątrz.
Dokąd idziesz?
Po tę apaszkę.
To do zobaczenia.
Hej! Jesteśmy tutaj!
Cześć. Widzę.
Gdzie jest przejście?
Nie ma.
Wyciągnij rękę i idź powoli.
Nic ci nie będzie.
- Tutaj? - Tak.
Nie chcę tego robić.
Poradzisz sobie.
Tu mi dobrze. Podoba mi się tutaj.
Co… Jak…
Jak to zrobiłeś?
Sztuczka drogowa. Zawsze do przodu, nigdy do tyłu.
Chodź.
Chodźmy.
Zaufaj mi.
Trzymam cię.
- Wiedziałem, że dasz radę. - Super.
Dziękuję. Sama bym tego nigdy nie zrobiła.
Zawsze się nie doceniasz?
Nie robię tego. Znam tylko swoje ograniczenia.
Więc się nie ograniczaj.
GWIAZDA SAJGONU
Hoi An, nadjeżdżamy!
OTO POPRAWIONA LISTA ATRAKCJI W HOI AN, KTÓRE CHCĘ, ŻEBYŚ SPRAWDZIŁA.
ROZMAWIAŁAM Z WŁAŚCICIELEM, PRZYJMUJE OFERTY KOŃCEM TYGODNIA.
TO DUŻA INWESTYCJA. PRZEMYŚLENIA?
NIE JESTEM PEWNA. TO ZUPEŁNIE INNA ATMOSFERA NIŻ W OBIEŻYŚWIACIE.
BĘDĘ CIĘ INFORMOWAĆ.
- Proszę. - Dziękuję.
Jeśli chodzi o jutro.
Niech zgadnę, masz dla mnie wyczerpującą listę miejsc do przejrzenia.
Nie nazwałabym jej wyczerpującą, a raczej obszerną.
Jest tutaj.
Można przewinąć.
Nie ma mowy, żebyśmy mogli zobaczyć wszystko.
To ty kazałeś mi się nie ograniczać.
Trochę w tym już siedzę,
a ty pewnych rzeczy możesz nie rozumieć.
Naprawdę?
Wietnam jest gorący i zatłoczony. Możesz się wypalić.
W firmie robimy tak, że idziemy, dokąd zabierze nas dzień.
Chciałabym, żeby dzień zabrał wszystkich do kilku miejsc z mojej listy.
Nigdy nie jesteś spontaniczna?
Impulsywna? Korzystasz z chwili?
Ostatnio źle to odczytałam i ktoś przeniósł się do Ohio.
Dziwnie konkretne.
Chciałabym trzymać się planu.
Słuchajcie, świątynia jest, niestety, obecnie zamknięta.
Ćwiczą na Tet.
Co ćwiczą?
Taniec lwa.
To część corocznych świątynnych obchodów Tet.
Szkoda. Brzmi wspaniale.
Czekajcie.
Znam kogoś. Zobaczę, co da się zrobić.
- Imponujące. Naprawdę kogoś znałeś. - Trzeba mieć koneksje.
Jak ten most.
To Chùa Cau. Zbudowali go Japończycy, by połączyć się z Chińczykami.
Jest piękny.
Jesteś dobry w swojej pracy.
Zaraz.
- To był komplement? - Tak.
Co robisz?
Cieszę się chwilą.
Pierwszy komplement od Amandy Riley.
Miłe uczucie.
Nie przyzwyczajaj się.
Więc to jest rzadka i wyjątkowa rzecz. Jestem tym bardziej zaszczycony.
I słusznie.
Chodź.
To jest fajne.
- Tak się samo pali? - Tak, powtarzają to od nowa.
- Podoba mi się ta kolorystyka. - Tak.
Jest przepiękna.
Ten sklep jest…
Mogę kupić coś zrobionego dla mnie?
Przepraszam, czy naprawdę prosisz nas o pozwolenie?
Pomyślałam, że możemy kupić takie same stroje.
Wiecie, jako rodzina?
Świetny pomysł.
Fajnie. Rozejrzę się.
- Kim jest to dziecko? - Nie wiem.
Pomogę panu,
Panie „Te same szorty i koszulka trzy dni z rzędu”.
Zmieniam koszulkę codziennie, spakowałem osiem takich samych.
Pomarańczowy ci pasuje.
Chwila.
To?
Zrób sobie koszulę.
To naprawdę mój styl?
