- Problemen?
- Niet vragen. Zijn we op?
- Luister.
- Volg haar, en alles komt goed.
- Oké.
- Laten we beginnen.
- Daar gaan we. Meld het, jongen.
- Ja, meneer.
- Het is sergeant, Waters, of Sergeant, niet Sir.
- Oh, het spijt me, meneer.
Whisky, zeven, delta. Whisky, zeven, delta.
De rat zit in de val. I herhaal: rat zit in de val.
- Is alles goed met haar?
- Ze kan ermee door. Is Norman erin geluisd?
- Niet helemaal, sergeant.
Ik dacht misschien daar,
maar ik dacht dat ik even bij je kwam kijken.
- Lijk ik op je moeder, Carter?
- Nee, meneer.
- Nou, breng dat pistool meteen naar boven.
- Ja, sergeant. Normen.
- Kom op dan, Marlena, we hebben werk te doen.
- Marlena? Soms maak je me bang, Norman.
- Het is een Germaanse naam, sergeant.
Gewoon proberen om onze gasten zich thuis te laten voelen.
- Godverdomme.
- Sarge.
Hoe is dat?
- Je zult het nooit zal je het leren, Reg.
- Heh. - Ik begrijp het niet, sergeant.
Ha, ik weet gewoon niet hoe hij het doet.
- Je kunt het beter niet vragen, zoon. Onze Leach beweegt zich op snode manieren.
- Oi. Wat betekent dat?
- Ah, de moffen zijn op bezoek gekomen, jongens.
Roer je stronken om.
Waar is Harris?
Op die manier.
- Verdomme, Fred, doe het weg.
- Sorry, sergeant. Toen je moet gaan en zo.
- Oh, kun je op zijn minst tenminste proberen het in te houden
voor de komende 20 minuten, oké?
- Maak je geen zorgen, Sarge. Wij regelen dit wel.
Het beste van het beste en zo.
- Yep, probeer gewoon niet dood te gaan, ja?
- Mm.
- Dit wordt spannend.
- Mason, je bent laat.
- Sorry, meneer, had een klein probleempje met onze Franse kameraden.
Het doelwit zal bij ons zijn in minder dan een minuut.
- Zullen ze dat doen, Mason?
- Meneer?
- Dit krakkemikkige perceel.
Ik bedoel, zijn ze echt de beste die je kon vinden?
- Werk met wat wat u hebt, meneer.
- Niet de opdracht waar ik gehoopt, helemaal niet.
- Meneer, het doel.
- Ja, natuurlijk, laat Waters het melden.
- Ik heb al de de vrijheid genomen, meneer.
- Natuurlijk wel.
- En meneer, mag ik voorstellen
dat wanneer dit begint het misschien het beste is
als je gewoon Achteruit, voor het geval dat.
- Voor het geval dat wat?
- Zodat je de strijd de strijd kunt leiden, de mannen kunt aanvoeren,
als u begrijpt wat ik bedoel, meneer.
- Dank je wel, Sergeant Mason.
Ja, ik geloof dat ik wat je bedoelt.
Mag ik u eraan herinneren dat dit mijn operatie is?
Het plan is goed en zal op rolletjes lopen,
ervan uitgaande dat jij en je je bevelen opvolgen.
Begrijp je wat ik bedoel, sergeant? wat ik bedoel, sergeant?
- Ja, meneer, maak je geen zorgen over de jongens. Ze kennen het werk.
- Goed. Zie dat ze zich eraan houden.
Laat me je niet ophouden Sergeant Mason.
- Meneer.
- Ah.
- Dat moet iets behoorlijk speciaal zijn.
Geheim wapen. Zwarte Misschien?
- Nee, maat, ik heb gisteravond naar Henry's kaart gisteravond.
Er is een Duits garnizoen minder minder dan 15 mijl verderop.
- Dus?
- Ik denk dat de hoge pieten ze raken waar het pijn doet.
Wanneer heb je voor het laatst een loonzakje gezien?
Jerry wordt regelmatig betaald Maar ik wed dat hij regelmatig betaald wordt.
Ze zijn efficiënt.
- Lonen vrachtwagen.
- Reg, maat, ik denk dat we een bonus verdiend hebben.
- Oh, verdomme.
- Alles goed daar, meneer?
- Heel goed, dank u, sergeant.
- Inkomend.
- Waarom schiet ze niet?
Schiet verdomme.
- Ze zal wanneer ze er klaar voor is, meneer.
Argh.
- Af, jongen.
- Waar wachten we nog op?
- Ze zorgt gewoon voor de veiligheid, meneer.
- Ze zijn neer. Wat meer heb je nodig?
- Geef haar een minuutje, meneer. Ze weet wat ze doet.
- Ik heb hier genoeg van.
Ik kan niet de hele dag zitten wachten op verdomde vrouwen.
Kom op, heren.
- Meneer. - We moeten een prijs veilig stellen.
- Reg, dit is onze kans.
- Wat?
- Betaaldag.
- Leach. Leach, nee.
Harris, Norman, uh, verdomme niet bewegen.
Als er iemand om die hoek komt, spuit hem dan neer.
- Sarge. - Sergeant.
- Hij is er geweest.
- Ja, deze ook.
Ze is me er eentje, hè?
Juist, spring omhoog.
Pak wat je pakken kunt. Vul je zakken.
