ที่นี่ที่ไหน
เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
เราตายแล้วเหรอ
ที่นี่คือความเป็นจริง
หรือนรกกันแน่
(ตอนที่ 12 แสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด)
ตั้งใจจินตนาการถึงมันครับ
ว่าคุณกำลังจะออกจากร่าง
กลายเป็นเพียงวิญญาณและเข้าไปในตัวคุณคุโด
แล้วตามหาวิญญาณของเขาให้เจอครับ
ค่ะ
ท่านมิโยะ ขอให้ปลอดภัยนะคะ
มิโยะจัง ฉันเชื่อว่าเธอทำได้แน่
คุณมิโยะครับ คุณมิโยะ…
เธอเป็นคนสำคัญ เราทุกคนถึงได้เชื่อในตัวเธอ
พร้อมหรือยังครับ
ค่ะ
ฉันจะกลับมาแน่นอนค่ะ
มาพร้อมกับคุณท่าน
จะไปแล้วนะคะ
คุณท่าน
ที่นี่คือ…
บ้านตระกูลไซโมริ
ปีศาจที่ถูกกำจัดไปแล้ว กลับดาหน้ามาไม่หยุดหย่อน
แถมยังไม่เห็นพวกโกโดที่ควรจะอยู่ด้วยกัน
โลกนี้…
คงไม่ใช่โลกความจริงสินะ
แต่ยังไง…
ไม่ว่าที่นี่คือที่ไหน เราก็จะมาตายในที่แบบนี้ไม่ได้
คุณท่าน…
มิโยะ
มิโยะ อยู่ไหนน่ะ!
ถ้าอยู่ช่วยตอบมาที!
มิโยะ!
คุณท่านอยู่ที่ไหนกัน
ใครน่ะ
มีใครอยู่เหรอ
ทางนี้…
รอเดี๋ยว!
ทำไม…
ทางนี้ อยู่ทางนี้
เดี๋ยวก่อน!
เธอคือ…
มาจับให้ได้สิ
นี่มันอะไรกัน
มาทางนี้สิ
เราต้องรีบไปหาคุณท่าน
เรารู้จัก…
ประตูบานนี้
เธอคือ…
ฉันเหรอ
มิโยะ…
เราต้องรีบไปหามิโยะ!
เราควรจะไปรับมิโยะแท้ๆ
น่าสมเพชสิ้นดี
ต้องไปเจอมิโยะอีกครั้ง แล้วขอโทษเธอ
แต่ว่า…
จะไปได้เหรอ
ไม่สิ ต้องไปให้ได้
เราจะมาพ่ายแพ้ในที่แบบนี้
ไม่ได้เด็ดขาด!
ทำไมเธอถึง…
เธอไปเจอคุณท่านไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ
เธอไม่คู่ควรกับคุณท่าน
เธออยู่คนเดียวตลอดมา
และตลอดไป
เพราะมันง่ายกว่านี่นา
เธอมีชีวิตแบบนั้นมาโดยตลอด
จริงๆ เธอก็รู้อยู่แก่ใจใช่ไหมล่ะ
เธอปฏิเสธความอ่อนโยน
ที่เขาหยิบยื่นให้
และทำร้ายจิตใจคุณท่าน
เป็นเพราะเธอ ตอนนี้คุณท่าน ถึงอยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย
ทุกคนที่มาข้องเกี่ยวกับเธอ
จะต้องโชคร้าย
เพราะแบบนั้นเธอ…
ถึงไม่ควรอยู่เคียงข้างคุณท่าน
อาจจะจริงก็ได้
ฉันมันไม่ได้เรื่อง
ฉันอยากเปลี่ยนตัวเองให้เลิกคิดแบบนั้นมาตลอด
อย่างที่เธอพูดนั่นแหละ ฉันไม่คู่ควรจะอยู่เคียงข้างคุณท่าน
ฉันเองก็เคยคิดแบบนั้น
แต่ว่า…
ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว
เพราะมีพลังพิเศษแล้วงั้นเหรอ
ไม่เกี่ยวกับพลังพิเศษเลย
เป็นเพราะคนสำคัญของฉันต่างคอยเอาใจใส่
ฉันถึงรู้สึกว่า ฉันสามารถอยู่เคียงข้างคุณท่านได้
อย่ามาโกหก
เธอก็คิดว่าการอยู่คนเดียวง่ายกว่า
ไม่ใช่หรือไง
ไม่จริง ไม่ใช่แบบนั้นเลย
อย่ามาโกหกนะ!
หลังจากท่านแม่เสียไป ทุกๆ วันเธอต้องทนทรมานเหมือนตกนรก
พอรู้ตัวอีกที
เธอถึงทำจิตใจด้านชาเพื่อไม่ให้รู้สึกอะไร
ทำได้เพียงแค่นั้น
เธอทำได้เพียงใช้ชีวิตแบบนั้น
ฉันเคยคิดว่าชีวิตของฉันคือการอยู่แบบนั้น
แต่ฉันเชื่อว่าฉันเปลี่ยนแปลงได้
ป่านนี้แล้ว มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก!