Nie masz stylu.
Zaczynamy od zera, kolego.
Dobrze.
OCENA WYCIECZKI GWIAZDA SAJGONU NIE TRZYMA SIĘ PLANU.
POTRZEBNE BĘDĄ ŚWIETNE KONTAKTY, BY ODNIEŚĆ SUKCES W WIETNAMIE.
Ty nic sobie nie szyjesz?
Chyba spakowałam dość ubrań.
- A co z Tet? - A co z nim?
Nie wyczytałaś w przewodniku? Nowe ciuchy na nowy rok, to tradycja.
Jasne kolory przynoszą szczęście i dobrobyt.
To od czego mam zacząć?
Dobra.
To jest to.
Jesteś pewien? Zwykle tak się nie ubieram.
Dlatego powinnaś. Wyjdź ze strefy komfortu.
Choć raz ma rację.
Przestań.
Wracajmy do hotelu i odpocznijmy przed kolacją.
Dobra.
- Do zobaczenia. - Dobra.
My nie odpoczywamy.
Nie?
Chcę ci coś pokazać.
Odbierzesz?
Nie.
Dobra. Chodźmy.
Nie zobaczyliśmy wszystkich miejsc z twojej listy.
Chcę ci to wynagrodzić.
Prowadząc mnie tą ciemną, opustoszałą alejką?
Wziąłem cię za zbiega czy szpiega. Gdzie twoja żądza przygody?
Wstrzymana, aż powiesz mi, dokąd idziemy.
To w zasadzie przeciwieństwo żądzy przygody.
Odebrało mi mowę.
- Po raz pierwszy w życiu. - Wiedziałem, że ci się spodoba.
To miasto to coś więcej niż lista atrakcji, które trzeba odhaczyć.
Czasem podróżowanie jest wchłanianiem atmosfery.
Mogę tylko powiedzieć „rety”.
To już dwa komplementy od Amandy Riley.
„Rety” to komplement?
„Rety” jako:
„Rety, myślę, że wiedziałeś, co naprawdę powinnam zobaczyć”.
Dobra. To jest komplement.
Muszę trochę zwolnić.
Od jak dawna to robisz?
Oprowadzanie wycieczek.
Mimo mojego doświadczenia…
- Pięć, sześć lat. Niedługo. - A wcześniej?
Mama chciała, żebym dostał pracę w garniturze w Stanach.
Wróciłem tu po studiach, pracowałem w restauracji taty w Hue.
Pewnego dnia Anh powiedziała, że jej tata potrzebuje pomocy.
Nie chciałem przyjąć tej oferty.
Dlaczego? Masz do tego talent.
Presja, by pokazać zwiedzającym najlepszą wersję Wietnamu.
Urodziłem się tutaj,
ale jestem też w dużej mierze Amerykaninem.
To niesamowite uczucie dzielić się Wietnamem z resztą świata.
Po pierwszej grupie się wciągnąłem. Nie zostawiłem tego.
Cieszę się.
Bo nie wiem, gdzie bym teraz była bez ciebie.
Nadal kupowałabyś tę apaszkę.
Czemu mnie tak nienawidziła?
Chyba wyczuła w tobie mistrza negocjacji.
Uratowała się.
Tak. To jest to.
Chcę ci pokazać coś jeszcze.
A teraz pomyśl życzenie.
Czego sobie życzyłaś?
Jeśli powiem, nie spełni się.
Wierzysz w to?
Może.
Widać, że ty nie, więc powiedz swoje.
Ściśle tajne.
Widzisz? Wierzysz w to samo.
Dobrze jest być gotowym.
Na wszelki wypadek.
Nie tak, trzymaj wyżej.
Taki cwaniak, a nie wiesz nic o robieniu selfie.
Wolę zdjęcia rzeczy, które nie są mną.
Na pewno nie selfie.
To dlatego, że nie wiesz, jak je zrobić. Zobacz.
Unieś nad głowę. Spójrz w górę.
Prawie. I proszę, teraz.
Nieźle. Widzisz?
Dziękuję.
Ten gość mówi, że nauczy nas wiosłować. Chodź.
NOWY ROK, NOWA JA
A to co?
Amanda Riley… nic nie robi?
To bardzo dziwne uczucie.
- Ćwicz. Będziesz w tym lepsza. - Racja.
Hej! Jesteśmy w łodzi!
- To przerażające. - Wcale nie. Nie bądź dzieckiem.
- Chyba dobrze się bawią. - Tak.
Chodźmy.
Do spodka?
Kiedy ostatnio to robiłeś?
- Nigdy. - Nigdy?
Dlatego chciałem spróbować.
Czy w takim razie mogę coś zasugerować?
Spróbuj kręcić tym na boki.
- Kręcić? - Jak ster.
- Chcesz spróbować? - Tak.
- Kręć. Nie. - To nie działa.
Zrobię coś bardziej…
Tak zmierzamy donikąd.
I nie mów nic głębokiego i metaforycznego.
Nie. Nigdy. Po prostu kiepsko wiosłujesz.
Ja spróbuję.
- Poradzę sobie. - Nie, pozwól mi.
Nie umiem pływać!
- Mam cię. - Żartuję!
ŚLEDCZY_JOHN SKOMENTOWAŁ TWOJE ZDJĘCIE:
„WSPANIAŁA LASKA W PIĘKNYM MIEJSCU!”
„GDZIEŻ TO PODZIEWA SIĘ AMANDA RILEY?”
Słuchajcie!
Sinh, złe wieści. Na bilety na Złoty Most czeka się trzy godziny.
Trzy godziny?
Nie znasz kogoś od tego?
Moment.
Nowy cel podróży.
Jeszcze lepszy od mostu.
Lepszy niż Złoty Most?
O wiele lepszy.
Gdzie jesteśmy?
- Mówił ci ktoś, że jesteś… - Niecierpliwa?
Moja szefowa mówi, że dlatego mnie zatrudniła.
Witamy w Sanktuarium My Son.
To hinduskie świątynie,
budowane przez tysiąc lat przez przodków Czamów.
Imperium Czampa rządziło częścią Wietnamu przez wiele wieków.
Ich królowie zbudowali świątynie, by czcić Śiwę.
Obejrzyjcie je sobie.
To cud, prawda?
Jak to zbudowali?
Jest wiele teorii, ale nikt nie wie na pewno.
Zaakceptuj tajemniczość,
skoro sama taka jesteś.
My Son nie jest w standardowej trasie?
Nie.
Wszyscy chcą zobaczyć Złoty Most, który jest super,
ale to miejsce to coś innego.
Czuję to.
Tak jakbym została…
przeniesiona w inny czas i miejsce. To…
nie tylko kolejne miejsce dla turystów…
ale osobne doświadczenie.
Zgadzam się.
Nie wierzę, że to powiem, ale chcę więcej tego.
Doświadczania. Nie czegoś z przewodnika. Chcę zejść z utartych szlaków.
Czy Amanda Riley jest… impulsywna?
Zobaczmy.
Idziemy?
- Witajcie, podróżnicy. - Cześć.
- Wiecie co? Zmiana planu podróży. - Dokąd?
Zbaczamy z utartych szlaków.
My w Gwieździe Sajgonu
traktujemy sugestie całkiem poważnie.
OCENA WYCIECZKI TAJEMNICZA ZMIANA KIERUNKU… ZOBACZYMY.
Witamy w wyjątkowym miejscu,
Thôn Chàng, naszej rodzinnej wiosce.
Resztę przejdziemy pieszo.
- Dobra. - Nie mogę się doczekać.
- Nie mówiłem jej, że przyjeżdżamy. - Ale ja tak.
Umacniasz pozycję ulubionej wnuczki.
WIOSKA CHÀNG
Kim jest ten facet? Nie znam go.
Nie minęło aż tyle czasu.
Przytul mnie.
Mój Boże, to łaskocze!
Potrzebujesz fryzjera.
Ciebie też miło widzieć.
Babciu!
Moja dobra wnuczka. Ta, która mnie odwiedza.
Jestem zajęty pracą.
Też jestem zajęta, ale znajduję czas na wspólne oglądanie Kawalera do wzięcia.
Myśli, że nadaję się do tego programu.
Nawet gdy była na studiach w Australii, codziennie do mnie dzwoniła.
Lizuska.
To nasza babcia.
Możecie ją nazywać Bà Noi.
Witajcie.
Jesteśmy zaszczyceni.
To było zdanie?
Całkiem dobre.
Ta ci się podoba, prawda?
W końcu jakąś przyprowadziłeś, by uzyskać moją aprobatę.
Daj spokój, babciu! Mamy gości!
Sinh i ja jesteśmy spokrewnieni ze wszystkimi w Thôn Chàng.
Co ułatwi kwestię noclegu.
Brian i Maya, będziecie z wujkiem Hoa.
Robin, Sam i Dom, będziecie z ciocią Diem.
Alex, będziesz z…
Powiedz tej od Google Translate, że może się zatrzymać u mnie.
Amando, moja babcia zaprasza cię do siebie.
Świetnie.
Tak, to jest dobre.
To się nazywa „Kho Bo”.
- Kho Bo? - Kho Bo.
Spróbuj. Troszkę. Może być trochę pikantny.
Tak. Naprawdę?
Tak.
POCZTA GŁOSOWA
Pewnie nie słuchasz tej wiadomości,
ale gdybyś jednak słuchała,
chcę ci powiedzieć, że rozumiem. Jestem idiotą.
- Wszystko schrzaniłem… - Hej.
Jak się masz?
Dobrze.
Więc…
kiedy mówiłeś o zejściu ze szlaku, nie żartowałeś.
- Ale warto było, prawda? - Oczywiście.
Tak właśnie wyobrażałam sobie wietnamską wieś.
Poza tym ma dziwnie szybkie Wi-Fi.
Babcia uwielbia Candy Crush.
Życie na wsi dużo się zmieniło.
Ale wiele dawnych zwyczajów pozostało.
Niektórzy Amerykanie kojarzą Wietnam tylko z wojną,
ale to mały wycinek naszej historii.
Na pewno.
Jak długo tu będziemy?
Aż do Tet, czyli dwa dni.
Powrót do wioski na nowy rok to tradycja.
Wiem, że twoja babcia cieszy się z waszych odwiedzin.
Z Anh tak. Z moich?
Za karę będzie mnie zagadywać.
To twarda sztuka.
- Boisz się jej, prawda? - Tak, na 100%.
Szczeka, nie gryzie.
Ale jej szczekanie jest straszne.
Co? Czy Amanda Riley potrzebuje mojej ochrony?
Naprawdę? Chronić mnie przed Bà Noi? Myślisz, że dasz radę?
Szczerze, nie.
Sinh! Sama nie będę sprzątać. Pomóż mi. Teraz!
Tak blisko słodkiej wolności.
- Wybacz. - Dobranoc, Amando.
Dobranoc, Sinh.
Śpij dobrze.
Bà Noi wcześnie wstaje. Wiedziałem, że już nie śpisz.
- To dla mnie? - Tak.
Czyścimy stary rok, zanim nadejdzie nowy. Świeży początek.
Poza utarty szlak.
Ale super.
- Tak? - Rany.
Bà Noi przypomina mi moją babcię.
Była też twarda.
Czyli stąd to masz.
Nie jestem tak silna, jak ona.
Odeszła dwa Boże Narodzenia temu.
Przykro mi.
Tęsknisz za nią, prawda?
Więc w Tet wyślij jej wiadomość.
Oddaj jej hołd.
Ucieszyłaby się.
Duchy zawsze słuchają.
Co to jest?
Palenie ofiar, wysyłanie ich przodkom,
prośba o błogosławieństwo.
Mam listę zakupów Bà Noi.
To w drogę.
Co, na tym czymś?
Tu nie ma poduszek powietrznych ani drzwi,
czegokolwiek, co zapobiegnie wypadkowi.
To trzymaj się mocno.
Rety. Co to jest?
Młode pędy bambusa.
Są jadalne?
Wyglądają fajnie.
Są pyszne.
Ten zjazd ze szlaku daje mi nowe pomysły.
Tak? Dlaczego?
Wujek idzie na emeryturę. Liczę, że przejmę firmę.
Chcę poprowadzić Gwiazdę Sajgonu w innym kierunku.
Zakwestionować percepcję podróżnych. Otworzyć ich na niezapomniane przeżycia.
To świetny pomysł.
Tak? Naprawdę?
Tak. Świetnie się bawię, więc…
Ja też.
Czy twój wujek kiedykolwiek wspominał…
Czekaj. Owoc chlebowca. Bà Noi mnie zabije, jak nie kupię.
o możliwości sprzedaży firmy?
Jasne.
OCENA WYCIECZKI
NIC TU NIE JEST TYM, CZEGO SIĘ SPODZIEWAŁAM.
SINH JEST SERCEM TEJ FIRMY.