Ik zal het koper omhoog houden.
- Goed zo, baas.
Oh, verdomme.
- Reg, nee.
- Hinderlaag.
- Achterbakse klootzakken.
- Argh. Urgh.
- Argh.
- Uh, urgh. Argh.
- Dek ons!
- Argh.
- Leach.
- Argh.
- Tientallen.
- Wat moeten we doen?
- Haal hem hier weg.
Ik heb dit verdomme.
- Argh.
- Ton fusil!
- Argh.
- Kom kom op dan, laten we gaan.
- Argh.
- Urgh.
- De moed verloren, sergeant?
We hebben werk te doen.
Kom op, jongens, volg mij.
- Argh.
- Komt eraan.
- Gah. Urgh.
- Ga, ga, ga. - Urgh.
- Kom op.
- Ga, ga, ga, ga,
gaan. - Opzij.
- Ga. - Lopen.
- Op mij.
- Verplaatsen.
- Ga, ga, ga, ga,
gaan. - Opzij.
- Ga. - Lopen.
- Op mij.
- Ga, ga, ga, ga.
Ga, ga, ga.
Kom op. Kom op.
Norman.
- Sarge.
- Weg met hem.
- Urgh, argh. Argh.
- Urgh, kom op.
- Argh.
- Inkomend.
Dekkingsvuur!
- Argh.
- Laten we gaan.
- Gah. Gah.
- Ga.
Ga, ga, ga, ga, ga, ga.
- Argh. Uh, argh, urgh.
- Argh.
- Ga.
- Verplaatsen.
Naar achteren.
- Urgh, argh.
- Ga, ga, ga.
- Hier.
- Argh, aw, oh,
ah, proost, grote man, urgh, aw.
- Hoe gaat het, jongen?
- Oh, ik denk dat ik er aan ga, sergeant.
- Laten we eens kijken. Hmm.
- Hoe genaaid ben ik, Harry?
- Op een schaal van 1 tot 10.
- Ja, natuurlijk, waarom niet?
- Ik zeg ergens tussen Jessie-
- Ah?
- En een grote meisjesblouse.
- Gah, grote rode ballen!
- Het spijt me te moeten melden dat de dat de patiënt het haalt, sergeant.
- Echt waar? Verdomme.
- En de luitenant?
- Heb je zin om terug te gaan voor hem? Hmm?
- Nee, sergeant.
- Ze wisten verdomme dat we zouden komen.
- Laat maar, Harris.
- Het waren niet mijn mensen.
- Nou, het was verdomme niet van ons.
- Nou, hoe dan ook hoe dan ook, we zitten in de problemen.
- Urgh.
- De radio's gingen samen met Waters naar beneden.
We hebben geen communicatie. We zijn alleen.
Kunt u ons helpen?
- Misschien, maar ik heb tijd nodig, iets wat jij niet hebt.
- Kijk, we gaan ergens snel heen, toch?
- Oké, ik zal het doorgeven.
- Ah.
- Graaf je in. Houd ze zo lang mogelijk tegen.
- Kijk, we kunnen hier houden. Het is te open.
Er is nergens ruimte. Ze zouden overal zijn.
- Ik denk dat ik een plek weet.
- Nee.
- Ga naar het noorden, voorbij de oude kerk.
- Let op onze rug.
- Oké.
- Oké, laten we gaan.
Carter met mij mee.
- Oh.
Kom op, jongen.
- Urgh, kom op.
- Argh. Argh.
- Kom op.
- Kneuzing en alles.
- Shit.
Urgh.
- Kom op, jongens.
Kijk uit. Kijk uit.
Kom op.
Kom op, kom op.
- Argh. - Laten we gaan. Laten we gaan.
- Argh. - Kom op.
Kom op.
We gaan daar brouwen.
Denk aan dat brouwsel, hè?
Denk daar maar eens aan brouwjongens. Kom maar op.
- Er klopt iets niet.
- Zoals wat?
- Die twee. Doen alle de scouting voor ons?
- Ja, dat zijn onze gidsen. Weet je nog, Fred?
- Misschien. Ik hoorde dat het verzet het haar van verraders afknipt.
- Wat? Denk je dat ze een collaborateur is?
Kom op, maat, laten we gaan.
- Ik zeg het alleen maar.
Het is niet normaal.
- Een beetje verder en je kunt dat brouwsel ruiken.
- Oh, ik ben oké, man.
Laten we even pauzeren, jongens.
- Argh.
- Ah.
- Argh. - Zet je hoofd hiertegen.
- Ah.
- Alles goed met je? - Ah.
- Hier. We hebben je, jongen.
We halen dat kopje thee voor je, ja?
- Ha.
- Ze komt terug, sergeant.
- Oh ja?
Ik weet het. Ik weet het.
Ze halen ons in. Hoe ver?
- Uh- - Huh?
- Voor ons om daar te komen, ongeveer twee uur met hem.
Voor ze ons te pakken ongeveer 30 minuten.
Je weet wat we moeten doen.
- Sergeant, we kunnen hem niet achterlaten.
- Kijk, Fred, geef me een minuutje, ja.
Geef me een minuutje.
Leach, heb je die verf nog?
je half-inched of Jonesie?
- Ik heb niets gestolen, sergeant. Dat was eerlijk.
- Nee, heb je het nog?
- Norm heeft het.
- Norm.
- Sarge.
- Ik heb je nodig en die verf, jongen,
en laat iemand spijkers voor me zoeken.
- Hoe kent Norman Duits?
- Zijn moeder werkt in in de haven.
- Zijn moeder zit in de import-export.
Is dat niet zo, jongen? Huh?
- Dat klopt, sergeant.
- Ze verwelkomt ze binnen en zwaait ze meteen weer uit.
- Oké, laten we gaan.
Zo snel als jullie willen, jongens.
Als dit werkt, zal het niet erg lang werken.
- Daar. Kijk.
- Echt waar?
- Is dat jouw idee?
Niet echt geheim, toch?
- Ja, hou jezelf in de gaten.
De eerste plaats waar waar de moffen kijken.
- Rustig, jongens.
Wat denk jij, sergeant?
- Misschien heeft ze gelijk.
Verstop je in het volle zicht.
- Het is een beetje een gok.
- Het is waar waar je het beste in bent, hè?
Heb je een beter idee? Hmm?
Laten we gaan.
- Kom op, hop mee.
- Ken je deze plek?
- De boer was mijn neef.
Ooit was hij een van ons.
- Dus hij helpt ons?
- De SS heeft hem gevangen,
schoot hem neer voor de ogen van zijn familie om een voorbeeld te stellen,
en ze sneden zijn keel door,
bonden hem vast aan een boerderijpaal en gebruikten hem als schietschijf.
Er woont hier nu niemand.
- Hmm, ze is vrolijk.
- Laat het rusten.
- Hmm, moeten iets zeggen?
- Zoals wat?
- Kweenie, s-iets,
gewoon alles, gewoon, uh-
- Het komt wel goed met haar.
- Ja, ik weet het, maar...
- Maar?
Ik weet niet of je gemerkt hebt, Carter,
maar er is een oorlog gaande.
Mensen doen verschrikkelijke elkaar verschrikkelijke dingen aan.
Op dit moment hebben we een verward meisje
die een passie heeft voor het verneuken van Duitsers,
en dat is precies wat we nodig hebben.
We zouden er meer zoals zij.
We komen hier wel uit.
Kom op.
- Weet je, wat je moet begrijpen
over de sergeant, Carter,
hij worstelt met een zware last.
- Echt waar?
- Oh ja.
Je zou het niet weten als je alleen al naar hem kijkt,
maar onze sergeant Mason draagt een diep donker geheim met zich mee.
- Vertel het me.
- Ik weet niet of dit het juiste moment is.
- Aw, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nah, kom op,
je kunt zoiets niet zeggen en me dan laten zitten.
- Hmm, ja, goed.
Je moet zweren het niet het aan niemand te vertellen, toch?
- Natuurlijk. Luister, op mijn eer.
- Zie je, het ding over de sergeant.
- Ja.
- Hij is een ellendige eikel.
Kom op, we kunnen beter opschuiven.
Ik wil niet achterblijven.
- Kom op, klootzak, bijblijven, he-he-he. Argh.
- Duidelijk.
- Urgh.
- Argh.
- Urgh. - Argh.
Ha, bedankt, maat.
- Jij zou hetzelfde doen.
- Geen kans.
- Heh. - Ha. Ah.
- Ziet er goed uit.
- Veilig genoeg.
- Psst, sergeant.
- Ik dacht dat je zei dat deze plek verlaten was.
- Dat was zo.
- Sarge.
- Rook.
Draai je om en doe je handen omhoog.
- Wat zegt hij?
- Laat vallen. - Laat vallen. Laat vallen.
Laat vallen. Laat vallen.
- Wie is hij?
- Ah, je bent Engels.
- En je bent geen Fransman.
- Je observeert goed, mademoiselle. Ik ben Belg.
- Fransoos.
Terugtrekken, jongens.
Wat doe je hier?
- Ik zou hetzelfde van jou kunnen vragen.
Vandaag was geen goede dag voor je geweest, denk ik.
- Dat zou je kunnen zeggen.
- Ik heb koffie.
Leg je wapens neer.
Ik denk dat je een drankje nodig hebt.
- Melk en suiker?
- Er is geen hoop voor de Engelsen.
- Sorry, maat. Ik ben niet boos.
- Wat ben je aan het doen, Leach?
- Heh, heh, hey.
Argh, wat denk je?
- Best netjes.
Je zult snel een palais glide in een mum van tijd.
- Ja, een kans zou mooi zijn.
Oh, het is een paar jaar geleden sinds Reg en ik een tapijt hebben gesneden
in het Hammersmith Palais.
Nu, hij, hij was een echte ladies' man.
- Ja, deed het behoorlijk goed voor een kleintje.
- Aye, aye, hij zei dat zijn geheime wapen was.
Ze zeiden dat ze hem niet zagen aankomen.
Ja, ik denk dat zijn geluk op was.
- Ja.
- Arme stakker.
- Tch, aye.
- Toch, ha, denk dat dit het zal doen.
Ik denk dat ik je een ren voor je geld, oude man.
- Ah, ik laat je Die mag je hebben, maat.
Je weet dat ik nergens heen ben gegaan sinds tenminste, ooh, 1935.
- Kom op dan, laten we gaan ruiken.
- Laten we.
- Argh.
- Gemakkelijk.
- Mm-hmm. Argh.
Sarge. Argh.
- Wat doe je hier?
- Deze boerderij was van de neef van mijn vriend.
Hij gebruikte de oven voor het plaatselijke dorp.
Hij maakt, uh, potten, schalen,
alles maar niet meer.
- Nee, ik heb het gehoord.
Dus je bent een pottenbakker.
- In sommige opzichten.
Ik begrijp genoeg.
Tegenwoordig zijn er veel gebouwen gerepareerd moeten worden,
en materialen zijn moeilijk te vinden,
dus ik maak de bakstenen.
- Weet je, de rook verraadt je.
- Daar had ik niet aan gedacht,
maar hier komt nu niemand meer.
- Tot nu.
- Nou, ha ha, ja. Ah.
- Luister,
moeten we je truck moeten nemen.
- Dat kan ik niet toestaan.
- Het was geen verzoek.
- Die truck is erg belangrijk voor me.
De oorlog heeft veel veel van mijn volk afgenomen.
Zonder dat is er is er geen schuilplaats.
- Je begrijpt het wel. Ik zou het gewoon kunnen nemen.
- Ja, sergeant, dat zou kunnen.
- Maar.
- Maar ik denk dat jij niet dat soort soldaat bent.
Heb ik gelijk?
- Huh,
houden.
Ik zou waarschijnlijk toch dat verdomde ding toch crashen.
Ik ben er nog steeds niet aan gewend dat ik
aan de verkeerde kant van de weg en zo,
maar het betekent wel dat we nog een tijdje bij je zijn
tot ik iets gevonden heb.
- Kapitein Mason.
- Sergeant.
- Sergeant Mason, we zijn niet sympathiek met uw zaak.
Eigenlijk zijn we erg blij met hulp
van al onze bondgenoten, maar-
- Maar je wilt ons hier weg hebben.
- Het zou het beste zijn.
Het is alleen dat...
- Het krioelt hier met Duitsers,
en ze zijn niet vriendelijk tegen lokale bevolking die de vijand helpt.
Ik snap het, ja.
Geloof me, ik wil hier ook weg zijn,
maar ik heb weinig opties op dit moment.
Mijn gids heeft een contact in Nabille.
Ze komt zo bij ons.
We zouden morgenochtend morgenochtend.
- Nabille is een moeilijke reis als er geen oorlog is.
Waarom zou ze daar nu heen gaan?
Vertrouw je haar?
- Welke andere opties heb ik?
- Laat me je kaart zien.
Hier is Nabille. Zie je?
- Natuurlijk.
- Wanneer was je er voor het laatst?
- Misschien een week geleden.
- Ah, we gingen door twee dagen geleden toen we hier kwamen.
Er zijn controlepunten hier en hier
en overal patrouilles.
- Zij is de plaatselijke bewoner.
- Hij weet duidelijk meer dan ik.
- Ik denk niet dat je naar Nabille moet gaan.
- Wat doen we dan?
- Hier in het Noord is een spoorweg.
Uh, de Duitsers gebruiken het voor voorraden.
Volg deze weg en je en je komt bij de rivier.
- Mm-hmm.
- En dan? - We vinden een boot.
- Mm-hmm.
- Je kunt binnen 36 uur gevaar zijn in 36 uur.
- Of dood in drie
als ze ons zien oversteken de spoorlijn.
- Uh.
- Je wilt echt van ons af van ons af, hè? Hmm?
- Wil je dat ik lieg?
- Wat denk jij?
- Hoe zit het met hem?
- Wat Wat denk jij, Harris?
- Maak je geen zorgen. Hij doet het wel.
- Oké.
- Veel dank voor uw gastvrijheid.
Ik hoop dat het niet in de problemen komt.
- Succes, sergeant.
Ik hoop dat de reis snel voorbij is.
- Klaar?
- Ja, sergeant.
- Wacht even. Waar is Harris?
- Heh, raad eens.
- Harris, kom hier.
- Geef me een seconde, man.
- Kan het niet wachten?
- Als je mijn leeftijd hebt, zul je het begrijpen.
Oh, schijthuis.
Sta rechtop.
- Benen.
- Ik heb nooit hardgelopen.
- Dekkingsvuur.
- Urgh.
- Argh.
- Urgh.
- Harry.
- Fred. Fred, Fred.
Fred. Fuck.
- Smeerlappen.
- Argh.
- Loog! Laat het!
- Argh.
- Kom op jongen! Kom op jongen!
- We moeten rennen.
- Geen kans. Leach gaat nergens gaat nergens heen.
Er zijn overal open velden.
Ze zullen ons neerhalen voordat we dekking hebben.
- Dan gaan we voor de vrachtwagen.
- Doe het verdomme. Ga.
- Kom op.
- Doe het.
- Shit. - Daar.
- Krijg de klere.
- Juist, als je hun hoofden naar beneden houdt,
Ik start haar op, terug naar de schuur, oké?
- Oké. - Oké?
- Wees snel.
- Argh.
Shit.
Leeg.
- Ga. Ga.
- Nu, Annette. Nu.
- Veel geluk, maat.
- Uh.
- Neuken.
- Uh.
- Ziet er goed uit.
- Zou wat wat van de schade opvangen
maar zal ze niet eeuwig vasthouden.
- Munitie?
- Iets meer dan 300 kogels, Genoeg om hun dag te verpesten.
- Goed werk.
- Sarge. Aw.
- Problemen?
- De tank is droog.
- Waarom is niets ooit verdomd gemakkelijk?
- Wat nu?
- Doen waar we goed in zijn,
een pijn in de voor de moffen.
- Oh, wat is het plan.
- Rookwaar en fragmenten, een half dozijn van elk.
- Ooh, dat is niet veel.
- Mason.
We hebben een probleem.
- Wat is er?
- Ze lijken hun vrienden uit te nodigen.
- Niet echt ideaal.
- Wacht even.
- Dacht dat we meer tijd zouden hebben
voordat ze het wisten.
- Het heeft geen zin om te huilen over gemorste melk.
- Ik begrijp het niet.
- Het is iets Engels.
- Hier komen ze.
- Argh.
- Carter.
- Met mij.
- Dekkingsvuur.
- Ga.
- Urgh.
- Argh.
- Heerlijk.
- Omlaag. Fuck.
Steek een lucifer aan, Cart.
Klaar?
- Gah.
- Verplaatsen.
- Lergh, largh.
- Argh.
- Ah.
- Denk je eraan een pauze te nemen, sergeant?
- Nou, ik kan wel zelfs als zij het niet doen.
Wat is die oude buizerd van plan?
Ah, nou, alle punten voor de oude jongen,
maar ik hoop dat hij ons een lift geeft.
Mevrouw houdt er niet van dat ik te laat wegblijf.
Argh. Urgh.
- Godverdomme.
Uh, heb je een meisje die op je wacht, Carter?
- Wat, sergeant? Oh, nee, nee.
Nee, ik niet, sergeant.
- Heh, nou, het is waarschijnlijk het beste al met al, hè?
Hoe zit het met die lift?
- Paarden. Hoe zit het met de paarden?
- Nou, dat zou het probleem Leach oplossen, ja.
Ben je er klaar voor?
- Ja, ja, weer roken?
- Ah, het werkte de vorige keer. Kom op.
- Waarom blazen ze ons niet gewoon op?
- Hoe gaat het met je bowlingarm, Leach?
- Ik red me wel, sergeant.
- En bewegen.
- Uh, argh, argh. Argh.
Wachten. Wacht erop
Volg mij, Leach.
Eén, twee, Carter, start. Klaar?
- Klaar.
- Nu.
Houd hem bedekt.
- Ah, dank je wel.
- Wees klaar om te bewegen.
De moffen zitten achter ons aan zodra ze de paarden zien.
- Wat is het plan, baas?
- Pak je spullen en spring om de achterkant van de schuur.
De tweede Carter brengt de paarden brengt, stap je op een paard en vertrek je.
Wacht niet op ons.
Je hebt al eerder gereden, toch?
- Aye, wee bairn Sarge.
- En dan bedoel ik niet op het strand van Blackpool.
Oké, blijf laag, en hou je verdomme vast.
- Ja, sergeant.
- Waar is hij?
- Hij neemt zijn tijd.
- Hij redt het wel.
- Daar.
- Shit.
- Hé, Fransoos, wacht even.
- Nou, ik kan niet zeggen dat ik het hem kwalijk neem.
- Jij verdomde lafaard.
- Oh, merde!
- Waar ben je, Carter?
- Ik zie hem.
- Margh.
- Shit.
- Gnargh.
- Nee. - Uargh.
- Urgh.
- Gargh.
- Urgh. Urgh.
- Hmph. - Argh.
- Ines. Nee.
- Urgh.
- Huh-dah.
- Argh.
- Oh nee, nee, nee.
Nee, nee, dieren.
- Nargh.
Argh.
Gah.
- Ah. - Ah.
- Carter.
- Oké, kom op, kom op, het is oké.
Het is goed. Het is goed.
Het is goed. Jij bent oké.
- Alles goed met je?
- Ja.
Dat was een beetje harig.
- Ze hadden ons ons makkelijk onder de voet gelopen kunnen hebben.
Het is niet logisch.
- Wat gebeurde er in de stallen?
- Sorry, sergeant.
- Ik denk dat de Fransen ergens beter konden zijn.
We hadden er een discussie over gehad.
- Nou, het is goed om je slecht te hebben, zoon.
Zeker op het juiste moment.
- Dank u, sergeant. Dank u.
- Hoe doen we het?
- Slecht.
Als ze zo doorgaan,
Ik zit zonder munitie tegen de avond,
en mijn Marlena, ze is een hongerige dame.
- Verdomme.
- Yep.
Het spijt me. Ze was een taaie.
- Gevangenis Kamp doet dat met je.
- Was ze een gevangene?
- Ja.
De Duitsers martelden haar wekenlang,
nam haar haar.
Maar hij brak nog steeds niet.
Het spijt me ook van Harris.
- We gaan hier weg.
Geef de sergeant wat tijd.
Hij verzint wel iets.
- Ik denk dat we gewoon geen tijd meer hadden.
- Sarge.
- Mortier. Shit.
- Dat is de lul.
- Wat doen we, sergeant?
- Nou, als we echt snel van start gaan.
We zouden tijd kunnen hebben voor een paar handen.
- Ze hebben een goede positie, en we hebben geen rook meer.
Er is geen manier dat we daar doorheen rennen
zonder recht in een kruisvuur.
- Dus?
- Dus we worden opgeblazen,
of deze oude schuur valt op ons neer.
Hoe dan ook, we zijn de lul.
- Ik denk niet dat ik het welsprekender kan verwoorden.
We zijn royaal de lul.
Daar gaan we.
- Wacht even.
- Wat zijn ze van plan?
- Ik heb absoluut geen idee.
- Carter, zeg tegen je vriendin dat ze een neus moet halen.
Argh.
- Gah.
Argh. - Argh.
Hmph. - Urgh.
- Weet je hoe hoe je dat ding moet gebruiken?
- Ze was me aan het onderwijzen.
- Wat zijn ze van plan?
- Argumenteren.
- Oh, dat is niet goed.
De nieuwe is een generaal.
Ja, hij is SS.
- SS?
- Mm-hmm.
Oké?
Je weet wat ze met je neef hebben gedaan.
Laat ze niet bij je in de buurt laten komen. Maak je geen zorgen.
- Jij hebt hier niets over te zeggen.
Dit is iets tussen hen en mij.
Ik zou hem kunnen doden als ik dat zou willen.
- Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee,
nee, nee, nee, nee, nee.
Dat kun je niet doen.
- Dat wil ik wel,
maar hij moet de reden zijn
waarom ze de mortel de mortel nog niet gebruiken,
dus ik zal hem nog niet doden.
Ik zal Mason vertellen over onze nieuwe vriend.
- Urgh, urgh, huh.
Urgh, ha.
Urgh.
Uh, huh, heh.
- Oké.
Ze hadden nu dwars door ons heen.
Ik bedoel, niet dat ik ondankbaar ben, maar wat is hij van plan, sergeant?
- Oh, ik ben niet van plan om om dat uit te zoeken.
- Ooh.
- Dames en heren.
- Zeg verdomme niets.
- We hebben zelf onze gepantserde auto.
- Mooi, Norman,
maar ik denk nog steeds dat het iets nodig heeft.
Ah.
Goed, iedereen, dit is onze uitweg.
Pak je spullen. Maak je klaar.
- Mason.
- Oh, verdomme, wat nu? Carter.
- Kijk.
- Parlay. Echt waar?
- Ik denk dat ze het gehoord hebben
van onze vernietigende militaire suprematie, sergeant.
- Het is dat of je eau de cologne, zoon.
- Wat moeten we doen?
- Nou, ik denk dat we beter met ze praten, toch?
Eens kijken wat hij wil.
- Weet je het zeker?
- Helemaal niets.
- Generaal Horseler, de 2e Panzer Division.
- SS? U hoeft niet te... te salueren, generaal.
Ik ben niet belangrijk.
Mason, William Dennis, sergeant.
- Heb jij de leiding?
- Sinds jullie me gepromoveerd heeft, ja.
Ik heb je.
Dat is beter. Ah.
Dat geeft me jip al tijden.
Oké, generaal, wat is er?
- Je bent omringd.
De helft van je peloton is dood,
en ik neem aan dat je bijna geen munitie meer hebt.
- Dus je wilt dat we ons overgeven.
- Het lijkt verstandig, ja.
Ik weet zeker dat je net zo weinig hier wilt zijn als ik.
- Daar heb je geen ongelijk in.
Het probleem is
Ik heb nog minder zin om de komende jaren
mijn tieten eraf vriezen in een gevangenkamp ergens in Polen.
- Dus je weigert.
- Verrast?
- Nee, ik heb jullie soort eerder ontmoet,
en ik moet je gelijk geven:
Polen is een vreselijke plek.
- Dus.
- Dus als je het toestaat,
Ik wil graag onze gevallenen verzamelen.
En dan, ben ik bang dat we verder moeten gaan.
- Oké, eerlijk genoeg. Help jezelf.
Ik geef je een uur.
- Mijn dank.
- Goed, we hebben een uur.
Pak je spullen. We gaan.
- Hoe zit het met de wapenstilstand?
- Dat is alleen voor officieren, ben ik bang, jongen.
Tenzij je wilt wachten tot ze ons vermoorden,
is dit misschien onze enige kans.
Dit is vrij eenvoudig.
Op mijn teken, rennen als de hel.
- Maak ons trots, Marlena.
- Oh, ze zal je trots op.
- Vuur bestrijden, jongen. Hmm?
- Aye.
- Ja?
- Klaar.
- Hmm?
Laten we nu wegwezen.
Nu.
- Bukken.
- Scherpschutter.
- Argh.
- Zoek dekking. Ga verdomme terug.
Ga.
- Uargh, uargh.
Rargh, blijf van me af.
Ga van me af, ruargh, argh.
Gah, oh, je had me hem laten vermoorden.
- Dat is nu twee keer. Twee keer.
Je gaat ons allemaal dood.
- Carter, luister, kijk, ik ben...
Gah. - Sarge.
- Bukken. - Argh. Fuck.
- Sergeant, oké, het is goed.
- Argh.
- De lichten.
- Oké.
- Oh, mijn tijd om verpleegster te spelen, zegt hij.
- Urgh, ha, Christus, niet jij. Laat me sterven.
- Ik kan niets zien.
- Nee, hij is er nog steeds.
- Fuck, we hadden het moeten weten.
- Nee, we moesten iets doen.
- Nah, ik begrijp het nog steeds niet
waarom ze niet gewoon voor ons komen?
Je zou verwachten dat ze s nachts komen.
Die generaal, iets houdt hem tegen.
- Houd deze kant in de gaten.
Ik zal de voorkant in de gaten houden.
- Oké.
Carter.
Uh.
Dek me.
- Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.
Annette.
- Uh.
- Uh, uh. Um, uh.
Uh, urgh.
- Urgh.
- Tuh. Huh.
- Annette.
- Huh, huh, uh, duidelijk.
- Wie? - Geen idee.
- Alles goed met je?
- Ja.
- Misschien moet je bij de anderen gaan kijken.
Oké, luister, Ik kan het vanaf hier overnemen.
- Nee, stop met die ophef.
Hij is dood. Ik niet, oké?
- Juist. Juist, sorry.
Dit is een soort, een soort workshop.
- Ja.
- Oh, verdomme.
- Wat?
- Goud.
- Wow, dat is veel.
- Dit, dit is nog steeds heet.
Oh.
- Oké.
- Ik denk dat we weten wat Monsieur Julien van plan was.
- Yep.
- Klonk leuk.
- Was een beetje harig.
- Ha, laat me raden.
Jullie twee hebben een magische tunnel voor ons gevonden
die ons terug naar het oude Blighty.
- Bij wijze van bij wijze van spreken.
- Huh?
- Frenchy heeft een cadeautje voor je achtergelaten.
- Is dit...
Verdomme, weten jullie hoeveel dit waard is?
- Niet zoveel als de andere drie dozijn daar beneden.
- Wat?
- Ik denk dat je een beetje problemen
dat hier uitgeven, jongen.
- Oh, er is niets dat je nu kunt zeggen
dat gaat het moment verpesten het moment, sergeant.
- Nog iets dat de moeite waard is?
- Ja, sergeant. Ik denk dat Julien een of andere afzetterij runde.
- Dus dat was de oude buizerd van plan was.
- Shit. - Shit. Carter.
- Daar komen ze, sergeant.
- Als dat de manier is waarop ze de ochtend willen beginnen,
Laten we ze geven wat ze willen.
Carter, Fransoos, aan jou de eer.
Goedemorgen, heren.
Argh, argh.
- Het lijkt erop dat de generaal een beslissing heeft genomen.
- Denk je dat we ons nu moeten overgeven?
- Wil je dat?
- Nee, meneer.
- Hoe zit het met jullie twee?
- Rot op met die onzin.
- Ja, wat ze zei.
Mijn wereld van mogelijkheden vergroot, sergeant,
en dat geef ik niet op voor een of andere sukkel
in een hippe outfit.
- Zolang je het maar zeker weet.
- Behoorlijk toegetakeld. We hebben bijna geen munitie meer.
- Nou, we hebben een magazijn vol met dat spul.
De fijnste Britse traditie, jongen,
dingen bij elkaar rapen en hopen dat het werkt.
- Fuck, wat je Wat zeggen jullie, klootzakken?
- Argh.
- Gah.
Hmph. Gah.
- Argh.
- Whoo.
- Hoo-ha.
- Carter.
- Urgh, argh, hmm.
- Argh.
- Huh.
- Hartelijk dank.
Doe je met ons mee?
- Aye.
Ik dacht dat we misschien we een pauze konden nemen,
rust, wisselt van kant.
- Je hebt gelijk.
- Pfft, ik sta rechtop.
- Eerlijk gezegd weet ik niet hoe we zover zijn gekomen.
Ik ben onder de indruk.
Zonder munitie zitten wel vervelend.
- De Duitsers hebben er genoeg.
- Ga kijken wat je kunt vinden.
- Uh, oh, urgh.
Urgh.
Argh.
Gah. Uh.
Gah, heh. Urgh.
- Nou? - Kijk dit eens.
Kijk hier eens naar.
- Dit was op Julien?
- Dat was zo.
- Wat is dat?
Jezus Christus.
- Ooh, nou, dit een beetje ingewikkelder geworden.
- Shit. - Urgh.
- Oh nee.
- Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa. Annette.
- Is ze gewond?
- Ik weet het niet.
- Shit.
- Waarom zei ze dat niet?
- Leach, wat heb je nog over?
- Ik kan het steriliseren hiermee steriliseren.
- Doe het. Doe het nu.
Snel, Leach.
- Stop met zo verdomd enthousiast, stelletje sukkels.
- Verdomme.
Die verdomde klootzakken maken zich klaar om weer te komen.
Ze komen er zo aan.
- Mm-hmm.
- Hoe gaat het met haar?
- Ik denk dat het nu goed met haar gaat.
- Maar.
- We kunnen dit niet blijven dit blijven doen, sergeant.
Jullie zijn alle drie...
- Mm.
- Nou, je bent...
- Genaaid?
- Ja.
- Nou, we kunnen het overgeven, denk ik,
maar het zal niet helpen.
Ze gaan ons niet de moeite om ons weg te slepen
om een van hun hun ziekenhuizen.
Het zijn vier kogels en klaar.
- Hou vol, sergeant.
Ik heb misschien een idee.
- Oké.
- Ja. Yeah, ja, ja, ja, ja.
Ja, het gaat over Monsieur Julien
en, uh, de, de SS generaal en alles.
Ik heb nagedacht.
- Nu, wat heb ik je daarover verteld.
Denken brengt je in de problemen.
- Heh. Heb je een plan?
- Neuk ik?
Ik heb het de afgelopen twee dagen.
Kijk waar dat ons gebracht heeft.
Ik zei toch dat ik je moeder niet ben.
Als je iets hebt,
iets wat je wilt proberen,
Ik sta achter je.
Heer weet dat ik niet de kracht heb om je te stoppen
zelfs als ik dat zou willen.
Ga je me je grote plan vertellen?
- Goedemorgen.
- Heb je een vuurtje?
- Mm.
- Er zijn er niet veel meer over. Hmm?
- Hoe werkt dit dan?
Nooit eerder gedaan.
- Ik geloof introducties gebruikelijk zijn.
- Generaal Horseler, de 2e...
- SS. Ik heb het gehoord.
- Korporaal Carter.
Uh, ik heb niet de leiding of zo,
maar uh, de baas voelt zich niet zo goed
en moest even gaan liggen.
- Weet je, mijn soldaten zijn niet erg blij met mij
voor het instemmen met dit gesprek.
- Nee?
- Ze willen jullie dood, jullie allemaal.
Je hebt niet alleen veel van hun kameraden gedood,
maar het zijn trotse mannen,
en door te overleven heb je ze vernederd.
- En jij voel je je anders?
- Ik wil dit zo zo snel mogelijk,
dus hoe eerder je je overgeeft
hoe sneller ik kan gaan mijn werk kan doen.
- Ah, nou, dat is zeker logisch.
Het heeft geen zin om ons te doden voor de lol.
- Precies.
Lever je wapens in
en krijg je medische hulp
en achter de linies geëscorteerd.
- Ja, dat is erg gul van u, meneer, echt.
We hebben er gewoon niet zoveel zin in.
- Korporaal Carter,
je bent niet in een positie om te onderhandelen.
Kijk naar de staat waarin je je bevindt.
Geef je nu over voordat je mijn geduld op de proef stelt.
- Dat kan ik niet doen.
- Dwaas.
- Is dat zo?
Want, kijk, van waar ik sta,
jij bent degene die er dom uitziet.
Ah, u bent gerommeld, Herr General.
- Ik begrijp het niet.
- Je moet in je broek hebben gescheten toen je gisteravond kwam opdagen.
Ik bedoel, ik wed dat het laatste wat dat je verwachtte te vinden
is de helft van het lokale garnizoen hier
en wij zaten bovenop je kleine operatie.
- Korporaal, ik weet niet... waar je het over hebt.
- Echt waar? Nou, laat me het dan duidelijk maken.
Goud, Algemeen,
de oorlogsbuit omsmelten om je eigen zakken te vullen.
Ik bedoel, heb je het zelf van de lichamen zelf?
Of heb je je jongens dat... om dat voor u te doen, generaal?
Julien wist het.
- Julien?
- Monsieur Julien, de pottenbakker, uit België, geloof ik,
of moet ik zeggen SS-Oberführer Mueller,
je rechterhand.
Ik vraag me af wat je Wehrmacht kameraden zullen zeggen
als ze erachter komen dat hun baas een grafrover is.
- Je hebt geen bewijs.
- Nee?
- Wat wil je?
- Doorgang hieruit voor mij en mijn mannen.
- Belachelijk.
- Niet echt. Ik bied je precies wat je wilt.
Je wilt ons hier weg hebben
voordat ze je in elkaar rossen
en vind je kleine voorraad,
en we willen echt gaan.
Oké, alles wat we is wat brandstof,
en we gaan op weg.
Hartelijk dank.
- Je hebt ballen groter dan Sisyphus, Carter. Wie wist dat?
- Ja, kun je zien dat Ik moest schijten?
- Je was erg erg Brits, heh.
- Transport is klaar, sergeant,
eerste klas, hoffelijkheid van de Fuehrer.
- Niet overmoedig worden, Carter, ja?
Gooi maar vol, en laten we hier weggaan
voordat ze van gedachten veranderen.
- Fuck sake. Ah.
- Urgh.
- Uh.
- Gah, huh.
- Ik denk dat het liefdeslicht uit hun huwelijk is, sergeant.
- Weet je, ik denk dat je gelijk hebt.
Zo jammer.
- Het zijn de kinderen Ik heb medelijden met ze.
- Klaar om te gaan?
- Aye, laten we uit dit strontgat.
- Job, Carter.
- Bedankt, sergeant. Oké.
- Ellendige git.
Ballen.
- Niet blij, jongen?
- Ik bedoel, we leven nog.
Daar kan ik niets op aanmerken, maar
die arme drommels,
Reg, Harris, Norm,
Waters, Ines.
Wat hebben we om het allemaal te laten zien?
- Nou, we hebben een stapel stenen, ja?
We kunnen een huis bouwen.
Oi.
- Goede kwaliteit, jongen. Kijk maar eens.
- Scheisse.
- Het blijkt dat Monsieur Julien behoorlijk goed was in zijn werk.
Ze waren aan het plannen voor hun pensioen,
en de generaal waren niet uitgenodigd.
- Verdomme, sergeant.
Ik bedoel, verdomme, je wist het.
- Carter had het door.
Nou, we dachten dat we een kleine bonus verdiend hadden.
Vind je niet?
- Ja, sergeant.