เธอชอบยอมแพ้กับทุกสิ่งทุกอย่าง มาตลอดไม่ใช่หรือไง!
แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมแพ้อีกต่อไป
เป็นไปไม่ได้หรอก!
เป็นไปได้สิ!
เป็นไปไม่ได้!
ก็การยอมแพ้มันง่ายจะตาย
เธอก็จะไม่ต้องเจ็บปวด
เธอเป็นคนแบบนั้นแหละ
เธอทำร้ายจิตใจคุณท่าน
เพื่อให้ตัวเองไม่ต้องเจ็บปวด
เพราะงั้นฉันถึงต้องขอโทษคุณท่าน
คุณท่านคอยอยู่ข้างฉันมาตลอด
ทั้งที่เขาเชื่อในตัวฉัน
แต่ฉันกลับเชื่อตัวเองไม่ลง
ฉันกลัวจะต้องเจ็บปวด
ฉันผิดเอง
อย่าเข้ามานะ
การต้องเจ็บปวดมันน่ากลัวก็จริง
แต่ฉันจะไม่หนีอีกแล้ว
ฉันเชื่อในตัวคุณท่าน
และเชื่อในตัวเอง
เหมือนที่คุณท่านเชื่อมั่น
เพราะฉัน…
อยากอยู่เคียงข้างคุณท่าน!
ฉันจะไปรับคุณท่าน
จากนี้ไปจะได้อยู่กับคุณท่านอย่างมีความสุข
ถ้ามันเป็นจริงได้ก็คงดีนะ
เชือกถักของคุณท่าน
คุณท่าน
คุณท่านคะ
มิโยะ…
ช่วยถอยไปด้วยค่ะ
นี่มันอะไรกัน
คุณท่าน
ฉันมารับแล้วค่ะ
มิโยะ
คุณท่าน
บาดเจ็บหนักเลย…
ไม่ต้องห่วงหรอก
แผลแค่นี้ไม่หนักหนาอะไรเลย
ที่สำคัญกว่านั้น…
พวกแกทั้งหลาย
ฝ่าบาท
สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง
พ่ะย่ะค่ะ
เด็กสาวที่น่าจะเป็นอุสุบะปรากฏตัวขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
ไอ้พวกอุสุบะ…
ฝ่าบาท โปรดพักผ่อนพระวรกายเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุด
คือการกำจัดตระกูลคุโดที่เป็นภัยต่อเรา รวมไปถึงพลังเนตรฝัน
มิโยะ
คุณท่าน
ช่วยจับมือฉันได้ไหมคะ
มือเหรอ
ได้โปรด…
เชื่อในตัวฉันได้ไหมคะ
แน่นอนอยู่แล้ว
กลับกันเถอะค่ะ กลับไปด้วยกัน
อือ
ดับสูญไปซะ
คุโด คิโยกะ
ไซโมริ มิโยะ!
มิโยะ มันมาแล้วนะ!
เจ้าหนูสกปรกที่แสนรกหูรกตา!
จงหายไป
ที่นี่คือ…
มิโยะ
ฉันควรเป็นฝ่ายปกป้องเธอแท้ๆ
แต่เธอกลับปกป้องฉันแทน
คุณท่าน นี่ค่ะ
เชือกถักเส้นนี้
นำทางฉันมาหาคุณท่านค่ะ
เป็นอย่างนั้นเองเหรอ
นึกว่าทำหายไประหว่างต่อสู้ซะอีก
ฉันจะมัดให้ใหม่
ช่วยย่อตัวลงได้ไหมคะ
อือ ขอบใจนะ
เสร็จแล้วค่ะ
ขอบคุณนะ
คือว่า คุณท่านคะ
หือ
ตอนถูกถามที่บ้านอุสุบะว่าต้องการแบบไหน
แล้วฉันตอบคุณท่านไปว่า "ไม่รู้"
ยังจำได้ไหมคะ
อือ
ที่พูดไปว่าไม่รู้ ฉันโกหกค่ะ
ขอโทษนะคะ
ไม่หรอก
คนที่ต้องขอโทษคือฉันต่างหาก
เอ๊ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายจิตใจเธอ
แต่กลับเลือดขึ้นหน้าจนพูดจาไร้เหตุผล
ต้องขอโทษจริงๆ นะ
ไม่เลยค่ะ
ฉันอยากอยู่กับคุณท่านค่ะ
มิโยะ
ให้ฉันอยู่เคียงข้างคุณท่านตลอดไปด้วยนะคะ
ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นมาตลอด
ถ้ารับคนอย่างฉันได้ ฉันอยากให้เธอมาอยู่เคียงข้างฉัน
ค่ะ
ได้อยู่แล้วค่ะ
โล่งอกไปที
ฉันกำลังคิดอยู่เลย ว่าจะทำยังไงดีถ้าเธอปฏิเสธ
ฉันไม่มีวันพูดแบบนั้นหรอกค่ะ
คิโยกะ
ท่านมิโยะ
- หัวหน้า! - คุณคุโด
- มิโยะจัง - หัวหน้า
- คิโยกะ - คุณมิโยะ
มิโยะ
ทุกคน…
คุณท่าน
ทุกคนกำลังรออยู่ค่ะ
กลับไปด้วยกันนะคะ
อือ ไปกันเถอะ
- หัวหน้า! - นายน้อย
- หัวหน้า! - มิโยะจัง
ตื่นเถอะครับ!