Sprawdzam, czy wszystko gra.
Tak. Dziękuję.
Cześć.
Chcę porozmawiać z naszym gościem.
- Chcesz ją przesłuchiwać? - Nie. Zapytaj.
Chce, żebym tłumaczyła.
Tak. Oczywiście.
Co powiedziała?
Zapytaj, czy interesuje się naszym Sinhem.
Nie śmiej się! To ważne!
Chce poznać twoje zamiary wobec Sinha.
Jesteś singlem?
Na pewno pytała o to drugie?
Nie, ja. Jestem ciekawa.
Jasne.
Tak, jestem sama.
A jeśli chodzi o Sinha, on jest…
Jest taki mądry, zabawny i szalenie przystojny,
ale ja mieszkam w Kalifornii,
więc moim zamiarem jest być jego przyjaciółką.
Co powiedziała?
Mówi, że jest przystojny,
ale chce być tylko przyjaciółmi.
Nie wierzę jej!
Przez nią Sinh się uśmiecha.
Lubię, gdy Sinh się uśmiecha.
Tak, ona ci nie wierzy.
Sprawiasz, że jej wnuk się uśmiecha,
a ona uwielbia, gdy on to robi.
Lubisz go, prawda?
Ja…
Żałuję, że to jest tak skomplikowane.
Dlaczego musi być?
Ta podróż potoczyła się znacznie inaczej, niż sądziłam.
Tak. Byłoby do bani, gdyby to był ostatni raz.
Czemu tak mówisz?
Mój tata chce sprzedać firmę.
Zainteresowana jest amerykańska firma.
Nikt nie wie, nawet Sinh.
Ale czy nie powinien wiedzieć?
Powiem mu po wycieczce.
Jutro jest zbyt ważny dzień.
Prawda.
Rano nasłuchuj pukania do drzwi.
Pierwsza osoba w domu na Tet to wielka sprawa.
Przepowie twoją przyszłość na cały nowy rok.
Spora presja jak na jedno pukanie do drzwi.
Nasze tradycje się nie patyczkują.
Dobranoc.
ANI SŁOWA OD DWÓCH DNI. ŻYJESZ?
POWINNIŚMY WKRÓTCE ZŁOŻYĆ OFERTĘ… CO TY NA TO?
Szczęśliwego Nowego Roku.
Wzajemnie.
Jesteś tu, by przepowiedzieć mój los na cały rok?
Nie. Jestem tu dla Bà Noi.
Mam po nią pójść, czy…
Pewnie podsłuchuje za drzwiami.
Podają już jedzenie, więc kończę.
Pogadamy później. Na razie.
Jesteśmy przyjaciółmi, więc powiedz,
dla kogo ciągle streamujesz na Facebooku?
To dla mojego dziadka.
Nie może już podróżować i zawsze chciał zobaczyć Wietnam,
więc chciałem mu go pokazać.
On i jego przyjaciele w domu starców wciągnęli się w moją przygodę.
Chcą to oglądać na żywo. Sam nie wiem.
Wiem, że to głupie, ale on wiele dla mnie znaczy.
To naprawdę super.
Dziękuję.
Pięknie wyglądasz.
Nadal nie wierzę, że tu jesteśmy.
Wybacz, że nie zabierałem cię na więcej wyjazdów.
Nie obchodziło mnie, gdzie byliśmy, dopóki byliśmy razem.
Teraz i na zawsze.
Dobrze, że jesteś w domu na Tet.
Może będę przyjeżdżał co roku?
No i? Co ty na to?
Myślę, że czeka cię szczęśliwy rok.
Tak.
Przestań!
- Spróbuję. - Tak.
Dalej, babciu! Tak!
Kolacja z twoją rodziną była wyjątkowa. Dziękuję.
Nie wiedziałam, że ta wycieczka może coś takiego zawierać.
Jak mówiłem,
gdy otworzysz się na nowe możliwości,
zdziwisz się, dokąd zajdziesz.
Czuję, że ta podróż całkowicie mnie zmieniła.
To moja zasługa.
To prawda.
Olaliśmy przewodnik i bardzo mi się to podoba.
Koniec z rysowaniem po śladzie?
Bez przesady.
Ale spontaniczność jest taka istotna,
odrzucenie planów, kierowanie się intuicją.
Ale prawda jest taka, że…
Ja…
Nie wybrałam się na tę wycieczkę przypadkiem,
i jest coś, co chcę ci powiedzieć,
co muszę powiedzieć.
„Pocałuj mnie?”
Ja…
Tak, pocałuj mnie.
- Do widzenia. - Dziękujemy za tak wspaniałą opiekę.
Jest pan taki miły.
To była wspaniała…
Dziękuję.
Dziękuję za gościnę.
O rety.
Mam nadzieję, że znów przyjedziesz.
Co to znaczy?
Ma nadzieję, że ją odwiedzisz.
Też mam taką nadzieję.
Dziękuję.
Dbaj o siebie, babciu.
Bà Noi.
Nie zepsuj tego.
Nie zepsuję, Bà Noi.
Nie zepsuję.
- Super, co? - Szaleństwo. Wiem.
Ten mi się bardziej podoba.
OCENA WYCIECZKI NICZEGO NIE ZMIENIAĆ.
POZA ZIMNĄ WODĄ NA POWITANIE. WDROŻYĆ TO.
Za kilka godzin będziemy w Hanoi.
Będzie mnóstwo czasu na odpoczynek i spacery po zameldowaniu.
Dziś idziemy do Wodnego Teatru Lalek Thang Long.
A potem późna kolacja z ulicznym jedzeniem.
- Super. - Spotkamy się także
w hotelu z nowym gościem.
Więcej przyjaciół.
HANOI
Nie, proszę.
- Masz swój aparat? - Tak, mam.
To do zobaczenia.
MUSIMY NATYCHMIAST ZŁOŻYĆ OFERTĘ!
Co?
TAK CZY NIE?
TAK! ZDECYDOWANIE.
Zdecydowanie.
Niespodzianka!
Znasz Amandę?
Tak.
Każdy przyjaciel Amandy jest naszym przyjacielem.
Dziękuję.
W sumie nie jestem przyjacielem.
Jestem jej chłopakiem.
Byłym chłopakiem. Zerwaliśmy.
Tak. Zerwaliśmy i właśnie dlatego tu jestem.
Żeby cię odzyskać.
Jak mnie znalazłeś?
Szedłem za głosem serca.
Nie, naprawdę.
Dzwoniłem do biura podróży.
Pięćdziesiąt tysięcy punktów później miałem bilet na lot i miejsce w autobusie.
Jestem śledczym księgowym, więc jesteśmy jak „James Bond” finansów.
Tak. Skoro mowa o Jamesie Bondzie,
jestem tajnym agentem biura podróży,
więc nie mów nikomu, dlaczego tu jestem.
Oczywiście. Ale tu gorąco.
Nie wierzę, że zupa jest tak popularna.
O co chodzi z tym hotelem? To nie w stylu „Obieżyświata”.
Jest przytulny i osobisty.
Podoba mi się. Może to nasz nowy styl.
Posłuchaj…
ignorujemy oczywistą prawdę,
a ja zbyt długo ją ignorowałem.
Więc to ja jestem problemem?
Nie, nie jesteś…
Problemem jest…
Wiesz… Przepraszam, zapędziłem się.
Dopiero co tu przyjechałem i pewnie nadal jesteś na mnie zła.
Zgadłeś.
Chcę, byś wiedziała,
że naprawdę dużo myślałem o… no wiesz,
odjechaniu z tobą w stronę zachodzącego słońca, więc…
Bez dalszego ignorowania się, oczywiście.
Pomyśl o tym, dobrze?
Gdzie jest John?
Tutaj. Dosłownie tutaj.
To sytuacja godna omdlenia.
Może to trochę romantyczne.
„Może”?
Nie takiego trzepotu serca się spodziewałam.
Tak, bo…
bo poznałam kogoś innego. Sinha.
Historia w końcu się poprawiła.
Nie, żeby wcześniej była nudna,
tylko zwykła: „Ktoś rzucił przyjaciółkę i pojechała na wakacje”.
Ale teraz ty i dwaj przystojni faceci w trójkącie miłosnym w Wietnamie.
Chyba trochę cię poniosło.
To po prostu fajniejsza historia.
Nie, że komuś to mówię. Nikomu, kogo znasz.
Co zamierzasz?
Nie wiem.
Sinh jest żądny przygód i ekscytujący.
Ale John i ja czujemy się razem dobrze.
- Nuda. - A Sinh mieszka w Wietnamie,
John w Ohio, czyli wciąż w tym samym kraju.
Tak?
Byłam z Johnem przez tak długi czas,
a co, jeśli Sinh to tylko wakacyjny romans?
A nie prawdziwy. Ciekawe, co pomyśli, gdy się dowie, co tu robię.
À propos, przedłożyłam naszą ofertę na biuro Gwiazda Sajgonu.
To dlatego jesteś w biurze o drugiej nad ranem?
Boże, tak, wiesz, że tu mieszkam. Ochroniarz mówi do mnie „mamo”.
Dobrze, „mamo”.
Powiedz mi, kiedy podpiszemy umowę.
Jesteśmy dla nich właściwą firmą.
Jeśli podpiszemy, dam ci znać.
Racja.
Powodzenia. Pogadamy później.
BILETY
Wodne marionetki mają w Wietnamie długą historię, sięgającą wielu wieków.
Gdy zalewano pola ryżowe,
mieszkańcy dla rozrywki robili przedstawienia.
Sinh, prawda?
- Tak. - Tyle wiecie o Wietnamie.
Ja nie wiem nic o Los Angeles.
Taką mamy pracę.
Czym się zajmujesz?
Księgowość śledcza. To skomplikowane.
Badasz oszustwa finansowe i defraudacje,
oraz analizujesz informacje finansowe na potrzeby procesowe.
Widzisz? Nie aż tak skomplikowane.
Dobrze, chodźmy.
Dobrze.
Dziękuję.
Chcę tylko wyjaśnić sprawę Johna.
Nie musisz nic wyjaśniać.
Całowaliśmy się, więc muszę.
Całowaliśmy się.
Dla mnie to coś znaczyło.
Dla mnie też.
Więc nie dziw się, że jestem nim zaskoczony.
To jest nas dwoje.
Pokaz się zaczyna.
Usiądźmy.
Ogień i smoki były świetne.
Nie wiem, jak to robią!
Ci lalkarze byli genialni!
To było takie piękne, a muzyka była cudowna, prawda?
- Tak! - Próbowałaś tego?
O Boże. Niesamowite.
- Wygląda dobrze. - Jest dobre.
…takie jedzenie, gdy już czuję…
Nie będę wymiotował.
Dobra.
Sinh.
Sinh?
Tata sprzedał biuro podróży.
Sprzedał Gwiazdę Sajgonu?
Komu?
Amerykańskiej firmie o nazwie „Obieżyświat”?
Amando, czemu mi nie powiedziałaś?
Skąd miałaby wiedzieć?
- Przepraszam. Nie… - Ja…
Jestem…
Jestem agentem tego biura podróży.
To nie jest to, na co wygląda.
To znaczy, jest, ale nie jest,
a ja mogę to wyjaśnić, dobrze? Więc…
Sinh?
Sinh!
To były tylko interesy?
Tak to się zaczęło,
ale przeżyłam tu podróż życia.
Chcę, by inni też tego doświadczyli.
A dlaczego miałbym ci teraz wierzyć?
- Czuję się jak idiota. - Nie, to ja jestem idiotką.
Chciałam się przyznać, ale mogło do tego nie dojść.
Amando, przestań.
Przestań.
Jakie to ma teraz znaczenie?
Poza dramatem z „Obieżyświatem” wczorajszy wieczór był świetny.
Te kukiełki i dziwne jedzenie na tych krzesełkach.
Wszystko tu jest takie autentyczne i urocze.
Ale najlepsze było to, że jestem tu z tobą,
co jest dla mnie szczęściem,
bo Reed potrzebuje mnie tylko do końca roku.
Więc do tego czasu będzie to związek na odległość,
Wrócę do Los Angeles
i będziemy mogli zacząć… szukać domów,
tak jak tego chciałaś.
Poszukiwanie domu?
To duży zwrot akcji, bo dwa tygodnie temu
bardzo cieszyłeś się na myśl o przerwie.
Tak, nie, ja…
Słuchaj. Zapłaciłbym fortunę, żeby to cofnąć.
Ale nie możesz i nie powinieneś, ponieważ…
- jesteśmy, gdzie jesteśmy. - Właśnie.
Tutaj.
To zabawne, byłem tak przerażony wizją małżeństwa,
że uciekłem do Ohio, by go uniknąć, ale wtedy zrozumiałem,
że jeśli to dla ciebie takie ważne, powinienem się poświęcić.
Ale to nie powinno być poświęceniem.
Gdybyś chciał ze mną być, nie czułbyś, że to jakiś kompromis.
Gdybyś tego chciał, poprosiłbyś, żebym pojechała do Ohio.
Słuchaj.
Kiedy odszedłeś, byłam zagubiona.
Czułam się tak dobrze w naszym małym zakątku świata,
że nigdy nie wyglądałam poza niego.
I jakkolwiek brzmi to banalnie, ta wycieczka pokazała mi,
że nie byłam wcale zagubiona,
ale nie tam, gdzie powinnam być.
To…
w sumie mógłby być e-mail.
Może tak, ale…
Cieszę się, że tu jesteś.
Naprawdę,
bo nie chcę rozmawiać z tobą przez drzwi
ani przez e-mail, bo pięć lat zasługuje na coś więcej.
Tak.
Zgadza się.
No dobrze.
Powinienem…
pewnie zarezerwować lot do domu,
i to szybko,
zanim posadzą mnie na środkowym miejscu na 20 godzin.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Przepraszam, że nie powiedziałam ci, że mój tata sprzedaje firmę.
Jesteś na mnie zły?
Posłuchaj, bałam się.
To do ciebie niepodobne.
Ja też martwię się o pracę.
Myślałam, że jeśli to zignoruję, zniknie.
Dobra.
Tak lepiej.
Czuję się, jakbym tracił wszystko.
Pracę, którą kocham.
Moje marzenia o firmie.
Amandę.
Czemu tak łatwo się poddajesz?
Myślałem, że Nowy Rok przyniesie wszystkie te istotne zmiany, ale…
muszę to sobie poukładać.
Rozumiem.
Zawiozę wieczorem grupę na lotnisko.
Dziękuję, Anh.
Nie, ale było niesamowicie.
Bà Noi, ich babcia,
kazała mi szorować te kadzielnice i…
Czekaj, zgubiłam się.
Sprzątałaś dom obcej osoby,
ale to była twoja najlepsza wycieczka?
Zdecydowanie tak.
Czułam się, jakbym była w samym środku tego wszystkiego.
Przeżyliśmy bardzo autentyczne doświadczenie kulturowe
i wiem, że cała grupa
czuła się tak samo.
Zmieniło nas to, połączyło nas
i wiem, że nasi klienci poczują to samo.
Sinh jest właściwą osobą, by prowadzić nas w Wietnamie.
Mona, jesteś tam?
Brzmi idealnie. Powinnyśmy to zrobić.
Tak! Naprawdę?
- Naprawdę. - Dziękuję.
Dziękuję, Mona.
Nie, to ja dziękuję.
Ale chcę wiedzieć,
skoro John zniknął, co z tym twoim przewodnikiem?
Tego chcę się dowiedzieć.
Będę cię informować.
Niech moc będzie z tobą.
Macie wolną godzinę przed wyjazdem na lotnisko,
więc uważajcie na siebie i spotkamy się tutaj.
Przepraszam, gdzie jest Sinh?
Wyjechał. Musiał uciec.
Dokąd pojechał?
- Do swojego ojca. - Co?
Jedzie nocnym autobusem, ale… zostawił to dla ciebie.
Za późno, by do niego dotrzeć?
Autobus odjeżdża za pół godziny spod opery,
ale to po drugiej stronie miasta.
Ale jeśli ktoś może cię tam zawieźć, to tylko ja.
Tak!
Opera jest przed nami.
Dziękuję.
Uda ci się!
Biegnij!
Sinh!
Nie patyczkujesz się z tą swoją teorią o odejściu, co?
Przepraszam za kłamstwo.
Przyjechałem do Wietnamu po coś, czego chyba chciałam.
Być osobą, którą myślałam, że powinnam być.
Ale ty nauczyłeś mnie nowego sposobu przeżywania życia.
Nauczyłeś mnie nowego sposobu bycia sobą.
Obieżyświat będzie partnerem Gwiazdy.
Firmę będziesz prowadzić ty.
Z Anh, oczywiście,
bo uzgodniliśmy, że to ona jest szefową.
Dziękuję za apaszkę.
Na pewno będzie ci pasować.
Ale musiałem zapłacić pełną cenę.
Czego sobie życzyłaś w Hoi An?
Szczęśliwego życia.
A jak chcesz to zrobić?
Chyba znam jednego gościa.
Napisy: Grzegorz Marczyk