- มิโยะ - หัวหน้า!
มิโยะจัง
โล่งอกไปที
ท่านมิโยะ
หัวหน้า!
กลับมาแล้วเหรอ
ใช่ค่ะ
นายนี่จริงๆ เลย
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ
คุณท่าน…
อย่าร้องไห้สิ ให้ตายเถอะ
หัวหน้า!
ดีใจที่ปลอดภัยครับ
เฮ้ย โกโด
อย่ามาเกาะแกะน่า มันอึดอัดนะ
คุณอาราตะ
เอ่อ จะกลับแล้วเหรอคะ
ดูเหมือนว่าหน้าที่ของผมจะจบแล้ว
เลยจะขอตัวกลับก่อนครับ
สำหรับเรื่องในครั้งนี้ ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงดี…
ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ
ผมแค่ทำตามใจตัวเองเท่านั้น
แต่ว่า
ถึงยังไงฉัน…
ก็กลับไปอุสุบะกับคุณไม่ได้จริงๆ ค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
อย่าขอโทษกับเรื่องแบบนั้นเลยครับ
คุณเป็นครอบครัวของเรานะครับ
สึรุกิ อาราตะ
สักวันฉันจะขอท้าประลองใหม่
ครั้งหน้าไม่แพ้แน่
ครับ ผมพร้อมทุกเมื่อเลย
ขอตัวนะครับ
ไม่จริง ฝ่าบาท…
องค์จักรพรรดิสูญเสียนิมิตสวรรค์ไปแล้ว
ความหวาดกลัวจากการมองไม่เห็นอนาคต
เข้าครอบงำองค์จักรพรรดิ
พระองค์บุกรุกสุสานบรรพชนและทำให้ ชีวิตของประชาชนมากมายตกอยู่ในอันตราย
สักวันเรา…
จะต้องให้พระองค์ชดใช้ความผิดนั้น
รู้สึกเหมือนไม่ได้กลับมานานเลยนะ
จริงด้วยค่ะ
ยินดีต้อนรับกลับนะคะ คุณท่าน
อือ ฉันกลับมาแล้ว มิโยะ
ด้วยเหตุนี้ ชีวิตประจำวันของเรา จึงกลับมาสงบสุขดังเดิม
ตัวเราที่เลิกฝันร้ายและละเมอร้องไห้
ได้นั่งทานข้าวข้างคุณท่าน
และคุยเรื่องสัพเพเหระ
ช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกับคุณท่าน
นับเป็นความสุขสำหรับเรา
ทุกวันนี้เรารับรู้ถึงความรู้สึกนั้นอีกครั้ง
(หลายวันต่อมา)
วันคืนอันสงบสุขผ่านไปในชั่วพริบตา
รู้ตัวอีกที
วันทดสอบสิ่งที่ร่ำเรียนจากท่านฮะซึกิ
ก็มาถึงแล้ว
(วันปาร์ตี้ สู้เขามิโยะจัง!)
มิโยะ
คุณท่าน
ขอโทษที่ให้คอยค่ะ
อือ
เอ่อ คุณท่าน
ฉันดูเป็นยังไงบ้างคะ
อือ สวยมากเลย
ขอบคุณมากค่ะ
คุณท่านเองก็ดูดีมากเลยค่ะ
เธอนี่นะ จู่ๆ อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ
ขอโทษด้วยค่ะ
ไปกันเลยไหม
ค่ะ
มิโยะ
ฉันอยากถามให้แน่ใจอีกครั้ง ไม่ใช่แค่ในความฝัน
เธอจะแต่งงานกับผู้ชายน่ารำคาญ
อย่างฉันได้ไหม
ไม่น่ารำคาญเลยค่ะ
กลับกันเป็นฉันต่างหาก…
คุณท่านล่ะคะ
จะไม่เสียใจใช่ไหมคะ
ไม่มีทางหรอก
ฉันเป็นคนเลือกเธอเองนะ
ฉันไม่ประสีประสาเท่าไร
แต่ขอฝากตัวด้วยนะคะ
อือ ฉันก็ขอฝากตัวด้วยนะ
คำบรรยายโดย: วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล